شغل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq: تغییرمسیر به کسب و کار

2022-04-25T06:39:07Z

تغییرمسیر به کسب و کار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		#تغییر_مسیر [[کسب و کار]]
	~~<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شغل در معارف و سیره نبوی]] - [[شغل در معارف و سیره علوی]]</div>

	~~== [[ارزش]] کار و کارگری ==~~
	در [[مکتب]] [[نبوی]]، [[بیکاری]]، [[فقر]] و [[بیچارگی]] و در نتیجه دست نیاز به سوی این و آن دراز کردن از صفات بسیار [[زشت]] و [[ناپسند]] است، رسم [[پیامبر]] بر این بود که هرگاه با مردی [[ملاقات]] می‌کرد که نیرو و قوتش مایه [[شگفتی]] آن [[حضرت]] می‌شد، می‌پرسید: آیا به کاری [[اشتغال]] دارد؟ اگر پاسخ منفی بود می‌فرمود: {{متن حدیث\|سَقَطَ مِنْ عَیْنِی}}<ref>«از چشم من افتاد» بحار الانوار، ج۲۳، ص۹.</ref>. [[پیامبر اکرم]] می‌فرمودند: {{متن حدیث\|مَلْعُونٌ مَنْ أَلْقى كَلَّهُ عَلَى النَّاسِ‌}}<ref>«آن کس که بار زندگی خود را بر دوش دیگران بیفکند و از دسترنج مردم استفاده کند، ملعون و مطرود درگاه خدا است» تحف العقول، ص۳۷.</ref>. ایشان در سخنی [[زیبا]] به همه [[مسلمانان]] توصیه می‌کردند که: {{متن حدیث\|طَلَبُ الْحَلَالِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَةٍ}}<ref>«کسب روزی و رزق حلال (با کار و کوشش) بر هر مرد و زن مسلمان واجب است» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۹.</ref>. و نیز می‌فرمودند: {{متن حدیث\|الْفَقْرُ سَوَادُ الْوَجْهِ فِي الدَّارَيْنِ‌}}<ref>«فقر و ناداری روسیاهی دو جهان است» مواعظ العددیه، ص۱۱۰.</ref>. [[خدای متعال]] [[انسان]] را به گونه‌ای [[آفریده]] است که [[قادر]] است از قابلیت‌های وجودی و استعدادهای فراوان خویش در جهت برآوردن نیازهای خود بهره گیرد. بی‌تردید برخورداری از امکانات رفاهی در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] تنها و تنها بسته به [[میزان]] [[کار و تلاش]] است که فرد یا [[اجتماع]] بر خود هموار ساخته است [[خداوند متعال]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى * وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى * ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى}}<ref>«و اینکه آدمی را چیزی جز آنچه (برای آن) کوشیده است نخواهد بود * و اینکه (بهره) کوشش وی زودا که دیده شود * سپس او را برابر آن کیفری هر چه تمام‌تر می‌دهند» سوره نجم، آیه ۳۹-۴۱.</ref>. پیامبر اکرم{{صل}} در [[کلامی]] می‌فرمایند: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ نَظَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ بِالرَّحْمَةِ ثُمَّ لَا يُعَذِّبُهُ أَبَداً}}<ref>«آن که از دسترنج خود می‌خورد، خدا به او با نظر رحمت می‌نگرد و هرگز او را عذاب نمی‌کند» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ حَلَالًا فُتِحَ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ}}<ref>«آن که از دسترنج خود می‌خورد درهای بهشت به روی او گشوده خواهد شد و از هر دری بخواهد وارد آن می‌شود» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} از [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث\|مَنْ بَاتَ كَالًّا مِنْ طَلَبِ الْحَلَالِ بَاتَ مَغْفُوراً لَهُ}}<ref>«هر کس شب را برای دستیابی روزی حلال با خستگی به روز رساند، آمرزیده شده شب را به روز رسانده است» وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۲۴.</ref>. [[رسول اکرم]] در [[حدیث]] دیگری می‌فرمایند: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ مَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ كَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ}}<ref>«کسی که از رزق و دسترنج خود بخورد مانند برق درخشنده از روی پل صراط عبور کند» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۳.</ref>. در روایت آمده است که: روزی [[پیامبر اکرم]] با [[یاران]] خود نشسته بودند. [[پیامبر]] [[جوان]] [[نیرومندی]] را دید که اول صبح مشغول کار و [[کوشش]] می‌باشد، بعضی از حاضران گفتند، این جوان [[شایسته]] [[تمجید]] و [[ستایش]] بود اگر نیروی [[جوانی]] خود را در [[راه خدا]] به کار می‌انداخت. پیامبر فرمودند: چنین نگویید اگر این جوان کار می‌کند، تا نیازمندی‌های خود را تأمین کند و از دیگران [[بی‌نیاز]] گردد، در راه خدا گام برداشته و همچنین اگر به نفع [[پدر]] و [[مادر]] [[ناتوان]] و [[کودکان]] خردسالش کار کند، و آنها را از [[مردم]] بی‌نیاز سازد، باز هم در راه خدا قدم برداشته است<ref>محجة البیضاء، ج۳، ص۱۴۰.</ref>. به [[رسول خدا]]{{صل}} خبر رسید که یکی از [[مسلمانان]] [[انصار]] ([[اهل]] [[مدینه]]) نیازمند و [[فقیر]] شده است. پیامبر به [[خانه]] او رفت و به او فرمود: در خانه چه داری؟ هر چه داری بیاور و آن را کوچک نشمار. او یک فرش کم‌ارزش و یک کاسه آورد. پیامبر به مردم فرمود: چه کسی اینها را می‌خرد؟ شخصی گفت: من آنها را به یک [[درهم]] خریدارم. [[پیامبر]] فرمود: چه کسی بیشتر می‌خرد؟ شخصی آنها را به دو درهم خرید. پیامبر دو درهم را گرفت و به آن [[مسلمان]] [[فقیر]] داد و فرمود: با یک درهم آن [[زندگی]] روزانه‌ات را تأمین کن و با درهم دیگر یک عدد تیشه خریداری کن. او رفت و تیشه‌ای خرید و نزد پیامبر آورد. پیامبر آن را محکم نمود و به او داد و فرمود: «این تیشه را بگیر و به بیابان برای خار کنی برو. هیچ‌گاه کار را کوچک و ناچیز نشمار و در بیابان هرگونه تیغ و خار و هیزم دیدی جمع کن و به فروش برسان». او پانزده [[روز]] هیزم جمع می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و می‌فروخت تا اینکه از همین راه زندگیش سامان گرفت و توانست معاش خود و خانواده‌اش را تأمین کند.

