سیره عبادی امام صادق - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2025-10-07T08:04:18Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	[[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوع‌کنندگان و دعاکنندگان در مواقف حج بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را و ندیدم حاجی‌ای را که در مشاعر وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، غرق شد<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲.</ref>.		[[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوع‌کنندگان و دعاکنندگان در مواقف حج بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را و ندیدم حاجی‌ای را که در مشاعر وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، غرق شد<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲.</ref>.

			== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل وابسته}}
			* [[سبک زندگی امام صادق]]
			* [[سیره اخلاقی امام صادق]]
			* [[سیره عبادی امام صادق]]
			* [[سیره خانوادگی امام صادق]]
			* [[سیره تربیتی امام صادق]]
			* [[سیره اجتماعی امام صادق]]
			* [[سیره علمی امام صادق]]
			* [[سیره تبلیغی امام صادق]]
			* [[سیره سیاسی امام صادق]]
			* [[سیره اقتصادی امام صادق]]
			* [[سیره فرهنگی امام صادق]]
			* [[سیره مدیریتی امام صادق]]
			* [[سیره نظامی امام صادق]]
			* [[سیره قضایی امام صادق]]
			{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* عبادت امام صادق{{ع}} ‌ */

2025-01-22T09:28:59Z

عبادت امام صادق{{ع}} ‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	لازم به ذکر است که امام صادق{{ع}} هیچ‌یک از نمازهای نافله را ترک نمی‌کرده و تمام نمازهای نافله را باخضوع و [[خشوع]] و [[حضور قلب]] به‌جا می‌آوردند. هنگامی که امام صادق قصد نماز می‌کردند، رنگ چهره آن حضرت زرد می‌شد و تمام اعضای بدن آن حضرت از [[ترس]] [[خدای تعالی]] به لرزه می‌افتاد.		لازم به ذکر است که امام صادق{{ع}} هیچ‌یک از نمازهای نافله را ترک نمی‌کرده و تمام نمازهای نافله را باخضوع و [[خشوع]] و [[حضور قلب]] به‌جا می‌آوردند. هنگامی که امام صادق قصد نماز می‌کردند، رنگ چهره آن حضرت زرد می‌شد و تمام اعضای بدن آن حضرت از [[ترس]] [[خدای تعالی]] به لرزه می‌افتاد.
	مجموعه‌ای از [[دعاها]] از آن حضرت به یادگار مانده است که در حال وضو و توجّه به نماز، در حال [[قنوت]] و بعد از نماز، آن حضرت به‌وسیله این کلمات با خداوند [[نجوا]] می‌کرده است‌<ref>ر.ک: صحیفه صادقیه، که مجموعه دعاهایى است که از امام صادق{{ع}} مأثور است.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref>		مجموعه‌ای از [[دعاها]] از آن حضرت به یادگار مانده است که در حال وضو و توجّه به نماز، در حال [[قنوت]] و بعد از نماز، آن حضرت به‌وسیله این کلمات با خداوند [[نجوا]] می‌کرده است‌<ref>ر.ک: صحیفه صادقیه، که مجموعه دعاهایى است که از امام صادق{{ع}} مأثور است.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲.</ref>

