سیره مدیریتی امام مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* عطوفت و رحمت با مردم */

2024-11-17T09:50:04Z

عطوفت و رحمت با مردم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	[[رفتار]] [[مدیریتی]] حضرت مهدی {{ع}} نسبت به توده‌های مردم، مهر ورزی و [[گشاده رویی]] و [[رأفت]] و رحمت است. آن حضرت به ویژه نسبت به [[محرومیت]] کشیدگان و [[مسکینان]]، بسیار [[مهربان]] و دلرحم است و از نظر [[اقتصادی]] برای همگان گشاده دست است و با [[سخاوت]] فراوان [[اموال]] را برای [[آسایش]] و [[رفاه]] [[مردمان]] می‌بخشد تا آنان در پناه [[امام]] خویش از آسایش مادی و [[آرامش روحی]] و [[معنوی]] بهره مند شوند. [[رسول خدا]] {{صل}} درباره علاقه سرشار از [[محبت]] مردم نسبت به امام خویش می‌فرماید: "[[امت اسلامی]] به [[مهدی]] {{ع}} مهر می‌ورزند و به سویش پناه می‌برند آن چنان که زنبوران عسل به سوی ملکه خود پناه می‌برند"<ref>{{متن حدیث\|یَأوَی إِلَی المَهدِی أُمّتهُ کَمَا تَأوَی النَّحْلُ إِلَی یَعسُوبِهَا}}؛ اثبات الهداه، ج۵، ص۲۷۱.</ref>.		[[رفتار]] [[مدیریتی]] حضرت مهدی {{ع}} نسبت به توده‌های مردم، مهر ورزی و [[گشاده رویی]] و [[رأفت]] و رحمت است. آن حضرت به ویژه نسبت به [[محرومیت]] کشیدگان و [[مسکینان]]، بسیار [[مهربان]] و دلرحم است و از نظر [[اقتصادی]] برای همگان گشاده دست است و با [[سخاوت]] فراوان [[اموال]] را برای [[آسایش]] و [[رفاه]] [[مردمان]] می‌بخشد تا آنان در پناه [[امام]] خویش از آسایش مادی و [[آرامش روحی]] و [[معنوی]] بهره مند شوند. [[رسول خدا]] {{صل}} درباره علاقه سرشار از [[محبت]] مردم نسبت به امام خویش می‌فرماید: "[[امت اسلامی]] به [[مهدی]] {{ع}} مهر می‌ورزند و به سویش پناه می‌برند آن چنان که زنبوران عسل به سوی ملکه خود پناه می‌برند"<ref>{{متن حدیث\|یَأوَی إِلَی المَهدِی أُمّتهُ کَمَا تَأوَی النَّحْلُ إِلَی یَعسُوبِهَا}}؛ اثبات الهداه، ج۵، ص۲۷۱.</ref>.

	در [[نظام]] مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} تلاش بر این است که همگرایی و [[وحدت]] و [[الفت]] [[قلبی]] را در میان مردم نهادینه کند. [[امام صادق]] {{ع}} درباره حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "[[خداوند عزّوجلّ]] به واسطه او [[حق]] را ظاهر و [[عدل]] را در [[شهرها]] گسترش می‌دهد و حال عموم مردم را بهبود می‌بخشد و وحدت کلمه پدید آورده و بین قلب‌های گوناگون اُلفت ایجاد می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|يُظْهِرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْحَقَّ وَ الْعَدْلَ فِي الْبِلَادِ وَ يُحْسِنَ حَالَ عَامَّةِ الْعِبَادِ وَ يَجْمَعَ اللَّهُ الْكَلِمَةَ وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ قُلُوبٍ مُخْتَلِفَةٍ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ص۶۴۷، ح۷؛ بحارالانوار ج۵۲، ص۱۲۸، ح۲۰.</ref>. در [[کلام]] دیگر نیز آن حضرت به [[مفضل بن عمر]] فرمود: "به [[خدا]] [[سوگند]]! ای [[مفضل]] به طور حتم از [[ملت‌ها]] و [[دین‌ها]] [[اختلاف]] را برمی‌دارد و [[تمام دین]] یکی خواهد شد آن گونه که خدا فرمود: همانا [[دین]] پذیرفته شده نزد خدا فقط [[اسلام]] است"<ref>{{متن حدیث\|فَوَ اللَّهِ يَا مُفَضَّلُ لَيُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الِاخْتِلَافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً، كَمَا قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۴.</ref>. در [[دعای ندبه]] نیز آمده است: "کجاست آن کسی که سخن‌ها را بر [[تقوا]] جمع می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوَى}}؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۵۰۹.</ref>.		در [[نظام]] مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} تلاش بر این است که همگرایی و [[وحدت]] و [[الفت]] [[قلبی]] را در میان مردم نهادینه کند. [[امام صادق]] {{ع}} درباره حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "[[خداوند عزّوجلّ]] به واسطه او [[حق]] را ظاهر و [[عدل]] را در [[شهرها]] گسترش می‌دهد و حال عموم مردم را بهبود می‌بخشد و وحدت کلمه پدید آورده و بین قلب‌های گوناگون اُلفت ایجاد می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|يُظْهِرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْحَقَّ وَ الْعَدْلَ فِي الْبِلَادِ وَ يُحْسِنَ حَالَ عَامَّةِ الْعِبَادِ وَ يَجْمَعَ اللَّهُ الْكَلِمَةَ وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ قُلُوبٍ مُخْتَلِفَةٍ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ص۶۴۷، ح۷؛ بحارالانوار ج۵۲، ص۱۲۸، ح۲۰.</ref>. در [[کلام]] دیگر نیز آن حضرت به [[مفضل بن عمر]] فرمود: "به [[خدا]] [[سوگند]]! ای [[مفضل]] به طور حتم از [[ملت‌ها]] و [[دین‌ها]] [[اختلاف]] را برمی‌دارد و [[تمام دین]] یکی خواهد شد آن گونه که خدا فرمود: همانا [[دین]] پذیرفته شده نزد خدا فقط [[اسلام]] است"<ref>{{متن حدیث\|فَوَ اللَّهِ يَا مُفَضَّلُ لَيُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الِاخْتِلَافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً، كَمَا قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}}}؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۴.</ref>. در [[دعای ندبه]] نیز آمده است: "کجاست آن کسی که سخن‌ها را بر [[تقوا]] جمع می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوَى}}؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۵۰۹.</ref>.