	پیامبر به او فرمود: {{متن حدیث\|هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَجِي‌ءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ فِي وَجْهِكَ كُدُوحُ الصَّدَقَةِ}}<ref>«این کار برای تو بهتر از آن است که (صدقه‌بگیر شوی و در نتیجه) در روز قیامت وارد محشر شوی درحالی که در چهره‌ات خراش صدقه باشد» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۱۰؛ شیخ مفید، اختصاص، ص۲۴۹.</ref>. در مورد دیگری [[انس بن مالک]] می‌گوید: پس از آنکه [[رسول خدا]]{{صل}} از [[جنگ تبوک]] بازگشت، [[سعد]] [[انصاری]] به استقبال آن [[حضرت]] شتافت و با پیامبر دست داد و [[مصافحه]] کرد. پیامبر به او فرمود: چه صدمه و آسیبی به دست تو رسیده که دستت زبر و [[خشن]] شده است؟ سعد عرض کرد: ای رسول خدا! با طناب و بیل کار می‌کنم و درآمدی برای معاش خود و خانواده‌ام کسب می‌نمایم. ازاین رو دستم خشن شده است<ref>اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۹.</ref>. پیامبر دست سعد را بوسید و فرمود: {{متن حدیث\|هذا یَدٌ لا تَمَسُّها النّارُ}}<ref>«این دستی است که آتش دوزخ با آن تماس پیدا نمی‌کند» صدوق، امالی، ص۳۴۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|کانون محبت]] ص ۶۷.</ref>

	~~== [[تشویق]] به کار ==~~
	«[[رسول الله]]{{صل}} از بی‌کاری و [[بطالت]] متنفر بود و می‌گفت: «خدایا از کسالت و بی‌نشاطی، از [[سستی]] و [[تنبلی]] و از عجز و [[زبونی]] به تو [[پناه]] می‌برم». [[مسلمانان]] را به کار کردن تشویق می‌کرد و می‌گفت: [[عبادت]] هفتاد جزء دارد و [[بهترین]] جزء آن [[کسب حلال]] است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۵-۲۳۶.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۴۴.</ref>.

	~~==پرسش مستقیم==~~
	*[[سیره پیامبر خاتم نسبت به کار ~~کردن در خانه چه بوده است؟ (پرسش)]]~~
	~~{{پایان مدخل‌ وابسته}}~~

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده:1379753.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|'''کانون محبت''']]~~
	# [[پرونده:1379758.jpg\|22px]] [[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|'''سیره نبوی از نگاه استاد مطهری''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:شغل]]~~
	~~[[رده:مدخل~~]]

Msadeq در ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۸

2022-04-24T11:18:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[شغل در قرآن]] - [[شغل در حدیث]] -~~ [[شغل در معارف و سیره نبوی]] - [[شغل در معارف و سیره علوی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شغل در معارف و سیره نبوی]] - [[شغل در معارف و سیره علوی]]</div>

