سکوت در سبک زندگی اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-05-26T09:09:05Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۹:		خط ۹:
	[[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} می‌‌فرمایند: [[خداوند]] با چیزی به‌سان [[سکوت]] و [[زیارت]] خانه‌اش [[عبادت]] نشده است<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین، ص۱۳۸.</ref>.		[[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} می‌‌فرمایند: [[خداوند]] با چیزی به‌سان [[سکوت]] و [[زیارت]] خانه‌اش [[عبادت]] نشده است<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین، ص۱۳۸.</ref>.

	آن حضرت به نقل از [[امام علی]]{{ع}} فرمود: «تمام [[خوبی‌ها]] در سه چیز جمع شده است؛ در نگاه و سکوت و سخن. هر نظری که در آن [[پند]] و [[عبرت]] و حکمتی نباشد، [[سهو]] است. هر سکوتی که با [[اندیشه]] نابی همراه نگردد، [[غفلت]] است و هر سخنی که با یاد یزدان [[پاک]] درنیامیزد، یاوه است. خوشا آنان که [[خاموشی]] و نگاه و سخنشان همه لبریز از اندیشه و عبرت و یاد [[حق]] است<ref>الحیاة، ترجمه فارسی، ج۱، ص۷۱۷.</ref>.		آن حضرت به نقل از [[امام علی]]{{ع}} فرمود: «تمام خوبی‌ها در سه چیز جمع شده است؛ در نگاه و سکوت و سخن. هر نظری که در آن [[پند]] و [[عبرت]] و حکمتی نباشد، [[سهو]] است. هر سکوتی که با [[اندیشه]] نابی همراه نگردد، [[غفلت]] است و هر سخنی که با یاد یزدان [[پاک]] درنیامیزد، یاوه است. خوشا آنان که [[خاموشی]] و نگاه و سخنشان همه لبریز از اندیشه و عبرت و یاد [[حق]] است<ref>الحیاة، ترجمه فارسی، ج۱، ص۷۱۷.</ref>. امام علی{{ع}} می‌‌فرماید: {{متن حدیث\|بِكَثْرَةِ الصَّمْتِ تَكُونُ الْهَيْبَةُ}} با سکوت بسیار، [[آدمی]] با [[شکوه]] و پر [[وقار]] می‌گردد<ref>نهج‌البلاغه، حکمت ۲۲۴.</ref>.
	امام علی{{ع}} می‌‌فرماید: {{متن حدیث\|بِكَثْرَةِ الصَّمْتِ تَكُونُ الْهَيْبَةُ}} با سکوت بسیار، [[آدمی]] با [[شکوه]] و پر [[وقار]] می‌گردد<ref>نهج‌البلاغه، حکمت ۲۲۴.</ref>.
	چرا ما در دنیای [[آلوده]] به [[صنعت]] و هیاهوی مدام و پر از ازدحام، در پی جایی هستیم که از سکوت، خموشی، [[آرامش]] و [[خلوت]] بیشتری برخوردار باشد؟ هرچه روزها به شلوغی و صداهای درهم، بیشتر آلوده شود، [[دعا]] و [[نیایش]] و پرواز تا اوج [[آسمان]] در [[دل]] شب‌های تار و پاک، از اهمیت افزون‌تری برخوردار می‌‌گردد. چرا هرچه بیشتر مجال سخن می‌یابیم و هرچه صدایمان کرانه‌های دورتری را درمی‌‌نوردد، پا به پای آن اهمیت سکوت هم بیشتر می‌شود؟

