شامیان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-14T11:40:24Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~شهرها~~]]		[[رده:شام]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Bahmani در ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۴

2023-07-12T07:34:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = شام
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[شامیان در حدیث]] - [[شامیان در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~شامیان (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	~~'''شامیان''' [[مردم]] [[شام]].~~ [[شام]] نام منطقه‌ای بود در [[غرب]] [[عراق]] که شامل [[سوریه]]، لبنان، [[اردن]] و [[فلسطین]] می‌شد. [[معاویه]] از زمان [[خلافت]] [[عمر]] استاندار آن منطقه بود و پس از به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} نیز در آنجا ماند و زیر بار [[حکومت]] آن [[حضرت]] نرفت و بر ضدّ آن [[حضرت]] و [[حکومت]] مشروعش، جنگ‌های [[صفین]] و فتنه‌های بسیاری برانگیخت~~<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸~~.~~</ref>~~		[[شام]] نام منطقه‌ای بود در [[غرب]] [[عراق]] که شامل [[سوریه]]، لبنان، [[اردن]] و [[فلسطین]] می‌شد. [[معاویه]] از زمان [[خلافت]] [[عمر]] استاندار آن منطقه بود و پس از به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} نیز در آنجا ماند و زیر بار [[حکومت]] آن حضرت نرفت و بر ضدّ آن حضرت و [[حکومت]] مشروعش، جنگ‌های [[صفین]] و فتنه‌های بسیاری برانگیخت.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[مردم]] [[شام]] تحت تأثیر [[تبلیغات]] و القاءات [[معاویه]]، و به [[دلیل]] دور بودن از مرکزیّت اصلی [[اسلام]]، در موضع [[خصومت]] با [[امام علی\|علی]] و [[آل علی]] {{ع}} و [[اهل بیت]] قرار داشتند. بین [[مردم]] [[شام]] و [[عراق]] نیز از دیرباز [[خصومت]] بود و [[معاویه]] از این مسأله در تحریک [[مردم]] آن دیار علیه [[امام]] سود می‌جست. البته از [[شیعیان]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم در آن منطقه بودند و گاهی میان آنان و طرفداران [[معاویه]]، [[مجادلات]] و مباحثات درمی‌گرفت. در [[جنگ]] ۱۸ ماهۀ [[صفین]]، [[معاویه]] به‌طور عمده شامیان را به [[نبرد]] با [[سپاه]] [[امام علی]] {{ع}} می‌فرستاد. در [[نهج البلاغه]]، [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} شامیان را با این خصلت‌ها و اوصاف یاد کرده است: [[ستمگر]]، کوردل، سرگردان، روی‌گردان از [[حق]] و [[قرآن]] ([[خطبه ۱۲۵]])، هماهنگ در راه [[باطل]] و [[اطاعت]] از پیشوای [[باطل]] ([[خطبه ۲۵]])، جفاکاران [[طغیانگر]]، بردگانی [[فرومایه]]، گردآمدگانی از همه سوی و بی‌بهره از افتخارات [[مهاجران]] و [[انصار]] ([[خطبه ۲۳۸]]) نادانان و [[نافرمانان]] در برابر [[خدا]] ([[خطبه ۱۸۰]])، آمیزندگان [[حق]] به [[باطل]]، ناشنوایان و کورباطنان، [[فرمانبرداران]] مخلوق در راه [[معصیت]] [[خالق]]، [[دین]] به دنیافروشان ([[نامه]] ۳۳) و... آنان چشم و گوش بسته [[مطیع]] [[معاویه]] بودند. [[امام علی]] {{ع}} در اواخر [[عمر]] بارها [[مردم کوفه]] را برای [[نبرد]] با شامیان و دفع تجاوزاتشان فرامی‌خواند