سیمای حضرت مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۴

2024-09-28T10:24:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام مهدی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیمای حضرت مهدی در قرآن]] - [[سیمای حضرت مهدی در حدیث]] - [[سیمای حضرت مهدی در نهج البلاغه]] \| [[سیمای حضرت مهدی در کلام اسلامی]] - [[سیمای حضرت مهدی در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~سیمای حضرت~~ مهدی (پرسش)}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* احادیثی معتبر از [[شیعه]] و [[سنی]] ویژگی‌های ظاهری [[امام مهدی]] {{ع}} را ترسیم کرده‌اند. بنابراین [[روایات]]، آن [[امام همام]] {{ع}} چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی [[براق]] و با فاصله، بینی کشیده و زیبا و پیشانی بلند. استخوان بندی‌اش [[استوار]] و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد. گونه‌هایش گم گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونه راستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است. چهره‌اش در هاله‌ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و شکوه [[رهبری]] دارد. نگاهش [[آدمی]] را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است و فریادش همه‌گیر<ref>خورشید مغرب‌، ۲۸~~.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291~~.</ref>.		احادیثی معتبر از [[شیعه]] و [[سنی]] ویژگی‌های ظاهری [[امام مهدی]]{{ع}} را ترسیم کرده‌اند. بنابراین [[روایات]]، آن [[امام همام]]{{ع}} چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی [[براق]] و با فاصله، بینی کشیده و [[زیبا]] و پیشانی بلند. استخوان بندی‌اش [[استوار]] و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد. گونه‌هایش گم گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونه راستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است. چهره‌اش در هاله‌ای از [[شرم]] بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و [[شکوه]] [[رهبری]] دارد. نگاهش [[آدمی]] را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است و فریادش همه‌گیر<ref>خورشید مغرب‌، ۲۸.</ref>.
	* [[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: "[[مهدی]] از من است. پیشانی‌اش گشاده است و [[نورانی]]، و بینی‌اش باریک و کشیده"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۸۰ و ۹۰.</ref>. در روایتی دیگر می‌فرماید: "[[مهدی]] از نسل‌ من است. سیمایش همچون ماه تابان است و صورتش گرد و درخشان. رنگش [[عربی]] [گندمگون‌] است و جثه‌اش [[اسرائیلی]] [راست قامت و بلند] است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۸۵.</ref>. نیز فرموده است: "[[مهدی]] [[طاووس اهل بهشت]] است و هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب ~~الاثر]]،~~ ۱۴۷.</ref>. در روایتی دیگر آمده است: "محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب ~~الاثر]]،~~ ۱۶۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} نیز او را چنین وصف می‌کند: "چهره‌اش زیبا است و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهی محاسنش [[غلبه]] دارد"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۳۶.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند [[ستارگان]] می‌درخشد. موی سرش پُر است و دندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب ~~الاثر]]،~~ ۱۶۵؛ یوم‌الخلاص‌، ۵۳~~.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291~~.</ref>.
	* در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. ~~همان گونه~~ که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ~~ص 292~~.</ref>.		[[پیامبر اسلام]]{{صل}} درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: "[[مهدی]] از من است. پیشانی‌اش گشاده است و [[نورانی]]، و بینی‌اش باریک و کشیده"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۸۰ و ۹۰.</ref>. در روایتی دیگر می‌فرماید: "مهدی از نسل‌ من است. سیمایش همچون [[ماه تابان]] است و صورتش گرد و درخشان. رنگش [[عربی]] [گندمگون‌] است و جثه‌اش [[اسرائیلی]] [راست قامت و بلند] است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۸۵.</ref>. نیز فرموده است: "مهدی [[طاووس اهل بهشت]] است و هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است"<ref>منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ۱۴۷.</ref>. در روایتی دیگر آمده است: "محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد"<ref>منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ۱۶۶.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} نیز او را چنین وصف می‌کند: "چهره‌اش زیبا است و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهی محاسنش [[غلبه]] دارد"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۳۶.</ref> و [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: "چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند [[ستارگان]] می‌درخشد. موی سرش پُر است و دندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است"<ref>منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ۱۶۵؛ یوم‌الخلاص‌، ۵۳.</ref>.

