سوریه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۴

2024-07-09T06:44:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	\| عنوان مدخل = ~~امام مهدی~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	*"سوریه" نام یکی از کشورهای خاورمیانه است که در شمال [[عراق]] واقع شده است. این [[کشور]] در قدیم "[[شام]]" نامیده می‌‌شد. و بخشی از لبنان، [[اردن]]، [[فلسطین]] و [[عراق]] کنونی‌ را نیز در بر می‌‌گرفت. این منطقه [[پس از ظهور]] [[اسلام]] و [[تصرف]] آن به دست [[مسلمانان]]، ‌ پایتخت [[امویان]] قرار گرفت و [[بنی‌امیه]] با سلطنتی که در این منطقه به راه انداخته بودند‌ بسیار مورد توجه قرار گرفته بود. [[دمشق]] در زمان [[امویان]] [[مرکز حکومت]] و پایتخت‌ [[ممالک اسلامی]] بود و با سرنگونی سلسله [[امویان]] و [[تأسیس حکومت]] بنی‌العباس، ‌ پایتخت از سوریه به [[عراق]] منتقل شد. این [[کشور]] در [[صدر اسلام]] بسیار حادثه‌ساز بوده؛ ‌ [[جنگ صفین]] یکی از این جنگ‌های خونین است که از این سرزمین [[هدایت]] شد و میان‌ [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[معاویه]] درگرفت و [[مردم]] بسیاری در آن کشته شدند. [[آتش]] جنگ‌های‌ بسیاری نیز در زمان [[بنی‌امیه]] از این سرزمین برمی‌خاست. واقعه جانسوز [[کربلا]]، جنگ‌ با [[مردم]] [[مدینه]] و خراب شدن [[خانه خدا]] در زمان [[حکومت]] [[امویان]] از [[ناحیه]] حکومت‌ [[بنی‌امیه]] از [[شام]] [[هدایت]] می‌‌شد. در [[آخرالزمان]] نیز این سرزمین بیننده حوادث ناگوار‌ زیادی خواهد بود. در روایتی [[حضرت امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: تمامی اعلی [[شام]] را [[دشنام]] ندهید، زیرا‌ (برخی از [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} به نام) [[ابدال]]، [[اهل شام]] هستند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۳.</ref>. در [[حدیثی]] پس از یاد آوری حمله بنی‌قنطورا و [[فتنه‌ها]] و بلاهایی که در [[بغداد]] و مصر‌ ایجاد می‌‌شود، می‌‌فرماید: پس زمانی که [[فتنه]] و [[بلا]] به [[شام]] برسد، آنگاه چه [[مرگ]] بزرگی‌ واقع خواهد شد! (چه بسیار افرادی که کشته می‌‌شوند)<ref>ملاحم: ص ۱۳۱~~.</ref>.~~		"سوریه" نام یکی از کشورهای خاورمیانه است که در شمال [[عراق]] واقع شده است. این [[کشور]] در قدیم "[[شام]]" نامیده می‌‌شد. و بخشی از لبنان، [[اردن]]، [[فلسطین]] و [[عراق]] کنونی‌ را نیز در بر می‌‌گرفت. این منطقه [[پس از ظهور]] [[اسلام]] و [[تصرف]] آن به دست [[مسلمانان]]، ‌ پایتخت [[امویان]] قرار گرفت و [[بنی‌امیه]] با سلطنتی که در این منطقه به راه انداخته بودند‌ بسیار مورد توجه قرار گرفته بود. [[دمشق]] در زمان [[امویان]] [[مرکز حکومت]] و پایتخت‌ [[ممالک اسلامی]] بود و با سرنگونی سلسله [[امویان]] و [[تأسیس حکومت]] بنی‌العباس، ‌ پایتخت از سوریه به [[عراق]] منتقل شد. این [[کشور]] در [[صدر اسلام]] بسیار حادثه‌ساز بوده؛ ‌ [[جنگ صفین]] یکی از این جنگ‌های خونین است که از این سرزمین [[هدایت]] شد و میان‌ [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[معاویه]] درگرفت و [[مردم]] بسیاری در آن کشته شدند. [[آتش]] جنگ‌های‌ بسیاری نیز در زمان [[بنی‌امیه]] از این سرزمین برمی‌خاست. واقعه جانسوز [[کربلا]]، جنگ‌ با [[مردم]] [[مدینه]] و خراب شدن [[خانه خدا]] در زمان [[حکومت]] [[امویان]] از [[ناحیه]] حکومت‌ [[بنی‌امیه]] از [[شام]] [[هدایت]] می‌‌شد. در [[آخرالزمان]] نیز این سرزمین بیننده حوادث ناگوار‌ زیادی خواهد بود. در روایتی [[حضرت امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: تمامی اعلی [[شام]] را [[دشنام]] ندهید، زیرا‌ (برخی از [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} به نام) [[ابدال]]، [[اهل شام]] هستند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۳.</ref>. در [[حدیثی]] پس از یاد آوری حمله بنی‌قنطورا و [[فتنه‌ها]] و بلاهایی که در [[بغداد]] و مصر‌ ایجاد می‌‌شود، می‌‌فرماید: پس زمانی که [[فتنه]] و [[بلا]] به [[شام]] برسد، آنگاه چه [[مرگ]] بزرگی‌ واقع خواهد شد! (چه بسیار افرادی که کشته می‌‌شوند)<ref>ملاحم: ص ۱۳۱.</ref>.
	* [[امام باقر]] {{ع}} در [[حدیثی]] فرمود: در [[شام]] دو گروه با هم [[جنگ]] خواهند کرد، سپس‌ نشانه‌ای [[الهی]] ظاهر خواهد شد و آن زلزله‌ای است که بیش از هزار نفر در آن می‌‌میرند. این [[زلزله]] برای [[مؤمنین]] [[رحمت]] است و برای [[کافران]] [[عذاب]] خواهد بود. سپس گروهی با‌ اسب‌های ابلق و پرچم‌های زرد از سوی [[مغرب]] به [[شام]] می‌‌آیند... و روستایی به نام‌ [[حرستا]] در [[دمشق]] به [[زمین]] فروخواهد رفت. پس از آن پسر [[هند]] جگرخوار (یعنی [[سفیانی]]) از سرزمین خشک برمی‌خیزد و بر [[منبر]] [[دمشق]] می‌‌نشیند. در این زمان [[منتظر]] باشید که‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[ظهور]] خواهد نمود<ref>اثبات الهداة: ج ۳، ص ۷۳۰.</ref>. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: به زودی شهرهای [[شام]] ویران شده و [[بلا]] آن را فراگیرد، و‌ جز [[شهر]] [[دمشق]] و اطراف آن سالم نماند. در بخش شرقی [[شام]] و بلندی‌های آن نیز کشتار‌ فراوانی خواهد شد<ref>الزام الناصب: ج ۲، ص ۲۱۱، سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۴.</ref>. در روایتی آمده: [[حاکم]] [[شام]] و [[حاکم مصر]] با هم [[جنگ]] خواهند کرد و گروهی از‌ [[مصریان]] به دست شامی‌ها [[اسیر]] خواهند شد. در این حال گروهی از سوی [[شرق]] با‌ پرچم‌های کوچک و سیاه رنگ [[قیام]] می‌‌کنند و آنان کسانی هستند که [[حکومت]] را به‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[تسلیم]] خواهند نمود. در روایتی دیگر این گونه می‌‌فرماید: شخصی‌ گندم‌گون (از سوی [[شرق]] آمده و در [[شام]]) [[عدالت]] را برقرار می‌‌کند و آنگاه به سوی‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} رفته و حکومتش را [[تسلیم]] آن [[حضرت]] می‌‌نماید و خود در رکاب‌ [[حضرت قائم]] {{ع}} به [[نبرد]] با [[دشمنان]] می‌‌پردازد<ref>ملاحم: ص ۵۴.</ref>.
