شبهات ختم نبوت در کلام اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۲۵ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۱

2025-08-25T04:51:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = شبهات ختم نبوت		\| موضوع مرتبط = شبهات ختم نبوت
	\| عنوان مدخل = شبهات ختم نبوت		\| عنوان مدخل = شبهات ختم نبوت
	\| مداخل مرتبط = [[شبهات ختم نبوت در کلام اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[شبهات ختم نبوت در کلام اسلامی]] - [[شبهات ختم نبوت در فلسفه دین و کلام جدید]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

2025-05-29T20:33:29Z

جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

نمایش تغییرات

Bahmani: /* بیان شبهه */

2025-04-10T05:52:11Z

بیان شبهه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۳۷۱:		خط ۳۷۱:
	شبهه دیگر این است که بر اساس [[آیه]] ۲۱۰ [[سوره بقره]]، نه تنها [[دین اسلام]] آخرین [[دین]] به شمار نمی‌آید، بلکه [[پیامبر اسلام]] نیز [[آخرین پیامبر]] نخواهد بود؛ چراکه [[خداوند]] در این آیه می‌فرماید: {{متن قرآن\|هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِكَةُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ}}<ref>«آیا جز این انتظار دارند که (فرمان) خداوند در سایه‌بان‌هایی از ابر و (نیز) فرشتگان نزدشان بیایند و کار (هلاکشان) پایان یافته باشد و کارها به سوی خداوند باز گردانده می‌شود» سوره بقره، آیه ۲۱۰.</ref>. جمله {{متن قرآن\|أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ}} در این آیه از آمدن [[پیامبر]] [[تشریعی]] پس از پیامبر اسلام{{صل}} خبر می‌دهد؛ زیرا «آمدن» و «رفتن» از [[خواص]] موجودات آسمانی است و در این آیه به [[خدا]] نسبت داده شده است؛ در حالی که خداوند [[منزه]] از آن است که به این اوصاف متصف گردد. پس مقصود از آمدن خدا و [[ملائکه]] در این آیه، جز آمدن پیامبر او با [[شریعت]] تازه نخواهد بود؛ بنابراین پیامبر اسلام{{صل}} آخرین پیامبر و دین اسلام، آخرین دین نخواهد بود.		شبهه دیگر این است که بر اساس [[آیه]] ۲۱۰ [[سوره بقره]]، نه تنها [[دین اسلام]] آخرین [[دین]] به شمار نمی‌آید، بلکه [[پیامبر اسلام]] نیز [[آخرین پیامبر]] نخواهد بود؛ چراکه [[خداوند]] در این آیه می‌فرماید: {{متن قرآن\|هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِكَةُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ}}<ref>«آیا جز این انتظار دارند که (فرمان) خداوند در سایه‌بان‌هایی از ابر و (نیز) فرشتگان نزدشان بیایند و کار (هلاکشان) پایان یافته باشد و کارها به سوی خداوند باز گردانده می‌شود» سوره بقره، آیه ۲۱۰.</ref>. جمله {{متن قرآن\|أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ}} در این آیه از آمدن [[پیامبر]] [[تشریعی]] پس از پیامبر اسلام{{صل}} خبر می‌دهد؛ زیرا «آمدن» و «رفتن» از [[خواص]] موجودات آسمانی است و در این آیه به [[خدا]] نسبت داده شده است؛ در حالی که خداوند [[منزه]] از آن است که به این اوصاف متصف گردد. پس مقصود از آمدن خدا و [[ملائکه]] در این آیه، جز آمدن پیامبر او با [[شریعت]] تازه نخواهد بود؛ بنابراین پیامبر اسلام{{صل}} آخرین پیامبر و دین اسلام، آخرین دین نخواهد بود.