	=== [[روزه]] ===		=== [[روزه]] ===
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	امام صادق{{ع}} این‌چنین [[روزه‌داران]] را به [[آراستن]] خود به [[اخلاق]] و [[آداب]] [[روزه‌داری]] ترغیب و [[تشویق]] فرموده است: {{متن حدیث\|إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ لِسَانُكَ مِنَ الْقَبِيحِ وَ الْحَرَامِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ مِثْلَ يَوْمِ فِطْرِكَ سَوَاءً...}}؛ و چون روزه گرفتی، باید که گوش، [[چشم]] و زبانت نیز روزه بدارد و به [[قبیح]] و [[حرام]] باز نشود. [[جدال]] را ترک کن، به خدمتکار خود [[آزار]] مرسان، [[وقار]] روزه را [[حفظ]] کن و مبادا که [[روز]] روزه‌داری‌ات با روزی که روزه نداری، یکسان باشد<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۶۵.</ref>.		امام صادق{{ع}} این‌چنین [[روزه‌داران]] را به [[آراستن]] خود به [[اخلاق]] و [[آداب]] [[روزه‌داری]] ترغیب و [[تشویق]] فرموده است: {{متن حدیث\|إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ لِسَانُكَ مِنَ الْقَبِيحِ وَ الْحَرَامِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ مِثْلَ يَوْمِ فِطْرِكَ سَوَاءً...}}؛ و چون روزه گرفتی، باید که گوش، [[چشم]] و زبانت نیز روزه بدارد و به [[قبیح]] و [[حرام]] باز نشود. [[جدال]] را ترک کن، به خدمتکار خود [[آزار]] مرسان، [[وقار]] روزه را [[حفظ]] کن و مبادا که [[روز]] روزه‌داری‌ات با روزی که روزه نداری، یکسان باشد<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۶۵.</ref>.

	امام صادق{{ع}} بیشتر روزهای عمر شریفش را به جهت [[نزدیکی به خداوند]] متعال، [[روزه‌دار]] بود و این مسأله در [[ماه مبارک رمضان]]، شکل دیگری به خود می‌گرفت. آن حضرت باشوق و [[اشتیاق]] زایدالوصفی به استقبال ماه مبارک رمضان می‌رفتند و چند دعای مهم برای وقت دیدن هلال ماه مبارک رمضان از ایشان به‌جا مانده است. همچنان که دعاهای دیگری در خصوص روزهای دیگر ماه مبارک رمضان، همچنین شب‌های [[مبارک]] قدر و روز [[عید فطر]] و [[روز عید قربان]] از آن حضرت به جای مانده است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref>.		امام صادق{{ع}} بیشتر روزهای عمر شریفش را به جهت [[نزدیکی به خداوند]] متعال، [[روزه‌دار]] بود و این مسأله در [[ماه مبارک رمضان]]، شکل دیگری به خود می‌گرفت. آن حضرت باشوق و [[اشتیاق]] زایدالوصفی به استقبال ماه مبارک رمضان می‌رفتند و چند دعای مهم برای وقت دیدن هلال ماه مبارک رمضان از ایشان به‌جا مانده است. همچنان که دعاهای دیگری در خصوص روزهای دیگر ماه مبارک رمضان، همچنین شب‌های [[مبارک]] قدر و روز [[عید فطر]] و [[روز عید قربان]] از آن حضرت به جای مانده است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲.</ref>.

	=== [[حج]] ===		=== [[حج]] ===
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	[[حفص بن عمر]] ـ مؤذّن [[علی ابن یقطین]] ـ گوید: ما همیشه این [[روایت]] را نقل می‌کردیم که در [[حج]] سال ۱۴۰ هجری، بهترین [[مردم]] در میان مردم به‌پا خواهد خواست. من در آن سال به حج رفتم. ناگاه دیدم اسماعیل بن عبدالله بن عباس در میان مردم به‌عنوان [[امیر]] الحاج‌ به‌پا خواسته است. من از دیدن این منظره، به شدّت ناراحت شدم. امّا طولی نکشید که دیدیم [[جعفر صادق]]{{ع}} بر روی استری سوار و ایستاده است. بازگشتم و به [[اصحاب]] خود [[بشارت]] داده و گفتم این است آن بهترین مردم که ما آن را روایت می‌کردیم‌<ref>قرب الاسناد، ص۹۸.</ref>.		[[حفص بن عمر]] ـ مؤذّن [[علی ابن یقطین]] ـ گوید: ما همیشه این [[روایت]] را نقل می‌کردیم که در [[حج]] سال ۱۴۰ هجری، بهترین [[مردم]] در میان مردم به‌پا خواهد خواست. من در آن سال به حج رفتم. ناگاه دیدم اسماعیل بن عبدالله بن عباس در میان مردم به‌عنوان [[امیر]] الحاج‌ به‌پا خواسته است. من از دیدن این منظره، به شدّت ناراحت شدم. امّا طولی نکشید که دیدیم [[جعفر صادق]]{{ع}} بر روی استری سوار و ایستاده است. بازگشتم و به [[اصحاب]] خود [[بشارت]] داده و گفتم این است آن بهترین مردم که ما آن را روایت می‌کردیم‌<ref>قرب الاسناد، ص۹۸.</ref>.

