شریعت در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۴

2024-02-14T08:04:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = شریعت		\| موضوع مرتبط = شریعت
	\| عنوان مدخل = [[شریعت]]		\| عنوان مدخل = شریعت
	\| مداخل مرتبط = [[شریعت در قرآن]] - [[شریعت در کلام اسلامی]] - [[شریعت در جامعه‌شناسی اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[شریعت در لغت]] - [[شریعت در قرآن]] - [[شریعت در فقه اسلامی]] - [[شریعت در فقه سیاسی]] - [[شریعت در کلام اسلامی]] - [[شریعت در جامعه‌شناسی اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'تاویل' به 'تأویل'

2022-11-12T14:15:06Z

جایگزینی متن - 'تاویل' به 'تأویل'

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T14:57:44Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۷
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	[[عالمان]] مسلمان شریعت اسلام را هماهنگ با [[فطرت انسان]] دانسته‌اند: {{متن قرآن\|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«بنابراین با درستی آیین روی (دل) را برای این دین راست بدار! بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونی در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره روم، آیه ۳۰.</ref>.<ref>التحرير و التنوير، ج۲۱، ص۴۷ - ۵۰؛ مقاصد الشريعة الاسلاميه، ص۲۶۵ - ۲۶۶. </ref> به این معنا که آموزه‌های آن کاملاً با نوع [[آفرینش انسان]] و استعدادهای او هماهنگ‌اند و [[افراط]] و [[تفریط]] در آنها راه ندارد.		[[عالمان]] مسلمان شریعت اسلام را هماهنگ با [[فطرت انسان]] دانسته‌اند: {{متن قرآن\|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«بنابراین با درستی آیین روی (دل) را برای این دین راست بدار! بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونی در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره روم، آیه ۳۰.</ref>.<ref>التحرير و التنوير، ج۲۱، ص۴۷ - ۵۰؛ مقاصد الشريعة الاسلاميه، ص۲۶۵ - ۲۶۶. </ref> به این معنا که آموزه‌های آن کاملاً با نوع [[آفرینش انسان]] و استعدادهای او هماهنگ‌اند و [[افراط]] و [[تفریط]] در آنها راه ندارد.