	عین عبارت مستشکل چنین است: این آیه مبارکه به‌تمامها مطابق است با آنچه در [[انجیل]] [[مقدس]] وارد شده که [[حضرت عیسی]]{{ع}} فرمود آن حضرت در ابرهای [[آسمان]] نازل خواهد شد و ملائکه خود را با صورهای بلند آواز به اقطار [[ارض]] خواهد فرستاد و خلاصه مقصود این است که [[آیه کریمه]] از [[اخبار]] ظهور موعود بعد از [[حضرت رسول]]{{صل}} است نه آنچه [[اهل]] [[وهم]] پنداشته‌اند و به هوای خود [[تفسیر]] کرده‌اند<ref>ابوالفضل محمد بن محمدرضا الجردقانی، کتاب الفرائد فی بیان وجوه اقسام الدلائل و البرهان، ص۲۸۰.</ref>.		عین عبارت مستشکل چنین است: این آیه مبارکه به‌تمامها مطابق است با آنچه در [[انجیل]] [[مقدس]] وارد شده که [[حضرت عیسی]]{{ع}} فرمود آن حضرت در ابرهای [[آسمان]] نازل خواهد شد و ملائکه خود را با صورهای بلند آواز به اقطار [[ارض]] خواهد فرستاد و خلاصه مقصود این است که [[آیه کریمه]] از [[اخبار]] ظهور موعود بعد از [[حضرت رسول]]{{صل}} است نه آنچه [[اهل]] وهم پنداشته‌اند و به هوای خود [[تفسیر]] کرده‌اند<ref>ابوالفضل محمد بن محمدرضا الجردقانی، کتاب الفرائد فی بیان وجوه اقسام الدلائل و البرهان، ص۲۸۰.</ref>.

	وی پس از بیان برخی مطالب دیگر تصریح می‌کند که چنین ظهوری [[مقام]] او مقام [[نیابت]] و [[خلافت]] و [[امامت]] نیست، بلکه مقام شارعیت و [[رسالت]] است<ref>ابوالفضل محمد بن محمدرضا الجردقانی، کتاب الفرائد فی بیان وجوه اقسام الدلائل و البرهان، ص۲۸۱.</ref>.		وی پس از بیان برخی مطالب دیگر تصریح می‌کند که چنین ظهوری [[مقام]] او مقام [[نیابت]] و [[خلافت]] و [[امامت]] نیست، بلکه مقام شارعیت و [[رسالت]] است<ref>ابوالفضل محمد بن محمدرضا الجردقانی، کتاب الفرائد فی بیان وجوه اقسام الدلائل و البرهان، ص۲۸۱.</ref>.

Bahmani: /* پاسخ نقضی */

2025-04-10T05:34:54Z

پاسخ نقضی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۱۹۳:		خط ۱۹۳:

	==== پاسخ نقضی ====		==== پاسخ نقضی ====
	علاوه بر آنچه در مباحث پیش آمد، «اصل [[خاتمیت]]» کراراً مورد اعتراف و استعمال مؤسسان [[فرقه بهائیت]] و [[مبلغان]] مشهور آن، قرار گرفته است و همین امر، راه را بر هر گونه [[سفسطه]] و توجیه ناروای [[بهائیان]] از [[آیه]] چهلم [[سوره احزاب]] مبنی بر پایان‌پذیری سلسله نبوت، مسدود می‌دارد.		علاوه بر آنچه در مباحث پیش آمد، «اصل [[خاتمیت]]» کراراً مورد اعتراف و استعمال مؤسسان [[فرقه بهائیت]] و [[مبلغان]] مشهور آن، قرار گرفته است و همین امر، راه را بر هر گونه سفسطه و توجیه ناروای [[بهائیان]] از [[آیه]] چهلم [[سوره احزاب]] مبنی بر پایان‌پذیری سلسله نبوت، مسدود می‌دارد.

	این اصل اساسی را بر مبنای سخنان منکران بیان می‌داریم: سید باب در ابلاغیه معروف به اَلف (هزار) که قسمتی از آن در کتاب [[اسرار]] الآثار آمده، چنین اعتراف می‌دارد: [خداوندا] من در هیچ شأنی جز به آنچه در [[قرآن]] بر حبیب خود، محمد [[رسول خدا]] و [[خاتم پیامبران]] فرستاده‌ای، [[اعتقاد]] ندارم<ref>اسدالله مازندرانی، اسرار الآثار خصوصی، ج۱، ص۱۷۹.</ref>. بدین‌سان باب نیز، [[لقب]] یگانه {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} را برای [[محمد مصطفی]]{{صل}} قائل است.		این اصل اساسی را بر مبنای سخنان منکران بیان می‌داریم: سید باب در ابلاغیه معروف به اَلف (هزار) که قسمتی از آن در کتاب [[اسرار]] الآثار آمده، چنین اعتراف می‌دارد: [خداوندا] من در هیچ شأنی جز به آنچه در [[قرآن]] بر حبیب خود، محمد [[رسول خدا]] و [[خاتم پیامبران]] فرستاده‌ای، [[اعتقاد]] ندارم<ref>اسدالله مازندرانی، اسرار الآثار خصوصی، ج۱، ص۱۷۹.</ref>. بدین‌سان باب نیز، [[لقب]] یگانه {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} را برای [[محمد مصطفی]]{{صل}} قائل است.

