شهوت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۸ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۸

2023-04-08T12:28:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۸
خط ۷:		خط ۷:
	اما پس از آنان (پیامبران) [[فرزندان]] ناشایسته‌ای روی کار آمدند که [[نماز]] را تباه کردند و در پی [[شهوات]] [[نفسانی]] برآمدند؛ بنابراین [[کیفر]] به زودی [[گمراهی]] خود را خواهند دید.		اما پس از آنان (پیامبران) [[فرزندان]] ناشایسته‌ای روی کار آمدند که [[نماز]] را تباه کردند و در پی [[شهوات]] [[نفسانی]] برآمدند؛ بنابراین [[کیفر]] به زودی [[گمراهی]] خود را خواهند دید.

	[[امام سجاد]] {{ع}} در شش عبارت از [[صحیفه سجادیه]] کلمه ~~“شهوت”~~ را به کار برده است:		[[امام سجاد]] {{ع}} در شش عبارت از [[صحیفه سجادیه]] کلمه «شهوت» را به کار برده است:
	# در [[نیایش]] بیست‌و‌پنجم که درباره فرزندان است چنین [[دعا]] می‌کند: پروردگارا مرا و [[نسل]] مرا از [[شیطان]] [[رانده شده]] در [[پناه]] خود گیر... (همو که) برای ما هرچه می‌طلبد شهوات ([[هواهای نفسانی]]) است. در واقع از نظر امام سجاد {{ع}} افراط در لذت‌جویی و به دنبال [[هوا و هوس]] افتادن پیشنهاد دائمی شیطان به ماست (عرصه شهوات).		# در [[نیایش]] بیست‌و‌پنجم که درباره فرزندان است چنین [[دعا]] می‌کند: پروردگارا مرا و [[نسل]] مرا از [[شیطان]] [[رانده شده]] در [[پناه]] خود گیر... (همو که) برای ما هرچه می‌طلبد شهوات ([[هواهای نفسانی]]) است. در واقع از نظر امام سجاد {{ع}} افراط در لذت‌جویی و به دنبال [[هوا و هوس]] افتادن پیشنهاد دائمی شیطان به ماست (عرصه شهوات).
	# در [[نیایش سی‌ونهم]] که آن [[حضرت]] [[طلب]] [[عفو]] و [[رحمت]] از خداوند [[مهربان]] می‌کند و می‌گوید: «پروردگارا بر [[محمد و آل محمد]] [[درود]] فرست و بنای شهوتم را چون به [[حرام]] نزدیک شوم [[درهم]] شکن. [[امام]] {{ع}} به ما [[تعلیم]] می‌دهد که باید، به هنگام نزدیک شدن به لذت‌های [[حرام]] به [[خدا]] [[پناه]] ببریم و با [[توسل]] به [[پیامبر]] {{صل}} و [[خاندان]] [[معصوم]] او، پیشنهاد [[شیطان]] را رد کنیم و جلوه‌گری بی‌اساس شهوت را [[درهم]] بشکنیم!»		# در [[نیایش سی‌ونهم]] که آن [[حضرت]] [[طلب]] [[عفو]] و [[رحمت]] از خداوند [[مهربان]] می‌کند و می‌گوید: «پروردگارا بر [[محمد و آل محمد]] [[درود]] فرست و بنای شهوتم را چون به [[حرام]] نزدیک شوم [[درهم]] شکن. [[امام]] {{ع}} به ما [[تعلیم]] می‌دهد که باید، به هنگام نزدیک شدن به لذت‌های [[حرام]] به [[خدا]] [[پناه]] ببریم و با [[توسل]] به [[پیامبر]] {{صل}} و [[خاندان]] [[معصوم]] او، پیشنهاد [[شیطان]] را رد کنیم و جلوه‌گری بی‌اساس شهوت را [[درهم]] بشکنیم!»