و از [[سستی]] [[سپاه]] خود در [[نبرد]] با آن [[گمراهان]] می‌نالید. در دوره‌های بعد نیز پیوسته از [[سپاه شام]] برای سرکوبی نهضت‌های مردمی یا [[ترساندن]] [[مردم]] از [[قیام]] بر ضدّ [[امویان]] استفاده می‌شد و [[لشکر]] [[شام]] [[رعب]] و [[وحشت]] از غارتگری و [[خونریزی]] در [[دل‌ها]] می‌آفرید<ref>ر. ک~~. فرهتگ~~ عاشورا مدخل شام؛ ر. ک. «حزب علوی و حزب اموی» محسن حیدری. «تحلیل نیم قرن سیاست‍‌های تبلیغی امویان در شام» فهیمه فرهمندپور</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>		[[مردم]] [[شام]] تحت تأثیر [[تبلیغات]] و القاءات [[معاویه]]، و به [[دلیل]] دور بودن از مرکزیّت اصلی [[اسلام]]، در موضع [[خصومت]] با [[امام علی\|علی]] و [[آل علی]] {{ع}} و [[اهل بیت]] قرار داشتند. بین [[مردم]] [[شام]] و [[عراق]] نیز از دیرباز [[خصومت]] بود و [[معاویه]] از این مسأله در تحریک [[مردم]] آن دیار علیه [[امام]] سود می‌جست. البته از [[شیعیان]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم در آن منطقه بودند و گاهی میان آنان و طرفداران [[معاویه]]، [[مجادلات]] و مباحثات درمی‌گرفت. در [[جنگ]] ۱۸ ماهۀ [[صفین]]، [[معاویه]] به‌طور عمده شامیان را به [[نبرد]] با [[سپاه]] [[امام علی]] {{ع}} می‌فرستاد. در [[نهج البلاغه]]، [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} شامیان را با این خصلت‌ها و اوصاف یاد کرده است: [[ستمگر]]، کوردل، سرگردان، روی‌گردان از [[حق]] و [[قرآن]] (خطبه ۱۲۵)، هماهنگ در راه [[باطل]] و [[اطاعت]] از پیشوای [[باطل]] (خطبه ۲۵)، جفاکاران [[طغیانگر]]، بردگانی [[فرومایه]]، گردآمدگانی از همه سوی و بی‌بهره از افتخارات [[مهاجران]] و [[انصار]] (خطبه ۲۳۸) نادانان و [[نافرمانان]] در برابر [[خدا]] (خطبه ۱۸۰)، آمیزندگان [[حق]] به [[باطل]]، ناشنوایان و کورباطنان، [[فرمانبرداران]] مخلوق در راه [[معصیت]] [[خالق]]، [[دین]] به دنیافروشان ([[نامه]] ۳۳) و... آنان چشم و گوش بسته [[مطیع]] [[معاویه]] بودند. [[امام علی]] {{ع}} در اواخر [[عمر]] بارها [[مردم کوفه]] را برای [[نبرد]] با شامیان و دفع تجاوزاتشان فرامی‌خواند و از [[سستی]] [[سپاه]] خود در [[نبرد]] با آن [[گمراهان]] می‌نالید. در دوره‌های بعد نیز پیوسته از سپاه شام برای سرکوبی نهضت‌های مردمی یا ترساندن [[مردم]] از [[قیام]] بر ضدّ [[امویان]] استفاده می‌شد و [[لشکر]] [[شام]] [[رعب]] و [[وحشت]] از غارتگری و [[خونریزی]] در [[دل‌ها]] می‌آفرید<ref>ر.ک: فرهنگ عاشورا مدخل شام؛ ر.ک. «حزب علوی و حزب اموی» محسن حیدری. «تحلیل نیم قرن سیاست‍‌های تبلیغی امویان در شام» فهیمه فرهمندپور</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~شامیان]]~~		[[رده:شهرها]]
	~~[[رده:شامیان~~]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:34:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''شامیان''' [[مردم]] [[شام]]. [[شام]] نام منطقه‌ای بود در [[غرب]] [[عراق]] که شامل [[سوریه]]، لبنان، [[اردن]] و [[فلسطین]] می‌شد. [[معاویه]] از زمان [[خلافت]] [[عمر]] استاندار آن منطقه بود و پس از به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی\|امیر المؤمنین]]{{ع}} نیز در آنجا ماند و زیر بار [[حکومت]] آن [[حضرت]] نرفت و بر ضدّ آن [[حضرت]] و [[حکومت]] مشروعش، جنگ‌های [[صفین]] و فتنه‌های بسیاری برانگیخت<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>		'''شامیان''' [[مردم]] [[شام]]. [[شام]] نام منطقه‌ای بود در [[غرب]] [[عراق]] که شامل [[سوریه]]، لبنان، [[اردن]] و [[فلسطین]] می‌شد. [[معاویه]] از زمان [[خلافت]] [[عمر]] استاندار آن منطقه بود و پس از به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} نیز در آنجا ماند و زیر بار [[حکومت]] آن [[حضرت]] نرفت و بر ضدّ آن [[حضرت]] و [[حکومت]] مشروعش، جنگ‌های [[صفین]] و فتنه‌های بسیاری برانگیخت<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[مردم]] [[شام]] تحت تأثیر [[تبلیغات]] و القاءات [[معاویه]]، و به [[دلیل]] دور بودن از مرکزیّت اصلی [[اسلام]]، در موضع [[خصومت]] با [[امام علی\|علی]] و [[آل علی]]{{ع}} و [[اهل بیت]] قرار داشتند. بین [[مردم]] [[شام]] و [[عراق]] نیز از دیرباز [[خصومت]] بود و [[معاویه]] از این مسأله در تحریک [[مردم]] آن دیار علیه [[امام]] سود می‌جست. البته از [[شیعیان]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} هم در آن منطقه بودند و گاهی میان آنان و طرفداران [[معاویه]]، [[مجادلات]] و مباحثات درمی‌گرفت. در [[جنگ]] ۱۸ ماهۀ [[صفین]]، [[معاویه]] به‌طور عمده شامیان را به [[نبرد]] با [[سپاه]] [[امام علی]]{{ع}} می‌فرستاد. در [[نهج البلاغه]]، [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} شامیان را با این خصلت‌ها و اوصاف یاد کرده است: [[ستمگر]]، کوردل، سرگردان، روی‌گردان از [[حق]] و [[قرآن]] ([[خطبه ۱۲۵]])، هماهنگ در راه [[باطل]] و [[اطاعت]] از پیشوای [[باطل]] ([[خطبه ۲۵]])، جفاکاران [[طغیانگر]]، بردگانی [[فرومایه]]، گردآمدگانی از همه سوی و بی‌بهره از افتخارات [[مهاجران]] و [[انصار]] ([[خطبه ۲۳۸]]) نادانان و [[نافرمانان]] در برابر [[خدا]] ([[خطبه ۱۸۰]])، آمیزندگان [[حق]] به [[باطل]]، ناشنوایان و کورباطنان، [[فرمانبرداران]] مخلوق در راه [[معصیت]] [[خالق]]، [[دین]] به دنیافروشان ([[نامه]] ۳۳) و... آنان چشم و گوش بسته [[مطیع]] [[معاویه]] بودند. [[امام علی]]{{ع}} در اواخر [[عمر]] بارها [[مردم کوفه]] را برای [[نبرد]] با شامیان و دفع تجاوزاتشان فرامی‌خواند و از [[سستی]] [[سپاه]] خود در [[نبرد]] با آن [[گمراهان]] می‌نالید. در دوره‌های بعد نیز پیوسته از [[سپاه شام]] برای سرکوبی نهضت‌های مردمی یا [[ترساندن]] [[مردم]] از [[قیام]] بر ضدّ [[امویان]] استفاده می‌شد و [[لشکر]] [[شام]] [[رعب]] و [[وحشت]] از غارتگری و [[خونریزی]] در [[دل‌ها]] می‌آفرید<ref>ر.ک. فرهتگ عاشورا مدخل شام؛ ر.ک. «حزب علوی و حزب اموی» محسن حیدری. «تحلیل نیم قرن سیاست‍‌های تبلیغی امویان در شام» فهیمه فرهمندپور</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>		* [[مردم]] [[شام]] تحت تأثیر [[تبلیغات]] و القاءات [[معاویه]]، و به [[دلیل]] دور بودن از مرکزیّت اصلی [[اسلام]]، در موضع [[خصومت]] با [[امام علی\|علی]] و [[آل علی]] {{ع}} و [[اهل بیت]] قرار داشتند. بین [[مردم]] [[شام]] و [[عراق]] نیز از دیرباز [[خصومت]] بود و [[معاویه]] از این مسأله در تحریک [[مردم]] آن دیار علیه [[امام]] سود می‌جست. البته