	[[حسین علی بهاء]] نیز در عبارات زیر که در کتاب‌ها و [[الواح]] گوناگون وی آمده، علاوه بر اطلاق عناوینی چون «خاتم [[رسل]]»<ref>«یومی از ایام در ارض طاء [طهران] که مقر سلطنت ایران است، مشی می‌نمودم. بغتتاً از کل جهات، حنین مرتفع [ناله بلند شد]؛ بعد از توجه، ناله منابری که در مدن و دیار آن اقلیم است، اصغاء شد و به این کلمات ذاکر {{عربی\|الهي، الهي، خاتم رسل و سيد كل، رسول الله روح ماسويه فداه}}، ما را از برای ذکر و ثنای تو ترتیب داده... و حال معشر جهلا بر ما به سب و لعن حضرت مقصود مشغولند، الهی، الهی، ما را نجات بخش». اشراقات و چند لوح دیگر، ص۲۴۶- ۲۴۷ (مندرج در سایت کتاب‌خانه بهائی.</ref>، «[[خاتم انبیاء]]»<ref>اشراقات و چند لوح دیگر، ص۲۵۲ «در خاتم انبیاء تفکر نما، بر آن حضرت وارد شد آنچه که افئده مقربین و اکباد مخلصین را گداخت.»...</ref> و {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}}<ref>حسین علی بهاء، آثار قلم أعلی، ج۵، ص۲۱، در وصف قرآن می‌گوید: {{عربی\|كتاب قدس حفيظ الذي نزل على محمد رسول الله و خاتم النبيين و جعله حجة باقية من عنده و هدى و ذکرى للعالمين}}.</ref> بر وجود گرامی [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، «[[خاتمیت]]» را به معنای «انتها» و «اتمام سلسله [[نبوت]] و [[رسالت]]» توسط ایشان دانسته است: {{عربی\|الصلاة و السلام على سيد العالم و مربي الأمم الذي به انتهت الرسالة و النبوة و على آله و اصحابه دائماً ابداً سرمداً}}<ref>اشراقات، ص۲۹۳.</ref>. [[سلام]] و [[درود]] همیشگی و [[ابدی]] بر سرور [[جهان]] و مربی [[امت‌ها]]، کسی که نبوت و رسالت به او انتها یافت و بر [[خاندان]] و [[یاوران]] وی یاد.		[[حسین علی بهاء]] نیز در عبارات زیر که در کتاب‌ها و الواح گوناگون وی آمده، علاوه بر اطلاق عناوینی چون «خاتم [[رسل]]»<ref>«یومی از ایام در ارض طاء [طهران] که مقر سلطنت ایران است، مشی می‌نمودم. بغتتاً از کل جهات، حنین مرتفع [ناله بلند شد]؛ بعد از توجه، ناله منابری که در مدن و دیار آن اقلیم است، اصغاء شد و به این کلمات ذاکر {{عربی\|الهي، الهي، خاتم رسل و سيد كل، رسول الله روح ماسويه فداه}}، ما را از برای ذکر و ثنای تو ترتیب داده... و حال معشر جهلا بر ما به سب و لعن حضرت مقصود مشغولند، الهی، الهی، ما را نجات بخش». اشراقات و چند لوح دیگر، ص۲۴۶- ۲۴۷ (مندرج در سایت کتاب‌خانه بهائی.</ref>، «[[خاتم انبیاء]]»<ref>اشراقات و چند لوح دیگر، ص۲۵۲ «در خاتم انبیاء تفکر نما، بر آن حضرت وارد شد آنچه که افئده مقربین و اکباد مخلصین را گداخت.»...</ref> و {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}}<ref>حسین علی بهاء، آثار قلم أعلی، ج۵، ص۲۱، در وصف قرآن می‌گوید: {{عربی\|كتاب قدس حفيظ الذي نزل على محمد رسول الله و خاتم النبيين و جعله حجة باقية من عنده و هدى و ذکرى للعالمين}}.</ref> بر وجود گرامی [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، «[[خاتمیت]]» را به معنای «انتها» و «اتمام سلسله [[نبوت]] و [[رسالت]]» توسط ایشان دانسته است: {{عربی\|الصلاة و السلام على سيد العالم و مربي الأمم الذي به انتهت الرسالة و النبوة و على آله و اصحابه دائماً ابداً سرمداً}}<ref>اشراقات، ص۲۹۳.</ref>. [[سلام]] و [[درود]] همیشگی و [[ابدی]] بر سرور [[جهان]] و مربی [[امت‌ها]]، کسی که نبوت و رسالت به او انتها یافت و بر [[خاندان]] و [[یاوران]] وی یاد.