	==[[ارزش]] کار و کارگری==		== [[ارزش]] کار و کارگری ==
	در [[مکتب]] [[نبوی]]، [[بیکاری]]، [[فقر]] و [[بیچارگی]] و در نتیجه دست نیاز به سوی این و آن دراز کردن از صفات بسیار [[زشت]] و [[ناپسند]] است، رسم [[پیامبر]] بر این بود که هرگاه با مردی [[ملاقات]] می‌کرد که نیرو و قوتش مایه [[شگفتی]] آن [[حضرت]] می‌شد، می‌پرسید: آیا به کاری [[اشتغال]] دارد؟ اگر پاسخ منفی بود می‌فرمود: {{متن حدیث\|سَقَطَ مِنْ عَیْنِی}}<ref>«از چشم من افتاد» بحار الانوار، ج۲۳، ص۹.</ref>. [[پیامبر اکرم]] می‌فرمودند: {{متن حدیث\|مَلْعُونٌ مَنْ أَلْقى كَلَّهُ عَلَى النَّاسِ‌}}<ref>«آن کس که بار زندگی خود را بر دوش دیگران بیفکند و از دسترنج مردم استفاده کند، ملعون و مطرود درگاه خدا است» تحف العقول، ص۳۷.</ref>. ایشان در سخنی [[زیبا]] به همه [[مسلمانان]] توصیه می‌کردند که: {{متن حدیث\|طَلَبُ الْحَلَالِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَةٍ}}<ref>«کسب روزی و رزق حلال (با کار و کوشش) بر هر مرد و زن مسلمان واجب است» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۹.</ref>. و نیز می‌فرمودند: {{متن حدیث\|الْفَقْرُ سَوَادُ الْوَجْهِ فِي الدَّارَيْنِ‌}}<ref>«فقر و ناداری روسیاهی دو جهان است» مواعظ العددیه، ص۱۱۰.</ref>. [[خدای متعال]] [[انسان]] را به گونه‌ای [[آفریده]] است که [[قادر]] است از قابلیت‌های وجودی و استعدادهای فراوان خویش در جهت برآوردن نیازهای خود بهره گیرد. بی‌تردید برخورداری از امکانات رفاهی در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] تنها و تنها بسته به [[میزان]] [[کار و تلاش]] است که فرد یا [[اجتماع]] بر خود هموار ساخته است [[خداوند متعال]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى * وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى * ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى}}<ref>«و اینکه آدمی را چیزی جز آنچه (برای آن) کوشیده است نخواهد بود * و اینکه (بهره) کوشش وی زودا که دیده شود * سپس او را برابر آن کیفری هر چه تمام‌تر می‌دهند» سوره نجم، آیه ۳۹-۴۱.</ref>. پیامبر اکرم{{صل}} در [[کلامی]] می‌فرمایند: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ نَظَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ بِالرَّحْمَةِ ثُمَّ لَا يُعَذِّبُهُ أَبَداً}}<ref>«آن که از دسترنج خود می‌خورد، خدا به او با نظر رحمت می‌نگرد و هرگز او را عذاب نمی‌کند» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ حَلَالًا فُتِحَ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ}}<ref>«آن که از دسترنج خود می‌خورد درهای بهشت به روی او گشوده خواهد شد و از هر دری بخواهد وارد آن می‌شود» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} از [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث\|مَنْ بَاتَ كَالًّا مِنْ طَلَبِ الْحَلَالِ بَاتَ مَغْفُوراً لَهُ}}<ref>«هر کس شب را برای دستیابی روزی حلال با خستگی به روز رساند، آمرزیده شده شب را به روز رسانده است» وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۲۴.</ref>. [[رسول اکرم]] در [[حدیث]] دیگری می‌فرمایند: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ مَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ كَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ}}<ref>«کسی که از رزق و دسترنج خود بخورد مانند برق درخشنده از روی پل صراط عبور کند» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۳.</ref>. در روایت آمده است که: روزی [[پیامبر اکرم]] با [[یاران]] خود نشسته بودند. [[پیامبر]] [[جوان]] [[نیرومندی]] را دید که اول صبح مشغول کار و [[کوشش]] می‌باشد، بعضی از حاضران گفتند، این جوان [[شایسته]] [[تمجید]] و [[ستایش]] بود اگر نیروی [[جوانی]] خود را در [[راه خدا]] به کار می‌انداخت. پیامبر فرمودند: چنین نگویید اگر این جوان کار می‌کند، تا نیازمندی‌های خود را تأمین کند و از دیگران [[بی‌نیاز]] گردد، در راه خدا گام برداشته و همچنین اگر به نفع [[پدر]] و [[مادر]] [[ناتوان]] و [[کودکان]] خردسالش کار کند، و آنها را از [[مردم]] بی‌نیاز سازد، باز هم در راه خدا قدم برداشته است<ref>محجة البیضاء، ج۳، ص۱۴۰.</ref>. به [[رسول خدا]]{{صل}} خبر رسید که یکی از [[مسلمانان]] [[انصار]] ([[اهل]] [[مدینه]]) نیازمند و [[فقیر]] شده است. پیامبر به [[خانه]] او رفت و به او فرمود: در خانه چه داری؟ هر چه داری بیاور و آن را کوچک نشمار. او یک فرش کم‌ارزش و یک کاسه آورد. پیامبر به مردم فرمود: چه کسی اینها را می‌خرد؟ شخصی گفت: من آنها را به یک [[درهم]] خریدارم. [[پیامبر]] فرمود: چه کسی بیشتر می‌خرد؟ شخصی آنها را به دو درهم خرید. پیامبر دو درهم را گرفت و به آن [[مسلمان]] [[فقیر]] داد و فرمود: با یک درهم آن [[زندگی]] روزانه‌ات را تأمین کن و با درهم دیگر یک عدد تیشه خریداری کن. او رفت و تیشه‌ای خرید و نزد پیامبر آورد. پیامبر آن را محکم نمود و به او داد و فرمود: «این تیشه را بگیر و به بیابان برای خار کنی برو. هیچ‌گاه کار را کوچک و ناچیز نشمار و در بیابان هرگونه تیغ و خار و هیزم دیدی جمع کن و به فروش برسان». او پانزده [[روز]] هیزم جمع می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و می‌فروخت تا اینکه از همین راه زندگیش سامان گرفت و توانست معاش خود و خانواده‌اش را تأمین کند.		