از [[شیعیان]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم در آن منطقه بودند و گاهی میان آنان و طرفداران [[معاویه]]، [[مجادلات]] و مباحثات درمی‌گرفت. در [[جنگ]] ۱۸ ماهۀ [[صفین]]، [[معاویه]] به‌طور عمده شامیان را به [[نبرد]] با [[سپاه]] [[امام علی]] {{ع}} می‌فرستاد. در [[نهج البلاغه]]، [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} شامیان را با این خصلت‌ها و اوصاف یاد کرده است: [[ستمگر]]، کوردل، سرگردان، روی‌گردان از [[حق]] و [[قرآن]] ([[خطبه ۱۲۵]])، هماهنگ در راه [[باطل]] و [[اطاعت]] از پیشوای [[باطل]] ([[خطبه ۲۵]])، جفاکاران [[طغیانگر]]، بردگانی [[فرومایه]]، گردآمدگانی از همه سوی و بی‌بهره از افتخارات [[مهاجران]] و [[انصار]] ([[خطبه ۲۳۸]]) نادانان و [[نافرمانان]] در برابر [[خدا]] ([[خطبه ۱۸۰]])، آمیزندگان [[حق]] به [[باطل]]، ناشنوایان و کورباطنان، [[فرمانبرداران]] مخلوق در راه [[معصیت]] [[خالق]]، [[دین]] به دنیافروشان ([[نامه]] ۳۳) و... آنان چشم و گوش بسته [[مطیع]] [[معاویه]] بودند. [[امام علی]] {{ع}} در اواخر [[عمر]] بارها [[مردم کوفه]] را برای [[نبرد]] با شامیان و دفع تجاوزاتشان فرامی‌خواند و از [[سستی]] [[سپاه]] خود در [[نبرد]] با آن [[گمراهان]] می‌نالید. در دوره‌های بعد نیز پیوسته از [[سپاه شام]] برای سرکوبی نهضت‌های مردمی یا [[ترساندن]] [[مردم]] از [[قیام]] بر ضدّ [[امویان]] استفاده می‌شد و [[لشکر]] [[شام]] [[رعب]] و [[وحشت]] از غارتگری و [[خونریزی]] در [[دل‌ها]] می‌آفرید<ref>ر. ک. فرهتگ عاشورا مدخل شام؛ ر. ک. «حزب علوی و حزب اموی» محسن حیدری. «تحلیل نیم قرن سیاست‍‌های تبلیغی امویان در شام» فهیمه فرهمندپور</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:59:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:43:45Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۳
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شامیان در حدیث]] - [[شامیان در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[شامیان (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[شامیان در حدیث]] - [[شامیان در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = شامیان (پرسش)

}}

'''شامیان''' [[مردم]] [[شام]]. [[شام]] نام منطقه‌ای بود در [[غرب]] [[عراق]] که شامل [[سوریه]]، لبنان، [[اردن]] و [[فلسطین]] می‌شد. [[معاویه]] از زمان [[خلافت]] [[عمر]] استاندار آن منطقه بود و پس از به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} نیز در آنجا ماند و زیر بار [[حکومت]] آن [[حضرت]] نرفت و بر ضدّ آن [[حضرت]] و [[حکومت]] مشروعش، جنگ‌های [[صفین]] و فتنه‌های بسیاری برانگیخت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>
'''شامیان''' [[مردم]] [[شام]]. [[شام]] نام منطقه‌ای بود در [[غرب]] [[عراق]] که شامل [[سوریه]]، لبنان، [[اردن]] و [[فلسطین]] می‌شد. [[معاویه]] از زمان [[خلافت]] [[عمر]] استاندار آن منطقه بود و پس از به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} نیز در آنجا ماند و زیر بار [[حکومت]] آن [[حضرت]] نرفت و بر ضدّ آن [[حضرت]] و [[حکومت]] مشروعش، جنگ‌های [[صفین]] و فتنه‌های بسیاری برانگیخت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:40:29Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۰