			در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: "چون ظهور می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی [[جسم]] و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است.... اگر بر [[کوه‌ها]] بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان‌گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]]{{ع}} نقل کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار نقل کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]]{{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال و حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه [[بی‌نیاز]]"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]]{{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]]{{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از پدر و مادر بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]]{{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "مهدی جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۲۹۱ ـ ۲۹۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۵:		خط ۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سیمای حضرت~~ مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T14:58:33Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۸
خط ۴:		خط ۴:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* احادیثی معتبر از [[شیعه]] و [[سنی]] ویژگی‌های ظاهری [[امام مهدی]] {{ع}} را ترسیم کرده‌اند. بنابراین [[روایات]]، آن [[امام همام]] {{ع}} چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی [[براق]] و با فاصله، بینی کشیده و زیبا و پیشانی بلند. استخوان بندی‌اش [[استوار]] و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد. گونه‌هایش گم گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونه راستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است. چهره‌اش در هاله‌ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و شکوه [[رهبری]] دارد. نگاهش [[آدمی]] را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است و فریادش همه‌گیر<ref>خورشید مغرب‌، ۲۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.		* احادیثی معتبر از [[شیعه]] و [[سنی]] ویژگی‌های ظاهری [[امام مهدی]] {{ع}} را ترسیم کرده‌اند. بنابراین [[روایات]]، آن [[امام همام]] {{ع}} چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی [[براق]] و با فاصله، بینی کشیده و زیبا و پیشانی بلند. استخوان بندی‌اش [[استوار]] و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد. گونه‌هایش گم گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونه راستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است. چهره‌اش در هاله‌ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و شکوه [[رهبری]] دارد. نگاهش [[آدمی]] را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است و فریادش همه‌گیر<ref>خورشید مغرب‌، ۲۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.
	* [[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: "[[مهدی]] از من است. پیشانی‌اش گشاده است و [[نورانی]]، و بینی‌اش باریک و کشیده"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۸۰ و ۹۰.</ref>. در روایتی دیگر می‌فرماید: "[[مهدی]] از نسل‌ من است. سیمایش همچون ماه تابان است و صورتش گرد و درخشان. رنگش [[عربی]] [گندمگون‌] است و جثه‌اش [[اسرائیلی]] [راست قامت و بلند] است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۸۵.</ref>. نیز فرموده است: "[[مهدی]] [[طاووس اهل بهشت]] است و هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۴۷.</ref>. در روایتی دیگر آمده است: "محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} نیز او را چنین [[وصف]] می‌کند: "چهره‌اش زیبا است و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهی محاسنش [[غلبه]] دارد"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۳۶.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند [[ستارگان]] می‌درخشد. موی سرش پُر است و دندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۵؛ یوم‌الخلاص‌، ۵۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.		* [[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: "[[مهدی]] از من است. پیشانی‌اش گشاده است و [[نورانی]]، و بینی‌اش باریک و کشیده"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۸۰ و ۹۰.</ref>. در روایتی دیگر می‌فرماید: "[[مهدی]] از نسل‌ من است. سیمایش همچون ماه تابان است و صورتش گرد و درخشان. رنگش [[عربی]] [گندمگون‌] است و جثه‌اش [[اسرائیلی]] [راست قامت و بلند] است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۸۵.</ref>. نیز فرموده است: "[[مهدی]] [[طاووس اهل بهشت]] است و هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۴۷.</ref>. در روایتی دیگر آمده است: "محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} نیز او را چنین وصف می‌کند: "چهره‌اش زیبا است و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهی محاسنش [[غلبه]] دارد"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۳۶.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند [[ستارگان]] می‌درخشد. موی سرش پُر است و دندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۵؛ یوم‌الخلاص‌، ۵۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.
	* در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 292.</ref>.		* در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 292.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:32:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیمای حضرت مهدی در قرآن]] - [[سیمای حضرت مهدی در حدیث]] - [[سیمای حضرت مهدی در نهج البلاغه]] \| [[سیمای حضرت مهدی در کلام اسلامی]] - [[سیمای حضرت مهدی در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = سیمای حضرت مهدی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیمای حضرت مهدی در قرآن]] - [[سیمای حضرت مهدی در حدیث]] - [[سیمای حضرت مهدی در نهج البلاغه]] \| [[سیمای حضرت مهدی در کلام اسلامی]] - [[سیمای حضرت مهدی در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = سیمای حضرت مهدی (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*احادیثی معتبر از [[شیعه]] و [[سنی]] ویژگی‌های ظاهری [[امام مهدی]] {{ع}} را ترسیم کرده‌اند. بنابراین [[روایات]]، آن [[امام همام]] {{ع}} چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی [[براق]] و با فاصله، بینی کشیده و زیبا و پیشانی بلند. استخوان بندی‌اش [[استوار]] و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد. گونه‌هایش گم گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونه راستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است. چهره‌اش در هاله‌ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و شکوه [[رهبری]] دارد. نگاهش [[آدمی]] را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است و فریادش همه‌گیر<ref>خورشید مغرب‌، ۲۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.		* احادیثی معتبر از [[شیعه]] و [[سنی]] ویژگی‌های ظاهری [[امام مهدی]] {{ع}} را ترسیم کرده‌اند. بنابراین [[روایات]]، آن [[امام همام]] {{ع}} چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی [[براق]] و با فاصله، بینی کشیده و زیبا و پیشانی بلند. استخوان بندی‌اش [[استوار]] و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد. گونه‌هایش گم گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونه راستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است. چهره‌اش در هاله‌ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و شکوه [[رهبری]] دارد. نگاهش [[آدمی]] را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است و فریادش همه‌گیر<ref>خورشید مغرب‌، ۲۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.