	این سخن [[بهاءالله]]، راه هر گونه توجیه را بر [[انکار]] «[[خاتمیت نبوت]] و رسالت» می‌بندد، زیرا:		این سخن [[بهاءالله]]، راه هر گونه توجیه را بر [[انکار]] «[[خاتمیت نبوت]] و رسالت» می‌بندد، زیرا:
	# به جای فعل «ختم» از فعل «انتهت» استفاده گردیده است؛		# به جای فعل «ختم» از فعل «انتهت» استفاده گردیده است؛
	# تأکید شده که [[مقام رسالت]] نیز به واسطه آن وجود [[عزیز]] پایان پذیرفته است:		# تأکید شده که [[مقام رسالت]] نیز به واسطه آن وجود عزیز پایان پذیرفته است:
	## {{عربی\|كما أنتم تقرئون في الكتاب بان الله لما ختم النبوة بحبيبه بشر - العباد بلقائه و كان ذلك حتم محتوم}}<ref>عبدالحمید اشراق خاوری، مائده آسمانی، مؤسسه ملی مطبوعات امری، ج۴، ص۲۶۰.</ref>؛ همان طور که شما در [[قرآن]] می‌خوانید، [[خدای بزرگ]] زمانی که [[نبوت]] را به وسیله حبیبش پایان بخشید، [[بندگان]] را به لقای خود [[بشارت]] داد و این، امری حتمی و قطعی است.		## {{عربی\|كما أنتم تقرئون في الكتاب بان الله لما ختم النبوة بحبيبه بشر - العباد بلقائه و كان ذلك حتم محتوم}}<ref>عبدالحمید اشراق خاوری، مائده آسمانی، مؤسسه ملی مطبوعات امری، ج۴، ص۲۶۰.</ref>؛ همان طور که شما در [[قرآن]] می‌خوانید، [[خدای بزرگ]] زمانی که [[نبوت]] را به وسیله حبیبش پایان بخشید، [[بندگان]] را به لقای خود [[بشارت]] داد و این، امری حتمی و قطعی است.
	## {{عربی\|أعلم بأن هذه الجنة في يوم الله أعظم من كل الجنان و ألطف من حقايق الرضوان لان الله تبارك و تعالى بعد الذي ختم مقام النبوة في شأن حبيبه و صفيه و خيرته من خلقه كما نزل في ملكوت العزة؛ و لكنه رسول الله خاتم النبيين...}}<ref>حسین علی بهاء، جواهر الاسرار، ج۳، (مجموعه «آثار قلم أعلی»)، ص۴۸.</ref>؛ بدان که این [[بهشت]] در [[روز]] (متعلق به) [[خداوند]] از هر [[بهشتی]] بزرگ‌تر و از [[حقایق]] [[رضوان]] لطیف‌تر است، چون خداوند - تبارک و تعالی - پس از آن‌که [[مقام نبوت]] را در [[شأن]] حبیبش و برگزیده از خلقش ختم کرد هم‌چنان که در [[ملکوت]] [[عزت]] ([[قرآن]]) نازل کرد لیکن او [[رسول خدا]] و [[خاتم پیامبران]] است... .		## {{عربی\|أعلم بأن هذه الجنة في يوم الله أعظم من كل الجنان و ألطف من حقايق الرضوان لان الله تبارك و تعالى بعد الذي ختم مقام النبوة في شأن حبيبه و صفيه و خيرته من خلقه كما نزل في ملكوت العزة؛ و لكنه رسول الله خاتم النبيين...}}<ref>حسین علی بهاء، جواهر الاسرار، ج۳، (مجموعه «آثار قلم أعلی»)، ص۴۸.</ref>؛ بدان که این [[بهشت]] در [[روز]] (متعلق به) [[خداوند]] از هر [[بهشتی]] بزرگ‌تر و از [[حقایق]] [[رضوان]] لطیف‌تر است، چون خداوند - تبارک و تعالی - پس از آن‌که [[مقام نبوت]] را در [[شأن]] حبیبش و برگزیده از خلقش ختم کرد هم‌چنان که در [[ملکوت]] [[عزت]] ([[قرآن]]) نازل کرد لیکن او [[رسول خدا]] و [[خاتم پیامبران]] است... .

