شوذب بن عبدالله همدانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* مقدمه */

2025-12-29T16:07:16Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۷
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[شوذب فرزند عبدالله همدانی]]<ref>ملاحسین واعظ کاشفی، شوذب را غلام عابس از طایفه شاکر نامیده است. (روضة الشهدا، ص۳۰۶، کتابفروشی الاسلامیة) ولی برخی از معاصرین می‎گویند چون شوذب از نظر مقام علمی و معنوی بر عابس برتری دارد نمی‌توان وی را غلام نامید. بلکه همپیمان عابس و طایفه‌اش بوده است. (وسیلة الدارین، ص۱۵۴؛ عاشورا چه روزیست، ص۲۴۵؛ عنصر شجاعت، ج۱، ص۱۳۰.)</ref>، مولی شاکر<ref>یکی از معانی مولی غلام است، اما به نظر می‌‌آید که شوذب غلام نبوده، چون مردم در کوفه از او حدیث می‌‌آموختند و به همراه عابس، نامه کوفیان را برای امام حسین {{ع}} برد. این‌گونه توجه کوفیان به او، با کسی که غلام باشد، نمی‌سازد. شاید مراد از مولی در این جا به معنای هم‌پیمان با شاکر بوده نه غلام شاکر و در اصطلاح عرب به هم پیمان یا کسی که بر طایفه یا شخصی نازل می‌‌شود. مولی نیز گفته شده است (ر. ک: نفس المهموم، ص۲۷۲).</ref> از بزرگان شیعه در کوفه و از ~~[[جنگ]] آوران~~ بنام بود، حتی برخی او را از افراد انگشت شمار سواره‌نظام می‌‌دانسته‌اند. وی از یاران باوفای امیرمؤمنان {{ع}} بود.		[[شوذب فرزند عبدالله همدانی]]<ref>ملاحسین واعظ کاشفی، شوذب را غلام عابس از طایفه شاکر نامیده است. (روضة الشهدا، ص۳۰۶، کتابفروشی الاسلامیة) ولی برخی از معاصرین می‎گویند چون شوذب از نظر مقام علمی و معنوی بر عابس برتری دارد نمی‌توان وی را غلام نامید. بلکه همپیمان عابس و طایفه‌اش بوده است. (وسیلة الدارین، ص۱۵۴؛ عاشورا چه روزیست، ص۲۴۵؛ عنصر شجاعت، ج۱، ص۱۳۰.)</ref>، مولی شاکر<ref>یکی از معانی مولی غلام است، اما به نظر می‌‌آید که شوذب غلام نبوده، چون مردم در کوفه از او حدیث می‌‌آموختند و به همراه عابس، نامه کوفیان را برای امام حسین {{ع}} برد. این‌گونه توجه کوفیان به او، با کسی که غلام باشد، نمی‌سازد. شاید مراد از مولی در این جا به معنای هم‌پیمان با شاکر بوده نه غلام شاکر و در اصطلاح عرب به هم پیمان یا کسی که بر طایفه یا شخصی نازل می‌‌شود. مولی نیز گفته شده است (ر. ک: نفس المهموم، ص۲۷۲).</ref> از بزرگان شیعه در کوفه و از جنگ‌آوران بنام بود، حتی برخی او را از افراد انگشت شمار سواره‌نظام می‌‌دانسته‌اند. وی از یاران باوفای امیرمؤمنان {{ع}} بود.

	مردی [[عابد]]، [[مخلص]]<ref>انصارالحسین {{ع}}، ص۹۴، الدار الاسلامیة.</ref>، از امتیازات این [[شیعه]] راستین [[علی]] {{ع}} این بود که از آن حضرت روایاتی آموخته بود که به [[مردم کوفه]] می‌‌آموخت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۷؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ و در رجال شیخ طوسی، تنها اسم او را در اصحاب امام حسین {{ع}} یاد کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص۴۷۷.</ref>		مردی [[عابد]]، [[مخلص]]<ref>انصارالحسین {{ع}}، ص۹۴، الدار الاسلامیة.</ref>، از امتیازات این [[شیعه]] راستین [[علی]] {{ع}} این بود که از آن حضرت روایاتی آموخته بود که به [[مردم کوفه]] می‌‌آموخت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۷؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ و در رجال شیخ طوسی، تنها اسم او را در اصحاب امام حسین {{ع}} یاد کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص۴۷۷.</ref>

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۸

2025-03-05T10:18:32Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* اعلام وفاداری شوذب در روز عاشورا */

