سوره نبأ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* فضیلت سوره */

2024-03-06T07:07:41Z

فضیلت سوره

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== [[فضیلت]] [[سوره]] ==		== [[فضیلت]] [[سوره]] ==
	[[رسول خدا]] {{صل}} در [[فضیلت]] این [[سوره]] می‌فرمایند: هر کس [[سوره نبأ]] را قرائت نماید [[خداوند]] در [[روز قیامت]] از شراب خنک به وی بنوشاند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۳۷.</ref>. همچنین فرموده‌اند: سوره نبأ را یاد بگیرید. اگر می‌دانستید چه [[برکات]] و آثاری در آن نهفته است کارهایتان را تعطیل می‌‌کردید و آن را می‌آموختید و به وسیله آن به [[خدا]] [[تقرب]] می‌جستید و خداوند به واسطه آن [[گناهان]] شما را می‌آمرزد جز [[گناه]] شرک ورزیدن به او را<ref>مستدرک الوسائل، ج۴، ص۳۶۶.</ref>.		[[رسول خدا]] {{صل}} در [[فضیلت]] این [[سوره]] می‌فرمایند: هر کس سوره نبأ را قرائت نماید [[خداوند]] در [[روز قیامت]] از شراب خنک به وی بنوشاند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۳۷.</ref>. همچنین فرموده‌اند: سوره نبأ را یاد بگیرید. اگر می‌دانستید چه [[برکات]] و آثاری در آن نهفته است کارهایتان را تعطیل می‌‌کردید و آن را می‌آموختید و به وسیله آن به [[خدا]] [[تقرب]] می‌جستید و خداوند به واسطه آن [[گناهان]] شما را می‌آمرزد جز [[گناه]] شرک ورزیدن به او را<ref>مستدرک الوسائل، ج۴، ص۳۶۶.</ref>.

	== مقاصد سوره ==		== مقاصد سوره ==

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۷

2024-03-06T07:07:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره نبأ در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = سوره \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره نبأ در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	هفتاد ~~وهشتمین~~ [[سوره]] [[قرآن]] و هشتادمین آن به [[ترتیب ~~نزول]]،~~ نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری [[رستاخیز]] در [[آخرت]] و [[حکمت آفرینش]] و نیز حکیمانه بودن و تناسب داشتن [[عذاب]] [[کافران]] و [[پاداش]] [[نیکوکاران]] با رفتارشان در [[دنیا]].		هفتاد و هشتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هشتادمین آن به ترتیب نزول، نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری [[رستاخیز]] در [[آخرت]] و حکمت آفرینش و نیز حکیمانه بودن و تناسب داشتن [[عذاب]] [[کافران]] و [[پاداش]] [[نیکوکاران]] با رفتارشان در [[دنیا]].

	نامگذاری این سوره به خاطر تعبیری است که در [[آیه]] دوم آن {{متن قرآن\|النَّبَإِ الْعَظِيمِ}}<ref>«از آن خبر سترگ،» سوره نبأ، آیه ۲.</ref> آمده است و نیز از آن به عنوان سوره «عمَّ» به تناسب آیه نخستین آن تعبیر می‌شود. نام‌های دیگر آن «تَسائُل» است؛ زیرا با {{متن قرآن\|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه می‌پرسند؟» سوره نبأ، آیه ۱.</ref> آغاز می‌گردد و«مُعصِرات» است؛ زیرا این کلمه در آیه ۱۴ به کار رفته است.		نامگذاری این سوره به خاطر تعبیری است که در [[آیه]] دوم آن {{متن قرآن\|النَّبَإِ الْعَظِيمِ}}<ref>«از آن خبر سترگ،» سوره نبأ، آیه ۲.</ref> آمده است و نیز از آن به عنوان سوره «عمَّ» به تناسب آیه نخستین آن تعبیر می‌شود. نام‌های دیگر آن «تَسائُل» است؛ زیرا با {{متن قرآن\|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه می‌پرسند؟» سوره نبأ، آیه ۱.</ref> آغاز می‌گردد و«مُعصِرات» است؛ زیرا این کلمه در آیه ۱۴ به کار رفته است.
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	بلوک ۱، بخش ۱، آیات ۱ - ۵: سؤال انکاری پیرامون [[رستاخیز]] و جواب اجمالی حتمی بودن آن، بخش ۲، ۶ - ۱۶: بیان نمونه‌هایی از مظاهر [[قدرت خداوند]] در [[آسمان]] و [[زمین]] و [[زندگی]] [[انسان‌ها]] به عنوان دلیلی بر امکان [[معاد]] و رستاخیز می‌پردازد.		بلوک ۱، بخش ۱، آیات ۱ - ۵: سؤال انکاری پیرامون [[رستاخیز]] و جواب اجمالی حتمی بودن آن، بخش ۲، ۶ - ۱۶: بیان نمونه‌هایی از مظاهر [[قدرت خداوند]] در [[آسمان]] و [[زمین]] و [[زندگی]] [[انسان‌ها]] به عنوان دلیلی بر امکان [[معاد]] و رستاخیز می‌پردازد.