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2023-03-27T21:42:57Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۱:۱۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل وابسته}}
			* [[هواپرستی]]
			* [[مخالفت با هوای نفس]]
	* [[لذت]]		* [[لذت]]
			* [[دنیادوستی]]
			{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2023-03-27T21:33:40Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۱:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[اهل]] لغت، ~~شهوت~~ را این‌گونه تعریف می‌کنند: میل شدید و [[اشتیاق]] فراوان نفس [[آدمی]] به چیزی به طوری که دلش به سوی آن از جا کنده شود<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>.		[[اهل]] لغت، «شهوت» را این‌گونه تعریف می‌کنند: میل شدید و [[اشتیاق]] فراوان نفس [[آدمی]] به چیزی به طوری که دلش به سوی آن از جا کنده شود<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>.
	کلمه شهوت در بیان خواسته‌های مادی و حیوانی و علاقه‌های زیانبار به کار می‌رود. البته میل و اشتیاق [[متعادل]] به لذت‌های [[حلال]] که [[خداوند]] برای [[آسایش]] [[زندگی دنیوی]] و [[کار و تلاش]] قرار داده، در پیش [[عقل و دین]] لازم و [[پسندیده]] است و شهوت محسوب نمی‌شود؛ اما اگر لذّت‌جویی [[هدف]] اصلی [[زندگی]] شد، [[تعادل]] [[جسم]] و [[روح]] به هم می‌خورد و [[آرامش]] [[دنیا]] و [[سعادت]] [[آخرت]] از دست می‌رود. پس شهوت، [[افراط]] در [[لذت‌جویی]] است حتی اگر در امر حلال باشد.		کلمه شهوت در بیان خواسته‌های مادی و حیوانی و علاقه‌های زیانبار به کار می‌رود. البته میل و اشتیاق [[متعادل]] به لذت‌های [[حلال]] که [[خداوند]] برای [[آسایش]] [[زندگی دنیوی]] و [[کار و تلاش]] قرار داده، در پیش [[عقل و دین]] لازم و [[پسندیده]] است و شهوت محسوب نمی‌شود؛ اما اگر لذّت‌جویی [[هدف]] اصلی [[زندگی]] شد، [[تعادل]] [[جسم]] و [[روح]] به هم می‌خورد و [[آرامش]] [[دنیا]] و [[سعادت]] [[آخرت]] از دست می‌رود. پس شهوت، [[افراط]] در [[لذت‌جویی]] است حتی اگر در امر حلال باشد.

Msadeq در ‏۲۶ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۴

2023-03-26T09:54:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[شهوت در قرآن]] - [[شهوت در حدیث]] - [[شهوت در اخلاق اسلامی]] -~~ [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در معارف ~~و سیره رضوی~~]]\| پرسش مرتبط = ~~شهوت (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[اهل]] لغت، شهوت را این‌گونه تعریف می‌کنند: میل شدید و [[اشتیاق]] فراوان نفس [[آدمی]] به چیزی به طوری که دلش به سوی آن از جا کنده شود<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>.		[[اهل]] لغت، شهوت را این‌گونه تعریف می‌کنند: میل شدید و [[اشتیاق]] فراوان نفس [[آدمی]] به چیزی به طوری که دلش به سوی آن از جا کنده شود<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:41:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:05:59Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شهوت در قرآن]] - [[شهوت در حدیث]] - [[شهوت در اخلاق اسلامی]] - [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = شهوت (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شهوت در قرآن]] - [[شهوت در حدیث]] - [[شهوت در اخلاق اسلامی]] - [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = شهوت (پرسش)}}

خط ۳۱:		خط ۳۰:

	[[رده:شهوت]]		[[رده:شهوت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:30:55Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شهوت در قرآن]] - [[شهوت در حدیث]] - [[شهوت در اخلاق اسلامی]] - [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = شهوت (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[شهوت در قرآن]] - [[شهوت در حدیث]] - [[شهوت در اخلاق اسلامی]] - [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در معارف و سیره رضوی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[شهوت (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2022-01-25T13:15:51Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۵
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
			* [[لذت]]

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:58:36Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۲۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[احمد برادری\|برادری، احمد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «شهوت»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[احمد برادری\|برادری، احمد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «شهوت»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:31:08Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۱
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[احمد برادری\|برادری، احمد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «شهوت»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[احمد برادری\|برادری، احمد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «شهوت»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:شهوت]]		[[رده:شهوت]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شهوت در قرآن]] - [[شهوت در حدیث]] - [[شهوت در اخلاق اسلامی]] - [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = شهوت (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شهوت در قرآن]] - [[شهوت در حدیث]] - [[شهوت در اخلاق اسلامی]] - [[شهوت در معارف دعا و زیارات]] - [[شهوت در معارف و سیره سجادی]] - [[شهوت در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = شهوت (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[اهل]] لغت، شهوت را این‌گونه تعریف می‌کنند: میل شدید و [[اشتیاق]] فراوان نفس [[آدمی]] به چیزی به طوری که دلش به سوی آن از جا کنده شود<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>.		[[اهل]] لغت، شهوت را این‌گونه تعریف می‌کنند: میل شدید و [[اشتیاق]] فراوان نفس [[آدمی]] به چیزی به طوری که دلش به سوی آن از جا کنده شود<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>.
	کلمه شهوت در بیان خواسته‌های مادی و حیوانی و علاقه‌های زیانبار به کار می‌رود. البته میل و اشتیاق [[متعادل]] به لذت‌های [[حلال]] که [[خداوند]] برای [[آسایش]] [[زندگی دنیوی]] و [[کار و تلاش]] قرار داده، در پیش [[عقل و دین]] لازم و [[پسندیده]] است و شهوت محسوب نمی‌شود؛ اما اگر لذّت‌جویی [[هدف]] اصلی [[زندگی]] شد، [[تعادل]] [[جسم]] و [[روح]] به هم می‌خورد و [[آرامش]] [[دنیا]] و [[سعادت]] [[آخرت]] از دست می‌رود. پس شهوت، [[افراط]] در [[لذت‌جویی]] است حتی اگر در امر حلال باشد.		کلمه شهوت در بیان خواسته‌های مادی و حیوانی و علاقه‌های زیانبار به کار می‌رود. البته میل و اشتیاق [[متعادل]] به لذت‌های [[حلال]] که [[خداوند]] برای [[آسایش]] [[زندگی دنیوی]] و [[کار و تلاش]] قرار داده، در پیش [[عقل و دین]] لازم و [[پسندیده]] است و شهوت محسوب نمی‌شود؛ اما اگر لذّت‌جویی [[هدف]] اصلی [[زندگی]] شد، [[تعادل]] [[جسم]] و [[روح]] به هم می‌خورد و [[آرامش]] [[دنیا]] و [[سعادت]] [[آخرت]] از دست می‌رود. پس شهوت، [[افراط]] در [[لذت‌جویی]] است حتی اگر در امر حلال باشد.

	[[نعمت‌های خداوند]] برای [[تربیت]] [[انسان]] است، اما وقتی همین [[نعمت‌ها]] هدف اصلی آدمی شود، او را شهوت‌پرست می‌کند و از [[خداپرستی]] باز می‌دارد در [[سوره مریم]] [[آیه]] ۵۹ خداوند از مردمانی که پس از [[پیامبران]] بزرگی همچون [[آدم]]{{ع}} و [[نوح]]{{ع}} و [[ابراهیم]]{{ع}} و [[یعقوب]]{{ع}} بر [[زمین]] [[حکمرانی]] می‌کردند چنین حکایت می‌کند:		[[نعمت‌های خداوند]] برای [[تربیت]] [[انسان]] است، اما وقتی همین [[نعمت‌ها]] هدف اصلی آدمی شود، او را شهوت‌پرست می‌کند و از [[خداپرستی]] باز می‌دارد در [[سوره مریم]] [[آیه]] ۵۹ خداوند از مردمانی که پس از [[پیامبران]] بزرگی همچون [[آدم]] {{ع}} و [[نوح]] {{ع}} و [[ابراهیم]] {{ع}} و [[یعقوب]] {{ع}} بر [[زمین]] [[حکمرانی]] می‌کردند چنین حکایت می‌کند:
	اما پس از آنان (پیامبران) [[فرزندان]] ناشایسته‌ای روی کار آمدند که [[نماز]] را تباه کردند و در پی [[شهوات]] [[نفسانی]] برآمدند؛ بنابراین [[کیفر]] به زودی [[گمراهی]] خود را خواهند دید.		اما پس از آنان (پیامبران) [[فرزندان]] ناشایسته‌ای روی کار آمدند که [[نماز]] را تباه کردند و در پی [[شهوات]] [[نفسانی]] برآمدند؛ بنابراین [[کیفر]] به زودی [[گمراهی]] خود را خواهند دید.