Bahmani: /* نسبت‌شناسی مصداقی واژگان «نبی» و «رسول» */

2025-04-10T05:33:26Z

نسبت‌شناسی مصداقی واژگان «نبی» و «رسول»

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۱۶۸:		خط ۱۶۸:
	در اینکه میان مفهوم «[[نبی]]» و «رسول» از حیث مصداق چه نسبتی برقرار است، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد:		در اینکه میان مفهوم «[[نبی]]» و «رسول» از حیث مصداق چه نسبتی برقرار است، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد:

	۱. «[[نبوت]]» از لحاظ مصداق اعم از «[[رسالت]]» است. این نظر متکی بر [[اختلاف]] موارد استعمال «نبی» و «رسول» در [[قرآن]] خصوصاً [[روایات شریفه]] در این باب است. از میان [[احادیث]]، [[روایت]] [[ابوذر]]، مورد [[استشهاد]] بسیاری از [[مفسران]] قرار گرفته است به این بیان که او از [[نبی اکرم]]{{صل}}، تعداد [[انبیاء]]{{عم}} را می‌پرسد و چنین عرضه می‌دارد که چند تن از ایشان جزء [[مرسلین]] هستند؟ حضرت{{صل}}، شمار انبیاء{{عم}} را ۱۲۴ هزار نفر دانسته که تنها، ۳۱۳ نفر از میان ایشان به رسالت [[مبعوث]] گشته‌اند.		۱. «[[نبوت]]» از لحاظ مصداق اعم از «[[رسالت]]» است. این نظر متکی بر [[اختلاف]] موارد استعمال «نبی» و «رسول» در [[قرآن]] خصوصاً [[روایات شریفه]] در این باب است. از میان [[احادیث]]، [[روایت]] [[ابوذر]]، مورد استشهاد بسیاری از [[مفسران]] قرار گرفته است به این بیان که او از [[نبی اکرم]]{{صل}}، تعداد [[انبیاء]]{{عم}} را می‌پرسد و چنین عرضه می‌دارد که چند تن از ایشان جزء [[مرسلین]] هستند؟ حضرت{{صل}}، شمار انبیاء{{عم}} را ۱۲۴ هزار نفر دانسته که تنها، ۳۱۳ نفر از میان ایشان به رسالت [[مبعوث]] گشته‌اند.

	همچنین در پاسخ به تعداد کتاب‌های نازله می‌فرمایند: «[[خداوند]] ۱۰۴ کتاب نازل فرموده است: بر [[شیث]]{{ع}} ۵۰ [[صحیفه]]، بر [[ادریس]]{{ع}} ۳۰ صحیفه، بر ابراهیم{{ع}} ۲۰ صحیفه و همچنین کتاب‌های [[تورات]]، [[انجیل]]، [[زبور]] و قرآن<ref>صدوق، الخصال، ج۲، ص۵۲۴؛ مسعود بن ورام، مجموعه ورام، ج۲، ص۶۷؛ محمد بن ابی جمهور، عوالی اللئالی، ج۱، ص۹۲؛ عباس قمی، سفینة البحار، ج۸، ص۱۶۴.</ref>.		همچنین در پاسخ به تعداد کتاب‌های نازله می‌فرمایند: «[[خداوند]] ۱۰۴ کتاب نازل فرموده است: بر [[شیث]]{{ع}} ۵۰ [[صحیفه]]، بر [[ادریس]]{{ع}} ۳۰ صحیفه، بر ابراهیم{{ع}} ۲۰ صحیفه و همچنین کتاب‌های [[تورات]]، [[انجیل]]، [[زبور]] و قرآن<ref>صدوق، الخصال، ج۲، ص۵۲۴؛ مسعود بن ورام، مجموعه ورام، ج۲، ص۶۷؛ محمد بن ابی جمهور، عوالی اللئالی، ج۱، ص۹۲؛ عباس قمی، سفینة البحار، ج۸، ص۱۶۴.</ref>.