	* [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: اولین سرزمینی که ([[پیش از ظهور]]) ویران خواهد شد، سرزمین‌ [[شام]] است، زیرا در آنجا سه گروه با هم [[جنگ]] خواهند نمود، گروه‌هایی به سرکردگی‌ [[أصهب]]، [[أبقع]]، [[سفیانی]]<ref>بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۵. ر. ک: أصهب، سفیانی.</ref>. ‌ در دو [[روایت]] [[سید بن طاووس]] [[نقل]] کرده که [[فتنه]] و آشوبی در [[شام]] به پا خواهد شد. در ابتدا این [[فتنه]] را دست کم می‌‌گیرند و آشوبی بچه‌گانه تلقی می‌‌شود. سپس شعله این [[آشوب]] چنان بالا می‌‌گیرد که اوضاع [[مردم]] را دگرگون نموده و همه [[مردم]] را پراکنده‌ و پریشان می‌‌نماید. هرگاه در گوشه‌ای این [[فتنه]] را بخوابانند، از سویی دیگر دوباره برپا‌ می‌‌شود. این اوضاع به همین صورت خواهد بود تا اینکه [[شمایل]] یک [[کف دست]] در‌ [[آسمان]] نمایان شده و اشاره کند و صدایی بگوید: فلان شخص [[امیر]] و [[حاکم]] شما است‌ (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}})<ref>ملاحم: ص ۶۰.</ref>. در روایتی دیگر [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: صدایی از سرزمین [[دمشق]] برخواهد خاست، ‌ [[منتظر]] آن باشید زیرا پس از شنیدن آن صدا، [[گشایش]] بزرگی برای شما اتفاق خواهد افتاد‌ و به [[پیروزی]] خواهید رسید<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۴۲۶.</ref>.
	* [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در خطبه‌ای طولانی حوادث [[آخرالزمان]] را بیان می‌‌فرماید: در ضمن‌ آن [[حدیث]] فرمود هنگامی که [[سفیانی]] همراه لشکرش در [[دمشق]] هستند، صدایی را‌ می‌‌شنوند که می‌‌گوید: "عرب‌های [[حجاز]] بر علیه شما اجتماع نموده‌اند" (یعنی لشکر‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}}) [[سفیانی]] با [[یاران]] خود [[مشورت]] می‌‌کند و آنها می‌‌گویند: [[لشکر]] تو از‌ نظر تجهیزات [[جنگی]] بسیار پیشرفته‌تر است، بنابراین به [[جنگ]] آنها باید بروی... سپس با‌ صد و هفتاد هزار [[جنگجو]] در منطقه طبریّه در [[فلسطین]] با [[لشکر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} برخورد می‌‌کنند... و همگی نابود شده و فقط شخص [[سفیانی]] می‌‌ماند که به دست‌ [[حضرت]] کشته می‌‌شود و [[شهر]] [[دمشق]] به [[تصرف]] [[حضرت]] در خواهد آمد<ref>ملاحم: صص ۱۵۰ ـ ۱۴۹.</ref>.
	* [[ابوحمزه ثمالی]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره این [[آیه]] پرسید: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی می‌آزماییم» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>. [[حضرت]] فرمود: این گرسنگی‌ [[عام و خاص]] دارد. در [[شام]] [[گرسنگی]] عام همگان را در بر خواهد گرفت ولی [[قحطی]] و‌ [[گرسنگی]] خاص در [[کوفه]] روی خواهد داد و فقط [[دشمنان]] [[آل محمد]] {{عم}} را شامل خواهد‌ شد و همه [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} در [[کوفه]] از [[گرسنگی]] خواهند مرد. در [[شام]] نیز [[ترس]] بر‌ همه غالب می‌‌شود و این [[گرسنگی]] پیش از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} است ولی [[ترس]] پس‌ از [[قیام]] [[حضرت]] اتفاق خواهد افتاد<ref>تفسیر عیاشی: ج ۱، ص ۶۸.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۷۱.</ref>.

	~~== پرسش مستقیم ==~~		[[امام باقر]] {{ع}} در [[حدیثی]] فرمود: در [[شام]] دو گروه با هم [[جنگ]] خواهند کرد، سپس‌ نشانه‌ای [[الهی]] ظاهر خواهد شد و آن زلزله‌ای است که بیش از هزار نفر در آن می‌‌میرند. این [[زلزله]] برای [[مؤمنین]] [[رحمت]] است و برای [[کافران]] [[عذاب]] خواهد بود. سپس گروهی با‌ اسب‌های ابلق و پرچم‌های زرد از سوی [[مغرب]] به [[شام]] می‌‌آیند... و روستایی به نام‌ [[حرستا]] در [[دمشق]] به [[زمین]] فروخواهد رفت. پس از آن پسر [[هند]] جگرخوار (یعنی [[سفیانی]]) از سرزمین خشک برمی‌خیزد و بر [[منبر]] [[دمشق]] می‌‌نشیند. در این زمان [[منتظر]] باشید که‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[ظهور]] خواهد نمود<ref>اثبات الهداة: ج ۳، ص ۷۳۰.</ref>. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: به زودی شهرهای [[شام]] ویران شده و [[بلا]] آن را فراگیرد، و‌ جز [[شهر]] [[دمشق]] و اطراف آن سالم نماند. در بخش شرقی [[شام]] و بلندی‌های آن نیز کشتار‌ فراوانی خواهد شد<ref>الزام الناصب: ج ۲، ص ۲۱۱، سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۴.</ref>. در روایتی آمده: [[حاکم]] [[شام]] و [[حاکم مصر]] با هم [[جنگ]] خواهند کرد و گروهی از‌ [[مصریان]] به دست شامی‌ها [[اسیر]] خواهند شد. در این حال گروهی از سوی [[شرق]] با‌ پرچم‌های کوچک و سیاه رنگ [[قیام]] می‌‌کنند و آنان کسانی هستند که [[حکومت]] را به‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[تسلیم]] خواهند نمود. در روایتی دیگر این گونه می‌‌فرماید: شخصی‌ گندم‌گون (از سوی [[شرق]] آمده و در [[شام]]) [[عدالت]] را برقرار می‌‌کند و آنگاه به سوی‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} رفته و حکومتش را [[تسلیم]] آن حضرت می‌‌نماید و خود در رکاب‌ [[حضرت قائم]] {{ع}} به [[نبرد]] با [[دشمنان]] می‌‌پردازد<ref>ملاحم: ص ۵۴.</ref>.