2025-03-05T10:13:44Z

اعلام وفاداری شوذب در روز عاشورا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== اعلام [[وفاداری]] [[شوذب]] در روز عاشورا ==		== اعلام [[وفاداری]] [[شوذب]] در روز عاشورا ==
	در روز عاشورا، [[عابس بن ابی شبیب شاکری]] پس از شهادت [[حنظلة بن سعد]] ~~شامی~~ از شوذب پرسید: «ای شوذب! چه [[فکری]] در سر داری و چه می‌‌خواهی بکنی؟»		در روز عاشورا، [[عابس بن ابی شبیب شاکری]] پس از شهادت [[حنظلة بن سعد شامی]] از شوذب پرسید: «ای شوذب! چه [[فکری]] در سر داری و چه می‌‌خواهی بکنی؟»

	شوذب در پاسخ او گفت: «در کنار تو و برای [[یاری]] فرزند دخت [[رسول خدا]] {{صل}} می‌جنگم تا کشته شوم»		شوذب در پاسخ او گفت: «در کنار تو و برای [[یاری]] فرزند دخت [[رسول خدا]] {{صل}} می‌جنگم تا کشته شوم»

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۴

2025-03-05T10:04:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[شوذب بن عبدالله همدانی در تراجم و رجال]] -~~ [[شوذب بن عبدالله همدانی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شوذب بن عبدالله همدانی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	[[رده:اصحاب امام حسین]]		[[رده:اصحاب امام حسین]]
	[[رده:~~اعلام~~]]		[[رده:شهدای واقعه کربلا]]

Jaafari: /* شهادت شوذب بن عبدالله همدانی */

2024-10-28T05:18:25Z

شهادت شوذب بن عبدالله همدانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	در [[فضیلت]] این بزرگوار همین بس که در [[زیارت ناحیه مقدسه]]، بر او [[سلام]] داده شده است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۸-۴۷۹.</ref>		در [[فضیلت]] این بزرگوار همین بس که در [[زیارت ناحیه مقدسه]]، بر او [[سلام]] داده شده است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۸-۴۷۹.</ref>

	==[[شهادت]] [[شوذب بن عبدالله همدانی]]==		==[[شهادت]] شوذب بن عبدالله همدانی==
	[[شوذب]] از [[بزرگان کوفه]] و از جنگاوران بنام و از [[یاران]] با وفای [[امیرالمؤمنین]] بود. [[صاحب حدائق]] می‌نویسد: ایشان بلندگوی [[شیعیان]] بود. برای شیعیان از امیرالمؤمنین [[اخبار]] و [[احادیث]] فراوان نقل می‌کرد و [[مردم]] به او بسیار علاقه داشتند. [[ابومخنف]] می‌نویسد: شوذب با غلامش [[عابس]] از [[کوفه]] به [[مکه]] رفتند و [[نامه]] مسلم را برای [[امام]] بردند و در رکاب حضرت به [[کربلا]] آمدند. محمد بن ابیطالب می‌گوید: در [[روز عاشورا]] [[عابس بن ابی شبیب]] با شوذب [[گفتگو]] می‌کردند، عابس به او گفت: ای شوذب، تو چه [[فکری]] در سر داری و چه کار خواهی کرد؟ گفت: روشن است چه خواهم کرد، پیشروی امامم آنقدر می‌جنگم تا کشته شوم. عابس گفت: آفرین به اراده‌ات! به حضور [[امام حسین]] مشرف شو، تا تو را در ردیف فدائیان خود به شمار آورد. چنان که دیگران را به شمار آورد؛ زیرا امروز روزی است که سزاوار است ما هر قدر که مقدور باشد [[طلب اجر]] کنیم، چه آنکه بعد از امروز عملی برای ما نخواهد بود. آن [[روز]]، [[روز حساب]] است.		[[شوذب]] از [[بزرگان کوفه]] و از جنگاوران بنام و از [[یاران]] با وفای [[امیرالمؤمنین]] بود. [[صاحب حدائق]] می‌نویسد: ایشان بلندگوی [[شیعیان]] بود. برای شیعیان از امیرالمؤمنین [[اخبار]] و [[احادیث]] فراوان نقل می‌کرد و [[مردم]] به او بسیار علاقه داشتند. [[ابومخنف]] می‌نویسد: شوذب با غلامش [[عابس]] از [[کوفه]] به [[مکه]] رفتند و [[نامه]] مسلم را برای [[امام]] بردند و در رکاب حضرت به [[کربلا]] آمدند. محمد بن ابیطالب می‌گوید: در [[روز عاشورا]] [[عابس بن ابی شبیب]] با شوذب [[گفتگو]] می‌کردند، عابس به او گفت: ای شوذب، تو چه [[فکری]] در سر داری و چه کار خواهی کرد؟ گفت: روشن است چه خواهم کرد، پیشروی امامم آنقدر می‌جنگم تا کشته شوم. عابس گفت: آفرین به اراده‌ات! به حضور [[امام حسین]] مشرف شو، تا تو را در ردیف فدائیان خود به شمار آورد. چنان که دیگران را به شمار آورد؛ زیرا امروز روزی است که سزاوار است ما هر قدر که مقدور باشد [[طلب اجر]] کنیم، چه آنکه بعد از امروز عملی برای ما نخواهد بود. آن [[روز]]، [[روز حساب]] است.
	شوذب نزد امام آمد و پس از اینکه [[سلام]] کرد گفت: یا [[ابا عبدالله]]! به [[خدا]] قسم در روی [[زمین]] احدی از [[خویشاوندان]] من و [[بیگانگان]] نیست که نزد من از تو محبوب‌تر و عزیزتر باشد. اگر برای من مقدور بود [[ظلم]] و کشته شدن را به چیزی که از [[جان]] و خونم عزیزتر باشد از تو دفع نمایم دریغ نداشتم. {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ‌}}. من شهادت می‌دهم که به [[دین]] تو و دین پدرت می‌باشم. سپس [[اجازه]] گرفت و با [[شمشیر]] متوجه [[دشمن]] شد.		شوذب نزد امام آمد و پس از اینکه [[سلام]] کرد گفت: یا [[ابا عبدالله]]! به [[خدا]] قسم در روی [[زمین]] احدی از [[خویشاوندان]] من و [[بیگانگان]] نیست که نزد من از تو محبوب‌تر و عزیزتر باشد. اگر برای من مقدور بود [[ظلم]] و کشته شدن را به چیزی که از [[جان]] و خونم عزیزتر باشد از تو دفع نمایم دریغ نداشتم. {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ‌}}. من شهادت می‌دهم که به [[دین]] تو و دین پدرت می‌باشم. سپس [[اجازه]] گرفت و با [[شمشیر]] متوجه [[دشمن]] شد.