	سکوت فعّال ریشه در [[معرفتی]] عمیق دارد. و [[همسایه]] [[دیوار]] به دیوار [[گزیده گویی]] است. گفتار [[نیکو]] میوه درخت پاک‌اندیشی است. سخن پاک، [[شجره]] طیبه‌ای است که از [[پندار]] پاک و [[عمل نیک]] آب می‌خورد. [[مولوی]] در فیه ما فیه می‌‌گوید: {{عربی\|خَيْرُ الْكَلَامِ مَا قَلَّ وَ دَلَّ}}. بهترین سخن آن است که کم و رهگشا باشد. سخنی منطقی، مفید و [[بی‌عیب]] که از آن [[نسیم]] [[رحمت]] بر [[جان‌ها]] بوزد.		چرا ما در دنیای [[آلوده]] به صنعت و هیاهوی مدام و پر از ازدحام، در پی جایی هستیم که از سکوت، خموشی، [[آرامش]] و [[خلوت]] بیشتری برخوردار باشد؟ هرچه روزها به شلوغی و صداهای درهم، بیشتر آلوده شود، [[دعا]] و [[نیایش]] و پرواز تا اوج [[آسمان]] در [[دل]] شب‌های تار و پاک، از اهمیت افزون‌تری برخوردار می‌‌گردد. چرا هرچه بیشتر مجال سخن می‌یابیم و هرچه صدایمان کرانه‌های دورتری را درمی‌‌نوردد، پا به پای آن اهمیت سکوت هم بیشتر می‌شود؟
	تا دهان بسته نگردد، مرغ دل مجال پریدن بر آسمان معنا و [[معنویت]] را پیدا نمی‌کند. سکوت برای [[فرزانگان]]، [[زیور]] است و برای [[مردم]] [[نادان]]، پوششی که حرمتشان [[حفظ]] گردد.
			سکوت فعّال ریشه در [[معرفتی]] عمیق دارد. و [[همسایه]] دیوار به دیوار گزیده گویی است. گفتار [[نیکو]] میوه درخت پاک‌اندیشی است. سخن پاک، [[شجره]] طیبه‌ای است که از پندار پاک و [[عمل نیک]] آب می‌خورد. مولوی در فیه ما فیه می‌‌گوید: {{عربی\|خَيْرُ الْكَلَامِ مَا قَلَّ وَ دَلَّ}}. بهترین سخن آن است که کم و رهگشا باشد. سخنی منطقی، مفید و [[بی‌عیب]] که از آن [[نسیم]] [[رحمت]] بر [[جان‌ها]] بوزد. تا دهان بسته نگردد، مرغ دل مجال پریدن بر آسمان معنا و [[معنویت]] را پیدا نمی‌کند. سکوت برای [[فرزانگان]]، [[زیور]] است و برای [[مردم]] [[نادان]]، پوششی که حرمتشان [[حفظ]] گردد.

	سخن زیاد و [[بیهوده]] [[روح]] را تاریک می‌سازد و گوهر عمر را به باد فنا می‌‌سپارد و خسارتی ماندگار را برای گوینده‌اش بر جا می‌‌نهد. «از حرف ندیدیم به جز تیرگی [[دل]]».		سخن زیاد و [[بیهوده]] [[روح]] را تاریک می‌سازد و گوهر عمر را به باد فنا می‌‌سپارد و خسارتی ماندگار را برای گوینده‌اش بر جا می‌‌نهد. «از حرف ندیدیم به جز تیرگی [[دل]]».

	[[سکوت]] نشانه صاحبدلان است و [[آدمی]] را همبر رازدانان می‌‌نشاند و او را بیش از [[لذت]] دیدار و [[رؤیت]] [[اسرار]]، فایده می‌بخشد. سخن کثرتی است [[سد]] راه [[وحدت]] و پرده‌ای است که مانع از دیدار و انس با [[یار]] می‌شود. [[سکوت]] صیام از ناگفتنی‌هاست.		[[سکوت]] نشانه صاحبدلان است و [[آدمی]] را همبر رازدانان می‌‌نشاند و او را بیش از [[لذت]] دیدار و [[رؤیت]] [[اسرار]]، فایده می‌بخشد. سخن کثرتی است [[سد]] راه [[وحدت]] و پرده‌ای است که مانع از دیدار و انس با یار می‌شود. [[سکوت]] صیام از ناگفتنی‌هاست.

			سکوت گاهی به [[جبر]] است و گاهی به [[اختیار]]. خوشا آنان که برای جلب رضای یار، از هر سخنی غیر آنچه [[دوست]] پسندد لب فرو بستند و هرگز دم برنیاوردند. گوش آن کس نوشد اسرار جلال کو چو [[سوسن]] صد زبان افتاد و لال<ref>مثنوی معنوی.</ref>.

