شمایل امام مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی */

2024-09-14T05:35:44Z

شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	=== شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی ===		=== شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی ===
	{{اصلی\|شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی}}		{{اصلی\|شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی}}
	[[یعقوب منقوش]] گوید: خدمت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} وارد شدم. داخل حیاط بر سکویی نشسته بود. سمت راستش اتاقی قرار داشت و بر آن پرده‌‏ای آویخته بود. گفتم: ای [[سید]] من! [[صاحب]] امر [[امامت]]، بعد از شما کیست؟ فرمود: این پرده را بالا بزن. آن را بالا زدم؛ پسر‌بچّه‌‏ای به قامت پنج وجب که به نظر می‏‌آمد هشت الی ده ‏سال داشت، بیرون آمد؛ با پیشانی درخشان، روی سفید، دو چشم [[براق]]، دو کتف ستبر و دو زانوی برگشته؛ در گونه راستش خالی و در سرش گیسوانی بود. بر زانوی پدر خود [[ابو محمد]] {{ع}} نشست؛ پس به من فرمود: این است [[صاحب الامر]] شما"<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۷۸، ح ۱؛ ر ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۱، ۲۴۲.</ref>		یعقوب منقوش گوید: خدمت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} وارد شدم. داخل حیاط بر سکویی نشسته بود. سمت راستش اتاقی قرار داشت و بر آن پرده‌‏ای آویخته بود. گفتم: ای [[سید]] من! [[صاحب]] امر [[امامت]]، بعد از شما کیست؟ فرمود: این پرده را بالا بزن. آن را بالا زدم؛ پسر‌بچّه‌‏ای به قامت پنج وجب که به نظر می‏‌آمد هشت الی ده ‏سال داشت، بیرون آمد؛ با پیشانی درخشان، روی سفید، دو چشم [[براق]]، دو کتف ستبر و دو زانوی برگشته؛ در گونه راستش خالی و در سرش گیسوانی بود. بر زانوی پدر خود [[ابو محمد]] {{ع}} نشست؛ پس به من فرمود: این است [[صاحب الامر]] شما"<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۷۸، ح ۱؛ ر ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۱، ۲۴۲.</ref>

	=== شمایل امام مهدی در دوران غیبت ===		=== شمایل امام مهدی در دوران غیبت ===

Bahmani: /* شمایل امام مهدی هنگام ظهور */

2024-09-14T05:34:31Z

شمایل امام مهدی هنگام ظهور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	=== شمایل امام مهدی هنگام ظهور ===		=== شمایل امام مهدی هنگام ظهور ===
	{{اصلی\|شمایل امام مهدی هنگام ظهور}}		{{اصلی\|شمایل امام مهدی هنگام ظهور}}
	در بعضی از [[روایات]]، شمایل حضرت، به هنگام ظهور، [[قیام]] و عصر [[حکومت]] ذکر شده است<ref>ر.ک: سیوطی، الدر المنثور، ج ۶، ص ۵۷؛ السنن الواردة فی الفتن، ص ۹۴، الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۶۶.</ref>. یکی از مهم‏ترین ویژگی‌‏های آن حضرت در این دوران، توان فوق العاده جسمانی ایشان است. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "... [[امام مهدی\|قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد، تا جایی که اگر به بزرگ‏ترین درخت [[زمین]] دست اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان ~~کوه‏ها~~ نعره کشد، سنگ‏‌های آن‏ها را از هم بپاشد<ref>{{متن حدیث\|وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ‏ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا‏‏‏‏}}؛ ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.		در بعضی از [[روایات]]، شمایل حضرت، به هنگام ظهور، [[قیام]] و عصر [[حکومت]] ذکر شده است<ref>ر.ک: سیوطی، الدر المنثور، ج ۶، ص ۵۷؛ السنن الواردة فی الفتن، ص ۹۴، الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۶۶.</ref>. یکی از مهم‏ترین ویژگی‌‏های آن حضرت در این دوران، توان فوق العاده جسمانی ایشان است. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "... [[امام مهدی\|قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد، تا جایی که اگر به بزرگ‏ترین درخت [[زمین]] دست اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‌‏ها نعره کشد، سنگ‏‌های آن‏ها را از هم بپاشد<ref>{{متن حدیث\|وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ‏ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا‏‏‏‏}}؛ ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.

