شناخت امام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۰

2024-10-21T16:00:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام		\| موضوع مرتبط = امام
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[شناخت امام در حدیث]] - [[شناخت امام در فقه سیاسی]] - [[شناخت امام در اخلاق اسلامی]] - [[شناخت امام در ~~علوم تربیتی~~ اسلامی]] - [[شناخت امام در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[شناخت امام در حدیث]] - [[شناخت امام در فقه سیاسی]] - [[شناخت امام در اخلاق اسلامی]] - [[شناخت امام در تربیت اسلامی]] - [[شناخت امام در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۸

2024-10-21T15:38:21Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* شناخت فرامین و خواسته‌های امام و به کار بستن آنها */

2024-10-21T15:30:15Z

شناخت فرامین و خواسته‌های امام و به کار بستن آنها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۰
خط ۱۴۵:		خط ۱۴۵:
	بر اساس [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref> [[اطاعت از ائمه]] اطهار{{عم}} به عنوان [[صاحبان امر]]، بر همه [[پیروان]] [[واجب]] است برابر سخن [[امام صادق]]{{ع}}، شرط [[اطاعت]] و [[پیروی از ائمه]]{{عم}}، شناخت کامل آنان است ایشان فرمودند: {{متن حدیث\|نَحْنُ الَّذِينَ فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَنَا، لَايَسَعُ النَّاسَ إِلَّا مَعْرِفَتُنَا...}}<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۸۷.</ref>؛ «مائیم که [[خدا]] اطاعت ما را واجب ساخته است [[مردم]] راهی جز [[معرفت]] ما ندارند...».		بر اساس [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref> [[اطاعت از ائمه]] اطهار{{عم}} به عنوان [[صاحبان امر]]، بر همه [[پیروان]] [[واجب]] است برابر سخن [[امام صادق]]{{ع}}، شرط [[اطاعت]] و [[پیروی از ائمه]]{{عم}}، شناخت کامل آنان است ایشان فرمودند: {{متن حدیث\|نَحْنُ الَّذِينَ فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَنَا، لَايَسَعُ النَّاسَ إِلَّا مَعْرِفَتُنَا...}}<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۸۷.</ref>؛ «مائیم که [[خدا]] اطاعت ما را واجب ساخته است [[مردم]] راهی جز [[معرفت]] ما ندارند...».

	بدین جهت، شناخت امام و معرفت [[مقام الهی]] او، در هر [[زمان]]، یکی از مسئولیت‌های خطیر [[امت اسلامی]] است و این [[تکلیف]] عظیم در ارتباط با [[وظایف]] دیگر، [[شرعی]] از [[اولویت]] و اهمیت زیادی برخوردار است. اگرچه مردم در دوران غیبت به [[امام زمان]]{{ع}} دسترسی مستقیم ندارند، ولی [[اراده]] و [[فرمان]] آن حضرت میان همه خلایق جاری است. مردم باید دستوراتش را بشناسند و از فرمان‌هایش اطاعت کنند. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}}، اصلاح امور [[امت]] به دست [[مهدی]]{{ع}} را [[وعده]] فرموده است<ref>نعیم بن حماد، کتاب الفتن، ج۱، ص۳۱۰.</ref>.<ref>[[حافظ نجفی\|نجفی، حافظ]]، [[ضرورت معرفت به امام (مقاله)\|مقاله «ضرورت معرفت به امام»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۲۱ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات ج۲۱]]، ص ۹۴.</ref>		بدین جهت، شناخت امام و معرفت مقام الهی او، در هر [[زمان]]، یکی از مسئولیت‌های خطیر [[امت اسلامی]] است و این [[تکلیف]] عظیم در ارتباط با [[وظایف]] دیگر، [[شرعی]] از اولویت و اهمیت زیادی برخوردار است. اگرچه مردم در دوران غیبت به [[امام زمان]]{{ع}} دسترسی مستقیم ندارند، ولی [[اراده]] و [[فرمان]] آن حضرت میان همه خلایق جاری است. مردم باید دستوراتش را بشناسند و از فرمان‌هایش اطاعت کنند. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}}، اصلاح امور [[امت]] به دست [[مهدی]]{{ع}} را [[وعده]] فرموده است<ref>نعیم بن حماد، کتاب الفتن، ج۱، ص۳۱۰.</ref>.<ref>[[حافظ نجفی\|نجفی، حافظ]]، [[ضرورت معرفت به امام (مقاله)\|مقاله «ضرورت معرفت به امام»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۲۱ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات ج۲۱]]، ص ۹۴.</ref>

