شب عاشورا در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۴

2025-03-05T09:24:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = شب عاشورا		\| موضوع مرتبط = شب عاشورا
	\| عنوان مدخل = شب عاشورا		\| عنوان مدخل = شب عاشورا
	\| مداخل مرتبط = [[شب عاشورا در تاریخ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[شب عاشورا در تاریخ اسلامی]] - [[شب عاشورا در معارف و سیره حسینی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* حمله به خیام امام {{ع}} در عصر تاسوعا */

2025-03-05T08:09:06Z

حمله به خیام امام {{ع}} در عصر تاسوعا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	عباس {{ع}} فرمود: [[عجله]] نکنید تا نزد ابی عبدالله برگردم و آنچه گفتید را به او گزارش دهم. آنها متوقف شدند و گفتند: نزد او برو، جریان را به او گزارش بده بعد با پاسخش نزد ما بیا.		عباس {{ع}} فرمود: [[عجله]] نکنید تا نزد ابی عبدالله برگردم و آنچه گفتید را به او گزارش دهم. آنها متوقف شدند و گفتند: نزد او برو، جریان را به او گزارش بده بعد با پاسخش نزد ما بیا.

	عباس برگشت و به سوی حسین {{ع}} دوید تا خبر را به او اطلاع دهد. در این [[زمان]] همراهان عباس ایستادند و برای [[سپاه]] [[عمر بن سعد]] [[خطبه]] خواندند... [[حبیب بن مظاهر]] به زهیر بن قین گفت: اگر مایلی با [[سپاه]] عمر بن سعد سخن بگو و اگر می‌خواهی من با آنها سخن می‌گویم؛ زهیر گفت: چون شما ابتدا این پیشنهاد را داده‌ای شما با آنان سخن بگو. حبیب بن مظاهر گفت: فردای [[قیامت]] بدترین [[قوم]] در نزد [[خدا]] آن قومی هستند که در حالی نزد خدا می‌روند که [[فرزندان]] پیامبرشان {{صل}} و [[خاندان]] و [[اهل]] بیتش {{عم}} و [[بندگان]] [[عابد]] این [[شهر]] را که در [[سحرگاهان]] به [[شب‌زنده‌داری]] می‌پردازند و بسیار خدا را یاد می‌کنند، را کشته‌اند. [[حبیب]] این را به زهیر بن قین گفت به طوری که سپاه عمر بن سعد آن را می‌شنیدند؛ لذا [[عزرة بن قیس]] از سپاه عمر بن سعد این سخن را شنید.		عباس برگشت و به سوی حسین {{ع}} دوید تا خبر را به او اطلاع دهد. در این [[زمان]] همراهان عباس ایستادند و برای [[سپاه]] [[عمر بن سعد]] [[خطبه]] خواندند... [[حبیب بن مظاهر]] به زهیر بن قین گفت: اگر مایلی با [[سپاه]] عمر بن سعد سخن بگو و اگر می‌خواهی من با آنها سخن می‌گویم؛ زهیر گفت: چون شما ابتدا این پیشنهاد را داده‌ای شما با آنان سخن بگو. حبیب بن مظاهر گفت: فردای [[قیامت]] بدترین [[قوم]] در نزد [[خدا]] آن قومی هستند که در حالی نزد خدا می‌روند که [[فرزندان]] پیامبرشان {{صل}} و [[خاندان]] و [[اهل]] بیتش {{عم}} و [[بندگان]] [[عابد]] این [[شهر]] را که در سحرگاهان به [[شب‌زنده‌داری]] می‌پردازند و بسیار خدا را یاد می‌کنند، را کشته‌اند. [[حبیب]] این را به زهیر بن قین گفت به طوری که سپاه عمر بن سعد آن را می‌شنیدند؛ لذا [[عزرة بن قیس]] از سپاه عمر بن سعد این سخن را شنید.