	[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} درباره برخی از ویژگی‌‏های جسمانی ایشان در عصر ظهور فرمود: "مردی از فرزندانم در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‏‌کند. رنگش سفید آمیخته به سرخی و شکمش برآمده است. دو رانش ستبر و هردو شانه‌‏اش قوی است. در پشتش دو خال است "مانند [[مهر]]"؛ یکی به رنگ پوستش و دیگری چون [[مهر]] [[نبوت]] [[پیغمبر]]<ref>{{متن حدیث\|يَخْرُجُ‏ رَجُلٌ‏ مِنْ‏ وُلْدِي‏ فِي‏ آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَبْيَضُ‏ اللَّوْنِ‏ مُشْرَبٌ‏ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ الْبَطْنِ عَرِيضُ الْفَخِذَيْنِ عَظِيمٌ مُشَاشُ الْمَنْكِبَيْنِ بِظَهْرِهِ شَامَتَانِ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِي‏{{صل}}‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۳.</ref>		[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} درباره برخی از ویژگی‌‏های جسمانی ایشان در عصر ظهور فرمود: "مردی از فرزندانم در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‏‌کند. رنگش سفید آمیخته به سرخی و شکمش برآمده است. دو رانش ستبر و هردو شانه‌‏اش قوی است. در پشتش دو خال است "مانند [[مهر]]"؛ یکی به رنگ پوستش و دیگری چون [[مهر]] [[نبوت]] [[پیغمبر]]<ref>{{متن حدیث\|يَخْرُجُ‏ رَجُلٌ‏ مِنْ‏ وُلْدِي‏ فِي‏ آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَبْيَضُ‏ اللَّوْنِ‏ مُشْرَبٌ‏ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ الْبَطْنِ عَرِيضُ الْفَخِذَيْنِ عَظِيمٌ مُشَاشُ الْمَنْكِبَيْنِ بِظَهْرِهِ شَامَتَانِ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِي‏{{صل}}‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۳.</ref>

Bahmani: /* شمایل امام مهدی در دوران غیبت */

2024-09-14T05:33:08Z

شمایل امام مهدی در دوران غیبت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{اصلی\|شمایل امام مهدی در دوران غیبت}}		{{اصلی\|شمایل امام مهدی در دوران غیبت}}
	این دسته حکایات را می‌‏توان به دو گروه تقسیم کرد:		این دسته حکایات را می‌‏توان به دو گروه تقسیم کرد:
	# حکایت‌‏هایی که [[شمایل]] آن حضرت را در [[دوران غیبت صغرا]] توصیف کرده است<ref>این دسته حکایات کم ‏وبیش در دست است؛ اما در کمتر حکایتی به روشنی از ویژگی‌‏های آن حضرت صحبت شده است</ref>. در این گروه، گاهی ویژگی‌‏های جسمانی آن حضرت، مانند پدر بزرگوارشان دانسته شده<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص۴۴۱، ح ۱۲.</ref>‏ و در برخی موارد نیز به صورت جزئی‌‏تر، مورد اشاره قرار گرفته است. از اوصاف آن حضرت در این دوران می‌‏توان به موارد ذیل اشاره کرد: صورتی گندمگون<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص۲۵۷.</ref>، گردنی بسیار [[زیبا]]<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۵۵.</ref>، دارای قامتی نه بسیار بلند و نه چندان کوتاه، [[پیشانی]] بلند، چهارشانه، بینی کشیده، بر روی گونه راستش خالی زیبا و...<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۲۶۶.</ref>		# حکایت‌‏هایی که [[شمایل]] آن حضرت را در [[دوران غیبت صغرا]] توصیف کرده است<ref>این دسته حکایات کم ‏وبیش در دست است؛ اما در کمتر حکایتی به روشنی از ویژگی‌‏های آن حضرت صحبت شده است</ref>. در این گروه، گاهی ویژگی‌‏های جسمانی آن حضرت، مانند پدر بزرگوارشان دانسته شده<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص۴۴۱، ح ۱۲.</ref>‏ و در برخی موارد نیز به صورت جزئی‌‏تر، مورد اشاره قرار گرفته است. از اوصاف آن حضرت در این دوران می‌‏توان به موارد ذیل اشاره کرد: صورتی گندمگون<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص۲۵۷.</ref>، گردنی بسیار [[زیبا]]<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۵۵.</ref>، دارای قامتی نه بسیار بلند و نه چندان کوتاه، پیشانی بلند، چهارشانه، بینی کشیده، بر روی گونه راستش خالی زیبا و...<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۲۶۶.</ref>
	# حکایاتی که سخن از شمایل آن حضرت در [[دوران غیبت کبرا]] به میان آورده است<ref>البته قبول این اوصاف، منوط به این است که اساساً ادعای ملاقات با آن حضرت در دوران غیبت کبرا پذیرفته شود. افزون بر آن، در بیشتر آن حکایات به روشنی به اوصاف حضرت اشاره‏‌ای نشده است.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۲.</ref>		# حکایاتی که سخن از شمایل آن حضرت در [[دوران غیبت کبرا]] به میان آورده است<ref>البته قبول این اوصاف، منوط به این است که اساساً ادعای ملاقات با آن حضرت در دوران غیبت کبرا پذیرفته شود. افزون بر آن، در بیشتر آن حکایات به روشنی به اوصاف حضرت اشاره‏‌ای نشده است.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۲.</ref>