	این شیوه کریمانه در [[رفتار]] [[حکومتی]] و سیره مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} به گونه‌ای پرجاذبه و دلنشین است که سبب جذب و گرویدن [[پیروان]] دیگر [[ادیان]] به اسلام و پیوستن آنان به حضرت می‌شود: "چون [[یهودیان]] بر رفتار او [[نیک]] بنگرند، اسلام می‌آورند به جز اندکی"<ref>{{متن حدیث\|فَاِذَا نَظَرَت اِلَیهِ الیَهُودُ اَسْلَمَتْ اِلاّ قَلِیلًا مِنهُم}}؛ الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر {{ع}}، ص۷۱.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۵.</ref>		این شیوه کریمانه در [[رفتار]] [[حکومتی]] و سیره مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} به گونه‌ای پرجاذبه و دلنشین است که سبب جذب و گرویدن [[پیروان]] دیگر [[ادیان]] به اسلام و پیوستن آنان به حضرت می‌شود: "چون [[یهودیان]] بر رفتار او [[نیک]] بنگرند، اسلام می‌آورند به جز اندکی"<ref>{{متن حدیث\|فَاِذَا نَظَرَت اِلَیهِ الیَهُودُ اَسْلَمَتْ اِلاّ قَلِیلًا مِنهُم}}؛ الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر {{ع}}، ص۷۱.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۵.</ref>

Bahmani: /* جستارهای وابسته */

2024-11-17T08:02:55Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	* [[سبک زندگی امام مهدی]]		* [[سبک زندگی امام مهدی]]
	* [[سیره اخلاقی امام مهدی]]		* [[سیره اخلاقی امام مهدی]]
			* [[سیره دینی امام مهدی]]
	* [[سیره عبادی امام مهدی]]		* [[سیره عبادی امام مهدی]]
	* [[سیره خانوادگی امام مهدی]]		* [[سیره خانوادگی امام مهدی]]
خط ۶۵:		خط ۶۶:
	* [[سیره نظامی امام مهدی]]		* [[سیره نظامی امام مهدی]]
	* [[سیره قضایی امام مهدی]]		* [[سیره قضایی امام مهدی]]
	* [[سیره جهادی امام مهدی]]
	* [[سیره حکومتی امام مهدی]]		* [[سیره حکومتی امام مهدی]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

Bahmani در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۶

2024-11-17T06:46:54Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۸

2024-11-17T06:28:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سیره امام مهدی		\| موضوع مرتبط = سیره امام مهدی
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل = سیره امام مهدی
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)

Bahmani: /* پانویس */

2024-11-16T09:18:03Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۸
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:سیره امام مهدی]]
	[[رده:سیره مدیریتی]]		[[رده:سیره مدیریتی]]

Bahmani: /* مقدمه */

2024-10-23T07:36:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	سیره مدیریتی امام مهدی {{ع}} بر اساس عمل به [[تکالیف]] الهی و تحقق بخشی [[عدالت]] محض در [[جامعه]] است، از این رو آن حضرت با نظارت و کنترل دستگاه‌های اجرایی و اشراف دقیق به کارکردهای مدیران و مسؤولان [[نظام ~~مهدوی]]،~~ جریان کلی امور را [[مدیریت]] می‌کند.		سیره مدیریتی امام مهدی {{ع}} بر اساس عمل به [[تکالیف]] الهی و تحقق بخشی [[عدالت]] محض در [[جامعه]] است، از این رو آن حضرت با نظارت و کنترل دستگاه‌های اجرایی و اشراف دقیق به کارکردهای مدیران و مسؤولان نظام مهدوی، جریان کلی امور را [[مدیریت]] می‌کند.

	== سخت‌گیری نسبت به کارگزاران ==		== سخت‌گیری نسبت به کارگزاران ==

Bahmani در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۶

2024-10-23T07:36:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سیره امام مهدی		\| موضوع مرتبط = سیره امام مهدی
	\| عنوان مدخل = ~~[[سیره مدیریتی امام مهدی]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[سیره مدیریتی امام مهدی در حدیث]] - [[سیره مدیریتی امام مهدی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
	}}		}}

خط ۸۱:		خط ۸۰:

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	~~[[رده:سیره]]~~
	~~[[رده:سیره معصوم]]~~
	[[رده:سیره مدیریتی]]		[[رده:سیره مدیریتی]]

