سیره اجتماعی امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* عصر خلفای سه‌گانه */

2024-11-16T05:20:16Z

عصر خلفای سه‌گانه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۰
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{اصلی\|امام حسین در زمان خلفای سه‌گانه}}		{{اصلی\|امام حسین در زمان خلفای سه‌گانه}}
	امام حسین{{ع}} به سبب [[شخصیت]] ممتاز و نسب برجسته‌اش، در زمان خلفای سه‌گانه مورد [[احترام]] [[دستگاه خلافت]] بود، تا آنجا که انتقادات سخت آن حضرت را با [[بردباری]] تحمل می‌کردند و سعی در حفظ حرمت وی داشتند.		امام حسین{{ع}} به سبب [[شخصیت]] ممتاز و نسب برجسته‌اش، در زمان خلفای سه‌گانه مورد [[احترام]] [[دستگاه خلافت]] بود، تا آنجا که انتقادات سخت آن حضرت را با [[بردباری]] تحمل می‌کردند و سعی در حفظ حرمت وی داشتند.
	در برخی از کتب [[اهل سنت]] آمده است که: روزی [[خلیفه دوم]] بر منبر، [[خطابه]] می‌خواند که حسین{{ع}} خطاب به وی فرمود: «از منبر پدرم فرود آی و بر منبر پدر خویش بنشین!». [[عمر]] با خونسردی پاسخ داد: «پدرم که منبری ندارد!». آنگاه حسین{{ع}} را در کنار خویش نشاند (و به او [[اظهار محبت]] کرد)<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۵۴، حدیث شماره ۳۷۶۶۲. شبیه همین اعتراض از امام حسین{{ع}} نسبت به ابوبکر و تأثر ابوبکر از سخنان وی نیز نقل شده است. (مستدرک الوسائل، ج۱۵، ص۱۶۵، ح۳).</ref>. همین ماجرا با تفاوت‌هایی در کتب [[شیعه]] نیز نقل شده است<ref>احتجاج طبرسی، ج۱، ص۲۹۲؛ امالی طوسی، ج۲، ص۳۱۳.</ref>.

	در زمان عثمان نیز، در چند ماجرا حضور امام حسین{{ع}} ثبت شده است که هر کدام به گونه‌ای نشان احترام و عظمت آن حضرت میان عموم [[~~مسلمانان~~]] ~~و مراعات~~ [[~~حریم~~]] ~~آن حضرت از سوی [[دستگاه حاکمیت]] بود. امام~~ حسین{{ع}} ~~همراه~~ پدر ~~بزرگوارش~~ [[~~امیرمؤمنان~~]]{{ع}} و ~~[[برادر]] ارجمندش [[~~امام ~~حسن]]~~{{ع}} ~~در مسیر [[هدایت]] [[مسلمین]]~~ و ~~دفاع~~ از ~~مظلومان حضور سازنده‌ای داشت و گاه~~ [[~~خشم~~]] ~~[[خلیفه سوم]] را بر می‌انگیخت، ولی به هر حال، از روی [[ناچاری]] حرمتش را مراعات می‌کردند~~.		در برخی از کتب [[اهل سنت]] آمده است که: روزی [[خلیفه دوم]] بر منبر، خطابه می‌خواند که حسین{{ع}} خطاب به وی فرمود: «از منبر پدرم فرود آی و بر منبر پدر خویش بنشین!». [[عمر]] با خونسردی پاسخ داد: «پدرم که منبری ندارد!». آنگاه حسین{{ع}} را در کنار خویش نشاند (و به او اظهار محبت کرد)<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۵۴، حدیث شماره ۳۷۶۶۲. شبیه همین اعتراض از امام حسین{{ع}} نسبت به ابوبکر و تأثر ابوبکر از سخنان وی نیز نقل شده است. (مستدرک الوسائل، ج۱۵، ص۱۶۵، ح۳).</ref>. همین ماجرا با تفاوت‌هایی در کتب [[شیعه]] نیز نقل شده است<ref>احتجاج طبرسی، ج۱، ص۲۹۲؛ امالی طوسی، ج۲، ص۳۱۳.</ref>.

