سوره مسد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-06T09:21:19Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۶:		خط ۶:
	نام این سوره از کلمه آخر آنکه {{متن قرآن\|مَّسَدٍ}} می‌باشد اخذ شده است. نام دیگر این سوره {{متن قرآن\|تَبَّتْ}} است که از کلمه اول سوره اخذ شده است: {{متن قرآن\|تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ }}<ref>«توش و توان ابو لهب تباه و او نابود باد» سوره مسد، آیه ۱.</ref>. نام دیگر این سوره «ابولهب» است؛ زیرا «ابی لهب» (ابولهب) در همین [[آیه]] به کار رفته و سوره در مورد او (یعنی در پاسخ [[دشنام]] او نسبت به [[حضرت رسول]] {{صل}} که وی و عده‌ای از بزرگان [[قریش]] را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref>) نازل شده است.		نام این سوره از کلمه آخر آنکه {{متن قرآن\|مَّسَدٍ}} می‌باشد اخذ شده است. نام دیگر این سوره {{متن قرآن\|تَبَّتْ}} است که از کلمه اول سوره اخذ شده است: {{متن قرآن\|تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ }}<ref>«توش و توان ابو لهب تباه و او نابود باد» سوره مسد، آیه ۱.</ref>. نام دیگر این سوره «ابولهب» است؛ زیرا «ابی لهب» (ابولهب) در همین [[آیه]] به کار رفته و سوره در مورد او (یعنی در پاسخ [[دشنام]] او نسبت به [[حضرت رسول]] {{صل}} که وی و عده‌ای از بزرگان [[قریش]] را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref>) نازل شده است.

	در تعداد [[آیات]] آن هیچ اختلافی نیست و دارای ۵ آیه، ۲۲ کلمه و ۸۱ حرف است. از نظر حجم از سوره‌های «مفصّلات» و «قصار» (کوتاه) قرآن است که در ردیف سوره‌های جزء عمَّ در اواخر [[حزب]] چهارم جزء سی قرار دارد. این سوره با لعن و [[سرکوب]] ابولهب (که از سران [[کفر]] و [[دشمنان]] همیشگی [[پیامبر]] {{صل}} بود) آغاز می‌شود و با [[توبیخ]] و [[تحقیر]] [[زن]] او که {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (هیزمکش و [[آتش]] بیار معرکه) بود پایان می‌پذیرد و این دو نفر که در [[عناد]] و [[خصومت]] با اسلام و قرآن و پیامبر {{صل}} نقش مشترک داشتند، جایگاه و [[سرنوشت]] نهایی آنان نیز مشترک خواهد بود<ref>دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ص۱۲۷۰؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۵ – ۸۲۶.</ref>.		در تعداد [[آیات]] آن هیچ اختلافی نیست و دارای ۵ آیه، ۲۲ کلمه و ۸۱ حرف است. از نظر حجم از سوره‌های «مفصّلات» و «قصار» (کوتاه) قرآن است که در ردیف سوره‌های جزء عمَّ در اواخر [[حزب]] چهارم جزء سی قرار دارد. این سوره با لعن و سرکوب ابولهب (که از سران [[کفر]] و [[دشمنان]] همیشگی [[پیامبر]] {{صل}} بود) آغاز می‌شود و با توبیخ و تحقیر [[زن]] او که {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (هیزمکش و [[آتش]] بیار معرکه) بود پایان می‌پذیرد و این دو نفر که در [[عناد]] و [[خصومت]] با اسلام و قرآن و پیامبر {{صل}} نقش مشترک داشتند، جایگاه و [[سرنوشت]] نهایی آنان نیز مشترک خواهد بود<ref>دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ص۱۲۷۰؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۵ – ۸۲۶.</ref>.

	در خبر است از [[مصطفی]] {{صل}} که او گفت هرکه سوره تبت برخواند او را از [[دوزخ]] بی‌زارنامه بدهند<ref>تفسیر سورآبادی، ص۲۸۹۱.</ref>.		در خبر است از مصطفی {{صل}} که او گفت هرکه سوره تبت برخواند او را از [[دوزخ]] بی‌زارنامه بدهند<ref>تفسیر سورآبادی، ص۲۸۹۱.</ref>.