	عزرة بن قیس به حبیب گفت: هر چه می‌توانی از خودت تعریف کن! زهیر گفت: خدا نفس او را [[پاکیزه]] گردانیده و او را [[هدایت]] کرده است، آی عزرة از خدا بترس، من [[خیرخواه]] شما هستم، آی عزرة تو را به خدا، مبادا از کسانی باشی که [[گمراهان]] را در کشتن [[نفوس]] [[پاک]] [[یاری]] می‌کنند! عزرة بن قیس گفت: آی زهیر! تو در نزد ما جزو [[پیروان]] اهل این [[بیت]] یعنی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} نبوده‌ای، تو عثمانی بودی<ref>منشأ پیدایش اصطلاح عثمانی این بود که پس از قتل عثمان مسلمانان به دو دسته تقسیم شده بودند دسته‌ای عثمان و مظلوم و کشتن او را گناهی بزرگ تلقی کردند و علی {{ع}} را مسئول ریخته شدن خون عثمان دانسته‌اند، و دسته دیگر عثمان را مجرم و گناهکار شمرده و علی {{ع}} را مسئول خون عثمان نمی‌دانسته‌اند؛ از این‌رو به گروه اول عثمانی و به گروه دوم علوی می‌گفته‌اند.</ref>، حال چه شد که از [[حسین]] حمایت می‌کنی.		عزرة بن قیس به حبیب گفت: هر چه می‌توانی از خودت تعریف کن! زهیر گفت: خدا نفس او را [[پاکیزه]] گردانیده و او را [[هدایت]] کرده است، آی عزرة از خدا بترس، من [[خیرخواه]] شما هستم، آی عزرة تو را به خدا، مبادا از کسانی باشی که [[گمراهان]] را در کشتن [[نفوس]] [[پاک]] [[یاری]] می‌کنند! عزرة بن قیس گفت: آی زهیر! تو در نزد ما جزو [[پیروان]] اهل این [[بیت]] یعنی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} نبوده‌ای، تو عثمانی بودی<ref>منشأ پیدایش اصطلاح عثمانی این بود که پس از قتل عثمان مسلمانان به دو دسته تقسیم شده بودند دسته‌ای عثمان و مظلوم و کشتن او را گناهی بزرگ تلقی کردند و علی {{ع}} را مسئول ریخته شدن خون عثمان دانسته‌اند، و دسته دیگر عثمان را مجرم و گناهکار شمرده و علی {{ع}} را مسئول خون عثمان نمی‌دانسته‌اند؛ از این‌رو به گروه اول عثمانی و به گروه دوم علوی می‌گفته‌اند.</ref>، حال چه شد که از [[حسین]] حمایت می‌کنی.

	زهیر گفت: مگر نه این است که شما با موضع‌گیری فعلی‌ام فهمیدی من از آن [[اهل بیت]] هستم. والله من هرگز برای حسین [[نامه]] ننوشته‌ام و هیچگاه فرستاده‌ای را به سویش نفرستاده‌ام و به او [[وعده]] [[یاری]] نداده‌ام ولی شما [[نامه]] نوشتید، اما مسیر حرکت، من و او را به هم رسانیده است. وقتی [[حسین]] را دیدم به یاد [[رسول خدا]] {{صل}} و موقعیت حسین نزد او افتاده‌ام و فهمیدم او به طرف دشمنانش یعنی شماها می‌آید لذا عاقلانه دیده‌ام که او را یاری کنم و در [[حزب]] او باشم و جانم را پای [[جان]] او قرار دهم، تا بدین وسیله حق خدا و رسولش {{صل}} را که شما ضایع کرده‌اید مراعات کرده باشم.		زهیر گفت: مگر نه این است که شما با موضع‌گیری فعلی‌ام فهمیدی من از آن [[اهل بیت]] هستم. والله من هرگز برای حسین نامه ننوشته‌ام و هیچگاه فرستاده‌ای را به سویش نفرستاده‌ام و به او [[وعده]] [[یاری]] نداده‌ام ولی شما نامه نوشتید، اما مسیر حرکت، من و او را به هم رسانیده است. وقتی [[حسین]] را دیدم به یاد [[رسول خدا]] {{صل}} و موقعیت حسین نزد او افتاده‌ام و فهمیدم او به طرف دشمنانش یعنی شماها می‌آید لذا عاقلانه دیده‌ام که او را یاری کنم و در [[حزب]] او باشم و جانم را پای [[جان]] او قرار دهم، تا بدین وسیله حق خدا و رسولش {{صل}} را که شما ضایع کرده‌اید مراعات کرده باشم.

