شرید - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۸

2024-09-15T10:08:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۹:		خط ۹:
	شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی رانده شده است. یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}} از سوی مردم رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه قدر [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در مقام شکرگذاری و ادای حقوق آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن حضرت از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی تولد حضرت و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره حضرت را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به ابراهیم بن علی مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.		شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی رانده شده است. یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}} از سوی مردم رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه قدر [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در مقام شکرگذاری و ادای حقوق آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن حضرت از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی تولد حضرت و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره حضرت را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به ابراهیم بن علی مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.

	[[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>		[[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و وحید یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>

	حضرت مهدی {{ع}} به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>		حضرت مهدی {{ع}} به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۷

2023-03-05T06:37:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی [[رانده شده]] است. یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}} از سوی مردم رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه قدر [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در مقام شکرگذاری و [[ادای حقوق]] آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن حضرت از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی تولد حضرت و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره حضرت را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به ابراهیم بن علی مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.		شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی رانده شده است. یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}} از سوی مردم رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه قدر [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در مقام شکرگذاری و ادای حقوق آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن حضرت از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی تولد حضرت و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره حضرت را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به ابراهیم بن علی مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.

	[[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>		[[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>

	حضرت مهدی {{ه}} به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>		حضرت مهدی {{ع}} به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۶

2023-03-05T06:36:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~مهدویت~~}}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = القاب امام مهدی
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* یکی از [[~~القاب~~]] [[~~امام مهدی\|حضرت مهدی~~]] {{ع}}~~‏ "شرید"، به معنای آواره است. از آن‏جا که آن بزرگوار در~~ [[~~دوران غیبت~~]]~~، منزلی معین، خاص~~ و ~~همیشگی ندارد، به این~~ [[~~لقب~~]] ~~خوانده~~ شده است.		شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی [[رانده شده]] است. یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}} از سوی مردم رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه قدر [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در مقام شکرگذاری و [[ادای حقوق]] آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن حضرت از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی تولد حضرت و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره حضرت را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به ابراهیم بن علی مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.
	* [[~~اصبغ بن نباته~~]] ~~گوید: از~~ [[~~امیر مؤمنان~~]] {{ع}} ~~شنیدم~~ که ~~می‌‏فرمود:~~ [[~~صاحب~~]] ~~این امر، شرید یعنی آواره،~~ [[~~طرید~~]] ~~یعنی رانده،~~ [[~~فرید~~]] ~~یعنی تک و~~ [[~~وحید~~]] ~~یعنی تنها است<ref>~~ [[~~شیخ صدوق~~]]~~، [[کمال الدین~~ و ~~تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین~~ و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>.
	~~== شرید~~ در ~~موعودنامه ==~~
	* از [[~~القاب~~]] حضرت و ~~به معنی "[[رانده شده]]" است~~. ~~یعنی~~ [[~~رانده شده~~]] از خلایق، چون حضرتش را نشناختند، [[قدر]] [[نعمت]] وجودش را ندانستند، ذریه طاهره‌اش را کشتند و حتی ادلّه بر اصل نبودن و نفی تولّدش اقامه کردند.
	* آن حضرت به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] ~~نمود~~ که در [[زمین]] ~~منزل~~ نگیرم، ~~مگر جایی که~~ از ~~همه‌جا مخفی‌تر و~~ دورتر ~~باشد، به جهت پنهان کردن امر خود~~ و ~~محکم کردن محل خود~~ از ~~حیله~~ [[~~دشمنان~~]] و [[~~گمراهان~~]]~~"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>~~<ref>[[~~مجتبی تونه‌ای~~\|~~تونه‌ای، مجتبی~~]]، [[~~موعودنامه~~ (کتاب)\|~~موعودنامه~~]]، ~~ص۴۲۹~~.</ref>.