Wasity: جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

2022-09-30T17:30:47Z

جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۰۰
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	در [[نظام]] مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} تلاش بر این است که [[همگرایی]] و [[وحدت]] و [[الفت]] [[قلبی]] را در میان مردم نهادینه کند. [[امام صادق]] {{ع}} درباره حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "[[خداوند عزّوجلّ]] به واسطه او [[حق]] را ظاهر و [[عدل]] را در [[شهرها]] گسترش می‌دهد و حال عموم مردم را بهبود می‌بخشد و وحدت کلمه پدید آورده و بین قلب‌های گوناگون اُلفت ایجاد می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|يُظْهِرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْحَقَّ وَ الْعَدْلَ فِي الْبِلَادِ وَ يُحْسِنَ حَالَ عَامَّةِ الْعِبَادِ وَ يَجْمَعَ اللَّهُ الْكَلِمَةَ وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ قُلُوبٍ مُخْتَلِفَةٍ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ص۶۴۷، ح۷؛ بحارالانوار ج۵۲، ص۱۲۸، ح۲۰.</ref>. در [[کلام]] دیگر نیز آن حضرت به [[مفضل بن عمر]] فرمود: "به [[خدا]] [[سوگند]]! ای [[مفضل]] به طور حتم از [[ملت‌ها]] و [[دین‌ها]] [[اختلاف]] را برمی‌دارد و [[تمام دین]] یکی خواهد شد آن گونه که خدا فرمود: همانا [[دین]] پذیرفته شده نزد خدا فقط [[اسلام]] است"<ref>{{متن حدیث\|فَوَ اللَّهِ يَا مُفَضَّلُ لَيُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الِاخْتِلَافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً، كَمَا قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۴.</ref>. در [[دعای ندبه]] نیز آمده است: "کجاست آن کسی که سخن‌ها را بر [[تقوا]] جمع می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوَى}}؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۵۰۹.</ref>.		در [[نظام]] مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} تلاش بر این است که [[همگرایی]] و [[وحدت]] و [[الفت]] [[قلبی]] را در میان مردم نهادینه کند. [[امام صادق]] {{ع}} درباره حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "[[خداوند عزّوجلّ]] به واسطه او [[حق]] را ظاهر و [[عدل]] را در [[شهرها]] گسترش می‌دهد و حال عموم مردم را بهبود می‌بخشد و وحدت کلمه پدید آورده و بین قلب‌های گوناگون اُلفت ایجاد می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|يُظْهِرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْحَقَّ وَ الْعَدْلَ فِي الْبِلَادِ وَ يُحْسِنَ حَالَ عَامَّةِ الْعِبَادِ وَ يَجْمَعَ اللَّهُ الْكَلِمَةَ وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ قُلُوبٍ مُخْتَلِفَةٍ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ص۶۴۷، ح۷؛ بحارالانوار ج۵۲، ص۱۲۸، ح۲۰.</ref>. در [[کلام]] دیگر نیز آن حضرت به [[مفضل بن عمر]] فرمود: "به [[خدا]] [[سوگند]]! ای [[مفضل]] به طور حتم از [[ملت‌ها]] و [[دین‌ها]] [[اختلاف]] را برمی‌دارد و [[تمام دین]] یکی خواهد شد آن گونه که خدا فرمود: همانا [[دین]] پذیرفته شده نزد خدا فقط [[اسلام]] است"<ref>{{متن حدیث\|فَوَ اللَّهِ يَا مُفَضَّلُ لَيُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الِاخْتِلَافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً، كَمَا قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۴.</ref>. در [[دعای ندبه]] نیز آمده است: "کجاست آن کسی که سخن‌ها را بر [[تقوا]] جمع می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوَى}}؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۵۰۹.</ref>.

	این شیوه کریمانه در [[رفتار]] [[حکومتی]] و [[سیره مدیریتی]] [[امام مهدی]] {{ع}} به گونه‌ای پرجاذبه و دلنشین است که سبب جذب و گرویدن [[پیروان]] دیگر [[ادیان]] به اسلام و [[پیوستن]] آنان به حضرت می‌شود: "چون [[یهودیان]] بر رفتار او [[نیک]] بنگرند، اسلام می‌آورند به جز اندکی"<ref>{{متن حدیث\|فَاِذَا نَظَرَت اِلَیهِ الیَهُودُ اَسْلَمَتْ اِلاّ قَلِیلًا مِنهُم}}؛ الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر {{ع}}، ص۷۱.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۵.</ref>		این شیوه کریمانه در [[رفتار]] [[حکومتی]] و [[سیره مدیریتی]] [[امام مهدی]] {{ع}} به گونه‌ای پرجاذبه و دلنشین است که سبب جذب و گرویدن [[پیروان]] دیگر [[ادیان]] به اسلام و پیوستن آنان به حضرت می‌شود: "چون [[یهودیان]] بر رفتار او [[نیک]] بنگرند، اسلام می‌آورند به جز اندکی"<ref>{{متن حدیث\|فَاِذَا نَظَرَت اِلَیهِ الیَهُودُ اَسْلَمَتْ اِلاّ قَلِیلًا مِنهُم}}؛ الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر {{ع}}، ص۷۱.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۵.</ref>

	== [[سبقت]] در [[نیکوکاری]] ==		== [[سبقت]] در [[نیکوکاری]] ==

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T14:58:38Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	[[کارگزاران]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نه تنها سزاوار نیست که دلبسته [[ریاست]] و [[مقام]] باشند، بلکه به فرموده [[امام صادق]] {{ع}} شیفته [[شهادت در راه خدا]] هستند: "و آنان از [[خشیت]] [[خداوند]] ترسانند، [[دعوت]] به [[شهادت]] می‌نمایند، و [[آرزو]] دارند که در [[راه خدا]] به شهادت برسند"<ref>{{متن حدیث\|وَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ مُشْفِقُونَ يَدْعُونَ بِالشَّهَادَةِ وَ يَتَمَنَّوْنَ أَنْ يُقْتَلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ}}؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۷.</ref>.		[[کارگزاران]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نه تنها سزاوار نیست که دلبسته [[ریاست]] و [[مقام]] باشند، بلکه به فرموده [[امام صادق]] {{ع}} شیفته [[شهادت در راه خدا]] هستند: "و آنان از [[خشیت]] [[خداوند]] ترسانند، [[دعوت]] به [[شهادت]] می‌نمایند، و [[آرزو]] دارند که در [[راه خدا]] به شهادت برسند"<ref>{{متن حدیث\|وَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ مُشْفِقُونَ يَدْعُونَ بِالشَّهَادَةِ وَ يَتَمَنَّوْنَ أَنْ يُقْتَلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ}}؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۷.</ref>.