	وقتی [[عباس بن علی]] آنچه [[عمر بن سعد]] به حسین {{ع}} پیشنهاد کرده بود را به اطلاع حسین {{ع}} رسانید، حسین {{ع}} فرمود: نزدشان برگرد و اگر می‌توانی کارشان را تا صبح فردا به عقب بینداز و آنها را امشب از ما دور کن، تا که شاید امشب به درگاه پروردگارمان [[نماز]] بگذاریم و او را بخوانیم و از او طلب [[مغفرت]] بکنیم! [[خدا]] می‌داند که من نماز به درگاهش و [[تلاوت]] کتابش و [[دعا]] و [[استغفار]] زیاد را [[دوست]] می‌دارم.		وقتی [[عباس بن علی]] آنچه [[عمر بن سعد]] به حسین {{ع}} پیشنهاد کرده بود را به اطلاع حسین {{ع}} رسانید، حسین {{ع}} فرمود: نزدشان برگرد و اگر می‌توانی کارشان را تا صبح فردا به عقب بینداز و آنها را امشب از ما دور کن، تا که شاید امشب به درگاه پروردگارمان [[نماز]] بگذاریم و او را بخوانیم و از او طلب [[مغفرت]] بکنیم! [[خدا]] می‌داند که من نماز به درگاهش و [[تلاوت]] کتابش و [[دعا]] و [[استغفار]] زیاد را [[دوست]] می‌دارم.

Bahmani: /* وصیت و دلداری حسین بن علی {{ع}} به زینب کبری {{س}} */

2024-07-07T10:21:39Z

وصیت و دلداری حسین بن علی {{ع}} به زینب کبری {{س}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	دو یا سه بار این ابیات را تکرار کرد تا اینکه فهمیدم و متوجه شدم منظورش چیست، [[بغض]] گلویم را گرفت، ولی اشکم را نگه داشتم و ساکت شدم، اما فهمیدم [[بلا]] نازل شده است! اما عمه‌‎ام نیز، آنچه را که من شنیده بودم شنید ـ ولی از آن رو که [[زن]] بود و [[زنان]] رقت قلب دارند و بی‌تاب می‌شوند ـ نتوانست خودش را کنترل کند در حالی که پیراهنش روی [[زمین]] کشیده می‌شد و رویش باز بود برخاست نزد [[حسین]] {{ع}} رفت، گفت: ای وای! ای کاش [[مرگ]]، [[زندگی]] را از من می‌گرفت، یک [[روز]] مادرم [[فاطمه]] مرد، بعد پدرم [[علی]]، و بعد برادرم [[حسن]]، تنها تو مانده‌ای ای [[جانشین]] و باقی‌مانده گذشتگان!		دو یا سه بار این ابیات را تکرار کرد تا اینکه فهمیدم و متوجه شدم منظورش چیست، [[بغض]] گلویم را گرفت، ولی اشکم را نگه داشتم و ساکت شدم، اما فهمیدم [[بلا]] نازل شده است! اما عمه‌‎ام نیز، آنچه را که من شنیده بودم شنید ـ ولی از آن رو که [[زن]] بود و [[زنان]] رقت قلب دارند و بی‌تاب می‌شوند ـ نتوانست خودش را کنترل کند در حالی که پیراهنش روی [[زمین]] کشیده می‌شد و رویش باز بود برخاست نزد [[حسین]] {{ع}} رفت، گفت: ای وای! ای کاش [[مرگ]]، [[زندگی]] را از من می‌گرفت، یک [[روز]] مادرم [[فاطمه]] مرد، بعد پدرم [[علی]]، و بعد برادرم [[حسن]]، تنها تو مانده‌ای ای [[جانشین]] و باقی‌مانده گذشتگان!