Bahmani: /* منابع */

2023-11-04T08:51:21Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۱
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
			# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	~~# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* شمایل امام مهدی در دوران غیبت */

2023-11-04T08:50:38Z

شمایل امام مهدی در دوران غیبت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	[[یعقوب منقوش]] گوید: خدمت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} وارد شدم. داخل حیاط بر سکویی نشسته بود. سمت راستش اتاقی قرار داشت و بر آن پرده‌‏ای آویخته بود. گفتم: ای [[سید]] من! [[صاحب]] امر [[امامت]]، بعد از شما کیست؟ فرمود: این پرده را بالا بزن. آن را بالا زدم؛ پسر‌بچّه‌‏ای به قامت پنج وجب که به نظر می‏‌آمد هشت الی ده ‏سال داشت، بیرون آمد؛ با پیشانی درخشان، روی سفید، دو چشم [[براق]]، دو کتف ستبر و دو زانوی برگشته؛ در گونه راستش خالی و در سرش گیسوانی بود. بر زانوی پدر خود [[ابو محمد]] {{ع}} نشست؛ پس به من فرمود: این است [[صاحب الامر]] شما"<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۷۸، ح ۱؛ ر ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۱، ۲۴۲.</ref>		[[یعقوب منقوش]] گوید: خدمت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} وارد شدم. داخل حیاط بر سکویی نشسته بود. سمت راستش اتاقی قرار داشت و بر آن پرده‌‏ای آویخته بود. گفتم: ای [[سید]] من! [[صاحب]] امر [[امامت]]، بعد از شما کیست؟ فرمود: این پرده را بالا بزن. آن را بالا زدم؛ پسر‌بچّه‌‏ای به قامت پنج وجب که به نظر می‏‌آمد هشت الی ده ‏سال داشت، بیرون آمد؛ با پیشانی درخشان، روی سفید، دو چشم [[براق]]، دو کتف ستبر و دو زانوی برگشته؛ در گونه راستش خالی و در سرش گیسوانی بود. بر زانوی پدر خود [[ابو محمد]] {{ع}} نشست؛ پس به من فرمود: این است [[صاحب الامر]] شما"<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۷۸، ح ۱؛ ر ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۱، ۲۴۲.</ref>