	در ~~ماجرای بدرقه [[ابوذر]] ـ آن هنگام~~ که ~~[[عثمان]] وی را~~ به [[~~سرزمین~~]] [[~~ربذه~~]] ~~[[تبعید]] کرد و همگان را از بدرقه~~ و [[~~همراهی~~]] ~~ابوذر ممنوع ساخت ـ~~ [[امام ~~حسین~~]]{{ع}} ~~همراه پدر و برادرش~~ در [[~~مراسم~~]] ~~بدرقه حاضر شدند و سخنانی با این مضمون برای تقویت ابوذر و تسلای خاطر وی بیان کرد؛ فرمود: «عموجان!~~ [[~~خداوند~~]] ~~تواناست که این اوضاع را دگرگون سازد~~ و ~~هر [[روز]] در کار تازه‌ای است. این گروه دنیای خویش را~~ از ~~تو دریغ داشتند~~ و تو [[~~دین~~]] ~~خود را از (دستبرد) آنان بازداشتی! پس چقدر تو از دنیای آنان~~ [[~~بی‌نیازی~~]]؛ ولی ~~آنان~~ به ~~دین تو سخت نیازمندند،~~ [[~~صبر~~]] پیشه کن! چراکه خیر در صبر و [[شکیبایی]] است و شکیبایی نشانه [[شخصیت]] است»<ref>{{متن حدیث\|يَا عَمَّاهْ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى قَادِرٌ أَنْ يُغَيِّرَ مَا تَرَى وَ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ إِنَّ الْقَوْمَ مَنَعُوكَ دُنْيَاهُمْ وَ مَنَعْتَهُمْ دِينَكَ فَمَا أَغْنَاكَ عَمَّا مَنَعُوكَ وَ مَا أَحْوَجَهُمْ إِلَى مَا مَنَعْتَهُمْ فَعَلَيْكَ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الْخَيْرَ فِي الصَّبْرِ وَ الصَّبْرَ مِنَ الْكَرَمِ}}؛ (کافی، ج۸، ص۲۰۷؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۸، ص۱۳۱).</ref>.		در زمان عثمان نیز، در چند ماجرا حضور امام حسین{{ع}} ثبت شده است که هر کدام به گونه‌ای نشان احترام و عظمت آن حضرت میان عموم [[مسلمانان]] و مراعات حریم آن حضرت از سوی دستگاه حاکمیت بود. امام حسین{{ع}} همراه پدر بزرگوارش [[امیرمؤمنان]]{{ع}} و [[برادر]] ارجمندش [[امام حسن]]{{ع}} در مسیر [[هدایت]] [[مسلمین]] و دفاع از مظلومان حضور سازنده‌ای داشت و گاه [[خشم]] [[خلیفه سوم]] را بر می‌انگیخت، ولی به هر حال، از روی [[ناچاری]] حرمتش را مراعات می‌کردند.

	امام حسین{{ع}} به [[وظیفه]] خویش ـ بدون توجه به تهدیدات مخالفان- عمل می‌کرد و در عین حال مورد تعرض [[دستگاه خلافت]] قرار نمی‌گرفت، آن‌گونه که ابوذر و [[عمار]] و [[عبدالله بن مسعود]]، مورد تعرض و ضرب و شتم عثمان و عمال وی قرار گرفتند؛ زیرا [[افکار عمومی]] سخت با این کار مخالف بود<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]]، ص ۴۳.</ref>.		در ماجرای بدرقه [[ابوذر]] ـ آن هنگام که [[عثمان]] وی را به سرزمین [[ربذه]] [[تبعید]] کرد و همگان را از بدرقه و [[همراهی]] ابوذر ممنوع ساخت ـ [[امام حسین]]{{ع}} همراه پدر و برادرش در مراسم بدرقه حاضر شدند و سخنانی با این مضمون برای تقویت ابوذر و تسلای خاطر وی بیان کرد؛ فرمود: «عموجان! [[خداوند]] تواناست که این اوضاع را دگرگون سازد و هر [[روز]] در کار تازه‌ای است. این گروه دنیای خویش را از تو دریغ داشتند و تو [[دین]] خود را از (دستبرد) آنان بازداشتی! پس چقدر تو از دنیای آنان [[بی‌نیازی]]؛ ولی آنان به دین تو سخت نیازمندند، [[صبر]] پیشه کن! چراکه خیر در صبر و [[شکیبایی]] است و شکیبایی نشانه [[شخصیت]] است»<ref>{{متن حدیث\|يَا عَمَّاهْ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى قَادِرٌ أَنْ يُغَيِّرَ مَا تَرَى وَ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ إِنَّ الْقَوْمَ مَنَعُوكَ دُنْيَاهُمْ وَ مَنَعْتَهُمْ دِينَكَ فَمَا أَغْنَاكَ عَمَّا مَنَعُوكَ وَ مَا أَحْوَجَهُمْ إِلَى مَا مَنَعْتَهُمْ فَعَلَيْكَ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الْخَيْرَ فِي الصَّبْرِ وَ الصَّبْرَ مِنَ الْكَرَمِ}}؛ (کافی، ج۸، ص۲۰۷؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۸، ص۱۳۱).</ref>.