	~~== شرید در درسنامه ==~~		[[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>
	* یکی از [[القاب حضرت مهدی]] {{ع}} "شرید"، به معنای آواره است. از آنجایی که ایشان در [[دوران غیبت]]، منزلی معین و خاص ندارد، به این [[لقب]] خوانده شده است. [[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که ~~می‌فرمود~~: "[[صاحب]] این امر، شرید ~~(آواره)،~~ [[طرید]] ~~(رانده)،~~ [[فرید]] (تک) و [[وحید]] (تنها) است"<ref>کمال الدین و تمام ~~النعمة، ج ۱،~~ باب ۲۶، ح ۱۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[~~درسنامه~~ مهدویت (کتاب)\|~~درسنامه~~ مهدویت]]، ~~ص۲۲۴~~.</ref>.
	~~== شرید در فرهنگنامه آخرالزمان ==~~		حضرت مهدی {{ه}} به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>
	* شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی [[رانده شده]] است. یعنی [[حضرت]] از سوی مردمی بدبخت رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه [[قدر]] [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در [[مقام]] شکرگذاری و [[ادای حقوق]] آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن [[حضرت]] از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی [[تولد]] [[حضرت]] و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره [[حضرت]] را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[ابراهیم]] بن [[علی]] ~~مهزیار~~ فرمود: پدرم به من [[وصیت]] ~~نموده~~ که در ~~روی~~ [[زمین]]~~، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی~~ نگیرم، تا از ~~دیدگان~~ دورتر ~~باشم~~ و از ~~گزند~~ [[~~گمراهان~~]] در [[~~امان~~]] ~~باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است~~<ref>[[~~عباس حیدرزاده~~\|~~حیدرزاده، عباس~~]]، [[~~فرهنگنامه آخرالزمان~~ (کتاب)\|~~فرهنگنامه آخرالزمان~~]]، ~~ص ۸۸~~.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان القاب امام مهدی}}		{{پرسمان القاب امام مهدی}}



	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	* [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:04:04Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پرسمان القاب امام مهدی}}		{{پرسمان القاب امام مهدی}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:38:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*یکی از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ "شرید"، به معنای آواره است. از آن‏جا که آن بزرگوار در [[دوران غیبت]]، منزلی معین، خاص و همیشگی ندارد، به این [[لقب]] خوانده شده است.		* یکی از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ "شرید"، به معنای آواره است. از آن‏جا که آن بزرگوار در [[دوران غیبت]]، منزلی معین، خاص و همیشگی ندارد، به این [[لقب]] خوانده شده است.
	* [[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]]{{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>.		* [[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>.
	==شرید در موعودنامه==		== شرید در موعودنامه ==
	*از [[القاب]] حضرت و به معنی "[[رانده شده]]" است. یعنی [[رانده شده]] از خلایق، چون حضرتش را نشناختند، [[قدر]] [[نعمت]] وجودش را ندانستند، ذریه طاهره‌اش را کشتند و حتی ادلّه بر اصل نبودن و نفی تولّدش اقامه کردند.		* از [[القاب]] حضرت و به معنی "[[رانده شده]]" است. یعنی [[رانده شده]] از خلایق، چون حضرتش را نشناختند، [[قدر]] [[نعمت]] وجودش را ندانستند، ذریه طاهره‌اش را کشتند و حتی ادلّه بر اصل نبودن و نفی تولّدش اقامه کردند.
	*آن حضرت به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>.		* آن حضرت به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>.

	==شرید در درسنامه==		== شرید در درسنامه ==
	*یکی از [[القاب حضرت مهدی]]{{ع}} "شرید"، به معنای آواره است. از آنجایی که ایشان در [[دوران غیبت]]، منزلی معین و خاص ندارد، به این [[لقب]] خوانده شده است. [[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: "[[صاحب]] این امر، شرید (آواره)، [[طرید]] (رانده)، [[فرید]] (تک) و [[وحید]] (تنها) است"<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، باب ۲۶، ح ۱۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۴.</ref>.		* یکی از [[القاب حضرت مهدی]] {{ع}} "شرید"، به معنای آواره است. از آنجایی که ایشان در [[دوران غیبت]]، منزلی معین و خاص ندارد، به این [[لقب]] خوانده شده است. [[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌فرمود: "[[صاحب]] این امر، شرید (آواره)، [[طرید]] (رانده)، [[فرید]] (تک) و [[وحید]] (تنها) است"<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، باب ۲۶، ح ۱۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۴.</ref>.
	==شرید در فرهنگنامه آخرالزمان==		== شرید در فرهنگنامه آخرالزمان ==
	*شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]]{{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]]{{ع}} وارد شده است. شرید به معنی [[رانده شده]] است. یعنی [[حضرت]] از سوی مردمی بدبخت رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه [[قدر]] [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در [[مقام]] شکرگذاری و [[ادای حقوق]] آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن [[حضرت]] از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی [[تولد]] [[حضرت]] و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره [[حضرت]] را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[ابراهیم]] بن [[علی]] مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.		* شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی [[رانده شده]] است. یعنی [[حضرت]] از سوی مردمی بدبخت رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه [[قدر]] [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در [[مقام]] شکرگذاری و [[ادای حقوق]] آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن [[حضرت]] از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی [[تولد]] [[حضرت]] و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره [[حضرت]] را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[ابراهیم]] بن [[علی]] مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T06:04:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]		[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:02:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۳:		خط ۳:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*یکی از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ "شرید"، به معنای آواره است. از آن‏جا که آن بزرگوار در [[دوران غیبت]]، منزلی معین، خاص و همیشگی ندارد، به این [[لقب]] خوانده شده است.		*یکی از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ "شرید"، به معنای آواره است. از آن‏جا که آن بزرگوار در [[دوران غیبت]]، منزلی معین، خاص و همیشگی ندارد، به این [[لقب]] خوانده شده است.
	*[[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]]{{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>.		* [[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]]{{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>.
	==شرید در موعودنامه==		==شرید در موعودنامه==
	*از [[القاب]] حضرت و به معنی "[[رانده شده]]" است. یعنی [[رانده شده]] از خلایق، چون حضرتش را نشناختند، [[قدر]] [[نعمت]] وجودش را ندانستند، ذریه طاهره‌اش را کشتند و حتی ادلّه بر اصل نبودن و نفی تولّدش اقامه کردند.		*از [[القاب]] حضرت و به معنی "[[رانده شده]]" است. یعنی [[رانده شده]] از خلایق، چون حضرتش را نشناختند، [[قدر]] [[نعمت]] وجودش را ندانستند، ذریه طاهره‌اش را کشتند و حتی ادلّه بر اصل نبودن و نفی تولّدش اقامه کردند.
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]		[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