	====ساقط شدن تکلیف [[وجوب]] از افراد [[ناتوان]]====		====ساقط شدن تکلیف [[وجوب]] از افراد [[ناتوان]]====

Bahmani: /* شناخت فرامین و خواسته‌های امام و به کار بستن آنها */

2024-10-21T15:30:04Z

شناخت فرامین و خواسته‌های امام و به کار بستن آنها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۰
خط ۱۴۳:		خط ۱۴۳:

	====[[شناخت]] [[فرامین]] و خواسته‌های امام و به کار بستن آنها====		====[[شناخت]] [[فرامین]] و خواسته‌های امام و به کار بستن آنها====
	بر اساس [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref> [[اطاعت از ائمه]] اطهار{{عم}} به عنوان [[صاحبان امر]]، بر همه [[پیروان]] [[واجب]] است برابر سخن [[امام صادق]]{{ع}}، شرط [[اطاعت]] و [[پیروی از ائمه]]{{عم}}، [[شناخت کامل]] آنان است ایشان فرمودند: {{متن حدیث\|نَحْنُ الَّذِينَ فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَنَا، لَايَسَعُ النَّاسَ إِلَّا مَعْرِفَتُنَا...}}<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۸۷.</ref>؛ «مائیم که [[خدا]] اطاعت ما را واجب ساخته است [[مردم]] راهی جز [[معرفت]] ما ندارند...».		بر اساس [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref> [[اطاعت از ائمه]] اطهار{{عم}} به عنوان [[صاحبان امر]]، بر همه [[پیروان]] [[واجب]] است برابر سخن [[امام صادق]]{{ع}}، شرط [[اطاعت]] و [[پیروی از ائمه]]{{عم}}، شناخت کامل آنان است ایشان فرمودند: {{متن حدیث\|نَحْنُ الَّذِينَ فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَنَا، لَايَسَعُ النَّاسَ إِلَّا مَعْرِفَتُنَا...}}<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۸۷.</ref>؛ «مائیم که [[خدا]] اطاعت ما را واجب ساخته است [[مردم]] راهی جز [[معرفت]] ما ندارند...».

	بدین جهت، شناخت امام و معرفت [[مقام الهی]] او، در هر [[زمان]]، یکی از مسئولیت‌های خطیر [[امت اسلامی]] است و این [[تکلیف]] [[عظیم]] در [[ارتباط]] با [[وظایف]] دیگر، [[شرعی]] از [[اولویت]] و اهمیت زیادی برخوردار است. اگرچه مردم در [[دوران غیبت]] به [[امام زمان]]{{ع}} دسترسی مستقیم ندارند، ولی [[اراده]] و [[فرمان]] آن حضرت میان همه خلایق جاری است. مردم باید دستوراتش را بشناسند و از فرمان‌هایش اطاعت کنند. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}}، [[اصلاح امور]] [[امت]] به دست [[مهدی]]{{ع}} را [[وعده]] فرموده است<ref>نعیم بن حماد، کتاب الفتن، ج۱، ص۳۱۰.</ref>.<ref>[[حافظ نجفی\|نجفی، حافظ]]، [[ضرورت معرفت به امام (مقاله)\|مقاله «ضرورت معرفت به امام»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۲۱ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات ج۲۱]]، ص ۹۴.</ref>		بدین جهت، شناخت امام و معرفت [[مقام الهی]] او، در هر [[زمان]]، یکی از مسئولیت‌های خطیر [[امت اسلامی]] است و این [[تکلیف]] عظیم در ارتباط با [[وظایف]] دیگر، [[شرعی]] از [[اولویت]] و اهمیت زیادی برخوردار است. اگرچه مردم در دوران غیبت به [[امام زمان]]{{ع}} دسترسی مستقیم ندارند، ولی [[اراده]] و [[فرمان]] آن حضرت میان همه خلایق جاری است. مردم باید دستوراتش را بشناسند و از فرمان‌هایش اطاعت کنند. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}}، اصلاح امور [[امت]] به دست [[مهدی]]{{ع}} را [[وعده]] فرموده است<ref>نعیم بن حماد، کتاب الفتن، ج۱، ص۳۱۰.</ref>.<ref>[[حافظ نجفی\|نجفی، حافظ]]، [[ضرورت معرفت به امام (مقاله)\|مقاله «ضرورت معرفت به امام»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۲۱ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات ج۲۱]]، ص ۹۴.</ref>