	[[امام سجاد]]{{ع}} در شش عبارت از [[صحیفه سجادیه]] کلمه “شهوت” را به کار برده است:		[[امام سجاد]] {{ع}} در شش عبارت از [[صحیفه سجادیه]] کلمه “شهوت” را به کار برده است:
	#در [[نیایش]] بیست‌و‌پنجم که درباره فرزندان است چنین [[دعا]] می‌کند: پروردگارا مرا و [[نسل]] مرا از [[شیطان]] [[رانده شده]] در [[پناه]] خود گیر... (همو که) برای ما هرچه می‌طلبد شهوات ([[هواهای نفسانی]]) است. در واقع از نظر امام سجاد{{ع}} افراط در لذت‌جویی و به دنبال [[هوا و هوس]] افتادن پیشنهاد دائمی شیطان به ماست (عرصه شهوات).		# در [[نیایش]] بیست‌و‌پنجم که درباره فرزندان است چنین [[دعا]] می‌کند: پروردگارا مرا و [[نسل]] مرا از [[شیطان]] [[رانده شده]] در [[پناه]] خود گیر... (همو که) برای ما هرچه می‌طلبد شهوات ([[هواهای نفسانی]]) است. در واقع از نظر امام سجاد {{ع}} افراط در لذت‌جویی و به دنبال [[هوا و هوس]] افتادن پیشنهاد دائمی شیطان به ماست (عرصه شهوات).
	#در [[نیایش سی‌ونهم]] که آن [[حضرت]] [[طلب]] [[عفو]] و [[رحمت]] از خداوند [[مهربان]] می‌کند و می‌گوید: «پروردگارا بر [[محمد و آل محمد]] [[درود]] فرست و بنای شهوتم را چون به [[حرام]] نزدیک شوم [[درهم]] شکن. [[امام]]{{ع}} به ما [[تعلیم]] می‌دهد که باید، به هنگام نزدیک شدن به لذت‌های [[حرام]] به [[خدا]] [[پناه]] ببریم و با [[توسل]] به [[پیامبر]]{{صل}} و [[خاندان]] [[معصوم]] او، پیشنهاد [[شیطان]] را رد کنیم و جلوه‌گری بی‌اساس شهوت را [[درهم]] بشکنیم!»		# در [[نیایش سی‌ونهم]] که آن [[حضرت]] [[طلب]] [[عفو]] و [[رحمت]] از خداوند [[مهربان]] می‌کند و می‌گوید: «پروردگارا بر [[محمد و آل محمد]] [[درود]] فرست و بنای شهوتم را چون به [[حرام]] نزدیک شوم [[درهم]] شکن. [[امام]] {{ع}} به ما [[تعلیم]] می‌دهد که باید، به هنگام نزدیک شدن به لذت‌های [[حرام]] به [[خدا]] [[پناه]] ببریم و با [[توسل]] به [[پیامبر]] {{صل}} و [[خاندان]] [[معصوم]] او، پیشنهاد [[شیطان]] را رد کنیم و جلوه‌گری بی‌اساس شهوت را [[درهم]] بشکنیم!»
	#در [[نیایش پنجاه و دوم]] می‌گوید: {{متن حدیث\|وَ شَهَوَاتِي‏ حَرَمَتْنِي‏}}؛ «و شهوت‌هایم مرا از [[رحمت]] تو و از [[کردار نیک]] [[محروم]] کرده است». این‌گونه عبارات از [[معصومین]]{{ع}} برای ما جنبه [[آموزشی]] دارد، یعنی به ما می‌گوید: «ای [[پیروان]] امامانِ [[حقّ]]، هشدار که [[شهوت‌ها]] شما را از رحمت [[پروردگار]] و [[کارهای نیک]] محروم می‌کند».		# در [[نیایش پنجاه و دوم]] می‌گوید: {{متن حدیث\|وَ شَهَوَاتِي‏ حَرَمَتْنِي‏}}؛ «و شهوت‌هایم مرا از [[رحمت]] تو و از [[کردار نیک]] [[محروم]] کرده است». این‌گونه عبارات از [[معصومین]] {{ع}} برای ما جنبه [[آموزشی]] دارد، یعنی به ما می‌گوید: «ای [[پیروان]] امامانِ [[حقّ]]، هشدار که [[شهوت‌ها]] شما را از رحمت [[پروردگار]] و [[کارهای نیک]] محروم می‌کند».