	[[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوع‌کنندگان و دعاکنندگان در مواقف حج بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را و ندیدم حاجی‌ای را که در مشاعر وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، غرق شد<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref>.		[[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوع‌کنندگان و دعاکنندگان در مواقف حج بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را و ندیدم حاجی‌ای را که در مشاعر وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، غرق شد<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* عبادت امام صادق{{ع}} ‌ */

2025-01-22T09:28:20Z

عبادت امام صادق{{ع}} ‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	لازم به ذکر است که امام صادق{{ع}} هیچ‌یک از نمازهای نافله را ترک نمی‌کرده و تمام نمازهای نافله را باخضوع و [[خشوع]] و [[حضور قلب]] به‌جا می‌آوردند. هنگامی که امام صادق قصد نماز می‌کردند، رنگ چهره آن حضرت زرد می‌شد و تمام اعضای بدن آن حضرت از [[ترس]] [[خدای تعالی]] به لرزه می‌افتاد.		لازم به ذکر است که امام صادق{{ع}} هیچ‌یک از نمازهای نافله را ترک نمی‌کرده و تمام نمازهای نافله را باخضوع و [[خشوع]] و [[حضور قلب]] به‌جا می‌آوردند. هنگامی که امام صادق قصد نماز می‌کردند، رنگ چهره آن حضرت زرد می‌شد و تمام اعضای بدن آن حضرت از [[ترس]] [[خدای تعالی]] به لرزه می‌افتاد.
	مجموعه‌ای از [[دعاها]] از آن حضرت به یادگار مانده است که در حال وضو و توجّه به نماز، در حال [[قنوت]] و بعد از نماز، آن حضرت به‌وسیله این کلمات با خداوند [[نجوا]] می‌کرده است‌<ref>ر.ک: صحیفه صادقیه، که مجموعه دعاهایى است که از امام صادق{{ع}} مأثور است.</ref>.		مجموعه‌ای از [[دعاها]] از آن حضرت به یادگار مانده است که در حال وضو و توجّه به نماز، در حال [[قنوت]] و بعد از نماز، آن حضرت به‌وسیله این کلمات با خداوند [[نجوا]] می‌کرده است‌<ref>ر.ک: صحیفه صادقیه، که مجموعه دعاهایى است که از امام صادق{{ع}} مأثور است.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref>

	=== [[روزه]] ===		=== [[روزه]] ===
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	امام صادق{{ع}} این‌چنین [[روزه‌داران]] را به [[آراستن]] خود به [[اخلاق]] و [[آداب]] [[روزه‌داری]] ترغیب و [[تشویق]] فرموده است: {{متن حدیث\|إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ لِسَانُكَ مِنَ الْقَبِيحِ وَ الْحَرَامِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ مِثْلَ يَوْمِ فِطْرِكَ سَوَاءً...}}؛ و چون روزه گرفتی، باید که گوش، [[چشم]] و زبانت نیز روزه بدارد و به [[قبیح]] و [[حرام]] باز نشود. [[جدال]] را ترک کن، به خدمتکار خود [[آزار]] مرسان، [[وقار]] روزه را [[حفظ]] کن و مبادا که [[روز]] روزه‌داری‌ات با روزی که روزه نداری، یکسان باشد<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۶۵.</ref>.		امام صادق{{ع}} این‌چنین [[روزه‌داران]] را به [[آراستن]] خود به [[اخلاق]] و [[آداب]] [[روزه‌داری]] ترغیب و [[تشویق]] فرموده است: {{متن حدیث\|إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ لِسَانُكَ مِنَ الْقَبِيحِ وَ الْحَرَامِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ مِثْلَ يَوْمِ فِطْرِكَ سَوَاءً...}}؛ و چون روزه گرفتی، باید که گوش، [[چشم]] و زبانت نیز روزه بدارد و به [[قبیح]] و [[حرام]] باز نشود. [[جدال]] را ترک کن، به خدمتکار خود [[آزار]] مرسان، [[وقار]] روزه را [[حفظ]] کن و مبادا که [[روز]] روزه‌داری‌ات با روزی که روزه نداری، یکسان باشد<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۶۵.</ref>.