			امام حسین{{ع}} به [[وظیفه]] خویش ـ بدون توجه به تهدیدات مخالفان- عمل می‌کرد و در عین حال مورد تعرض [[دستگاه خلافت]] قرار نمی‌گرفت، آن‌گونه که ابوذر و عمار و [[عبدالله بن مسعود]]، مورد تعرض و ضرب و شتم عثمان و عمال وی قرار گرفتند؛ زیرا افکار عمومی سخت با این کار مخالف بود<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]]، ص ۴۳.</ref>.

	== عصر [[خلافت امیرمؤمنان]]{{ع}} ==		== عصر [[خلافت امیرمؤمنان]]{{ع}} ==

Bahmani: /* عصر خلافت امیرمؤمنان{{ع}} */

2024-11-16T05:18:41Z

عصر خلافت امیرمؤمنان{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	== عصر [[خلافت امیرمؤمنان]]{{ع}} ==		== عصر [[خلافت امیرمؤمنان]]{{ع}} ==
	{{اصلی\|امام حسین در زمان خلافت امام علی}}		{{اصلی\|امام حسین در زمان خلافت امام علی}}
	امام حسین{{ع}} در زمان [[خلافت]] پدر بزرگوارش، همراه آن حضرت در جنگ‌هایش علیه [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] شرکت مؤثر داشت<ref>الاصابة، ج۱، ص۳۳۳.</ref>؛ در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] [[جناح چپ~~]] [[~~سپاه امیرمؤمنان]]{{ع}} به عهده وی بود<ref>تاریخ ابن عساکر، شرح حال امام حسین{{ع}}.</ref>، و در [[جنگ صفین]]، چه از راه سخنرانی‌های پرشور و [[تشویق]] [[یاران علی]]{{ع}} برای شرکت در [[جنگ]] و چه در مسیر [[پیکار]] با [[قاسطین]] حضور فعال داشت<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۱۱۴، ۲۴۹ و ۵۳۰.</ref>. در [[ماجرای حکمیت]] نیز یکی از [[شاهدان]] این ماجرا از طرف علی{{ع}} بود<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۵۰۷.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۵.</ref>		امام حسین{{ع}} در زمان [[خلافت]] پدر بزرگوارش، همراه آن حضرت در جنگ‌هایش علیه [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] شرکت مؤثر داشت<ref>الاصابة، ج۱، ص۳۳۳.</ref>؛ در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] جناح چپ سپاه امیرمؤمنان{{ع}} به عهده وی بود<ref>تاریخ ابن عساکر، شرح حال امام حسین{{ع}}.</ref>، و در [[جنگ صفین]]، چه از راه سخنرانی‌های پرشور و [[تشویق]] [[یاران علی]]{{ع}} برای شرکت در [[جنگ]] و چه در مسیر [[پیکار]] با [[قاسطین]] حضور فعال داشت<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۱۱۴، ۲۴۹ و ۵۳۰.</ref>. در [[ماجرای حکمیت]] نیز یکی از [[شاهدان]] این ماجرا از طرف علی{{ع}} بود<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۵۰۷.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۵.</ref>

	== عصر امامت امام حسن{{ع}} ==		== عصر امامت امام حسن{{ع}} ==

Bahmani در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۸

2024-11-16T05:18:24Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پانویس */

2024-10-23T06:25:04Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۷۳:		خط ۷۳:

	[[رده:سیره امام حسین]]		[[رده:سیره امام حسین]]
	~~[[رده:سیره معصوم]]~~
	[[رده:سیره اجتماعی]]		[[رده:سیره اجتماعی]]

