شفاعت در معارف دعا و زیارات - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* سایر شفیعان */

2024-08-08T07:22:44Z

سایر شفیعان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	انسانِ [[ناتوان]] از هر وسیله‌ای که احتمال می‌دهد او را به ساحل [[نجات]] برساند، استمداد می‌جوید. «بارالها! باشد که یکی از آنها [[شفیعان]] بر شوربختی من رحمت آرد یا بر بدحالی، [[منش]] رقّت آید و در [[حق]] من دعایی کند که تو زودتر از دعای من [[مستجاب]] فرمایی، یا روی [[شفاعت]] بر [[زمین]] نهد و شفاعت او از درخواست من مقبول‌تر افتد و سبب [[رهایی]] من از [[خشم]] تو و [[توفیق]] یافتن من به [[خشنودی]] تو باشد»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.		انسانِ [[ناتوان]] از هر وسیله‌ای که احتمال می‌دهد او را به ساحل [[نجات]] برساند، استمداد می‌جوید. «بارالها! باشد که یکی از آنها [[شفیعان]] بر شوربختی من رحمت آرد یا بر بدحالی، [[منش]] رقّت آید و در [[حق]] من دعایی کند که تو زودتر از دعای من [[مستجاب]] فرمایی، یا روی [[شفاعت]] بر [[زمین]] نهد و شفاعت او از درخواست من مقبول‌تر افتد و سبب [[رهایی]] من از [[خشم]] تو و [[توفیق]] یافتن من به [[خشنودی]] تو باشد»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.

	یکی از [[نعمت‌های خداوند]] بر [[انسان]] در مسیر [[تکامل]]، استفاده از [[سنت]] شفاعت است. شفاعت مطلق از آن [[خداوند]] است و او بهره‌ای از این حق را به [[پیامبر]] {{صل}} و... واگذار کرده است. البته [[توبه]] و جبرانِ عقب‌ماندگی خویش از مهم‌ترین ابزارهای شفاعت است. [[امیرالمؤمنین]] علی‌بن [[ابی‌طالب]] {{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|لَا شَفِيعَ‏ أَنْجَحُ‏ مِنَ‏ التَّوْبَةِ}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۷۱.</ref>؛ هیچ شفاعت‌کننده‌ای کارسازتر از توبه نیست.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰، الصحیفه السجادیه، الامام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، دارالقرآن الکریم، قم، ۱۳۷۳؛ نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، آدینه سبز، ۱۳۷۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «شفاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۹۴.</ref>		یکی از [[نعمت‌های خداوند]] بر [[انسان]] در مسیر [[تکامل]]، استفاده از [[سنت]] شفاعت است. شفاعت مطلق از آن [[خداوند]] است و او بهره‌ای از این حق را به [[پیامبر]] {{صل}} و... واگذار کرده است. البته [[توبه]] و جبرانِ عقب‌ماندگی خویش از مهم‌ترین ابزارهای شفاعت است. [[امیرالمؤمنین]] علی‌بن [[ابی‌طالب]] {{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|لَا شَفِيعَ‏ أَنْجَحُ‏ مِنَ‏ التَّوْبَةِ}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۷۱.</ref>؛ هیچ شفاعت‌کننده‌ای کارسازتر از توبه نیست<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰، الصحیفه السجادیه، الامام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، دارالقرآن الکریم، قم، ۱۳۷۳؛ نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، آدینه سبز، ۱۳۷۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «شفاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۹۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* سایر شفیعان */