	در [[سیره مدیریتی]] [[حکومت مهدوی]]، معیار [[گزینش]] [[وزیران]] و [[انتخاب کارگزاران]]، [[اخلاص]] و [[صداقت]] در عمل است. [[امام جواد]] {{ع}} در [[وصف]] [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} فرمود: "چون برای او حضرت مهدی {{ع}}این تعداد از [[یاران مخلص]] فراهم شود، خداوند امر [[ظهور]] او را آشکار خواهد کرد"<ref>{{متن حدیث\|فَإِذَا اجْتَمَعَتْ لَهُ هَذِهِ الْعِدَّةُ مِنْ أَهْلِ الْإِخْلَاصِ أَظْهَرَ أَمْرَهُ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۷۸؛ إعلام الوری بأعلام الهدی، ص۴۳۵؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۸۳.</ref>.		در [[سیره مدیریتی]] [[حکومت مهدوی]]، معیار [[گزینش]] [[وزیران]] و [[انتخاب کارگزاران]]، [[اخلاص]] و [[صداقت]] در عمل است. [[امام جواد]] {{ع}} در وصف [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} فرمود: "چون برای او حضرت مهدی {{ع}}این تعداد از [[یاران مخلص]] فراهم شود، خداوند امر [[ظهور]] او را آشکار خواهد کرد"<ref>{{متن حدیث\|فَإِذَا اجْتَمَعَتْ لَهُ هَذِهِ الْعِدَّةُ مِنْ أَهْلِ الْإِخْلَاصِ أَظْهَرَ أَمْرَهُ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۷۸؛ إعلام الوری بأعلام الهدی، ص۴۳۵؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۸۳.</ref>.

	در [[دولت مهدوی]]، شاخص کارگزاران صادق و [[مخلص]]، [[اطاعت پذیری]] از [[امام]] و [[رهبر]] خویش و [[شهادت‌طلبی]] در راه خداست، چنانکه [[رسول خدا]] {{صل}} درباره اطاعت پذیری [[یاران]] و کارگزاران حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "آنان برای تلاش و [[جدّیت]] در راه [[اطاعت از امام]] خویش سر از پا نمی‌شناسند"<ref>{{متن حدیث\|كَدَّادُونَ مُجِدُّونَ فِي طَاعَتِهِ‌}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۶۸، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۱۰.</ref>.		در [[دولت مهدوی]]، شاخص کارگزاران صادق و [[مخلص]]، [[اطاعت پذیری]] از [[امام]] و [[رهبر]] خویش و [[شهادت‌طلبی]] در راه خداست، چنانکه [[رسول خدا]] {{صل}} درباره اطاعت پذیری [[یاران]] و کارگزاران حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "آنان برای تلاش و [[جدّیت]] در راه [[اطاعت از امام]] خویش سر از پا نمی‌شناسند"<ref>{{متن حدیث\|كَدَّادُونَ مُجِدُّونَ فِي طَاعَتِهِ‌}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۶۸، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۱۰.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - 'قنبرعلی صمدی' به 'قنبر علی صمدی'

2022-09-10T20:10:51Z

جایگزینی متن - 'قنبرعلی صمدی' به 'قنبر علی صمدی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۰
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[سپاهیان]] [[پیروز]] حضرت مهدی {{ع}} حامل [[پیام]] الهی و دارای [[رسالت]] [[انسانی]] هستند و به [[اخلاق]] و [[فضائل انسانی]] آراسته‌اند،؛ چراکه با [[رهبر]] و پیشوای خویش در تحقق آرمان‌های [[عدالت]] خواهانه او بیعت سپرده‌اند. در حالی که معمولا سپاهیان [[غالب]] در طول [[تاریخ]]، پس از فاتح شدن، [[شیوه]] تجاوز، [[غارت]]، بی‌رحمی و [[قساوت]]، [[کشتار]]، [[حرمت]] شکنی، [[تعدی]] به [[جان]] و [[مال]] و [[ناموس]] [[مردم]] و دیگر روش‌های غیر انسانی را در پیش می‌گیرند.		[[سپاهیان]] [[پیروز]] حضرت مهدی {{ع}} حامل [[پیام]] الهی و دارای [[رسالت]] [[انسانی]] هستند و به [[اخلاق]] و [[فضائل انسانی]] آراسته‌اند،؛ چراکه با [[رهبر]] و پیشوای خویش در تحقق آرمان‌های [[عدالت]] خواهانه او بیعت سپرده‌اند. در حالی که معمولا سپاهیان [[غالب]] در طول [[تاریخ]]، پس از فاتح شدن، [[شیوه]] تجاوز، [[غارت]]، بی‌رحمی و [[قساوت]]، [[کشتار]]، [[حرمت]] شکنی، [[تعدی]] به [[جان]] و [[مال]] و [[ناموس]] [[مردم]] و دیگر روش‌های غیر انسانی را در پیش می‌گیرند.