	[[سوره مسد]] به یکی از واقعیت‌های [[روز رستاخیز]]، یعنی محشور شدن [[انسان‌ها]] به صورتی متناسب با [[رفتار]] و روحیاتشان می‌پردازد و برای نمونه، کیفیت عذاب دو نفر از [[دشمنان]] کینه‌توز [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، یعنی [[ابولهب]] و [[عورا]] ملقب به امّ جمیل [[همسر ابولهب]] و [[خواهر]] [[ابوسفیان]]، را بیان می‌کند. [[آیات]] این [[سوره]] بر این نکته تأکید می‌نمایند که نوع عذاب ابولهب و همسرش کاملاً با [[منش]] و گناهانشان سازگار است و در [[قیامت]] به شکلی ظاهر می‌شوند که با رفتار آنها در [[دنیا]] هماهنگ است. از اینرو ابولهب که به اتّکای [[ثروت]] و نفوذش، آتش [[کینه]] و [[دشمنی]] با [[پیامبر]] را درون خود شعلهور کرده بود و دائم در حال [[آزار]] و [[اذیت]] [[رسول خدا]] بود، در [[آخرت]] در آتشی خواهد سوخت که دارای شعله‌های [[سرکش]] و پُرحرارت است و هیچگاه حرارت آن فروکش نمی‌کند. یا امّجمیل همسر ابولهب چون بوته‌های خار را بر دوش می‌کشید و بر سر راه [[پیغمبر اسلام]] می‌ریخت، در روز رستاخیز به صورت هیزم‌کشی که هیزم‌ها با الیافی از خرما به گردن او بسته شده است، [[محشور]] خواهد شد.		[[سوره مسد]] به یکی از واقعیت‌های [[روز رستاخیز]]، یعنی محشور شدن [[انسان‌ها]] به صورتی متناسب با [[رفتار]] و روحیاتشان می‌پردازد و برای نمونه، کیفیت عذاب دو نفر از [[دشمنان]] کینه‌توز [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، یعنی [[ابولهب]] و [[عورا]] ملقب به امّ جمیل [[همسر ابولهب]] و [[خواهر]] [[ابوسفیان]]، را بیان می‌کند. [[آیات]] این [[سوره]] بر این نکته تأکید می‌نمایند که نوع عذاب ابولهب و همسرش کاملاً با [[منش]] و گناهانشان سازگار است و در [[قیامت]] به شکلی ظاهر می‌شوند که با رفتار آنها در [[دنیا]] هماهنگ است. از اینرو ابولهب که به اتّکای [[ثروت]] و نفوذش، آتش [[کینه]] و [[دشمنی]] با [[پیامبر]] را درون خود شعلهور کرده بود و دائم در حال [[آزار]] و [[اذیت]] [[رسول خدا]] بود، در [[آخرت]] در آتشی خواهد سوخت که دارای شعله‌های [[سرکش]] و پُرحرارت است و هیچگاه حرارت آن فروکش نمی‌کند. یا امّجمیل همسر ابولهب چون بوته‌های خار را بر دوش می‌کشید و بر سر راه [[پیغمبر اسلام]] می‌ریخت، در روز رستاخیز به صورت هیزم‌کشی که هیزم‌ها با الیافی از خرما به گردن او بسته شده است، [[محشور]] خواهد شد.

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۰

2024-03-06T09:20:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = سوره \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	صد و یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] و ششمین آن به ترتیب ~~[[نزول]]،~~ نازل شده در [[مکه]] با موضوع [[لعن]] و [[نفرین]] بر [[ابولهب]] و همسرش و کیفیت [[عذاب]] آن دو در [[قیامت]].		صد و یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] و ششمین آن به ترتیب نزول، نازل شده در [[مکه]] با موضوع [[لعن]] و [[نفرین]] بر [[ابولهب]] و همسرش و کیفیت [[عذاب]] آن دو در [[قیامت]].

	نام این سوره از کلمه آخر آنکه {{متن قرآن\|مَّسَدٍ}} می‌باشد اخذ شده است. نام دیگر این سوره {{متن قرآن\|تَبَّتْ}} است که از کلمه اول سوره اخذ شده است: {{متن قرآن\|تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ }}<ref>«توش و توان ابو لهب تباه و او نابود باد» سوره مسد، آیه ۱.</ref>. نام دیگر این سوره «ابولهب» است؛ زیرا «ابی لهب» (ابولهب) در همین [[آیه]] به کار رفته و سوره در مورد او (یعنی در پاسخ [[دشنام]] او نسبت به [[حضرت رسول]] {{صل}} که وی و عده‌ای از بزرگان [[قریش]] را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref>) نازل شده است.		نام این سوره از کلمه آخر آنکه {{متن قرآن\|مَّسَدٍ}} می‌باشد اخذ شده است. نام دیگر این سوره {{متن قرآن\|تَبَّتْ}} است که از کلمه اول سوره اخذ شده است: {{متن قرآن\|تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ }}<ref>«توش و توان ابو لهب تباه و او نابود باد» سوره مسد، آیه ۱.</ref>. نام دیگر این سوره «ابولهب» است؛ زیرا «ابی لهب» (ابولهب) در همین [[آیه]] به کار رفته و سوره در مورد او (یعنی در پاسخ [[دشنام]] او نسبت به [[حضرت رسول]] {{صل}} که وی و عده‌ای از بزرگان [[قریش]] را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref>) نازل شده است.
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سوره مسد~~]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]