در [[مکتب]] [[نبوی]]، [[بیکاری]]، [[فقر]] و [[بیچارگی]] و در نتیجه دست نیاز به سوی این و آن دراز کردن از صفات بسیار [[زشت]] و [[ناپسند]] است، رسم [[پیامبر]] بر این بود که هرگاه با مردی [[ملاقات]] می‌کرد که نیرو و قوتش مایه [[شگفتی]] آن [[حضرت]] می‌شد، می‌پرسید: آیا به کاری [[اشتغال]] دارد؟ اگر پاسخ منفی بود می‌فرمود: {{متن حدیث\|سَقَطَ مِنْ عَیْنِی}}<ref>«از چشم من افتاد» بحار الانوار، ج۲۳، ص۹.</ref>. [[پیامبر اکرم]] می‌فرمودند: {{متن حدیث\|مَلْعُونٌ مَنْ أَلْقى كَلَّهُ عَلَى النَّاسِ‌}}<ref>«آن کس که بار زندگی خود را بر دوش دیگران بیفکند و از دسترنج مردم استفاده کند، ملعون و مطرود درگاه خدا است» تحف العقول، ص۳۷.</ref>. ایشان در سخنی [[زیبا]] به همه [[مسلمانان]] توصیه می‌کردند که: {{متن حدیث\|طَلَبُ الْحَلَالِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَةٍ}}<ref>«کسب روزی و رزق حلال (با کار و کوشش) بر هر مرد و زن مسلمان واجب است» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۹.</ref>. و نیز می‌فرمودند: {{متن حدیث\|الْفَقْرُ سَوَادُ الْوَجْهِ فِي الدَّارَيْنِ‌}}<ref>«فقر و ناداری روسیاهی دو جهان است» مواعظ العددیه، ص۱۱۰.</ref>. [[خدای متعال]] [[انسان]] را به گونه‌ای [[آفریده]] است که [[قادر]] است از قابلیت‌های وجودی و استعدادهای فراوان خویش در جهت برآوردن نیازهای خود بهره گیرد. بی‌تردید برخورداری از امکانات رفاهی در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] تنها و تنها بسته به [[میزان]] [[کار و تلاش]] است که فرد یا [[اجتماع]] بر خود هموار ساخته است [[خداوند متعال]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى * وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى * ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى}}<ref>«و اینکه آدمی را چیزی جز آنچه (برای آن) کوشیده است نخواهد بود * و اینکه (بهره) کوشش وی زودا که دیده شود * سپس او را برابر آن کیفری هر چه تمام‌تر می‌دهند» سوره نجم، آیه ۳۹-۴۱.</ref>. پیامبر اکرم{{صل}} در [[کلامی]] می‌فرمایند: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ نَظَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ بِالرَّحْمَةِ ثُمَّ لَا يُعَذِّبُهُ أَبَداً}}<ref>«آن که از دسترنج خود می‌خورد، خدا به او با نظر رحمت می‌نگرد و هرگز او را عذاب نمی‌کند» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ حَلَالًا فُتِحَ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ}}<ref>«آن که از دسترنج خود می‌خورد درهای بهشت به روی او گشوده خواهد شد و از هر دری بخواهد وارد آن می‌شود» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} از [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث\|مَنْ بَاتَ كَالًّا مِنْ طَلَبِ الْحَلَالِ بَاتَ مَغْفُوراً لَهُ}}<ref>«هر کس شب را برای دستیابی روزی حلال با خستگی به روز رساند، آمرزیده شده شب را به روز رسانده است» وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۲۴.</ref>. [[رسول اکرم]] در [[حدیث]] دیگری می‌فرمایند: {{متن حدیث\|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ مَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ كَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ}}<ref>«کسی که از رزق و دسترنج خود بخورد مانند برق درخشنده از روی پل صراط عبور کند» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۳.</ref>. در روایت آمده است که: روزی [[پیامبر اکرم]] با [[یاران]] خود نشسته بودند. [[پیامبر]] [[جوان]] [[نیرومندی]] را دید که اول صبح مشغول کار و [[کوشش]] می‌باشد، بعضی از حاضران گفتند، این جوان [[شایسته]] [[تمجید]] و [[ستایش]] بود اگر نیروی [[جوانی]] خود را در [[راه خدا]] به کار می‌انداخت. پیامبر فرمودند: چنین نگویید اگر این جوان کار می‌کند، تا نیازمندی‌های خود را تأمین کند و از دیگران [[بی‌نیاز]] گردد، در راه خدا گام برداشته و همچنین اگر به نفع [[پدر]] و [[مادر]] [[ناتوان]] و [[کودکان]] خردسالش کار کند، و آنها را از [[مردم]] بی‌نیاز سازد، باز هم در راه خدا قدم برداشته است<ref>محجة البیضاء، ج۳، ص۱۴۰.</ref>. به [[رسول خدا]]{{صل}} خبر رسید که یکی از [[مسلمانان]] [[انصار]] ([[اهل]] [[مدینه]]) نیازمند و [[فقیر]] شده است. پیامبر به [[خانه]] او رفت و به او فرمود: در خانه چه داری؟ هر چه داری بیاور و آن را کوچک نشمار. او یک فرش کم‌ارزش و یک کاسه آورد. پیامبر به مردم فرمود: چه کسی اینها را می‌خرد؟ شخصی گفت: من آنها را به یک [[درهم]] خریدارم. [[پیامبر]] فرمود: چه کسی بیشتر می‌خرد؟ شخصی آنها را به دو درهم خرید. پیامبر دو درهم را گرفت و به آن [[مسلمان]] [[فقیر]] داد و فرمود: با یک درهم آن [[زندگی]] روزانه‌ات را تأمین کن و با درهم دیگر یک عدد تیشه خریداری کن. او رفت و تیشه‌ای خرید و نزد پیامبر آورد. پیامبر آن را محکم نمود و به او داد و فرمود: «این تیشه را بگیر و به بیابان برای خار کنی برو. هیچ‌گاه کار را کوچک و ناچیز نشمار و در بیابان هرگونه تیغ و خار و هیزم دیدی جمع کن و به فروش برسان». او پانزده [[روز]] هیزم جمع می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و می‌فروخت تا اینکه از همین راه زندگیش سامان گرفت و توانست معاش خود و خانواده‌اش را تأمین کند.

