شهید (اسم الهی) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۳

2023-01-18T08:03:44Z

Bahmani در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۴

2023-01-18T07:54:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = اسم الهی		\| موضوع مرتبط = اسم الهی
	\| عنوان مدخل = شهید		\| عنوان مدخل = شهید
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[شهید (اسم الهی) در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

2022-11-23T08:47:15Z

جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:41:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:06:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اسم الهی		\| موضوع مرتبط = اسم الهی
خط ۲۸:		خط ۲۷:

	==گستره و چگونگی [[شاهد]] بودن [[خدا]]==		==گستره و چگونگی [[شاهد]] بودن [[خدا]]==
	"[[شهادت]]" دو جنبه دارد: [[تحمل]] و اداء. [[تحمل]] [[شهادت]] از راه‌های گوناگون [[حسی]] و [[شهودی]] ممکن است، چنان‌که ادای آن نیز برحسب [[مراتب علم]] [[تحمل]] کننده و روشنی یا پیچیدگی موضوع [[شهادت]] و قوت و [[ضعف]] بیان کننده آن مختلف است و از آنجا که [[خدای سبحان]] بر اثر [[آفریدگار]] بودنش از همه وقایع [[جهان]] و [[افعال]] [[بندگان]] از همه آگاه‌تر است، [[تحمل]] و ادای [[شهادت]] از [[ناحیه]] او از همگان [[برتر]] است: {{متن قرآن\|قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللَّهُ }}<ref>«بگو: چه چیزی در گواهی بزرگ‌تر است؟ بگو: ~~خداوند »~~ سوره انعام، آیه ۱۹.</ref> <ref>المیزان، ج۷، ص۳۷.</ref> با این حال چگونگی [[شهادت]] [[خداوند]] بر امور گوناگون و اینکه قولی است یا فعلی یا ذاتی، به شرح ذیل، مورد توجه [[متکلمان]] و [[مفسران]] قرار گرفته است.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی\|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[مرتضی ذبیح‌اللهی\|ذبیح‌اللهی]]، [[شهید (مقاله)\|مقاله «شهید»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶، ص ۵۸۷.</ref>.		"[[شهادت]]" دو جنبه دارد: [[تحمل]] و اداء. [[تحمل]] [[شهادت]] از راه‌های گوناگون [[حسی]] و [[شهودی]] ممکن است، چنان‌که ادای آن نیز برحسب [[مراتب علم]] [[تحمل]] کننده و روشنی یا پیچیدگی موضوع [[شهادت]] و قوت و [[ضعف]] بیان کننده آن مختلف است و از آنجا که [[خدای سبحان]] بر اثر [[آفریدگار]] بودنش از همه وقایع [[جهان]] و [[افعال]] [[بندگان]] از همه آگاه‌تر است، [[تحمل]] و ادای [[شهادت]] از [[ناحیه]] او از همگان [[برتر]] است: {{متن قرآن\|قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللَّهُ }}<ref>«بگو: چه چیزی در گواهی بزرگ‌تر است؟ بگو: خداوند» سوره انعام، آیه ۱۹.</ref> <ref>المیزان، ج۷، ص۳۷.</ref> با این حال چگونگی [[شهادت]] [[خداوند]] بر امور گوناگون و اینکه قولی است یا فعلی یا ذاتی، به شرح ذیل، مورد توجه [[متکلمان]] و [[مفسران]] قرار گرفته است.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی\|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[مرتضی ذبیح‌اللهی\|ذبیح‌اللهی]]، [[شهید (مقاله)\|مقاله «شهید»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶، ص ۵۸۷.</ref>.
	===[[شهادت]] بر [[وحدانیت]] خود===		===[[شهادت]] بر [[وحدانیت]] خود===
	[[خداوند]] در [[آیه]] {{متن قرآن\|شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُوْلُواْ الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ}}<ref>«خداوند- که به دادگری ایستاده است- و فرشتگان و دانشوران گواهی می‌دهند که: هیچ خدایی نیست جز او که پیروزمند فرزانه است» سوره آل عمران، آیه ۱۸.</ref> به [[وحدانیت]] خود [[شهادت]] داده است. که به [[اعتقاد]] برخی این [[شهادت]] قولی است <ref>المیزان، ج۳، ص۱۱۴.</ref> و مراد از [[شهادت]] قولی [[کلام خدا]] و جملات و عبارات [[آیات قرآن]] است.		[[خداوند]] در [[آیه]] {{متن قرآن\|شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُوْلُواْ الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ}}<ref>«خداوند- که به دادگری ایستاده است- و فرشتگان و دانشوران گواهی می‌دهند که: هیچ خدایی نیست جز او که پیروزمند فرزانه است» سوره آل عمران، آیه ۱۸.</ref> به [[وحدانیت]] خود [[شهادت]] داده است. که به [[اعتقاد]] برخی این [[شهادت]] قولی است <ref>المیزان، ج۳، ص۱۱۴.</ref> و مراد از [[شهادت]] قولی [[کلام خدا]] و جملات و عبارات [[آیات قرآن]] است.
خط ۴۹:		خط ۴۸:
	عبارت {{متن قرآن\| إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ}}<ref>«بی‌گمان خداوند بر هر چیزی گواه است» سوره حج، آیه ۱۷.</ref> تعلیلی برای [[فصل خصومت]] [[انسان‌ها]] از سوی [[خدا]] در [[قیامت]] است<ref>المیزان، ج۱۴، ص۳۵۸.</ref>.		عبارت {{متن قرآن\| إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ}}<ref>«بی‌گمان خداوند بر هر چیزی گواه است» سوره حج، آیه ۱۷.</ref> تعلیلی برای [[فصل خصومت]] [[انسان‌ها]] از سوی [[خدا]] در [[قیامت]] است<ref>المیزان، ج۱۴، ص۳۵۸.</ref>.