	* [[~~آیا~~ فتنه و آشوب در ~~سوریه~~ از ~~نشانه‌های ظهور~~ امام مهدی ~~است؟~~ (~~پرسش~~)]]
			[[امام باقر]] {{ع}} فرمود: اولین سرزمینی که ([[پیش از ظهور]]) ویران خواهد شد، سرزمین‌ [[شام]] است، زیرا در آنجا سه گروه با هم [[جنگ]] خواهند نمود، گروه‌هایی به سرکردگی‌ [[أصهب]]، [[أبقع]]، [[سفیانی]]<ref>بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۵. ر. ک: أصهب، سفیانی.</ref>. ‌ در دو [[روایت]] [[سید بن طاووس]] [[نقل]] کرده که [[فتنه]] و آشوبی در [[شام]] به پا خواهد شد. در ابتدا این [[فتنه]] را دست کم می‌‌گیرند و آشوبی بچه‌گانه تلقی می‌‌شود. سپس شعله این [[آشوب]] چنان بالا می‌‌گیرد که اوضاع [[مردم]] را دگرگون نموده و همه [[مردم]] را پراکنده‌ و پریشان می‌‌نماید. هرگاه در گوشه‌ای این [[فتنه]] را بخوابانند، از سویی دیگر دوباره برپا‌ می‌‌شود. این اوضاع به همین صورت خواهد بود تا اینکه [[شمایل]] یک [[کف دست]] در‌ [[آسمان]] نمایان شده و اشاره کند و صدایی بگوید: فلان شخص [[امیر]] و [[حاکم]] شما است‌ (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}})<ref>ملاحم: ص ۶۰.</ref>. در روایتی دیگر [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: صدایی از سرزمین [[دمشق]] برخواهد خاست، ‌ [[منتظر]] آن باشید زیرا پس از شنیدن آن صدا، [[گشایش]] بزرگی برای شما اتفاق خواهد افتاد‌ و به [[پیروزی]] خواهید رسید<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۴۲۶.</ref>.

			[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در خطبه‌ای طولانی حوادث [[آخرالزمان]] را بیان می‌‌فرماید: در ضمن‌ آن [[حدیث]] فرمود هنگامی که [[سفیانی]] همراه لشکرش در [[دمشق]] هستند، صدایی را‌ می‌‌شنوند که می‌‌گوید: "عرب‌های [[حجاز]] بر علیه شما اجتماع نموده‌اند" (یعنی لشکر‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}}) [[سفیانی]] با [[یاران]] خود [[مشورت]] می‌‌کند و آنها می‌‌گویند: [[لشکر]] تو از‌ نظر تجهیزات [[جنگی]] بسیار پیشرفته‌تر است، بنابراین به [[جنگ]] آنها باید بروی... سپس با‌ صد و هفتاد هزار [[جنگجو]] در منطقه طبریّه در [[فلسطین]] با [[لشکر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} برخورد می‌‌کنند... و همگی نابود شده و فقط شخص [[سفیانی]] می‌‌ماند که به دست‌ حضرت کشته می‌‌شود و [[شهر]] [[دمشق]] به [[تصرف]] حضرت در خواهد آمد<ref>ملاحم: صص ۱۵۰ ـ ۱۴۹.</ref>.

			[[ابوحمزه ثمالی]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره این [[آیه]] پرسید: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی می‌آزماییم» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>. حضرت فرمود: این گرسنگی‌ [[عام و خاص]] دارد. در [[شام]] [[گرسنگی]] عام همگان را در بر خواهد گرفت ولی [[قحطی]] و‌ [[گرسنگی]] خاص در [[کوفه]] روی خواهد داد و فقط [[دشمنان]] [[آل محمد]] {{عم}} را شامل خواهد‌ شد و همه [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} در [[کوفه]] از [[گرسنگی]] خواهند مرد. در [[شام]] نیز [[ترس]] بر‌ همه غالب می‌‌شود و این [[گرسنگی]] پیش از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} است ولی [[ترس]] پس‌ از [[قیام]] حضرت اتفاق خواهد افتاد<ref>تفسیر عیاشی: ج ۱، ص ۶۸.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۷۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}



	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]
	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:~~سوریه~~]]		[[رده:مکان‌ها]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:27:03Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۷
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*"سوریه" نام یکی از کشورهای خاورمیانه است که در شمال [[عراق]] واقع شده است. این [[کشور]] در قدیم "[[شام]]" نامیده می‌‌شد. و بخشی از لبنان، [[اردن]]، [[فلسطین]] و [[عراق]] کنونی‌ را نیز در بر می‌‌گرفت. این منطقه [[پس از ظهور]] [[اسلام]] و [[تصرف]] آن به دست [[مسلمانان]]،‌ پایتخت [[امویان]] قرار گرفت و [[بنی‌امیه]] با سلطنتی که در این منطقه به راه انداخته بودند‌ بسیار مورد توجه قرار گرفته بود. [[دمشق]] در زمان [[امویان]] [[مرکز حکومت]] و پایتخت‌ [[ممالک اسلامی]] بود و با سرنگونی سلسله [[امویان]] و [[تأسیس حکومت]] ~~بنی‌العباس،‌~~ پایتخت از سوریه به [[عراق]] منتقل شد. این [[کشور]] در [[صدر اسلام]] بسیار حادثه‌ساز ~~بوده؛‌~~ [[جنگ صفین]] یکی از این جنگ‌های خونین است که از این سرزمین [[هدایت]] شد و میان‌ [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[معاویه]] درگرفت و [[مردم]] بسیاری در آن کشته شدند. [[آتش]] جنگ‌های‌ بسیاری نیز در زمان [[بنی‌امیه]] از این سرزمین برمی‌خاست. واقعه جانسوز [[کربلا]]، جنگ‌ با [[مردم]] [[مدینه]] و خراب شدن [[خانه خدا]] در زمان [[حکومت]] [[امویان]] از [[ناحیه]] حکومت‌ [[بنی‌امیه]] از [[شام]] [[هدایت]] می‌‌شد. در [[آخرالزمان]] نیز این سرزمین بیننده حوادث ناگوار‌ زیادی خواهد بود. در روایتی [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: تمامی اعلی [[شام]] را [[دشنام]] ندهید، زیرا‌ (برخی از [[یاران حضرت مهدی]]{{ع}} به نام) [[ابدال]]، [[اهل شام]] هستند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۳.</ref>. در [[حدیثی]] پس از یاد آوری حمله بنی‌قنطورا و [[فتنه‌ها]] و بلاهایی که در [[بغداد]] و مصر‌ ایجاد می‌‌شود، می‌‌فرماید: پس زمانی که [[فتنه]] و [[بلا]] به [[شام]] برسد، آنگاه چه [[مرگ]] بزرگی‌ واقع خواهد شد! (چه بسیار افرادی که کشته می‌‌شوند)<ref>ملاحم: ص ۱۳۱.</ref>.		