Bahmani: /* بیان شبهه */

2025-04-10T04:34:40Z

بیان شبهه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	=== بیان شبهه ===		=== بیان شبهه ===
	در [[قرآن کریم]] ذکر {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} تنها در آیه ۴۰ [[سوره احزاب]] آمده است. عموم [[مسلمین]] بر آنند که عبارت {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} به معنای آخرین فرستاده خداست و رابطه [[خدا]] با [[بشر]]، منقطع و باب [[وحی الهی]] مسدود گشته است. بسیار عجیب به نظر می‌رسد که چنین مسئله مهمی، مربوط به [[تغییر]] [[سنت الهی]] و قطع سلسله رسالت و [[وحی الهی]]، بعد از ۱۲۴ هزار [[پیامبر]]، توسط [[خداوند]] [[رحمن]] و ~~[[رحیم]]،~~ برای [[هدایت]] و تربیت بشر همیشه محتاج، فقط و فقط با ذکر یک عبارت {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} در کل [[قرآن شریف]] که [[حجت]] باقیه و ام‌الکتاب شریعت مقدس [[حضرت رسول]]{{صل}} می‌باشد؛ آن هم در [[سوره]] و آیه‌ای که [[شأن]] نزول آن هیچ ربطی به مسئله مسدود شدن [[فیض الهی]] ندارد و کاملاً متفاوت است! همچنین در نگاه نخست به [[آیه]] مزبور، این سؤال در ذهن مطرح می‌گردد که اگر برداشت رایج از {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} (پایان‌دهنده [[پیامبران]]) صحیح باشد، ربط عبارت {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} با قسمت اول آیه که مربوط به [[زندگی]] خصوصی پیامبر است، چیست؟ و چرا نکته‌ای به این اهمیت که [[سرنوشت]] آتی یک [[امت]] را رقم می‌زند، در [[قرآن]] تنها یک بار، آن هم در عبارتی چنین بی‌ربط و چند پهلو گنجانده شده است؟ این واقعیت که محمد{{صل}} هیچ فرزند پسری نداشته، به این‌که دیگر [[پیامبری]] نخواهد آمد، چه ربطی دارد؟<ref>مقاله «تأملی در آثار اسلامی پیرامون مبحث خاتمیت» برگرفته از سایت آیین بهائی.</ref> به هر حال هیچ ربط منطقی بین [[نفی]] ابوت [[حضرت محمد]] و [[خاتم النبیین]] بودن آن حضرت وجود ندارد<ref>کریستوفر باک، تفسیر قرآن در کتاب ایقان، ص۹۱۴.</ref>.		در [[قرآن کریم]] ذکر {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} تنها در آیه ۴۰ [[سوره احزاب]] آمده است. عموم [[مسلمین]] بر آنند که عبارت {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} به معنای آخرین فرستاده خداست و رابطه [[خدا]] با [[بشر]]، منقطع و باب [[وحی الهی]] مسدود گشته است. بسیار عجیب به نظر می‌رسد که چنین مسئله مهمی، مربوط به [[تغییر]] [[سنت الهی]] و قطع سلسله رسالت و [[وحی الهی]]، بعد از ۱۲۴ هزار [[پیامبر]]، توسط [[خداوند]] رحمن و رحیم، برای [[هدایت]] و تربیت بشر همیشه محتاج، فقط و فقط با ذکر یک عبارت {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} در کل [[قرآن شریف]] که [[حجت]] باقیه و ام‌الکتاب شریعت مقدس [[حضرت رسول]]{{صل}} می‌باشد؛ آن هم در [[سوره]] و آیه‌ای که [[شأن]] نزول آن هیچ ربطی به مسئله مسدود شدن [[فیض الهی]] ندارد و کاملاً متفاوت است! همچنین در نگاه نخست به [[آیه]] مزبور، این سؤال در ذهن مطرح می‌گردد که اگر برداشت رایج از {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} (پایان‌دهنده [[پیامبران]]) صحیح باشد، ربط عبارت {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} با قسمت اول آیه که مربوط به [[زندگی]] خصوصی پیامبر است، چیست؟ و چرا نکته‌ای به این اهمیت که [[سرنوشت]] آتی یک [[امت]] را رقم می‌زند، در [[قرآن]] تنها یک بار، آن هم در عبارتی چنین بی‌ربط و چند پهلو گنجانده شده است؟ این واقعیت که محمد{{صل}} هیچ فرزند پسری نداشته، به این‌که دیگر [[پیامبری]] نخواهد آمد، چه ربطی دارد؟<ref>مقاله «تأملی در آثار اسلامی پیرامون مبحث خاتمیت» برگرفته از سایت آیین بهائی.</ref> به هر حال هیچ ربط منطقی بین [[نفی]] ابوت [[حضرت محمد]] و [[خاتم النبیین]] بودن آن حضرت وجود ندارد<ref>کریستوفر باک، تفسیر قرآن در کتاب ایقان، ص۹۱۴.</ref>.