	حسین {{ع}} نگاهی به خواهر کرد و فرمود: خواهرم! [[شیطان]]، [[شکیبایی]] و بردباری‎ات را نگیرد. عمه‌ام زینب گفت: پدر و مادرم به فدایت ای [[ابا عبدالله]]! آیا آماده شده‌ای تا کشته شوی؟ جانم به فدایت. پدرم اندوهش را فرو نشاند و [[اشک]] از چشمانش جاری شد و این [[مَثَل~~]] [[~~عربی]] را به زبان جاری ساخت فرمود: که اگر شترمرغ شبی رها می‌شد به [[خواب]] می‌رفت! یعنی اگر مرا رها می‌کردند و متعرضم نمی‌شدند به جای خود می‌ماندم و به اینجا نمی‌آمدم.		حسین {{ع}} نگاهی به خواهر کرد و فرمود: خواهرم! [[شیطان]]، [[شکیبایی]] و بردباری‎ات را نگیرد. عمه‌ام زینب گفت: پدر و مادرم به فدایت ای [[ابا عبدالله]]! آیا آماده شده‌ای تا کشته شوی؟ جانم به فدایت. پدرم اندوهش را فرو نشاند و [[اشک]] از چشمانش جاری شد و این مَثَل عربی را به زبان جاری ساخت فرمود: که اگر شترمرغ شبی رها می‌شد به [[خواب]] می‌رفت! یعنی اگر مرا رها می‌کردند و متعرضم نمی‌شدند به جای خود می‌ماندم و به اینجا نمی‌آمدم.

	عمه‌ام [[زینب]] گفت: وای بر من! برخلاف میل خود کشته می‌شوی! اینکه بر من جگر خراش‌تر و سخت‌تر است! آنگاه به صورت خویش سیلی زد و دستش را به طرف گریبانش برده آن را پاره کرد و بیهوش بر [[زمین]] افتاد! [[حسین]] {{ع}} بر بالینش رفت و بر صورتش آب ریخت<ref>شاید از باقی‌مانده آب‌هایی بوده که شب هفتم آورده بوده‌اند.</ref> و به خواهرش فرمود: ای خواهرم! [[تقوای الهی]] را پیشه کن و به واسطه دلگرمی‌هایی که [[خداوند]] به [[صابرین]] داده خویشتن‎داری نما، بدان که [[اهل]] زمین می‌میرند و اهل آسمان باقی نخواهند ماند، همه چیز نابود خواهد شد جز ذات خداوندی که زمین را با قدرتش [[خلق]] کرد و [[مخلوقات]] را برانگیخته و به سوی خود باز می‌گرداند و او یکتا و واحد است، پدرم بهتر از من بود، مادرم بهتر از من بود و برادرم هم [[برتر]] از من بود. همه این‎ها به [[شهادت]] رسیدند، من و آنها و هر [[مسلمانی]] چون [[رسول خدا]] خواهند مرد.		عمه‌ام [[زینب]] گفت: وای بر من! برخلاف میل خود کشته می‌شوی! اینکه بر من جگر خراش‌تر و سخت‌تر است! آنگاه به صورت خویش سیلی زد و دستش را به طرف گریبانش برده آن را پاره کرد و بیهوش بر [[زمین]] افتاد! [[حسین]] {{ع}} بر بالینش رفت و بر صورتش آب ریخت<ref>شاید از باقی‌مانده آب‌هایی بوده که شب هفتم آورده بوده‌اند.</ref> و به خواهرش فرمود: ای خواهرم! [[تقوای الهی]] را پیشه کن و به واسطه دلگرمی‌هایی که [[خداوند]] به [[صابرین]] داده خویشتن‎داری نما، بدان که [[اهل]] زمین می‌میرند و اهل آسمان باقی نخواهند ماند، همه چیز نابود خواهد شد جز ذات خداوندی که زمین را با قدرتش [[خلق]] کرد و [[مخلوقات]] را برانگیخته و به سوی خود باز می‌گرداند و او یکتا و واحد است، پدرم بهتر از من بود، مادرم بهتر از من بود و برادرم هم [[برتر]] از من بود. همه این‎ها به [[شهادت]] رسیدند، من و آنها و هر [[مسلمانی]] چون [[رسول خدا]] خواهند مرد.