	بخش دوم در [[مقام]] [[استدلال]] بر ثبوت تحقق خبر [[عظیم]] «رستاخیز» در بخش اول است. بیان آن استدلال، این است که عالم محسوس با زمین و آسمانش و شب و روزش و همه انسان‌هایی که هر نسلی به دنبال نسلی می‌آیند و می‌روند و [[نظام]] جاری و [[تدبیر]] متقن و دقیقی که در همه امورش جریان دارد، ممکن نیست صرفاً به خاطر [[بازی]] و [[سرگرمی]] پدید آمده باشد و هیچ [[هدف]] و غرضی در نظر پدید آورنده‌اش نباشد، پس به طور مسلم و [[بدیهی]]، باید در پی این نظام متحول و متغیر و گردنده، عالمی باشد که نظام آن ثابت و باقی باشد و در آن عالم اثر [[صلاح]] و [[فساد]] این عالم، [[ظهور]] پیدا کند، صلاحی که [[فطرت بشر]] بدان [[دعوت]] و فسادی که از آن [[نهی]] می‌نماید و ما می‌‌بینیم که اثر صلاح و فساد که همانا [[سعادت]] [[متقین]] و [[شقاوت]] [[مفسدین]] است در این عالم محسوس ظاهر نشده و این از محالات است که [[خدای تعالی]] در فطرت بشر آن دعوت غریزی را و این منع غریزی را به [[ودیعه]] بسپارد، در حالی که نه آن [[دعوت]] اثری در خارج داشته باشد و نه آن منع. پس به طور [[یقین]] در این میان، روزی وجود دارد که در آن [[روز]] [[انسان]] [[صالح]] اثر [[صلاح]] خود را و انسان [[فاسد]] اثر [[فساد]] خود را می‌بیند.		بخش دوم در مقام [[استدلال]] بر ثبوت تحقق خبر [[عظیم]] «رستاخیز» در بخش اول است. بیان آن استدلال، این است که عالم محسوس با زمین و آسمانش و شب و روزش و همه انسان‌هایی که هر نسلی به دنبال نسلی می‌آیند و می‌روند و [[نظام]] جاری و [[تدبیر]] متقن و دقیقی که در همه امورش جریان دارد، ممکن نیست صرفاً به خاطر [[بازی]] و [[سرگرمی]] پدید آمده باشد و هیچ [[هدف]] و غرضی در نظر پدید آورنده‌اش نباشد، پس به طور مسلم و [[بدیهی]]، باید در پی این نظام متحول و متغیر و گردنده، عالمی باشد که نظام آن ثابت و باقی باشد و در آن عالم اثر [[صلاح]] و [[فساد]] این عالم، [[ظهور]] پیدا کند، صلاحی که [[فطرت بشر]] بدان [[دعوت]] و فسادی که از آن [[نهی]] می‌نماید و ما می‌‌بینیم که اثر صلاح و فساد که همانا [[سعادت]] [[متقین]] و [[شقاوت]] [[مفسدین]] است در این عالم محسوس ظاهر نشده و این از محالات است که [[خدای تعالی]] در فطرت بشر آن دعوت غریزی را و این منع غریزی را به [[ودیعه]] بسپارد، در حالی که نه آن [[دعوت]] اثری در خارج داشته باشد و نه آن منع. پس به طور [[یقین]] در این میان، روزی وجود دارد که در آن [[روز]] [[انسان]] [[صالح]] اثر [[صلاح]] خود را و انسان [[فاسد]] اثر [[فساد]] خود را می‌بیند.