	اگر قرار بود خداوند [[حضرت رسول اکرم]]{{صل}} را آخرین [[رسول]] حامی وحی الهی در همه ادوار و اکوار فرماید، یقیناً این نکته بسیار مهم را با تصریح و به تفصیل در بخشی کاملاً مستقل مطرح می‌فرمود؛ لذا این [[باور]] که حضرت محمد{{صل}} [[آخرین پیامبر]] آسمانی است و تا ابد پیامبر دیگری ظاهر نخواهد شد، صرفاً ناشی از عدم [[درک]] صحیح قرآن شریف و سو و [[سوء]] تعبیر [[آیات]] آن است<ref>گفتگوی ماهواره‌ای شبکه بهائی با موضوع: تجدید و تکامل ادیان؛ مجری: دکتر معین افغانی، کارشناس: دکتر نصرت الله محمد حسینی.</ref>.<ref>[[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|خاتمیت در قرآن]]، ص ۱۴۴.</ref>		اگر قرار بود خداوند [[حضرت رسول اکرم]]{{صل}} را آخرین [[رسول]] حامی وحی الهی در همه ادوار و اکوار فرماید، یقیناً این نکته بسیار مهم را با تصریح و به تفصیل در بخشی کاملاً مستقل مطرح می‌فرمود؛ لذا این [[باور]] که حضرت محمد{{صل}} [[آخرین پیامبر]] آسمانی است و تا ابد پیامبر دیگری ظاهر نخواهد شد، صرفاً ناشی از عدم [[درک]] صحیح قرآن شریف و سو و [[سوء]] تعبیر [[آیات]] آن است<ref>گفتگوی ماهواره‌ای شبکه بهائی با موضوع: تجدید و تکامل ادیان؛ مجری: دکتر معین افغانی، کارشناس: دکتر نصرت الله محمد حسینی.</ref>.<ref>[[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|خاتمیت در قرآن]]، ص ۱۴۴.</ref>

Bahmani در ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۳

2025-04-09T14:53:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[فروردین]]\|روز=[[20]]\|سال=[[۱۴۰۴]]\|کاربر=Bahmani}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = شبهات ختم نبوت		\| موضوع مرتبط = شبهات ختم نبوت

Bahmani: /* منابع */

2025-04-09T14:52:34Z

منابع

نمایش تغییرات

Bahmani: /* شبهه دهم: آیات و آمدن پیامبر جدید */

2025-04-09T14:43:26Z

شبهه دهم: آیات و آمدن پیامبر جدید

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۳
خط ۶۵۱:		خط ۶۵۱:
	ثالثاً: آنچه مورد نفی [[قرآن]] است آمدن پیامبر یا پیامبرانی با [[دین جدید]] است و آن‌که [[پیامبری]] در رکاب [[حضرت حجت]]{{ع}} و مروج دین او باشد، منافاتی با قول به خاتمیت ندارد<ref>[[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|خاتمیت در قرآن]]، ص ۲۴۴.</ref>.		ثالثاً: آنچه مورد نفی [[قرآن]] است آمدن پیامبر یا پیامبرانی با [[دین جدید]] است و آن‌که [[پیامبری]] در رکاب [[حضرت حجت]]{{ع}} و مروج دین او باشد، منافاتی با قول به خاتمیت ندارد<ref>[[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|خاتمیت در قرآن]]، ص ۲۴۴.</ref>.