Bahmani: /* عصر نبوی */

2024-07-03T09:26:29Z

عصر نبوی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۸:		خط ۸:
	==عصر نبوی==		==عصر نبوی==
	{{اصلی\|امام حسین در زمان پیامبر خاتم}}		{{اصلی\|امام حسین در زمان پیامبر خاتم}}
	[[امام حسین]]{{ع}} در میان [[جامعه اسلامی]] و [[مسلمانان]] در همان [[زمان]]، دارای شخصیت خاصی بود؛ چراکه [[فرزند فاطمه زهرا]]{{س}} بود و از این‌رو فرزند [[رسول خدا]]{{صل}} نیز نامیده می‌شد. این دو [[بزرگوار]] (حسن و حسین{{عم}}) به سبب [[محبت]] ویژه رسول خدا{{صل}} و کلمات [[ارزشمندی]] که حضرت درباره آنان فرموده بود، مورد توجه ویژه همه [[مسلمین]] قرار داشتند. در اینجا به نمونه‌هایی از کلمات و برخوردهای محبت‌آمیز رسول خدا{{صل}} با آن حضرت توجه می‌کنیم:		[[امام حسین]]{{ع}} در میان [[جامعه اسلامی]] و [[مسلمانان]] در همان [[زمان]]، دارای شخصیت خاصی بود؛ چراکه [[فرزند فاطمه زهرا]]{{س}} بود و از این‌رو فرزند [[رسول خدا]]{{صل}} نیز نامیده می‌شد. این دو بزرگوار (حسن و حسین{{عم}}) به سبب [[محبت]] ویژه رسول خدا{{صل}} و کلمات ارزشمندی که حضرت درباره آنان فرموده بود، مورد توجه ویژه همه [[مسلمین]] قرار داشتند. در اینجا به نمونه‌هایی از کلمات و برخوردهای محبت‌آمیز رسول خدا{{صل}} با آن حضرت توجه می‌کنیم:

	۱. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} درباره [[امام حسن]] و امام حسین{{عم}} این جمله معروف را فرمود:		۱. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} درباره [[امام حسن]] و امام حسین{{عم}} این جمله معروف را فرمود: {{متن حدیث\|الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ}}؛ «حسن و حسین [[سرور]] [[جوانان]] بهشتند»<ref>این حدیث با تعبیرات مختلف در منابع سنی و شیعه نقل شده است از جمله: مسند احمد، ج۳، ص۳، ۶۲، ۶۴ و ۸۲؛ سنن ترمذی، ج۵، ص۳۲۱؛ مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۱، ۲۵، ۱۲۴، ۱۹۱- ۱۹۲.</ref>.
	{{متن حدیث\|الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ}}؛ «حسن و حسین [[سرور]] [[جوانان]] بهشتند»<ref>این حدیث با تعبیرات مختلف در منابع سنی و شیعه نقل شده است از جمله: مسند احمد، ج۳، ص۳، ۶۲، ۶۴ و ۸۲؛ سنن ترمذی، ج۵، ص۳۲۱؛ مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۱، ۲۵، ۱۲۴، ۱۹۱- ۱۹۲.</ref>.

	۲. در [[حدیث]] دیگری آمده است که: گروهی با رسول خدا{{صل}} به مهمانی می‌رفتند، آن حضرت پیشاپیش آن جمع حرکت می‌کرد. در اثنای راه، حسین{{ع}} را دید. رسول خدا{{صل}} خواست او را در آغوش بگیرد، ولی حسین{{ع}} به این سو و آن سو می‌دوید؛ [[پیامبر]]{{صل}} از [[مشاهده]] این حالت [[تبسم]] کرد، تا آن‌که او را در آغوش گرفته، یک دست خود را به پشت سر او و دست دیگر را به زیر چانه او نهاد و لب‌های مبارکش را بر لب‌های حسین{{ع}} قرار داد، بوسه زد و فرمود:		۲. در [[حدیث]] دیگری آمده است که: گروهی با رسول خدا{{صل}} به مهمانی می‌رفتند، آن حضرت پیشاپیش آن جمع حرکت می‌کرد. در اثنای راه، حسین{{ع}} را دید. رسول خدا{{صل}} خواست او را در آغوش بگیرد، ولی حسین{{ع}} به این سو و آن سو می‌دوید؛ [[پیامبر]]{{صل}} از [[مشاهده]] این حالت [[تبسم]] کرد، تا آن‌که او را در آغوش گرفته، یک دست خود را به پشت سر او و دست دیگر را به زیر چانه او نهاد و لب‌های مبارکش را بر لب‌های حسین{{ع}} قرار داد، بوسه زد و فرمود: {{متن حدیث\|حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً}}؛ «حسین از من است و من از حسینم. هر کس حسین را [[دوست]] دارد، [[خداوند]] وی را دوست می‌دارد»<ref>مسند احمد، ج۴، ص۱۷۲؛ سنن ابن ماجه، ج۱، ص۵۱؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج۳، ص۲۲۶.</ref>.
	{{متن حدیث\|حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً}}؛ «حسین از من است و من از حسینم. هر کس حسین را [[دوست]] دارد، [[خداوند]] وی را دوست می‌دارد»<ref>مسند احمد، ج۴، ص۱۷۲؛ سنن ابن ماجه، ج۱، ص۵۱؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج۳، ص۲۲۶.</ref>.