2022-05-19T18:59:07Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

	[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]		[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]

Heydari: جایگزینی متن - '{{پرسمان القاب امام مهدی}}' به '== پرسش‌های وابسته == {{پرسمان القاب امام مهدی}}'

2021-12-30T15:17:34Z

جایگزینی متن - '{{پرسمان القاب امام مهدی}}' به '== پرسش‌های وابسته == {{پرسمان القاب امام مهدی}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	*شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]]{{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]]{{ع}} وارد شده است. شرید به معنی [[رانده شده]] است. یعنی [[حضرت]] از سوی مردمی بدبخت رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه [[قدر]] [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در [[مقام]] شکرگذاری و [[ادای حقوق]] آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن [[حضرت]] از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی [[تولد]] [[حضرت]] و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره [[حضرت]] را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[ابراهیم]] بن [[علی]] مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.		*شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]]{{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]]{{ع}} وارد شده است. شرید به معنی [[رانده شده]] است. یعنی [[حضرت]] از سوی مردمی بدبخت رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه [[قدر]] [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در [[مقام]] شکرگذاری و [[ادای حقوق]] آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن [[حضرت]] از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی [[تولد]] [[حضرت]] و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره [[حضرت]] را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[ابراهیم]] بن [[علی]] مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان القاب امام مهدی}}		{{پرسمان القاب امام مهدی}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-20T08:58:40Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۲۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	* [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]		* [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۹:		خط ۹:
	شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی رانده شده است. یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}} از سوی مردم رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه قدر [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در مقام شکرگذاری و ادای حقوق آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن حضرت از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی تولد حضرت و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره حضرت را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به ابراهیم بن علی مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.		شرید، این [[لقب]] به طور مکرر از سوی [[اهل بیت]] {{عم}} خصوصاً امیرالمؤمنین علی بن [[ابی‌طالب]] و [[امام باقر]] {{ع}} وارد شده است. شرید به معنی رانده شده است. یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}} از سوی مردم رانده می‌شود که نه او را می‌شناسند و نه قدر [[نعمت]] وجود مبارکش را می‌دانند و در مقام شکرگذاری و ادای حقوق آن جناب برنمی‌آیند، بلکه زمانی که از کشتن ایشان و از بین بردن ذریه [[پاک]] [[امامت]] [[ناامید]] شدند، با زبان و قلم او را نفی کردند و در پی بیرون راندن حضرت از دل‌های [[مؤمنین]] برآمدند و کتاب‌ها برای نفی تولد حضرت و نبودن آن جناب نوشتند، تا مگر بدین روش یاد و خاطره حضرت را از میان ببرند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به ابراهیم بن علی مهزیار فرمود: پدرم به من [[وصیت]] نموده که در روی [[زمین]]، جز مخفی‌ترین جای‌ها و دروترین مکان‌ها مأوی نگیرم، تا از دیدگان دورتر باشم و از گزند [[گمراهان]] در [[امان]] باشم، زیرا هر کدام از [[اولیای الهی]] را [[دشمنی]] ستیزه‌جو و غلبه‌کننده است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.

	[[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و [[وحید]] یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>		[[اصبغ بن نباته]] گوید: از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شنیدم که می‌‏فرمود: [[صاحب]] این امر، شرید یعنی آواره، [[طرید]] یعنی رانده، [[فرید]] یعنی تک و وحید یعنی تنها است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، باب ۲۶، ح ۱۳</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰.</ref>

	حضرت مهدی {{ع}} به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>		حضرت مهدی {{ع}} به [[ابراهیم بن علی مهزیار]] فرمود: "پدرم به من [[وصیت]] نمود که در [[زمین]] منزل نگیرم، مگر جایی که از همه‌جا مخفی‌تر و دورتر باشد، به جهت پنهان کردن امر خود و محکم کردن محل خود از حیله [[دشمنان]] و [[گمراهان]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}