	== [[شبهه]] دهم: آیات و آمدن پیامبر جدید ==		== [[شبهه]] دهم: آیات قرآن و آمدن پیامبر جدید ==
	یکی از [[شبهات]] این است که [[آیات]] متعدد با زبان واحد حاکی از این است که پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[پیامبر]] جدیدی که مؤسس [[شریعت]] تازه است، خواهد آمد؛ زیرا [[خداوند]] در این آیات چنین فرموده است: {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا}}<ref>«روزی که روح و فرشتگان (دیگر) ردیف ایستند؛ دم برنیاورند مگر آن کس که (خداوند) بخشنده بدو اذن دهد و او سخن درست گوید» سوره نبأ، آیه ۳۸.</ref>، {{متن قرآن\|وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ * يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ}}<ref>«و به روزی گوش فرا دار که بانگ برآورنده از جایگاهی نزدیک، بانگ برآورد * روزی که بانگ آسمانی راستین را بشنوند، همان، روز رستخیز است» سوره ق، آیه ۴۱-۴۲.</ref>، {{متن قرآن\|وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا}}<ref>«و (امر) پروردگارت برسد و فرشتگان صف در صف فرا رسند،» سوره فجر، آیه ۲۲.</ref>، {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«روزی که مردم نزد پروردگار جهانیان بپا می‌ایستند» سوره مطففین، آیه ۶.</ref>، {{متن قرآن\|هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>«آیا چشمداشتی جز این دارند که فرشتگان نزد آنان بیایند یا پروردگارت آید یا برخی از نشانه‌های عذاب پروردگارت آید؟ روزی که برخی نشانه‌های پروردگارت آید کسی که از پیش ایمان نیاورده یا در ایمان خویش کار نیکویی انجام نداده باشد ایمانش او را سودی نخواهد داد؛ بگو چشم به راه باشید که ما نیز چشم به راهیم» سوره انعام، آیه ۱۵۸.</ref>.<ref>[[محمد اسحاق عارفی\|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱ (کتاب)\|خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱]] ص ۸۶.</ref>		یکی از [[شبهات]] این است که [[آیات]] متعدد با زبان واحد حاکی از این است که پس از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[پیامبر]] جدیدی که مؤسس [[شریعت]] تازه است، خواهد آمد؛ زیرا [[خداوند]] در این آیات چنین فرموده است: {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا}}<ref>«روزی که روح و فرشتگان (دیگر) ردیف ایستند؛ دم برنیاورند مگر آن کس که (خداوند) بخشنده بدو اذن دهد و او سخن درست گوید» سوره نبأ، آیه ۳۸.</ref>، {{متن قرآن\|وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ * يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ}}<ref>«و به روزی گوش فرا دار که بانگ برآورنده از جایگاهی نزدیک، بانگ برآورد * روزی که بانگ آسمانی راستین را بشنوند، همان، روز رستخیز است» سوره ق، آیه ۴۱-۴۲.</ref>، {{متن قرآن\|وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا}}<ref>«و (امر) پروردگارت برسد و فرشتگان صف در صف فرا رسند،» سوره فجر، آیه ۲۲.</ref>، {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«روزی که مردم نزد پروردگار جهانیان بپا می‌ایستند» سوره مطففین، آیه ۶.</ref>، {{متن قرآن\|هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>«آیا چشمداشتی جز این دارند که فرشتگان نزد آنان بیایند یا پروردگارت آید یا برخی از نشانه‌های عذاب پروردگارت آید؟ روزی که برخی نشانه‌های پروردگارت آید کسی که از پیش ایمان نیاورده یا در ایمان خویش کار نیکویی انجام نداده باشد ایمانش او را سودی نخواهد داد؛ بگو چشم به راه باشید که ما نیز چشم به راهیم» سوره انعام، آیه ۱۵۸.</ref>.<ref>[[محمد اسحاق عارفی\|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱ (کتاب)\|خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱]] ص ۸۶.</ref>

Bahmani: /* منابع */

2025-04-09T14:43:01Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۳
خط ۷۲۵:		خط ۷۲۵:
	# [[پرونده:IM010661.jpg\|22px]] [[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|'''خاتمیت در قرآن''']]		# [[پرونده:IM010661.jpg\|22px]] [[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|'''خاتمیت در قرآن''']]
	# [[پرونده:1379348.jpg\|22px]] [[محمد اسحاق عارفی\|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱ (کتاب)\|'''خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱''']]		# [[پرونده:1379348.jpg\|22px]] [[محمد اسحاق عارفی\|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱ (کتاب)\|'''خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱''']]
			# [[پرونده:1379734.jpg\|22px]] [[سعیده سادات نبوی\|نبوی، سعیده سادات]]، [[خاتمیت در محضر علما (کتاب)\|'''خاتمیت در محضر علما''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}