	پیامبر به او فرمود: {{متن حدیث\|هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَجِي‌ءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ فِي وَجْهِكَ كُدُوحُ الصَّدَقَةِ}}<ref>«این کار برای تو بهتر از آن است که (صدقه‌بگیر شوی و در نتیجه) در روز قیامت وارد محشر شوی درحالی که در چهره‌ات خراش صدقه باشد» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۱۰؛ شیخ مفید، اختصاص، ص۲۴۹.</ref>. در مورد دیگری [[انس بن مالک]] می‌گوید: پس از آنکه [[رسول خدا]]{{صل}} از [[جنگ تبوک]] بازگشت، [[سعد]] [[انصاری]] به استقبال آن [[حضرت]] شتافت و با پیامبر دست داد و [[مصافحه]] کرد. پیامبر به او فرمود: چه صدمه و آسیبی به دست تو رسیده که دستت زبر و [[خشن]] شده است؟ سعد عرض کرد: ای رسول خدا! با طناب و بیل کار می‌کنم و درآمدی برای معاش خود و خانواده‌ام کسب می‌نمایم. ازاین رو دستم خشن شده است<ref>اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۹.</ref>. پیامبر دست سعد را بوسید و فرمود: {{متن حدیث\|هذا یَدٌ لا تَمَسُّها النّارُ}}<ref>«این دستی است که آتش دوزخ با آن تماس پیدا نمی‌کند» صدوق، امالی، ص۳۴۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|کانون محبت]] ص ۶۷.</ref>		پیامبر به او فرمود: {{متن حدیث\|هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَجِي‌ءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ فِي وَجْهِكَ كُدُوحُ الصَّدَقَةِ}}<ref>«این کار برای تو بهتر از آن است که (صدقه‌بگیر شوی و در نتیجه) در روز قیامت وارد محشر شوی درحالی که در چهره‌ات خراش صدقه باشد» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۱۰؛ شیخ مفید، اختصاص، ص۲۴۹.</ref>. در مورد دیگری [[انس بن مالک]] می‌گوید: پس از آنکه [[رسول خدا]]{{صل}} از [[جنگ تبوک]] بازگشت، [[سعد]] [[انصاری]] به استقبال آن [[حضرت]] شتافت و با پیامبر دست داد و [[مصافحه]] کرد. پیامبر به او فرمود: چه صدمه و آسیبی به دست تو رسیده که دستت زبر و [[خشن]] شده است؟ سعد عرض کرد: ای رسول خدا! با طناب و بیل کار می‌کنم و درآمدی برای معاش خود و خانواده‌ام کسب می‌نمایم. ازاین رو دستم خشن شده است<ref>اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۹.</ref>. پیامبر دست سعد را بوسید و فرمود: {{متن حدیث\|هذا یَدٌ لا تَمَسُّها النّارُ}}<ref>«این دستی است که آتش دوزخ با آن تماس پیدا نمی‌کند» صدوق، امالی، ص۳۴۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|کانون محبت]] ص ۶۷.</ref>