*"سوریه" نام یکی از کشورهای خاورمیانه است که در شمال [[عراق]] واقع شده است. این [[کشور]] در قدیم "[[شام]]" نامیده می‌‌شد. و بخشی از لبنان، [[اردن]]، [[فلسطین]] و [[عراق]] کنونی‌ را نیز در بر می‌‌گرفت. این منطقه [[پس از ظهور]] [[اسلام]] و [[تصرف]] آن به دست [[مسلمانان]]، ‌ پایتخت [[امویان]] قرار گرفت و [[بنی‌امیه]] با سلطنتی که در این منطقه به راه انداخته بودند‌ بسیار مورد توجه قرار گرفته بود. [[دمشق]] در زمان [[امویان]] [[مرکز حکومت]] و پایتخت‌ [[ممالک اسلامی]] بود و با سرنگونی سلسله [[امویان]] و [[تأسیس حکومت]] بنی‌العباس، ‌ پایتخت از سوریه به [[عراق]] منتقل شد. این [[کشور]] در [[صدر اسلام]] بسیار حادثه‌ساز بوده؛ ‌ [[جنگ صفین]] یکی از این جنگ‌های خونین است که از این سرزمین [[هدایت]] شد و میان‌ [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[معاویه]] درگرفت و [[مردم]] بسیاری در آن کشته شدند. [[آتش]] جنگ‌های‌ بسیاری نیز در زمان [[بنی‌امیه]] از این سرزمین برمی‌خاست. واقعه جانسوز [[کربلا]]، جنگ‌ با [[مردم]] [[مدینه]] و خراب شدن [[خانه خدا]] در زمان [[حکومت]] [[امویان]] از [[ناحیه]] حکومت‌ [[بنی‌امیه]] از [[شام]] [[هدایت]] می‌‌شد. در [[آخرالزمان]] نیز این سرزمین بیننده حوادث ناگوار‌ زیادی خواهد بود. در روایتی [[حضرت امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: تمامی اعلی [[شام]] را [[دشنام]] ندهید، زیرا‌ (برخی از [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} به نام) [[ابدال]]، [[اهل شام]] هستند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۳.</ref>. در [[حدیثی]] پس از یاد آوری حمله بنی‌قنطورا و [[فتنه‌ها]] و بلاهایی که در [[بغداد]] و مصر‌ ایجاد می‌‌شود، می‌‌فرماید: پس زمانی که [[فتنه]] و [[بلا]] به [[شام]] برسد، آنگاه چه [[مرگ]] بزرگی‌ واقع خواهد شد! (چه بسیار افرادی که کشته می‌‌شوند)<ref>ملاحم: ص ۱۳۱.</ref>.
	* [[امام باقر]]{{ع}} در [[حدیثی]] فرمود: در [[شام]] دو گروه با هم [[جنگ]] خواهند کرد، سپس‌ نشانه‌ای [[الهی]] ظاهر خواهد شد و آن زلزله‌ای است که بیش از هزار نفر در آن می‌‌میرند. این [[زلزله]] برای [[مؤمنین]] [[رحمت]] است و برای [[کافران]] [[عذاب]] خواهد بود. سپس گروهی با‌ اسب‌های ابلق و پرچم‌های زرد از سوی [[مغرب]] به [[شام]] می‌‌آیند... و روستایی به نام‌ [[حرستا]] در [[دمشق]] به [[زمین]] فروخواهد رفت. پس از آن پسر [[هند]] جگرخوار (یعنی [[سفیانی]]) از سرزمین خشک برمی‌خیزد و بر [[منبر]] [[دمشق]] می‌‌نشیند. در این زمان [[منتظر]] باشید که‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[ظهور]] خواهد نمود<ref>اثبات الهداة: ج ۳، ص ۷۳۰.</ref>. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: به زودی شهرهای [[شام]] ویران شده و [[بلا]] آن را فراگیرد، و‌ جز [[شهر]] [[دمشق]] و اطراف آن سالم نماند. در بخش شرقی [[شام]] و بلندی‌های آن نیز کشتار‌ فراوانی خواهد شد<ref>الزام الناصب: ج ۲، ص ۲۱۱، سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۴.</ref>. در روایتی آمده: [[حاکم]] [[شام]] و [[حاکم مصر]] با هم [[جنگ]] خواهند کرد و گروهی از‌ [[مصریان]] به دست شامی‌ها [[اسیر]] خواهند شد. در این حال گروهی از سوی [[شرق]] با‌ پرچم‌های کوچک و سیاه رنگ [[قیام]] می‌‌کنند و آنان کسانی هستند که [[حکومت]] را به‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[تسلیم]] خواهند نمود. در روایتی دیگر این گونه می‌‌فرماید: شخصی‌ گندم‌گون (از سوی [[شرق]] آمده و در [[شام]]) [[عدالت]] را برقرار می‌‌کند و آنگاه به سوی‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} رفته و حکومتش را [[تسلیم]] آن [[حضرت]] می‌‌نماید و خود در رکاب‌ [[حضرت قائم]]{{ع}} به [[نبرد]] با [[دشمنان]] می‌‌پردازد<ref>ملاحم: ص ۵۴.</ref>.		* [[امام باقر]] {{ع}} در [[حدیثی]] فرمود: در [[شام]] دو گروه با هم [[جنگ]] خواهند کرد، سپس‌ نشانه‌ای [[الهی]] ظاهر خواهد شد و آن زلزله‌ای است که بیش از هزار نفر در آن می‌‌میرند. این [[زلزله]] برای [[مؤمنین]] [[رحمت]] است و برای [[کافران]] [[عذاب]] خواهد بود. سپس گروهی با‌ اسب‌های ابلق و پرچم‌های زرد از سوی [[مغرب]] به [[شام]] می‌‌آیند... و روستایی به نام‌ [[حرستا]] در [[دمشق]] به [[زمین]] فروخواهد رفت. پس از آن پسر [[هند]] جگرخوار (یعنی [[سفیانی]]) از سرزمین خشک برمی‌خیزد و بر [[منبر]] [[دمشق]] می‌‌نشیند. در این زمان [[منتظر]] باشید که‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[ظهور]] خواهد نمود<ref>اثبات الهداة: ج ۳، ص ۷۳۰.</ref>. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: به زودی شهرهای [[شام]] ویران شده و [[بلا]] آن را فراگیرد، و‌ جز [[شهر]] [[دمشق]] و اطراف آن سالم نماند. در بخش شرقی [[شام]] و بلندی‌های آن نیز کشتار‌ فراوانی خواهد شد<ref>الزام الناصب: ج ۲، ص ۲۱۱، سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۴.</ref>. در روایتی آمده: [[حاکم]] [[شام]] و [[حاکم مصر]] با هم [[جنگ]] خواهند کرد و گروهی از‌ [[مصریان]] به دست شامی‌ها [[اسیر]] خواهند شد. در این حال گروهی از سوی [[شرق]] با‌ پرچم‌های کوچک و سیاه رنگ [[قیام]] می‌‌کنند و آنان کسانی هستند که [[حکومت]] را به‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[تسلیم]] خواهند نمود. در روایتی دیگر این گونه می‌‌فرماید: شخصی‌ گندم‌گون (از سوی [[شرق]] آمده و در [[شام]]) [[عدالت]] را برقرار می‌‌کند و آنگاه به سوی‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}} رفته و حکومتش را [[تسلیم]] آن [[حضرت]] می‌‌نماید و خود در رکاب‌ [[حضرت قائم]] {{ع}} به [[نبرد]] با [[دشمنان]] می‌‌پردازد<ref>ملاحم: ص ۵۴.</ref>.
	* [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: اولین سرزمینی که ([[پیش از ظهور]]) ویران خواهد شد، سرزمین‌ [[شام]] است، زیرا در آنجا سه گروه با هم [[جنگ]] خواهند نمود، گروه‌هایی به سرکردگی‌ [[أصهب]]، [[أبقع]]، [[سفیانی]]<ref>بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۵. ر.ک: أصهب، سفیانی.</ref>.‌ در دو [[روایت]] [[سید بن طاووس]] [[نقل]] کرده که [[فتنه]] و آشوبی در [[شام]] به پا خواهد شد. در ابتدا این [[فتنه]] را دست کم می‌‌گیرند و آشوبی بچه‌گانه تلقی می‌‌شود. سپس شعله این [[آشوب]] چنان بالا می‌‌گیرد که اوضاع [[مردم]] را دگرگون نموده و همه [[مردم]] را پراکنده‌ و پریشان می‌‌نماید. هرگاه در گوشه‌ای این [[فتنه]] را بخوابانند، از سویی دیگر دوباره برپا‌ می‌‌شود. این اوضاع به همین صورت خواهد بود تا اینکه [[شمایل]] یک [[کف دست]] در‌ [[آسمان]] نمایان شده و اشاره کند و صدایی بگوید: فلان شخص [[امیر]] و [[حاکم]] شما است‌ (یعنی [[حضرت مهدی]]{{ع}})<ref>ملاحم: ص ۶۰.</ref>. در روایتی دیگر [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: صدایی از سرزمین [[دمشق]] برخواهد ~~خاست،‌~~ [[منتظر]] آن باشید زیرا پس از شنیدن آن صدا، [[گشایش]] بزرگی برای شما اتفاق خواهد افتاد‌ و به [[پیروزی]] خواهید رسید<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۴۲۶.</ref>.		* [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: اولین سرزمینی که ([[پیش از ظهور]]) ویران خواهد شد، سرزمین‌ [[شام]] است، زیرا در آنجا سه گروه با هم [[جنگ]] خواهند نمود، گروه‌هایی به سرکردگی‌ [[أصهب]]، [[أبقع]]، [[سفیانی]]<ref>بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۵. ر. ک: أصهب، سفیانی.</ref>. ‌ در دو [[روایت]] [[سید بن طاووس]] [[نقل]] کرده که [[فتنه]] و آشوبی در [[شام]] به پا خواهد شد. در ابتدا این [[فتنه]] را دست کم می‌‌گیرند و آشوبی بچه‌گانه تلقی می‌‌شود. سپس شعله این [[آشوب]] چنان بالا می‌‌گیرد که اوضاع [[مردم]] را دگرگون نموده و همه [[مردم]] را پراکنده‌ و پریشان می‌‌نماید. هرگاه در گوشه‌ای این [[فتنه]] را بخوابانند، از سویی دیگر دوباره برپا‌ می‌‌شود. این اوضاع به همین صورت خواهد بود تا اینکه [[شمایل]] یک [[کف دست]] در‌ [[آسمان]] نمایان شده و اشاره کند و صدایی بگوید: فلان شخص [[امیر]] و [[حاکم]] شما است‌ (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}})<ref>ملاحم: ص ۶۰.</ref>. در روایتی دیگر [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: صدایی از سرزمین [[دمشق]] برخواهد خاست، ‌ [[منتظر]] آن باشید زیرا پس از شنیدن آن صدا، [[گشایش]] بزرگی برای شما اتفاق خواهد افتاد‌ و به [[پیروزی]] خواهید رسید<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۴۲۶.</ref>.
	* [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در خطبه‌ای طولانی حوادث [[آخرالزمان]] را بیان می‌‌فرماید: در ضمن‌ آن [[حدیث]] فرمود هنگامی که [[سفیانی]] همراه لشکرش در [[دمشق]] هستند، صدایی را‌ می‌‌شنوند که می‌‌گوید: "عرب‌های [[حجاز]] بر علیه شما اجتماع نموده‌اند" (یعنی لشکر‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}}) [[سفیانی]] با [[یاران]] خود [[مشورت]] می‌‌کند و آنها می‌‌گویند: [[لشکر]] تو از‌ نظر تجهیزات [[جنگی]] بسیار پیشرفته‌تر است، بنابراین به [[جنگ]] آنها باید بروی... سپس با‌ صد و هفتاد هزار [[جنگجو]] در منطقه طبریّه در [[فلسطین]] با [[لشکر]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} برخورد می‌‌کنند... و همگی نابود شده و فقط شخص [[سفیانی]] می‌‌ماند که به دست‌ [[حضرت]] کشته می‌‌شود و [[شهر]] [[دمشق]] به [[تصرف]] [[حضرت]] در خواهد آمد<ref>ملاحم: صص ۱۵۰ ـ ۱۴۹.</ref>.		* [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در خطبه‌ای طولانی حوادث [[آخرالزمان]] را بیان می‌‌فرماید: در ضمن‌ آن [[حدیث]] فرمود هنگامی که [[سفیانی]] همراه لشکرش در [[دمشق]] هستند، صدایی را‌ می‌‌شنوند که می‌‌گوید: "عرب‌های [[حجاز]] بر علیه شما اجتماع نموده‌اند" (یعنی لشکر‌ [[حضرت مهدی]] {{ع}}) [[سفیانی]] با [[یاران]] خود [[مشورت]] می‌‌کند و آنها می‌‌گویند: [[لشکر]] تو از‌ نظر تجهیزات [[جنگی]] بسیار پیشرفته‌تر است، بنابراین به [[جنگ]] آنها باید بروی... سپس با‌ صد و هفتاد هزار [[جنگجو]] در منطقه طبریّه در [[فلسطین]] با [[لشکر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} برخورد می‌‌کنند... و همگی نابود شده و فقط شخص [[سفیانی]] می‌‌ماند که به دست‌ [[حضرت]] کشته می‌‌شود و [[شهر]] [[دمشق]] به [[تصرف]] [[حضرت]] در خواهد آمد<ref>ملاحم: صص ۱۵۰ ـ ۱۴۹.</ref>.