	۳. رسول خدا{{صل}} حسن و حسین{{عم}} را بر روی شانه خود سوار می‌کرد و با خواندن اشعاری به آنان محبت می‌نمود<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۶۴، ۶۶۶ و ۶۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۵- ۲۸۶.</ref>.		۳. رسول خدا{{صل}} حسن و حسین{{عم}} را بر روی شانه خود سوار می‌کرد و با خواندن اشعاری به آنان محبت می‌نمود<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۶۴، ۶۶۶ و ۶۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۵- ۲۸۶.</ref> و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]]، ص ۴۲.</ref>
	و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۲.</ref>

	==عصر خلفای سه‌گانه==		==عصر خلفای سه‌گانه==

Bahmani: /* پانویس */

2024-07-03T09:25:40Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۷۶:		خط ۷۶:

	[[رده:سیره امام حسین]]		[[رده:سیره امام حسین]]
	~~[[رده:سیره]]~~
	[[رده:سیره معصوم]]		[[رده:سیره معصوم]]
	[[رده:سیره ~~سیاسی~~]]		[[رده:سیره اجتماعی]]

Wasity: /* شخصیت ممتاز آن حضرت */

2023-08-02T10:16:11Z

شخصیت ممتاز آن حضرت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==~~[[شخصیت]] ممتاز آن حضرت~~==		==عصر نبوی==
			{{اصلی\|امام حسین در زمان پیامبر خاتم}}
	[[امام حسین]]{{ع}} در میان [[جامعه اسلامی]] و [[مسلمانان]] در همان [[زمان]]، دارای شخصیت خاصی بود؛ چراکه [[فرزند فاطمه زهرا]]{{س}} بود و از این‌رو فرزند [[رسول خدا]]{{صل}} نیز نامیده می‌شد. این دو [[بزرگوار]] (حسن و حسین{{عم}}) به سبب [[محبت]] ویژه رسول خدا{{صل}} و کلمات [[ارزشمندی]] که حضرت درباره آنان فرموده بود، مورد توجه ویژه همه [[مسلمین]] قرار داشتند. در اینجا به نمونه‌هایی از کلمات و برخوردهای محبت‌آمیز رسول خدا{{صل}} با آن حضرت توجه می‌کنیم:		[[امام حسین]]{{ع}} در میان [[جامعه اسلامی]] و [[مسلمانان]] در همان [[زمان]]، دارای شخصیت خاصی بود؛ چراکه [[فرزند فاطمه زهرا]]{{س}} بود و از این‌رو فرزند [[رسول خدا]]{{صل}} نیز نامیده می‌شد. این دو [[بزرگوار]] (حسن و حسین{{عم}}) به سبب [[محبت]] ویژه رسول خدا{{صل}} و کلمات [[ارزشمندی]] که حضرت درباره آنان فرموده بود، مورد توجه ویژه همه [[مسلمین]] قرار داشتند. در اینجا به نمونه‌هایی از کلمات و برخوردهای محبت‌آمیز رسول خدا{{صل}} با آن حضرت توجه می‌کنیم:

Wasity: /* امام حسین{{ع}} در دوران امام حسن{{ع}} */

2023-08-02T10:13:36Z

امام حسین{{ع}} در دوران امام حسن{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	امام حسین{{ع}} در زمان [[خلافت]] پدر بزرگوارش، همراه آن حضرت در جنگ‌هایش علیه [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] شرکت مؤثر داشت<ref>الاصابة، ج۱، ص۳۳۳.</ref>؛ در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] [[جناح چپ]] [[سپاه امیرمؤمنان]]{{ع}} به عهده وی بود<ref>تاریخ ابن عساکر، شرح حال امام حسین{{ع}}.</ref>، و در [[جنگ صفین]]، چه از راه سخنرانی‌های پرشور و [[تشویق]] [[یاران علی]]{{ع}} برای شرکت در [[جنگ]] و چه در مسیر [[پیکار]] با [[قاسطین]] حضور فعال داشت<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۱۱۴، ۲۴۹ و ۵۳۰.</ref>. در [[ماجرای حکمیت]] نیز یکی از [[شاهدان]] این ماجرا از طرف علی{{ع}} بود<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۵۰۷.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۵.</ref>		امام حسین{{ع}} در زمان [[خلافت]] پدر بزرگوارش، همراه آن حضرت در جنگ‌هایش علیه [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] شرکت مؤثر داشت<ref>الاصابة، ج۱، ص۳۳۳.</ref>؛ در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] [[جناح چپ]] [[سپاه امیرمؤمنان]]{{ع}} به عهده وی بود<ref>تاریخ ابن عساکر، شرح حال امام حسین{{ع}}.</ref>، و در [[جنگ صفین]]، چه از راه سخنرانی‌های پرشور و [[تشویق]] [[یاران علی]]{{ع}} برای شرکت در [[جنگ]] و چه در مسیر [[پیکار]] با [[قاسطین]] حضور فعال داشت<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۱۱۴، ۲۴۹ و ۵۳۰.</ref>. در [[ماجرای حکمیت]] نیز یکی از [[شاهدان]] این ماجرا از طرف علی{{ع}} بود<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۵۰۷.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۵.</ref>

	==[[امام ~~حسین]]~~{{ع}} در ~~دوران~~ امام حسن~~{{ع~~}}==		==عصر امامت امام حسن{{ع}}==
			{{اصلی\|امام حسین در زمان امامت امام حسن}}
	امام حسین{{ع}} پس از [[شهادت]] پدرش [[امیرمؤمنان]]{{ع}} در کنار برادرش [[امام حسن]]{{ع}} که [[امام]] و پیشوای [[زمان]] خود بود، قرار گرفت و به هنگام حرکت نیروهای [[امام مجتبی]]{{ع}} به سمت [[شام]]، همراه آن حضرت بود و هنگامی که امام حسن{{ع}} با پیشنهاد [[صلح]] از سوی [[معاویه]] مواجه شد، در این باره، با امام حسین{{ع}} و [[عبدالله بن جعفر]] به گفتگو پرداخت<ref>کامل ابن اثیر، ج۳، ص۴۰۵.</ref> و پس از انعقاد پیمان صلح، همراه برادرش به [[مدینه]] بازگشت و در همانجا اقامت گزید<ref>الاصابه، ج۱، ص۳۳۳.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۵.</ref>		امام حسین{{ع}} پس از [[شهادت]] پدرش [[امیرمؤمنان]]{{ع}} در کنار برادرش [[امام حسن]]{{ع}} که [[امام]] و پیشوای [[زمان]] خود بود، قرار گرفت و به هنگام حرکت نیروهای [[امام مجتبی]]{{ع}} به سمت [[شام]]، همراه آن حضرت بود و هنگامی که امام حسن{{ع}} با پیشنهاد [[صلح]] از سوی [[معاویه]] مواجه شد، در این باره، با امام حسین{{ع}} و [[عبدالله بن جعفر]] به گفتگو پرداخت<ref>کامل ابن اثیر، ج۳، ص۴۰۵.</ref> و پس از انعقاد پیمان صلح، همراه برادرش به [[مدینه]] بازگشت و در همانجا اقامت گزید<ref>الاصابه، ج۱، ص۳۳۳.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۵.</ref>

Wasity: /* امام حسین{{ع}} در زمان خلفای سه‌گانه */

2023-08-02T10:12:46Z

امام حسین{{ع}} در زمان خلفای سه‌گانه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۲.</ref>		و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۲.</ref>

