سیئه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۰

2025-04-10T08:10:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۴:		خط ۴:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	سیئه از ریشه «[[سوء]]» عبارت است از [[قبیح]]، خطیئه<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱، ص۹۷.</ref>، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی، ناشایست<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۶۵.</ref>، در مقابل "[[حسنه]]". هر کار ناپسند و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند، در مقابل [[حسنه]] که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن «سیّئات» است. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. قرآن، کیفر سیئه را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و بدی‌ها را از بین می‌برد {{متن قرآن\|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. انسان با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه‌هایی سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]؛ [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۷۷.</ref>.		سیئه از ریشه «[[سوء]]» عبارت است از [[قبیح]]، خطیئه<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱، ص۹۷.</ref>، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی، ناشایست<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۶۵.</ref>، در مقابل «[[حسنه]]». هر کار ناپسند و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند، در مقابل [[حسنه]] که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن «سیّئات» است. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. قرآن، کیفر سیئه را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و بدی‌ها را از بین می‌برد {{متن قرآن\|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. انسان با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه‌هایی سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]؛ [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۷۷.</ref>.

	== اقسام سیئه ==		== اقسام سیئه ==
	~~"سیئه~~ و [[حسنه]]" دو نوع است:		«سیئه و [[حسنه]]» دو نوع است:
	# '''به اعتبار [[عقل]] و [[شرع]]:''' {{متن قرآن\|مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا}}<ref>«کسانی که نیکی آورند ده برابر آن (پاداش) دارند و کسانی که بدی آورند جز همانند آن کیفر نمی‌بینند و به آنان ستم نخواهد شد» سوره انعام، آیه ۱۶۰.</ref>.		# '''به اعتبار [[عقل]] و [[شرع]]:''' {{متن قرآن\|مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا}}<ref>«کسانی که نیکی آورند ده برابر آن (پاداش) دارند و کسانی که بدی آورند جز همانند آن کیفر نمی‌بینند و به آنان ستم نخواهد شد» سوره انعام، آیه ۱۶۰.</ref>.
	# '''به اعتبار طبع [[انسانی]]:''' {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَذِهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَى وَمَنْ مَعَهُ}}<ref>«پس، هرگاه نیکی به آنان روی می‌آورد می‌گفتند این از آن ماست و اگر بلایی به ایشان می‌رسید به موسی و همراهان وی فال بد می‌زدند؛ آگاه باشید که فالشان نزد خداوند است اما بیشتر آنها نمی‌دانند» سوره اعراف، آیه ۱۳۱.</ref>.		# '''به اعتبار طبع [[انسانی]]:''' {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَذِهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَى وَمَنْ مَعَهُ}}<ref>«پس، هرگاه نیکی به آنان روی می‌آورد می‌گفتند این از آن ماست و اگر بلایی به ایشان می‌رسید به موسی و همراهان وی فال بد می‌زدند؛ آگاه باشید که فالشان نزد خداوند است اما بیشتر آنها نمی‌دانند» سوره اعراف، آیه ۱۳۱.</ref>.

Bahmani: /* اقسام سیئه */

2024-07-02T06:22:22Z

اقسام سیئه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[سیئات]] اموری هستند که [[انسان]] به آنها [[احساس]] بد و ناخوشایندی دارد؛ مانند [[مرض]]، [[ذلت]]، [[ناداری]] و [[فتنه]] که منشأ همه اینها خود [[انسان]] است{{متن قرآن\|وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ}}<ref>«(ای آدمی!) هر نیکی به تو رسد از خداوند است و هر بدی به تو رسد از خود توست. و (ای محمّد!) ما تو را برای مردم، پیامبر فرستاده‌ایم و خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>.<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج‌۵، ص‌۸.</ref>.		[[سیئات]] اموری هستند که [[انسان]] به آنها [[احساس]] بد و ناخوشایندی دارد؛ مانند [[مرض]]، [[ذلت]]، [[ناداری]] و [[فتنه]] که منشأ همه اینها خود [[انسان]] است{{متن قرآن\|وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ}}<ref>«(ای آدمی!) هر نیکی به تو رسد از خداوند است و هر بدی به تو رسد از خود توست. و (ای محمّد!) ما تو را برای مردم، پیامبر فرستاده‌ایم و خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>.<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج‌۵، ص‌۸.</ref>.

	[[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و [[بدی]] دارند. [[حسنات]] هنجارهای [[جامعه]] [[قرآنی]] هستند. ترک [[سیئات]] خود از [[حسنات]] بزرگ است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۵۷.</ref>.		[[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و بدی دارند. [[حسنات]] هنجارهای [[جامعه]] [[قرآنی]] هستند. ترک [[سیئات]] خود از [[حسنات]] بزرگ است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۵۷.</ref>.