	سکوت گاهی به [[جبر]] است و گاهی به [[اختیار]]. خوشا آنان که برای جلب رضای یار، از هر سخنی غیر آنچه [[دوست]] پسندد لب فرو بستند و هرگز دم برنیاوردند.		باری در سکوت نکته‌های بی‌شماری نهفته است که جز با لبی بسته و دلی آرام نمی‌توان بدان راه یافت. ای خوشا خموشی به وقت [[خشم]] و [[کم‌گویی]] به گاه برافروختگی. علامه [[حسن‌زاده آملی]] می‌گوید: [[الهی]] [[نعمت]] سکوتم را به [[برکت]] {{متن قرآن\|وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ}}<ref>«و خداوند برای هر که بخواهد (آن را) چند برابر می‌گرداند» سوره بقره، آیه ۲۶۱.</ref> مضاعف گردان<ref>شرح دفتر دل، ج۱، ص۱۱.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۳۱۲.</ref>
	~~گوش آن کس نوشد اسرار جلال کو چو [[سوسن]] صد زبان افتاد و لال<ref>مثنوی معنوی.</ref>~~
	باری در سکوت نکته‌های بی‌شماری نهفته است که جز با لبی بسته و دلی آرام نمی‌توان بدان راه یافت. ای خوشا خموشی به [[وقت]] [[خشم]] و [[کم‌گویی]] به گاه برافروختگی.
	[[علامه]] [[حسن‌زاده آملی]] می‌گوید: [[الهی]] [[نعمت]] سکوتم را به [[برکت]] {{متن قرآن\|وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ}}<ref>«و خداوند برای هر که بخواهد (آن را) چند برابر می‌گرداند» سوره بقره، آیه ۲۶۱.</ref> مضاعف گردان<ref>شرح دفتر دل، ج۱، ص۱۱.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۳۱۲</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2025-05-26T09:04:37Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۴
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:سکوت]]
	[[رده:سبک زندگی]]		[[رده:سبک زندگی]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سکوت | عنوان مدخل = سکوت | مداخل مرتبط = سکوت در قرآن - سکوت در معارف دعا و زیارات - سکوت در معارف و سیره سجادی - سکوت در معارف و سیره نبوی - سکوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی - سکوت در سبک زندگی اسلامی | پرسش...» ایجاد کرد

2025-04-08T07:42:04Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سکوت | عنوان مدخل = سکوت | مداخل مرتبط = سکوت در قرآن - سکوت در معارف دعا و زیارات - سکوت در معارف و سیره سجادی - سکوت در معارف و سیره نبوی - سکوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی - سکوت در سبک زندگی اسلامی | پرسش...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = سکوت
| عنوان مدخل = سکوت
| مداخل مرتبط = [[سکوت در قرآن]] - [[سکوت در معارف دعا و زیارات]] - [[سکوت در معارف و سیره سجادی]] - [[سکوت در معارف و سیره نبوی]] - [[سکوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[سکوت در سبک زندگی اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
[[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} می‌‌فرمایند: [[خداوند]] با چیزی به‌سان [[سکوت]] و [[زیارت]] خانه‌اش [[عبادت]] نشده است<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین، ص۱۳۸.</ref>.