Bahmani: /* حمله به خیام امام {{ع}} در عصر تاسوعا */

2023-09-10T06:48:51Z

حمله به خیام امام {{ع}} در عصر تاسوعا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	عباس برگشت و به سوی حسین {{ع}} دوید تا خبر را به او اطلاع دهد. در این [[زمان]] همراهان عباس ایستادند و برای [[سپاه]] [[عمر بن سعد]] [[خطبه]] خواندند... [[حبیب بن مظاهر]] به زهیر بن قین گفت: اگر مایلی با [[سپاه]] عمر بن سعد سخن بگو و اگر می‌خواهی من با آنها سخن می‌گویم؛ زهیر گفت: چون شما ابتدا این پیشنهاد را داده‌ای شما با آنان سخن بگو. حبیب بن مظاهر گفت: فردای [[قیامت]] بدترین [[قوم]] در نزد [[خدا]] آن قومی هستند که در حالی نزد خدا می‌روند که [[فرزندان]] پیامبرشان {{صل}} و [[خاندان]] و [[اهل]] بیتش {{عم}} و [[بندگان]] [[عابد]] این [[شهر]] را که در [[سحرگاهان]] به [[شب‌زنده‌داری]] می‌پردازند و بسیار خدا را یاد می‌کنند، را کشته‌اند. [[حبیب]] این را به زهیر بن قین گفت به طوری که سپاه عمر بن سعد آن را می‌شنیدند؛ لذا [[عزرة بن قیس]] از سپاه عمر بن سعد این سخن را شنید.		عباس برگشت و به سوی حسین {{ع}} دوید تا خبر را به او اطلاع دهد. در این [[زمان]] همراهان عباس ایستادند و برای [[سپاه]] [[عمر بن سعد]] [[خطبه]] خواندند... [[حبیب بن مظاهر]] به زهیر بن قین گفت: اگر مایلی با [[سپاه]] عمر بن سعد سخن بگو و اگر می‌خواهی من با آنها سخن می‌گویم؛ زهیر گفت: چون شما ابتدا این پیشنهاد را داده‌ای شما با آنان سخن بگو. حبیب بن مظاهر گفت: فردای [[قیامت]] بدترین [[قوم]] در نزد [[خدا]] آن قومی هستند که در حالی نزد خدا می‌روند که [[فرزندان]] پیامبرشان {{صل}} و [[خاندان]] و [[اهل]] بیتش {{عم}} و [[بندگان]] [[عابد]] این [[شهر]] را که در [[سحرگاهان]] به [[شب‌زنده‌داری]] می‌پردازند و بسیار خدا را یاد می‌کنند، را کشته‌اند. [[حبیب]] این را به زهیر بن قین گفت به طوری که سپاه عمر بن سعد آن را می‌شنیدند؛ لذا [[عزرة بن قیس]] از سپاه عمر بن سعد این سخن را شنید.