	# [[حضرت سیدالساجدین]]{{ع}} در [[نیایش هشتم]] که در پناه بردن به [[خداوند]] از [[ناملایمات]] و از زشتی‌های [[اخلاق]] و [[کارهای ناپسند]] است، به خدا به عرض می‌کند: «خدایا تو پناه می‌برم... از پافشاری و [[اصرار]] شهوت. آری هنگامی که شهوت به [[جان آدمی]] چنگ می‌زند و با اصرار زیاد او را به [[ارتکاب گناه]] [[دعوت]] می‌کند، باید به خدا پناه برد و با [[یاد خدا]] و اولیای او از منطقه خطر بگریزد».		# [[حضرت سیدالساجدین]] {{ع}} در [[نیایش هشتم]] که در پناه بردن به [[خداوند]] از [[ناملایمات]] و از زشتی‌های [[اخلاق]] و [[کارهای ناپسند]] است، به خدا به عرض می‌کند: «خدایا تو پناه می‌برم... از پافشاری و [[اصرار]] شهوت. آری هنگامی که شهوت به [[جان آدمی]] چنگ می‌زند و با اصرار زیاد او را به [[ارتکاب گناه]] [[دعوت]] می‌کند، باید به خدا پناه برد و با [[یاد خدا]] و اولیای او از منطقه خطر بگریزد».
	#امّا بهره گرفتن از لذت‌های [[حلال]] به دور از [[زیاده‌روی]]، مایه [[آسایش]] و [[آرامش]] تن و [[جان]] است. [[امام]]{{ع}} در [[نیایش ششم]] که دعای بامداد و شامگاه است گوید: «خداوندی که [[شب]] را بیافرید تا بندگانش در آن از [[رنج]] تلاش آسوده باشند و به وسیله آن به [[لذت]] و کام‌جویی (حلال) برسند».		# امّا بهره گرفتن از لذت‌های [[حلال]] به دور از [[زیاده‌روی]]، مایه [[آسایش]] و [[آرامش]] تن و [[جان]] است. [[امام]] {{ع}} در [[نیایش ششم]] که دعای بامداد و شامگاه است گوید: «خداوندی که [[شب]] را بیافرید تا بندگانش در آن از [[رنج]] تلاش آسوده باشند و به وسیله آن به [[لذت]] و کام‌جویی (حلال) برسند».
	# [[فرشتگان]] که مانند [[انسان‌ها]] گرفتار شهوت نیستند، همیشه به [[تسبیح]] و [[عبادت]] پروردگار مشغول‌اند. [[امام سجاد]]{{ع}} در [[نیایش سوم]] که مخصوص [[درود]] بر فرشتگان است به خدا عرض می‌کند: [[امیال]] و شهوت‌ها، آنها (فرشتگان) را از تسبیح تو باز نمی‌دارد. معلوم می‌شود [[هدف]] اصلی از [[آفرینش]] تسبیح و عبادت پروردگار است. اما انسان‌هایی که علی‌رغم داشتن [[غرایز]] و [[شهوات]] از این هدف باز نمی‌مانند [[برتر]] از فرشتگانی خواهند بود که فاقد این شهوات هستند.		# [[فرشتگان]] که مانند [[انسان‌ها]] گرفتار شهوت نیستند، همیشه به [[تسبیح]] و [[عبادت]] پروردگار مشغول‌اند. [[امام سجاد]] {{ع}} در [[نیایش سوم]] که مخصوص [[درود]] بر فرشتگان است به خدا عرض می‌کند: [[امیال]] و شهوت‌ها، آنها (فرشتگان) را از تسبیح تو باز نمی‌دارد. معلوم می‌شود [[هدف]] اصلی از [[آفرینش]] تسبیح و عبادت پروردگار است. اما انسان‌هایی که علی‌رغم داشتن [[غرایز]] و [[شهوات]] از این هدف باز نمی‌مانند [[برتر]] از فرشتگانی خواهند بود که فاقد این شهوات هستند.