2024-08-08T07:22:34Z

سایر شفیعان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	=== سایر [[شفیعان]] ===		=== سایر [[شفیعان]] ===
	انسانِ [[ناتوان]] از هر وسیله‌ای که احتمال می‌دهد او را به ساحل [[نجات]] برساند، [[استمداد]] می‌جوید.		انسانِ [[ناتوان]] از هر وسیله‌ای که احتمال می‌دهد او را به ساحل [[نجات]] برساند، استمداد می‌جوید. «بارالها! باشد که یکی از آنها [[شفیعان]] بر شوربختی من رحمت آرد یا بر بدحالی، [[منش]] رقّت آید و در [[حق]] من دعایی کند که تو زودتر از دعای من [[مستجاب]] فرمایی، یا روی [[شفاعت]] بر [[زمین]] نهد و شفاعت او از درخواست من مقبول‌تر افتد و سبب [[رهایی]] من از [[خشم]] تو و [[توفیق]] یافتن من به [[خشنودی]] تو باشد»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.
	«بارالها! باشد که یکی از آنها [[شفیعان]] بر شوربختی من رحمت آرد یا بر بدحالی، [[منش]] رقّت آید و در [[حق]] من دعایی کند که تو زودتر از دعای من [[مستجاب]] فرمایی، یا روی [[شفاعت]] بر [[زمین]] نهد و شفاعت او از درخواست من مقبول‌تر افتد و سبب [[رهایی]] من از [[خشم]] تو و [[توفیق]] یافتن من به [[خشنودی]] تو باشد»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.
	یکی از [[نعمت‌های خداوند]] بر [[انسان]] در مسیر [[تکامل]]، استفاده از [[سنت]] شفاعت است. شفاعت مطلق از آن [[خداوند]] است و او بهره‌ای از این حق را به [[پیامبر]] {{صل}} و... واگذار کرده است. البته [[توبه]] و جبرانِ [[عقب‌ماندگی]] خویش از مهم‌ترین ابزارهای شفاعت است. [[امیرالمؤمنین]] علی‌بن [[ابی‌طالب]] {{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|لَا شَفِيعَ‏ أَنْجَحُ‏ مِنَ‏ التَّوْبَةِ}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۷۱.</ref>؛ هیچ شفاعت‌کننده‌ای کارسازتر از توبه نیست.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰، الصحیفه السجادیه، الامام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، دارالقرآن الکریم، قم، ۱۳۷۳؛ نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، آدینه سبز، ۱۳۷۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «شفاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۹۴.</ref>		یکی از [[نعمت‌های خداوند]] بر [[انسان]] در مسیر [[تکامل]]، استفاده از [[سنت]] شفاعت است. شفاعت مطلق از آن [[خداوند]] است و او بهره‌ای از این حق را به [[پیامبر]] {{صل}} و... واگذار کرده است. البته [[توبه]] و جبرانِ عقب‌ماندگی خویش از مهم‌ترین ابزارهای شفاعت است. [[امیرالمؤمنین]] علی‌بن [[ابی‌طالب]] {{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|لَا شَفِيعَ‏ أَنْجَحُ‏ مِنَ‏ التَّوْبَةِ}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۷۱.</ref>؛ هیچ شفاعت‌کننده‌ای کارسازتر از توبه نیست.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰، الصحیفه السجادیه، الامام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، دارالقرآن الکریم، قم، ۱۳۷۳؛ نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، آدینه سبز، ۱۳۷۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «شفاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۹۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* شفاعت والدین و فرزندان در حق یکدیگر */

2024-08-08T07:22:11Z

شفاعت والدین و فرزندان در حق یکدیگر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	=== شفاعت والدین و [[فرزندان]] در [[حق]] یکدیگر ===		=== شفاعت والدین و [[فرزندان]] در [[حق]] یکدیگر ===
	«بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندانش و مرا به سبب دعایی که در حق ایشان [[پدر]] و [[مادر]] می‌کنم بیامرز... و به شفاعت من از ایشان [[خشنود]] شو»<ref>نیایش بیست‌و‌چهارم.</ref>.		«بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندانش و مرا به سبب دعایی که در حق ایشان پدر و مادر می‌کنم بیامرز... و به شفاعت من از ایشان [[خشنود]] شو»<ref>نیایش بیست‌و‌چهارم.</ref>. «بارالها! آن دو والدین را شفیع من گردان اگر پیش از من، آنها را آمرزیده‌ای، و مرا شفیع ایشان گردان اگر پیش از ایشان، مرا آمرزیده‌ای، تا من و پدرم و مادرم در سایه [[لطف]] و [[رأفت]] تو، در سرای [[کرامت]] و جایگاه [[مغفرت]] و [[رحمت]] تو، همنشین هم گردیم»<ref>نیایش بیست‌و‌چهارم.</ref>.
	«بارالها! آن دو [[والدین]] را شفیع من گردان اگر پیش از من، آنها را آمرزیده‌ای، و مرا شفیع ایشان گردان اگر پیش از ایشان، مرا آمرزیده‌ای، تا من و پدرم و مادرم در سایه [[لطف]] و [[رأفت]] تو، در سرای [[کرامت]] و [[جایگاه]] [[مغفرت]] و [[رحمت]] تو، همنشین هم گردیم»<ref>نیایش بیست‌و‌چهارم.</ref>.