	* [[ابوحمزه ثمالی]] از [[امام باقر]]{{ع}} درباره این [[آیه]] پرسید: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی می‌آزماییم» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>. [[حضرت]] فرمود: این گرسنگی‌ [[عام و خاص]] دارد. در [[شام]] [[گرسنگی]] عام همگان را در بر خواهد گرفت ولی [[قحطی]] و‌ [[گرسنگی]] خاص در [[کوفه]] روی خواهد داد و فقط [[دشمنان]] [[آل محمد]]{{عم}} را شامل خواهد‌ شد و همه [[دشمنان اهل بیت]]{{ع}} در [[کوفه]] از [[گرسنگی]] خواهند مرد. در [[شام]] نیز [[ترس]] بر‌ همه غالب می‌‌شود و این [[گرسنگی]] پیش از [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} است ولی [[ترس]] پس‌ از [[قیام]] [[حضرت]] اتفاق خواهد افتاد<ref>تفسیر عیاشی: ج ۱، ص ۶۸.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۷۱.</ref>.		* [[ابوحمزه ثمالی]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره این [[آیه]] پرسید: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی می‌آزماییم» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>. [[حضرت]] فرمود: این گرسنگی‌ [[عام و خاص]] دارد. در [[شام]] [[گرسنگی]] عام همگان را در بر خواهد گرفت ولی [[قحطی]] و‌ [[گرسنگی]] خاص در [[کوفه]] روی خواهد داد و فقط [[دشمنان]] [[آل محمد]] {{عم}} را شامل خواهد‌ شد و همه [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} در [[کوفه]] از [[گرسنگی]] خواهند مرد. در [[شام]] نیز [[ترس]] بر‌ همه غالب می‌‌شود و این [[گرسنگی]] پیش از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} است ولی [[ترس]] پس‌ از [[قیام]] [[حضرت]] اتفاق خواهد افتاد<ref>تفسیر عیاشی: ج ۱، ص ۶۸.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۷۱.</ref>.

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[آیا فتنه و آشوب در سوریه از نشانه‌های ظهور امام مهدی است؟ (پرسش)]]		* [[آیا فتنه و آشوب در سوریه از نشانه‌های ظهور امام مهدی است؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:43:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۹:		خط ۹:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*"سوریه" نام یکی از کشورهای خاورمیانه است که در شمال [[عراق]] واقع شده است. این [[کشور]] در قدیم "[[شام]]" نامیده می‌‌شد. و بخشی از لبنان، [[اردن]]، [[فلسطین]] و [[عراق]] کنونی‌ را نیز در بر می‌‌گرفت. این منطقه [[پس از ظهور]] [[اسلام]] و [[تصرف]] آن به دست [[مسلمانان]]،‌ پایتخت [[امویان]] قرار گرفت و [[بنی‌امیه]] با سلطنتی که در این منطقه به راه انداخته بودند‌ بسیار مورد توجه قرار گرفته بود. [[دمشق]] در زمان [[امویان]] [[مرکز حکومت]] و پایتخت‌ [[ممالک اسلامی]] بود و با سرنگونی سلسله [[امویان]] و [[تأسیس حکومت]] بنی‌العباس،‌ پایتخت از سوریه به [[عراق]] منتقل شد. این [[کشور]] در [[صدر اسلام]] بسیار حادثه‌ساز بوده؛‌ [[جنگ صفین]] یکی از این جنگ‌های خونین است که از این سرزمین [[هدایت]] شد و میان‌ [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[معاویه]] درگرفت و [[مردم]] بسیاری در آن کشته شدند. [[آتش]] جنگ‌های‌ بسیاری نیز در زمان [[بنی‌امیه]] از این سرزمین برمی‌خاست. واقعه جانسوز [[کربلا]]، جنگ‌ با [[مردم]] [[مدینه]] و خراب شدن [[خانه خدا]] در زمان [[حکومت]] [[امویان]] از [[ناحیه]] حکومت‌ [[بنی‌امیه]] از [[شام]] [[هدایت]] می‌‌شد. در [[آخرالزمان]] نیز این سرزمین بیننده حوادث ناگوار‌ زیادی خواهد بود. در روایتی [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: تمامی اعلی [[شام]] را [[دشنام]] ندهید، زیرا‌ (برخی از [[یاران حضرت مهدی]]{{ع}} به نام) [[ابدال]]، [[اهل شام]] هستند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۳.</ref>. در [[حدیثی]] پس از یاد آوری حمله بنی‌قنطورا و [[فتنه‌ها]] و بلاهایی که در [[بغداد]] و مصر‌ ایجاد می‌‌شود، می‌‌فرماید: پس زمانی که [[فتنه]] و [[بلا]] به [[شام]] برسد، آنگاه چه [[مرگ]] بزرگی‌ واقع خواهد شد! (چه بسیار افرادی که کشته می‌‌شوند)<ref>ملاحم: ص ۱۳۱.</ref>.		*"سوریه" نام یکی از کشورهای خاورمیانه است که در شمال [[عراق]] واقع شده است. این [[کشور]] در قدیم "[[شام]]" نامیده می‌‌شد. و بخشی از لبنان، [[اردن]]، [[فلسطین]] و [[عراق]] کنونی‌ را نیز در بر می‌‌گرفت. این منطقه [[پس از ظهور]] [[اسلام]] و [[تصرف]] آن به دست [[مسلمانان]]،‌ پایتخت [[امویان]] قرار گرفت و [[بنی‌امیه]] با سلطنتی که در این منطقه به راه انداخته بودند‌ بسیار مورد توجه قرار گرفته بود. [[دمشق]] در زمان [[امویان]] [[مرکز حکومت]] و پایتخت‌ [[ممالک اسلامی]] بود و با سرنگونی سلسله [[امویان]] و [[تأسیس حکومت]] بنی‌العباس،‌ پایتخت از سوریه به [[عراق]] منتقل شد. این [[کشور]] در [[صدر اسلام]] بسیار حادثه‌ساز بوده؛‌ [[جنگ صفین]] یکی از این جنگ‌های خونین است که از این سرزمین [[هدایت]] شد و میان‌ [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[معاویه]] درگرفت و [[مردم]] بسیاری در آن کشته شدند. [[آتش]] جنگ‌های‌ بسیاری نیز در زمان [[بنی‌امیه]] از این سرزمین برمی‌خاست. واقعه جانسوز [[کربلا]]، جنگ‌ با [[مردم]] [[مدینه]] و خراب شدن [[خانه خدا]] در زمان [[حکومت]] [[امویان]] از [[ناحیه]] حکومت‌ [[بنی‌امیه]] از [[شام]] [[هدایت]] می‌‌شد. در [[آخرالزمان]] نیز این سرزمین بیننده حوادث ناگوار‌ زیادی خواهد بود. در روایتی [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: تمامی اعلی [[شام]] را [[دشنام]] ندهید، زیرا‌ (برخی از [[یاران حضرت مهدی]]{{ع}} به نام) [[ابدال]]، [[اهل شام]] هستند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۳.</ref>. در [[حدیثی]] پس از یاد آوری حمله بنی‌قنطورا و [[فتنه‌ها]] و بلاهایی که در [[بغداد]] و مصر‌ ایجاد می‌‌شود، می‌‌فرماید: پس زمانی که [[فتنه]] و [[بلا]] به [[شام]] برسد، آنگاه چه [[مرگ]] بزرگی‌ واقع خواهد شد! (چه بسیار افرادی که کشته می‌‌شوند)<ref>ملاحم: ص ۱۳۱.</ref>.