Wasity: جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'

2022-09-27T06:59:37Z

جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	[[قرآن کریم]] در مورد این که چرا او را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (زنی که هیزم بر دوش میکشد) توصیف کرده، تفسیرهای متعددی بیان شده است:		[[قرآن کریم]] در مورد این که چرا او را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (زنی که هیزم بر دوش میکشد) توصیف کرده، تفسیرهای متعددی بیان شده است:
	# این [[آیه]] عطف به [[ضمیر]] در جمله {{متن قرآن\|سَيَصْلَى}}<ref>«زودا که در آتشی زبانه‌دار درآید» سوره مسد، آیه ۳.</ref> و تقدیر آن چنین است که {{عربی\|"سَيَصْلَى امْرَأَتُهُ"}}. یعنی [[همسر ابولهب]] نیز همچنین شعله‌های [[دوزخ]] او را فراخواهد گرفت. چون امّ جمیل خار و خاشاک و علف تیغ‌دار را از بیابان جمع می‌کرد و شب‌ها بر سر راه رسول اللّه {{صل}} می‌افکند.		# این [[آیه]] عطف به ضمیر در جمله {{متن قرآن\|سَيَصْلَى}}<ref>«زودا که در آتشی زبانه‌دار درآید» سوره مسد، آیه ۳.</ref> و تقدیر آن چنین است که {{عربی\|"سَيَصْلَى امْرَأَتُهُ"}}. یعنی [[همسر ابولهب]] نیز همچنین شعله‌های [[دوزخ]] او را فراخواهد گرفت. چون امّ جمیل خار و خاشاک و علف تیغ‌دار را از بیابان جمع می‌کرد و شب‌ها بر سر راه رسول اللّه {{صل}} می‌افکند.
	# [[قتاده]] گفته است با این که [[عوراء]] [[مال]] و [[ثروت]] بسیار داشت از [[بخل]] و خساست چوب و هیزم از بیابان جمع می‌کرد، خود به دوش گرفته آن را حمل می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و از روی عنادی که با [[دین اسلام]] داشت، خار و خاشاک را از بیابان جمع کرده و به دوش می‌کشید و آنها را بر سر راه [[پیغمبر اسلام]] {{صل}} می‌ریخت تا پاهای مبارکش آزرده شود<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.		# [[قتاده]] گفته است با این که [[عوراء]] [[مال]] و [[ثروت]] بسیار داشت از [[بخل]] و خساست چوب و هیزم از بیابان جمع می‌کرد، خود به دوش گرفته آن را حمل می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و از روی عنادی که با [[دین اسلام]] داشت، خار و خاشاک را از بیابان جمع کرده و به دوش می‌کشید و آنها را بر سر راه [[پیغمبر اسلام]] {{صل}} می‌ریخت تا پاهای مبارکش آزرده شود<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
	# گفته شده این آیه او را [[توبیخ]] نموده از نظر اینکه او در فتنه‌انگیزی تمام بود و پیوسته [[آتش فتنه]] میان [[مردم]] برمی‌انگیخت بدین نظر او را آیه {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> خوانده است<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.		# گفته شده این آیه او را [[توبیخ]] نموده از نظر اینکه او در فتنه‌انگیزی تمام بود و پیوسته [[آتش فتنه]] میان [[مردم]] برمی‌انگیخت بدین نظر او را آیه {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> خوانده است<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:25:36Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:42:55Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۷:		خط ۱۶:
	[[قرآن کریم]] در مورد این که چرا او را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (زنی که هیزم بر دوش میکشد) توصیف کرده، تفسیرهای متعددی بیان شده است:		[[قرآن کریم]] در مورد این که چرا او را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (زنی که هیزم بر دوش میکشد) توصیف کرده، تفسیرهای متعددی بیان شده است:
	#این [[آیه]] عطف به [[ضمیر]] در جمله {{متن قرآن\|سَيَصْلَى}}<ref>«زودا که در آتشی زبانه‌دار درآید» سوره مسد، آیه ۳.</ref> و تقدیر آن چنین است که {{عربی\|"سَيَصْلَى امْرَأَتُهُ"}}. یعنی [[همسر ابولهب]] نیز همچنین شعله‌های [[دوزخ]] او را فراخواهد گرفت. چون امّ جمیل خار و خاشاک و علف تیغ‌دار را از بیابان جمع می‌کرد و شب‌ها بر سر راه رسول اللّه{{صل}} می‌افکند.		#این [[آیه]] عطف به [[ضمیر]] در جمله {{متن قرآن\|سَيَصْلَى}}<ref>«زودا که در آتشی زبانه‌دار درآید» سوره مسد، آیه ۳.</ref> و تقدیر آن چنین است که {{عربی\|"سَيَصْلَى امْرَأَتُهُ"}}. یعنی [[همسر ابولهب]] نیز همچنین شعله‌های [[دوزخ]] او را فراخواهد گرفت. چون امّ جمیل خار و خاشاک و علف تیغ‌دار را از بیابان جمع می‌کرد و شب‌ها بر سر راه رسول اللّه{{صل}} می‌افکند.