	عزرة بن قیس به حبیب گفت: هر چه می‌توانی از خودت تعریف کن! زهیر گفت: خدا نفس او را [[پاکیزه]] گردانیده و او را [[هدایت]] کرده است، آی عزرة از خدا بترس، من [[خیرخواه]] شما هستم، آی عزرة تو را به خدا، مبادا از کسانی باشی که [[گمراهان]] را در کشتن [[نفوس]] [[پاک]] [[یاری]] می‌کنند! عزرة بن قیس گفت: آی زهیر! تو در نزد ما جزو [[پیروان]] اهل این [[بیت]] یعنی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} نبوده‌ای، تو عثمانی بودی<ref>منشأ پیدایش اصطلاح عثمانی این بود که پس از قتل عثمان مسلمانان به دو دسته تقسیم شده بودند دسته‌ای عثمان و مظلوم و کشتن او را گناهی بزرگ تلقی کردند و علی {{ع}} را مسئول ریخته شدن خون عثمان دانسته‌اند، و دسته دیگر عثمان را مجرم و گناهکار شمرده و علی {{ع}} را مسئول خون عثمان نمی‌دانسته‌اند؛ از این‌رو به گروه اول عثمانی و به گروه دوم علوی می‌گفته‌اند.</ref>، حال چه شد که از [[حسین]] [[حمایت]] می‌کنی.		عزرة بن قیس به حبیب گفت: هر چه می‌توانی از خودت تعریف کن! زهیر گفت: خدا نفس او را [[پاکیزه]] گردانیده و او را [[هدایت]] کرده است، آی عزرة از خدا بترس، من [[خیرخواه]] شما هستم، آی عزرة تو را به خدا، مبادا از کسانی باشی که [[گمراهان]] را در کشتن [[نفوس]] [[پاک]] [[یاری]] می‌کنند! عزرة بن قیس گفت: آی زهیر! تو در نزد ما جزو [[پیروان]] اهل این [[بیت]] یعنی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} نبوده‌ای، تو عثمانی بودی<ref>منشأ پیدایش اصطلاح عثمانی این بود که پس از قتل عثمان مسلمانان به دو دسته تقسیم شده بودند دسته‌ای عثمان و مظلوم و کشتن او را گناهی بزرگ تلقی کردند و علی {{ع}} را مسئول ریخته شدن خون عثمان دانسته‌اند، و دسته دیگر عثمان را مجرم و گناهکار شمرده و علی {{ع}} را مسئول خون عثمان نمی‌دانسته‌اند؛ از این‌رو به گروه اول عثمانی و به گروه دوم علوی می‌گفته‌اند.</ref>، حال چه شد که از [[حسین]] حمایت می‌کنی.

	زهیر گفت: مگر نه این است که شما با موضع‌گیری فعلی‌ام فهمیدی من از آن [[اهل بیت]] هستم. والله من هرگز برای حسین [[نامه]] ننوشته‌ام و هیچگاه فرستاده‌ای را به سویش نفرستاده‌ام و به او [[وعده]] [[یاری]] نداده‌ام ولی شما [[نامه]] نوشتید، اما مسیر حرکت، من و او را به هم رسانیده است. وقتی [[حسین]] را دیدم به یاد [[رسول خدا]] {{صل}} و موقعیت حسین نزد او افتاده‌ام و فهمیدم او به طرف دشمنانش یعنی شماها می‌آید لذا عاقلانه دیده‌ام که او را یاری کنم و در [[حزب]] او باشم و جانم را پای [[جان]] او قرار دهم، تا بدین وسیله حق خدا و رسولش {{صل}} را که شما ضایع کرده‌اید مراعات کرده باشم.		زهیر گفت: مگر نه این است که شما با موضع‌گیری فعلی‌ام فهمیدی من از آن [[اهل بیت]] هستم. والله من هرگز برای حسین [[نامه]] ننوشته‌ام و هیچگاه فرستاده‌ای را به سویش نفرستاده‌ام و به او [[وعده]] [[یاری]] نداده‌ام ولی شما [[نامه]] نوشتید، اما مسیر حرکت، من و او را به هم رسانیده است. وقتی [[حسین]] را دیدم به یاد [[رسول خدا]] {{صل}} و موقعیت حسین نزد او افتاده‌ام و فهمیدم او به طرف دشمنانش یعنی شماها می‌آید لذا عاقلانه دیده‌ام که او را یاری کنم و در [[حزب]] او باشم و جانم را پای [[جان]] او قرار دهم، تا بدین وسیله حق خدا و رسولش {{صل}} را که شما ضایع کرده‌اید مراعات کرده باشم.