	امام صادق{{ع}} بیشتر روزهای عمر شریفش را به جهت [[نزدیکی به خداوند]] متعال، [[روزه‌دار]] بود و این مسأله در [[ماه مبارک رمضان]]، شکل دیگری به خود می‌گرفت. آن حضرت باشوق و [[اشتیاق]] زایدالوصفی به استقبال ماه مبارک رمضان می‌رفتند و چند دعای مهم برای وقت دیدن هلال ماه مبارک رمضان از ایشان به‌جا مانده است. همچنان که دعاهای دیگری در خصوص روزهای دیگر ماه مبارک رمضان، همچنین شب‌های [[مبارک]] قدر و روز [[عید فطر]] و [[روز عید قربان]] از آن حضرت به جای مانده است.		امام صادق{{ع}} بیشتر روزهای عمر شریفش را به جهت [[نزدیکی به خداوند]] متعال، [[روزه‌دار]] بود و این مسأله در [[ماه مبارک رمضان]]، شکل دیگری به خود می‌گرفت. آن حضرت باشوق و [[اشتیاق]] زایدالوصفی به استقبال ماه مبارک رمضان می‌رفتند و چند دعای مهم برای وقت دیدن هلال ماه مبارک رمضان از ایشان به‌جا مانده است. همچنان که دعاهای دیگری در خصوص روزهای دیگر ماه مبارک رمضان، همچنین شب‌های [[مبارک]] قدر و روز [[عید فطر]] و [[روز عید قربان]] از آن حضرت به جای مانده است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref>.

	=== [[حج]] ===		=== [[حج]] ===
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	[[حفص بن عمر]] ـ مؤذّن [[علی ابن یقطین]] ـ گوید: ما همیشه این [[روایت]] را نقل می‌کردیم که در [[حج]] سال ۱۴۰ هجری، بهترین [[مردم]] در میان مردم به‌پا خواهد خواست. من در آن سال به حج رفتم. ناگاه دیدم اسماعیل بن عبدالله بن عباس در میان مردم به‌عنوان [[امیر]] الحاج‌ به‌پا خواسته است. من از دیدن این منظره، به شدّت ناراحت شدم. امّا طولی نکشید که دیدیم [[جعفر صادق]]{{ع}} بر روی استری سوار و ایستاده است. بازگشتم و به [[اصحاب]] خود [[بشارت]] داده و گفتم این است آن بهترین مردم که ما آن را روایت می‌کردیم‌<ref>قرب الاسناد، ص۹۸.</ref>.		[[حفص بن عمر]] ـ مؤذّن [[علی ابن یقطین]] ـ گوید: ما همیشه این [[روایت]] را نقل می‌کردیم که در [[حج]] سال ۱۴۰ هجری، بهترین [[مردم]] در میان مردم به‌پا خواهد خواست. من در آن سال به حج رفتم. ناگاه دیدم اسماعیل بن عبدالله بن عباس در میان مردم به‌عنوان [[امیر]] الحاج‌ به‌پا خواسته است. من از دیدن این منظره، به شدّت ناراحت شدم. امّا طولی نکشید که دیدیم [[جعفر صادق]]{{ع}} بر روی استری سوار و ایستاده است. بازگشتم و به [[اصحاب]] خود [[بشارت]] داده و گفتم این است آن بهترین مردم که ما آن را روایت می‌کردیم‌<ref>قرب الاسناد، ص۹۸.</ref>.