	در موارد دیگر که مشابه همین عبارت آمده جنبه تعلیل دارد؛ برای نمونه {{متن قرآن\|ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}<ref>~~« خداوند~~ بر آنچه انجام می‌دهند گواه است» سوره یونس، آیه ۴۶.</ref> برای بیان علت [[حکم]] ارائه [[عذاب]] [[مشرکان]] به [[پیامبر]]{{صل}}است<ref>المیزان، ج۱۰، ص۷۰.</ref>.		در موارد دیگر که مشابه همین عبارت آمده جنبه تعلیل دارد؛ برای نمونه {{متن قرآن\|ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}<ref>«خداوند بر آنچه انجام می‌دهند گواه است» سوره یونس، آیه ۴۶.</ref> برای بیان علت [[حکم]] ارائه [[عذاب]] [[مشرکان]] به [[پیامبر]]{{صل}}است<ref>المیزان، ج۱۰، ص۷۰.</ref>.

	برخی در [[آیه]] {{متن قرآن\| أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ}}<ref>~~« آیا~~ بسنده نیست که پروردگارت بر همه چیز گواه است؟» سوره فصلت، آیه ۵۳.</ref> [[شهید]] را به معنای مشهود دانسته و گفته‌اند که مقصود، مشهود بودن [[خدا]] برای همه اشیاست، زیرا همه آنها از هر جهت [[نیازمند]] به [[خدا]] و به او وابسته‌اند و او بر آنها [[قاهر]] است. بنابر این، معلوم همه اشیاست، گرچه برخی از آنها به او [[معرفت]] نداشته باشند <ref>المیزان، ج۱۷، ص۴۰۵.</ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی\|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[مرتضی ذبیح‌اللهی\|ذبیح‌اللهی]]، [[شهید (مقاله)\|مقاله «شهید»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶، ص۵۸۹.</ref>.		برخی در [[آیه]] {{متن قرآن\| أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ}}<ref>«آیا بسنده نیست که پروردگارت بر همه چیز گواه است؟» سوره فصلت، آیه ۵۳.</ref> [[شهید]] را به معنای مشهود دانسته و گفته‌اند که مقصود، مشهود بودن [[خدا]] برای همه اشیاست، زیرا همه آنها از هر جهت [[نیازمند]] به [[خدا]] و به او وابسته‌اند و او بر آنها [[قاهر]] است. بنابر این، معلوم همه اشیاست، گرچه برخی از آنها به او [[معرفت]] نداشته باشند <ref>المیزان، ج۱۷، ص۴۰۵.</ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی\|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[مرتضی ذبیح‌اللهی\|ذبیح‌اللهی]]، [[شهید (مقاله)\|مقاله «شهید»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶، ص۵۸۹.</ref>.
	==[[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]]==		==[[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]]==
	در شماری از [[آیات]] درباره برخی امور به [[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]] اشاره شده است؛ برای نمونه:		در شماری از [[آیات]] درباره برخی امور به [[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]] اشاره شده است؛ برای نمونه:
	#[[آیه]] {{متن قرآن\|مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«(ای آدمی!) هر نیکی به تو رسد از خداوند است و هر بدی به تو رسد از خود توست. و (ای محمّد!) ما تو را برای مردم، پیامبر فرستاده‌ایم و خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه 79.</ref> درباره [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} می‌گوید: {{متن قرآن\|وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>. مراد از [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]]، عالم بودن او به امور آشکار و پنهان است <ref>اطیب البیان، ج۶، ص۳۷۶.</ref>، چنان‌که برخی در توجیه [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] بر [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}}برآن‌اند که [[خدا]] بر آنچه از [[پیامبر]] خویش سر می‌زند [[شاهد]] است و می‌داند که پیغمبرش [[رسالت]] او را [[ابلاغ]] کرده و [[دعوت]] و [[احتجاج]] را به نهایت رسانده و عذری باقی نگذاشته و [[مردم]] نیز شنیده‌اند و [[حجت]] بر آنان تمام شده است <ref>المیزان، ج۱۳، ص۲۰۸.</ref>.		