	=== سایر [[شفیعان]] ===		=== سایر [[شفیعان]] ===

Bahmani: /* شفاعت پیامبر {{صل}} و ائمه {{عم}} */

2024-08-08T07:21:48Z

شفاعت پیامبر {{صل}} و ائمه {{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۱
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	[[رسول اعظم]] {{صل}} به [[اذن خداوند]]، انسان‌های مستعد را بالا می‌کشد.		[[رسول اعظم]] {{صل}} به [[اذن خداوند]]، انسان‌های مستعد را بالا می‌کشد.
	«ای [[خداوند]]! چنان کن که... شفاعتش [محمد {{صل}} از همه پذیرفته‌تر باشد. بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و... ترازوی [[حسنات]] او سنگین‌تر نمای و شفاعتش بپذیر و [[مقرب]] خود گردان»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.		«ای [[خداوند]]! چنان کن که... شفاعتش [محمد {{صل}} از همه پذیرفته‌تر باشد. بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و... ترازوی [[حسنات]] او سنگین‌تر نمای و شفاعتش بپذیر و [[مقرب]] خود گردان»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.
	«بار خدایا، به او [[وعده]] داده‌ای که شفاعتش [محمد] را در [[حق اهل بیت]] [[پاک]] و [[امت]] باایمانش بپذیری، افزون بر آن را به او [[عطا]] فرمای»<ref>نیایش دوم.</ref>.		«بار خدایا، به او [[وعده]] داده‌ای که شفاعتش [محمد] را در [[حق اهل بیت]] [[پاک]] و [[امت]] باایمانش بپذیری، افزون بر آن را به او عطا فرمای»<ref>نیایش دوم.</ref>.
	«بارالها! بر محمد و خاندانش درود بفرست، درودی که در [[روز بازپسین]]، [[روز]] [[بینوایی]]، شفیع ما به نزد تو باشد، که تو بر هر کاری [[توانایی]]»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.		«بارالها! بر محمد و خاندانش درود بفرست، درودی که در [[روز بازپسین]]، [[روز]] [[بینوایی]]، شفیع ما به نزد تو باشد، که تو بر هر کاری [[توانایی]]»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.
	«بار خدایا!... من به اتکای [[عمل صالح]] خود به نزد تو نیامده‌ام و به شفاعت هیچ مخلوقی، جز شفاعت محمد و [[اهل بیت]] او {{عم}} [[امید]] نبسته‌ام»<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>.		«بار خدایا!... من به اتکای [[عمل صالح]] خود به نزد تو نیامده‌ام و به شفاعت هیچ مخلوقی، جز شفاعت محمد و [[اهل بیت]] او {{عم}} [[امید]] نبسته‌ام»<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>.