خط ۸:		خط ۸:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	* [[مردم]] [[شام]] تحت تأثیر [[تبلیغات]] و القاءات [[معاویه]]، و به [[دلیل]] دور بودن از مرکزیّت اصلی [[اسلام]]، در موضع [[خصومت]] با [[امام علی\|علی]] و [[آل علی]]{{ع}} و [[اهل بیت]] قرار داشتند. بین [[مردم]] [[شام]] و [[عراق]] نیز از دیرباز [[خصومت]] بود و [[معاویه]] از این مسأله در تحریک [[مردم]] آن دیار علیه [[امام]] سود می‌جست. البته از [[شیعیان]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} هم در آن منطقه بودند و گاهی میان آنان و طرفداران [[معاویه]]، [[مجادلات]] و مباحثات درمی‌گرفت. در [[جنگ]] ۱۸ ماهۀ [[صفین]]، [[معاویه]] به‌طور عمده شامیان را به [[نبرد]] با [[سپاه]] [[امام علی]]{{ع}} می‌فرستاد. در [[نهج البلاغه]]، [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} شامیان را با این خصلت‌ها و اوصاف یاد کرده است: [[ستمگر]]، کوردل، سرگردان، روی‌گردان از [[حق]] و [[قرآن]] ([[خطبه ۱۲۵]])، هماهنگ در راه [[باطل]] و [[اطاعت]] از پیشوای [[باطل]] ([[خطبه ۲۵]])، جفاکاران [[طغیانگر]]، بردگانی [[فرومایه]]، گردآمدگانی از همه سوی و بی‌بهره از افتخارات [[مهاجران]] و [[انصار]] ([[خطبه ۲۳۸]]) نادانان و [[نافرمانان]] در برابر [[خدا]] ([[خطبه ۱۸۰]])، آمیزندگان [[حق]] به [[باطل]]، ناشنوایان و کورباطنان، [[فرمانبرداران]] مخلوق در راه [[معصیت]] [[خالق]]، [[دین]] به دنیافروشان ([[نامه]] ۳۳) و... آنان چشم و گوش بسته [[مطیع]] [[معاویه]] بودند. [[امام علی]]{{ع}} در اواخر [[عمر]] بارها [[مردم کوفه]] را برای [[نبرد]] با شامیان و دفع تجاوزاتشان فرامی‌خواند و از [[سستی]] [[سپاه]] خود در [[نبرد]] با آن [[گمراهان]] می‌نالید. در دوره‌های بعد نیز پیوسته از [[سپاه شام]] برای سرکوبی نهضت‌های مردمی یا [[ترساندن]] [[مردم]] از [[قیام]] بر ضدّ [[امویان]] استفاده می‌شد و [[لشکر]] [[شام]] [[رعب]] و [[وحشت]] از غارتگری و [[خونریزی]] در [[دل‌ها]] می‌آفرید<ref>ر.ک. فرهتگ عاشورا مدخل شام؛ ر.ک. «حزب علوی و حزب اموی» محسن حیدری. «تحلیل نیم قرن سیاست‍‌های تبلیغی امویان در شام» فهیمه فرهمندپور</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>		* [[مردم]] [[شام]] تحت تأثیر [[تبلیغات]] و القاءات [[معاویه]]، و به [[دلیل]] دور بودن از مرکزیّت اصلی [[اسلام]]، در موضع [[خصومت]] با [[امام علی\|علی]] و [[آل علی]]{{ع}} و [[اهل بیت]] قرار داشتند. بین [[مردم]] [[شام]] و [[عراق]] نیز از دیرباز [[خصومت]] بود و [[معاویه]] از این مسأله در تحریک [[مردم]] آن دیار علیه [[امام]] سود می‌جست. البته از [[شیعیان]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} هم در آن منطقه بودند و گاهی میان آنان و طرفداران [[معاویه]]، [[مجادلات]] و مباحثات درمی‌گرفت. در [[جنگ]] ۱۸ ماهۀ [[صفین]]، [[معاویه]] به‌طور عمده شامیان را به [[نبرد]] با [[سپاه]] [[امام علی]]{{ع}} می‌فرستاد. در [[نهج البلاغه]]، [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} شامیان را با این خصلت‌ها و اوصاف یاد کرده است: [[ستمگر]]، کوردل، سرگردان، روی‌گردان