	به گفته برخی [[مفسران]]، [[وصف]] کردن [[اسلام]] به مثابه [[آیین]] [[ابراهیم]] {{ع}} {{متن قرآن\|ٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ}}<ref>«دین- که همان آیین پدرتان ابراهیم است» سوره حج، آیه ۷۸.</ref>، {{متن قرآن\|قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا }}<ref>«بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین هستیم» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref> به وجود [[اصول اعتقادی]] و عملی مشترکِ [[فطری]] در هر دو اشاره می‌کند. <ref> المیزان، ج۷، ص۲۱۳. </ref>.<ref>[[مهدی ملک‌محمدی\|ملک‌محمدی، مهدی]]، [[شریعت (مقاله)\|مقاله «شریعت»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>		به گفته برخی [[مفسران]]، وصف کردن [[اسلام]] به مثابه [[آیین]] [[ابراهیم]] {{ع}} {{متن قرآن\|ٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ}}<ref>«دین- که همان آیین پدرتان ابراهیم است» سوره حج، آیه ۷۸.</ref>، {{متن قرآن\|قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا }}<ref>«بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین هستیم» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref> به وجود [[اصول اعتقادی]] و عملی مشترکِ [[فطری]] در هر دو اشاره می‌کند. <ref> المیزان، ج۷، ص۲۱۳. </ref>.<ref>[[مهدی ملک‌محمدی\|ملک‌محمدی، مهدی]]، [[شریعت (مقاله)\|مقاله «شریعت»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>
	=== [[اخلاقی]] بودن ===		=== [[اخلاقی]] بودن ===
	[[قرآن]]، بر خلاف [[قوانین]] مدون بشری که از آوردن علت [[قانون]] خودداری می‌کنند، در تشریع‌ها بر تعلیل‌های اخلاقی، یا [[پاداش]] و کیفرهای [[روحی]] و [[اخروی]] تأکید می‌کند: {{متن قرآن\|وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}<ref>«و چون زنان را طلاق دادید و به سرآمد عدّه خود نزدیک شدند، یا با شایستگی آنها را نگه دارید و یا به نیکی رها کنید و آنان را برای زیان رساندن نگه ندارید که (به آنها) ستم کنید و هر کس چنین کند، به خود ستم کرده است و آیات خداوند را به ریشخند نگیرید و نعمت خداوند را بر خویش به یاد آورید و (نیز) آنچه را از کتاب و حکمت برایتان فرستاده است که بدان اندرزتان می‌دهد؛ و از خداوند پروا کنید و بدانید که خداوند به هر چیزی داناست» سوره بقره، آیه ۲۳۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}}<ref>«و چون زنان را طلاق دادید و به سرآمد عدّه خویش رسیدند دیگر آنان را از زناشویی با شوهران دلخواه خود که با هم به شایستگی به سازش رسیده‌اند باز ندارید؛ هر کس از شما به خداوند و روز بازپسین ایمان داشته باشد بدین سخن اندرز داده می‌شود؛ این برای شما پاک‌تر و پاکیزه‌تر است و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره بقره، آیه ۲۳۲.</ref>، {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا}}<ref>«آنان که دارایی‌های یتیمان را به ستم می‌خورند جز این نیست که در شکم خود آتش می‌انبارند و زودا که در آتشی برافروخته درآیند» سوره نساء، آیه ۱۰.</ref>، {{متن قرآن\|وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلاَّ خَطَئًا وَمَن قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَئًا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ إِلاَّ أَن يَصَّدَّقُواْ فَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةً فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِّنَ اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا }}<ref>«هیچ مؤمنی حق ندارد مؤمنی (دیگر) را بکشد جز به خطا و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن برده‌ای مؤمن و پرداخت خونبهایی به خانواده‌اش (بر عهده کشنده است) مگر آنان در گذرند پس اگر (کشته) از گروه دشمن شما امّا مؤمن است، آزاد کردن برده‌ای مؤمن (بس است) و اگر از گروهی است که میان شما و ایشان پیمانی هست پرداخت خونبهایی به خانواده‌اش و آزاد کردن برده‌ای مؤمن (لازم است) و آن کس که (برده‌ای) نیابد روزه دو ماه پیاپی (بر عهده اوست) برای پذیرش توبه‌ای از سوی خداوند و خداوند دانایی فرزانه است» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>، {{متن قرآن\|لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ذَلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُوا أَيْمَانَكُمْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ}}<ref>«خداوند شما را در سوگندهای بیهوده بازخواست نمی‌کند اما از سوگندهایی که آگاهانه خورده‌اید باز می‌پرسد بنابراین کفّاره (شکستن) آن، خوراک دادن به ده مستمند است از میانگین آنچه به خانواده خود می‌دهید یا (تهیّه) لباس آنان و یا آزاد کردن یک بنده؛ پس هر که (هیچ‌یک را) نیابد (کفاره آن) سه روز روزه است؛ این کفّاره سوگندهای شماست هرگاه سوگند خورید (و بشکنید)؛ حرمت سوگندهای خود را بدارید؛ خداوند این چنین آیات خود را برای شما روشن می‌گرداند باشد که سپاس گزارید» سوره مائده، آیه ۸۹.</ref>، {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ}}<ref>«به راستی آنان که به زنان پاکدامن بی‌خبر مؤمن، تهمت (زنا) می‌زنند، در این جهان و در جهان واپسین لعنت شده‌اند و آنان را عذابی سترگ خواهد بود» سوره نور، آیه ۲۳.</ref>، {{متن قرآن\|قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ}}<ref>«به مردان مؤمن بگو دیدگان (از نگاه حرام) فرو دارند و پاکدامنی ورزند، این برای آنان پاک‌تر است، بی‌گمان خداوند از آنچه می‌کنند آگاه است» سوره نور، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}}<ref>«ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند- بی‌آنکه چشم به راه آماده شدن آن (خوراک) باشید- ولی چون فرا خوانده شدید درون روید و چون خوراک خوردید پراکنده شوید و دل به گفت و گو نسپارید که این (کار) پیامبر را آزار می‌دهد و از شما شرم می‌دارد ولی خداوند از (گفتن) حقیقت شرم نمی‌کند و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>.<ref>مدخل لدراسة الشریعة الاسلامیه، ص۱۳ - ۱۵، ۴۵. </ref> یکی از [[مفسران]]، پرداختن [[قرآن]] به بیان علت‌های [[اخلاقی]] را تأمین پشتوانه اخلاقی برای [[احکام]] دانسته است. نقش [[احکام الهی]] در انجام [[عمل صالح]] و اثر عمل صالح در کسب [[ارزش‌ها]] و [[فضایل اخلاقی]] و در [[قرب الهی]] عاملی است که موجب [[التزام]] فرد [[معتقد]] به [[اخلاق]]، نسبت به احکام و [[قوانین]] می‌گردد. از دیدگاه وی ذکر مسائل اخلاقی مربوط به احکام دلیل بر این نیست که قرآن تنها به اخلاق و [[نظام ارزشی]] [[دعوت]] کرده و وضع [[قانون]] را [[تابعی]] از آن در [[اختیار انسان]] گذارده است، بلکه از اخلاق به عنوان پشتوانه [[اجرای احکام]] استفاده می‌کند و از سوی دیگر بیانگر ریشه [[تکوینی]] احکام اعتباری و پیوند مستقیم آنها با [[حقایق]] [[عینی]] است. ذکر [[تقوا]]، [[ایمان]] و سخن از [[اصلاح]] و [[انتظام]] [[زندگی اجتماعی]] در هنگام [[بیان احکام]] [[اقتصادی]] [[اسلام]] و همچنین [[آیات]] مرتبط با موضوعاتی مانند [[ربا]] و [[انفال]] همگی این‌گونه‌اند. <ref>شریعت در آینه معرفت، ص۲۴۳ - ۲۴۴. </ref>.<ref>[[مهدی ملک‌محمدی\|ملک‌محمدی، مهدی]]، [[شریعت (مقاله)\|مقاله «شریعت»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>		[[قرآن]]، بر خلاف [[قوانین]] مدون بشری که از آوردن علت [[قانون]] خودداری می‌کنند، در تشریع‌ها بر تعلیل‌های اخلاقی، یا [[پاداش]] و کیفرهای [[روحی]] و [[اخروی]] تأکید می‌کند: {{متن قرآن\|وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}<ref>«و چون زنان را طلاق دادید و به سرآمد عدّه خود نزدیک شدند، یا با شایستگی آنها را نگه دارید و یا به نیکی رها کنید و آنان را برای زیان رساندن نگه ندارید که (به آنها) ستم کنید و هر کس چنین کند، به خود ستم کرده است و آیات خداوند را به ریشخند نگیرید و نعمت خداوند را بر خویش به یاد آورید و (نیز) آنچه را از کتاب و حکمت برایتان فرستاده است که بدان اندرزتان می‌دهد؛ و از خداوند پروا کنید و بدانید که خداوند به هر چیزی داناست» سوره بقره، آیه ۲۳۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}}<ref>«و چون زنان را طلاق دادید و به سرآمد عدّه خویش رسیدند دیگر آنان را از زناشویی با شوهران دلخواه خود که با هم به شایستگی به سازش رسیده‌اند باز ندارید؛ هر کس از شما به خداوند و روز بازپسین ایمان داشته باشد بدین سخن اندرز داده می‌شود؛ این برای شما پاک‌تر و پاکیزه‌تر است و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره بقره، آیه ۲۳۲.