Bahmani در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۸

2023-09-10T06:48:14Z

نمایش تغییرات

Wasity: /* سخنان امام{{ع}} در شب عاشورا */

2023-08-24T08:31:38Z

سخنان امام{{ع}} در شب عاشورا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۱
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۲:
	از «[[علی بن الحسین]]» [[روایت]] شده که گفت: «فرستاده‌ای از سوی عمر سعد نزد ما آمد و گفت: «ما تا فردا مهلتتان دادیم، اگر [[تسلیم]] شدید شما را به نزد [[امیر]]، [[عبیدالله بن زیاد]]، می‌فرستیم، و اگر نپذیرفتید رهایتان نمی‌کنیم!».<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[ترجمه معالم المدرستین ج۳ (کتاب)\|ترجمه معالم المدرستین]] ج۳، ص ۱۱۴.</ref>.		از «[[علی بن الحسین]]» [[روایت]] شده که گفت: «فرستاده‌ای از سوی عمر سعد نزد ما آمد و گفت: «ما تا فردا مهلتتان دادیم، اگر [[تسلیم]] شدید شما را به نزد [[امیر]]، [[عبیدالله بن زیاد]]، می‌فرستیم، و اگر نپذیرفتید رهایتان نمی‌کنیم!».<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[ترجمه معالم المدرستین ج۳ (کتاب)\|ترجمه معالم المدرستین]] ج۳، ص ۱۱۴.</ref>.

	==[[سخنان امام~~]]{{ع}}~~ در [[شب عاشورا]]==		==[[سخنان امام حسین در شب عاشورا]]==
	از علی بن الحسین{{ع}} گوید: پس از بازگشت عمر سعد، نزدیک غروب امام{{ع}} یارانش را جمع کرد و من که در حال [[بیماری]] بودم نزدیک رفتم و شنیدم که به آنان می‌فرمود: «[[خدای تبارک و تعالی]] را با [[برترین]] ستایش‌ها می‌ستایم و بر [[آسودگی]] و [[سختی]] [[سپاس]] می‌گویم. خداوندا تو را [[حمد]] می‌کنم که ما را با [[نبوت]] گرامی داشتی و با [[قرآن]] آشنا ساختی و در [[دین]] [[فقیه]] گردانیدی، و برای ما گوش‌های شنوا و دیده‌های [[بینا]] و دل‌های گیرا قرار دادی، و از [[مشرکان]] قرارمان ندادی. اما بعد، من یارانی [[برتر]] و نیکوتر از [[یاران]] خود، و [[اهل بیتی]] شایسته‌تر و پیوسته‌تر از [[اهل بیت]] خود نمی‌شناسم. [[خدا]] از سوی من به شما همگی [[پاداش]] خیر دهد. [[آگاه]] باشید! من [[یقین]] دارم که آنچه امروز از این [[دشمنان]] دیدیم، فردا به انجامش می‌رسانند؛ لذا من برای شما تدبیری اندیشیده‌ام:		از علی بن الحسین{{ع}} گوید: پس از بازگشت عمر سعد، نزدیک غروب امام{{ع}} یارانش را جمع کرد و من که در حال [[بیماری]] بودم نزدیک رفتم و شنیدم که به آنان می‌فرمود: «[[خدای تبارک و تعالی]] را با [[برترین]] ستایش‌ها می‌ستایم و بر [[آسودگی]] و [[سختی]] [[سپاس]] می‌گویم. خداوندا تو را [[حمد]] می‌کنم که ما را با [[نبوت]] گرامی داشتی و با [[قرآن]] آشنا ساختی و در [[دین]] [[فقیه]] گردانیدی، و برای ما گوش‌های شنوا و دیده‌های [[بینا]] و دل‌های گیرا قرار دادی، و از [[مشرکان]] قرارمان ندادی. اما بعد، من یارانی [[برتر]] و نیکوتر از [[یاران]] خود، و [[اهل بیتی]] شایسته‌تر و پیوسته‌تر از [[اهل بیت]] خود نمی‌شناسم. [[خدا]] از سوی من به شما همگی [[پاداش]] خیر دهد. [[آگاه]] باشید! من [[یقین]] دارم که آنچه امروز از این [[دشمنان]] دیدیم، فردا به انجامش می‌رسانند؛ لذا من برای شما تدبیری اندیشیده‌ام:
	همگی شما [[آزاد]] و رها بروید (و بدانید) که پیمانی از من برعهده ندارید. این شب شما را فرا گرفته، آن را مرکب خویش سازید و هریک از مردان شما دست مردی از اهل بیت مرا بگیرد. سپس در صحراها و شهرهای خود پراکنده شوید تا [[خداوند]] [[گشایش]] دهد، که این [[قوم]]، تنها را می‌خواهند و اگر مرا بکشند از غیر من دست می‌کشند».<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[ترجمه معالم المدرستین ج۳ (کتاب)\|ترجمه معالم المدرستین]] ج۳، ص ۱۱۵.</ref>.		همگی شما [[آزاد]] و رها بروید (و بدانید) که پیمانی از من برعهده ندارید. این شب شما را فرا گرفته، آن را مرکب خویش سازید و هریک از مردان شما دست مردی از اهل بیت مرا بگیرد. سپس در صحراها و شهرهای خود پراکنده شوید تا [[خداوند]] [[گشایش]] دهد، که این [[قوم]]، تنها را می‌خواهند و اگر مرا بکشند از غیر من دست می‌کشند».<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[ترجمه معالم المدرستین ج۳ (کتاب)\|ترجمه معالم المدرستین]] ج۳، ص ۱۱۵.</ref>.