Jaafari: /* منابع */

2024-10-28T05:18:16Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	در [[فضیلت]] این بزرگوار همین بس که در [[زیارت ناحیه مقدسه]]، بر او [[سلام]] داده شده است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۸-۴۷۹.</ref>		در [[فضیلت]] این بزرگوار همین بس که در [[زیارت ناحیه مقدسه]]، بر او [[سلام]] داده شده است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۸-۴۷۹.</ref>

			==[[شهادت]] [[شوذب بن عبدالله همدانی]]==
			[[شوذب]] از [[بزرگان کوفه]] و از جنگاوران بنام و از [[یاران]] با وفای [[امیرالمؤمنین]] بود. [[صاحب حدائق]] می‌نویسد: ایشان بلندگوی [[شیعیان]] بود. برای شیعیان از امیرالمؤمنین [[اخبار]] و [[احادیث]] فراوان نقل می‌کرد و [[مردم]] به او بسیار علاقه داشتند. [[ابومخنف]] می‌نویسد: شوذب با غلامش [[عابس]] از [[کوفه]] به [[مکه]] رفتند و [[نامه]] مسلم را برای [[امام]] بردند و در رکاب حضرت به [[کربلا]] آمدند. محمد بن ابیطالب می‌گوید: در [[روز عاشورا]] [[عابس بن ابی شبیب]] با شوذب [[گفتگو]] می‌کردند، عابس به او گفت: ای شوذب، تو چه [[فکری]] در سر داری و چه کار خواهی کرد؟ گفت: روشن است چه خواهم کرد، پیشروی امامم آنقدر می‌جنگم تا کشته شوم. عابس گفت: آفرین به اراده‌ات! به حضور [[امام حسین]] مشرف شو، تا تو را در ردیف فدائیان خود به شمار آورد. چنان که دیگران را به شمار آورد؛ زیرا امروز روزی است که سزاوار است ما هر قدر که مقدور باشد [[طلب اجر]] کنیم، چه آنکه بعد از امروز عملی برای ما نخواهد بود. آن [[روز]]، [[روز حساب]] است.
			شوذب نزد امام آمد و پس از اینکه [[سلام]] کرد گفت: یا [[ابا عبدالله]]! به [[خدا]] قسم در روی [[زمین]] احدی از [[خویشاوندان]] من و [[بیگانگان]] نیست که نزد من از تو محبوب‌تر و عزیزتر باشد. اگر برای من مقدور بود [[ظلم]] و کشته شدن را به چیزی که از [[جان]] و خونم عزیزتر باشد از تو دفع نمایم دریغ نداشتم. {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ‌}}. من شهادت می‌دهم که به [[دین]] تو و دین پدرت می‌باشم. سپس [[اجازه]] گرفت و با [[شمشیر]] متوجه [[دشمن]] شد.