	بلوک دوم، بخش ۱، ۱۷ - ۲۰: نشانه‌های تحولات پایان [[زندگی]] در [[عالم طبیعت]] و آغاز [[رستاخیز]]: [[قیامت]] که در آن فصل خصومتها شود، وعده‌گاه [[خلق]] است. آن روز در [[صور]] دمیده می‌شود و همه به صحرای [[محشر]] وارد شوند و [[آسمان]] گشوده شود. پس درهای متعددی از آن باز شود تا هر فوجی از دری شتابند و کوه‌ها به حرکت درآید و مانند سراب گردد.		بلوک دوم، بخش ۱، ۱۷ - ۲۰: نشانه‌های تحولات پایان [[زندگی]] در [[عالم طبیعت]] و آغاز [[رستاخیز]]: [[قیامت]] که در آن فصل خصومتها شود، وعده‌گاه [[خلق]] است. آن روز در [[صور]] دمیده می‌شود و همه به صحرای [[محشر]] وارد شوند و [[آسمان]] گشوده شود. پس درهای متعددی از آن باز شود تا هر فوجی از دری شتابند و کوه‌ها به حرکت درآید و مانند سراب گردد.
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	بخش ۲، ۳۱ - ۳۶: فرجام زیبای [[متقین]]: برای [[متقیان]] در آن [[جهان]] [[رستگاری]] و [[آسایش]] است. باغهایی سرسبز و انواعی از انگورها و [[دختران]] (زیبای دلربا) که همه در خوبی و [[جوانی]] مانند یکدیگرند و جام‌هایی پُر (از شراب طهور). هرگز سخن [[بیهوده]] و [[دروغ]] نشنوند. این (نعمت‌های [[ابدی]]) مزدی به عطا و حساب [[پروردگار]] است.		بخش ۲، ۳۱ - ۳۶: فرجام زیبای [[متقین]]: برای [[متقیان]] در آن [[جهان]] [[رستگاری]] و [[آسایش]] است. باغهایی سرسبز و انواعی از انگورها و [[دختران]] (زیبای دلربا) که همه در خوبی و [[جوانی]] مانند یکدیگرند و جام‌هایی پُر (از شراب طهور). هرگز سخن [[بیهوده]] و [[دروغ]] نشنوند. این (نعمت‌های [[ابدی]]) مزدی به عطا و حساب [[پروردگار]] است.

	بخش ۴، آیات ۳۷ - ۴۰: تناسب [[مبدأ و معاد]]: خدایی که [[آسمانها]] و [[زمین]] و همه مخلوقاتی که در بین [[آسمان]] و زمین است بیافریده خدایی [[مهربان]] است که در عین [[مهربانی]]، کسی از [[قهر]] و سطوتش با او به [[گفتگو]] لب نتواند گشود. روزی که آن [[فرشته]] بزرگ [[روح القدس]] با همه [[فرشتگان]] صفزده و به [[نظم]] برخیزند و هیچکس سخن نگوید جز آن کس که خدای مهربان [[اذن]] دهد و او سخن به صواب گوید. چنین روزی محقق خواهد شد پس هر که می‌خواهد، نزد خدای خود (در آن [[روز]]) [[مقام]] و منزلتی باید (در راه [[ایمان]] و [[اطاعت]] بکوشد). ما شما را از روز [[عذاب]] که نزدیک است ترسانیده و [[آگاه]] ساختیم؛ روزی که هر کس هر چه (از [[نیک]] و بد) کرده در پیش روی خود حاضر بیند و [[کافر]] در آن روز (از فرط عذاب)، [[آرزو]] می‌کند که ای کاش [[خاک]] بود (تا چنین به [[آتش]] [[کفر]] خود نمی‌سوخت).		بخش ۴، آیات ۳۷ - ۴۰: تناسب [[مبدأ و معاد]]: خدایی که [[آسمانها]] و [[زمین]] و همه مخلوقاتی که در بین [[آسمان]] و زمین است بیافریده خدایی [[مهربان]] است که در عین [[مهربانی]]، کسی از [[قهر]] و سطوتش با او به [[گفتگو]] لب نتواند گشود. روزی که آن [[فرشته]] بزرگ [[روح القدس]] با همه [[فرشتگان]] صفزده و به [[نظم]] برخیزند و هیچکس سخن نگوید جز آن کس که خدای مهربان [[اذن]] دهد و او سخن به صواب گوید. چنین روزی محقق خواهد شد پس هر که می‌خواهد، نزد خدای خود (در آن [[روز]]) مقام و منزلتی باید (در راه [[ایمان]] و [[اطاعت]] بکوشد). ما شما را از روز [[عذاب]] که نزدیک است ترسانیده و [[آگاه]] ساختیم؛ روزی که هر کس هر چه (از [[نیک]] و بد) کرده در پیش روی خود حاضر بیند و [[کافر]] در آن روز (از فرط عذاب)، [[آرزو]] می‌کند که ای کاش [[خاک]] بود (تا چنین به [[آتش]] [[کفر]] خود نمی‌سوخت).

	بخش دو و سوم بلوک دوم در رابطه تعاملی [[آگاهی بخشی]] از طریق بیان تضاد فرجام [[کافران]] و [[مؤمنین]] هستند.		بخش دو و سوم بلوک دوم در رابطه تعاملی [[آگاهی بخشی]] از طریق بیان تضاد فرجام [[کافران]] و [[مؤمنین]] هستند.

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T05:34:05Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	[[سوره نبأ]] دارای ۴۰ [[آیه]]، ۱۷۴ کلمه و ۷۹۷ حرف است. از نظر حجم از سوره‌های «مفصّلات» و از سوره‌های نسبتاً کوچک است که در آغاز جزء ۳۰ یعنی در آخرین جزء قرآن قرار گرفته است. به همین جهت این جزء با نام همین سوره یعنی «جزء عمّ» [= عمّ جزء] مشهور شده است.		[[سوره نبأ]] دارای ۴۰ [[آیه]]، ۱۷۴ کلمه و ۷۹۷ حرف است. از نظر حجم از سوره‌های «مفصّلات» و از سوره‌های نسبتاً کوچک است که در آغاز جزء ۳۰ یعنی در آخرین جزء قرآن قرار گرفته است. به همین جهت این جزء با نام همین سوره یعنی «جزء عمّ» [= عمّ جزء] مشهور شده است.

	سوره نبأ، با طرح یک سؤال از یک خبر و حادثه بزرگ یعنی وقوع [[قیامت]] و با تأکید بر وقوع و [[عظمت]] آن آغاز می‌شود و با [[وصف]] [[بهشت]] و نعمت‌های بی‌شمار آنکه جایگاه [[پرهیزکاران]] است، به جهت [[تشویق]] انسان‌ها نسبت به [[اعمال نیک]] و رسیدن آنان به [[مقامات]] عالیه و بهشت جاویدان و با یادآوری [[عذاب]] [[جهنم]] و شدت آن و [[ندامت]] [[دوزخیان]] پایان می‌پذیرد.		سوره نبأ، با طرح یک سؤال از یک خبر و حادثه بزرگ یعنی وقوع [[قیامت]] و با تأکید بر وقوع و [[عظمت]] آن آغاز می‌شود و با وصف [[بهشت]] و نعمت‌های بی‌شمار آنکه جایگاه [[پرهیزکاران]] است، به جهت [[تشویق]] انسان‌ها نسبت به [[اعمال نیک]] و رسیدن آنان به [[مقامات]] عالیه و بهشت جاویدان و با یادآوری [[عذاب]] [[جهنم]] و شدت آن و [[ندامت]] [[دوزخیان]] پایان می‌پذیرد.

	== [[فضیلت]] [[سوره]] ==		== [[فضیلت]] [[سوره]] ==

Msadeq در ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۵

2022-08-27T09:55:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۶:		خط ۶:
	نامگذاری این سوره به خاطر تعبیری است که در [[آیه]] دوم آن {{متن قرآن\|النَّبَإِ الْعَظِيمِ}}<ref>«از آن خبر سترگ،» سوره نبأ، آیه ۲.</ref> آمده است و نیز از آن به عنوان سوره «عمَّ» به تناسب آیه نخستین آن تعبیر می‌شود. نام‌های دیگر آن «تَسائُل» است؛ زیرا با {{متن قرآن\|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه می‌پرسند؟» سوره نبأ، آیه ۱.</ref> آغاز می‌گردد و«مُعصِرات» است؛ زیرا این کلمه در آیه ۱۴ به کار رفته است.		نامگذاری این سوره به خاطر تعبیری است که در [[آیه]] دوم آن {{متن قرآن\|النَّبَإِ الْعَظِيمِ}}<ref>«از آن خبر سترگ،» سوره نبأ، آیه ۲.</ref> آمده است و نیز از آن به عنوان سوره «عمَّ» به تناسب آیه نخستین آن تعبیر می‌شود. نام‌های دیگر آن «تَسائُل» است؛ زیرا با {{متن قرآن\|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه می‌پرسند؟» سوره نبأ، آیه ۱.</ref> آغاز می‌گردد و«مُعصِرات» است؛ زیرا این کلمه در آیه ۱۴ به کار رفته است.

	[[پروردگار]] [[جهان]] سوره پیش (مرسلات) را با یاد رستاخیز و هشدار به انکارگران آن [[روز]] به پایان برد، اینک این سوره را با پرسشی تفکرانگیز در مورد رستاخیز آغاز می‌کند: {{متن قرآن\|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه می‌پرسند؟» سوره نبأ، آیه ۱.</ref>. مشرکینی که منکر [[نبوت]] و [[معاد]] بودند درباره چه چیزی از یکدیگر می‌پرسند؛ پس از [[بعثت پیامبر]] و [[تلاوت آیات]] قرآن به وسیله آن [[حضرت]] بر ~~شرکگرایان~~ و [[دعوت]] [[جامعه]] به [[یکتاپرستی]] و [[ایمان]] به جهان پس از [[مرگ]]، سردمداران [[کفر]] و [[بیداد]] به شیوه [[انکار]] و [[تعجب]] به [[پرسش]] از یکدیگر پرداختند و این پرسش را در برابر یکدیگر نهادند که [[محمد]] {{صل}} چه می‌گوید؟ او از ~~فرارسیدن~~ کدامین روز و زنده شدن چه کسانی خبر می‌دهد؟ در برابر پرسش انکاری آنان بود که این [[آیات]] بر [[قلب پاک]] آن حضرت فرود آمد. در این مورد «زجاج» می‌گوید: پرسش آغاز سوره به منظور [[بزرگداشت]] موضوع است؛ درست بسان این سخن که فردی برای بزرگداشت «[[زید]]» می‌پرسد، کدامین زید؟ [[زید]] کیست؟ آنگاه به بیان [[پرسش‌ها]] و پاسخ‌های شرک‌گرایان می‌پردازد و می‌فرماید: {{متن قرآن\|عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ}}<ref>«از آن خبر سترگ،» سوره نبأ، آیه ۲.</ref>. آنان از آن خبر بزرگ می‌پرسند و درباره آن [[گفتگو]] می‌کنند. البته در مورد این خبر بزرگ و منظور از آن، دیدگاه‌ها یکسان نیست. از دیدگاه برخی منظور از آن خبر بزرگ، [[قرآن]] یا همان [[کتاب خدا]] است<ref>الدر المنثور.</ref>؛ چراکه قرآن از [[یکتایی خدا]] و بی‌همتایی او از [[رسالت پیامبر]] از رواها و نارواها در [[زندگی]] از انگیزش و ~~زندهشدن~~ [[انسان‌ها]] در آستانه [[رستاخیز]] خبر می‌دهد، {{عربی\|أي من رسالة الرسول وإتيانه بالكتاب المبين، وإخباره عن يوم الفصل}}<ref>نظم الدرر فی تناسب الآیات والسور.</ref>، اما از دیدگاه گروهی دیگر، منظور [[روز رستاخیز]] است که قرآن و [[پیامبر]] فرارسیدن آن [[روز]] را به [[مردم]] خبر می‌دهند. این دیدگاه را ادامه [[آیات]] همین [[سوره]] [[تأیید]] می‌کند،؛ چراکه می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا}}<ref>«بی‌گمان روز داوری وعده‌گاه (ما و شما) است،» سوره نبأ، آیه ۱۷.</ref>.		[[پروردگار]] [[جهان]] سوره پیش ([[سوره مرسلات]]) را با یاد رستاخیز و هشدار به انکارگران آن [[روز]] به پایان برد، اینک این سوره را با پرسشی تفکرانگیز در مورد رستاخیز آغاز می‌کند: {{متن قرآن\|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه می‌پرسند؟» سوره نبأ، آیه ۱.</ref>. مشرکینی که منکر [[نبوت]] و [[معاد]] بودند درباره چه چیزی از یکدیگر می‌پرسند؛ پس از [[بعثت پیامبر]] و [[تلاوت آیات]] قرآن به وسیله آن [[حضرت]] بر شرک گرایان و [[دعوت]] [[جامعه]] به [[یکتاپرستی]] و [[ایمان]] به جهان پس از [[مرگ]]، سردمداران [[کفر]] و [[بیداد]] به شیوه [[انکار]] و [[تعجب]] به [[پرسش]] از یکدیگر پرداختند و این پرسش را در برابر یکدیگر نهادند که [[محمد]] {{صل}} چه می‌گوید؟ او از فرا رسیدن کدامین روز و زنده شدن چه کسانی خبر می‌دهد؟ در برابر پرسش انکاری آنان بود که این [[آیات]] بر [[قلب پاک]] آن حضرت فرود آمد. در این مورد «زجاج» می‌گوید: پرسش آغاز سوره به منظور [[بزرگداشت]] موضوع است؛ درست بسان این سخن که فردی برای بزرگداشت «[[زید]]» می‌پرسد، کدامین زید؟ [[زید]] کیست؟ آنگاه به بیان [[پرسش‌ها]] و پاسخ‌های شرک‌گرایان می‌پردازد و می‌فرماید: {{متن قرآن\|عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ}}<ref>«از آن خبر سترگ،» سوره نبأ، آیه ۲.</ref>. آنان از آن خبر بزرگ می‌پرسند و درباره آن [[گفتگو]] می‌کنند. البته در مورد این خبر بزرگ و منظور از آن، دیدگاه‌ها یکسان نیست. از دیدگاه برخی منظور از آن خبر بزرگ، [[قرآن]] یا همان [[کتاب خدا]] است<ref>الدر المنثور.</ref>؛ چراکه قرآن از [[یکتایی خدا]] و بی‌همتایی او از [[رسالت پیامبر]] از رواها و نارواها در [[زندگی]] از انگیزش و زنده شدن [[انسان‌ها]] در آستانه [[رستاخیز]] خبر می‌دهد، {{عربی\|أي من رسالة الرسول وإتيانه بالكتاب المبين، وإخباره عن يوم الفصل}}<ref>نظم الدرر فی تناسب الآیات والسور.</ref>، اما از دیدگاه گروهی دیگر، منظور [[روز رستاخیز]] است که قرآن و [[پیامبر]] فرارسیدن آن [[روز]] را به [[مردم]] خبر می‌دهند. این دیدگاه را ادامه [[آیات]] همین [[سوره]] [[تأیید]] می‌کند،؛ چراکه می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا}}<ref>«بی‌گمان روز داوری وعده‌گاه (ما و شما) است،» سوره نبأ، آیه ۱۷.</ref>.