	[[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوع‌کنندگان و دعاکنندگان در مواقف حج بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را و ندیدم حاجی‌ای را که در مشاعر وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، غرق شد<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷.</ref>.		[[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوع‌کنندگان و دعاکنندگان در مواقف حج بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را و ندیدم حاجی‌ای را که در مشاعر وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، غرق شد<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* عبادت امام صادق{{ع}}‌ */

2025-01-22T09:27:09Z

عبادت امام صادق{{ع}}‌

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۱

2025-01-22T09:21:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:امام صادق]]~~
	[[رده:سیره امام صادق]]		[[رده:سیره امام صادق]]
			[[رده:سیره عبادی]]

Jaafari: /* منابع */

2024-12-07T07:07:11Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~151921~~.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۸''']]		# [[پرونده:151922.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۸''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: /* عبادت امام صادق{{ع}}‌ */

2024-12-05T06:30:14Z

عبادت امام صادق{{ع}}‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۰
خط ۷:		خط ۷:

	==[[عبادت امام]] صادق{{ع}}‌==		==[[عبادت امام]] صادق{{ع}}‌==
	روآوردن [[امام صادق]]{{ع}} به [[عبادت]] و [[اطاعت]] ~~[[خداوند~~ تعالی]] از بارزترین صفات ایشان است. آن حضرت در زمانه خود از همه [[مردم]] بیشتر [[خدا]] را عبادت می‌کرده و در عبادت خود [[اخلاص]] را به بزرگترین وجهی رعایت می‌نموده است. اکنون خلاصه‌ای از شرح [[عبادات]] آن حضرت را می‌آوریم:		روآوردن [[امام صادق]]{{ع}} به [[عبادت]] و [[اطاعت خداوند]] تعالی از بارزترین صفات ایشان است. آن حضرت در زمانه خود از همه [[مردم]] بیشتر [[خدا]] را عبادت می‌کرده و در عبادت خود [[اخلاص]] را به بزرگترین وجهی رعایت می‌نموده است. اکنون خلاصه‌ای از شرح [[عبادات]] آن حضرت را می‌آوریم:

	۱. [[نماز]]: نماز از والاترین و بااهمیت‌ترین عبادات در [[اسلام]] است و امام صادق{{ع}} در بسیاری از [[روایات]] خود، این مطلب را مورد تأکید قرار داده است. ایشان فرموده‌اند:		۱. [[نماز]]: نماز از والاترین و بااهمیت‌ترین عبادات در [[اسلام]] است و امام صادق{{ع}} در بسیاری از [[روایات]] خود، این مطلب را مورد تأکید قرار داده است. ایشان فرموده‌اند:

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سیره امام صادق | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==عبادت امام صادق{{ع}}‌== روآوردن امام صادق{{ع}} به عبادت و اطاعت خداوند تعالی از بارزترین صفات ایشان است. آن حضرت در زمانه خود از همه مردم بیشتر ...» ایجاد کرد

2024-12-04T07:03:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سیره امام صادق | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==عبادت امام صادق{{ع}}‌== روآوردن امام صادق{{ع}} به عبادت و اطاعت خداوند تعالی از بارزترین صفات ایشان است. آن حضرت در زمانه خود از همه مردم بیشتر ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = سیره امام صادق
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==[[عبادت امام]] صادق{{ع}}‌==
روآوردن [[امام صادق]]{{ع}} به [[عبادت]] و [[اطاعت]] [[خداوند تعالی]] از بارزترین صفات ایشان است. آن حضرت در زمانه خود از همه [[مردم]] بیشتر [[خدا]] را عبادت می‌کرده و در عبادت خود [[اخلاص]] را به بزرگترین وجهی رعایت می‌نموده است. اکنون خلاصه‌ای از شرح [[عبادات]] آن حضرت را می‌آوریم:

۱. [[نماز]]: نماز از والاترین و بااهمیت‌ترین عبادات در [[اسلام]] است و امام صادق{{ع}} در بسیاری از [[روایات]] خود، این مطلب را مورد تأکید قرار داده است. ایشان فرموده‌اند:
{{متن حدیث|مَا تَقَرَّبَ الْعَبْدُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ بِشَيْ‌ءٍ أَفْضَلَ مِنَ الصَّلَاةِ}}؛
بعد از [[معرفت خدا]]، هیچ عملی مانند نماز [[بنده]] را به خدا نزدیک نمی‌کند<ref>مجموعه ورام، ج۲، ص۸۶.</ref>.