	* [[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: "[[مهدی]] از من است. پیشانی‌اش گشاده است و [[نورانی]]، و بینی‌اش باریک و کشیده"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۸۰ و ۹۰.</ref>. در روایتی دیگر می‌فرماید: "[[مهدی]] از نسل‌ من است. سیمایش همچون ماه تابان است و صورتش گرد و درخشان. رنگش [[عربی]] [گندمگون‌] است و جثه‌اش [[اسرائیلی]] [راست قامت و بلند] است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۸۵.</ref>. نیز فرموده است: "[[مهدی]] [[طاووس اهل بهشت]] است و هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۴۷.</ref>. در روایتی دیگر آمده است: "محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} نیز او را چنین [[وصف]] می‌کند: "چهره‌اش زیبا است و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهی محاسنش [[غلبه]] دارد"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۳۶.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند [[ستارگان]] می‌درخشد. موی سرش پُر است و دندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۵؛ یوم‌الخلاص‌، ۵۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.		* [[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: "[[مهدی]] از من است. پیشانی‌اش گشاده است و [[نورانی]]، و بینی‌اش باریک و کشیده"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۸۰ و ۹۰.</ref>. در روایتی دیگر می‌فرماید: "[[مهدی]] از نسل‌ من است. سیمایش همچون ماه تابان است و صورتش گرد و درخشان. رنگش [[عربی]] [گندمگون‌] است و جثه‌اش [[اسرائیلی]] [راست قامت و بلند] است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۸۵.</ref>. نیز فرموده است: "[[مهدی]] [[طاووس اهل بهشت]] است و هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۴۷.</ref>. در روایتی دیگر آمده است: "محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} نیز او را چنین [[وصف]] می‌کند: "چهره‌اش زیبا است و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهی محاسنش [[غلبه]] دارد"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۳۶.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند [[ستارگان]] می‌درخشد. موی سرش پُر است و دندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۵؛ یوم‌الخلاص‌، ۵۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.
	*در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 292.</ref>.		* در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 292.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:58:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۴:		خط ۴:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*احادیثی معتبر از [[شیعه]] و [[سنی]] ویژگی‌های ظاهری [[امام مهدی]] {{ع}} را ترسیم کرده‌اند. بنابراین [[روایات]]، آن [[امام همام]] {{ع}} چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی [[براق]] و با فاصله، بینی کشیده و زیبا و پیشانی بلند. استخوان بندی‌اش [[استوار]] و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد. گونه‌هایش گم گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونه راستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است. چهره‌اش در هاله‌ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و شکوه [[رهبری]] دارد. نگاهش [[آدمی]] را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است و فریادش همه‌گیر<ref>خورشید مغرب‌، ۲۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.		*احادیثی معتبر از [[شیعه]] و [[سنی]] ویژگی‌های ظاهری [[امام مهدی]] {{ع}} را ترسیم کرده‌اند. بنابراین [[روایات]]، آن [[امام همام]] {{ع}} چهره‌ای گندمگون دارد با ابروانی کشیده، چشمانی سیاه و درشت و نافذ، شانه پهن، دندان‌هایی [[براق]] و با فاصله، بینی کشیده و زیبا و پیشانی بلند. استخوان بندی‌اش [[استوار]] و خوش ترکیب است و انگشتانی درشت دارد. گونه‌هایش گم گوشت و اندکی به زردی می‌گرایند. بر گونه راستش خالی سیاه جای گرفته است. عضلات بدنش ورزیده و پیچیده‌اند. بلندی موی سرش به قدری است که به لاله گوش رسیده است. چهره‌اش در هاله‌ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند پوشیده است و نشان از حشمت و شکوه [[رهبری]] دارد. نگاهش [[آدمی]] را دگرگون می‌کند و خروشش دریاسان است و فریادش همه‌گیر<ref>خورشید مغرب‌، ۲۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.