	== معصیت ==		== معصیت ==

Bahmani در ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۲

2024-07-02T06:22:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	'''سیئه''' به‌معنای [[قبیح]]، خطیئه، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی است در مقابل [[حسنه]]. هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. [[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و بدی دارند.		'''سیئه''' به‌معنای [[قبیح]]، خطیئه، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی است در مقابل [[حسنه]]. هر کار ناپسند و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. [[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و بدی دارند.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	سیئه از ریشه «[[سوء]]» عبارت است از [[قبیح]]، خطیئه<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱، ص۹۷.</ref>، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی، ناشایست<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۶۵.</ref>، در مقابل "[[حسنه]]". هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند، در مقابل [[حسنه]] که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن «سیّئات» است. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. قرآن، کیفر سیئه را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و [[بدی‌ها]] را از بین می‌برد {{متن قرآن\|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. انسان با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه‌هایی سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]؛ [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۷۷.</ref>.		سیئه از ریشه «[[سوء]]» عبارت است از [[قبیح]]، خطیئه<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱، ص۹۷.</ref>، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی، ناشایست<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۶۵.</ref>، در مقابل "[[حسنه]]". هر کار ناپسند و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند، در مقابل [[حسنه]] که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن «سیّئات» است. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. قرآن، کیفر سیئه را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و بدی‌ها را از بین می‌برد {{متن قرآن\|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. انسان با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه‌هایی سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]؛ [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۷۷.</ref>.

	== اقسام سیئه ==		== اقسام سیئه ==

Bahmani در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۴

2023-03-14T10:04:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	'''سیئه''' به‌معنای [[قبیح]]، خطیئه، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی است در مقابل [[حسنه]]. هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. [[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و [[بدی]] دارند.		'''سیئه''' به‌معنای [[قبیح]]، خطیئه، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی است در مقابل [[حسنه]]. هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. [[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و بدی دارند.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۳

2023-03-14T10:03:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

			'''سیئه''' به‌معنای [[قبیح]]، خطیئه، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی است در مقابل [[حسنه]]. هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. [[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و [[بدی]] دارند.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۱

2023-03-14T10:01:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و [[بدی]] دارند. [[حسنات]] هنجارهای [[جامعه]] [[قرآنی]] هستند. ترک [[سیئات]] خود از [[حسنات]] بزرگ است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۵۷.</ref>.		[[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و [[بدی]] دارند. [[حسنات]] هنجارهای [[جامعه]] [[قرآنی]] هستند. ترک [[سیئات]] خود از [[حسنات]] بزرگ است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۵۷.</ref>.

	==[[~~معصیت~~]]==		== معصیت ==
			{{اصلی\|معصیت}}
			معصیت یا گناه به معنای [[سرکشی]] و [[نافرمانی]] است در مقابل [[اطاعت]] و [[تبعیت]] کردن و در اصطلاح عبارت است از زیر پا گذاشتن [[فرمان]] کسی که [[اطاعت]] از او عقلاً یا شرعاً [[واجب]] است، مانند [[خداوند متعال]]. [[گناهان]] در مقایسه با هم به دو دسته [[گناهان کبیره]] و صغیره تقسیم می‌شوند. [[گناه کبیره]] گناهی است که [[آیه]] یا روایتی دلالت بر کبیره بودن آن وجود داشته باشد. [[توبه]] دری است که [[خداوند]] به‌روی [[انسان]] گشوده است تا [[انسان]] به هنگام [[ندامت]] و [[پشیمانی]] از گناه به‌سوی [[خداوند]] بازگردد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۴۱۹؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۹۳؛ [[احمد فکور افشاگر\|فکور افشاگر، احمد]]، [[گناه (مقاله)\|مقاله «گناه»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۸ (کتاب)\|دانشنامه امام خمینی]]، ج۸، ص۵۷۰ ـ ۵۷۶.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۰:		خط ۲۲:
	# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]
			# [[پرونده:IM009800.jpg\|22px]] [[احمد فکور افشاگر\|فکور افشاگر، احمد]]، [[گناه (مقاله)\|مقاله «گناه»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۸ (کتاب)\|'''دانشنامه امام خمینی ج۸''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۸