	#[[قتاده]] گفته است با این که [[عوراء]] [[مال]] و [[ثروت]] بسیار داشت از [[بخل]] و خساست چوب و هیزم از بیابان جمع می‌کرد، خود به دوش گرفته آن را حمل می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و از روی عنادی که با [[دین اسلام]] داشت، خار و خاشاک را از بیابان جمع کرده و به دوش می‌کشید و آنها را بر سر راه [[پیغمبر اسلام]]{{صل}} می‌ریخت تا پاهای مبارکش آزرده شود<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.		# [[قتاده]] گفته است با این که [[عوراء]] [[مال]] و [[ثروت]] بسیار داشت از [[بخل]] و خساست چوب و هیزم از بیابان جمع می‌کرد، خود به دوش گرفته آن را حمل می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و از روی عنادی که با [[دین اسلام]] داشت، خار و خاشاک را از بیابان جمع کرده و به دوش می‌کشید و آنها را بر سر راه [[پیغمبر اسلام]]{{صل}} می‌ریخت تا پاهای مبارکش آزرده شود<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
	#گفته شده این آیه او را [[توبیخ]] نموده از نظر اینکه او در فتنه‌انگیزی تمام بود و پیوسته [[آتش فتنه]] میان [[مردم]] برمی‌انگیخت بدین نظر او را آیه {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> خوانده است<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.		#گفته شده این آیه او را [[توبیخ]] نموده از نظر اینکه او در فتنه‌انگیزی تمام بود و پیوسته [[آتش فتنه]] میان [[مردم]] برمی‌انگیخت بدین نظر او را آیه {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> خوانده است<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
	#{{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> کنایه از [[زن]] سخن چین و فتنه‌انگیزی است که آلت فعل و تحریک شود، چنانکه هر سخن چین و آلت [[فتنه]] را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} گویند. [[ابولهب]] خود آتش افروز بود و زنش هیزم بیار و فتنه‌انگیز. این تعبیر کنایه از سخن چینی و [[نمّامی]] او است.		#{{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> کنایه از [[زن]] سخن چین و فتنه‌انگیزی است که آلت فعل و تحریک شود، چنانکه هر سخن چین و آلت [[فتنه]] را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} گویند. [[ابولهب]] خود آتش افروز بود و زنش هیزم بیار و فتنه‌انگیز. این تعبیر کنایه از سخن چینی و [[نمّامی]] او است.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:25:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سوره مسد در علوم قرآنی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T13:10:09Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره مسد در علوم قرآنی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره مسد در علوم قرآنی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:38:44Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۸
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	با توجه به مطالبی که از [[تفاسیر]] و روایت فوق مطرح شد، می‌‌توان نتیجه گرفت که با این تعابیر که «[[زن ابولهب]] هیزم کش [[جهنم]] است و جهنم با هیزم او کار می‌کند»، دلالت دارد بر اینکه او به همان هیئتی که در [[دنیا]] بوده، در [[آخرت]] [[محشور]] خواهد شد.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره مسد (مقاله)\|مقاله «سوره مسد»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		با توجه به مطالبی که از [[تفاسیر]] و روایت فوق مطرح شد، می‌‌توان نتیجه گرفت که با این تعابیر که «[[زن ابولهب]] هیزم کش [[جهنم]] است و جهنم با هیزم او کار می‌کند»، دلالت دارد بر اینکه او به همان هیئتی که در [[دنیا]] بوده، در [[آخرت]] [[محشور]] خواهد شد.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره مسد (مقاله)\|مقاله «سوره مسد»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 9030760879.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره مسد (مقاله)\|مقاله «سوره مسد»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده: 9030760879.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره مسد (مقاله)\|مقاله «سوره مسد»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:28:36Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۵۸