	*[[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: "[[مهدی]] از من است. پیشانی‌اش گشاده است و [[نورانی]]، و بینی‌اش باریک و کشیده"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۸۰ و ۹۰.</ref>. در روایتی دیگر می‌فرماید: "[[مهدی]] از نسل‌ من است. سیمایش همچون ماه تابان است و صورتش گرد و درخشان. رنگش [[عربی]] [گندمگون‌] است و جثه‌اش [[اسرائیلی]] [راست قامت و بلند] است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۸۵.</ref>. نیز فرموده است: "[[مهدی]] [[طاووس اهل بهشت]] است و هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۴۷.</ref>. در روایتی دیگر آمده است: "محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} نیز او را چنین [[وصف]] می‌کند: "چهره‌اش زیبا است و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهی محاسنش [[غلبه]] دارد"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۳۶.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند [[ستارگان]] می‌درخشد. موی سرش پُر است و دندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۵؛ یوم‌الخلاص‌، ۵۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.		* [[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره ویژگی‌های ظاهری او می‌فرماید: "[[مهدی]] از من است. پیشانی‌اش گشاده است و [[نورانی]]، و بینی‌اش باریک و کشیده"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۸۰ و ۹۰.</ref>. در روایتی دیگر می‌فرماید: "[[مهدی]] از نسل‌ من است. سیمایش همچون ماه تابان است و صورتش گرد و درخشان. رنگش [[عربی]] [گندمگون‌] است و جثه‌اش [[اسرائیلی]] [راست قامت و بلند] است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۸۵.</ref>. نیز فرموده است: "[[مهدی]] [[طاووس اهل بهشت]] است و هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۴۷.</ref>. در روایتی دیگر آمده است: "محاسنش انبوه است و بر گونه راست، خالی زیبا دارد"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} نیز او را چنین [[وصف]] می‌کند: "چهره‌اش زیبا است و موهایش فریبا و درخشندگی صورتش بر سیاهی محاسنش [[غلبه]] دارد"<ref>بحارالانوار، ۵۱/ ۳۶.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: "چهره‌اش سرخ و سفید است و همانند [[ستارگان]] می‌درخشد. موی سرش پُر است و دندان‌های پیش‌اش سفید و درخشان‌اند و با فاصله. پیشانی‌اش بلند و تابناک است"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۱۶۵؛ یوم‌الخلاص‌، ۵۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 291.</ref>.
	*در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 292.</ref>.		*در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 292.</ref>.

خط ۱۵:		خط ۱۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:سیمای حضرت مهدی]]		[[رده:سیمای حضرت مهدی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:27:58Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سیمای حضرت مهدی در قرآن]] - [[سیمای حضرت مهدی در حدیث]] - [[سیمای حضرت مهدی در نهج البلاغه]] \| [[سیمای حضرت مهدی در کلام اسلامی]] - [[سیمای حضرت مهدی در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = سیمای حضرت مهدی (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سیمای حضرت مهدی در قرآن]] - [[سیمای حضرت مهدی در حدیث]] - [[سیمای حضرت مهدی در نهج البلاغه]] \| [[سیمای حضرت مهدی در کلام اسلامی]] - [[سیمای حضرت مهدی در عرفان اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[سیمای حضرت مهدی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

2022-01-04T16:21:29Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:44:47Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۴
خط ۹:		خط ۹:
	*در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 292.</ref>.		*در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} آمده است: "چون [[ظهور]] می‌کند، [[کهنسال]] است؛ ولی جسم و سیمای او [[جوان]] است. نیروی فراوانی دارد و زورمند است .... اگر بر کوه‌ها بانگ برزند، فرو می‌ریزند"<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ۲۲۱.</ref>. همان گونه که [[احادیث]] و [[روایات]] فراوانی درباره [[سیمای ظاهری]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[نقل]] کرده‌اند، درباره سیمای [[باطنی]] و صفات اخلاقی‌اش نیز بسیار [[نقل]] کرده‌اند. از آن جمله است روایتی که [[امام حسین]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مهدی]] را از [[وقار]] و سکینه‌اش خواهید [[شناخت]] و اینکه [[حلال]] و [[حرام]] را می‌شناسد و همگان بدو نیازمندند و او از همه بی‌نیاز"<ref>همان، ۳۰۹.</ref>. و [[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: "[[خوی]] [[نیک]] او همانند جدش [[پیامبر اکرم]] {{ع}} است. به [[مردم]] از خود آنان دلسوزتر است، از [[پدر]] و [[مادر]] بر آنان مهربان‌تر است و خضوعش در پیشگاه [[خداوند]] از هر کس بیش‌تر است. اگر [[مردمان]] را به کاری فرا می‌خواند، خود بدان پایبندتر است و اگر از چیزی منعشان می‌کند، خود بیش‌تر از آن گریزان است. دو نشانه آشکار دارد: یک [[دانش]] بیکران و دیگر، [[دعای مستجاب]]. آنچه در [[آینده]] خبر می‌دهد به صورت پیمانی است که از [[پدران]] خود از [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده است"<ref>یوم الخلاص، ۱۵۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: "[[مهدی]] جامه‌ای [[خشن]] در می‌پوشد و نان جو می‌خورد"<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 292.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==)

2021-12-17T13:58:01Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۲۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==جستارهای وابسته==		== جستارهای وابسته ==

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T17:23:03Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T15:18:59Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}