Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== علمای شیعه در باب کرامات امام کاظم{{ع}} حدیثی را نقل می‌کنند که مضمونش چنین است: ابوعلی پسر راشد و دیگران در ضمن یک خبر طولانی گفتند که گ...» ایجاد کرد

2026-04-18T07:08:37Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== علمای شیعه در باب کرامات امام کاظم{{ع}} حدیثی را نقل می‌کنند که مضمونش چنین است: ابوعلی پسر راشد و دیگران در ضمن یک خبر طولانی گفتند که گ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
[[علمای شیعه]] در باب [[کرامات امام کاظم]]{{ع}} [[حدیثی]] را نقل می‌کنند که مضمونش چنین است: [[ابوعلی]] پسر [[راشد]] و دیگران در ضمن یک خبر طولانی گفتند که گروهی از [[شیعیان]] [[نیشابور]] [[اجتماع]] کردند و [[محمد بن علی نیشابوری]] را [[انتخاب]] نمودند که به [[مدینه]] برود. سی هزار دینار و پنجاه هزاردرهم و مقداری پارچه در [[اختیار]] او گذاشتند. [[شطیطه]] نیشابوری یک درهم با تکه پارچه‌ای ابریشمی که خودش رشته و بافته بود و چهار درهم [[ارزش]] داشت، آورد و گفت: [[خدا]] از [[حق]] [[شرم]] ندارد {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ}}، درهم او را کج کردم<ref>چون نمی‌توانست آن یک درهم را در کیسه مخصوص بگذارد، لاجرم برای نشانه آن را کج کرد.</ref>. ورقه‌هایی آوردند در حدود هفتاد عدد که در هر کدام یک مسأله بود. سر صفحه مسأله را نوشته بودند و پایین صفحه سفید بود تا [[جواب]] نوشته شود. من دو تا دو تا آن کاغذها را به‌هم پیچیدم و روی هر دو کاغذ سه نخ بستم روی هر نخی یک مهر زدند، گفتند: یک شب در اختیار [[امام]] می‌گذاری و [[صبح]] جواب آنها را دریافت می‌کنی. اگر دیدی پاکت‌ها سالم است و [[مُهر]] آن به‌هم نخورده پنج عدد را باز کن درصورتی‌که بدون باز کردن [[نامه‌ها]] و به‌هم‌زدن مُهرها جواب داده بود، بقیه را باز نکن. آن شخص امام است. پول‌ها را به او بسپار و اگر چنان نبود، پول‌ها را برگردان.
محمد بن علی در مدینه وارد [[خانه]] [[عبدالله افطح]] [[پسر امام صادق]]{{ع}} شد. او را [[آزمایش]] نمود ولی [[سرگردان]] بیرون آمده، می‌گفت: خدایا مرا [[راهنمایی]] به امامم کن! گفت: در همان بین که سرگردان ایستاده بودم، غلامی گفت: بیا نزد کسی که جستجو می‌کنی، برویم. مرا به خانه [[موسی بن جعفر]]{{ع}} برد. [[چشم]] امام که به من افتاد، فرمود: چرا [[ناامید]] شدی و چرا پناه به [[یهود]] و [[نصاری]] بردی بیا پیش من، من [[حجت]] و ولی خدایم مگر [[ابوحمزه]] جلو در [[مسجد]] جدم مرا به تو معرفی نکرد؟ من دیروز [[جواب]] تمام مسائلی را که همراه آورده‌ای، داده‌ام.

آن مسائل را با یک درهم [[شطیطه]] که وزن آن یک درهم و دو دانگ است که تو گذاشتی در کیسه‌ای که چهارصد درهم دارد و متعلق به وازوری است بیاور! ضمنا پارچه ابریشمی شطیطه را که در بسته‌بندی آن دو [[برادر]] بلخی گذاشته شده، به من بده!
[[محمد بن علی]] گفت: از گفتار [[امام]] [[عقل]] از سرم پرید هرچه دستور داده بود، آوردم و در مقابلش گذاشتم یک درهم [[شطیطه]] و پارچه او را برداشت به من فرمود: {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ}} [[خدا]] از [[حق]] [[شرم]] ندارد، [[سلام]] مرا به شطیطه برسان و این کیسه [[پول]] را به او بده، چهل درهم بود. پارچه‌ای هم از [[کفن]] خود به او [[هدیه]] می‌کنم که از پنبه ده صیدا، [[قریه]] مادرم [[فاطمه زهرا]]{{س}} است و به دست خواهرم حلیمه بافته شده است. به او بگو پس از وارد شدن تو به [[نیشابور]] نوزده [[روز]] زنده است که شانزده در هم را [[خرج]] می‌کند و بقیه که بیست و چهار درهم است، نگه می‌دارد برای مخارج ضروری و [[کمک به مستمندان]]، خودم بر او [[نماز]] خواهم خواند. وقتی مرا دیدی پنهان کن؛ زیرا به صلاح تو است، بقیه پول‌ها و اموالی که آورده‌ای به صاحبان آنها برگردان، در ضمن [[مُهر]] این [[نامه‌ها]] را باز کن ببین قبل از اینکه پیش من بیایی [[جواب]] داده‌ام یا نه؟ نگاه کردم و دیدم که پاکت‌ها سالم است.
یک کاغذ از میان آنها برداشته، گشودم دیدم امام پاسخ سؤال را داده است و کاغذهای دیگر هم به همین ترتیب بود تا آخرین مسأله.
وقتی به [[خراسان]] رسیدم، دیدم آنهایی که اموالشان را برگردانده همه [[فطحی مذهب]] شده‌اند و فقط شطیطه [[پایدار]] مانده است. سلام امام را رسانده و پول‌ها و پارچه کفن را دادم همان نوزده روز که امام فرموده بود، زنده ماند. وقتی شطیطه مُرد، امام که سوار شتری بود، با [[طی الارض]] از راه رسید. از کار [[تجهیز]] و نماز شطیطه که فارغ شد سوار شتر شده و راه بیابان را در پیش گرفت. به محمد بن علی فرمود به [[دوستان]] خود سلام مرا برسان و بگو بر من و سایر [[امامان]] در هر [[زمان]] لازم است که بر جنازه شما حاضر شویم. در هرجا که باشید از [[خدا]] بپرهیزید و قدر خویش را بدانید<ref>بحارالانوار، ج۴۸، ص۷۳-۷۵.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۳۱۸.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM011012.jpg|22px]] [[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|'''زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام کاظم]]
[[رده:اصحاب امام کاظم]]

شطیطه نیشابوری - تاریخچهٔ نسخه‌ها