	==[[تشویق]] به کار==		== [[تشویق]] به کار ==
	«[[رسول الله]]{{صل}} از بی‌کاری و [[بطالت]] متنفر بود و می‌گفت: «خدایا از کسالت و بی‌نشاطی، از [[سستی]] و [[تنبلی]] و از عجز و [[زبونی]] به تو [[پناه]] می‌برم». [[مسلمانان]] را به کار کردن تشویق می‌کرد و می‌گفت: [[عبادت]] هفتاد جزء دارد و [[بهترین]] جزء آن [[کسب حلال]] است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۵-۲۳۶.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۴۴.</ref>.		«[[رسول الله]]{{صل}} از بی‌کاری و [[بطالت]] متنفر بود و می‌گفت: «خدایا از کسالت و بی‌نشاطی، از [[سستی]] و [[تنبلی]] و از عجز و [[زبونی]] به تو [[پناه]] می‌برم». [[مسلمانان]] را به کار کردن تشویق می‌کرد و می‌گفت: [[عبادت]] هفتاد جزء دارد و [[بهترین]] جزء آن [[کسب حلال]] است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۵-۲۳۶.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۴۴.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==

Jaafari در ‏۲۸ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۴۵

2022-03-28T04:45:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شغل در قرآن]] - [[شغل در حدیث]] - [[شغل در معارف و سیره نبوی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شغل در قرآن]] - [[شغل در حدیث]] - [[شغل در معارف و سیره نبوی]] - [[شغل در معارف و سیره علوی]]</div>

	==[[ارزش]] کار و کارگری==		==[[ارزش]] کار و کارگری==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T16:48:30Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	*[[سیره پیامبر خاتم نسبت به کار کردن در خانه چه بوده است؟ (پرسش)]]		*[[سیره پیامبر خاتم نسبت به کار کردن در خانه چه بوده است؟ (پرسش)]]
	{{پایان ~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T00:08:33Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۳۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:شغل]]		[[رده:شغل]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:54:18Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۲۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{پایان مدخل‌های وابسته}}		{{پایان مدخل‌های وابسته}}

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379753.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|'''کانون محبت''']]		# [[پرونده:1379753.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|'''کانون محبت''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] ==منابع== +]] {{پایان مدخل‌های وابسته}} ==منابع==)

2021-11-25T17:24:54Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] ==منابع== +]] {{پایان مدخل‌های وابسته}} ==منابع==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	*[[سیره پیامبر خاتم نسبت به کار کردن در خانه چه بوده است؟ (پرسش)]]		*[[سیره پیامبر خاتم نسبت به کار کردن در خانه چه بوده است؟ (پرسش)]]
			{{پایان مدخل‌های وابسته}}

	==منابع==		==منابع==

Jaafari در ‏۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۲

2021-11-09T07:52:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۷:		خط ۷:

	پیامبر به او فرمود: {{متن حدیث\|هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَجِي‌ءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ فِي وَجْهِكَ كُدُوحُ الصَّدَقَةِ}}<ref>«این کار برای تو بهتر از آن است که (صدقه‌بگیر شوی و در نتیجه) در روز قیامت وارد محشر شوی درحالی که در چهره‌ات خراش صدقه باشد» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۱۰؛ شیخ مفید، اختصاص، ص۲۴۹.</ref>. در مورد دیگری [[انس بن مالک]] می‌گوید: پس از آنکه [[رسول خدا]]{{صل}} از [[جنگ تبوک]] بازگشت، [[سعد]] [[انصاری]] به استقبال آن [[حضرت]] شتافت و با پیامبر دست داد و [[مصافحه]] کرد. پیامبر به او فرمود: چه صدمه و آسیبی به دست تو رسیده که دستت زبر و [[خشن]] شده است؟ سعد عرض کرد: ای رسول خدا! با طناب و بیل کار می‌کنم و درآمدی برای معاش خود و خانواده‌ام کسب می‌نمایم. ازاین رو دستم خشن شده است<ref>اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۹.</ref>. پیامبر دست سعد را بوسید و فرمود: {{متن حدیث\|هذا یَدٌ لا تَمَسُّها النّارُ}}<ref>«این دستی است که آتش دوزخ با آن تماس پیدا نمی‌کند» صدوق، امالی، ص۳۴۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|کانون محبت]] ص ۶۷.</ref>		پیامبر به او فرمود: {{متن حدیث\|هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَجِي‌ءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ فِي وَجْهِكَ كُدُوحُ الصَّدَقَةِ}}<ref>«این کار برای تو بهتر از آن است که (صدقه‌بگیر شوی و در نتیجه) در روز قیامت وارد محشر شوی درحالی که در چهره‌ات خراش صدقه باشد» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۱۰؛ شیخ مفید، اختصاص، ص۲۴۹.</ref>. در مورد دیگری [[انس بن مالک]] می‌گوید: پس از آنکه [[رسول خدا]]{{صل}} از [[جنگ تبوک]] بازگشت، [[سعد]] [[انصاری]] به استقبال آن [[حضرت]] شتافت و با پیامبر دست داد و [[مصافحه]] کرد. پیامبر به او فرمود: چه صدمه و آسیبی به دست تو رسیده که دستت زبر و [[خشن]] شده است؟ سعد عرض کرد: ای رسول خدا! با طناب و بیل کار می‌کنم و درآمدی برای معاش خود و خانواده‌ام کسب می‌نمایم. ازاین رو دستم خشن شده است<ref>اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۹.</ref>. پیامبر دست سعد را بوسید و فرمود: {{متن حدیث\|هذا یَدٌ لا تَمَسُّها النّارُ}}<ref>«این دستی است که آتش دوزخ با آن تماس پیدا نمی‌کند» صدوق، امالی، ص۳۴۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|کانون محبت]] ص ۶۷.</ref>

