شاهدان قیامت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-14T07:14:47Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۴:		خط ۴:
	یکی از توقف‌گاه‌های قیامت، "موقف شهادت" است. در این توقف‌گاه، [[شاهدان]] بر [[اعمال انسان]] [[گواهی]] می‌دهند. [[گواهان]] بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، متعددند و با [[شهادت]] آنها، راه عذر و [[انکار]] بر [[انسان]] بسته می‌شود<ref>تفسیر القمی‌، ۲/ ۲۱۶.</ref>. وجود [[شاهدان]] [[قیامت]] در [[تربیت]] و سازندگی [[انسان]] مؤثر است؛ زیرا او می‌داند که آنچه را در [[دنیا]] انجام می‌دهد، بی کم و کاست به پایش می‌نویسند و [[شاهدان]] معتبری برایش می‌آورند.		یکی از توقف‌گاه‌های قیامت، "موقف شهادت" است. در این توقف‌گاه، [[شاهدان]] بر [[اعمال انسان]] [[گواهی]] می‌دهند. [[گواهان]] بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، متعددند و با [[شهادت]] آنها، راه عذر و [[انکار]] بر [[انسان]] بسته می‌شود<ref>تفسیر القمی‌، ۲/ ۲۱۶.</ref>. وجود [[شاهدان]] [[قیامت]] در [[تربیت]] و سازندگی [[انسان]] مؤثر است؛ زیرا او می‌داند که آنچه را در [[دنیا]] انجام می‌دهد، بی کم و کاست به پایش می‌نویسند و [[شاهدان]] معتبری برایش می‌آورند.
	# '''نخستین''' شاهد قیامت، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان می‌دارد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref>.		# '''نخستین''' شاهد قیامت، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان می‌دارد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref>.
	# '''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهی‌اند. هر [[پیامبری]] بر اعمال امت خویش [[گواهی]] می‌دهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمال‌اند؛ یعنی نمونه‌ای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و [[کردار زشت]] زشتکاران<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref>.		# '''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهی‌اند. هر [[پیامبری]] بر اعمال امت خویش [[گواهی]] می‌دهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمال‌اند؛ یعنی نمونه‌ای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و کردار زشت زشتکاران<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref>.
	# '''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوم‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن\| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبوده‌اند و ویژگی‌های [[شهادت]] را نداشته‌اند، می‌توان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی‌، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref>.		# '''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوم‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن\| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبوده‌اند و ویژگی‌های [[شهادت]] را نداشته‌اند، می‌توان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی‌، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref>.
	# '''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهی‌اند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور می‌یابد و کنار او فرشته‌ای است که او را به [[محشر]] سوق می‌دهد و فرشته‌ای‌ دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref>.		# '''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهی‌اند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور می‌یابد و کنار او فرشته‌ای است که او را به [[محشر]] سوق می‌دهد و فرشته‌ای‌ دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref>.

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۹

2023-12-04T04:49:15Z

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:35:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:59:16Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:شاهدان قیامت]]		[[رده:شاهدان قیامت]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:28:31Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شاهدان قیامت در قرآن]] - [[شاهدان قیامت در حدیث]] - [[شاهدان قیامت در نهج البلاغه]] - [[شاهدان قیامت در کلام اسلامی]] - [[شاهدان قیامت در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = شاهدان قیامت (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[شاهدان قیامت در قرآن]] - [[شاهدان قیامت در حدیث]] - [[شاهدان قیامت در نهج البلاغه]] - [[شاهدان قیامت در کلام اسلامی]] - [[شاهدان قیامت در عرفان اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[شاهدان قیامت (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'آیه شریف' به 'آیه شریف'