Bahmani: /* برخورداری از عنایت خاص خداوند */

2024-08-08T07:21:03Z

برخورداری از عنایت خاص خداوند

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	با مراجعه به نیایش‌های [[امام سجاد]] {{ع}} به نکاتی در مورد شفاعت [[دست]] می‌یابیم:		با مراجعه به نیایش‌های [[امام سجاد]] {{ع}} به نکاتی در مورد شفاعت [[دست]] می‌یابیم:
	=== برخورداری از عنایت خاص خداوند ===		=== برخورداری از عنایت خاص خداوند ===
	انسان [[مؤمن]] در [[پناه]] [[لطف الهی]] آرام می‌گیرد و به [[عزت]] پایدار دست می‌یابد. بنابراین حتی شفاعت هم پرتویی از [[فضل]] و [[کرم]] خداست: «بار خدایا، کس نیست که مرا پناه دهد، [[سایه]] عز توست که بایست مرا پناه دهد. کس نیست که به درگاه تو شفیع من شود، فضل و کرم توست که بایست مرا شفاعت کند. گناهانم مرا می‌ترساند، [[عفو]] توست که بایست مرا [[ایمنی]] بخشد»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.		انسان [[مؤمن]] در پناه [[لطف الهی]] آرام می‌گیرد و به [[عزت]] پایدار دست می‌یابد. بنابراین حتی شفاعت هم پرتویی از [[فضل]] و [[کرم]] خداست: «بار خدایا، کس نیست که مرا پناه دهد، [[سایه]] عز توست که بایست مرا پناه دهد. کس نیست که به درگاه تو شفیع من شود، فضل و کرم توست که بایست مرا شفاعت کند. گناهانم مرا می‌ترساند، [[عفو]] توست که بایست مرا [[ایمنی]] بخشد»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>. «بارالها! نه شفیعی که در نزد تو شفاعتم کند، نه نگهبانی که در برابر تو ایمنیم بخشد، نه حصاری که از چشم توام پنهان دارد، نه پناهگاهی که از [[خشم]] توام پناه دهد. [تو خود شفاعتم کن، ایمنی‌ام بخش و پناهم ده]»<ref>نیایش سی‌و‌دوم.</ref>. «بار خدایا بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] بفرست و کرمت را [[شفیع]] خطاهای من قرار ده و به [[عفو]] و [[بخشایش]] خود گناهانم عفو کن»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>.
	«بارالها! نه شفیعی که در نزد تو شفاعتم کند، نه [[نگهبانی]] که در برابر تو ایمنیم بخشد، نه حصاری که از چشم توام پنهان دارد، نه پناهگاهی که از [[خشم]] توام [[پناه]] دهد. [تو خود شفاعتم کن، ایمنی‌ام بخش و پناهم ده]»<ref>نیایش سی‌و‌دوم.</ref>.
	«بار خدایا بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] بفرست و کرمت را [[شفیع]] خطاهای من قرار ده و به [[عفو]] و [[بخشایش]] خود گناهانم عفو کن»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>.

	=== [[شفاعت]] [[پیامبر]] {{صل}} و [[ائمه]] {{عم}} ===		=== [[شفاعت]] [[پیامبر]] {{صل}} و [[ائمه]] {{عم}} ===

Bahmani: /* مقدمه */

2024-08-08T07:19:04Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[شفاعت]] در لغت از ریشه شفع به معنی جفت است. شفاعت‌خواه کسی است که به کمک [[شفیع]] جلب [[منفعت]] یا دفع ضرر می‌کند<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>. بر اساس [[آیات قرآن]] شفاعت امری ثابت است اما مشروط به [[اذن الهی]] است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مَا مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ}} «به راستی پروردگارتان خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید سپس بر اورنگ (فرمانفرمایی جهان) استیلا یافت؛ کار (هستی) را کارسازی می‌کند، هیچ میانجی مگر با اذن او (در کار) نیست، این است خداوند پروردگار شما، او را بپرستید! آیا پند نمی‌گیرید؟» سوره یونس، آیه ۳.</ref> و شفاعت شامل حال کسانی می‌شود که مورد [[رضایت]] [[خدای سبحان]] باشند<ref>{{متن قرآن\|يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ}} «آینده و گذشته آنان را می‌داند و (آنان) جز برای کسی که (خداوند) از او خرسند باشد میانجیگری نمی‌کنند و خود از بیم او هراسانند» سوره انبیاء، آیه ۲۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «شفاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۹۴.</ref>		[[شفاعت]] در لغت از ریشه شفع به معنی جفت است. شفاعت‌خواه کسی است که به کمک [[شفیع]] جلب منفعت یا دفع ضرر می‌کند<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>. بر اساس [[آیات قرآن]] شفاعت امری ثابت است اما مشروط به [[اذن الهی]] است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مَا مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ}} «به راستی پروردگارتان خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید سپس بر اورنگ (فرمانفرمایی جهان) استیلا یافت؛ کار (هستی) را کارسازی می‌کند، هیچ میانجی مگر با اذن او (در کار) نیست، این است خداوند پروردگار شما، او را بپرستید! آیا پند نمی‌گیرید؟» سوره یونس، آیه ۳.</ref> و شفاعت شامل حال کسانی می‌شود که مورد [[رضایت]] [[خدای سبحان]] باشند<ref>{{متن قرآن\|يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ}} «آینده و گذشته آنان را می‌داند و (آنان) جز برای کسی که (خداوند) از او خرسند باشد میانجیگری نمی‌کنند و خود از بیم او هراسانند» سوره انبیاء، آیه ۲۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «شفاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۹۴.</ref>