و فرموده‌اند: [[برترین اعمال]] در نزد خدا [[روز قیامت]]، نماز است و هیچ‌کس بهتر از بنده‌ای نیست که در هنگام [[وضو]] گرفتن، [[نیکو]] وضو بگیرد<ref>وسائل الشیعه، ج۶، ص۴۳۲؛ ج۸، ص۱۲۹.</ref>.
آن حضرت همچنین فرموده‌اند: {{متن حدیث|الصَّلَاةُ قُرْبَانُ كُلِّ تَقِيٍّ}}؛ نماز مایه نزدیکی هر [[پرهیزکاری]] به [[خداوند]] است‌<ref>وسائل الشیعه، ج۴، ص۴۳؛ ج۴۴، ص۲۶۲.</ref>.
همچنین آن حضرت فرموده‌اند:
محبوب‌ترین کارها در نزد خداوند عزّ و جل نماز است و نماز از آخرین وصیت‌های [[پیامبران]] است و چه زیباست کار مردی که [[غسل]] کند و [[وضو]] بگیرد و به نیکویی وضو بگیرد. سپس گوشه‌ای [[خلوت]] برود که کسی جز [[خداوند]] او را نبیند و خداوند بر او اشراف داشته باشد درحالی‌که او [[رکوع]] و [[سجود]] می‌کند. هنگامی که عبد به [[سجده]] برود، و سجده‌اش را طولانی کند، [[ابلیس]] ناله می‌کند که وای بر من. اطاعتش کردند و من [[نافرمانی]]. به او سجده کردند و من از سجده به او خودداری کردم‌<ref>وسائل الشیعه، ج۳، ص۲۶.</ref>.

[[ابو بصیر]] گوید: پس از [[شهادت امام صادق]]{{ع}} جهت عرض [[تسلیت]] بر امّ [[حمیده همسر امام صادق]]{{ع}} وارد شدم. [[گریه]] کرد و من از گریه او گریستم.
سپس گفت: ای ابا [[محمّد]]، اگر هنگام [[مرگ]] [[امام صادق]] را دیده بودی، حتما چیز عجیبی می‌دیدی. ایشان هنگام مرگ چشمانش را باز کرد، سپس گفت: «تمام [[خویشاوندان]] مرا به نزد من فراخوانید» امّ [[حمیده]] گوید: ما حتّی یک نفر از [[فامیل]] را باقی نگذاشتیم مگر اینکه آنان را به نزد او آورده، همه را جمع کردیم. آن حضرت به تمام آنها نگاهی انداخته، سپس فرمودند:
{{متن حدیث|إِنَّ شَفَاعَتَنَا لَا تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلَاةِ}}؛
[[شفاعت]] ما به کسانی که [[نماز]] را سبک بشمارند، نمی‌رسد<ref>وسائل الشیعه، ج۳، ص۱۷.</ref>.

لازم به ذکر است که امام صادق{{ع}} هیچ‌یک از [[نمازهای نافله]] را ترک نمی‌کرده و تمام نمازهای نافله را باخضوع و [[خشوع]] و [[حضور قلب]] به‌جا می‌آوردند. هنگامی که امام صادق قصد نماز می‌کردند، رنگ چهره آن حضرت زرد می‌شد و تمام اعضای بدن آن حضرت از [[ترس]] [[خدای تعالی]] به لرزه می‌افتاد.
مجموعه‌ای از [[دعاها]] از آن حضرت به یادگار مانده است که در حال وضو و توجّه به نماز، در حال [[قنوت]] و بعد از نماز، آن حضرت به‌وسیله این کلمات با خداوند [[نجوا]] می‌کرده است‌<ref>ر.ک: صحیفه صادقیه، که مجموعه دعاهایى است که از امام صادق{{ع}} مأثور است.</ref>.