	*[[امام باقر]]{{ع}} در [[حدیثی]] فرمود: در [[شام]] دو گروه با هم [[جنگ]] خواهند کرد، سپس‌ نشانه‌ای [[الهی]] ظاهر خواهد شد و آن زلزله‌ای است که بیش از هزار نفر در آن می‌‌میرند. این [[زلزله]] برای [[مؤمنین]] [[رحمت]] است و برای [[کافران]] [[عذاب]] خواهد بود. سپس گروهی با‌ اسب‌های ابلق و پرچم‌های زرد از سوی [[مغرب]] به [[شام]] می‌‌آیند... و روستایی به نام‌ [[حرستا]] در [[دمشق]] به [[زمین]] فروخواهد رفت. پس از آن پسر [[هند]] جگرخوار (یعنی [[سفیانی]]) از سرزمین خشک برمی‌خیزد و بر [[منبر]] [[دمشق]] می‌‌نشیند. در این زمان [[منتظر]] باشید که‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[ظهور]] خواهد نمود<ref>اثبات الهداة: ج ۳، ص ۷۳۰.</ref>. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: به زودی شهرهای [[شام]] ویران شده و [[بلا]] آن را فراگیرد، و‌ جز [[شهر]] [[دمشق]] و اطراف آن سالم نماند. در بخش شرقی [[شام]] و بلندی‌های آن نیز کشتار‌ فراوانی خواهد شد<ref>الزام الناصب: ج ۲، ص ۲۱۱، سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۴.</ref>. در روایتی آمده: [[حاکم]] [[شام]] و [[حاکم مصر]] با هم [[جنگ]] خواهند کرد و گروهی از‌ [[مصریان]] به دست شامی‌ها [[اسیر]] خواهند شد. در این حال گروهی از سوی [[شرق]] با‌ پرچم‌های کوچک و سیاه رنگ [[قیام]] می‌‌کنند و آنان کسانی هستند که [[حکومت]] را به‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[تسلیم]] خواهند نمود. در روایتی دیگر این گونه می‌‌فرماید: شخصی‌ گندم‌گون (از سوی [[شرق]] آمده و در [[شام]]) [[عدالت]] را برقرار می‌‌کند و آنگاه به سوی‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} رفته و حکومتش را [[تسلیم]] آن [[حضرت]] می‌‌نماید و خود در رکاب‌ [[حضرت قائم]]{{ع}} به [[نبرد]] با [[دشمنان]] می‌‌پردازد<ref>ملاحم: ص ۵۴.</ref>.		* [[امام باقر]]{{ع}} در [[حدیثی]] فرمود: در [[شام]] دو گروه با هم [[جنگ]] خواهند کرد، سپس‌ نشانه‌ای [[الهی]] ظاهر خواهد شد و آن زلزله‌ای است که بیش از هزار نفر در آن می‌‌میرند. این [[زلزله]] برای [[مؤمنین]] [[رحمت]] است و برای [[کافران]] [[عذاب]] خواهد بود. سپس گروهی با‌ اسب‌های ابلق و پرچم‌های زرد از سوی [[مغرب]] به [[شام]] می‌‌آیند... و روستایی به نام‌ [[حرستا]] در [[دمشق]] به [[زمین]] فروخواهد رفت. پس از آن پسر [[هند]] جگرخوار (یعنی [[سفیانی]]) از سرزمین خشک برمی‌خیزد و بر [[منبر]] [[دمشق]] می‌‌نشیند. در این زمان [[منتظر]] باشید که‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[ظهور]] خواهد نمود<ref>اثبات الهداة: ج ۳، ص ۷۳۰.</ref>. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: به زودی شهرهای [[شام]] ویران شده و [[بلا]] آن را فراگیرد، و‌ جز [[شهر]] [[دمشق]] و اطراف آن سالم نماند. در بخش شرقی [[شام]] و بلندی‌های آن نیز کشتار‌ فراوانی خواهد شد<ref>الزام الناصب: ج ۲، ص ۲۱۱، سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۴.</ref>. در روایتی آمده: [[حاکم]] [[شام]] و [[حاکم مصر]] با هم [[جنگ]] خواهند کرد و گروهی از‌ [[مصریان]] به دست شامی‌ها [[اسیر]] خواهند شد. در این حال گروهی از سوی [[شرق]] با‌ پرچم‌های کوچک و سیاه رنگ [[قیام]] می‌‌کنند و آنان کسانی هستند که [[حکومت]] را به‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[تسلیم]] خواهند نمود. در روایتی دیگر این گونه می‌‌فرماید: شخصی‌ گندم‌گون (از سوی [[شرق]] آمده و در [[شام]]) [[عدالت]] را برقرار می‌‌کند و آنگاه به سوی‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}} رفته و حکومتش را [[تسلیم]] آن [[حضرت]] می‌‌نماید و خود در رکاب‌ [[حضرت قائم]]{{ع}} به [[نبرد]] با [[دشمنان]] می‌‌پردازد<ref>ملاحم: ص ۵۴.</ref>.
	*[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: اولین سرزمینی که ([[پیش از ظهور]]) ویران خواهد شد، سرزمین‌ [[شام]] است، زیرا در آنجا سه گروه با هم [[جنگ]] خواهند نمود، گروه‌هایی به سرکردگی‌ [[أصهب]]، [[أبقع]]، [[سفیانی]]<ref>بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۵. ر.ک: أصهب، سفیانی.</ref>.‌ در دو [[روایت]] [[سید بن طاووس]] [[نقل]] کرده که [[فتنه]] و آشوبی در [[شام]] به پا خواهد شد. در ابتدا این [[فتنه]] را دست کم می‌‌گیرند و آشوبی بچه‌گانه تلقی می‌‌شود. سپس شعله این [[آشوب]] چنان بالا می‌‌گیرد که اوضاع [[مردم]] را دگرگون نموده و همه [[مردم]] را پراکنده‌ و پریشان می‌‌نماید. هرگاه در گوشه‌ای این [[فتنه]] را بخوابانند، از سویی دیگر دوباره برپا‌ می‌‌شود. این اوضاع به همین صورت خواهد بود تا اینکه [[شمایل]] یک [[کف دست]] در‌ [[آسمان]] نمایان شده و اشاره کند و صدایی بگوید: فلان شخص [[امیر]] و [[حاکم]] شما است‌ (یعنی [[حضرت مهدی]]{{ع}})<ref>ملاحم: ص ۶۰.</ref>. در روایتی دیگر [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: صدایی از سرزمین [[دمشق]] برخواهد خاست،‌ [[منتظر]] آن باشید زیرا پس از شنیدن آن صدا، [[گشایش]] بزرگی برای شما اتفاق خواهد افتاد‌ و به [[پیروزی]] خواهید رسید<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۴۲۶.</ref>.		* [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: اولین سرزمینی که ([[پیش از ظهور]]) ویران خواهد شد، سرزمین‌ [[شام]] است، زیرا در آنجا سه گروه با هم [[جنگ]] خواهند نمود، گروه‌هایی به سرکردگی‌ [[أصهب]]، [[أبقع]]، [[سفیانی]]<ref>بحار الانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۸۵. ر.ک: أصهب، سفیانی.</ref>.‌ در دو [[روایت]] [[سید بن طاووس]] [[نقل]] کرده که [[فتنه]] و آشوبی در [[شام]] به پا خواهد شد. در ابتدا این [[فتنه]] را دست کم می‌‌گیرند و آشوبی بچه‌گانه تلقی می‌‌شود. سپس شعله این [[آشوب]] چنان بالا می‌‌گیرد که اوضاع [[مردم]] را دگرگون نموده و همه [[مردم]] را پراکنده‌ و پریشان می‌‌نماید. هرگاه در گوشه‌ای این [[فتنه]] را بخوابانند، از سویی دیگر دوباره برپا‌ می‌‌شود. این اوضاع به همین صورت خواهد بود تا اینکه [[شمایل]] یک [[کف دست]] در‌ [[آسمان]] نمایان شده و اشاره کند و صدایی بگوید: فلان شخص [[امیر]] و [[حاکم]] شما است‌ (یعنی [[حضرت مهدی]]{{ع}})<ref>ملاحم: ص ۶۰.</ref>. در روایتی دیگر [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: صدایی از سرزمین [[دمشق]] برخواهد خاست،‌ [[منتظر]] آن باشید زیرا پس از شنیدن آن صدا، [[گشایش]] بزرگی برای شما اتفاق خواهد افتاد‌ و به [[پیروزی]] خواهید رسید<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۴۲۶.</ref>.