	=== [[شمایل امام مهدی در دوران غیبت]] ===		=== شمایل امام مهدی در دوران غیبت ===
			{{اصلی\|شمایل امام مهدی در دوران غیبت}}
	این دسته حکایات را می‌‏توان به دو گروه تقسیم کرد:		این دسته حکایات را می‌‏توان به دو گروه تقسیم کرد:
	# حکایت‌‏هایی که [[شمایل]] آن حضرت را در [[دوران غیبت صغرا]] توصیف کرده است<ref>این دسته حکایات کم ‏وبیش در دست است؛ اما در کمتر حکایتی به روشنی از ویژگی‌‏های آن حضرت صحبت شده است</ref>. در این گروه، گاهی ویژگی‌‏های جسمانی آن حضرت، مانند پدر بزرگوارشان دانسته شده<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص۴۴۱، ح ۱۲.</ref>‏ و در برخی موارد نیز به صورت جزئی‌‏تر، مورد اشاره قرار گرفته است. از اوصاف آن حضرت در این دوران می‌‏توان به موارد ذیل اشاره کرد: صورتی گندمگون<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص۲۵۷.</ref>، گردنی بسیار [[زیبا]]<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۵۵.</ref>، دارای قامتی نه بسیار بلند و نه چندان کوتاه، [[پیشانی]] بلند، چهارشانه، بینی کشیده، بر روی گونه راستش خالی زیبا و...<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۲۶۶.</ref>		# حکایت‌‏هایی که [[شمایل]] آن حضرت را در [[دوران غیبت صغرا]] توصیف کرده است<ref>این دسته حکایات کم ‏وبیش در دست است؛ اما در کمتر حکایتی به روشنی از ویژگی‌‏های آن حضرت صحبت شده است</ref>. در این گروه، گاهی ویژگی‌‏های جسمانی آن حضرت، مانند پدر بزرگوارشان دانسته شده<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص۴۴۱، ح ۱۲.</ref>‏ و در برخی موارد نیز به صورت جزئی‌‏تر، مورد اشاره قرار گرفته است. از اوصاف آن حضرت در این دوران می‌‏توان به موارد ذیل اشاره کرد: صورتی گندمگون<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص۲۵۷.</ref>، گردنی بسیار [[زیبا]]<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۵۵.</ref>، دارای قامتی نه بسیار بلند و نه چندان کوتاه، [[پیشانی]] بلند، چهارشانه، بینی کشیده، بر روی گونه راستش خالی زیبا و...<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۲۶۶.</ref>

Bahmani: /* شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی */

2023-11-04T08:50:18Z

شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	مجموع روایات [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[امامان]]{{عم}}، که [[شمایل]] و اوصاف حضرت مهدی{{ع}}‏ را بیان کرده است می‏‌توان به سه دسته تقسیم کرد:		مجموع روایات [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[امامان]]{{عم}}، که [[شمایل]] و اوصاف حضرت مهدی{{ع}}‏ را بیان کرده است می‏‌توان به سه دسته تقسیم کرد:

	=== [[شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی]] ===		=== شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی ===
	~~[[ضوء بن علی]]~~ از ~~مردی از اهل [[فارس]]، حکایتی [[نقل]]~~ و در ضمن آن، برخی از اوصاف حضرت را در نوزادی بیان کرده است: ... پسر‌بچه‌‏ای سفید و زیباروی بود ... مویی از بالای سینه او تا ناف، به رنگ سبز- نه سیاه- روییده بود...<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۳۲۹، ح ۶؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۳۵، باب ۴۳، ح ۴</ref>.		{{اصلی\|شمایل امام مهدی پس از ولادت و دوران کودکی}}