# [[آیه]] {{متن قرآن\|مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«(ای آدمی!) هر نیکی به تو رسد از خداوند است و هر بدی به تو رسد از خود توست. و (ای محمّد!) ما تو را برای مردم، پیامبر فرستاده‌ایم و خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه 79.</ref> درباره [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} می‌گوید: {{متن قرآن\|وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>. مراد از [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]]، عالم بودن او به امور آشکار و پنهان است <ref>اطیب البیان، ج۶، ص۳۷۶.</ref>، چنان‌که برخی در توجیه [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] بر [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}}برآن‌اند که [[خدا]] بر آنچه از [[پیامبر]] خویش سر می‌زند [[شاهد]] است و می‌داند که پیغمبرش [[رسالت]] او را [[ابلاغ]] کرده و [[دعوت]] و [[احتجاج]] را به نهایت رسانده و عذری باقی نگذاشته و [[مردم]] نیز شنیده‌اند و [[حجت]] بر آنان تمام شده است <ref>المیزان، ج۱۳، ص۲۰۸.</ref>.
	#در [[آیه]] {{متن قرآن\|لَكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«(کافران به درستی کتاب تو گواهی نمی‌دهند) لیکن، خداوند به (درستی) آنچه بر تو فرو فرستاده است، گواهی می‌دهد؛ با دانش خود فرو فرستاده است؛ و فرشتگان گواهی می‌دهند و خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref> درباره [[نزول قرآن]] بر آن [[حضرت]] نیز آمده است: {{متن قرآن\| وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>~~« و~~ خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref>.		#در [[آیه]] {{متن قرآن\|لَكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«(کافران به درستی کتاب تو گواهی نمی‌دهند) لیکن، خداوند به (درستی) آنچه بر تو فرو فرستاده است، گواهی می‌دهد؛ با دانش خود فرو فرستاده است؛ و فرشتگان گواهی می‌دهند و خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref> درباره [[نزول قرآن]] بر آن [[حضرت]] نیز آمده است: {{متن قرآن\| وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«و خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref>.
	#در [[آیه]] {{متن قرآن\|فَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ}}<ref>«پس میان ما و شما خداوند گواه بس ؛ بی‌گمان از پرستش شما بی‌خبر بودیم» سوره یونس، آیه ۲۹.</ref> درباره معبودان [[مشرکان]] آمده است که در [[روز قیامت]] به پرستش‌کنندگان خود می‌گویند ما از [[عبادت]] شما [[غافل]] بودیم و [[خدا]] میان ما و شما به عنوان [[شاهد]] [[کفایت]] می‌کند.		#در [[آیه]] {{متن قرآن\|فَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ}}<ref>«پس میان ما و شما خداوند گواه بس ؛ بی‌گمان از پرستش شما بی‌خبر بودیم» سوره یونس، آیه ۲۹.</ref> درباره معبودان [[مشرکان]] آمده است که در [[روز قیامت]] به پرستش‌کنندگان خود می‌گویند ما از [[عبادت]] شما [[غافل]] بودیم و [[خدا]] میان ما و شما به عنوان [[شاهد]] [[کفایت]] می‌کند.
	#در [[آیه]] {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها برتری دهد و خداوند، گواه بس» سوره فتح، آیه ۲۸.</ref> [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] به [[پیروزی]] [[دین حق]] بر همه [[ادیان]] یاد شده است<ref>التبیان، ج۹، ص۳۳۶؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۹۱.</ref>.		#در [[آیه]] {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها برتری دهد و خداوند، گواه بس» سوره فتح، آیه ۲۸.</ref> [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] به [[پیروزی]] [[دین حق]] بر همه [[ادیان]] یاد شده است<ref>التبیان، ج۹، ص۳۳۶؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۹۱.</ref>.
خط ۷۰:		خط ۶۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اسماء و صفات الهی]]		[[رده:اسماء و صفات الهی]]