Wasity: /* حمله به خیام امام {{ع}} در عصر تاسوعا */

2023-08-24T08:30:51Z

حمله به خیام امام {{ع}} در عصر تاسوعا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۸:		خط ۸:

	== حمله به خیام امام {{ع}} در [[عصر تاسوعا]] ==		== حمله به خیام امام {{ع}} در [[عصر تاسوعا]] ==
	[[حارث بن حصیره]] از [[عبدالله بن شریک عامری]] از [[امام~~]] [[~~زین العابدین]] {{ع}} نقل می‌کند که می‌گفت: [[عمر بن سعد]] بعد از [[نماز عصر]] صدا زد: ای سواران [[خدا]] سوار شوید مژده باد شما را به [[بهشت]]! [[مردم]] سوار شدند، و به طرف [[حسین]] و یارانش {{ع}} [[حمله]] بردند.		[[حارث بن حصیره]] از [[عبدالله بن شریک عامری]] از [[امام زین العابدین]] {{ع}} نقل می‌کند که می‌گفت: [[عمر بن سعد]] بعد از [[نماز عصر]] صدا زد: ای سواران [[خدا]] سوار شوید مژده باد شما را به [[بهشت]]! [[مردم]] سوار شدند، و به طرف [[حسین]] و یارانش {{ع}} [[حمله]] بردند.

	این در حالی بود که حسین {{ع}} جلوی خیمه‌اش زانوها را به بغل گرفته و به [[شمشیر]] خود تکیه داده [[خواب]] خفیفی وی را فرا گرفته بود.		این در حالی بود که حسین {{ع}} جلوی خیمه‌اش زانوها را به بغل گرفته و به [[شمشیر]] خود تکیه داده [[خواب]] خفیفی وی را فرا گرفته بود.

Bahmani در ‏۲۴ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۷

2023-08-24T07:27:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
			[[پرونده:علل قیام کربلا قسمت هشتم.jpg\|300px\|بندانگشتی\|]]

	== حمله به خیام امام {{ع}} در [[عصر تاسوعا]] ==		== حمله به خیام امام {{ع}} در [[عصر تاسوعا]] ==

Jaafari: /* منابع */

2023-08-19T08:49:11Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۹
خط ۱۳۶:		خط ۱۳۶:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100824.jpg\|22px]] [[محمد هادی یوسفی غروی\|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[سوگ‌نامه کربلا (مقاله)\|مقاله «سوگ‌نامه کربلا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۴ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۴''']]		# [[پرونده:1100824.jpg\|22px]] [[محمد هادی یوسفی غروی\|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[سوگ‌نامه کربلا (مقاله)\|مقاله «سوگ‌نامه کربلا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۴ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۴''']]
			# [[پرونده:1100846.jpg\|22px]] [[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[ترجمه معالم المدرستین ج۳ (کتاب)\|'''معالم المدرستین ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2023-08-19T08:48:58Z

منابع

نمایش تغییرات