	[[یعقوب منقوش]] گوید: خدمت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} وارد شدم. داخل حیاط بر سکویی نشسته بود. سمت راستش اتاقی قرار داشت و بر آن پرده‌‏ای آویخته بود. گفتم: ای [[سید]] من! [[صاحب]] امر [[امامت]]، بعد از شما کیست؟ فرمود: این پرده را بالا بزن. آن را بالا زدم؛ پسر‌بچّه‌‏ای به قامت پنج وجب که به نظر می‏‌آمد هشت الی ده ‏سال داشت، بیرون آمد؛ با پیشانی درخشان، روی سفید، دو چشم [[براق]]، دو کتف ستبر و دو زانوی برگشته؛ در گونه راستش خالی و در سرش گیسوانی بود. بر زانوی پدر خود [[ابو محمد]] {{ع}} نشست؛ پس به من فرمود: این است [[صاحب الامر]] شما"<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۷۸، ح ۱؛ ر ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۱، ۲۴۲.</ref>		[[یعقوب منقوش]] گوید: خدمت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} وارد شدم. داخل حیاط بر سکویی نشسته بود. سمت راستش اتاقی قرار داشت و بر آن پرده‌‏ای آویخته بود. گفتم: ای [[سید]] من! [[صاحب]] امر [[امامت]]، بعد از شما کیست؟ فرمود: این پرده را بالا بزن. آن را بالا زدم؛ پسر‌بچّه‌‏ای به قامت پنج وجب که به نظر می‏‌آمد هشت الی ده ‏سال داشت، بیرون آمد؛ با پیشانی درخشان، روی سفید، دو چشم [[براق]]، دو کتف ستبر و دو زانوی برگشته؛ در گونه راستش خالی و در سرش گیسوانی بود. بر زانوی پدر خود [[ابو محمد]] {{ع}} نشست؛ پس به من فرمود: این است [[صاحب الامر]] شما"<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۷۸، ح ۱؛ ر ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۱، ۲۴۲.</ref>

Bahmani: /* شمایل امام مهدی هنگام ظهور */

2023-11-04T08:49:41Z

شمایل امام مهدی هنگام ظهور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	# حکایاتی که سخن از شمایل آن حضرت در [[دوران غیبت کبرا]] به میان آورده است<ref>البته قبول این اوصاف، منوط به این است که اساساً ادعای ملاقات با آن حضرت در دوران غیبت کبرا پذیرفته شود. افزون بر آن، در بیشتر آن حکایات به روشنی به اوصاف حضرت اشاره‏‌ای نشده است.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۲.</ref>		# حکایاتی که سخن از شمایل آن حضرت در [[دوران غیبت کبرا]] به میان آورده است<ref>البته قبول این اوصاف، منوط به این است که اساساً ادعای ملاقات با آن حضرت در دوران غیبت کبرا پذیرفته شود. افزون بر آن، در بیشتر آن حکایات به روشنی به اوصاف حضرت اشاره‏‌ای نشده است.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۲.</ref>

	=== [[شمایل امام مهدی هنگام ظهور]] ===		=== شمایل امام مهدی هنگام ظهور ===
			{{اصلی\|شمایل امام مهدی هنگام ظهور}}
	در بعضی از [[روایات]]، شمایل حضرت، به هنگام ظهور، [[قیام]] و عصر [[حکومت]] ذکر شده است<ref>ر.ک: سیوطی، الدر المنثور، ج ۶، ص ۵۷؛ السنن الواردة فی الفتن، ص ۹۴، الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۶۶.</ref>. یکی از مهم‏ترین ویژگی‌‏های آن حضرت در این دوران، توان فوق العاده جسمانی ایشان است. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "... [[امام مهدی\|قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد، تا جایی که اگر به بزرگ‏ترین درخت [[زمین]] دست اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‏ها نعره کشد، سنگ‏‌های آن‏ها را از هم بپاشد<ref>{{متن حدیث\|وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ‏ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا‏‏‏‏}}؛ ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.		در بعضی از [[روایات]]، شمایل حضرت، به هنگام ظهور، [[قیام]] و عصر [[حکومت]] ذکر شده است<ref>ر.ک: سیوطی، الدر المنثور، ج ۶، ص ۵۷؛ السنن الواردة فی الفتن، ص ۹۴، الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۶۶.</ref>. یکی از مهم‏ترین ویژگی‌‏های آن حضرت در این دوران، توان فوق العاده جسمانی ایشان است. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "... [[امام مهدی\|قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد، تا جایی که اگر به بزرگ‏ترین درخت [[زمین]] دست اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‏ها نعره کشد، سنگ‏‌های آن‏ها را از هم بپاشد<ref>{{متن حدیث\|وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ‏ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا‏‏‏‏}}؛ ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.