	به همین دلیل، در [[سیره مدیریتی]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[کارگزاران]] [[ظالم]] و [[فاسد]]، نه تنها جایگاهی ندارند بلکه فوراً از [[مقام]] خود بر کنار شده و نهاد‌های دولتی [[حکومت]] از وجود آنان [[پاک‌سازی]] می‌شود. چنانکه [[امیرمؤمنان]] {{ع}} درباره برخورد حضرت مهدی {{ع}} با عناصر نابکار می‌فرماید: "از بین شما [[فرماندهان]] و امیرانِ ظالم را [[عزل]] خواهد کرد و [[زمین]] را از وجود ناپاکان [[تطهیر]] خواهد نمود"<ref>{{متن حدیث\|وَ لَيَعْزِلَنَّ عَنْكُمْ أُمَرَاءَ الْجَوْرِ وَ لَيُطَهِّرَنَّ الْأَرْضَ مِنْ كُلِّ غَاشٍّ}}؛ بحارالانوار، ج۵۱، ص۱۲۰.</ref>.<ref>[[~~قنبرعلی~~ صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۱۷.</ref>		به همین دلیل، در [[سیره مدیریتی]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[کارگزاران]] [[ظالم]] و [[فاسد]]، نه تنها جایگاهی ندارند بلکه فوراً از [[مقام]] خود بر کنار شده و نهاد‌های دولتی [[حکومت]] از وجود آنان [[پاک‌سازی]] می‌شود. چنانکه [[امیرمؤمنان]] {{ع}} درباره برخورد حضرت مهدی {{ع}} با عناصر نابکار می‌فرماید: "از بین شما [[فرماندهان]] و امیرانِ ظالم را [[عزل]] خواهد کرد و [[زمین]] را از وجود ناپاکان [[تطهیر]] خواهد نمود"<ref>{{متن حدیث\|وَ لَيَعْزِلَنَّ عَنْكُمْ أُمَرَاءَ الْجَوْرِ وَ لَيُطَهِّرَنَّ الْأَرْضَ مِنْ كُلِّ غَاشٍّ}}؛ بحارالانوار، ج۵۱، ص۱۲۰.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۱۷.</ref>

	== [[عطوفت]] و [[رحمت]] با [[مردم]] ==		== [[عطوفت]] و [[رحمت]] با [[مردم]] ==
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	در [[نظام]] مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} تلاش بر این است که [[همگرایی]] و [[وحدت]] و [[الفت]] [[قلبی]] را در میان مردم نهادینه کند. [[امام صادق]] {{ع}} درباره حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "[[خداوند عزّوجلّ]] به واسطه او [[حق]] را ظاهر و [[عدل]] را در [[شهرها]] گسترش می‌دهد و حال عموم مردم را بهبود می‌بخشد و وحدت کلمه پدید آورده و بین قلب‌های گوناگون اُلفت ایجاد می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|يُظْهِرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْحَقَّ وَ الْعَدْلَ فِي الْبِلَادِ وَ يُحْسِنَ حَالَ عَامَّةِ الْعِبَادِ وَ يَجْمَعَ اللَّهُ الْكَلِمَةَ وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ قُلُوبٍ مُخْتَلِفَةٍ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ص۶۴۷، ح۷؛ بحارالانوار ج۵۲، ص۱۲۸، ح۲۰.</ref>. در [[کلام]] دیگر نیز آن حضرت به [[مفضل بن عمر]] فرمود: "به [[خدا]] [[سوگند]]! ای [[مفضل]] به طور حتم از [[ملت‌ها]] و [[دین‌ها]] [[اختلاف]] را برمی‌دارد و [[تمام دین]] یکی خواهد شد آن گونه که خدا فرمود: همانا [[دین]] پذیرفته شده نزد خدا فقط [[اسلام]] است"<ref>{{متن حدیث\|فَوَ اللَّهِ يَا مُفَضَّلُ لَيُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الِاخْتِلَافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً، كَمَا قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۴.</ref>. در [[دعای ندبه]] نیز آمده است: "کجاست آن کسی که سخن‌ها را بر [[تقوا]] جمع می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوَى}}؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۵۰۹.</ref>.		در [[نظام]] مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} تلاش بر این است که [[همگرایی]] و [[وحدت]] و [[الفت]] [[قلبی]] را در میان مردم نهادینه کند. [[امام صادق]] {{ع}} درباره حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "[[خداوند عزّوجلّ]] به واسطه او [[حق]] را ظاهر و [[عدل]] را در [[شهرها]] گسترش می‌دهد و حال عموم مردم را بهبود می‌بخشد و وحدت کلمه پدید آورده و بین قلب‌های گوناگون اُلفت ایجاد می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|يُظْهِرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْحَقَّ وَ الْعَدْلَ فِي الْبِلَادِ وَ يُحْسِنَ حَالَ عَامَّةِ الْعِبَادِ وَ يَجْمَعَ اللَّهُ الْكَلِمَةَ وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ قُلُوبٍ مُخْتَلِفَةٍ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ص۶۴۷، ح۷؛ بحارالانوار ج۵۲، ص۱۲۸، ح۲۰.</ref>. در [[کلام]] دیگر نیز آن حضرت به [[مفضل بن عمر]] فرمود: "به [[خدا]] [[سوگند]]! ای [[مفضل]] به طور حتم از [[ملت‌ها]] و [[دین‌ها]] [[اختلاف]] را برمی‌دارد و [[تمام دین]] یکی خواهد شد آن گونه که خدا فرمود: همانا [[دین]] پذیرفته شده نزد خدا فقط [[اسلام]] است"<ref>{{متن حدیث\|فَوَ اللَّهِ يَا مُفَضَّلُ لَيُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الِاخْتِلَافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً، كَمَا قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۴.</ref>. در [[دعای ندبه]] نیز آمده است: "کجاست آن کسی که سخن‌ها را بر [[تقوا]] جمع می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوَى}}؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۵۰۹.</ref>.