	به [[یقین]] وعده‌گاه ما با شما روز [[داوری]] و روز جدایی [[حق]] از [[باطل]] و [[نیکان]] از پلیدان است. پاره‌ای نیز برآنند که منظور از آن خبر بزرگ، عبارت از همه [[اصول دین]] از [[توحید]] گرفته تا صفات جلال و [[جمال]] [[خدا]]، روز رستاخیز و زنده شدن [[مردگان]]، [[حسابرسی]] و [[پاداش]] و [[کیفر]] آن و [[رسالت]] و [[خلافت]] است؛ چراکه «خبر بزرگ» شامل همه اینها می‌گردد<ref>مجمع البیان.</ref>.		به [[یقین]] وعده‌گاه ما با شما روز [[داوری]] و روز جدایی [[حق]] از [[باطل]] و [[نیکان]] از پلیدان است. پاره‌ای نیز برآنند که منظور از آن خبر بزرگ، عبارت از همه [[اصول دین]] از [[توحید]] گرفته تا صفات جلال و [[جمال]] [[خدا]]، روز رستاخیز و زنده شدن [[مردگان]]، [[حسابرسی]] و [[پاداش]] و [[کیفر]] آن و [[رسالت]] و [[خلافت]] است؛ چراکه «خبر بزرگ» شامل همه اینها می‌گردد<ref>مجمع البیان.</ref>.

Hosein: /* پانویس */

2022-08-27T08:00:56Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سوره نبأ~~]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:26:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:43:11Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره نبأ در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره نبأ در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:26:16Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره نبأ در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سوره نبأ در علوم قرآنی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'عالم طبیعت' به 'عالم طبیعت'

2022-05-12T18:36:02Z

جایگزینی متن - 'عالم طبیعت' به 'عالم طبیعت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۶
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	بخش دوم در [[مقام]] [[استدلال]] بر ثبوت تحقق خبر [[عظیم]] «رستاخیز» در بخش اول است. بیان آن استدلال، این است که عالم محسوس با زمین و آسمانش و شب و روزش و همه انسان‌هایی که هر نسلی به دنبال نسلی می‌آیند و می‌روند و [[نظام]] جاری و [[تدبیر]] متقن و دقیقی که در همه امورش جریان دارد، ممکن نیست صرفاً به خاطر [[بازی]] و [[سرگرمی]] پدید آمده باشد و هیچ [[هدف]] و غرضی در نظر پدید آورنده‌اش نباشد، پس به طور مسلم و [[بدیهی]]، باید در پی این نظام متحول و متغیر و گردنده، عالمی باشد که نظام آن ثابت و باقی باشد و در آن عالم اثر [[صلاح]] و [[فساد]] این عالم، [[ظهور]] پیدا کند، صلاحی که [[فطرت بشر]] بدان [[دعوت]] و فسادی که از آن [[نهی]] می‌نماید و ما می‌‌بینیم که اثر صلاح و فساد که همانا [[سعادت]] [[متقین]] و [[شقاوت]] [[مفسدین]] است در این عالم محسوس ظاهر نشده و این از محالات است که [[خدای تعالی]] در فطرت بشر آن دعوت غریزی را و این منع غریزی را به [[ودیعه]] بسپارد، در حالی که نه آن [[دعوت]] اثری در خارج داشته باشد و نه آن منع. پس به طور [[یقین]] در این میان، روزی وجود دارد که در آن [[روز]] [[انسان]] [[صالح]] اثر [[صلاح]] خود را و انسان [[فاسد]] اثر [[فساد]] خود را می‌بیند.		بخش دوم در [[مقام]] [[استدلال]] بر ثبوت تحقق خبر [[عظیم]] «رستاخیز» در بخش اول است. بیان آن استدلال، این است که عالم محسوس با زمین و آسمانش و شب و روزش و همه انسان‌هایی که هر نسلی به دنبال نسلی می‌آیند و می‌روند و [[نظام]] جاری و [[تدبیر]] متقن و دقیقی که در همه امورش جریان دارد، ممکن نیست صرفاً به خاطر [[بازی]] و [[سرگرمی]] پدید آمده باشد و هیچ [[هدف]] و غرضی در نظر پدید آورنده‌اش نباشد، پس به طور مسلم و [[بدیهی]]، باید در پی این نظام متحول و متغیر و گردنده، عالمی باشد که نظام آن ثابت و باقی باشد و در آن عالم اثر [[صلاح]] و [[فساد]] این عالم، [[ظهور]] پیدا کند، صلاحی که [[فطرت بشر]] بدان [[دعوت]] و فسادی که از آن [[نهی]] می‌نماید و ما می‌‌بینیم که اثر صلاح و فساد که همانا [[سعادت]] [[متقین]] و [[شقاوت]] [[مفسدین]] است در این عالم محسوس ظاهر نشده و این از محالات است که [[خدای تعالی]] در فطرت بشر آن دعوت غریزی را و این منع غریزی را به [[ودیعه]] بسپارد، در حالی که نه آن [[دعوت]] اثری در خارج داشته باشد و نه آن منع. پس به طور [[یقین]] در این میان، روزی وجود دارد که در آن [[روز]] [[انسان]] [[صالح]] اثر [[صلاح]] خود را و انسان [[فاسد]] اثر [[فساد]] خود را می‌بیند.