Bahmani: /* شمایل امام مهدی هنگام ظهور */

2023-11-04T08:49:23Z

شمایل امام مهدی هنگام ظهور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	=== [[شمایل امام مهدی هنگام ظهور]] ===		=== [[شمایل امام مهدی هنگام ظهور]] ===
	در بعضی از [[روایات]]، [[شمایل ~~حضرت]]،~~ به هنگام ظهور، [[قیام]] و عصر [[حکومت]] ذکر شده است<ref> ر.ک: سیوطی، الدر المنثور، ج ۶، ص ۵۷؛ السنن الواردة فی الفتن، ص ۹۴، الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۶۶.</ref>. یکی از مهم‏ترین ویژگی‌‏های آن حضرت در این دوران، توان فوق العاده جسمانی ایشان است.		در بعضی از [[روایات]]، شمایل حضرت، به هنگام ظهور، [[قیام]] و عصر [[حکومت]] ذکر شده است<ref>ر.ک: سیوطی، الدر المنثور، ج ۶، ص ۵۷؛ السنن الواردة فی الفتن، ص ۹۴، الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۶۶.</ref>. یکی از مهم‏ترین ویژگی‌‏های آن حضرت در این دوران، توان فوق العاده جسمانی ایشان است. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "... [[امام مهدی\|قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد، تا جایی که اگر به بزرگ‏ترین درخت [[زمین]] دست اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‏ها نعره کشد، سنگ‏‌های آن‏ها را از هم بپاشد<ref>{{متن حدیث\|وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ‏ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا‏‏‏‏}}؛ ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.

	[[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "... [[امام مهدی\|قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد، تا جایی که اگر به بزرگ‏ترین درخت [[زمین]] دست اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‏ها نعره کشد، سنگ‏‌های آن‏ها را از هم بپاشد<ref>{{متن حدیث\|وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ‏ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا‏‏‏‏}}؛ ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.		[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} درباره برخی از ویژگی‌‏های جسمانی ایشان در عصر ظهور فرمود: "مردی از فرزندانم در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‏‌کند. رنگش سفید آمیخته به سرخی و شکمش برآمده است. دو رانش ستبر و هردو شانه‌‏اش قوی است. در پشتش دو خال است "مانند [[مهر]]"؛ یکی به رنگ پوستش و دیگری چون [[مهر]] [[نبوت]] [[پیغمبر]]<ref>{{متن حدیث\|يَخْرُجُ‏ رَجُلٌ‏ مِنْ‏ وُلْدِي‏ فِي‏ آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَبْيَضُ‏ اللَّوْنِ‏ مُشْرَبٌ‏ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ الْبَطْنِ عَرِيضُ الْفَخِذَيْنِ عَظِيمٌ مُشَاشُ الْمَنْكِبَيْنِ بِظَهْرِهِ شَامَتَانِ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِي‏{{صل}}‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۳.</ref>

	[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} درباره برخی از ویژگی‌‏های جسمانی ایشان در عصر ظهور فرمود: "مردی از فرزندانم در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‏‌کند. رنگش سفید آمیخته به سرخی و شکمش برآمده است. دو رانش ستبر و هردو شانه‌‏اش قوی است. در پشتش دو خال است "مانند [[مهر]]"؛ یکی به رنگ پوستش و دیگری چون [[مهر]] [[نبوت]] [[پیغمبر]]<ref>{{متن حدیث\|يَخْرُجُ‏ رَجُلٌ‏ مِنْ‏ وُلْدِي‏ فِي‏ آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَبْيَضُ‏ اللَّوْنِ‏ مُشْرَبٌ‏ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ الْبَطْنِ عَرِيضُ الْفَخِذَيْنِ عَظِيمٌ مُشَاشُ الْمَنْكِبَيْنِ بِظَهْرِهِ شَامَتَانِ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِي‏{{صل}}‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷~~.</ref>.~~