آن حضرت به نقل از [[امام علی]]{{ع}} فرمود: «تمام [[خوبی‌ها]] در سه چیز جمع شده است؛ در نگاه و سکوت و سخن. هر نظری که در آن [[پند]] و [[عبرت]] و حکمتی نباشد، [[سهو]] است. هر سکوتی که با [[اندیشه]] نابی همراه نگردد، [[غفلت]] است و هر سخنی که با یاد یزدان [[پاک]] درنیامیزد، یاوه است. خوشا آنان که [[خاموشی]] و نگاه و سخنشان همه لبریز از اندیشه و عبرت و یاد [[حق]] است<ref>الحیاة، ترجمه فارسی، ج۱، ص۷۱۷.</ref>.
امام علی{{ع}} می‌‌فرماید: {{متن حدیث|بِكَثْرَةِ الصَّمْتِ تَكُونُ الْهَيْبَةُ}} با سکوت بسیار، [[آدمی]] با [[شکوه]] و پر [[وقار]] می‌گردد<ref>نهج‌البلاغه، حکمت ۲۲۴.</ref>.
چرا ما در دنیای [[آلوده]] به [[صنعت]] و هیاهوی مدام و پر از ازدحام، در پی جایی هستیم که از سکوت، خموشی، [[آرامش]] و [[خلوت]] بیشتری برخوردار باشد؟ هرچه روزها به شلوغی و صداهای درهم، بیشتر آلوده شود، [[دعا]] و [[نیایش]] و پرواز تا اوج [[آسمان]] در [[دل]] شب‌های تار و پاک، از اهمیت افزون‌تری برخوردار می‌‌گردد. چرا هرچه بیشتر مجال سخن می‌یابیم و هرچه صدایمان کرانه‌های دورتری را درمی‌‌نوردد، پا به پای آن اهمیت سکوت هم بیشتر می‌شود؟

سکوت فعّال ریشه در [[معرفتی]] عمیق دارد. و [[همسایه]] [[دیوار]] به دیوار [[گزیده گویی]] است. گفتار [[نیکو]] میوه درخت پاک‌اندیشی است. سخن پاک، [[شجره]] طیبه‌ای است که از [[پندار]] پاک و [[عمل نیک]] آب می‌خورد. [[مولوی]] در فیه ما فیه می‌‌گوید: {{عربی|خَيْرُ الْكَلَامِ مَا قَلَّ وَ دَلَّ}}. بهترین سخن آن است که کم و رهگشا باشد. سخنی منطقی، مفید و [[بی‌عیب]] که از آن [[نسیم]] [[رحمت]] بر [[جان‌ها]] بوزد.
تا دهان بسته نگردد، مرغ دل مجال پریدن بر آسمان معنا و [[معنویت]] را پیدا نمی‌کند. سکوت برای [[فرزانگان]]، [[زیور]] است و برای [[مردم]] [[نادان]]، پوششی که حرمتشان [[حفظ]] گردد.

سخن زیاد و [[بیهوده]] [[روح]] را تاریک می‌سازد و گوهر عمر را به باد فنا می‌‌سپارد و خسارتی ماندگار را برای گوینده‌اش بر جا می‌‌نهد. «از حرف ندیدیم به جز تیرگی [[دل]]».

[[سکوت]] نشانه صاحبدلان است و [[آدمی]] را همبر رازدانان می‌‌نشاند و او را بیش از [[لذت]] دیدار و [[رؤیت]] [[اسرار]]، فایده می‌بخشد. سخن کثرتی است [[سد]] راه [[وحدت]] و پرده‌ای است که مانع از دیدار و انس با [[یار]] می‌شود. [[سکوت]] صیام از ناگفتنی‌هاست.

سکوت گاهی به [[جبر]] است و گاهی به [[اختیار]]. خوشا آنان که برای جلب رضای یار، از هر سخنی غیر آنچه [[دوست]] پسندد لب فرو بستند و هرگز دم برنیاوردند.
گوش آن کس نوشد اسرار جلال کو چو [[سوسن]] صد زبان افتاد و لال<ref>مثنوی معنوی.</ref>
باری در سکوت نکته‌های بی‌شماری نهفته است که جز با لبی بسته و دلی آرام نمی‌توان بدان راه یافت. ای خوشا خموشی به [[وقت]] [[خشم]] و [[کم‌گویی]] به گاه برافروختگی.
[[علامه]] [[حسن‌زاده آملی]] می‌گوید: [[الهی]] [[نعمت]] سکوتم را به [[برکت]] {{متن قرآن|وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ}}<ref>«و خداوند برای هر که بخواهد (آن را) چند برابر می‌گرداند» سوره بقره، آیه ۲۶۱.</ref> مضاعف گردان<ref>شرح دفتر دل، ج۱، ص۱۱.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۳۱۲</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010759.jpg|22px]] [[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|'''سبک زندگی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:سبک زندگی]]