Wasity در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۲۹

2022-06-17T19:29:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~صفات~~ الهی		\| موضوع مرتبط = اسم الهی
	\| عنوان مدخل = شهید		\| عنوان مدخل = شهید
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =

Msadeq: /* کفایت شهادت خداوند */

2022-06-09T09:37:29Z

کفایت شهادت خداوند

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۷
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	==[[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]]==		==[[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]]==
	در شماری از [[آیات]] درباره برخی امور به [[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]] اشاره شده است؛ برای نمونه:		در شماری از [[آیات]] درباره برخی امور به [[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]] اشاره شده است؛ برای نمونه:
	#[[آیه]] ~~۷۹ [[~~سوره ~~نساء]]~~ درباره [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} می‌گوید: {{متن قرآن\|وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>. مراد از [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]]، عالم بودن او به امور آشکار و پنهان است <ref>اطیب البیان، ج۶، ص۳۷۶.</ref>، چنان‌که برخی در توجیه [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] بر [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}}برآن‌اند که [[خدا]] بر آنچه از [[پیامبر]] خویش سر می‌زند [[شاهد]] است و می‌داند که پیغمبرش [[رسالت]] او را [[ابلاغ]] کرده و [[دعوت]] و [[احتجاج]] را به نهایت رسانده و عذری باقی نگذاشته و [[مردم]] نیز شنیده‌اند و [[حجت]] بر آنان تمام شده است <ref>المیزان، ج۱۳، ص۲۰۸.</ref>.		#[[آیه]] {{متن قرآن\|مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«(ای آدمی!) هر نیکی به تو رسد از خداوند است و هر بدی به تو رسد از خود توست. و (ای محمّد!) ما تو را برای مردم، پیامبر فرستاده‌ایم و خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه 79.</ref> درباره [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} می‌گوید: {{متن قرآن\|وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>. مراد از [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]]، عالم بودن او به امور آشکار و پنهان است <ref>اطیب البیان، ج۶، ص۳۷۶.</ref>، چنان‌که برخی در توجیه [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] بر [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}}برآن‌اند که [[خدا]] بر آنچه از [[پیامبر]] خویش سر می‌زند [[شاهد]] است و می‌داند که پیغمبرش [[رسالت]] او را [[ابلاغ]] کرده و [[دعوت]] و [[احتجاج]] را به نهایت رسانده و عذری باقی نگذاشته و [[مردم]] نیز شنیده‌اند و [[حجت]] بر آنان تمام شده است <ref>المیزان، ج۱۳، ص۲۰۸.</ref>.
	#در [[آیه]] ۱۶۶ ~~[[سوره نساء]]~~ درباره [[نزول قرآن]] بر آن [[حضرت]] نیز آمده است: {{متن قرآن\| وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>« و خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref>.		#در [[آیه]] {{متن قرآن\|لَكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«(کافران به درستی کتاب تو گواهی نمی‌دهند) لیکن، خداوند به (درستی) آنچه بر تو فرو فرستاده است، گواهی می‌دهد؛ با دانش خود فرو فرستاده است؛ و فرشتگان گواهی می‌دهند و خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref> درباره [[نزول قرآن]] بر آن [[حضرت]] نیز آمده است: {{متن قرآن\| وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>« و خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref>.
	#در [[آیه]] {{متن قرآن\|فَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ}}<ref>«پس میان ما و شما خداوند گواه بس ؛ بی‌گمان از پرستش شما بی‌خبر بودیم» سوره یونس، آیه ۲۹.</ref> درباره معبودان [[مشرکان]] آمده است که در [[روز قیامت]] به پرستش‌کنندگان خود می‌گویند ما از [[عبادت]] شما [[غافل]] بودیم و [[خدا]] میان ما و شما به عنوان [[شاهد]] [[کفایت]] می‌کند.		#در [[آیه]] {{متن قرآن\|فَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ}}<ref>«پس میان ما و شما خداوند گواه بس ؛ بی‌گمان از پرستش شما بی‌خبر بودیم» سوره یونس، آیه ۲۹.</ref> درباره معبودان [[مشرکان]] آمده است که در [[روز قیامت]] به پرستش‌کنندگان خود می‌گویند ما از [[عبادت]] شما [[غافل]] بودیم و [[خدا]] میان ما و شما به عنوان [[شاهد]] [[کفایت]] می‌کند.
	#در [[آیه]] {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها برتری دهد و خداوند، گواه بس» سوره فتح، آیه ۲۸.</ref> [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] به [[پیروزی]] [[دین حق]] بر همه [[ادیان]] یاد شده است<ref>التبیان، ج۹، ص۳۳۶؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۹۱.</ref>.		#در [[آیه]] {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها برتری دهد و خداوند، گواه بس» سوره فتح، آیه ۲۸.</ref> [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] به [[پیروزی]] [[دین حق]] بر همه [[ادیان]] یاد شده است<ref>التبیان، ج۹، ص۳۳۶؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۹۱.</ref>.