	====ساقط شدن تکلیف [[وجوب]] از افراد [[ناتوان]]====		====ساقط شدن تکلیف [[وجوب]] از افراد [[ناتوان]]====

Bahmani: /* ساقط شدن تکلیف وجوب از افراد ناتوان */

2024-10-21T15:29:17Z

ساقط شدن تکلیف وجوب از افراد ناتوان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۱۴۸:		خط ۱۴۸:

	====ساقط شدن تکلیف [[وجوب]] از افراد [[ناتوان]]====		====ساقط شدن تکلیف [[وجوب]] از افراد [[ناتوان]]====
	آنچه تاکنون مطرح شد شامل حال افرادی است که امکان شناخت امام برایشان وجود دارد؛ اما کسانی که [[قادر]] به آن نیستند، تکلیف وجوب [[شناخت امام زمان]]{{ع}} از عهده آنها تا زمان برداشته شدن عذرشان، ساقط است؛ چنان که [[یعقوب بن شعیب]] گوید: به امام صادق{{ع}} گفتم اگر برای [[امام]] حادثه‌ای رخ دهد (امام [[وفات]] کند)، مردم چکار باید بکنند؟ امام فرمود: سخن [[خداوند]] کجاست؟ (آیا [[قرآن]] نخوانده‌ای؟) خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ}}<ref>«چرا از هر گروه ایشان دسته‌ای رهسپار نمی‌گردند تا دین آگاه شوند و چون نزد قوم خود باز آمدند آنها را بیم دهند باشد که بپرهیزند» سوره توبه، آیه ۱۲۲.</ref> امام در ادامه سخنش فرمود: {{متن حدیث\|هُمْ فِي عُذْرٍ مَا دَامُوا فِي الطَّلَبِ وَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَنْتَظِرُونَهُمْ فِي عُذْرٍ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهِمْ أَصْحَابُهُمْ}}؛ آنان مادامی که در حال جست‌وجو، هستند معذورند و کسانی که [[منتظر]] جست‌وجوگر هستند، نیز معذورند تا آنان برگردند»<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۷۸.</ref>.		آنچه تاکنون مطرح شد شامل حال افرادی است که امکان شناخت امام برایشان وجود دارد؛ اما کسانی که قادر به آن نیستند، تکلیف وجوب [[شناخت امام زمان]]{{ع}} از عهده آنها تا زمان برداشته شدن عذرشان، ساقط است؛ چنان که [[یعقوب بن شعیب]] گوید: به امام صادق{{ع}} گفتم اگر برای [[امام]] حادثه‌ای رخ دهد (امام [[وفات]] کند)، مردم چکار باید بکنند؟ امام فرمود: سخن [[خداوند]] کجاست؟ (آیا [[قرآن]] نخوانده‌ای؟) خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ}}<ref>«چرا از هر گروه ایشان دسته‌ای رهسپار نمی‌گردند تا دین آگاه شوند و چون نزد قوم خود باز آمدند آنها را بیم دهند باشد که بپرهیزند» سوره توبه، آیه ۱۲۲.</ref> امام در ادامه سخنش فرمود: {{متن حدیث\|هُمْ فِي عُذْرٍ مَا دَامُوا فِي الطَّلَبِ وَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَنْتَظِرُونَهُمْ فِي عُذْرٍ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهِمْ أَصْحَابُهُمْ}}؛ آنان مادامی که در حال جست‌وجو، هستند معذورند و کسانی که [[منتظر]] جست‌وجوگر هستند، نیز معذورند تا آنان برگردند»<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۷۸.</ref>.