</ref>، {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا}}<ref>«آنان که دارایی‌های یتیمان را به ستم می‌خورند جز این نیست که در شکم خود آتش می‌انبارند و زودا که در آتشی برافروخته درآیند» سوره نساء، آیه ۱۰.</ref>، {{متن قرآن\|وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلاَّ خَطَئًا وَمَن قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَئًا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ إِلاَّ أَن يَصَّدَّقُواْ فَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةً فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِّنَ اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا }}<ref>«هیچ مؤمنی حق ندارد مؤمنی (دیگر) را بکشد جز به خطا و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن برده‌ای مؤمن و پرداخت خونبهایی به خانواده‌اش (بر عهده کشنده است) مگر آنان در گذرند پس اگر (کشته) از گروه دشمن شما امّا مؤمن است، آزاد کردن برده‌ای مؤمن (بس است) و اگر از گروهی است که میان شما و ایشان پیمانی هست پرداخت خونبهایی به خانواده‌اش و آزاد کردن برده‌ای مؤمن (لازم است) و آن کس که (برده‌ای) نیابد روزه دو ماه پیاپی (بر عهده اوست) برای پذیرش توبه‌ای از سوی خداوند و خداوند دانایی فرزانه است» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>، {{متن قرآن\|لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ذَلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُوا أَيْمَانَكُمْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ}}<ref>«خداوند شما را در سوگندهای بیهوده بازخواست نمی‌کند اما از سوگندهایی که آگاهانه خورده‌اید باز می‌پرسد بنابراین کفّاره (شکستن) آن، خوراک دادن به ده مستمند است از میانگین آنچه به خانواده خود می‌دهید یا (تهیّه) لباس آنان و یا آزاد کردن یک بنده؛ پس هر که (هیچ‌یک را) نیابد (کفاره آن) سه روز روزه است؛ این کفّاره سوگندهای شماست هرگاه سوگند خورید (و بشکنید)؛ حرمت سوگندهای خود را بدارید؛ خداوند این چنین آیات خود را برای شما روشن می‌گرداند باشد که سپاس گزارید» سوره مائده، آیه ۸۹.</ref>، {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ}}<ref>«به راستی آنان که به زنان پاکدامن بی‌خبر مؤمن، تهمت (زنا) می‌زنند، در این جهان و در جهان واپسین لعنت شده‌اند و آنان را عذابی سترگ خواهد بود» سوره نور، آیه ۲۳.</ref>، {{متن قرآن\|قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ}}<ref>«به مردان مؤمن بگو دیدگان (از نگاه حرام) فرو دارند و پاکدامنی ورزند، این برای آنان پاک‌تر است، بی‌گمان خداوند از آنچه می‌کنند آگاه است» سوره نور، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}}<ref>«ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند- بی‌آنکه چشم به راه آماده شدن آن (خوراک) باشید- ولی چون فرا خوانده شدید درون روید و چون خوراک خوردید پراکنده شوید و دل به گفت و گو نسپارید که این (کار) پیامبر را آزار می‌دهد و از شما شرم می‌دارد ولی خداوند از (گفتن) حقیقت شرم نمی‌کند و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>.<ref>مدخل لدراسة الشریعة الاسلامیه، ص۱۳ - ۱۵، ۴۵. </ref> یکی از [[مفسران]]، پرداختن [[قرآن]] به بیان علت‌های [[اخلاقی]] را تأمین پشتوانه اخلاقی برای [[احکام]] دانسته است. نقش [[احکام الهی]] در انجام [[عمل صالح]] و اثر عمل صالح در کسب [[ارزش‌ها]] و [[فضایل اخلاقی]] و در [[قرب الهی]] عاملی است که موجب [[التزام]] فرد [[معتقد]] به [[اخلاق]]، نسبت به احکام و [[قوانین]] می‌گردد. از دیدگاه وی ذکر مسائل اخلاقی مربوط به احکام دلیل بر این نیست که قرآن تنها به اخلاق و [[نظام ارزشی]] [[دعوت]] کرده و وضع [[قانون]] را [[تابعی]] از آن در [[اختیار انسان]] گذارده است، بلکه از اخلاق به عنوان پشتوانه [[اجرای احکام]] استفاده می‌کند و از سوی دیگر بیانگر ریشه [[تکوینی]] احکام اعتباری و پیوند مستقیم آنها با [[حقایق]] [[عینی]] است. ذکر [[تقوا]]، [[ایمان]] و سخن از [[اصلاح]] و [[انتظام]] [[زندگی اجتماعی]] در هنگام [[بیان احکام]] [[اقتصادی]] [[اسلام]] و همچنین [[آیات]] مرتبط با موضوعاتی مانند [[ربا]] و [[انفال]] همگی این‌گونه‌اند. <ref>شریعت در آینه معرفت، ص۲۴۳ - ۲۴۴. </ref>.<ref>[[مهدی ملک‌محمدی\|ملک‌محمدی، مهدی]]، [[شریعت (مقاله)\|مقاله «شریعت»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>