2022-03-10T12:05:14Z

جایگزینی متن - 'آیه شریف' به 'آیه شریف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۵
خط ۸:		خط ۸:
	*'''نخستین''' [[شاهد]] [[قیامت]]، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان می‌دارد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.		*'''نخستین''' [[شاهد]] [[قیامت]]، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان می‌دارد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.
	*'''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهی‌اند. هر [[پیامبری]] بر [[اعمال امت]] خویش [[گواهی]] می‌دهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمال‌اند؛ یعنی نمونه‌ای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و [[کردار زشت]] زشتکاران<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.		*'''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهی‌اند. هر [[پیامبری]] بر [[اعمال امت]] خویش [[گواهی]] می‌دهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمال‌اند؛ یعنی نمونه‌ای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و [[کردار زشت]] زشتکاران<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.
	*'''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوم‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن\| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبوده‌اند و ویژگی‌های [[شهادت]] را نداشته‌اند، می‌توان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه~~]] [[~~شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی‌، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.		*'''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوم‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن\| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبوده‌اند و ویژگی‌های [[شهادت]] را نداشته‌اند، می‌توان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی‌، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.
	*'''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهی‌اند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور می‌یابد و کنار او فرشته‌ای است که او را به [[محشر]] سوق می‌دهد و فرشته‌ای‌ دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 294.</ref>.		*'''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهی‌اند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور می‌یابد و کنار او فرشته‌ای است که او را به [[محشر]] سوق می‌دهد و فرشته‌ای‌ دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 294.</ref>.
	*'''پنجمین''' [[شاهد]] [[قیامت]]، [[زمین]] است؛ یعنی مکانی که [[انسان]] [[کار نیک]] یا بد خویش را در آنجا انجام داده است<ref>{{متن قرآن\| يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا }}؛ سوره زلزال، آیه ۴.</ref>. در پاره‌ای [[احادیث]] آمده است که هر جا می‌رسید، در آنجا [[نماز]] بگزارید که در [[قیامت]] بر [[نماز]] شما [[گواهی]] می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۷/ ۳۱۸.</ref>. اما [[زمین]] چگونه بر [[اعمال]] [[آدمی]] [[گواهی]] می‌دهد؟ برخی [[دانشمندان]] ظاهر [[آیه]] را پذیرفته و بر آن رفته‌اند که به [[روز قیامت]]، [[زمین]] به [[فرمان خدا]] تکلم می‌کند. برخی دیگر معتقدند که [[خداوند]]، در [[زمین]] امواج صوتی می‌آفریند و در [[حقیقت]]، [[متکلم]]، [[خدا]] است. برخی دیگر بر آن رفته‌اند که مراد، تکلم نیست؛ بلکه [[ظهور]] و بروز آثار [[اعمال]] [[آدمی]] است. با توجه به مجموع [[آیات]] و [[روایات]]، [[تفسیر]] نخست نزدیک‌تر به [[حقیقت]] می‌نماید<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۵۷ و ۱۵۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 294.</ref>.		*'''پنجمین''' [[شاهد]] [[قیامت]]، [[زمین]] است؛ یعنی مکانی که [[انسان]] [[کار نیک]] یا بد خویش را در آنجا انجام داده است<ref>{{متن قرآن\| يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا }}؛ سوره زلزال، آیه ۴.</ref>. در پاره‌ای [[احادیث]] آمده است که هر جا می‌رسید، در آنجا [[نماز]] بگزارید که در [[قیامت]] بر [[نماز]] شما [[گواهی]] می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۷/ ۳۱۸.</ref>. اما [[زمین]] چگونه بر [[اعمال]] [[آدمی]] [[گواهی]] می‌دهد؟ برخی [[دانشمندان]] ظاهر [[آیه]] را پذیرفته و بر آن رفته‌اند که به [[روز قیامت]]، [[زمین]] به [[فرمان خدا]] تکلم می‌کند. برخی دیگر معتقدند که [[خداوند]]، در [[زمین]] امواج صوتی می‌آفریند و در [[حقیقت]]، [[متکلم]]، [[خدا]] است. برخی دیگر بر آن رفته‌اند که مراد، تکلم نیست؛ بلکه [[ظهور]] و بروز آثار [[اعمال]] [[آدمی]] است. با توجه به مجموع [[آیات]] و [[روایات]]، [[تفسیر]] نخست نزدیک‌تر به [[حقیقت]] می‌نماید<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۵۷ و ۱۵۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 294.</ref>.

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

2022-01-04T16:20:10Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:46:49Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	*شرط [[شهادت]] آن است که [[شاهد]]، نخست عمل را ببیند و به آن [[علم]] بیابد و آن گاه بر اساس دیده‌ها [[گواهی]] دهد. این نشان می‌دهد که [[شاهدان]] [[قیامت]]، در [[دنیا]] ناظر [[اعمال]] بندگانند وگرنه [[شهادت]] آنها وجهی نداشت. در اینکه [[خداوند]] همواره‌ [[شاهد]] [[اعمال]] [[آدمی]] است، شکی نیست؛ اما [[پیامبران]] و اوصیای آنان {{ع}} چگونه [[اعمال]] همه [[انسان‌ها]] را در [[دنیا]] نظاره می‌کنند؟ آنان از گذر [[ولایت باطنی]] و [[علم الهی]] بدین کار [[توفیق]] می‌یابند<ref>{{متن قرآن\| وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ }}؛ سوره توبه، آیه ۱۰۵.</ref>؛ چنان که در [[روایات]] آمده است [[اعمال]] همه [[بندگان]] هر هفته بر [[امام زمان]] {{ع}} عرضه می‌شود. او بدین وسیله از آنچه [[مردم]] کرده‌اند، [[آگاه]] می‌شود<ref>الاصول من الکافی‌، ۱۷۱۱.</ref>. از [[آیات قرآن]] نیز برمی‌آید که همه هستی از گونه‌ای [[شعور]] نصیب برده است و اشیای بی‌جان [[جهان]] نیز به گونه‌ای [[شاهد]] [[اعمال]] انسان‌اند و در [[قیامت]] از حیات برخوردارند و [[شهادت]] می‌دهند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 295.</ref>.		*شرط [[شهادت]] آن است که [[شاهد]]، نخست عمل را ببیند و به آن [[علم]] بیابد و آن گاه بر اساس دیده‌ها [[گواهی]] دهد. این نشان می‌دهد که [[شاهدان]] [[قیامت]]، در [[دنیا]] ناظر [[اعمال]] بندگانند وگرنه [[شهادت]] آنها وجهی نداشت. در اینکه [[خداوند]] همواره‌ [[شاهد]] [[اعمال]] [[آدمی]] است، شکی نیست؛ اما [[پیامبران]] و اوصیای آنان {{ع}} چگونه [[اعمال]] همه [[انسان‌ها]] را در [[دنیا]] نظاره می‌کنند؟ آنان از گذر [[ولایت باطنی]] و [[علم الهی]] بدین کار [[توفیق]] می‌یابند<ref>{{متن قرآن\| وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ }}؛ سوره توبه، آیه ۱۰۵.</ref>؛ چنان که در [[روایات]] آمده است [[اعمال]] همه [[بندگان]] هر هفته بر [[امام زمان]] {{ع}} عرضه می‌شود. او بدین وسیله از آنچه [[مردم]] کرده‌اند، [[آگاه]] می‌شود<ref>الاصول من الکافی‌، ۱۷۱۱.</ref>. از [[آیات قرآن]] نیز برمی‌آید که همه هستی از گونه‌ای [[شعور]] نصیب برده است و اشیای بی‌جان [[جهان]] نیز به گونه‌ای [[شاهد]] [[اعمال]] انسان‌اند و در [[قیامت]] از حیات برخوردارند و [[شهادت]] می‌دهند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 295.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==)

2021-12-17T13:59:31Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۲۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==جستارهای وابسته==		== جستارهای وابسته ==

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T17:24:28Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۴:		خط ۴:
	یکی از توقف‌گاه‌های قیامت، "موقف شهادت" است. در این توقف‌گاه، [[شاهدان]] بر [[اعمال انسان]] [[گواهی]] می‌دهند. [[گواهان]] بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، متعددند و با [[شهادت]] آنها، راه عذر و [[انکار]] بر [[انسان]] بسته می‌شود<ref>تفسیر القمی‌، ۲/ ۲۱۶.</ref>. وجود [[شاهدان]] [[قیامت]] در [[تربیت]] و سازندگی [[انسان]] مؤثر است؛ زیرا او می‌داند که آنچه را در [[دنیا]] انجام می‌دهد، بی کم و کاست به پایش می‌نویسند و [[شاهدان]] معتبری برایش می‌آورند.		یکی از توقف‌گاه‌های قیامت، "موقف شهادت" است. در این توقف‌گاه، [[شاهدان]] بر [[اعمال انسان]] [[گواهی]] می‌دهند. [[گواهان]] بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، متعددند و با [[شهادت]] آنها، راه عذر و [[انکار]] بر [[انسان]] بسته می‌شود<ref>تفسیر القمی‌، ۲/ ۲۱۶.</ref>. وجود [[شاهدان]] [[قیامت]] در [[تربیت]] و سازندگی [[انسان]] مؤثر است؛ زیرا او می‌داند که آنچه را در [[دنیا]] انجام می‌دهد، بی کم و کاست به پایش می‌نویسند و [[شاهدان]] معتبری برایش می‌آورند.
	# '''نخستین''' شاهد قیامت، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان می‌دارد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref>.		# '''نخستین''' شاهد قیامت، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان می‌دارد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref>.
	# '''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهی‌اند. هر [[پیامبری]] بر اعمال امت خویش [[گواهی]] می‌دهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمال‌اند؛ یعنی نمونه‌ای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و [[کردار زشت]] زشتکاران<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref>.		# '''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهی‌اند. هر [[پیامبری]] بر اعمال امت خویش [[گواهی]] می‌دهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمال‌اند؛ یعنی نمونه‌ای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و کردار زشت زشتکاران<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref>.
	# '''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوم‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن\| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبوده‌اند و ویژگی‌های [[شهادت]] را نداشته‌اند، می‌توان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی‌، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref>.		# '''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوم‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن\| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبوده‌اند و ویژگی‌های [[شهادت]] را نداشته‌اند، می‌توان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی‌، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref>.
	# '''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهی‌اند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور می‌یابد و کنار او فرشته‌ای است که او را به [[محشر]] سوق می‌دهد و فرشته‌ای‌ دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref>.		# '''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهی‌اند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور می‌یابد و کنار او فرشته‌ای است که او را به [[محشر]] سوق می‌دهد و فرشته‌ای‌ دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۵
خط ۸:		خط ۸:
	*'''نخستین''' [[شاهد]] [[قیامت]]، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان می‌دارد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.		*'''نخستین''' [[شاهد]] [[قیامت]]، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان می‌دارد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.
	*'''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهی‌اند. هر [[پیامبری]] بر [[اعمال امت]] خویش [[گواهی]] می‌دهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمال‌اند؛ یعنی نمونه‌ای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و [[کردار زشت]] زشتکاران<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.		*'''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهی‌اند. هر [[پیامبری]] بر [[اعمال امت]] خویش [[گواهی]] می‌دهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمال‌اند؛ یعنی نمونه‌ای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و [[کردار زشت]] زشتکاران<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.
	*'''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوم‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن\| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبوده‌اند و ویژگی‌های [[شهادت]] را نداشته‌اند، می‌توان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه~~]] [[~~شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی‌، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.		*'''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوم‌اند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن\| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبوده‌اند و ویژگی‌های [[شهادت]] را نداشته‌اند، می‌توان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی‌، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 293.</ref>.
	*'''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهی‌اند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور می‌یابد و کنار او فرشته‌ای است که او را به [[محشر]] سوق می‌دهد و فرشته‌ای‌ دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 294.</ref>.		*'''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهی‌اند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور می‌یابد و کنار او فرشته‌ای است که او را به [[محشر]] سوق می‌دهد و فرشته‌ای‌ دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 294.</ref>.
	*'''پنجمین''' [[شاهد]] [[قیامت]]، [[زمین]] است؛ یعنی مکانی که [[انسان]] [[کار نیک]] یا بد خویش را در آنجا انجام داده است<ref>{{متن قرآن\| يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا }}؛ سوره زلزال، آیه ۴.</ref>. در پاره‌ای [[احادیث]] آمده است که هر جا می‌رسید، در آنجا [[نماز]] بگزارید که در [[قیامت]] بر [[نماز]] شما [[گواهی]] می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۷/ ۳۱۸.</ref>. اما [[زمین]] چگونه بر [[اعمال]] [[آدمی]] [[گواهی]] می‌دهد؟ برخی [[دانشمندان]] ظاهر [[آیه]] را پذیرفته و بر آن رفته‌اند که به [[روز قیامت]]، [[زمین]] به [[فرمان خدا]] تکلم می‌کند. برخی دیگر معتقدند که [[خداوند]]، در [[زمین]] امواج صوتی می‌آفریند و در [[حقیقت]]، [[متکلم]]، [[خدا]] است. برخی دیگر بر آن رفته‌اند که مراد، تکلم نیست؛ بلکه [[ظهور]] و بروز آثار [[اعمال]] [[آدمی]] است. با توجه به مجموع [[آیات]] و [[روایات]]، [[تفسیر]] نخست نزدیک‌تر به [[حقیقت]] می‌نماید<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۵۷ و ۱۵۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 294.</ref>.		*'''پنجمین''' [[شاهد]] [[قیامت]]، [[زمین]] است؛ یعنی مکانی که [[انسان]] [[کار نیک]] یا بد خویش را در آنجا انجام داده است<ref>{{متن قرآن\| يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا }}؛ سوره زلزال، آیه ۴.</ref>. در پاره‌ای [[احادیث]] آمده است که هر جا می‌رسید، در آنجا [[نماز]] بگزارید که در [[قیامت]] بر [[نماز]] شما [[گواهی]] می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۷/ ۳۱۸.</ref>. اما [[زمین]] چگونه بر [[اعمال]] [[آدمی]] [[گواهی]] می‌دهد؟ برخی [[دانشمندان]] ظاهر [[آیه]] را پذیرفته و بر آن رفته‌اند که به [[روز قیامت]]، [[زمین]] به [[فرمان خدا]] تکلم می‌کند. برخی دیگر معتقدند که [[خداوند]]، در [[زمین]] امواج صوتی می‌آفریند و در [[حقیقت]]، [[متکلم]]، [[خدا]] است. برخی دیگر بر آن رفته‌اند که مراد، تکلم نیست؛ بلکه [[ظهور]] و بروز آثار [[اعمال]] [[آدمی]] است. با توجه به مجموع [[آیات]] و [[روایات]]، [[تفسیر]] نخست نزدیک‌تر به [[حقیقت]] می‌نماید<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۱۵۷ و ۱۵۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 294.</ref>.