			[[ربیع بن تمیم]] می‌گوید: وقتی او به میدان آمد او را شناختم و چون [[شجاعت]] او را در [[جنگ‌ها]] دیده بودم و می‌دانستم او از [[شجاعان]] است از این رو در میان [[لشکر]] داد زدم {{عربی\|أيّها الناس، هذا أسد الاسود}}؛ این شیر شیران است، این [[عابس بن ابی شبیب]] است، هر کس به او نزدیک شود کشته می‌شود.
			لذا [[عمر سعد]] سخت بر آشفته شد و [[فرمان]] داد او را سنگباران کنند. [[عابس]] که دید از هر طرف سنگ به سویش پرتاب می‌کنند مانند یک شیر، [[زره]] از تن درآورد و کلاه خود از سر دور انداخت و خود را در [[دل]] دریای [[لشکر]] انداخت و به هر طرف [[حمله]] می‌کرد بیش از دویست نفر را از جلو خود فراری می‌داد و مانند روباه از برابر او می‌گریختند، تا اینکه از چهار طرف او را محاصره کردند و پس از جراحات بسیار که از سنگ و [[شمشیر]] و غیره برداشته بود او را کشتند و سر از بدنش جدا کردند، و جماعتی از [[شجاعان]] لشکر عمر سعد هر یک ادعا می‌کرد وی او را کشته است، و چون کار [[ستیز]] و ادعا بالا گرفت عمر سعد گفت: بر سر عابس [[مجادله]] مکنید هیچ کس نمی‌توانست یک تنه او را بکشد شما همگی با هم توانستید او را بکشید و بدین وسیله به [[نزاع]] و [[کشمکش]] آنها خاتمه داد<ref>بحار، ج۴۵، ص۲۹؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۴.</ref>.<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)\|مظلومیت سیدالشهداء]]، ج۲، ص ۷۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100374.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|'''اصحاب امام حسین''']]		# [[پرونده:1100374.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|'''اصحاب امام حسین''']]
			# [[پرونده:IM010744.jpg\|22px]] [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)\|'''مظلومیت سیدالشهداء ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'سواره نظام' به 'سواره‌نظام'

2022-12-01T09:00:31Z

جایگزینی متن - 'سواره نظام' به 'سواره‌نظام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۴:		خط ۴:
	{{متن حدیث\|اَلسَّلاَمُ عَلَى شَوْذَبٍ مَوْلَى شَاكِرٍ}}<ref>زیارت ناحیه مقدسه، بحارالأنوار، ج۴۵، ص۷۳.</ref>؛		{{متن حدیث\|اَلسَّلاَمُ عَلَى شَوْذَبٍ مَوْلَى شَاكِرٍ}}<ref>زیارت ناحیه مقدسه، بحارالأنوار، ج۴۵، ص۷۳.</ref>؛

	[[شوذب فرزند عبدالله همدانی]]<ref>ملاحسین واعظ کاشفی، شوذب را غلام عابس از طایفه شاکر نامیده است. (روضة الشهدا، ص۳۰۶، کتابفروشی الاسلامیة) ولی برخی از معاصرین می‎‌گویند چون شوذب از نظر مقام علمی و معنوی بر عابس برتری دارد نمی‌توان وی را غلام نامید. بلکه همپیمان عابس و طایفه‌اش بوده است. (وسیلة الدارین، ص۱۵۴؛ عاشورا چه روزیست، ص۲۴۵؛ عنصر شجاعت، ج۱، ص۱۳۰.)</ref>، [[مولی شاکر]]<ref>یکی از معانی مولی غلام است، اما به نظر می‌‌آید که شوذب غلام نبوده، چون مردم در کوفه از او حدیث می‌‌آموختند و به همراه عابس، نامه کوفیان را برای امام حسین {{ع}} برد. این‌گونه توجه کوفیان به او، با کسی که غلام باشد، نمی‌سازد. شاید مراد از مولی در این جا به معنای هم‌پیمان با شاکر بوده نه غلام شاکر و در اصطلاح عرب به هم پیمان یا کسی که بر طایفه یا شخصی نازل می‌‌شود. مولی نیز گفته شده است (ر. ک: نفس المهموم، ص۲۷۲).</ref> از بزرگان [[شیعه در کوفه]] و از [[جنگ]] آوران بنام بود، حتی برخی او را از افراد انگشت شمار ~~سواره~~ [[~~نظام~~]] می‌‌دانسته‌اند. وی از [[یاران باوفای امیرمؤمنان]] {{ع}} بود.		[[شوذب فرزند عبدالله همدانی]]<ref>ملاحسین واعظ کاشفی، شوذب را غلام عابس از طایفه شاکر نامیده است. (روضة الشهدا، ص۳۰۶، کتابفروشی الاسلامیة) ولی برخی از معاصرین می‎‌گویند چون شوذب از نظر مقام علمی و معنوی بر عابس برتری دارد نمی‌توان وی را غلام نامید. بلکه همپیمان عابس و طایفه‌اش بوده است. (وسیلة الدارین، ص۱۵۴؛ عاشورا چه روزیست، ص۲۴۵؛ عنصر شجاعت، ج۱، ص۱۳۰.)</ref>، [[مولی شاکر]]<ref>یکی از معانی مولی غلام است، اما به نظر می‌‌آید که شوذب غلام نبوده، چون مردم در کوفه از او حدیث می‌‌آموختند و به همراه عابس، نامه کوفیان را برای امام حسین {{ع}} برد. این‌گونه توجه کوفیان به او، با کسی که غلام باشد، نمی‌سازد. شاید مراد از مولی در این جا به معنای هم‌پیمان با شاکر بوده نه غلام شاکر و در اصطلاح عرب به هم پیمان یا کسی که بر طایفه یا شخصی نازل می‌‌شود. مولی نیز گفته شده است (ر. ک: نفس المهموم، ص۲۷۲).</ref> از بزرگان [[شیعه در کوفه]] و از [[جنگ]] آوران بنام بود، حتی برخی او را از افراد انگشت شمار [[سواره‌نظام]] می‌‌دانسته‌اند. وی از [[یاران باوفای امیرمؤمنان]] {{ع}} بود.