	این شیوه کریمانه در [[رفتار]] [[حکومتی]] و [[سیره مدیریتی]] [[امام مهدی]] {{ع}} به گونه‌ای پرجاذبه و دلنشین است که سبب جذب و گرویدن [[پیروان]] دیگر [[ادیان]] به اسلام و [[پیوستن]] آنان به حضرت می‌شود: "چون [[یهودیان]] بر رفتار او [[نیک]] بنگرند، اسلام می‌آورند به جز اندکی"<ref>{{متن حدیث\|فَاِذَا نَظَرَت اِلَیهِ الیَهُودُ اَسْلَمَتْ اِلاّ قَلِیلًا مِنهُم}}؛ الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر {{ع}}، ص۷۱.</ref>.<ref>[[~~قنبرعلی~~ صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۵.</ref>		این شیوه کریمانه در [[رفتار]] [[حکومتی]] و [[سیره مدیریتی]] [[امام مهدی]] {{ع}} به گونه‌ای پرجاذبه و دلنشین است که سبب جذب و گرویدن [[پیروان]] دیگر [[ادیان]] به اسلام و [[پیوستن]] آنان به حضرت می‌شود: "چون [[یهودیان]] بر رفتار او [[نیک]] بنگرند، اسلام می‌آورند به جز اندکی"<ref>{{متن حدیث\|فَاِذَا نَظَرَت اِلَیهِ الیَهُودُ اَسْلَمَتْ اِلاّ قَلِیلًا مِنهُم}}؛ الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر {{ع}}، ص۷۱.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۵.</ref>

	== [[سبقت]] در [[نیکوکاری]] ==		== [[سبقت]] در [[نیکوکاری]] ==
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	یکی از آثار [[مدیریت]] [[عدالت]] محور [[امام مهدی]] {{ع}} [[رضایت]] مندی همگانی در [[جامعه]] است به گونه‌ای که حتی حیوانات نیز از [[برکات]] آن شادمان‌اند. چنان‌که [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "در ایام [[خلافت]] او [[اهل]] [[زمین]] و [[آسمان]] و حتی پرندگان هوا نیز راضی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|يَرْضَى فِي خِلَافَتِهِ أَهْلُ الْأَرْضِ وَ أَهْلُ السَّمَاءِ وَ الطَّيْرُ فِي الْجَوِّ}}؛ کشف الغمه فی معرفة الأئمه {{عم}}، ج۳، ص۲۶۹، بحارالانوار، ج۵۳، ص۸۰.</ref>.		یکی از آثار [[مدیریت]] [[عدالت]] محور [[امام مهدی]] {{ع}} [[رضایت]] مندی همگانی در [[جامعه]] است به گونه‌ای که حتی حیوانات نیز از [[برکات]] آن شادمان‌اند. چنان‌که [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "در ایام [[خلافت]] او [[اهل]] [[زمین]] و [[آسمان]] و حتی پرندگان هوا نیز راضی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|يَرْضَى فِي خِلَافَتِهِ أَهْلُ الْأَرْضِ وَ أَهْلُ السَّمَاءِ وَ الطَّيْرُ فِي الْجَوِّ}}؛ کشف الغمه فی معرفة الأئمه {{عم}}، ج۳، ص۲۶۹، بحارالانوار، ج۵۳، ص۸۰.</ref>.

	نیز در [[حدیث]] دیگر آمده است: "از او ساکنان آسمان و زمین همگی راضی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|يَرْضَى بِهِ سَاكِنُ السَّمَاءِ، وَ سَاكِنُ الْأَرْضِ}}؛ بحارالانوار، ج۵۱، ص۸۱.</ref>.<ref>[[~~قنبرعلی~~ صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۶.</ref>		نیز در [[حدیث]] دیگر آمده است: "از او ساکنان آسمان و زمین همگی راضی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|يَرْضَى بِهِ سَاكِنُ السَّمَاءِ، وَ سَاكِنُ الْأَرْضِ}}؛ بحارالانوار، ج۵۱، ص۸۱.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۶.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:152236.jpg\|22px]] [[~~قنبرعلی~~ صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|'''سیره امام مهدی در عصر ظهور''']]		# [[پرونده:152236.jpg\|22px]] [[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|'''سیره امام مهدی در عصر ظهور''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	[[رفتار]] [[مدیریتی]] حضرت مهدی {{ع}} نسبت به توده‌های مردم، مهر ورزی و [[گشاده رویی]] و [[رأفت]] و رحمت است. آن حضرت به ویژه نسبت به [[محرومیت]] کشیدگان و [[مسکینان]]، بسیار [[مهربان]] و دلرحم است و از نظر [[اقتصادی]] برای همگان گشاده دست است و با [[سخاوت]] فراوان [[اموال]] را برای [[آسایش]] و [[رفاه]] [[مردمان]] می‌بخشد تا آنان در پناه [[امام]] خویش از آسایش مادی و [[آرامش روحی]] و [[معنوی]] بهره مند شوند. [[رسول خدا]] {{صل}} درباره علاقه سرشار از [[محبت]] مردم نسبت به امام خویش می‌فرماید: "[[امت اسلامی]] به [[مهدی]] {{ع}} مهر می‌ورزند و به سویش پناه می‌برند آن چنان که زنبوران عسل به سوی ملکه خود پناه می‌برند"<ref>{{متن حدیث\|یَأوَی إِلَی المَهدِی أُمّتهُ کَمَا تَأوَی النَّحْلُ إِلَی یَعسُوبِهَا}}؛ اثبات الهداه، ج۵، ص۲۷۱.</ref>.		[[رفتار]] [[مدیریتی]] حضرت مهدی {{ع}} نسبت به توده‌های مردم، مهر ورزی و [[گشاده رویی]] و [[رأفت]] و رحمت است. آن حضرت به ویژه نسبت به [[محرومیت]] کشیدگان و [[مسکینان]]، بسیار [[مهربان]] و دلرحم است و از نظر [[اقتصادی]] برای همگان گشاده دست است و با [[سخاوت]] فراوان [[اموال]] را برای [[آسایش]] و [[رفاه]] [[مردمان]] می‌بخشد تا آنان در پناه [[امام]] خویش از آسایش مادی و [[آرامش روحی]] و [[معنوی]] بهره مند شوند. [[رسول خدا]] {{صل}} درباره علاقه سرشار از [[محبت]] مردم نسبت به امام خویش می‌فرماید: "[[امت اسلامی]] به [[مهدی]] {{ع}} مهر می‌ورزند و به سویش پناه می‌برند آن چنان که زنبوران عسل به سوی ملکه خود پناه می‌برند"<ref>{{متن حدیث\|یَأوَی إِلَی المَهدِی أُمّتهُ کَمَا تَأوَی النَّحْلُ إِلَی یَعسُوبِهَا}}؛ اثبات الهداه، ج۵، ص۲۷۱.</ref>.

	در [[نظام]] مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} تلاش بر این است که همگرایی و [[وحدت]] و [[الفت]] [[قلبی]] را در میان مردم نهادینه کند. [[امام صادق]] {{ع}} درباره حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "[[خداوند عزّوجلّ]] به واسطه او [[حق]] را ظاهر و [[عدل]] را در [[شهرها]] گسترش می‌دهد و حال عموم مردم را بهبود می‌بخشد و وحدت کلمه پدید آورده و بین قلب‌های گوناگون اُلفت ایجاد می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|يُظْهِرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْحَقَّ وَ الْعَدْلَ فِي الْبِلَادِ وَ يُحْسِنَ حَالَ عَامَّةِ الْعِبَادِ وَ يَجْمَعَ اللَّهُ الْكَلِمَةَ وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ قُلُوبٍ مُخْتَلِفَةٍ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ص۶۴۷، ح۷؛ بحارالانوار ج۵۲، ص۱۲۸، ح۲۰.</ref>. در [[کلام]] دیگر نیز آن حضرت به [[مفضل بن عمر]] فرمود: "به [[خدا]] [[سوگند]]! ای [[مفضل]] به طور حتم از [[ملت‌ها]] و [[دین‌ها]] [[اختلاف]] را برمی‌دارد و [[تمام دین]] یکی خواهد شد آن گونه که خدا فرمود: همانا [[دین]] پذیرفته شده نزد خدا فقط [[اسلام]] است"<ref>{{متن حدیث\|فَوَ اللَّهِ يَا مُفَضَّلُ لَيُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الِاخْتِلَافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً، كَمَا قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۴.</ref>. در [[دعای ندبه]] نیز آمده است: "کجاست آن کسی که سخن‌ها را بر [[تقوا]] جمع می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوَى}}؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۵۰۹.</ref>.		در [[نظام]] مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} تلاش بر این است که همگرایی و [[وحدت]] و [[الفت]] [[قلبی]] را در میان مردم نهادینه کند. [[امام صادق]] {{ع}} درباره حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "[[خداوند عزّوجلّ]] به واسطه او [[حق]] را ظاهر و [[عدل]] را در [[شهرها]] گسترش می‌دهد و حال عموم مردم را بهبود می‌بخشد و وحدت کلمه پدید آورده و بین قلب‌های گوناگون اُلفت ایجاد می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|يُظْهِرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْحَقَّ وَ الْعَدْلَ فِي الْبِلَادِ وَ يُحْسِنَ حَالَ عَامَّةِ الْعِبَادِ وَ يَجْمَعَ اللَّهُ الْكَلِمَةَ وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ قُلُوبٍ مُخْتَلِفَةٍ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ص۶۴۷، ح۷؛ بحارالانوار ج۵۲، ص۱۲۸، ح۲۰.</ref>. در [[کلام]] دیگر نیز آن حضرت به [[مفضل بن عمر]] فرمود: "به [[خدا]] [[سوگند]]! ای [[مفضل]] به طور حتم از [[ملت‌ها]] و [[دین‌ها]] [[اختلاف]] را برمی‌دارد و [[تمام دین]] یکی خواهد شد آن گونه که خدا فرمود: همانا [[دین]] پذیرفته شده نزد خدا فقط [[اسلام]] است"<ref>{{متن حدیث\|فَوَ اللَّهِ يَا مُفَضَّلُ لَيُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الِاخْتِلَافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً، كَمَا قَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}}}؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۴.</ref>. در [[دعای ندبه]] نیز آمده است: "کجاست آن کسی که سخن‌ها را بر [[تقوا]] جمع می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوَى}}؛ اقبال الاعمال، ج۱، ص۵۰۹.</ref>.

	این شیوه کریمانه در [[رفتار]] [[حکومتی]] و سیره مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} به گونه‌ای پرجاذبه و دلنشین است که سبب جذب و گرویدن [[پیروان]] دیگر [[ادیان]] به اسلام و پیوستن آنان به حضرت می‌شود: "چون [[یهودیان]] بر رفتار او [[نیک]] بنگرند، اسلام می‌آورند به جز اندکی"<ref>{{متن حدیث\|فَاِذَا نَظَرَت اِلَیهِ الیَهُودُ اَسْلَمَتْ اِلاّ قَلِیلًا مِنهُم}}؛ الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر {{ع}}، ص۷۱.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۵.</ref>		این شیوه کریمانه در [[رفتار]] [[حکومتی]] و سیره مدیریتی [[امام مهدی]] {{ع}} به گونه‌ای پرجاذبه و دلنشین است که سبب جذب و گرویدن [[پیروان]] دیگر [[ادیان]] به اسلام و پیوستن آنان به حضرت می‌شود: "چون [[یهودیان]] بر رفتار او [[نیک]] بنگرند، اسلام می‌آورند به جز اندکی"<ref>{{متن حدیث\|فَاِذَا نَظَرَت اِلَیهِ الیَهُودُ اَسْلَمَتْ اِلاّ قَلِیلًا مِنهُم}}؛ الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر {{ع}}، ص۷۱.</ref>.<ref>[[قنبر علی صمدی\|صمدی، قنبرعلی]]، [[سیره امام مهدی در عصر ظهور (کتاب)\|سیره امام مهدی در عصر ظهور]]، ص ۲۲۵.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	[[کارگزاران]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نه تنها سزاوار نیست که دلبسته [[ریاست]] و [[مقام]] باشند، بلکه به فرموده [[امام صادق]] {{ع}} شیفته [[شهادت در راه خدا]] هستند: "و آنان از [[خشیت]] [[خداوند]] ترسانند، [[دعوت]] به [[شهادت]] می‌نمایند، و [[آرزو]] دارند که در [[راه خدا]] به شهادت برسند"<ref>{{متن حدیث\|وَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ مُشْفِقُونَ يَدْعُونَ بِالشَّهَادَةِ وَ يَتَمَنَّوْنَ أَنْ يُقْتَلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ}}؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۷.</ref>.		[[کارگزاران]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نه تنها سزاوار نیست که دلبسته [[ریاست]] و [[مقام]] باشند، بلکه به فرموده [[امام صادق]] {{ع}} شیفته [[شهادت در راه خدا]] هستند: "و آنان از [[خشیت]] [[خداوند]] ترسانند، [[دعوت]] به [[شهادت]] می‌نمایند، و [[آرزو]] دارند که در [[راه خدا]] به شهادت برسند"<ref>{{متن حدیث\|وَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ مُشْفِقُونَ يَدْعُونَ بِالشَّهَادَةِ وَ يَتَمَنَّوْنَ أَنْ يُقْتَلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ}}؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۷.</ref>.

	در [[سیره مدیریتی]] [[حکومت مهدوی]]، معیار [[گزینش]] [[وزیران]] و [[انتخاب کارگزاران]]، [[اخلاص]] و [[صداقت]] در عمل است. [[امام جواد]] {{ع}} در [[وصف]] [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} فرمود: "چون برای او حضرت مهدی {{ع}}این تعداد از [[یاران مخلص]] فراهم شود، خداوند امر [[ظهور]] او را آشکار خواهد کرد"<ref>{{متن حدیث\|فَإِذَا اجْتَمَعَتْ لَهُ هَذِهِ الْعِدَّةُ مِنْ أَهْلِ الْإِخْلَاصِ أَظْهَرَ أَمْرَهُ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۷۸؛ إعلام الوری بأعلام الهدی، ص۴۳۵؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۸۳.</ref>.		در [[سیره مدیریتی]] [[حکومت مهدوی]]، معیار [[گزینش]] [[وزیران]] و [[انتخاب کارگزاران]]، [[اخلاص]] و [[صداقت]] در عمل است. [[امام جواد]] {{ع}} در وصف [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} فرمود: "چون برای او حضرت مهدی {{ع}}این تعداد از [[یاران مخلص]] فراهم شود، خداوند امر [[ظهور]] او را آشکار خواهد کرد"<ref>{{متن حدیث\|فَإِذَا اجْتَمَعَتْ لَهُ هَذِهِ الْعِدَّةُ مِنْ أَهْلِ الْإِخْلَاصِ أَظْهَرَ أَمْرَهُ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۷۸؛ إعلام الوری بأعلام الهدی، ص۴۳۵؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۸۳.</ref>.

	در [[دولت مهدوی]]، شاخص کارگزاران صادق و [[مخلص]]، [[اطاعت پذیری]] از [[امام]] و [[رهبر]] خویش و [[شهادت‌طلبی]] در راه خداست، چنانکه [[رسول خدا]] {{صل}} درباره اطاعت پذیری [[یاران]] و کارگزاران حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "آنان برای تلاش و [[جدّیت]] در راه [[اطاعت از امام]] خویش سر از پا نمی‌شناسند"<ref>{{متن حدیث\|كَدَّادُونَ مُجِدُّونَ فِي طَاعَتِهِ‌}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۶۸، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۱۰.</ref>.		در [[دولت مهدوی]]، شاخص کارگزاران صادق و [[مخلص]]، [[اطاعت پذیری]] از [[امام]] و [[رهبر]] خویش و [[شهادت‌طلبی]] در راه خداست، چنانکه [[رسول خدا]] {{صل}} درباره اطاعت پذیری [[یاران]] و کارگزاران حضرت مهدی {{ع}} فرمود: "آنان برای تلاش و [[جدّیت]] در راه [[اطاعت از امام]] خویش سر از پا نمی‌شناسند"<ref>{{متن حدیث\|كَدَّادُونَ مُجِدُّونَ فِي طَاعَتِهِ‌}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۶۸، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۱۰.</ref>.