Hosein: جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

2022-09-07T18:09:39Z

جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۳۹
خط ۱۲۲:		خط ۱۲۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:شریعت در قرآن]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:38:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:02:31Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = شریعت		\| موضوع مرتبط = شریعت
	\| عنوان مدخل = [[شریعت]]		\| عنوان مدخل = [[شریعت]]
	\| مداخل مرتبط = [[شریعت در قرآن]] - [[ شریعت در کلام اسلامی]] - [[شریعت در جامعه‌شناسی اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[شریعت در قرآن]] - [[شریعت در کلام اسلامی]] - [[شریعت در جامعه‌شناسی اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۱۲۴:		خط ۱۲۴:

	[[رده:شریعت در قرآن]]		[[رده:شریعت در قرآن]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:08:06Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[شریعت]]~~''' است. "'''[[شریعت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[شریعت در قرآن]] - [[ شریعت در کلام اسلامی]] - [[شریعت در جامعه‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = شریعت
			\| عنوان مدخل = [[شریعت]]
			\| مداخل مرتبط = [[شریعت در قرآن]] - [[ شریعت در کلام اسلامی]] - [[شریعت در جامعه‌شناسی اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'افراط و تفریط' به 'افراط و تفریط'

2022-05-22T15:35:23Z

جایگزینی متن - 'افراط و تفریط' به 'افراط و تفریط'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۵
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	متفکران [[مسلمان]]، [[دین]] و [[شریعت]] را دارای پاره‌ای ویژگی‌ها دانسته‌اند: برخی از این ویژگی‌ها مانند [[فطری]] بودن،<ref>نثر طوبی، ج۲، ص۴. </ref> دارای منشأ [[نقلی]] بودن،<ref>مجمع البیان، ج۳، ص۳۱۲؛ نیز نک: التبیان، ج۹، ص۲۵۵. </ref> مطابقت با [[قوانین]] [[تکوینی]] <ref>التحقیق، ج۶، ص۵۰، «شرع».</ref> و مشترک بودن بین همه افراد [[امت]] <ref>الموافقات، ج۲، ص۶؛ الموسوعة الذهبیه، ج۴۰، ص۵۹۹؛ فرهنگ معارف اسلامی، ج۲، ص۱۰۶۰. </ref> و [[اخلاقی]] و عادلانه بودن مربوط به همه شرایعِ آسمانی [[تحریف]] نشده‌اند؛ اما برخی دیگر مانند [[جاودانگی]]، [[جهانی]] و کامل بودن به شریعت اسلام اختصاص دارند.<ref>[[مهدی ملک‌محمدی\|ملک‌محمدی، مهدی]]، [[شریعت (مقاله)\|مقاله «شریعت»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>		متفکران [[مسلمان]]، [[دین]] و [[شریعت]] را دارای پاره‌ای ویژگی‌ها دانسته‌اند: برخی از این ویژگی‌ها مانند [[فطری]] بودن،<ref>نثر طوبی، ج۲، ص۴. </ref> دارای منشأ [[نقلی]] بودن،<ref>مجمع البیان، ج۳، ص۳۱۲؛ نیز نک: التبیان، ج۹، ص۲۵۵. </ref> مطابقت با [[قوانین]] [[تکوینی]] <ref>التحقیق، ج۶، ص۵۰، «شرع».</ref> و مشترک بودن بین همه افراد [[امت]] <ref>الموافقات، ج۲، ص۶؛ الموسوعة الذهبیه، ج۴۰، ص۵۹۹؛ فرهنگ معارف اسلامی، ج۲، ص۱۰۶۰. </ref> و [[اخلاقی]] و عادلانه بودن مربوط به همه شرایعِ آسمانی [[تحریف]] نشده‌اند؛ اما برخی دیگر مانند [[جاودانگی]]، [[جهانی]] و کامل بودن به شریعت اسلام اختصاص دارند.<ref>[[مهدی ملک‌محمدی\|ملک‌محمدی، مهدی]]، [[شریعت (مقاله)\|مقاله «شریعت»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>
	=== فطری بودن===		=== فطری بودن===
	[[عالمان]] مسلمان شریعت اسلام را هماهنگ با [[فطرت انسان]] دانسته‌اند: {{متن قرآن\|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«بنابراین با درستی آیین روی (دل) را برای این دین راست بدار! بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونی در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره روم، آیه ۳۰.</ref>.<ref>التحرير و التنوير، ج۲۱، ص۴۷ - ۵۰؛ مقاصد الشريعة الاسلاميه، ص۲۶۵ - ۲۶۶. </ref> به این معنا که آموزه‌های آن کاملاً با نوع [[آفرینش انسان]] و استعدادهای او هماهنگ‌اند و [[افراط و تفریط]] در آنها راه ندارد.		[[عالمان]] مسلمان شریعت اسلام را هماهنگ با [[فطرت انسان]] دانسته‌اند: {{متن قرآن\|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«بنابراین با درستی آیین روی (دل) را برای این دین راست بدار! بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونی در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره روم، آیه ۳۰.</ref>.<ref>التحرير و التنوير، ج۲۱، ص۴۷ - ۵۰؛ مقاصد الشريعة الاسلاميه، ص۲۶۵ - ۲۶۶. </ref> به این معنا که آموزه‌های آن کاملاً با نوع [[آفرینش انسان]] و استعدادهای او هماهنگ‌اند و [[افراط]] و [[تفریط]] در آنها راه ندارد.