	*[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در خطبه‌ای طولانی حوادث [[آخرالزمان]] را بیان می‌‌فرماید: در ضمن‌ آن [[حدیث]] فرمود هنگامی که [[سفیانی]] همراه لشکرش در [[دمشق]] هستند، صدایی را‌ می‌‌شنوند که می‌‌گوید: "عرب‌های [[حجاز]] بر علیه شما اجتماع نموده‌اند" (یعنی لشکر‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}}) [[سفیانی]] با [[یاران]] خود [[مشورت]] می‌‌کند و آنها می‌‌گویند: [[لشکر]] تو از‌ نظر تجهیزات [[جنگی]] بسیار پیشرفته‌تر است، بنابراین به [[جنگ]] آنها باید بروی... سپس با‌ صد و هفتاد هزار [[جنگجو]] در منطقه طبریّه در [[فلسطین]] با [[لشکر]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} برخورد می‌‌کنند... و همگی نابود شده و فقط شخص [[سفیانی]] می‌‌ماند که به دست‌ [[حضرت]] کشته می‌‌شود و [[شهر]] [[دمشق]] به [[تصرف]] [[حضرت]] در خواهد آمد<ref>ملاحم: صص ۱۵۰ ـ ۱۴۹.</ref>.		* [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در خطبه‌ای طولانی حوادث [[آخرالزمان]] را بیان می‌‌فرماید: در ضمن‌ آن [[حدیث]] فرمود هنگامی که [[سفیانی]] همراه لشکرش در [[دمشق]] هستند، صدایی را‌ می‌‌شنوند که می‌‌گوید: "عرب‌های [[حجاز]] بر علیه شما اجتماع نموده‌اند" (یعنی لشکر‌ [[حضرت مهدی]]{{ع}}) [[سفیانی]] با [[یاران]] خود [[مشورت]] می‌‌کند و آنها می‌‌گویند: [[لشکر]] تو از‌ نظر تجهیزات [[جنگی]] بسیار پیشرفته‌تر است، بنابراین به [[جنگ]] آنها باید بروی... سپس با‌ صد و هفتاد هزار [[جنگجو]] در منطقه طبریّه در [[فلسطین]] با [[لشکر]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} برخورد می‌‌کنند... و همگی نابود شده و فقط شخص [[سفیانی]] می‌‌ماند که به دست‌ [[حضرت]] کشته می‌‌شود و [[شهر]] [[دمشق]] به [[تصرف]] [[حضرت]] در خواهد آمد<ref>ملاحم: صص ۱۵۰ ـ ۱۴۹.</ref>.
	*[[ابوحمزه ثمالی]] از [[امام باقر]]{{ع}} درباره این [[آیه]] پرسید: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی می‌آزماییم» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>. [[حضرت]] فرمود: این گرسنگی‌ [[عام و خاص]] دارد. در [[شام]] [[گرسنگی]] عام همگان را در بر خواهد گرفت ولی [[قحطی]] و‌ [[گرسنگی]] خاص در [[کوفه]] روی خواهد داد و فقط [[دشمنان]] [[آل محمد]]{{عم}} را شامل خواهد‌ شد و همه [[دشمنان اهل بیت]]{{ع}} در [[کوفه]] از [[گرسنگی]] خواهند مرد. در [[شام]] نیز [[ترس]] بر‌ همه غالب می‌‌شود و این [[گرسنگی]] پیش از [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} است ولی [[ترس]] پس‌ از [[قیام]] [[حضرت]] اتفاق خواهد افتاد<ref>تفسیر عیاشی: ج ۱، ص ۶۸.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۷۱.</ref>.		* [[ابوحمزه ثمالی]] از [[امام باقر]]{{ع}} درباره این [[آیه]] پرسید: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی می‌آزماییم» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>. [[حضرت]] فرمود: این گرسنگی‌ [[عام و خاص]] دارد. در [[شام]] [[گرسنگی]] عام همگان را در بر خواهد گرفت ولی [[قحطی]] و‌ [[گرسنگی]] خاص در [[کوفه]] روی خواهد داد و فقط [[دشمنان]] [[آل محمد]]{{عم}} را شامل خواهد‌ شد و همه [[دشمنان اهل بیت]]{{ع}} در [[کوفه]] از [[گرسنگی]] خواهند مرد. در [[شام]] نیز [[ترس]] بر‌ همه غالب می‌‌شود و این [[گرسنگی]] پیش از [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} است ولی [[ترس]] پس‌ از [[قیام]] [[حضرت]] اتفاق خواهد افتاد<ref>تفسیر عیاشی: ج ۱، ص ۶۸.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۷۱.</ref>.

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	* [[آیا فتنه و آشوب در سوریه از نشانه‌های ظهور امام مهدی است؟ (پرسش) ]]		* [[آیا فتنه و آشوب در سوریه از نشانه‌های ظهور امام مهدی است؟ (پرسش)]]

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
خط ۲۶:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}




	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]
	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:سوریه]]		[[رده:سوریه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:40:27Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۰
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \(...

2022-06-01T07:29:03Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}
	~~<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل مرتبط ~~با مباحث پیرامون [[~~امام مهدی~~]]{{ع}} است. "'''~~امام مهدی~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام مهدی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = امام مهدی
			\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

2022-05-19T19:00:02Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۳۰
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-20T08:58:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۲۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

2021-12-18T10:40:58Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۰
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	{{امام مهدی}}		{{امام مهدی}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:40:26Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{مهدویت}} +{{مهدویت}})

2021-12-16T16:53:58Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{مهدویت}} +{{مهدویت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[امام مهدی]]{{ع}} است. "'''امام مهدی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[امام مهدی]]{{ع}} است. "'''امام مهدی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>