Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = خوارج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== «شراة» جمع «شاری» به معنای فروشنده است. خوارج این نام را بیشتر از نامهای دیگر می‌پسندیدند و مفهومی که از آن در نظر می‌گرفتند این بود که آنها جان خودشان ر...» ایجاد کرد

2025-12-22T08:11:54Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = خوارج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== «شراة» جمع «شاری» به معنای فروشنده است. خوارج این نام را بیشتر از نامهای دیگر می‌پسندیدند و مفهومی که از آن در نظر می‌گرفتند این بود که آنها جان خودشان ر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = خوارج
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
«شراة» جمع «شاری» به معنای فروشنده است. خوارج این نام را بیشتر از نامهای دیگر می‌پسندیدند و مفهومی که از آن در نظر می‌گرفتند این بود که آنها [[جان]] خودشان را به [[خدا]] فروخته‌اند و در راه او از جان خویش می‌گذرند. بی‌شک، آنها در این مفهوم‌گیری از کلمۀ شراة به آیۀ شریفۀ {{متن قرآن|وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ رَءُوفٌۢ بِٱلْعِبَادِ}}<ref>«و از مردم کسی است که در به دست آوردن خشنودی خداوند از جان می‌گذرد و خداوند به بندگان مهربان است» سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> نظر داشتند.
کلمۀ شراة در [[خطبه‌ها]] و اشعار خوارج زیاد [[تکرار]] شده و حتی در همان آغاز کار که در حروریه با [[عبدالله بن وهب راسبی]] [[بیعت]] کردند [[شاعری]] از آنان به نام معدان الایادی چنین سرود:
{{عربی|سلام علی من بایع الله شاریا
و لیس علی الحزب المقیم سلام}}<ref>مبرد: الکامل، ج ۲، ص۸۹۱</ref>

احتمال می‌دهیم اینکه معاویه دستور داد [[حدیثی]] [[جعل]] کنند و آن را به زبان [[پیامبر]]{{صل}} ببندند که گویا آیۀ «وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ یَشْرِی» دربارۀ [[ابن ملجم]] نازل شده ناظر به همین [[باور]] [[خوارج]] بوده و معاویه که از هر چیز برای کوبیدن [[امیر المؤمنین]] استفاده می‌کرد از این سخن خوارج نیز بهره‌جویی کرده است.
به‌هرحال، خوارج [[لقب]] [[شراة]] را به همان معنایی که گفتیم می‌گرفتند، اما مخالفان آنها شراة را جمع شاری و شاری را به معنای لجباز و عنود گرفته‌اند. ابن سیده از [[ابو علی]] [[فارسی]] نقل کرده است که خوارج را شراة می‌گویند زیرا آنها [[لجاجت]] می‌کردند و [[خشمناک]] بودند<ref>ابن سیده: المخصص، ج ۱۳، ص۱۲۲</ref>. ابن منظور نیز گفته است که «شری» به معنای [[غضب]] و لجاجت آمده و اینکه به خوارج شراة می‌گویند برای آن است که آنها لجاجت می‌کردند، اما خود آنها شراة را از آیۀ «وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ یَشْرِی» گرفته‌اند که گویا جانشان را می‌فروشند و آن را در [[جهاد]] بذل می‌کنند<ref>ابن منظور: لسان العرب، ج ۱۴، ص۴۲۹. نظیر آن را بنگرید در زبیدی: تاج العروس، ج ۱۰، ص۱۹۶</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۱۷۶.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010969.jpg|22px]] [[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|'''خوارج در تاریخ''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:خوارج]]

شراة - تاریخچهٔ نسخه‌ها