شجاعت امام علی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۸

2024-08-20T05:38:31Z

Jaafari: /* منابع */

2024-01-15T05:24:31Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
			# [[پرونده:1368108.jpg\|22px]] [[محسن معینی\|معینی، محسن]]، [[امام علی در نگاه پیامبر (مقاله)\| مقاله «امام علی در نگاه پیامبر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۱۰''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2024-01-15T05:21:30Z

جستارهای وابسته

@@ خط ۴۱: / خط ۴۱: @@
 نقل شده مردی از [[بنی کنانه]] بر [[معاویة بن ابی سفیان]] وارد شد، [[معاویه]] به او گفت: آیا در [[بدر]] شرکت داشتی؟
 گفت: آری! گفت: بگو ببینم در آن عرصه چه دیدی؟ گفت: ما گرچه در آن صحنه بودیم ولی چیزی ندیدیم و فتح و ظفری نزدیک‌تر از آن [[مشاهده]] نکرده بودیم. معاویه گفت: آنچه را دیدی برایم توصیف کن؟ گفت: [[علی ابن ابی طالب]] را دیدم در سن [[جوانی]] چون شیری [[دلاور]] قهرمانانه، صفوف نیروهای دشمن را پاره‌پاره می‌کرد و هرکس در برابرش پایداری می‌کرد وی را به هلاکت می‌رساند و ضربتش بر هرچه فرود می‌آمد آن را نابود می‌ساخت، هیچ یک از [[مردم]] را از خود گذشته‌تر از او ندیدم، بر دشمن [[یورش]] می‌برد و سپس چون روباهی [[زیرک]] به این سو و آن سو می‌نگریست گویی دو چشم نیز از پشت سر داشت و در جست و خیز به شیر درنده می‌ماند<ref>حلیة الاولیاء ابو نعیم، ج۹، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۹۹.</ref>
 == جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-04-11T06:40:36Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[دلیری]] و [[شجاعت امام علی]] {{ع}} به منزله بیان طرز [[فکر]] و به مثابه عمل ناشی از [[اراده]] است؛ زیرا محور شجاعت، [[دفاع از حق]]، و [[ایمان]] به [[نیکی]] و [[احسان]] تلقی می‌شود.		[[دلیری]] و شجاعت امام علی {{ع}} به منزله بیان طرز [[فکر]] و به مثابه عمل ناشی از [[اراده]] است؛ زیرا محور شجاعت، [[دفاع از حق]]، و [[ایمان]] به [[نیکی]] و [[احسان]] تلقی می‌شود.
	مشهور است که هیچ قهرمان [[دلاوری]] در میدان [[جنگ]] در برابر علی {{ع}} توان [[مقاومت]] نداشت. وی چون از [[مرگ]] نمی‌هراسید، از [[برابری]] با هیچ [[قهرمانی]] واهمه و [[پروا]] نداشت، بلکه [[اندیشه]] مرگ در هیچ میدانی حتی برای یک‌بار به [[ذهن]] آن بزرگوار خطور نکرد، او به [[مبارزه]] هرقهرمانی می‌رفت نخست او را [[پند]] و [[اندرز]] می‌داد تا وی را به [[هدایت]] رهنمون شود.		مشهور است که هیچ قهرمان [[دلاوری]] در میدان [[جنگ]] در برابر علی {{ع}} توان [[مقاومت]] نداشت. وی چون از [[مرگ]] نمی‌هراسید، از [[برابری]] با هیچ [[قهرمانی]] واهمه و [[پروا]] نداشت، بلکه [[اندیشه]] مرگ در هیچ میدانی حتی برای یک‌بار به [[ذهن]] آن بزرگوار خطور نکرد، او به [[مبارزه]] هرقهرمانی می‌رفت نخست او را [[پند]] و [[اندرز]] می‌داد تا وی را به [[هدایت]] رهنمون شود.

Bahmani در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۰

2023-04-11T06:40:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سیره ~~اخلاقی~~ امام علی		\| موضوع مرتبط = سیره امام علی
	\| عنوان مدخل = ~~شجاعت امام علی~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[شجاعت امام علی در حدیث]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[دلیری]] و [[شجاعت امام علی]] {{ع}} به منزله بیان طرز [[فکر]] و به مثابه عمل ناشی از [[اراده]] است؛ زیرا محور شجاعت، [[دفاع از حق]]، و [[ایمان]] به [[نیکی]] و [[احسان]] تلقی می‌شود.		[[دلیری]] و [[شجاعت امام علی]] {{ع}} به منزله بیان طرز [[فکر]] و به مثابه عمل ناشی از [[اراده]] است؛ زیرا محور شجاعت، [[دفاع از حق]]، و [[ایمان]] به [[نیکی]] و [[احسان]] تلقی می‌شود.
خط ۵۳:		خط ۵۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~شجاعت]]~~		[[رده:فضائل امام علی]]
	~~[[رده:~~امام علی]]
	~~[[رده:فضایل اخلاقی~~]]

Wasity: /* رشادت‌های علی {{ع}} در اُحد */

2022-11-23T17:24:30Z

رشادت‌های علی {{ع}} در اُحد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۵۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	مگر [[زندگی]] علی {{ع}} سراسر [[جنگ]] و [[مبارزه]] در راه [[ستمدیدگان]] و [[بیچارگان]] و به خاطر [[پیروزی]] همیشگی [[ملّت]] و بر ضدّ [[فخر]] و مباهات‌کنندگان فامیلی که، قصد داشتند [[ملت]] را چونان ابزار تولیدی برای خود، مورد بهره‌کشی قرار دهند، نبود؟ مگر علی [[شمشیر]] برهنه‌ای بر فراز گردن‌های افراشته [[قریشیان]] نبود که جهت دست‌یابی به [[جاه و مقام]] و اندوختن [[مال]] و [[ثروت]] هنگفت، در پی [[خلافت]] بودند؟ آیا [[امام]] {{ع}} خلافت و [[زندگی مادی]] را به خاطر عدم [[سازش]] با مردم [[دنیاپرستی]] که در پی به [[بردگی]] کشاندن [[برادران]] [[ناتوان]] و بیچاره و ستمدیده خود بودند از دست نداد؟<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)\|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۴۵.</ref>.		مگر [[زندگی]] علی {{ع}} سراسر [[جنگ]] و [[مبارزه]] در راه [[ستمدیدگان]] و [[بیچارگان]] و به خاطر [[پیروزی]] همیشگی [[ملّت]] و بر ضدّ [[فخر]] و مباهات‌کنندگان فامیلی که، قصد داشتند [[ملت]] را چونان ابزار تولیدی برای خود، مورد بهره‌کشی قرار دهند، نبود؟ مگر علی [[شمشیر]] برهنه‌ای بر فراز گردن‌های افراشته [[قریشیان]] نبود که جهت دست‌یابی به [[جاه و مقام]] و اندوختن [[مال]] و [[ثروت]] هنگفت، در پی [[خلافت]] بودند؟ آیا [[امام]] {{ع}} خلافت و [[زندگی مادی]] را به خاطر عدم [[سازش]] با مردم [[دنیاپرستی]] که در پی به [[بردگی]] کشاندن [[برادران]] [[ناتوان]] و بیچاره و ستمدیده خود بودند از دست نداد؟<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)\|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۴۵.</ref>.

	== [[رشادت‌های علی]] {{ع}} در ~~[[اُحد]]~~ ==		== رشادت‌های امام علی{{ع}} در جنگ احد==
			{{همچنین\|جنگ احد}}
	[[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} در روز [[اُحد]]، رشادت‌های بسیاری از خود نشان داد. ایشان با اینکه در این [[جنگ]]، زخم‌های زیادی برداشته بود، شجاعانه می‌جنگید؛ به گونه‌ای که شمشیرش [[شکست]] و از [[پیامبر]] {{صل}} درخواست [[شمشیر]] کرد و [[حضرت]] [[ذوالفقار]] خود را به او داد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>. به پاس شجاعت‌ها و جوانمردی‌های [[علی]] {{ع}} در این روز، منادی از [[آسمان]] ندا در داد: {{متن حدیث\| لَا سَيْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَى إِلَّا عَلِي‏}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۵۱۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۰۰؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۵۶.</ref>.		[[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} در روز [[اُحد]]، رشادت‌های بسیاری از خود نشان داد. ایشان با اینکه در این [[جنگ]]، زخم‌های زیادی برداشته بود، شجاعانه می‌جنگید؛ به گونه‌ای که شمشیرش [[شکست]] و از [[پیامبر]] {{صل}} درخواست [[شمشیر]] کرد و [[حضرت]] [[ذوالفقار]] خود را به او داد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>. به پاس شجاعت‌ها و جوانمردی‌های [[علی]] {{ع}} در این روز، منادی از [[آسمان]] ندا در داد: {{متن حدیث\| لَا سَيْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَى إِلَّا عَلِي‏}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۵۱۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۰۰؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۵۶.</ref>.

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2022-11-23T17:23:49Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۵۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	[[علی]] {{ع}} نیز در توصیف این روز به مردی [[عرب]] فرمود: "اگر در آن روز بودی، می‌دیدی که من از یک سو [[دشمن]] را می‌راندم و [[ابودجانه]] هم در سوی دیگر، گروهی از [[دشمن]] را می‌راند و [[سعد بن ابی‌وقاص]]، گروه دیگری تا اینکه [[خداوند]]، همه [[گرفتاری‌ها]] را دفع فرمود"<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۵۶.</ref>. به [[نقل]] [[ابن ابی‌الحدید]] از ۲۸ نفر از کشته شده‌های [[جنگ اُحد]]، ۱۲ نفر آنان به دست [[علی]] {{ع}} کشته شدند<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۵۴.</ref> که این خود، حاکی از [[روحیه]] رشادت و سلحشوری آن [[حضرت]] در این [[جنگ]] است<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[غزوه احد (مقاله)\|غزوه احد]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۱۲۵-۱۲۶.</ref>.		[[علی]] {{ع}} نیز در توصیف این روز به مردی [[عرب]] فرمود: "اگر در آن روز بودی، می‌دیدی که من از یک سو [[دشمن]] را می‌راندم و [[ابودجانه]] هم در سوی دیگر، گروهی از [[دشمن]] را می‌راند و [[سعد بن ابی‌وقاص]]، گروه دیگری تا اینکه [[خداوند]]، همه [[گرفتاری‌ها]] را دفع فرمود"<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۵۶.</ref>. به [[نقل]] [[ابن ابی‌الحدید]] از ۲۸ نفر از کشته شده‌های [[جنگ اُحد]]، ۱۲ نفر آنان به دست [[علی]] {{ع}} کشته شدند<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۵۴.</ref> که این خود، حاکی از [[روحیه]] رشادت و سلحشوری آن [[حضرت]] در این [[جنگ]] است<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[غزوه احد (مقاله)\|غزوه احد]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۱۲۵-۱۲۶.</ref>.

			== شجاعت امام علی {{ع}} در بدر ==
			{{همچنین\|جنگ بدر}}
			منقول است که در [[جنگ بدر]] [[عتبه]] و [[شیبه]] پسران [[ربیعه]] و ولید پسر عتبه از صف [[لشکر]] بیرون آمده و مبارز‌ طلبیدند؛ در آغاز، [[عوف]] و معوّذ پسران عفراء و [[عبد الله بن رواحه]] که همگی از [[انصار]] بودند، برای [[مبارزه]] با آنان به میدان شتافتند، [[مشرکان]] فریاد زدند شما کیستید؟ گفتند: از انصار.

			در پاسخ گفتند: شما هماوردانی گرامی هستید، ولی ما را به شما نیازی نیست، باید افراد هم‌شأنی از [[قبیله]] خودمان به [[جنگ]] ما بیرون آیند. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به عمویش حضرت [[حمزه]] و [[عبیدة بن حارث]] و علی {{ع}} [[فرمان]] داد به مصاف آنان بیرون روند، هر یک از آنان به یک تن از طرف مقابل نزدیک شدند به این ترتیب که عبیدة بن حارث با عتبه، حمزه با شیبه، و علی {{ع}} با ولید درگیر شدند حضرت حمزه شیبه را لحظه‌ای مهلت نداد و به [[هلاکت]] رساند و علی {{ع}} ولید را کشت و میان [[عبیده]] و عتبه دو ضربت رد و بدل شد و هریک دیگری را مجروح ساخت که حمزه و علی بر عتبه [[یورش]] برده و او را به هلاکت رساندند<ref>کامل، ج۲، ص۱۳۴ و ۱۳۵ چاپ مؤسسه اعلمی؛ تاریخ طبری، ج۳، ص۳۵.</ref>. آن‌گاه [[آتش]] [[نبرد]] بین طرفین از جنبه نظامی به صورت [[جنگی]] نابرابر، شعله‌ور گردید، [[جبهه]] مسلمانان با تعداد ۳۱۳ تن که با [[ایمان]] و [[اعتقاد]] می‌جنگیدند و از [[حق]] [[دفاع]] کرده و [[مردم]] را به حق فرا می‌خواندند و جبهه قریش متشکل از ۹۵۰ تن بود که بر اساس [[غرور]] و [[تعصب جاهلی]] مبارزه می‌کردند، در اینجا عناصر جدیدی از جمله دعای [[رسول اکرم]] {{صل}} و [[پایداری]] و [[دلاور]] مردی حضرت حمزه و [[توانمندی]] [[امیر مؤمنان]] {{ع}} در جنگ دخالت داشتند.

			علی و حمزه {{عم}} و دلیر مردان [[لشکر اسلام]] به [[قلب]] [[سپاه قریش]] تاختند و خود و تعداد زیاد دشمنانشان را فراموش کرده بودند به گونه‌ای [[جنگ]] در گرفت که سرها از بدن‌ها جدا و به [[آسمان]] پرتاب می‌شد و [[خداوند]]، [[مسلمانان]] را با توان و [[عزم]] و [[اراده]] و [[پایداری]]، مورد [[حمایت]] قرار داد، بدین ترتیب مسلمانان تمام دشمنانی را که از فرار باز ماندند به [[اسارت]] گرفتند تا آنجا که تعداد [[اسیران]] [[دشمن]] به ۷۰۲ و تعداد کشته‌های آنان به هفتاد تن رسید.

			[[روایات]] به [[صراحت]] بیان می‌دارد که بیشترین تعداد کشته‌ها به دست باکفایت علی {{ع}} به [[هلاکت]] رسیدند، بدین‌سان، حداقل ۲۴ تن توسط [[امیر المؤمنین]] {{ع}} کشته شدند و آن حضرت در کشتن ۲۸ تن دیگر نیز شرکت داشت و به نظر می‌رسد همه کسانی که به دست علی {{ع}} کشته شدند پهلوانان نامی و دلاوران [[قریش]] به شمار می‌آمدند<ref>ارشاد المفید، ص۴۶، فصل ۱۹، باب ۲؛ کشف الغمه، ج۱، ص۱۸۲.</ref>. در این [[نبرد]] مهم، علی {{ع}} افزون بر نقش برجسته‌اش در [[پیروزی]] جنگ، پرچمداری [[رسول خدا]] {{صل}} را نیز بر عهده داشت<ref>استیعاب ابن عبد البر مالکی در حاشیه اصابه، ج۳، ص۳۳؛ تاریخ دمشق ابن عساکر، ج۱، ص۱۴۲.</ref>.

			نقل شده مردی از [[بنی کنانه]] بر [[معاویة بن ابی سفیان]] وارد شد، [[معاویه]] به او گفت: آیا در [[بدر]] شرکت داشتی؟
			گفت: آری! گفت: بگو ببینم در آن عرصه چه دیدی؟ گفت: ما گرچه در آن صحنه بودیم ولی چیزی ندیدیم و فتح و ظفری نزدیک‌تر از آن [[مشاهده]] نکرده بودیم. معاویه گفت: آنچه را دیدی برایم توصیف کن؟ گفت: [[علی ابن ابی طالب]] را دیدم در سن [[جوانی]] چون شیری [[دلاور]] قهرمانانه، صفوف نیروهای دشمن را پاره‌پاره می‌کرد و هرکس در برابرش پایداری می‌کرد وی را به هلاکت می‌رساند و ضربتش بر هرچه فرود می‌آمد آن را نابود می‌ساخت، هیچ یک از [[مردم]] را از خود گذشته‌تر از او ندیدم، بر دشمن [[یورش]] می‌برد و سپس چون روباهی [[زیرک]] به این سو و آن سو می‌نگریست گویی دو چشم نیز از پشت سر داشت و در جست و خیز به شیر درنده می‌ماند<ref>حلیة الاولیاء ابو نعیم، ج۹، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)\|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۹۹.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:33:27Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۳
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T14:58:28Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	[[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} در روز [[اُحد]]، رشادت‌های بسیاری از خود نشان داد. ایشان با اینکه در این [[جنگ]]، زخم‌های زیادی برداشته بود، شجاعانه می‌جنگید؛ به گونه‌ای که شمشیرش [[شکست]] و از [[پیامبر]] {{صل}} درخواست [[شمشیر]] کرد و [[حضرت]] [[ذوالفقار]] خود را به او داد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>. به پاس شجاعت‌ها و جوانمردی‌های [[علی]] {{ع}} در این روز، منادی از [[آسمان]] ندا در داد: {{متن حدیث\| لَا سَيْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَى إِلَّا عَلِي‏}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۵۱۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۰۰؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۵۶.</ref>.		[[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} در روز [[اُحد]]، رشادت‌های بسیاری از خود نشان داد. ایشان با اینکه در این [[جنگ]]، زخم‌های زیادی برداشته بود، شجاعانه می‌جنگید؛ به گونه‌ای که شمشیرش [[شکست]] و از [[پیامبر]] {{صل}} درخواست [[شمشیر]] کرد و [[حضرت]] [[ذوالفقار]] خود را به او داد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>. به پاس شجاعت‌ها و جوانمردی‌های [[علی]] {{ع}} در این روز، منادی از [[آسمان]] ندا در داد: {{متن حدیث\| لَا سَيْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَى إِلَّا عَلِي‏}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۵۱۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۰۰؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۵۶.</ref>.

	[[ابن ابی الحدید]] در [[وصف]] [[پایداری]] [[علی]] {{ع}} می‌گوید: "هنگامی که عموم [[اصحاب پیامبر]] {{صل}} در روز [[احد]] از نزد آن [[حضرت]] فرار کردند، دسته‌های [[لشکر]] [[مشرکان]] که متشکّل از پهلوانان بزرگ بودند، پی در پی به سمت [[رسول خدا]] {{صل}} حمله‌ور شدند. کار، بسیار دشوار و [[بحرانی]] شد، یک دسته پنجاه نفره از دلاوران [[قریش]]، قصد [[جان]] [[پیامبر]] {{صل}} را کردند. [[رسول خدا]] {{صل}} به [[امیرمؤمنان]] {{ع}} فرمود: ای [[علی]]! این گروه را از من دور کن. او پیاده به آنها حمله کرد و بی‌پروا [[شمشیر]] زد، تا شماری از آنان را کشت و بقیه را متفرق ساخت"<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۲۵۰.</ref>.		[[ابن ابی الحدید]] در وصف [[پایداری]] [[علی]] {{ع}} می‌گوید: "هنگامی که عموم [[اصحاب پیامبر]] {{صل}} در روز [[احد]] از نزد آن [[حضرت]] فرار کردند، دسته‌های [[لشکر]] [[مشرکان]] که متشکّل از پهلوانان بزرگ بودند، پی در پی به سمت [[رسول خدا]] {{صل}} حمله‌ور شدند. کار، بسیار دشوار و [[بحرانی]] شد، یک دسته پنجاه نفره از دلاوران [[قریش]]، قصد [[جان]] [[پیامبر]] {{صل}} را کردند. [[رسول خدا]] {{صل}} به [[امیرمؤمنان]] {{ع}} فرمود: ای [[علی]]! این گروه را از من دور کن. او پیاده به آنها حمله کرد و بی‌پروا [[شمشیر]] زد، تا شماری از آنان را کشت و بقیه را متفرق ساخت"<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۲۵۰.</ref>.

	[[علی]] {{ع}} نیز در توصیف این روز به مردی [[عرب]] فرمود: "اگر در آن روز بودی، می‌دیدی که من از یک سو [[دشمن]] را می‌راندم و [[ابودجانه]] هم در سوی دیگر، گروهی از [[دشمن]] را می‌راند و [[سعد بن ابی‌وقاص]]، گروه دیگری تا اینکه [[خداوند]]، همه [[گرفتاری‌ها]] را دفع فرمود"<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۵۶.</ref>. به [[نقل]] [[ابن ابی‌الحدید]] از ۲۸ نفر از کشته شده‌های [[جنگ اُحد]]، ۱۲ نفر آنان به دست [[علی]] {{ع}} کشته شدند<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۵۴.</ref> که این خود، حاکی از [[روحیه]] رشادت و سلحشوری آن [[حضرت]] در این [[جنگ]] است<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[غزوه احد (مقاله)\|غزوه احد]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۱۲۵-۱۲۶.</ref>.		[[علی]] {{ع}} نیز در توصیف این روز به مردی [[عرب]] فرمود: "اگر در آن روز بودی، می‌دیدی که من از یک سو [[دشمن]] را می‌راندم و [[ابودجانه]] هم در سوی دیگر، گروهی از [[دشمن]] را می‌راند و [[سعد بن ابی‌وقاص]]، گروه دیگری تا اینکه [[خداوند]]، همه [[گرفتاری‌ها]] را دفع فرمود"<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۵۶.</ref>. به [[نقل]] [[ابن ابی‌الحدید]] از ۲۸ نفر از کشته شده‌های [[جنگ اُحد]]، ۱۲ نفر آنان به دست [[علی]] {{ع}} کشته شدند<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۵۴.</ref> که این خود، حاکی از [[روحیه]] رشادت و سلحشوری آن [[حضرت]] در این [[جنگ]] است<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[غزوه احد (مقاله)\|غزوه احد]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۱۲۵-۱۲۶.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:36:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[دلیری]] و [[شجاعت امام علی]]{{ع}} به منزله بیان طرز [[فکر]] و به مثابه عمل ناشی از [[اراده]] است؛ زیرا محور شجاعت، [[دفاع از حق]]، و [[ایمان]] به [[نیکی]] و [[احسان]] تلقی می‌شود.		[[دلیری]] و [[شجاعت امام علی]] {{ع}} به منزله بیان طرز [[فکر]] و به مثابه عمل ناشی از [[اراده]] است؛ زیرا محور شجاعت، [[دفاع از حق]]، و [[ایمان]] به [[نیکی]] و [[احسان]] تلقی می‌شود.
	مشهور است که هیچ قهرمان [[دلاوری]] در میدان [[جنگ]] در برابر علی{{ع}} توان [[مقاومت]] نداشت. وی چون از [[مرگ]] نمی‌هراسید، از [[برابری]] با هیچ [[قهرمانی]] واهمه و [[پروا]] نداشت، بلکه [[اندیشه]] مرگ در هیچ میدانی حتی برای یک‌بار به [[ذهن]] آن بزرگوار خطور نکرد، او به [[مبارزه]] هرقهرمانی می‌رفت نخست او را [[پند]] و [[اندرز]] می‌داد تا وی را به [[هدایت]] رهنمون شود.		مشهور است که هیچ قهرمان [[دلاوری]] در میدان [[جنگ]] در برابر علی {{ع}} توان [[مقاومت]] نداشت. وی چون از [[مرگ]] نمی‌هراسید، از [[برابری]] با هیچ [[قهرمانی]] واهمه و [[پروا]] نداشت، بلکه [[اندیشه]] مرگ در هیچ میدانی حتی برای یک‌بار به [[ذهن]] آن بزرگوار خطور نکرد، او به [[مبارزه]] هرقهرمانی می‌رفت نخست او را [[پند]] و [[اندرز]] می‌داد تا وی را به [[هدایت]] رهنمون شود.

	[[امام علی]]{{ع}} با همه نیروی شگرف و شجاعت فوق‌العاده‌اش در هیچ موقعیتی به [[ظلم و ستم]] دست نیالود. [[تاریخ‌نگاران]] همه بر این امر [[اتفاق نظر]] دارند که علی{{ع}} تا مجبور نمی‌گشت، وارد [[کارزار]] نمی‌شد و تا می‌توانست می‌کوشید از راه‌های [[مسالمت‌آمیز]] [[اختلافات]] را با [[دشمنان]] خود برطرف سازد و از [[خونریزی]] جلوگیری به عمل آورد.		[[امام علی]] {{ع}} با همه نیروی شگرف و شجاعت فوق‌العاده‌اش در هیچ موقعیتی به [[ظلم و ستم]] دست نیالود. [[تاریخ‌نگاران]] همه بر این امر [[اتفاق نظر]] دارند که علی {{ع}} تا مجبور نمی‌گشت، وارد [[کارزار]] نمی‌شد و تا می‌توانست می‌کوشید از راه‌های [[مسالمت‌آمیز]] [[اختلافات]] را با [[دشمنان]] خود برطرف سازد و از [[خونریزی]] جلوگیری به عمل آورد.

	ویژگی دور بودن [[امام]]{{ع}} از ظلم و ستم، اصلی از اصول [[روح]] علی و [[خلق]] و خویی از [[اخلاق پسندیده]] وی به شمار می‌آمد و همین ویژگی با اندیشه کلی علی پیوندی ناگسستنی داشت، اندیشه‌ای که بر پایه [[مردم دوستی]]، [[وفای به عهد]] و نگهداری [[پیمان]] [[استوار]] بود مگر آن‌که [[مردم]] در پیمان خویش، خیانتی می‌کردند و یا بی‌رحمی پیشه می‌ساختند، که این روش در [[منطق]] امام قابل [[اغماض]] و گذشت نبود، اگر این جوشش [[عظیم]] مهر و وفای علی از [[دل]] حضرتش سرچشمه نمی‌گرفت، [[صداقت]] را بر [[عداوت]] و [[دشمنی]] ترجیح‌ نمی‌داد.		ویژگی دور بودن [[امام]] {{ع}} از ظلم و ستم، اصلی از اصول [[روح]] علی و [[خلق]] و خویی از [[اخلاق پسندیده]] وی به شمار می‌آمد و همین ویژگی با اندیشه کلی علی پیوندی ناگسستنی داشت، اندیشه‌ای که بر پایه [[مردم دوستی]]، [[وفای به عهد]] و نگهداری [[پیمان]] [[استوار]] بود مگر آن‌که [[مردم]] در پیمان خویش، خیانتی می‌کردند و یا بی‌رحمی پیشه می‌ساختند، که این روش در [[منطق]] امام قابل [[اغماض]] و گذشت نبود، اگر این جوشش [[عظیم]] مهر و وفای علی از [[دل]] حضرتش سرچشمه نمی‌گرفت، [[صداقت]] را بر [[عداوت]] و [[دشمنی]] ترجیح‌ نمی‌داد.

	ولی [[دوستان]] سابق شخصیتی چون علی که خود، [[هوادار]] [[دوستی]] و [[محبت]] بود، [[حق]] دوستی‌اش را رعایت نکردند چه اینکه در [[انتظار]] بودند علی [در حکومتداری‌] پا بر سر [[وجدان]] خود نهد و آنان را در [[چپاول]] [[ثروت‌ها]] و سرمایه‌های مردم [[آزاد]] بگذارد و سایر مردم [[محروم]] بمانند. او می‌فرمود:		ولی [[دوستان]] سابق شخصیتی چون علی که خود، [[هوادار]] [[دوستی]] و [[محبت]] بود، [[حق]] دوستی‌اش را رعایت نکردند چه اینکه در [[انتظار]] بودند علی [در حکومتداری‌] پا بر سر [[وجدان]] خود نهد و آنان را در [[چپاول]] [[ثروت‌ها]] و سرمایه‌های مردم [[آزاد]] بگذارد و سایر مردم [[محروم]] بمانند. او می‌فرمود:
	به [[خدا]] [[سوگند]]! اگر اقلیم‌های هفتگانه را با آن‌چه در زیر [[آسمان]] است در [[اختیار]] من قرار دهند که [[خداوند]] را با گرفتن پوست جوی از دهان مورچه‌ای [[نافرمانی]] کنم، این کار را هرگز انجام نخواهم داد و دنیای شما از برگ جویده دهان ملخی نزد من بی‌ارزش‌تر است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۲۴. {{متن حدیث\|وَ اللَّهِ لَوْ أُعْطِيتُ الْأَقَالِيمَ السَّبْعَةَ بِمَا تَحْتَ أَفْلَاكِهَا وَ اسْتُرِقَّ قُطَّانُهَا مُذْعِنَةً بِأَمْلَاكِهَا عَلَى أَنْ أَعْصِيَ اللَّهَ فِي نَمْلَةٍ أَسْلُبُهَا شَعِيرَةً فَأَلُوكَهَا مَا قَبِلْتُ وَ لَا أَرَدْتُ وَ لَدُنْيَاكُمْ أَهْوَنُ عِنْدِي مِنْ وَرَقَةٍ فِي فَمِ جَرَادَةٍ}}.</ref>.		به [[خدا]] [[سوگند]]! اگر اقلیم‌های هفتگانه را با آن‌چه در زیر [[آسمان]] است در [[اختیار]] من قرار دهند که [[خداوند]] را با گرفتن پوست جوی از دهان مورچه‌ای [[نافرمانی]] کنم، این کار را هرگز انجام نخواهم داد و دنیای شما از برگ جویده دهان ملخی نزد من بی‌ارزش‌تر است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۲۴. {{متن حدیث\|وَ اللَّهِ لَوْ أُعْطِيتُ الْأَقَالِيمَ السَّبْعَةَ بِمَا تَحْتَ أَفْلَاكِهَا وَ اسْتُرِقَّ قُطَّانُهَا مُذْعِنَةً بِأَمْلَاكِهَا عَلَى أَنْ أَعْصِيَ اللَّهَ فِي نَمْلَةٍ أَسْلُبُهَا شَعِيرَةً فَأَلُوكَهَا مَا قَبِلْتُ وَ لَا أَرَدْتُ وَ لَدُنْيَاكُمْ أَهْوَنُ عِنْدِي مِنْ وَرَقَةٍ فِي فَمِ جَرَادَةٍ}}.</ref>.

	علی{{ع}} در این عرصه چنان نبود که نخست بگوید و سپس عمل کند بلکه گفتارش، از احساسی قابل [[درک]] برمی‌خاست... علی{{ع}} بیش از همه، با [[مردم]] [[مهربانی]] می‌کرد و از [[آزار]] و اذیتشان فاصله داشت و در مسیر [[جانبازی]] و از خود گذشتگی، در راه آنان از همه به آنها نزدیک‌تر بود، تا وجدانش را به [[ضرورت]] این جانفشانی و [[ایثار]]، قانع گرداند.		علی {{ع}} در این عرصه چنان نبود که نخست بگوید و سپس عمل کند بلکه گفتارش، از احساسی قابل [[درک]] برمی‌خاست... علی {{ع}} بیش از همه، با [[مردم]] [[مهربانی]] می‌کرد و از [[آزار]] و اذیتشان فاصله داشت و در مسیر [[جانبازی]] و از خود گذشتگی، در راه آنان از همه به آنها نزدیک‌تر بود، تا وجدانش را به [[ضرورت]] این جانفشانی و [[ایثار]]، قانع گرداند.

	مگر [[زندگی]] علی{{ع}} سراسر [[جنگ]] و [[مبارزه]] در راه [[ستمدیدگان]] و [[بیچارگان]] و به خاطر [[پیروزی]] همیشگی [[ملّت]] و بر ضدّ [[فخر]] و مباهات‌کنندگان فامیلی که، قصد داشتند [[ملت]] را چونان ابزار تولیدی برای خود، مورد بهره‌کشی قرار دهند، نبود؟ مگر علی [[شمشیر]] برهنه‌ای بر فراز گردن‌های افراشته [[قریشیان]] نبود که جهت دست‌یابی به [[جاه و مقام]] و اندوختن [[مال]] و [[ثروت]] هنگفت، در پی [[خلافت]] بودند؟ آیا [[امام]]{{ع}} خلافت و [[زندگی مادی]] را به خاطر عدم [[سازش]] با مردم [[دنیاپرستی]] که در پی به [[بردگی]] کشاندن [[برادران]] [[ناتوان]] و بیچاره و ستمدیده خود بودند از دست نداد؟<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)\|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۴۵.</ref>.		مگر [[زندگی]] علی {{ع}} سراسر [[جنگ]] و [[مبارزه]] در راه [[ستمدیدگان]] و [[بیچارگان]] و به خاطر [[پیروزی]] همیشگی [[ملّت]] و بر ضدّ [[فخر]] و مباهات‌کنندگان فامیلی که، قصد داشتند [[ملت]] را چونان ابزار تولیدی برای خود، مورد بهره‌کشی قرار دهند، نبود؟ مگر علی [[شمشیر]] برهنه‌ای بر فراز گردن‌های افراشته [[قریشیان]] نبود که جهت دست‌یابی به [[جاه و مقام]] و اندوختن [[مال]] و [[ثروت]] هنگفت، در پی [[خلافت]] بودند؟ آیا [[امام]] {{ع}} خلافت و [[زندگی مادی]] را به خاطر عدم [[سازش]] با مردم [[دنیاپرستی]] که در پی به [[بردگی]] کشاندن [[برادران]] [[ناتوان]] و بیچاره و ستمدیده خود بودند از دست نداد؟<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[‌پیشوایان هدایت ج۲ (کتاب)\|‌پیشوایان هدایت ج۲]] ص ۴۵.</ref>.

	==[[رشادت‌های علی]]{{ع}} در [[اُحد]]==		== [[رشادت‌های علی]] {{ع}} در [[اُحد]] ==
	[[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در روز [[اُحد]]، رشادت‌های بسیاری از خود نشان داد. ایشان با اینکه در این [[جنگ]]، زخم‌های زیادی برداشته بود، شجاعانه می‌جنگید؛ به گونه‌ای که شمشیرش [[شکست]] و از [[پیامبر]]{{صل}} درخواست [[شمشیر]] کرد و [[حضرت]] [[ذوالفقار]] خود را به او داد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>. به پاس شجاعت‌ها و جوانمردی‌های [[علی]]{{ع}} در این روز، منادی از [[آسمان]] ندا در داد: {{متن حدیث\| لَا سَيْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَى إِلَّا عَلِي‏}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۵۱۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۰۰؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۵۶.</ref>.		[[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} در روز [[اُحد]]، رشادت‌های بسیاری از خود نشان داد. ایشان با اینکه در این [[جنگ]]، زخم‌های زیادی برداشته بود، شجاعانه می‌جنگید؛ به گونه‌ای که شمشیرش [[شکست]] و از [[پیامبر]] {{صل}} درخواست [[شمشیر]] کرد و [[حضرت]] [[ذوالفقار]] خود را به او داد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>. به پاس شجاعت‌ها و جوانمردی‌های [[علی]] {{ع}} در این روز، منادی از [[آسمان]] ندا در داد: {{متن حدیث\| لَا سَيْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَى إِلَّا عَلِي‏}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۵۱۴؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۰۰؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۵۶.</ref>.

	[[ابن ابی الحدید]] در [[وصف]] [[پایداری]] [[علی]]{{ع}} می‌گوید: "هنگامی که عموم [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} در روز [[احد]] از نزد آن [[حضرت]] فرار کردند، دسته‌های [[لشکر]] [[مشرکان]] که متشکّل از پهلوانان بزرگ بودند، پی در پی به سمت [[رسول خدا]]{{صل}} حمله‌ور شدند. کار، بسیار دشوار و [[بحرانی]] شد، یک دسته پنجاه نفره از دلاوران [[قریش]]، قصد [[جان]] [[پیامبر]]{{صل}} را کردند. [[رسول خدا]]{{صل}} به [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمود: ای [[علی]]! این گروه را از من دور کن. او پیاده به آنها حمله کرد و بی‌پروا [[شمشیر]] زد، تا شماری از آنان را کشت و بقیه را متفرق ساخت"<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۲۵۰.</ref>.		[[ابن ابی الحدید]] در [[وصف]] [[پایداری]] [[علی]] {{ع}} می‌گوید: "هنگامی که عموم [[اصحاب پیامبر]] {{صل}} در روز [[احد]] از نزد آن [[حضرت]] فرار کردند، دسته‌های [[لشکر]] [[مشرکان]] که متشکّل از پهلوانان بزرگ بودند، پی در پی به سمت [[رسول خدا]] {{صل}} حمله‌ور شدند. کار، بسیار دشوار و [[بحرانی]] شد، یک دسته پنجاه نفره از دلاوران [[قریش]]، قصد [[جان]] [[پیامبر]] {{صل}} را کردند. [[رسول خدا]] {{صل}} به [[امیرمؤمنان]] {{ع}} فرمود: ای [[علی]]! این گروه را از من دور کن. او پیاده به آنها حمله کرد و بی‌پروا [[شمشیر]] زد، تا شماری از آنان را کشت و بقیه را متفرق ساخت"<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۲۵۰.</ref>.

	[[علی]]{{ع}} نیز در توصیف این روز به مردی [[عرب]] فرمود: "اگر در آن روز بودی، می‌دیدی که من از یک سو [[دشمن]] را می‌راندم و [[ابودجانه]] هم در سوی دیگر، گروهی از [[دشمن]] را می‌راند و [[سعد بن ابی‌وقاص]]، گروه دیگری تا اینکه [[خداوند]]، همه [[گرفتاری‌ها]] را دفع فرمود"<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۵۶.</ref>. به [[نقل]] [[ابن ابی‌الحدید]] از ۲۸ نفر از کشته شده‌های [[جنگ اُحد]]، ۱۲ نفر آنان به دست [[علی]]{{ع}} کشته شدند<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۵۴.</ref> که این خود، حاکی از [[روحیه]] رشادت و سلحشوری آن [[حضرت]] در این [[جنگ]] است<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[غزوه احد (مقاله)\|غزوه احد]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۱۲۵-۱۲۶.</ref>.		[[علی]] {{ع}} نیز در توصیف این روز به مردی [[عرب]] فرمود: "اگر در آن روز بودی، می‌دیدی که من از یک سو [[دشمن]] را می‌راندم و [[ابودجانه]] هم در سوی دیگر، گروهی از [[دشمن]] را می‌راند و [[سعد بن ابی‌وقاص]]، گروه دیگری تا اینکه [[خداوند]]، همه [[گرفتاری‌ها]] را دفع فرمود"<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۲۵۶.</ref>. به [[نقل]] [[ابن ابی‌الحدید]] از ۲۸ نفر از کشته شده‌های [[جنگ اُحد]]، ۱۲ نفر آنان به دست [[علی]] {{ع}} کشته شدند<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۵۴.</ref> که این خود، حاکی از [[روحیه]] رشادت و سلحشوری آن [[حضرت]] در این [[جنگ]] است<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[غزوه احد (مقاله)\|غزوه احد]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۱۲۵-۱۲۶.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==