از [[حق]] و [[قرآن]] ([[خطبه ۱۲۵]])، هماهنگ در راه [[باطل]] و [[اطاعت]] از پیشوای [[باطل]] ([[خطبه ۲۵]])، جفاکاران [[طغیانگر]]، بردگانی [[فرومایه]]، گردآمدگانی از همه سوی و بی‌بهره از افتخارات [[مهاجران]] و [[انصار]] ([[خطبه ۲۳۸]]) نادانان و [[نافرمانان]] در برابر [[خدا]] ([[خطبه ۱۸۰]])، آمیزندگان [[حق]] به [[باطل]]، ناشنوایان و کورباطنان، [[فرمانبرداران]] مخلوق در راه [[معصیت]] [[خالق]]، [[دین]] به دنیافروشان ([[نامه]] ۳۳) و... آنان چشم و گوش بسته [[مطیع]] [[معاویه]] بودند. [[امام علی]]{{ع}} در اواخر [[عمر]] بارها [[مردم کوفه]] را برای [[نبرد]] با شامیان و دفع تجاوزاتشان فرامی‌خواند و از [[سستی]] [[سپاه]] خود در [[نبرد]] با آن [[گمراهان]] می‌نالید. در دوره‌های بعد نیز پیوسته از [[سپاه شام]] برای سرکوبی نهضت‌های مردمی یا [[ترساندن]] [[مردم]] از [[قیام]] بر ضدّ [[امویان]] استفاده می‌شد و [[لشکر]] [[شام]] [[رعب]] و [[وحشت]] از غارتگری و [[خونریزی]] در [[دل‌ها]] می‌آفرید<ref>ر.ک. فرهتگ عاشورا مدخل شام؛ ر.ک. «حزب علوی و حزب اموی» محسن حیدری. «تحلیل نیم قرن سیاست‍‌های تبلیغی امویان در شام» فهیمه فرهمندپور</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:46:35Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T17:58:43Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۲۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T15:19:35Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۹
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)

2021-11-28T17:22:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۲
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:شامیان]]		[[رده:شامیان]]
	[[رده:شامیان]]		[[رده:شامیان]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[شامیان در حدیث]] - [[شامیان در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[شامیان (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[شامیان در حدیث]] - [[شامیان در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = شامیان (پرسش)
			}}

	'''شامیان''' [[مردم]] [[شام]]. [[شام]] نام منطقه‌ای بود در [[غرب]] [[عراق]] که شامل [[سوریه]]، لبنان، [[اردن]] و [[فلسطین]] می‌شد. [[معاویه]] از زمان [[خلافت]] [[عمر]] استاندار آن منطقه بود و پس از به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی\|امیر المؤمنین]]{{ع}} نیز در آنجا ماند و زیر بار [[حکومت]] آن [[حضرت]] نرفت و بر ضدّ آن [[حضرت]] و [[حکومت]] مشروعش، جنگ‌های [[صفین]] و فتنه‌های بسیاری برانگیخت<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>		'''شامیان''' [[مردم]] [[شام]]. [[شام]] نام منطقه‌ای بود در [[غرب]] [[عراق]] که شامل [[سوریه]]، لبنان، [[اردن]] و [[فلسطین]] می‌شد. [[معاویه]] از زمان [[خلافت]] [[عمر]] استاندار آن منطقه بود و پس از به [[خلافت]] رسیدن [[امام علی\|امیر المؤمنین]]{{ع}} نیز در آنجا ماند و زیر بار [[حکومت]] آن [[حضرت]] نرفت و بر ضدّ آن [[حضرت]] و [[حکومت]] مشروعش، جنگ‌های [[صفین]] و فتنه‌های بسیاری برانگیخت<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۸.</ref>