	مردی [[عابد]]، [[مخلص]]<ref>انصارالحسین {{ع}}، ص۹۴، الدار الاسلامیة.</ref> از امتیازات این [[شیعه]] راستین [[علی]] {{ع}} این بود که از آن [[حضرت]] روایاتی آموخته بود که به [[مردم کوفه]] می‌‌آموخت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۷؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ و در رجال شیخ طوسی، تنها اسم او را در اصحاب امام حسین {{ع}} یاد کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷.</ref>		مردی [[عابد]]، [[مخلص]]<ref>انصارالحسین {{ع}}، ص۹۴، الدار الاسلامیة.</ref> از امتیازات این [[شیعه]] راستین [[علی]] {{ع}} این بود که از آن [[حضرت]] روایاتی آموخته بود که به [[مردم کوفه]] می‌‌آموخت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۷؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ و در رجال شیخ طوسی، تنها اسم او را در اصحاب امام حسین {{ع}} یاد کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

2022-09-30T17:30:34Z

جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۰۰
خط ۸:		خط ۸:
	مردی [[عابد]]، [[مخلص]]<ref>انصارالحسین {{ع}}، ص۹۴، الدار الاسلامیة.</ref> از امتیازات این [[شیعه]] راستین [[علی]] {{ع}} این بود که از آن [[حضرت]] روایاتی آموخته بود که به [[مردم کوفه]] می‌‌آموخت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۷؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ و در رجال شیخ طوسی، تنها اسم او را در اصحاب امام حسین {{ع}} یاد کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷.</ref>		مردی [[عابد]]، [[مخلص]]<ref>انصارالحسین {{ع}}، ص۹۴، الدار الاسلامیة.</ref> از امتیازات این [[شیعه]] راستین [[علی]] {{ع}} این بود که از آن [[حضرت]] روایاتی آموخته بود که به [[مردم کوفه]] می‌‌آموخت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۷؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ و در رجال شیخ طوسی، تنها اسم او را در اصحاب امام حسین {{ع}} یاد کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷.</ref>

	== [[پیوستن]] شوذب به [[کاروان حسینی]] ==		== پیوستن شوذب به [[کاروان حسینی]] ==
	شوذب پس از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} [[دل]] در گرو [[خاندان]] آن حضرت داشت، پس از آن‌که [[مسلم بن عقیل]] از جانب [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] آمد در [[خدمت]] آن حضرت بود. هنگامی که حضرت مسلم برای [[امام]] {{ع}} برنامه نوشت که هیجده هزار نفر از [[کوفیان]] با من [[بیعت]] کردند به محض رسیدن [[نامه]]، به طرف کوفه حرکت کنید؛ چراکه [[مردم]] طالب شمایند و به خاندان [[بنی امیه]] علاقه‌ای ندارند<ref>بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۳۶ و البدایة و النهایة، ج۸، ص۱۶۳.</ref>. نامه را به «[[عابس بن ابی شبیب شاکری]]» و «[[قیس بن مسهر صیداوی]]» داد که برای امام {{ع}} به [[مکه]] ببرند و شوذب با این که [[مرد]] [[کهنسالی]] بود، عابس مولای خود را تا مکه [[همراهی]] کرد و نامه را به امام {{ع}} رساندند. شوذب از همان جا همراه امام {{ع}} بود و به [[کربلا]] آمد و تا [[روز عاشورا]] در رکاب [[امام]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید<ref> ابصارالعین، ص۱۱۷ و تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷-۴۷۸.</ref>		شوذب پس از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} [[دل]] در گرو [[خاندان]] آن حضرت داشت، پس از آن‌که [[مسلم بن عقیل]] از جانب [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] آمد در [[خدمت]] آن حضرت بود. هنگامی که حضرت مسلم برای [[امام]] {{ع}} برنامه نوشت که هیجده هزار نفر از [[کوفیان]] با من [[بیعت]] کردند به محض رسیدن [[نامه]]، به طرف کوفه حرکت کنید؛ چراکه [[مردم]] طالب شمایند و به خاندان [[بنی امیه]] علاقه‌ای ندارند<ref>بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۳۶ و البدایة و النهایة، ج۸، ص۱۶۳.</ref>. نامه را به «[[عابس بن ابی شبیب شاکری]]» و «[[قیس بن مسهر صیداوی]]» داد که برای امام {{ع}} به [[مکه]] ببرند و شوذب با این که [[مرد]] [[کهنسالی]] بود، عابس مولای خود را تا مکه [[همراهی]] کرد و نامه را به امام {{ع}} رساندند. شوذب از همان جا همراه امام {{ع}} بود و به [[کربلا]] آمد و تا [[روز عاشورا]] در رکاب [[امام]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید<ref> ابصارالعین، ص۱۱۷ و تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷-۴۷۸.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:41:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