	به گفته برخی [[مفسران]]، [[وصف]] کردن [[اسلام]] به مثابه [[آیین]] [[ابراهیم]]{{ع}} {{متن قرآن\|ٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ}}<ref>«دین- که همان آیین پدرتان ابراهیم است» سوره حج، آیه ۷۸.</ref>، {{متن قرآن\|قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا }}<ref>«بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین هستیم» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref> به وجود [[اصول اعتقادی]] و عملی مشترکِ [[فطری]] در هر دو اشاره می‌کند. <ref> المیزان، ج۷، ص۲۱۳. </ref>.<ref>[[مهدی ملک‌محمدی\|ملک‌محمدی، مهدی]]، [[شریعت (مقاله)\|مقاله «شریعت»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>		به گفته برخی [[مفسران]]، [[وصف]] کردن [[اسلام]] به مثابه [[آیین]] [[ابراهیم]]{{ع}} {{متن قرآن\|ٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ}}<ref>«دین- که همان آیین پدرتان ابراهیم است» سوره حج، آیه ۷۸.</ref>، {{متن قرآن\|قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا }}<ref>«بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین هستیم» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref> به وجود [[اصول اعتقادی]] و عملی مشترکِ [[فطری]] در هر دو اشاره می‌کند. <ref> المیزان، ج۷، ص۲۱۳. </ref>.<ref>[[مهدی ملک‌محمدی\|ملک‌محمدی، مهدی]]، [[شریعت (مقاله)\|مقاله «شریعت»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶.</ref>

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T13:10:16Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[شریعت]]''' است. "'''[[شریعت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[شریعت]]''' است. "'''[[شریعت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شریعت در قرآن]] - [[ شریعت در کلام اسلامی]] - [[شریعت در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شریعت در قرآن]] - [[ شریعت در کلام اسلامی]] - [[شریعت در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T00:07:33Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۳۷
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:شریعت در قرآن]]		[[رده:شریعت در قرآن]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]