Msadeq: /* شهید در قرآن */

2022-06-09T09:35:19Z

شهید در قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	در فرق [[شاهد]] و حاضر گفته شده: در [[شهادت]] [[علم]] به مشهود لازم است؛ ولی در حضور چنین قیدی لحاظ نشده است<ref>معجم الفروق اللغویه، ص۲۹۱.</ref>. [[شهید]] و [[شاهد]] از اسماء و صفات [[خدای متعال]]‌اند<ref>التوحید، ص۱۹۵؛ سنن ابن ماجه، ج۲، ص۱۱۷۵؛ شرح الاسماء الحسنی، السبزواری، ص۱۳۳.</ref>؛ با این تفاوت که کاربرد [[شاهد]] به لحاظ حاضر بودن اوست؛ ولی استعمال [[شهید]] از آن‌روست که چیزی از او [[غایب]] و مخفی نیست<ref>النهایه، ج ۲، ص ۵۱۳؛ المقام الاسنی، ص ۴۸.</ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی\|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[مرتضی ذبیح‌اللهی\|ذبیح‌اللهی]]، [[شهید (مقاله)\|مقاله «شهید»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶، ص ۵۸۵-۵۸۶.</ref>.		در فرق [[شاهد]] و حاضر گفته شده: در [[شهادت]] [[علم]] به مشهود لازم است؛ ولی در حضور چنین قیدی لحاظ نشده است<ref>معجم الفروق اللغویه، ص۲۹۱.</ref>. [[شهید]] و [[شاهد]] از اسماء و صفات [[خدای متعال]]‌اند<ref>التوحید، ص۱۹۵؛ سنن ابن ماجه، ج۲، ص۱۱۷۵؛ شرح الاسماء الحسنی، السبزواری، ص۱۳۳.</ref>؛ با این تفاوت که کاربرد [[شاهد]] به لحاظ حاضر بودن اوست؛ ولی استعمال [[شهید]] از آن‌روست که چیزی از او [[غایب]] و مخفی نیست<ref>النهایه، ج ۲، ص ۵۱۳؛ المقام الاسنی، ص ۴۸.</ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی\|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[مرتضی ذبیح‌اللهی\|ذبیح‌اللهی]]، [[شهید (مقاله)\|مقاله «شهید»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۶ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۶، ص ۵۸۵-۵۸۶.</ref>.

	~~==[[شهید]] در [[قرآن]]==~~
	افزون بر اینکه در کاربرد "[[شاهد]]" نظر به صرف تحقق [[شهود]] است؛ ولی در [[شهید]] جهت ثبوت و استقرار و دوام، ملاحظه می‌شود<ref>التحقیق، ج۶، ص۱۳۳.</ref>.		افزون بر اینکه در کاربرد "[[شاهد]]" نظر به صرف تحقق [[شهود]] است؛ ولی در [[شهید]] جهت ثبوت و استقرار و دوام، ملاحظه می‌شود<ref>التحقیق، ج۶، ص۱۳۳.</ref>.

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صفات الهی | عنوان مدخل = شهید | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==واژه‌شناسی لغوی== شهید از ریشه "ش - ه – د" و این ریشه به معنای حضور، آگاهی و اعلام است و در همه کاربردهای آن سه عنصر یاد شده یا یکی از آنها هست؛ بر...» ایجاد کرد

2022-06-09T09:34:54Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صفات الهی | عنوان مدخل = شهید | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==واژه‌شناسی لغوی== شهید از ریشه "ش - ه – د" و این ریشه به معنای حضور، آگاهی و اعلام است و در همه کاربردهای آن سه عنصر یاد شده یا یکی از آنها هست؛ بر...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات