شخصیت امام هادی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مناقب و فضائل امام */

2025-10-09T07:30:38Z

مناقب و فضائل امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۸:		خط ۸:
	== مناقب و فضائل امام ==		== مناقب و فضائل امام ==
	{{اصلی\|فضائل امام هادی}}		{{اصلی\|فضائل امام هادی}}
			[[فضائل]] و [[مناقب امام هادی]]{{ع}} در منابع شیعه بسیار است. جمع‌بندی این فضائل در این [[کلام]] [[ابن شهر آشوب]] به خوبی چنین بیان شده است: «از نظر بهجت و [[سرور]] از همه [[مردم]] خوش‌روتر و در گفتار از همه راست‌گوتر؛ برای کسی که از نزدیک او را می‌دید، از همه خوش برخوردتر و برای کسی که دور بود [[کامل‌ترین انسان]] بود؛ چون [[سکوت]] می‌کرد هیبت و وقارش نمایان می‌گشت، و هرگاه سخن می‌گفت [[ارزش]] او آشکار می‌شد، او از دودمان رسالت و [[امامت]] و میراث‌دار [[جانشینی]] و [[خلافت]] بود»<ref>ر.ک: ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۴، ص۴۰۱.</ref>.

			ویژگی‌های بارز [[امام هادی]]{{ع}}، [[عبادت]]، [[زهد]] و [[بی‌رغبتی به دنیا]] و مظاهر مادی بود. از حجم و محتوای [[دعاها]] و دستورهای [[عبادی]] که از امام هادی{{ع}} به یادگار مانده است به [[اشتیاق]] فراوان ایشان به عبادت می‌توان پی برد<ref>برای اطلاع از نمونه‌هایی از این دعاها و اذکار، ر.ک: شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۵، ص۲۹۸؛ گروه حدیث پژوهشکده باقرالعلوم، فرهنگ جامع سخنان امام هادی{{ع}}، ص۴۴۰ – ۴۸۷.</ref>. [[سخاوت]] و [[بخشندگی]] و رسیدگی به [[نیازمندان]] حتی اگر از [[شیعیان]] نبود از خصائص بارز ایشان بود<ref>ابن طلحه، مطالب السؤول، ص۳۰۷ – ۳۰۸؛ ابن صباغ، الفصول المهمه، ج۲، ص۱۰۶۷؛ ابن حجر، الصواعق المحرقة، ص۳۱۲.</ref>. در گزارشی آمده است که [[اسحاق]] جَلّاب برای امام هادی{{ع}} گوسفندان بسیاری خرید. آن حضرت وی را فرا خواند و از اصطبل منزلش به مکان وسیعی برد که وی آنجا را نمی‌شناخت. سپس آن گوسفندان را بین کسانی که آن حضرت دستور داده بود توزیع کرد<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۹۸.</ref>.

			[[صبر]] و [[بردباری]]<ref>منسوب به مسعودی، اثبات الوصیة، ص۱۹۶.</ref> و کوشش و تلاش برای [[بی‌نیازی]] از دیگران<ref>صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۱۶۲.</ref> نیز از دیگر فضائل امام هادی{{ع}} است<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]]، ص ۱۷۴.</ref>.

	== جنبه‌ها و ابعاد سیره امام ==		== جنبه‌ها و ابعاد سیره امام ==

Bahmani در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۷

2025-10-09T07:27:17Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* برداشت‌هایی از شخصیت حضرت امام هادی{{ع}} ‌ */

2025-10-06T05:01:22Z

برداشت‌هایی از شخصیت حضرت امام هادی{{ع}} ‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۱
خط ۷:		خط ۷:

	== برداشت‌هایی از [[شخصیت]] [[حضرت امام هادی]]{{ع}} ‌==		== برداشت‌هایی از [[شخصیت]] [[حضرت امام هادی]]{{ع}} ‌==
	هنگامی که کلمات دانشمندان و بزرگان [[مسلمان]] در رابطه با شخصیت حضرت امام [[ابوالحسن علی بن ~~محمّد~~ هادی]]{{ع}} را از نظر می‌گذرانیم، تنها یک تصویر در برابر چشمان ما نقش می‌بندد و آن اینکه [[دوستان]] و [[دشمنان]]، همه آن حضرت را بزرگ داشته و همه [[مسلمانان]] بر [[بزرگواری]] و جلالت قدر آن حضرت [[اجماع]] و اتّفاق کرده‌اند.		هنگامی که کلمات دانشمندان و بزرگان [[مسلمان]] در رابطه با شخصیت حضرت امام [[ابوالحسن علی بن محمد هادی]]{{ع}} را از نظر می‌گذرانیم، تنها یک تصویر در برابر چشمان ما نقش می‌بندد و آن اینکه [[دوستان]] و [[دشمنان]]، همه آن حضرت را بزرگ داشته و همه [[مسلمانان]] بر [[بزرگواری]] و جلالت قدر آن حضرت [[اجماع]] و اتّفاق کرده‌اند.

	اینک بعضی از برداشت‌های [[علما]] و بزرگان که معاصر آن حضرت بوده‌اند، همچنین دانشمندان و مورّخانی که بعد از آن حضرت می‌زیسته و در رابطه با شخصیت منحصر به‌فرد آن حضرت نظر داده و نظر آنها به دست ما رسیده است توجّه نمائید:		اینک بعضی از برداشت‌های [[علما]] و بزرگان که معاصر آن حضرت بوده‌اند، همچنین دانشمندان و مورّخانی که بعد از آن حضرت می‌زیسته و در رابطه با شخصیت منحصر به‌فرد آن حضرت نظر داده و نظر آنها به دست ما رسیده است توجّه نمائید:

Bahmani: /* برداشت‌هایی از شخصیت حضرت امام هادی{{ع}} ‌ */

2025-10-06T05:01:11Z

برداشت‌هایی از شخصیت حضرت امام هادی{{ع}} ‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۱
خط ۷:		خط ۷:

	== برداشت‌هایی از [[شخصیت]] [[حضرت امام هادی]]{{ع}} ‌==		== برداشت‌هایی از [[شخصیت]] [[حضرت امام هادی]]{{ع}} ‌==
	هنگامی که کلمات دانشمندان و بزرگان [[مسلمان]] در رابطه با شخصیت حضرت [[~~امام~~ ابوالحسن علی بن محمّد هادی]]{{ع}} را از نظر می‌گذرانیم، تنها یک تصویر در برابر چشمان ما نقش می‌بندد و آن اینکه [[دوستان]] و [[دشمنان]]، همه آن حضرت را بزرگ داشته و همه [[مسلمانان]] بر [[بزرگواری]] و جلالت قدر آن حضرت [[اجماع]] و اتّفاق کرده‌اند.		هنگامی که کلمات دانشمندان و بزرگان [[مسلمان]] در رابطه با شخصیت حضرت امام [[ابوالحسن علی بن محمّد هادی]]{{ع}} را از نظر می‌گذرانیم، تنها یک تصویر در برابر چشمان ما نقش می‌بندد و آن اینکه [[دوستان]] و [[دشمنان]]، همه آن حضرت را بزرگ داشته و همه [[مسلمانان]] بر [[بزرگواری]] و جلالت قدر آن حضرت [[اجماع]] و اتّفاق کرده‌اند.

	اینک بعضی از برداشت‌های [[علما]] و بزرگان که معاصر آن حضرت بوده‌اند، همچنین دانشمندان و مورّخانی که بعد از آن حضرت می‌زیسته و در رابطه با شخصیت منحصر به‌فرد آن حضرت نظر داده و نظر آنها به دست ما رسیده است توجّه نمائید:		اینک بعضی از برداشت‌های [[علما]] و بزرگان که معاصر آن حضرت بوده‌اند، همچنین دانشمندان و مورّخانی که بعد از آن حضرت می‌زیسته و در رابطه با شخصیت منحصر به‌فرد آن حضرت نظر داده و نظر آنها به دست ما رسیده است توجّه نمائید:

Bahmani در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۰

2025-10-06T05:00:29Z

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2025-08-28T06:14:49Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام هادی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==برداشت‌هایی از شخصیت حضرت امام هادی{{ع}}‌== هنگامی که کلمات دانشمندان و بزرگان مسلمان در رابطه با شخصیت حضرت امام ابو الحسن علی بن محمّد هادی{{ع...» ایجاد کرد

2025-08-28T06:08:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام هادی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==برداشت‌هایی از شخصیت حضرت امام هادی{{ع}}‌== هنگامی که کلمات دانشمندان و بزرگان مسلمان در رابطه با شخصیت حضرت امام ابو الحسن علی بن محمّد هادی{{ع...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام هادی
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==برداشت‌هایی از [[شخصیت]] [[حضرت امام هادی]]{{ع}}‌==
هنگامی که کلمات [[دانشمندان]] و بزرگان [[مسلمان]] در رابطه با شخصیت حضرت [[امام]] [[ابو الحسن علی]] بن محمّد [[هادی]]{{ع}} را از نظر می‌گذرانیم، تنها یک تصویر در برابر چشمان ما نقش می‌بندد و آن اینکه [[دوستان]] و [[دشمنان]]، همه آن حضرت را بزرگ داشته و همه [[مسلمانان]] بر [[بزرگواری]] و [[جلالت قدر]] آن حضرت [[اجماع]] و اتّفاق کرده‌اند.
اینک بعضی از برداشت‌های [[علما]] و بزرگان که معاصر آن حضرت بوده‌اند، همچنین دانشمندان و مورّخانی که بعد از آن حضرت می‌زیسته و در رابطه با شخصیت منحصر به‌فرد آن حضرت نظر داده و نظر آنها به دست ما رسیده است توجّه نمائید:
#در نامه‌ای که [[متوکل]] عبّاسی به [[امام هادی]]{{ع}} نوشته است چنین آمده: [[بسم الله]] الرّحمن الرّحیم، امّا بعد: [[امیر المؤمنین]] متوکل قدر تو را می‌شناسد و [[رعایت]] [[خویشاوندی]] تو را نموده و [[حقّ]] تو را بر خود [[واجب]] می‌داند وی همواره و در همه کارها در رابطه با تو و [[اهل بیت]] تو آن می‌کند که به [[صلاح حال]] تو و اهل بیت تو بوده، [[سربلندی]] تو و خاندانت در آن تثبیت گردد و [[امنیت]] و [[برکت]] بر تو و آنان داخل گردد، او همه این کارها را برای جلب [[رضایت خداوند]] و به‌جای آوردن آنچه را که [[خداوند]] در رابطه تو و خاندانت بر او واجب کرده است به انجام می‌رساند. آنگاه در [[پایان‌نامه]] این‌گونه آمده است: امیر المؤمنین [[مشتاق]] دیدن تو می‌باشد و خوش می‌دارد که از نزدیک با تو دیداری تازه کند و با نگاه کردن به چهره میمون و مبارکت [[تیمّن]] بجوید<ref>اصول کافى، ج۱، ص۵۰۲؛ الفصول المهمّه، ص۲۶۵.</ref>.
# [[یحیی بن هرثمه]] - همان کسی که متوکل او را برای بردن امام{{ع}} از [[مدینه]] به [[سامرا]] فرستاده بود- گوید: من برای انجام این [[مأموریت]] به [[شهر مدینه]] رفتم. هنگامی که وارد شهر مدینه شدم [[مردم]] [[شهر]] که متوجه مأموریت من در رابطه با امام هادی{{ع}} شده بودند و می‌ترسیدند در این [[سفر]] چشم‌زخم و گزندی به آن حضرت برسد، [[ضجّه]] و ناله عظیمی سر دادند، بدان‌سان که تا آن‌زمان [[مردم]] چنین ضجّه و ناله‌ای در [[شهر]] نشنیده بودند تو گویی که همه [[دنیا]] به [[جوش]] و [[خروش]] آمده بود؛ چراکه آن حضرت همواره ملازم [[مسجد]] و [[محراب]] بوده همیشه به [[اهل]] [[شهر مدینه]] نیکویی روا می‌داشت و هیچگاه به سمت [[دنیا]] و زخارف آن میل و [[رغبت]] از خود نشان نمی‌داد، من [[منزل]] آن حضرت را [[بازرسی]] کردم. امّا جز کتاب‌های [[قرآن]]، [[دعا]]، و کتاب‌های [[علمی]] چیزی در آن نیافتم. اینجا بود که آن حضرت در نظرم بسیار بزرگ آمد و از آن پس خود شخصا [[خدمتگزاری]] آن حضرت را به عهده گرفتم و با او بسیار خوب برخورد نمودم، هنگامی که به [[بغداد]] وارد شدیم ابتدا به نزد [[اسحاق طاهری]] که [[والی بغداد]] بود رفتم. وی به من گفت: ای یحیی، این [[مرد]] فرزند [[رسول خدا]]{{صل}} می‌باشد، و تو خود [[متوکل]] را خوب می‌شناسی، و می‌دانی که اگر متوکل را بر ضدّ این مرد تحریک کنی او را خواهد کشت، و در این صورت رسول خدا{{صل}}‌ در [[روز قیامت]] [[دشمن]] تو خواهد بود، در پاسخ او گفتم: به [[خدا]] [[سوگند]] که من در برخورد با این مرد جز نیکویی از او چیزی ندیده‌ام‌<ref>تذکرة الخواص، ص۲۰۲.</ref>.
# [[ابو عبدالله جنیدی]] گوید: به [[خداوند متعال]] سوگند که او [[امام هادی]]{{ع}} بهترین فرد از میان [[مردمان]] روی [[زمین]] و [[بافضیلت‌ترین]] مخلوق خداوند متعال است‌<ref>مآثر الکبرى، ج۳، ص۹۶.</ref>.
#یزداد [[طبیب]] گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] خدا یک نفر پیدا شود که [[علم غیب]] بداند، همانا که او امام هادی{{ع}} است‌<ref>بحار الانوار، ج۵۰، ص۱۶۱.</ref>.
# [[ابن شهر آشوب]] گوید: امام هادی{{ع}} خوشروترین و [[راستگوترین]] [[مردم]] بود. هنگامی که آن حضرت را از نزدیک می‌دیدی ملاحت او در میان مردم بی‌نظیر و هنگامی که از دور با او [[معاشرت]] می‌کردی، فضل و کمالش در میان [[جامعه]] بی‌بدیل بود، چون [[سکوت]] می‌کرد هیبت و [[وقار]] از وی می‌بارید و چون زبان به سخن می‌گشود، [[شکوه]] و جلالش نمودار می‌گردید، وی از [[خاندان رسالت]] و [[امامت]] و محلّ استقرار [[وصایت]] و [[جانشینی پیامبر]] بود. وی شاخه‌ای از درخت تناور [[نبوّت]] بود، برافراشته و [[پسندیده]]، و میوه‌ای از درخت [[رسالت]] چیده و برگزیده‌<ref>مناقب، ج۴، ص۴۳۲.</ref>.
# [[کمال الدین محمد بن طلحه شافعی]] گوید: از میان [[مناقب]] بی‌شمار آن حضرت منقبتی است که همچون درّ و گوشواره در [[گوش]] [[مردمان]] جای گرفته و گوش [[جان]] مردمان همچون درّی گرانبها در صدف آن را دربرگرفته است، که خود شاهدی است بر این مطلب که حضرت [[ابو الحسن]] [[امام هادی]]{{ع}} موصوف به گرانسنگ‌ترین اوصاف، بوده و از [[باشرافت‌ترین]] شاخه‌های درخت نبوّت‌ نازل گردیده است‌<ref>مطالب السّؤول، ص۸۸.</ref>.
# [[احمد بن محمد بن ابی بکر بن خلکان]] گوید: ابو الحسن علی هادی فرزند محمّد جواد فرزند علی رضا{{عم}} یکی از [[ائمّه]] [[دوازده‌گانه]] است، کسانی در نزد [[متوکل]] عبّاسی از او [[بدگویی]] کرده، گفتند [[شیعیان]] وی برایش [[اسلحه]]، [[نامه]]، و اسناد دیگری می‌فرستند که در [[خانه]] او موجود است و او را برانگیخته‌اند تا در [[طلب]] [[حکومت]] برآید. متوکل نیز عدّه‌ای از مأموران ترک تبار خود را به سمت آن حضرت فرستاد. آنان شبانه و ناگهانی به [[منزل]] آن حضرت [[حمله]] کردند. امّا تنها صحنه‌ای که با آن روبرو شدند این بود: آنان امام هادی را در اتاقی دربسته یافتند درحالی‌که جبّه‌ای مویین بر تن و پارچه‌ای پشمین بر سر داشته، رو به [[قبله]] آیاتی از [[قرآن کریم]] را که متضمّن [[وعده]] و [[وعید]] [[الهی]] است زیر لب ترنّم می‌کرد. و در زیر پایش فرشی جز سنگریزه و شن نبود<ref>وفیات الاعیان، ج۲، ص۴۳۵.</ref>.
# [[عبدالله بن اسعد یافعی]] گوید: ابو الحسن علی هادی فرزند محمّد [[الجواد]] فرزند علی رضا فرزند [[موسی کاظم]] فرزند [[جعفر صادق]]، [[علوی]] [[حسینی]]، چهل سال [[زندگی]] کرد. وی مردی متعبّد و فقیهی [[پیشوا]] بود<ref>مرآت الجنان، ج۲، ص۱۶۰.</ref>.
# [[حافظ عمادالدین اسماعیل بن عمر بن کثیر]] گوید: و امّا ابو الحسن علی هادی فرزند محمّد جواد فرزند علی رضا فرزند موسی کاظم فرزند جعفر صادق فرزند محمّد [[باقر]] فرزند علی [[زین العابدین]] [[فرزند حسین]] [[شهید]] فرزند [[علی بن ابی طالب]]، یکی از [[پیشوایان دوازده‌گانه]] است. وی پدر [[حسن بن علی عسکری]] است، او مردی [[عابد]] و [[زاهد]] بود که متوکل وی را به [[سامرا]] منتقل کرد. او بیش از بیست سال و چند ماه در آن [[شهر]] سکونت گزید و در سال ۲۵۴ ه.ق‌ در همان [[شهر]] از [[دنیا]] رفت. گفته‌اند که بدگویان به [[متوکل]] عبّاسی خبر دادند که در [[منزل]] آن حضرت نامه‌های بسیاری از [[مردم]] و سلاح‌های زیادی وجود دارد، متوکل گروهی از [[سربازان]] خود را به سمت آن حضرت فرستاد. آنان وی را این گونه یافتند که: روبروی [[قبله]] نشسته، جبّه‌ای از پشم بر تن دارد و بر روی فرشی از خاک نشسته است. [[سربازان]]، آن حضرت را با همین حالت دستگیر کرده و به نزد [[متوکل]] عبّاسی بردند...<ref>البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>.
# [[محمد سراج‌الدین رفاعی]] گوید: [[امام علی]] [[هادی]] فرزند [[امام]] محمّد [[جواد]] می‌باشد، [[لقب]] او نقی، عالم، [[فقیه]]، [[امیر]]، دلیل، [[عسکری]]، و نجیب است. او در سال ۲۱۲ ه. ق در [[شهر مدینه]] دیده به [[جهان]] گشود، و در [[روز]] [[دوشنبه]] سوّم [[ماه رجب]] سال ۲۵۴ ه. ق در [[زمان]] [[خلافت]] [[معتزّ]] عبّاسی به‌واسطه [[سمّ]] به [[شهادت]] رسیده و به دیدار [[معبود]] شتافت. وی دارای پنج فرزند می‌باشد: [[امام حسن عسکری]]، حسین، محمّد، جعفر و [[عایشه]]، و امام حسن عسکری همان کسی است که فرزندش صاحب [[سرداب مقدّس]]، [[حجّت]] [[منتظر]]، ولی [[خداوند]]، محمّد [[مهدی]] می‌باشد<ref>صحاح الاخبار، ص۵۶.</ref>.
# [[احمد بن حجر هیثمی]] گوید: علی عسکری به این دلیل عسکری نامیده شد که گروهی از جانب [[حکومت]] [[وقت]] [[مأمور]] شدند تا او را از [[مدینه]] [[پیامبر]] به [[سامرا]] آورده در آنجا ساکن کنند منطقه‌ای که در آن‌زمان [[عسکر]] نامیده می‌شد و بدین‌جهت [[امام هادی]]{{ع}} به لقب عسکری ملقّب گردید. وی از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] [[میراث‌دار]] پدر [[بزرگوار]] خویش بود<ref>الصّواعق المحرقه، ص۲۰۵.</ref>.
# [[احمد بن یوسف بن احمد دمشقی قرمانی]] گوید: فصل نهم از کتاب‌ من درباره [[خاندان]] [[بردباری]]، دانش و [[نیکوکاری]] است، امام علی بن محمّد هادی در مدینه زاده شد و مادرش کنیزی امّ ولد بود، [[کنیه]] مبارکش [[ابو الحسن]] و لقبش هادی و متوکل بود. رنگ چهره‌اش گندمگون و [[نقش انگشتری]] او {{متن حدیث|اللَّهُ‏ رَبِّي‏ وَ عِصْمَتِي‏ مِنْ‏ خَلْقِهِ‏}} بود. و امّا [[مناقب]] او بسیار گرانبها و اوصافش بسیار [[شریف]] است‌<ref>اخبار الدّول، ص۱۱۷.</ref>.
# [[عبدالله شبراوی شافعی]] گوید: [[دهمین امام]] از [[پیشوایان]] علی هادی است، وی در [[ماه رجب]] سال ۲۱۴ در [[مدینه]] زاده شد و دارای [[کرامات]] بسیار می‌باشد<ref>الاتحاف بحبّ الاشراف، ص۱۷۶.</ref>.
# [[محمد امین سویدی بغدادی]] گوید: او در [[مدینه]] زاده شد و کنیه‌اش [[ابو الحسن]]، لقبش [[هادی]]، و رنگ چهره‌اش گندمگون بود. [[نقش انگشتری]] او {{متن حدیث|اللَّهُ‏ رَبِّي‏ وَ هُوَ عِصْمَتِي‏ مِنْ‏ خَلْقِهِ‏}} بود و [[فضایل]] و مناقبش بسیار است‌<ref>صبائک الذّهب، ص۵۷.</ref>.
#[[مؤمن شبلنجی]] گوید: و [[مناقب]] او بسیار است، در صواعق چنین آمده است که: [[ابو الحسن عسکری]] [[وارث علم]] و [[سخاوت]] پدر [[بزرگوار]] خود بوده است، همچنین در کتاب حیاة [[الحیوان]] آمده است: او را [[عسکری]] نامیده‌اند؛ چراکه [[متوکل]] در اثر بسیاری [[بدگویی]] بدگویان از آن حضرت او را از مدینه احضار کرده و در [[شهر]] [[سامرّا]] ساکن گردانید<ref>نور الابصار، ص۱۴۹.</ref>.
# [[محمد امین غالب طویل]] گوید: وی بسیار خوش‌اخلاق بود. تا جایی که هیچ‌کس شکی در [[مقام عصمت]] او نداشت. امّا [[خلیفه عبّاسی]] متوکل از [[ترس]] اینکه [[مقامات]] آن حضرت موجب به خطر افتادن خلافتش شود به حرف بدگویان و سعایت‌کنندگان که به او می‌گفتند: [[امام هادی]]{{ع}} در [[خانه]] خود [[اسلحه]] و لوازم [[آمادگی]] برای [[قیام]] را جمع‌آوری نموده و مدّعی [[خلافت]] است گوش فرا داده و در آن‌وقت [[سپاهیان]] ترک تبار خود را به سمت آن حضرت گسیل داشت. آنان شبانه به خانه آن حضرت [[حمله]] کردند. متوکل از این جهت سپاهیان ترک تبار را برای این [[مأموریت]] [[انتخاب]] کرده بود که به سپاهیان [[عرب]] تبار [[مسلمان]] [[اعتماد]] نداشت؛ چراکه می‌دانست آنان کسی را که برای خلافت شایسته‌تر است می‌شناسند. امّا ترک تباران تازه مسلمانانی بودند که به مسائل پیچیده عالم [[اسلام]] آشنایی نداشتند. آنان یارویاور چشم و گوش‌بسته [[خلفای عبّاسی]] بودند. هم آنان که به [[ازدواج]] با [[دختران]] ترک تبار [[عادت]] کرده بودند. [[نظامیان]] ترک تبار شبانگاه به [[خانه امام هادی]]{{ع}} رسیدند. آنان آن حضرت را این‌گونه یافتند که بر فرش خاک نشسته و ردائی از پشم به خود پیچیده و مشغول [[خواندن قرآن]] است. آنان همه زوایا و گوشه‌های خانه آن حضرت را [[تفتیش]] نموده سپس آن حضرت را دستگیر کرده به نزد [[خلیفه]] برده و جریان را به او گفتند. آنان برای خلیفه تعریف کردند که آن حضرت را در چه مقامی از [[زهد]] یافتند و اینکه در [[خانه]] او هیچ‌چیز از [[سلاح]] و سازوبرگ [[جنگ]] پیدا نکرده‌اند<ref>تاریخ العلویین، ص۱۶۷.</ref>.
# [[سید عبد الوهاب بدری]] گوید: [[امام هادی]]{{ع}} در [[شهر]] [[سامرا]] در مجالس [[مردم]] می‌گشت و همواره مصیبت‌دیدگان را [[دلداری]] داده، [[نیازمندان]] را [[یاری]] رسانده به گدایان و [[مساکین]] ترحّم می‌نمود. وی با [[یتیمان]] [[مهربانی]] کرده، شبانگاهان به در [[خانه]] بیوه‌گان و [[ناتوانان]] رفته، کیسه‌های درهم و دینار را که در دامن [[جامه]] خود حمل می‌کرد به آنان می‌داد و می‌گفت: {{متن قرآن|لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا}}<ref>«نه پاداشی از شما خواهانیم و نه سپاسی» سوره انسان، آیه ۹.</ref>. آن حضرت روزها به کار و فعّالیت مشغول می‌شد. وی در زیر اشعه سوزان [[آفتاب]] ایستاده در مزرعه خود به کار [[کشاورزی]] مشغول می‌گشت تا آنجا که عرق تمام بدن آن حضرت را‌تر می‌کرد و چون سیاهی شب آشکار می‌شد به سمت [[پروردگار]] خود توجّه کرده، در حال [[رکوع]] و [[سجود]] و [[خشوع]] برای پروردگار خویش درمی‌آمد و پیشانی تابناک خود را بر روی سنگ و شن [[زمین]] قرار می‌داد، و دعای مشهور خود را زیر لب زمزمه می‌کرد که: {{متن حدیث|إِلَهِي مُسِيءٌ قَدْ وَرَدَ، وَ فَقِيرٌ قَدْ قَصَدَ، لَا تُخَيِّبْ مَسْعَاهُ وَ ارْحَمْهُ وَ اغْفِرْ لَهُ خَطَأَهُ}}؛ پروردگارا، گنهکاری به در خانه‌ات وارد شده، و [[فقیری]] قصد در خانه‌ات کرده. پروردگارا گام‌هایی که به سوی تو برداشته [[ناامید]] نگردان، بر وی [[رحمت]] آور و گناهانش را بر او ببخشای‌<ref>سیرة الامام علىّ الهادى{{ع}}، ص۵۹.</ref>.
# [[خیرالدین زرکلی]] گوید: [[ابو الحسن عسکری]] علی، ملقّب به [[هادی]] فرزند محمّد [[جواد]] [[فرزند علی]] [[رضا]] فرزند [[موسی بن جعفر]]، حسینی طالبی، [[دهمین امام]] از [[پیشوایان دوازده‌گانه]] و یکی از [[پرهیزگاران]] و [[صلحا]] [[زمان]] بوده است. وی در [[شهر مدینه]] به [[دنیا]] آمد. کسانی در نزد [[متوکل]] عبّاسی از او بدگوئی کردند و وی آن حضرت را به [[بغداد]] احضار کرده، سپس در سامرا [[تبعید]] نمود<ref>الاعلام، ج۵، ص۱۴۰.</ref>.
#«دوایت- ام- رونالدسون» پس از اینکه به تفصیل درباره آن حضرت به بحث پرداخته گوید: بسیاری از [[مردم]] از مناطقی مانند [[عراق]]، [[ایران]] و [[مصر]]، که [[شیعه]] [[آل محمّد]] در آن زیاد بود برای [[کسب علم]] و [[دانش]] آهنگ دیدار آن‌ حضرت می‌کردند<ref>عقیدة الشّیعه، ص۲۱۵.</ref>.
# [[فضل الله بن روزبهان شافعی]] گوید: خداوندا [[سلام]] و [[درود]] بفرست بر [[امام دهم]]، مقتدای زندگان و [[مردگان]]، [[سرور]] حاضران و غایبان، آن کس که از مقدّمات [[علوم]] به نتیجه [[وصایت]] و [[امامت]] رسیده است، [[شمشیر]] [[خشمگین]] و خروشان بر گردن هر مخالف و [[دشمن]]، [[پناهگاه]] همه پناه‌آورندگان در [[مصائب]] و [[دشمنی‌ها]]، برطرف‌کننده [[تشنگی]] از جگرهای سوخته، آن‌کس که [[دوستان]] و [[دشمنان]] به کمال فضیلتش [[شهادت]] داده و در [[روز]] ندا دادن منادی یعنی [[روز قیامت]] پناهگاه دوستان و [[موالیان]] خویش می‌باشد، [[ابو الحسن علی]] نقی [[هادی]]، فرزند محمّد [[شهید]]، آن‌کس که با [[مکر]] دشمنان به شهادت رسید و در {{عربی|سُرَّ مَنْ رَأَى‏}} به خاک سپرده گردید<ref>وسیلة الخادم الى المخدوم، صلوات الامام الهادى{{ع}}.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۲ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۲، ص ۱۹.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:151926.jpg|22px]] [[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۲ (کتاب)|'''پیشوایان هدایت ج۱۲''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام هادی]]