Hosein: /* پانویس */

2022-08-05T06:54:24Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده: ~~شوذب بن عبدالله همدانی~~]]		[[رده:اصحاب امام حسین]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شوذب بن عبدالله همدانی در تراجم و رجال]] - [[شوذب بن عبدالله همدانی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[شوذب بن عبدالله همدانی در تراجم و رجال]] - [[شوذب بن عبدالله همدانی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	{{متن حدیث\|اَلسَّلاَمُ عَلَى شَوْذَبٍ مَوْلَى شَاكِرٍ}}<ref>زیارت ناحیه مقدسه، بحارالأنوار، ج۴۵، ص۷۳.</ref>؛		{{متن حدیث\|اَلسَّلاَمُ عَلَى شَوْذَبٍ مَوْلَى شَاكِرٍ}}<ref>زیارت ناحیه مقدسه، بحارالأنوار، ج۴۵، ص۷۳.</ref>؛

	[[شوذب فرزند عبدالله همدانی]]<ref>ملاحسین واعظ کاشفی، شوذب را غلام عابس از طایفه شاکر نامیده است. (روضة الشهدا، ص۳۰۶، کتابفروشی الاسلامیة) ولی برخی از معاصرین می‎‌گویند چون شوذب از نظر مقام علمی و معنوی بر عابس برتری دارد نمی‌توان وی را غلام نامید. بلکه همپیمان عابس و طایفه‌اش بوده است. (وسیلة الدارین، ص۱۵۴؛ عاشورا چه روزیست، ص۲۴۵؛ عنصر شجاعت، ج۱، ص۱۳۰.)</ref>، [[مولی شاکر]]<ref>یکی از معانی مولی غلام است، اما به نظر می‌‌آید که شوذب غلام نبوده، چون مردم در کوفه از او حدیث می‌‌آموختند و به همراه عابس، نامه کوفیان را برای امام حسین{{ع}} برد. این‌گونه توجه کوفیان به او، با کسی که غلام باشد، نمی‌سازد. شاید مراد از مولی در این جا به معنای هم‌پیمان با شاکر بوده نه غلام شاکر و در اصطلاح عرب به هم پیمان یا کسی که بر طایفه یا شخصی نازل می‌‌شود. مولی نیز گفته شده است (ر.ک: نفس المهموم، ص۲۷۲).</ref> از بزرگان [[شیعه در کوفه]] و از [[جنگ]] آوران بنام بود، حتی برخی او را از افراد انگشت شمار سواره [[نظام]] می‌‌دانسته‌اند. وی از [[یاران باوفای امیرمؤمنان]]{{ع}} بود.		[[شوذب فرزند عبدالله همدانی]]<ref>ملاحسین واعظ کاشفی، شوذب را غلام عابس از طایفه شاکر نامیده است. (روضة الشهدا، ص۳۰۶، کتابفروشی الاسلامیة) ولی برخی از معاصرین می‎‌گویند چون شوذب از نظر مقام علمی و معنوی بر عابس برتری دارد نمی‌توان وی را غلام نامید. بلکه همپیمان عابس و طایفه‌اش بوده است. (وسیلة الدارین، ص۱۵۴؛ عاشورا چه روزیست، ص۲۴۵؛ عنصر شجاعت، ج۱، ص۱۳۰.)</ref>، [[مولی شاکر]]<ref>یکی از معانی مولی غلام است، اما به نظر می‌‌آید که شوذب غلام نبوده، چون مردم در کوفه از او حدیث می‌‌آموختند و به همراه عابس، نامه کوفیان را برای امام حسین {{ع}} برد. این‌گونه توجه کوفیان به او، با کسی که غلام باشد، نمی‌سازد. شاید مراد از مولی در این جا به معنای هم‌پیمان با شاکر بوده نه غلام شاکر و در اصطلاح عرب به هم پیمان یا کسی که بر طایفه یا شخصی نازل می‌‌شود. مولی نیز گفته شده است (ر. ک: نفس المهموم، ص۲۷۲).</ref> از بزرگان [[شیعه در کوفه]] و از [[جنگ]] آوران بنام بود، حتی برخی او را از افراد انگشت شمار سواره [[نظام]] می‌‌دانسته‌اند. وی از [[یاران باوفای امیرمؤمنان]] {{ع}} بود.