2023-03-14T09:58:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== ~~مقدمه~~ ==		== معناشناسی ==
	~~«سَیّئه»~~ از ریشه «[[سوء]]» ~~به معنای~~ [[~~بدی~~]] و ~~چیزی که~~ [[~~انسان~~]] ~~را ناراحت کند~~. هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند، در مقابل [[حسنه]] که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن ~~«[[سیّئات]]»~~ است. در [[قرآن]]، هم به معنای [[کار زشت]] و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. قرآن، کیفر سیئه را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و [[بدی‌ها]] را از بین می‌برد {{متن قرآن\|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. انسان با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه‌هایی سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		سیئه از ریشه «[[سوء]]» عبارت است از [[قبیح]]، خطیئه<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱، ص۹۷.</ref>، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی، ناشایست<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۶۵.</ref>، در مقابل "[[حسنه]]". هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند، در مقابل [[حسنه]] که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن «سیّئات» است. در [[قرآن]]، هم به معنای کار زشت و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. قرآن، کیفر سیئه را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و [[بدی‌ها]] را از بین می‌برد {{متن قرآن\|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. انسان با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه‌هایی سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]؛ [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۷۷.</ref>.

			== اقسام سیئه ==
			"سیئه و [[حسنه]]" دو نوع است:
			# '''به اعتبار [[عقل]] و [[شرع]]:''' {{متن قرآن\|مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا}}<ref>«کسانی که نیکی آورند ده برابر آن (پاداش) دارند و کسانی که بدی آورند جز همانند آن کیفر نمی‌بینند و به آنان ستم نخواهد شد» سوره انعام، آیه ۱۶۰.</ref>.
			# '''به اعتبار طبع [[انسانی]]:''' {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَذِهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَى وَمَنْ مَعَهُ}}<ref>«پس، هرگاه نیکی به آنان روی می‌آورد می‌گفتند این از آن ماست و اگر بلایی به ایشان می‌رسید به موسی و همراهان وی فال بد می‌زدند؛ آگاه باشید که فالشان نزد خداوند است اما بیشتر آنها نمی‌دانند» سوره اعراف، آیه ۱۳۱.</ref>.

			[[سیئات]] اموری هستند که [[انسان]] به آنها [[احساس]] بد و ناخوشایندی دارد؛ مانند [[مرض]]، [[ذلت]]، [[ناداری]] و [[فتنه]] که منشأ همه اینها خود [[انسان]] است{{متن قرآن\|وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ}}<ref>«(ای آدمی!) هر نیکی به تو رسد از خداوند است و هر بدی به تو رسد از خود توست. و (ای محمّد!) ما تو را برای مردم، پیامبر فرستاده‌ایم و خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>.<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج‌۵، ص‌۸.</ref>.

			[[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و [[بدی]] دارند. [[حسنات]] هنجارهای [[جامعه]] [[قرآنی]] هستند. ترک [[سیئات]] خود از [[حسنات]] بزرگ است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۵۷.</ref>.

	==[[معصیت]]==		==[[معصیت]]==
خط ۹:		خط ۱۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
			# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
			# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۹

2023-03-14T09:49:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۹
خط ۵:		خط ۵:

	==[[معصیت]]==		==[[معصیت]]==

	~~==[[عمل ناصالح]]==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۸

2023-03-14T09:38:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[سیئه در قرآن]] - [[سیئه در حدیث]] -~~ [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = ~~سیئه (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رذائل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیئه در فقه سیاسی]] - [[سیئه در جامعه‌شناسی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۵:		خط ۵:

	==[[معصیت]]==		==[[معصیت]]==

	==[[عمل ناصالح]]==		==[[عمل ناصالح]]==

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۴:		خط ۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سیئه~~]]		[[رده:رذایل اخلاقی]]
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Wasity: /* مقدمه */

2023-03-14T08:09:57Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	«سَیّئه» از ریشه «[[سوء]]» به معنای [[بدی]] و چیزی که [[انسان]] را ناراحت کند. هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند، در مقابل [[حسنه]] که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن «[[سیّئات]]» است. در [[قرآن]]، هم به معنای [[کار زشت]] و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. قرآن، کیفر [[سیئه]] را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و [[بدی‌ها]] را از بین می‌برد {{متن قرآن\|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. انسان با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه‌هایی سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		«سَیّئه» از ریشه «[[سوء]]» به معنای [[بدی]] و چیزی که [[انسان]] را ناراحت کند. هر [[کار ناپسند]] و [[گناه]] را [[سیّئه]] می‌گویند، در مقابل [[حسنه]] که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن «[[سیّئات]]» است. در [[قرآن]]، هم به معنای [[کار زشت]] و گناه به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. قرآن، کیفر سیئه را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و [[بدی‌ها]] را از بین می‌برد {{متن قرآن\|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. انسان با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه‌هایی سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.

	==[[معصیت]]==		==[[معصیت]]==