	== شفاعت از نگاه امام سجاد {{ع}} ==		== شفاعت از نگاه امام سجاد {{ع}} ==

Bahmani در ‏۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۳

2024-05-07T06:43:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = شفاعت		\| موضوع مرتبط = شفاعت
	\| عنوان مدخل = شفاعت		\| عنوان مدخل = شفاعت
	\| مداخل مرتبط = [[شفاعت در قرآن]] - [[شفاعت در ~~فقه اسلامی~~]] - [[شفاعت در ~~حدیث~~]] - [[شفاعت در کلام اسلامی]] - [[شفاعت در اخلاق اسلامی]] - [[شفاعت در معارف و سیره حسینی]] - [[شفاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[شفاعت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[شفاعت در قرآن]] - [[شفاعت در حدیث]] - [[شفاعت در فقه اسلامی]] - [[شفاعت در کلام اسلامی]] - [[شفاعت در اخلاق اسلامی]] - [[شفاعت در معارف و سیره حسینی]] - [[شفاعت در معارف و سیره رضوی]] - [[شفاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[شفاعت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* برخورداری از عنایت خاص خداوند */

2023-10-21T05:24:02Z

برخورداری از عنایت خاص خداوند

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	با مراجعه به نیایش‌های [[امام سجاد]] {{ع}} به نکاتی در مورد شفاعت [[دست]] می‌یابیم:		با مراجعه به نیایش‌های [[امام سجاد]] {{ع}} به نکاتی در مورد شفاعت [[دست]] می‌یابیم:
	=== برخورداری از [[عنایت خاص]] خداوند ===		=== برخورداری از عنایت خاص خداوند ===
	انسان [[مؤمن]] در [[پناه]] [[لطف الهی]] آرام می‌گیرد و به [[عزت]] پایدار دست می‌یابد. بنابراین حتی شفاعت هم پرتویی از [[فضل]] و [[کرم]] خداست: «بار خدایا، کس نیست که مرا پناه دهد، [[سایه]] عز توست که بایست مرا پناه دهد. کس نیست که به درگاه تو شفیع من شود، فضل و کرم توست که بایست مرا شفاعت کند. گناهانم مرا می‌ترساند، [[عفو]] توست که بایست مرا [[ایمنی]] بخشد»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.		انسان [[مؤمن]] در [[پناه]] [[لطف الهی]] آرام می‌گیرد و به [[عزت]] پایدار دست می‌یابد. بنابراین حتی شفاعت هم پرتویی از [[فضل]] و [[کرم]] خداست: «بار خدایا، کس نیست که مرا پناه دهد، [[سایه]] عز توست که بایست مرا پناه دهد. کس نیست که به درگاه تو شفیع من شود، فضل و کرم توست که بایست مرا شفاعت کند. گناهانم مرا می‌ترساند، [[عفو]] توست که بایست مرا [[ایمنی]] بخشد»<ref>نیایش سی‌و‌یکم.</ref>.
	«بارالها! نه شفیعی که در نزد تو شفاعتم کند، نه [[نگهبانی]] که در برابر تو ایمنیم بخشد، نه حصاری که از چشم توام پنهان دارد، نه پناهگاهی که از [[خشم]] توام [[پناه]] دهد. [تو خود شفاعتم کن، ایمنی‌ام بخش و پناهم ده]»<ref>نیایش سی‌و‌دوم.</ref>.		«بارالها! نه شفیعی که در نزد تو شفاعتم کند، نه [[نگهبانی]] که در برابر تو ایمنیم بخشد، نه حصاری که از چشم توام پنهان دارد، نه پناهگاهی که از [[خشم]] توام [[پناه]] دهد. [تو خود شفاعتم کن، ایمنی‌ام بخش و پناهم ده]»<ref>نیایش سی‌و‌دوم.</ref>.