	[[معصومان]]، که خود الگوهای عملی [[اطاعت خداوند]] و دوری از شهوت‌ها و [[گناه]] هستند، درباره خطر شهوت و [[شهوت‌رانی]] به ما مطالبی می‌آموزند. از آن جمله [[پیامبر]] بزرگوار می‌فرماید: «چه بسیار شهوتی که ساعتی بیش نیاید اما اندوهی طولانی در پی آورد»<ref>منتخب میزان‌الحکمه، ح۶۴۲۵.</ref>. در این خصوص [[امام علی]]{{ع}} هم کلمات قابل توجهی دارد: «[[بهشت]] در لابه‌لای [[سختی‌ها]] و ناخوشایندی‌ها، و [[جهنم]] در [[شهوت‌ها]] پیچیده شده است؛ آغاز شهوت سرمستی و سرانجام آن نابودی است؛ [[نادان]] [[بنده]] شهوت خویش است؛ [[انسان]] شهوت‌ران جانش [[بیمار]] و خردش عیب‌ناک است و نیز: [[رستگاری]] در [[مخالفت]] با شهوت است»<ref>منتخب میزان الحکمه، ص۵۸۶.</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، علامه مصطفوی، بیروت، دارالکتب العلمیه (۱۱ ج)؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی؛ منتخب میزان‌الحکمه، محمد محمدی ری‌شهری، سید حمید حسینی، مؤسسه علمی فرهنگی دارالحدیث، ج۵، ۱۳۸۵.</ref>.<ref>[[احمد برادری\|برادری، احمد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «شهوت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۰۷.</ref>		[[معصومان]]، که خود الگوهای عملی [[اطاعت خداوند]] و دوری از شهوت‌ها و [[گناه]] هستند، درباره خطر شهوت و [[شهوت‌رانی]] به ما مطالبی می‌آموزند. از آن جمله [[پیامبر]] بزرگوار می‌فرماید: «چه بسیار شهوتی که ساعتی بیش نیاید اما اندوهی طولانی در پی آورد»<ref>منتخب میزان‌الحکمه، ح۶۴۲۵.</ref>. در این خصوص [[امام علی]] {{ع}} هم کلمات قابل توجهی دارد: «[[بهشت]] در لابه‌لای [[سختی‌ها]] و ناخوشایندی‌ها، و [[جهنم]] در [[شهوت‌ها]] پیچیده شده است؛ آغاز شهوت سرمستی و سرانجام آن نابودی است؛ [[نادان]] [[بنده]] شهوت خویش است؛ [[انسان]] شهوت‌ران جانش [[بیمار]] و خردش عیب‌ناک است و نیز: [[رستگاری]] در [[مخالفت]] با شهوت است»<ref>منتخب میزان الحکمه، ص۵۸۶.</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، علامه مصطفوی، بیروت، دارالکتب العلمیه (۱۱ ج)؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی؛ منتخب میزان‌الحکمه، محمد محمدی ری‌شهری، سید حمید حسینی، مؤسسه علمی فرهنگی دارالحدیث، ج۵، ۱۳۸۵.</ref>.<ref>[[احمد برادری\|برادری، احمد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «شهوت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۰۷.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==