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 9030760879.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره مسد (مقاله)\|مقاله «سوره مسد»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده: 9030760879.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره مسد (مقاله)\|مقاله «سوره مسد»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:سوره مسد]]		[[رده:سوره مسد]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T11:42:43Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۲
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده: 9030760879.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره مسد (مقاله)\|مقاله «سوره مسد»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده: 9030760879.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره مسد (مقاله)\|مقاله «سوره مسد»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۷:		خط ۱۶:
	[[قرآن کریم]] در مورد این که چرا او را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (زنی که هیزم بر دوش میکشد) توصیف کرده، تفسیرهای متعددی بیان شده است:		[[قرآن کریم]] در مورد این که چرا او را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (زنی که هیزم بر دوش میکشد) توصیف کرده، تفسیرهای متعددی بیان شده است:
	#این [[آیه]] عطف به [[ضمیر]] در جمله {{متن قرآن\|سَيَصْلَى}}<ref>«زودا که در آتشی زبانه‌دار درآید» سوره مسد، آیه ۳.</ref> و تقدیر آن چنین است که {{عربی\|"سَيَصْلَى امْرَأَتُهُ"}}. یعنی [[همسر ابولهب]] نیز همچنین شعله‌های [[دوزخ]] او را فراخواهد گرفت. چون امّ جمیل خار و خاشاک و علف تیغ‌دار را از بیابان جمع می‌کرد و شب‌ها بر سر راه رسول اللّه{{صل}} می‌افکند.		#این [[آیه]] عطف به [[ضمیر]] در جمله {{متن قرآن\|سَيَصْلَى}}<ref>«زودا که در آتشی زبانه‌دار درآید» سوره مسد، آیه ۳.</ref> و تقدیر آن چنین است که {{عربی\|"سَيَصْلَى امْرَأَتُهُ"}}. یعنی [[همسر ابولهب]] نیز همچنین شعله‌های [[دوزخ]] او را فراخواهد گرفت. چون امّ جمیل خار و خاشاک و علف تیغ‌دار را از بیابان جمع می‌کرد و شب‌ها بر سر راه رسول اللّه{{صل}} می‌افکند.
	#[[قتاده]] گفته است با این که [[عوراء]] [[مال]] و [[ثروت]] بسیار داشت از [[بخل]] و خساست چوب و هیزم از بیابان جمع می‌کرد، خود به دوش گرفته آن را حمل می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و از روی عنادی که با [[دین اسلام]] داشت، خار و خاشاک را از بیابان جمع کرده و به دوش می‌کشید و آنها را بر سر راه [[پیغمبر اسلام]]{{صل}} می‌ریخت تا پاهای مبارکش آزرده شود<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.		# [[قتاده]] گفته است با این که [[عوراء]] [[مال]] و [[ثروت]] بسیار داشت از [[بخل]] و خساست چوب و هیزم از بیابان جمع می‌کرد، خود به دوش گرفته آن را حمل می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و از روی عنادی که با [[دین اسلام]] داشت، خار و خاشاک را از بیابان جمع کرده و به دوش می‌کشید و آنها را بر سر راه [[پیغمبر اسلام]]{{صل}} می‌ریخت تا پاهای مبارکش آزرده شود<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
	#گفته شده این آیه او را [[توبیخ]] نموده از نظر اینکه او در فتنه‌انگیزی تمام بود و پیوسته [[آتش فتنه]] میان [[مردم]] برمی‌انگیخت بدین نظر او را آیه {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> خوانده است<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.		#گفته شده این آیه او را [[توبیخ]] نموده از نظر اینکه او در فتنه‌انگیزی تمام بود و پیوسته [[آتش فتنه]] میان [[مردم]] برمی‌انگیخت بدین نظر او را آیه {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> خوانده است<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
	#{{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> کنایه از [[زن]] سخن چین و فتنه‌انگیزی است که آلت فعل و تحریک شود، چنانکه هر سخن چین و آلت [[فتنه]] را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} گویند. [[ابولهب]] خود آتش افروز بود و زنش هیزم بیار و فتنه‌انگیز. این تعبیر کنایه از سخن چینی و [[نمّامی]] او است.		#{{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> کنایه از [[زن]] سخن چین و فتنه‌انگیزی است که آلت فعل و تحریک شود، چنانکه هر سخن چین و آلت [[فتنه]] را {{متن قرآن\|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} گویند. [[ابولهب]] خود آتش افروز بود و زنش هیزم بیار و فتنه‌انگیز. این تعبیر کنایه از سخن چینی و [[نمّامی]] او است.