	مردی [[عابد]]، [[مخلص]]<ref>انصارالحسین{{ع}}، ص۹۴، الدار الاسلامیة.</ref> از امتیازات این [[شیعه]] راستین [[علی]]{{ع}} این بود که از آن [[حضرت]] روایاتی آموخته بود که به [[مردم کوفه]] می‌‌آموخت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۷؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ و در رجال شیخ طوسی، تنها اسم او را در اصحاب امام حسین{{ع}} یاد کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷.</ref>		مردی [[عابد]]، [[مخلص]]<ref>انصارالحسین {{ع}}، ص۹۴، الدار الاسلامیة.</ref> از امتیازات این [[شیعه]] راستین [[علی]] {{ع}} این بود که از آن [[حضرت]] روایاتی آموخته بود که به [[مردم کوفه]] می‌‌آموخت<ref>ابصارالعین، ص۱۱۷؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ و در رجال شیخ طوسی، تنها اسم او را در اصحاب امام حسین {{ع}} یاد کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷.</ref>

	==[[پیوستن]] شوذب به [[کاروان حسینی]]==		== [[پیوستن]] شوذب به [[کاروان حسینی]] ==
	شوذب پس از [[امیر مؤمنان]]{{ع}} [[دل]] در گرو [[خاندان]] آن حضرت داشت، پس از آن‌که [[مسلم بن عقیل]] از جانب [[امام حسین]]{{ع}} به [[کوفه]] آمد در [[خدمت]] آن حضرت بود. هنگامی که حضرت مسلم برای [[امام]]{{ع}} برنامه نوشت که هیجده هزار نفر از [[کوفیان]] با من [[بیعت]] کردند به محض رسیدن [[نامه]]، به طرف کوفه حرکت کنید؛ چراکه [[مردم]] طالب شمایند و به خاندان [[بنی امیه]] علاقه‌ای ندارند<ref>بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۳۶ و البدایة و النهایة، ج۸، ص۱۶۳.</ref>. نامه را به «[[عابس بن ابی شبیب شاکری]]» و «[[قیس بن مسهر صیداوی]]» داد که برای امام{{ع}} به [[مکه]] ببرند و شوذب با این که [[مرد]] [[کهنسالی]] بود، عابس مولای خود را تا مکه [[همراهی]] کرد و نامه را به امام{{ع}} رساندند. شوذب از همان جا همراه امام{{ع}} بود و به [[کربلا]] آمد و تا [[روز عاشورا]] در رکاب [[امام]]{{ع}} به [[شهادت]] رسید<ref> ابصارالعین، ص۱۱۷ و تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷-۴۷۸.</ref>		شوذب پس از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} [[دل]] در گرو [[خاندان]] آن حضرت داشت، پس از آن‌که [[مسلم بن عقیل]] از جانب [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] آمد در [[خدمت]] آن حضرت بود. هنگامی که حضرت مسلم برای [[امام]] {{ع}} برنامه نوشت که هیجده هزار نفر از [[کوفیان]] با من [[بیعت]] کردند به محض رسیدن [[نامه]]، به طرف کوفه حرکت کنید؛ چراکه [[مردم]] طالب شمایند و به خاندان [[بنی امیه]] علاقه‌ای ندارند<ref>بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۳۶ و البدایة و النهایة، ج۸، ص۱۶۳.</ref>. نامه را به «[[عابس بن ابی شبیب شاکری]]» و «[[قیس بن مسهر صیداوی]]» داد که برای امام {{ع}} به [[مکه]] ببرند و شوذب با این که [[مرد]] [[کهنسالی]] بود، عابس مولای خود را تا مکه [[همراهی]] کرد و نامه را به امام {{ع}} رساندند. شوذب از همان جا همراه امام {{ع}} بود و به [[کربلا]] آمد و تا [[روز عاشورا]] در رکاب [[امام]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید<ref> ابصارالعین، ص۱۱۷ و تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۷-۴۷۸.</ref>

	==اعلام [[وفاداری]] [[شوذب]] در روز عاشورا==		== اعلام [[وفاداری]] [[شوذب]] در روز عاشورا ==
	در روز عاشورا، [[عابس بن ابی شبیب شاکری]] پس از شهادت [[حنظلة بن سعد]] شامی از شوذب پرسید: «ای شوذب! چه [[فکری]] در سر داری و چه می‌‌خواهی بکنی؟»		در روز عاشورا، [[عابس بن ابی شبیب شاکری]] پس از شهادت [[حنظلة بن سعد]] شامی از شوذب پرسید: «ای شوذب! چه [[فکری]] در سر داری و چه می‌‌خواهی بکنی؟»