			==[[تشویق]] به کار==
			«[[رسول الله]]{{صل}} از بی‌کاری و [[بطالت]] متنفر بود و می‌گفت: «خدایا از کسالت و بی‌نشاطی، از [[سستی]] و [[تنبلی]] و از عجز و [[زبونی]] به تو [[پناه]] می‌برم». [[مسلمانان]] را به کار کردن تشویق می‌کرد و می‌گفت: [[عبادت]] هفتاد جزء دارد و [[بهترین]] جزء آن [[کسب حلال]] است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۵-۲۳۶.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۴۴.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۱۶:		خط ۱۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379753.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|'''کانون محبت''']]		# [[پرونده:1379753.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)\|'''کانون محبت''']]
			# [[پرونده:1379758.jpg\|22px]] [[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|'''سیره نبوی از نگاه استاد مطهری''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2021-10-31T11:21:09Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۱
خط ۹:		خط ۹:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

			==پرسش مستقیم==
			*[[سیره پیامبر خاتم نسبت به کار کردن در خانه چه بوده است؟ (پرسش)]]

	==منابع==		==منابع==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد

2021-10-31T08:15:24Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[شغل در قرآن]] - [[شغل در حدیث]] - [[شغل در معارف و سیره نبوی]]</div>

==[[ارزش]] کار و کارگری==
در [[مکتب]] [[نبوی]]، [[بیکاری]]، [[فقر]] و [[بیچارگی]] و در نتیجه دست نیاز به سوی این و آن دراز کردن از صفات بسیار [[زشت]] و [[ناپسند]] است، رسم [[پیامبر]] بر این بود که هرگاه با مردی [[ملاقات]] می‌کرد که نیرو و قوتش مایه [[شگفتی]] آن [[حضرت]] می‌شد، می‌پرسید: آیا به کاری [[اشتغال]] دارد؟ اگر پاسخ منفی بود می‌فرمود: {{متن حدیث|سَقَطَ مِنْ عَیْنِی}}<ref>«از چشم من افتاد» بحار الانوار، ج۲۳، ص۹.</ref>. [[پیامبر اکرم]] می‌فرمودند: {{متن حدیث|مَلْعُونٌ مَنْ أَلْقى كَلَّهُ عَلَى النَّاسِ‌}}<ref>«آن کس که بار زندگی خود را بر دوش دیگران بیفکند و از دسترنج مردم استفاده کند، ملعون و مطرود درگاه خدا است» تحف العقول، ص۳۷.</ref>. ایشان در سخنی [[زیبا]] به همه [[مسلمانان]] توصیه می‌کردند که: {{متن حدیث|طَلَبُ الْحَلَالِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَةٍ}}<ref>«کسب روزی و رزق حلال (با کار و کوشش) بر هر مرد و زن مسلمان واجب است» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۹.</ref>. و نیز می‌فرمودند: {{متن حدیث|الْفَقْرُ سَوَادُ الْوَجْهِ فِي الدَّارَيْنِ‌}}<ref>«فقر و ناداری روسیاهی دو جهان است» مواعظ العددیه، ص۱۱۰.</ref>. [[خدای متعال]] [[انسان]] را به گونه‌ای [[آفریده]] است که [[قادر]] است از قابلیت‌های وجودی و استعدادهای فراوان خویش در جهت برآوردن نیازهای خود بهره گیرد. بی‌تردید برخورداری از امکانات رفاهی در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] تنها و تنها بسته به [[میزان]] [[کار و تلاش]] است که فرد یا [[اجتماع]] بر خود هموار ساخته است [[خداوند متعال]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى * وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى * ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى}}<ref>«و اینکه آدمی را چیزی جز آنچه (برای آن) کوشیده است نخواهد بود * و اینکه (بهره) کوشش وی زودا که دیده شود * سپس او را برابر آن کیفری هر چه تمام‌تر می‌دهند» سوره نجم، آیه ۳۹-۴۱.</ref>. پیامبر اکرم{{صل}} در [[کلامی]] می‌فرمایند: {{متن حدیث|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ نَظَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ بِالرَّحْمَةِ ثُمَّ لَا يُعَذِّبُهُ أَبَداً}}<ref>«آن که از دسترنج خود می‌خورد، خدا به او با نظر رحمت می‌نگرد و هرگز او را عذاب نمی‌کند» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۴.</ref>. همچنین می‌فرماید: {{متن حدیث|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ حَلَالًا فُتِحَ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ}}<ref>«آن که از دسترنج خود می‌خورد درهای بهشت به روی او گشوده خواهد شد و از هر دری بخواهد وارد آن می‌شود» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} از [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث|مَنْ بَاتَ كَالًّا مِنْ طَلَبِ الْحَلَالِ بَاتَ مَغْفُوراً لَهُ}}<ref>«هر کس شب را برای دستیابی روزی حلال با خستگی به روز رساند، آمرزیده شده شب را به روز رسانده است» وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۲۴.</ref>. [[رسول اکرم]] در [[حدیث]] دیگری می‌فرمایند: {{متن حدیث|مَنْ أَكَلَ مِنْ كَدِّ يَدِهِ مَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ كَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ}}<ref>«کسی که از رزق و دسترنج خود بخورد مانند برق درخشنده از روی پل صراط عبور کند» مستدرک الوسائل، ج۱۳، ص۲۳.</ref>. در روایت آمده است که: روزی [[پیامبر اکرم]] با [[یاران]] خود نشسته بودند. [[پیامبر]] [[جوان]] [[نیرومندی]] را دید که اول صبح مشغول کار و [[کوشش]] می‌باشد، بعضی از حاضران گفتند، این جوان [[شایسته]] [[تمجید]] و [[ستایش]] بود اگر نیروی [[جوانی]] خود را در [[راه خدا]] به کار می‌انداخت. پیامبر فرمودند: چنین نگویید اگر این جوان کار می‌کند، تا نیازمندی‌های خود را تأمین کند و از دیگران [[بی‌نیاز]] گردد، در راه خدا گام برداشته و همچنین اگر به نفع [[پدر]] و [[مادر]] [[ناتوان]] و [[کودکان]] خردسالش کار کند، و آنها را از [[مردم]] بی‌نیاز سازد، باز هم در راه خدا قدم برداشته است<ref>محجة البیضاء، ج۳، ص۱۴۰.</ref>. به [[رسول خدا]]{{صل}} خبر رسید که یکی از [[مسلمانان]] [[انصار]] ([[اهل]] [[مدینه]]) نیازمند و [[فقیر]] شده است. پیامبر به [[خانه]] او رفت و به او فرمود: در خانه چه داری؟ هر چه داری بیاور و آن را کوچک نشمار. او یک فرش کم‌ارزش و یک کاسه آورد. پیامبر به مردم فرمود: چه کسی اینها را می‌خرد؟ شخصی گفت: من آنها را به یک [[درهم]] خریدارم. [[پیامبر]] فرمود: چه کسی بیشتر می‌خرد؟ شخصی آنها را به دو درهم خرید. پیامبر دو درهم را گرفت و به آن [[مسلمان]] [[فقیر]] داد و فرمود: با یک درهم آن [[زندگی]] روزانه‌ات را تأمین کن و با درهم دیگر یک عدد تیشه خریداری کن. او رفت و تیشه‌ای خرید و نزد پیامبر آورد. پیامبر آن را محکم نمود و به او داد و فرمود: «این تیشه را بگیر و به بیابان برای خار کنی برو. هیچ‌گاه کار را کوچک و ناچیز نشمار و در بیابان هرگونه تیغ و خار و هیزم دیدی جمع کن و به فروش برسان». او پانزده [[روز]] هیزم جمع می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و می‌فروخت تا اینکه از همین راه زندگیش سامان گرفت و توانست معاش خود و خانواده‌اش را تأمین کند.