	همین فرد در [[حدیث]] دیگری می‌گوید: «درباره کسانی که امامشان درگذشته، از [[امام]] پرسیدم چه می‌گویید و آنها چه باید بکنند؟» امام فرمود: سخن [[خداوند]] کجاست؟ (آیا [[قرآن]] نخوانده‌ای؟) خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ}} تا آنجا که می‌فرماید: {{متن قرآن\|لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ}}. گفتم: فدایت شوم، [[تکلیف]] انتظارکشندگان تا [[زمان]] بازگشت جست‌وجوگران [[علم]] چیست؟ فرمود: خداوند تو را [[رحمت]] کند. آیا نمی‌دانی میان محمد و [[عیسی]] ۲۵۰ سال فاصله بود؟! پس کسانی که بر [[دین]] عیسی بودند، ولی چون در [[انتظار]] دین محمد بودند و از [[دنیا]] رفتند، خداوند اجرشان را دو برابر داد<ref>عیاشی، تفسیر العیاشی، ج۲، ص۱۱۷؛ مجلسی، بحار الانوار، ج۷، ص۴۲۲؛ بحرانی، البرهان، ج۲، ص۱۷۳.</ref>. مفاد این [[روایت]] این است: کسانی که در عصر [[تولد]] امام می‌زیستند و از وجود ایشان خبردار نشدند، اگر برای [[آگاهی]] تلاش کرده، ولی به نتیجه‌ای نرسیدند، معذورند؛ زیرا [[تکلیف مالا یطاق]] [[قبیح]] است.		همین فرد در [[حدیث]] دیگری می‌گوید: «درباره کسانی که امامشان درگذشته، از [[امام]] پرسیدم چه می‌گویید و آنها چه باید بکنند؟» امام فرمود: سخن [[خداوند]] کجاست؟ (آیا [[قرآن]] نخوانده‌ای؟) خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ}} تا آنجا که می‌فرماید: {{متن قرآن\|لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ}}. گفتم: فدایت شوم، [[تکلیف]] انتظارکشندگان تا [[زمان]] بازگشت جست‌وجوگران [[علم]] چیست؟ فرمود: خداوند تو را [[رحمت]] کند. آیا نمی‌دانی میان محمد و [[عیسی]] ۲۵۰ سال فاصله بود؟! پس کسانی که بر [[دین]] عیسی بودند، ولی چون در [[انتظار]] دین محمد بودند و از [[دنیا]] رفتند، خداوند اجرشان را دو برابر داد<ref>عیاشی، تفسیر العیاشی، ج۲، ص۱۱۷؛ مجلسی، بحار الانوار، ج۷، ص۴۲۲؛ بحرانی، البرهان، ج۲، ص۱۷۳.</ref>. مفاد این [[روایت]] این است: کسانی که در عصر تولد امام می‌زیستند و از وجود ایشان خبردار نشدند، اگر برای [[آگاهی]] تلاش کرده، ولی به نتیجه‌ای نرسیدند، معذورند؛ زیرا تکلیف مالا یطاق [[قبیح]] است.

	البته در برخی از [[روایات]]، شناخت امام به زنده و آشکار بودن ایشان منوط شده است. [[ابوالجارود]] از [[امام صادق]]{{ع}} نقل می‌کند: {{متن حدیث\|مَنْ مَاتَ وَ لَيْسَ عَلَيْهِ إِمَامٌ حَيٌّ ظَاهِرٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً قَالَ قُلْتُ إِمَامٌ حَيٌّ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ إِمَامٌ حَيٌّ إِمَامٌ حَيٌّ}}<ref>مفید، الإختصاص، ص۲۶۹.</ref>. هرکس بمیرد، در حالی که امام زنده و آشکار برای او نباشد، به [[مرگ جاهلی]] مرده است. پرسیدم فدایت شوم، امام زنده؟ فرمود: امام زنده.		البته در برخی از [[روایات]]، شناخت امام به زنده و آشکار بودن ایشان منوط شده است. [[ابوالجارود]] از [[امام صادق]]{{ع}} نقل می‌کند: {{متن حدیث\|مَنْ مَاتَ وَ لَيْسَ عَلَيْهِ إِمَامٌ حَيٌّ ظَاهِرٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً قَالَ قُلْتُ إِمَامٌ حَيٌّ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ إِمَامٌ حَيٌّ إِمَامٌ حَيٌّ}}<ref>مفید، الإختصاص، ص۲۶۹.</ref>. هرکس بمیرد، در حالی که امام زنده و آشکار برای او نباشد، به [[مرگ جاهلی]] مرده است. پرسیدم فدایت شوم، امام زنده؟ فرمود: امام زنده.

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۶

2024-10-21T15:06:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۶
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام		\| موضوع مرتبط = امام
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[شناخت امام در حدیث]] - [[شناخت امام در فقه سیاسی]] - [[شناخت امام در اخلاق اسلامی]] - [[شناخت امام در ~~معارف و سیره معصوم~~]] - [[شناخت امام در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[شناخت امام در حدیث]] - [[شناخت امام در فقه سیاسی]] - [[شناخت امام در اخلاق اسلامی]] - [[شناخت امام در علوم تربیتی اسلامی]] - [[شناخت امام در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۶

2024-07-23T07:06:28Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۴

2024-07-23T06:54:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	مهم‌ترین [[وظیفه امّت]] در قبال [[امام]]، [[معرفت]] نسبت به اوست؛ زیرا بهره‌گیری از وجود امام و هدایت‌های او فرع بر [[شناخت]] اوست و بدون [[شناخت]] او هرگز نمی‌تواند به اسلام واقعی برسد و اگر کسی [[امام]] خود را نشناسد در [[گمراهی]] و [[جهل]] خواهد بود:{{متن حدیث\|مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً}}. شناخت امام هم می‌تواند نسبت به جایگاه او باشد یا شناخت حقوق و سیره و معارف ایشان. چندین راه نیز برای شناخت امام بیان شده است مانند: تبیین و معرفی پیامبر؛ وصیت امام پیشین؛ [[معجزه]] و شواهد و قراین قطعی مانند: [[اخلاق پسندیده]]، [[علم]] و [[حکمت]] و ~~...~~ .		مهم‌ترین [[وظیفه امّت]] در قبال [[امام]]، [[معرفت]] نسبت به اوست؛ زیرا بهره‌گیری از وجود امام و هدایت‌های او فرع بر [[شناخت]] اوست و بدون [[شناخت]] او هرگز نمی‌تواند به اسلام واقعی برسد و اگر کسی [[امام]] خود را نشناسد در [[گمراهی]] و [[جهل]] خواهد بود:{{متن حدیث\|مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً}}. شناخت امام هم می‌تواند نسبت به جایگاه او باشد یا شناخت حقوق و سیره و معارف ایشان. چندین راه نیز برای شناخت امام بیان شده است مانند: تبیین و معرفی پیامبر؛ وصیت امام پیشین؛ [[معجزه]] و شواهد و قراین قطعی مانند: [[اخلاق پسندیده]]، [[علم]] و [[حکمت]] و غیره.