Bahmani: /* شفاعت والدین و فرزندان در حق یکدیگر */

2023-10-21T05:23:52Z

شفاعت والدین و فرزندان در حق یکدیگر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	«بار خدایا!... من به اتکای [[عمل صالح]] خود به نزد تو نیامده‌ام و به شفاعت هیچ مخلوقی، جز شفاعت محمد و [[اهل بیت]] او {{عم}} [[امید]] نبسته‌ام»<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>.		«بار خدایا!... من به اتکای [[عمل صالح]] خود به نزد تو نیامده‌ام و به شفاعت هیچ مخلوقی، جز شفاعت محمد و [[اهل بیت]] او {{عم}} [[امید]] نبسته‌ام»<ref>نیایش چهل‌و‌هشتم.</ref>.

	=== شفاعت [[والدین]] و [[فرزندان]] در [[حق]] یکدیگر ===		=== شفاعت والدین و [[فرزندان]] در [[حق]] یکدیگر ===
	«بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندانش و مرا به سبب دعایی که در حق ایشان [[پدر]] و [[مادر]] می‌کنم بیامرز... و به شفاعت من از ایشان [[خشنود]] شو»<ref>نیایش بیست‌و‌چهارم.</ref>.		«بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندانش و مرا به سبب دعایی که در حق ایشان [[پدر]] و [[مادر]] می‌کنم بیامرز... و به شفاعت من از ایشان [[خشنود]] شو»<ref>نیایش بیست‌و‌چهارم.</ref>.
	«بارالها! آن دو [[والدین]] را شفیع من گردان اگر پیش از من، آنها را آمرزیده‌ای، و مرا شفیع ایشان گردان اگر پیش از ایشان، مرا آمرزیده‌ای، تا من و پدرم و مادرم در سایه [[لطف]] و [[رأفت]] تو، در سرای [[کرامت]] و [[جایگاه]] [[مغفرت]] و [[رحمت]] تو، همنشین هم گردیم»<ref>نیایش بیست‌و‌چهارم.</ref>.		«بارالها! آن دو [[والدین]] را شفیع من گردان اگر پیش از من، آنها را آمرزیده‌ای، و مرا شفیع ایشان گردان اگر پیش از ایشان، مرا آمرزیده‌ای، تا من و پدرم و مادرم در سایه [[لطف]] و [[رأفت]] تو، در سرای [[کرامت]] و [[جایگاه]] [[مغفرت]] و [[رحمت]] تو، همنشین هم گردیم»<ref>نیایش بیست‌و‌چهارم.</ref>.

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۳

2023-10-21T05:23:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = شفاعت		\| موضوع مرتبط = شفاعت
	\| عنوان مدخل = [[شفاعت]]		\| عنوان مدخل = شفاعت
	\| مداخل مرتبط = [[شفاعت در قرآن]] - [[شفاعت در حدیث]] - [[شفاعت در اخلاق اسلامی]] - [[شفاعت در معارف ~~دعا~~ و ~~زیارات~~]] - [[شفاعت در معارف و ~~سیره سجادی~~]] - [[شفاعت در معارف ~~و سیره رضوی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[شفاعت در قرآن]] - [[شفاعت در فقه اسلامی]] - [[شفاعت در حدیث]] - [[شفاعت در کلام اسلامی]] - [[شفاعت در اخلاق اسلامی]] - [[شفاعت در معارف و سیره حسینی]] - [[شفاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[شفاعت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~شفاعت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۴۲:		خط ۴۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:شفاعت ~~در معارف دعا و زیارات~~]]		[[رده:شفاعت]]