۲. [[روزه]]: روزه یکی از [[عبادات]] مهم [[اسلام]] است و این بدان جهت است که براین [[عبادت]]، آثار مهم [[اجتماعی]]، طبّی و [[اخلاقی]] مترتّب شده و [[روزه]] سپری در برابر [[آتش]] [[جهنّم]] است. هم‌چنان که [[امام صادق]]{{ع}} در [[روایت]] چنین فرموده‌اند: {{متن حدیث|وَ هُوَ جُنَّةٌ مِنَ النَّارِ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۳، ص۲۹۰.</ref>.
امام صادق{{ع}} این‌چنین [[روزه‌داران]] را به [[آراستن]] خود به [[اخلاق]] و [[آداب]] [[روزه‌داری]] [[ترغیب]] و [[تشویق]] فرموده است:
{{متن حدیث|إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ لِسَانُكَ مِنَ الْقَبِيحِ وَ الْحَرَامِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ مِثْلَ يَوْمِ فِطْرِكَ سَوَاءً...}}؛
و چون روزه گرفتی، باید که گوش، [[چشم]] و زبانت نیز روزه بدارد و به [[قبیح]] و [[حرام]] باز نشود. [[جدال]] را ترک کن، به خدمتکار خود [[آزار]] مرسان، [[وقار]] روزه را [[حفظ]] کن و مبادا که [[روز]] روزه‌داری‌ات با روزی که روزه نداری، یکسان باشد<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۶۵.</ref>.

امام صادق{{ع}} بیشتر روزهای عمر شریفش را به جهت [[نزدیکی به خداوند]] [[متعال]]، [[روزه‌دار]] بود و این مسأله در [[ماه مبارک رمضان]]، شکل دیگری به خود می‌گرفت. آن حضرت باشوق و [[اشتیاق]] زایدالوصفی به استقبال ماه مبارک رمضان می‌رفتند و چند دعای مهم برای وقت دیدن هلال ماه مبارک رمضان از ایشان به‌جا مانده است. همچنان که دعاهای دیگری در خصوص روزهای دیگر ماه مبارک رمضان، همچنین شب‌های [[مبارک]] قدر و روز [[عید فطر]] و [[روز عید قربان]] از آن حضرت به جای مانده است.

۳. [[حج]]: حج گذشته از [[قداست]] و معنویتی که دارد، از مهمترین گردهم‌آیی‌های [[سیاسی]] و [[عبادی]] است که همه ساله در عالم [[اسلام]] برپا می‌شود.
مهمترین مشکلاتی که [[مسلمانان]] با آن مواجه هستند، چه از نظر [[اقتصادی]] یا اجتماعی و یا [[مشکلات]] سیاسی داخلی و خارجی، همه و همه در حج به معرض دید همه مسلمانان درمی‌آید. حج یکی از مهمترین وسائل ارتباطی است که مسلمانان [[جهان]] در آن با یکدیگر آشنا می‌شوند. امام صادق{{ع}} به دفعات متعدّد عمل حج را به انجام رساندند و با بسیاری از [[حاجیان]] [[مسلمان]] در این سفرها دیدار کردند. [[امام صادق]]{{ع}} در تمام این [[دیدارها]]، همیشه معلّم و ارشادکننده آنها به مسائل [[حج]] بوده‌اند. ایشان و پدر بزرگوارشان [[امام]] [[محمّد]] [[باقر]]{{ع}} همیشه [[کوشش]] داشته‌اند تا [[احکام]] حج را به صورتی مفصّل بیان نمایند و [[محدثان]] و [[فقها]]، احکام این [[فریضه]] مهم را از این دو امام بزرگ ثبت و ضبط نموده‌اند و اگر این دو [[شخصیت]] بزرگ نبودند، مسائل و احکام حج هرگز دانسته نمی‌شد.