	آن حضرت همچنین فرمود: " او مردی بلندپیشانی و دارای بینی باریکی است که میانش اندک برآمدگی دارد. برآمده شکم و دارای ران‏های درشت و پهن است. بر ران راست او خالی قرار دارد. میان دو دندان پیشین او، گشاده است ..."<ref>{{متن حدیث\|وَ هُوَ رَجُلٌ‏ أَجْلَى‏ الْجَبِينِ‏ أَقْنَى الْأَنْفِ ضَخْمُ الْبَطْنِ أَزْيَلُ الْفَخِذَيْنِ بِفَخِذِهِ الْيُمْنَى شَأْمَةٌ أَفْلَجُ الثَّنَايَا وَ يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً‏‏‏‏}}، نعمانی، الغیبة، ص ۲۱۴، ح ۲.</ref>.

	[[امام باقر]] {{ع}} نیز در وصف آن حضرت فرمود: "... او شخصی سرخ و سفید و دارای چشمانی گرد و فرورفته است. ابروانی پرپشت و برجسته و شانه‏ای پهن دارد ..."<ref> نعمانی، الغیبة، ص ۲۱۵، ح ۳.</ref>. [[حضرت علی]] {{ع}} فرمود: "[[امام مهدی\|مهدی]]، دارای چشمانی سیاه و درشت است. موهایش مجعّد است و خالی بر گونه دارد ..."<ref> نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۴، ح ۱۴.</ref>

	آن حضرت در هیئت کمال [[جوانی]] [[ظهور]] خواهد کرد؛ چنان‏که [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "[[امام مهدی\|مهدی]]، در حالی [[قیام]] خواهد کرد که یک تار موی سفید، در سر و محاسن او دیده نمی‌‏شود<ref> نعمان بن محمد، شرح الاخبار، ج ۳، ص ۳۸۰.</ref>.

	همین معنا در [[کلام]] نورانی [[امام مجتبی]] {{ع}} آمده است که [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ در سن و سالی کمتر از [[چهل]]، [[ظهور]] خواهد کرد<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۱۵.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۳.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* شمایل امام مهدی هنگام ظهور */

2023-11-04T08:48:34Z

شمایل امام مهدی هنگام ظهور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	=== [[شمایل امام مهدی هنگام ظهور]] ===		=== [[شمایل امام مهدی هنگام ظهور]] ===
			در بعضی از [[روایات]]، [[شمایل حضرت]]، به هنگام ظهور، [[قیام]] و عصر [[حکومت]] ذکر شده است<ref> ر.ک: سیوطی، الدر المنثور، ج ۶، ص ۵۷؛ السنن الواردة فی الفتن، ص ۹۴، الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۶۶.</ref>. یکی از مهم‏ترین ویژگی‌‏های آن حضرت در این دوران، توان فوق العاده جسمانی ایشان است.

			[[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "... [[امام مهدی\|قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد، تا جایی که اگر به بزرگ‏ترین درخت [[زمین]] دست اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‏ها نعره کشد، سنگ‏‌های آن‏ها را از هم بپاشد<ref>{{متن حدیث\|وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ‏ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا‏‏‏‏}}؛ ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.

			[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} درباره برخی از ویژگی‌‏های جسمانی ایشان در عصر ظهور فرمود: "مردی از فرزندانم در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‏‌کند. رنگش سفید آمیخته به سرخی و شکمش برآمده است. دو رانش ستبر و هردو شانه‌‏اش قوی است. در پشتش دو خال است "مانند [[مهر]]"؛ یکی به رنگ پوستش و دیگری چون [[مهر]] [[نبوت]] [[پیغمبر]]<ref>{{متن حدیث\|يَخْرُجُ‏ رَجُلٌ‏ مِنْ‏ وُلْدِي‏ فِي‏ آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَبْيَضُ‏ اللَّوْنِ‏ مُشْرَبٌ‏ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ الْبَطْنِ عَرِيضُ الْفَخِذَيْنِ عَظِيمٌ مُشَاشُ الْمَنْكِبَيْنِ بِظَهْرِهِ شَامَتَانِ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِي‏{{صل}}‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷.</ref>.

			آن حضرت همچنین فرمود: " او مردی بلندپیشانی و دارای بینی باریکی است که میانش اندک برآمدگی دارد. برآمده شکم و دارای ران‏های درشت و پهن است. بر ران راست او خالی قرار دارد. میان دو دندان پیشین او، گشاده است ..."<ref>{{متن حدیث\|وَ هُوَ رَجُلٌ‏ أَجْلَى‏ الْجَبِينِ‏ أَقْنَى الْأَنْفِ ضَخْمُ الْبَطْنِ أَزْيَلُ الْفَخِذَيْنِ بِفَخِذِهِ الْيُمْنَى شَأْمَةٌ أَفْلَجُ الثَّنَايَا وَ يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً‏‏‏‏}}، نعمانی، الغیبة، ص ۲۱۴، ح ۲.</ref>.

			[[امام باقر]] {{ع}} نیز در وصف آن حضرت فرمود: "... او شخصی سرخ و سفید و دارای چشمانی گرد و فرورفته است. ابروانی پرپشت و برجسته و شانه‏ای پهن دارد ..."<ref> نعمانی، الغیبة، ص ۲۱۵، ح ۳.</ref>. [[حضرت علی]] {{ع}} فرمود: "[[امام مهدی\|مهدی]]، دارای چشمانی سیاه و درشت است. موهایش مجعّد است و خالی بر گونه دارد ..."<ref> نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۴، ح ۱۴.</ref>

			آن حضرت در هیئت کمال [[جوانی]] [[ظهور]] خواهد کرد؛ چنان‏که [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "[[امام مهدی\|مهدی]]، در حالی [[قیام]] خواهد کرد که یک تار موی سفید، در سر و محاسن او دیده نمی‌‏شود<ref> نعمان بن محمد، شرح الاخبار، ج ۳، ص ۳۸۰.</ref>.

			همین معنا در [[کلام]] نورانی [[امام مجتبی]] {{ع}} آمده است که [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ در سن و سالی کمتر از [[چهل]]، [[ظهور]] خواهد کرد<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۱۵.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۳.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* شمایل امام مهدی در دوران غیبت */

2023-11-04T08:47:44Z

شمایل امام مهدی در دوران غیبت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	=== [[شمایل امام مهدی در دوران غیبت]] ===		=== [[شمایل امام مهدی در دوران غیبت]] ===
			این دسته حکایات را می‌‏توان به دو گروه تقسیم کرد:
			# حکایت‌‏هایی که [[شمایل]] آن حضرت را در [[دوران غیبت صغرا]] توصیف کرده است<ref>این دسته حکایات کم ‏وبیش در دست است؛ اما در کمتر حکایتی به روشنی از ویژگی‌‏های آن حضرت صحبت شده است</ref>. در این گروه، گاهی ویژگی‌‏های جسمانی آن حضرت، مانند پدر بزرگوارشان دانسته شده<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص۴۴۱، ح ۱۲.</ref>‏ و در برخی موارد نیز به صورت جزئی‌‏تر، مورد اشاره قرار گرفته است. از اوصاف آن حضرت در این دوران می‌‏توان به موارد ذیل اشاره کرد: صورتی گندمگون<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص۲۵۷.</ref>، گردنی بسیار [[زیبا]]<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۵۵.</ref>، دارای قامتی نه بسیار بلند و نه چندان کوتاه، [[پیشانی]] بلند، چهارشانه، بینی کشیده، بر روی گونه راستش خالی زیبا و...<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۲۶۶.</ref>
			# حکایاتی که سخن از شمایل آن حضرت در [[دوران غیبت کبرا]] به میان آورده است<ref>البته قبول این اوصاف، منوط به این است که اساساً ادعای ملاقات با آن حضرت در دوران غیبت کبرا پذیرفته شود. افزون بر آن، در بیشتر آن حکایات به روشنی به اوصاف حضرت اشاره‏‌ای نشده است.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۴۲.</ref>

	=== [[شمایل امام مهدی هنگام ظهور]] ===		=== [[شمایل امام مهدی هنگام ظهور]] ===