	بلوک دوم، بخش ۱، ۱۷ - ۲۰: نشانه‌های تحولات پایان [[زندگی]] در ~~عالم~~ [[طبیعت]] و آغاز [[رستاخیز]]: [[قیامت]] که در آن فصل خصومتها شود، وعده‌گاه [[خلق]] است. آن روز در [[صور]] دمیده می‌شود و همه به صحرای [[محشر]] وارد شوند و [[آسمان]] گشوده شود. پس درهای متعددی از آن باز شود تا هر فوجی از دری شتابند و کوه‌ها به حرکت درآید و مانند سراب گردد.		بلوک دوم، بخش ۱، ۱۷ - ۲۰: نشانه‌های تحولات پایان [[زندگی]] در [[عالم طبیعت]] و آغاز [[رستاخیز]]: [[قیامت]] که در آن فصل خصومتها شود، وعده‌گاه [[خلق]] است. آن روز در [[صور]] دمیده می‌شود و همه به صحرای [[محشر]] وارد شوند و [[آسمان]] گشوده شود. پس درهای متعددی از آن باز شود تا هر فوجی از دری شتابند و کوه‌ها به حرکت درآید و مانند سراب گردد.

	بخش ۲، ۲۱ - ۳۰: فرجام دردناک [[سرکشان]] [[ستمکار]] و بدکاران: همانا [[دوزخ]] در [[انتظار]] بدکاران است. آن دوزخ [[جایگاه مردم]] [[سرکش]] و ستمکار است که در آن دوران‌های متمادی [[عذاب]] کشند. هرگز در آنجا قطره‌ای آب سرد و شراب طهور نیاشامند (چنانکه در [[دنیا]] از [[علوم انبیا]] بهره نیافتند) مگر آبی سوزان که از چرک و [[خون]] [[جهنم]] است به آنها دهند<ref>{{متن قرآن\|إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا}}«جز آب جوشان و چرکابی،» سوره نبأ، آیه ۲۵.</ref>، که با [[کیفر]] [[اعمال]] آنها موافق است<ref>{{متن قرآن\|جَزَاءً وِفَاقًا}}«به کیفری برابر (با کردار آنان)،» سوره نبأ، آیه ۲۶.</ref>؛ زیرا آنها به [[روز حساب]] [[امید]] نداشتند و [[آیات]] ما را از فرط [[جهالت]] سخت [[تکذیب]] کردند و حال آنکه هر چیز را ما در [[کتابی]] به احصاء و شماره رقم کرده ایم. پس بچشید (کیفر تکذیب و [[بدکاری]] را که هرگز بر شما چیزی جز [[رنج]] و عذاب دوزخ نیفزاییم (چنانکه شما در دنیا هیچ متنبه نشده و جز بر [[بدی]] نیفزودید).		بخش ۲، ۲۱ - ۳۰: فرجام دردناک [[سرکشان]] [[ستمکار]] و بدکاران: همانا [[دوزخ]] در [[انتظار]] بدکاران است. آن دوزخ [[جایگاه مردم]] [[سرکش]] و ستمکار است که در آن دوران‌های متمادی [[عذاب]] کشند. هرگز در آنجا قطره‌ای آب سرد و شراب طهور نیاشامند (چنانکه در [[دنیا]] از [[علوم انبیا]] بهره نیافتند) مگر آبی سوزان که از چرک و [[خون]] [[جهنم]] است به آنها دهند<ref>{{متن قرآن\|إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا}}«جز آب جوشان و چرکابی،» سوره نبأ، آیه ۲۵.</ref>، که با [[کیفر]] [[اعمال]] آنها موافق است<ref>{{متن قرآن\|جَزَاءً وِفَاقًا}}«به کیفری برابر (با کردار آنان)،» سوره نبأ، آیه ۲۶.</ref>؛ زیرا آنها به [[روز حساب]] [[امید]] نداشتند و [[آیات]] ما را از فرط [[جهالت]] سخت [[تکذیب]] کردند و حال آنکه هر چیز را ما در [[کتابی]] به احصاء و شماره رقم کرده ایم. پس بچشید (کیفر تکذیب و [[بدکاری]] را که هرگز بر شما چیزی جز [[رنج]] و عذاب دوزخ نیفزاییم (چنانکه شما در دنیا هیچ متنبه نشده و جز بر [[بدی]] نیفزودید).

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T13:10:15Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره نبأ در علوم قرآنی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره نبأ در علوم قرآنی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==