	==~~امام حسین{{ع}} در زمان~~ خلفای سه‌گانه==		==عصر خلفای سه‌گانه==
	{{اصلی\|امام حسین در زمان خلفای سه‌گانه}}		{{اصلی\|امام حسین در زمان خلفای سه‌گانه}}
	امام حسین{{ع}} به سبب [[شخصیت]] ممتاز و [[نسب]] برجسته‌اش، در زمان خلفای سه‌گانه مورد [[احترام]] [[دستگاه خلافت]] بود، تا آنجا که انتقادات سخت آن حضرت را با [[بردباری]] [[تحمل]] می‌کردند و سعی در [[حفظ حرمت]] وی داشتند.		امام حسین{{ع}} به سبب [[شخصیت]] ممتاز و [[نسب]] برجسته‌اش، در زمان خلفای سه‌گانه مورد [[احترام]] [[دستگاه خلافت]] بود، تا آنجا که انتقادات سخت آن حضرت را با [[بردباری]] [[تحمل]] می‌کردند و سعی در [[حفظ حرمت]] وی داشتند.

Wasity: /* امام حسین{{ع}} در زمان خلافت امیرمؤمنان علی{{ع}} */

2023-08-02T10:12:29Z

امام حسین{{ع}} در زمان خلافت امیرمؤمنان علی{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	امام حسین{{ع}} به [[وظیفه]] خویش- بدون توجه به تهدیدات مخالفان- عمل می‌کرد و در عین حال مورد تعرض [[دستگاه خلافت]] قرار نمی‌گرفت، آن‌گونه که ابوذر و [[عمار]] و [[عبدالله بن مسعود]]، مورد تعرض و ضرب و شتم عثمان و عمال وی قرار گرفتند؛ زیرا [[افکار عمومی]] سخت با این کار مخالف بود.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۳.</ref>		امام حسین{{ع}} به [[وظیفه]] خویش- بدون توجه به تهدیدات مخالفان- عمل می‌کرد و در عین حال مورد تعرض [[دستگاه خلافت]] قرار نمی‌گرفت، آن‌گونه که ابوذر و [[عمار]] و [[عبدالله بن مسعود]]، مورد تعرض و ضرب و شتم عثمان و عمال وی قرار گرفتند؛ زیرا [[افکار عمومی]] سخت با این کار مخالف بود.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۳.</ref>

	==~~امام حسین{{ع}} در [[زمان]]~~ [[خلافت امیرمؤمنان]] ~~علی~~{{ع}}==		==عصر [[خلافت امیرمؤمنان]]{{ع}}==
			{{اصلی\|امام حسین در زمان خلافت امام علی}}
	امام حسین{{ع}} در زمان [[خلافت]] پدر بزرگوارش، همراه آن حضرت در جنگ‌هایش علیه [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] شرکت مؤثر داشت<ref>الاصابة، ج۱، ص۳۳۳.</ref>؛ در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] [[جناح چپ]] [[سپاه امیرمؤمنان]]{{ع}} به عهده وی بود<ref>تاریخ ابن عساکر، شرح حال امام حسین{{ع}}.</ref>، و در [[جنگ صفین]]، چه از راه سخنرانی‌های پرشور و [[تشویق]] [[یاران علی]]{{ع}} برای شرکت در [[جنگ]] و چه در مسیر [[پیکار]] با [[قاسطین]] حضور فعال داشت<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۱۱۴، ۲۴۹ و ۵۳۰.</ref>. در [[ماجرای حکمیت]] نیز یکی از [[شاهدان]] این ماجرا از طرف علی{{ع}} بود<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۵۰۷.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۵.</ref>		امام حسین{{ع}} در زمان [[خلافت]] پدر بزرگوارش، همراه آن حضرت در جنگ‌هایش علیه [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] شرکت مؤثر داشت<ref>الاصابة، ج۱، ص۳۳۳.</ref>؛ در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] [[جناح چپ]] [[سپاه امیرمؤمنان]]{{ع}} به عهده وی بود<ref>تاریخ ابن عساکر، شرح حال امام حسین{{ع}}.</ref>، و در [[جنگ صفین]]، چه از راه سخنرانی‌های پرشور و [[تشویق]] [[یاران علی]]{{ع}} برای شرکت در [[جنگ]] و چه در مسیر [[پیکار]] با [[قاسطین]] حضور فعال داشت<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۱۱۴، ۲۴۹ و ۵۳۰.</ref>. در [[ماجرای حکمیت]] نیز یکی از [[شاهدان]] این ماجرا از طرف علی{{ع}} بود<ref>صفین نصر بن مزاحم، ص۵۰۷.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۵.</ref>