امام صادق{{ع}} همواره همه [[مراسم]] مختلف حج از [[طواف]] و وقوف در [[عرفات]] و [[منی]] گرفته تا سایر [[اعمال]] را با [[خضوع]] و [[خشوع]] کامل به انجام می‌رساندند.
[[بکر بن محمد ازدی]] گوید: طواف می‌کردم و در کنار من امام ابو عبد الله الصادق{{ع}} بود. هنگامی که آن حضرت از طواف فارغ شد، به سمت دیگری رفتند و دو رکعت [[نماز]] بین رکن [[بیت]] و [[حجر الاسود]] به‌جای آوردند. شنیدم که در هنگام [[سجود]] این نماز می‌فرمودند:
{{متن حدیث|سَجَدَ وَجْهِي لَكَ تَعَبُّداً وَ رِقّاً، وَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ حَقّاً حَقّاً، الْأَوَّلُ قَبْلَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ، وَ الْآخِرُ بَعْدَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ. وَ هَا أَنَا ذَا بَيْنَ يَدَيْكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ غَيْرُكَ، فَاغْفِرْ لِي فَإِنِّي مُقِرٌّ بِذُنُوبِي عَلَى نَفْسِي، وَ لَا يَدْفَعُ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ غَيْرُكَ...}}؛
خداوندا، صورت من از روی [[بندگی]] و [[عبودیت]] در درگاه تو بر خاک افتاده و به [[درستی]] که هیچ خداوندی جز تو نیست. تویی که قبل از هرچیز بوده‌ای و بعد از هر چیز خواهی بود، و هان این منم که در پیشگاه تو ایستاده‌ام و موی پیشانی‌ام به دست توست. خدایا بر من ببخش که همانا [[گناه بزرگ]] را جز تو کسی نمی‌آمرزد. پس مرا ببخش که من به گناهانم [[اقرار]] کرده‌ام. خدایا مرا ببخش که گناه بزرگ را جز تو کسی نمی‌بخشد.
سپس سر مبارکش را از [[سجده]] برداشت، گویا که صورتش را در آب فرو برده باشد، از شدّت [[اشک]] خیس شده بود<ref>قرب الاسناد، ص۲۸.</ref>.
[[حماد بن عثمان]] گوید: ابا عبدالله جعفر بن محمد را دیدم که در موقف [[عرفات]]، دست بر [[آسمان]] برداشته بود، در همانجایی که [[پیامبر اکرم]] در آن وقوف می‌کرد، و کف دستانش به سمت آسمان بود<ref>قرب الاسناد، ص۳۱.</ref>.

هنگامی که آن حضرت از [[خانه کعبه]] خارج می‌شد، این‌گونه می‌فرمود:
{{متن حدیث|اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُمَّ لَا تُجْهِدْ بَلَاءَنَا، وَ لَا تُشْمِتْ بِنَا أَعْدَاءَنَا، فَإِنَّكَ أَنْتَ الضَّارُّ النَّافِعُ}}؛
الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر. خداوندا [[امتحان]] ما را سخت نکن. [[دشمنان]] ما را به [[شماتت]] ما وامدار. همانا که تو هم آسیب‌رسان و هم مددکننده‌ای‌<ref>قرب الاسناد، ص۳.</ref>.
[[حفص بن عمر]] -[[مؤذّن]] [[علی ابن یقطین]]- گوید: ما همیشه این [[روایت]] را نقل می‌کردیم که در [[حج]] [[سال ۱۴۰ هجری]]، بهترین [[مردم]] در میان مردم به‌پا خواهد خواست. من در آن سال به حج رفتم. ناگاه دیدم [[اسماعیل بن عبدالله بن عباس]] در میان مردم به‌عنوان [[امیر]] الحاج‌ به‌پا خواسته است. من از دیدن این منظره، به شدّت ناراحت شدم. امّا طولی نکشید که دیدیم [[جعفر صادق]]{{ع}} بر روی استری سوار و ایستاده است. بازگشتم و به [[اصحاب]] خود [[بشارت]] داده و گفتم این است آن بهترین مردم که ما آن را روایت می‌کردیم‌<ref>قرب الاسناد، ص۹۸.</ref>.

[[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوع‌کنندگان و دعاکنندگان در [[مواقف حج]] بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را، و ندیدم حاجی‌ای را که در [[مشاعر]] وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، [[غرق]] شد.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۸، ص ۳۷.</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:151921.jpg|22px]] [[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)|'''پیشوایان هدایت ج۸''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام صادق]]
[[رده:سیره امام صادق]]