	==مقدمه==		==مقدمه==

Bahmani: /* معناشناسی معرفت */

2024-07-23T06:53:03Z

معناشناسی معرفت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	===معناشناسی معرفت===		===معناشناسی معرفت===
	{{اصلی\|معرفت}}		{{اصلی\|معرفت}}
	«معرفت» در لغت به معنای شناختگی و [[شناسایی]]<ref>دهخدا، لغت نامه، ذیل واژه معرفت.</ref>، شناخت و آشنایی نسبت به شخصی یا چیزی از روی [[اندیشه]] ژرف و دقیق آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات، ص۵۶۱.</ref>؛ اما در اصطلاح، برخی معرفت را به معنای اطلاع بر اشیا و [[ادراک]] [[صور]] موجودات به واسطه آثار و نشانه‌هایی می‌دانند که موجودات با آنها از غیرشان تمییز داده می‌شوند. در این تعریف، معرفت اخص از [[علم]] است (هر [[معرفتی]]، علم است؛ ولی هر [[علمی]]، معرفت نیست)<ref>مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۱۸؛ عسکری، الفروق فی اللغة، ج۱، ص۷۲؛ شرح المصطلحات الفلسفیة، ج۱، ص۳۷۴.</ref>. اما برخی دیگر، معرفت را همان علم می‌دانند: {{عربی\|إن المعرفة هي العلم بعينه}}<ref>طوسی، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، ج۲، ص۱۵۵.</ref>. برخی نیز به سبب وضوح معنای «علم و معرفت»، آن را [[بی‌نیاز]] از تعریف می‌دانند<ref>جعفر سبحانی، نظریة المعرفة، ص۱۹ – ۲۰.</ref>. برخی هم بر این باورند که تعریف‌های موجود، از باب تنبه و [[آگاهی]] است.		«معرفت» در لغت به معنای شناختگی و [[شناسایی]]<ref>دهخدا، لغت نامه، ذیل واژه معرفت.</ref>، شناخت و آشنایی نسبت به شخصی یا چیزی از روی [[اندیشه]] ژرف و دقیق آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات، ص۵۶۱.</ref>؛ اما در اصطلاح، برخی معرفت را به معنای اطلاع بر اشیا و [[ادراک]] صور موجودات به واسطه آثار و نشانه‌هایی می‌دانند که موجودات با آنها از غیرشان تمییز داده می‌شوند. در این تعریف، معرفت اخص از [[علم]] است (هر [[معرفتی]]، علم است؛ ولی هر [[علمی]]، معرفت نیست)<ref>مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۱۸؛ عسکری، الفروق فی اللغة، ج۱، ص۷۲؛ شرح المصطلحات الفلسفیة، ج۱، ص۳۷۴.</ref>. اما برخی دیگر، معرفت را همان علم می‌دانند: {{عربی\|إن المعرفة هي العلم بعينه}}<ref>طوسی، الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، ج۲، ص۱۵۵.</ref>. برخی نیز به سبب وضوح معنای «علم و معرفت»، آن را [[بی‌نیاز]] از تعریف می‌دانند<ref>جعفر سبحانی، نظریة المعرفة، ص۱۹ – ۲۰.</ref>. برخی هم بر این باورند که تعریف‌های موجود، از باب تنبه و [[آگاهی]] است.
	بنابراین معتقدند امکان تعریف [[حقیقی]] معرفت وجود ندارد<ref>جوادی آملی معرفت‌شناسی در قرآن، ص۸۷.</ref>.<ref>[[حافظ نجفی\|نجفی، حافظ]]، [[ضرورت معرفت به امام (مقاله)\|مقاله «ضرورت معرفت به امام»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۲۱ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات ج۲۱]] ص ۷۴.</ref>
			بنابراین معتقدند امکان تعریف [[حقیقی]] معرفت وجود ندارد<ref>جوادی آملی معرفت‌شناسی در قرآن، ص۸۷.</ref>.<ref>[[حافظ نجفی\|نجفی، حافظ]]، [[ضرورت معرفت به امام (مقاله)\|مقاله «ضرورت معرفت به امام»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۲۱ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات ج۲۱]]، ص ۷۴.</ref>

	===معناشناسی امام===		===معناشناسی امام===
	{{اصلی\|امام}}		{{اصلی\|امام}}

Bahmani در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۴

2024-06-30T04:44:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام		\| موضوع مرتبط = امام
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[شناخت امام در حدیث]] - [[شناخت امام در فقه سیاسی]] - [[شناخت امام در اخلاق اسلامی]] - [[شناخت امام در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[شناخت امام در حدیث]] - [[شناخت امام در فقه سیاسی]] - [[شناخت امام در اخلاق اسلامی]] - [[شناخت امام در معارف و سیره معصوم]] - [[شناخت امام در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)
	}}		}}