	شوذب در پاسخ او گفت: «در کنار تو و برای [[یاری]] فرزند دخت [[رسول خدا]]{{صل}} می‌جنگم تا کشته شوم»		شوذب در پاسخ او گفت: «در کنار تو و برای [[یاری]] فرزند دخت [[رسول خدا]] {{صل}} می‌جنگم تا کشته شوم»

	[[عابس]] گفت: «اکنون که چنین تصمیمی داری [[خدمت]] امام{{ع}} برو و اجازه میدان بگیر تا تو را به حساب [[اصحاب]] خود بیاورد همانگونه که عمل دیگران را به حساب می‌‌آورد، و من هم [[مصیبت]] تو را به حساب [[خدا]] بگذارم». سپس در ادامه گفت: «ای شوذب اگر کس دیگری نزد من بود که به من اولی و نزدیک بود او را جلوتر از خودم می‌‌فرستادم تا او را به حساب آورم؛ زیرا امروز روزی است که باید تمام تلاش خود را برای کسب [[پاداش]] و [[اجر]] به کار گیریم چون امروز وقت عمل است و فردا [[روز حساب]] است نه عمل».		[[عابس]] گفت: «اکنون که چنین تصمیمی داری [[خدمت]] امام {{ع}} برو و اجازه میدان بگیر تا تو را به حساب [[اصحاب]] خود بیاورد همانگونه که عمل دیگران را به حساب می‌‌آورد، و من هم [[مصیبت]] تو را به حساب [[خدا]] بگذارم». سپس در ادامه گفت: «ای شوذب اگر کس دیگری نزد من بود که به من اولی و نزدیک بود او را جلوتر از خودم می‌‌فرستادم تا او را به حساب آورم؛ زیرا امروز روزی است که باید تمام تلاش خود را برای کسب [[پاداش]] و [[اجر]] به کار گیریم چون امروز وقت عمل است و فردا [[روز حساب]] است نه عمل».

	شوذب به [[حضور امام]]{{ع}} رسید و با کسب اجازه از آن بزرگوار به میدان شتافت و دلاورانه جنگید و پس از به [[هلاکت]] رساندن گروهی از [[دشمنان]] و قبل از شهادت عابس به [[فیض]] شهادت نایل گشت<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۳؛ ارشاد مفید، ج۳، ص۱۰۵؛ بحار الأنوار: ج۴۵، ص۲۸؛ نفس المهموم، ص۲۷۲؛ ابصارالعین، ص۱۱۸؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ قاموس الرجال، ج۵، ص۴۳۸؛ در اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۱۱؛ تنها اسم او را در زمره شهدای کربلا آورده است.</ref>.		شوذب به [[حضور امام]] {{ع}} رسید و با کسب اجازه از آن بزرگوار به میدان شتافت و دلاورانه جنگید و پس از به [[هلاکت]] رساندن گروهی از [[دشمنان]] و قبل از شهادت عابس به [[فیض]] شهادت نایل گشت<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۳؛ ارشاد مفید، ج۳، ص۱۰۵؛ بحار الأنوار: ج۴۵، ص۲۸؛ نفس المهموم، ص۲۷۲؛ ابصارالعین، ص۱۱۸؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸؛ قاموس الرجال، ج۵، ص۴۳۸؛ در اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۱۱؛ تنها اسم او را در زمره شهدای کربلا آورده است.</ref>.

	'''توضیح کوتاه:''' از اینکه [[عابس بن ابی شبیب شاکری]] از [[شوذب]] خواست که از [[امام]]{{ع}} اذن میدان بگیرد، محتمل است که [[عابس]] حقی به گردن او داشته یا تقدمی بر او داشته و از روی [[خیرخواهی]] خواسته که او را [[تشویق]] به [[جهاد]] و جانبازی در راه [[اباعبدالله الحسین]]{{ع}} نماید.		'''توضیح کوتاه:''' از اینکه [[عابس بن ابی شبیب شاکری]] از [[شوذب]] خواست که از [[امام]] {{ع}} اذن میدان بگیرد، محتمل است که [[عابس]] حقی به گردن او داشته یا تقدمی بر او داشته و از روی [[خیرخواهی]] خواسته که او را [[تشویق]] به [[جهاد]] و جانبازی در راه [[اباعبدالله الحسین]] {{ع}} نماید.

	در [[فضیلت]] این بزرگوار همین بس که در [[زیارت ناحیه مقدسه]]، بر او [[سلام]] داده شده است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۸-۴۷۹.</ref>		در [[فضیلت]] این بزرگوار همین بس که در [[زیارت ناحیه مقدسه]]، بر او [[سلام]] داده شده است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)\|اصحاب امام حسین]]، ص:۴۷۸-۴۷۹.</ref>