پیامبر به او فرمود: {{متن حدیث|هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَجِي‌ءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ فِي وَجْهِكَ كُدُوحُ الصَّدَقَةِ}}<ref>«این کار برای تو بهتر از آن است که (صدقه‌بگیر شوی و در نتیجه) در روز قیامت وارد محشر شوی درحالی که در چهره‌ات خراش صدقه باشد» بحارالانوار، ج۱۰۳، ص۱۰؛ شیخ مفید، اختصاص، ص۲۴۹.</ref>. در مورد دیگری [[انس بن مالک]] می‌گوید: پس از آنکه [[رسول خدا]]{{صل}} از [[جنگ تبوک]] بازگشت، [[سعد]] [[انصاری]] به استقبال آن [[حضرت]] شتافت و با پیامبر دست داد و [[مصافحه]] کرد. پیامبر به او فرمود: چه صدمه و آسیبی به دست تو رسیده که دستت زبر و [[خشن]] شده است؟ سعد عرض کرد: ای رسول خدا! با طناب و بیل کار می‌کنم و درآمدی برای معاش خود و خانواده‌ام کسب می‌نمایم. ازاین رو دستم خشن شده است<ref>اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۹.</ref>. پیامبر دست سعد را بوسید و فرمود: {{متن حدیث|هذا یَدٌ لا تَمَسُّها النّارُ}}<ref>«این دستی است که آتش دوزخ با آن تماس پیدا نمی‌کند» صدوق، امالی، ص۳۴۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)|کانون محبت]] ص ۶۷.</ref>

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
{{منابع}}
# [[پرونده:1379753.jpg|22px]] [[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[کانون محبت (کتاب)|'''کانون محبت''']]
{{پایان منابع}}

==پانویس==
{{پانویس}}

[[رده:شغل]]
[[رده:مدخل]]