صاحب الزمان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-15T10:13:34Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ...}}، کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ...}}، کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>.

	از [[طریق عامه]] نیز [[روایات]] بسیاری [[نقل]] شده که در آنها حضرت، با [[لقب]] "صاحب الزمان" نام برده شده است. از جمله "[[قندوزی حنفی]]" در جزء دوم کتاب "[[ینابیع المودة]]" صفحه ۵۱۳، حدیثی را به واسطه [[عبدالله بن مسکان]] از [[امام باقر\|حضرت باقر]] و [[امام صادق\|حضرت صادق]] و [[امام کاظم\|حضرت کاظم]] {{عم}} [[نقل]] کرده که قسمت آخر [[حدیث]] چنین است: {{عربی\|"حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ الْمَهْدِىّ..."}}. نخستین کتابی که از طرف علمای [[اهل سنت]] در [[حق]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نگارش یافته، کتاب "صاحب الزمان" است که آن را [[ابو العنبس]] کوفی نوشته است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۴۸.</ref>		از طریق عامه نیز [[روایات]] بسیاری [[نقل]] شده که در آنها حضرت، با [[لقب]] "صاحب الزمان" نام برده شده است. از جمله "[[قندوزی حنفی]]" در جزء دوم کتاب "[[ینابیع المودة]]" صفحه ۵۱۳، حدیثی را به واسطه [[عبدالله بن مسکان]] از [[امام باقر\|حضرت باقر]] و [[امام صادق\|حضرت صادق]] و [[امام کاظم\|حضرت کاظم]] {{عم}} [[نقل]] کرده که قسمت آخر [[حدیث]] چنین است: {{عربی\|"حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ الْمَهْدِىّ..."}}. نخستین کتابی که از طرف علمای [[اهل سنت]] در [[حق]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نگارش یافته، کتاب "صاحب الزمان" است که آن را [[ابو العنبس]] کوفی نوشته است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۴۸.</ref>

	هریک از [[امامان]] {{عم}}، [[صاحب]] زمان خویشند؛ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ و اینکه مدت زمانی بیش‏تر از سایر [[امامان]] {{عم}} زندگی کرده است، آن حضرت بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵.</ref>.		هریک از [[امامان]] {{عم}}، [[صاحب]] زمان خویشند؛ ولی به اعتبار طول عمر فراوان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ و اینکه مدت زمانی بیش‏تر از سایر [[امامان]] {{عم}} زندگی کرده است، آن حضرت بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۲

2023-03-05T07:52:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، [[راویان]] و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷.</ref>.		از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، راویان و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷.</ref>.
	# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{متن حدیث\|وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{متن حدیث\|وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳.</ref>.
	# [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{متن حدیث\|مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۵، ۲۲۶.</ref>		# [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{متن حدیث\|مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۵، ۲۲۶.</ref>
	# در زیارتی که هر روز بعد از [[نماز ~~صبح]]،~~ [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ...}}.		# در زیارتی که هر روز بعد از نماز صبح، [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ...}}.
	# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ...}}، کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ...}}، کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>.

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۱

2023-03-05T07:51:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۳:		خط ۳:
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~القاب~~ امام مهدی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
	}}		}}

خط ۲۵:		خط ۲۵:
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]
	~~# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۱

2023-03-05T07:51:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~مهدویت~~}}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = القاب امام مهدی
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط = القاب امام مهدی (پرسش)
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، [[راویان]] و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷</ref>.		از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، [[راویان]] و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷.</ref>.
	* [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{~~عربی~~\|" وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ ~~الزَّمَان‏‏ ‏‏‏‏"~~}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{متن حدیث\|وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳.</ref>.
	* [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{~~عربی~~\|" مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ ~~الْمَهْدِي‏‏‏ ‏‏‏‏"~~}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.		# [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{متن حدیث\|مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۵، ۲۲۶.</ref>
	* هریک از [[~~امامان~~]] ~~{{عم}}~~، [[~~صاحب~~]] ~~زمان خویشند؛ ولی~~ به ~~اعتبار~~ [[~~طول عمر~~]] ~~فراوان~~ [[امام ~~مهدی\|حضرت مهدی~~]] {{ع}}‏ و ~~این‏که مدت زمانی بیش‏تر~~ از ~~سایر~~ [[~~امامان~~]] {{عم}} ~~زندگی کرده است، آن حضرت بیشتر به این~~ [[~~لقب~~]] ~~شهرت یافته~~ است ~~<ref>~~[[~~خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد~~]]، [[~~فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت~~]]، ~~ص۲۸۴ - ۲۸۵~~.</ref>.		# در زیارتی که هر روز بعد از [[نماز صبح]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ...}}.
			# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ...}}، کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>.

	~~== صاحب الزمان در موعودنامه ==~~		از [[طریق عامه]] نیز [[روایات]] بسیاری [[نقل]] شده که در آنها حضرت، با [[لقب]] "صاحب الزمان" نام برده شده است. از جمله "[[قندوزی حنفی]]" در جزء دوم کتاب "[[ینابیع المودة]]" صفحه ۵۱۳، حدیثی را به واسطه [[عبدالله بن مسکان]] از [[امام باقر\|حضرت باقر]] و [[امام صادق\|حضرت صادق]] و [[امام کاظم\|حضرت کاظم]] {{عم}} [[نقل]] کرده که قسمت آخر [[حدیث]] چنین است: {{عربی\|"حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ الْمَهْدِىّ..."}}. نخستین کتابی که از طرف علمای [[اهل سنت]] در [[حق]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نگارش یافته، کتاب "صاحب الزمان" است که آن را [[ابو العنبس]] کوفی نوشته است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۴۸.</ref>
	* از [[القاب]] مشهور حضرت است و در [[ادعیه]] و [[زیارات]] و [[احادیث]] مختلف آمده است. در زیارتی که هرروز بعد از [[نماز صبح]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{عربی\|"اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ..."}}.
	* در [[احادیث]] فراوانی که از [[اهل بیت]] {{عم}} رسیده نیز عنوان "صاحب الزمان" به [[حضرت مهدی]] {{ع}} اطلاق شده است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: {{عربی\|"إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ..."}} یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>. از [[طریق عامه]] نیز [[روایات]] بسیاری [[نقل]] شده که در ~~آن‌ها~~ حضرت، با [[لقب]] "صاحب الزمان" نام برده شده است. از جمله "[[قندوزی حنفی]]" در جزء دوم کتاب "[[ینابیع المودة]]" صفحه ۵۱۳، حدیثی را به واسطه [[عبدالله بن مسکان]] از [[امام باقر\|حضرت باقر]] و [[امام صادق\|حضرت صادق]] و [[امام کاظم\|حضرت کاظم]] {{عم}} [[نقل]] کرده که قسمت آخر [[حدیث]] چنین است: {{عربی\|"حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ الْمَهْدِىّ..."}}. نخستین کتابی که از طرف علمای [[اهل سنت]] در [[حق]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نگارش یافته، کتاب "صاحب الزمان" است که آن را [[ابو العنبس]] کوفی نوشته است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۴۸.</ref>.

	~~== صاحب الزمان در درسنامه ==~~		هریک از [[امامان]] {{عم}}، [[صاحب]] زمان خویشند؛ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ و اینکه مدت زمانی بیش‏تر از سایر [[امامان]] {{عم}} زندگی کرده است، آن حضرت بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵.</ref>.
	* یکی از [[القاب حضرت مهدی]] {{ع}} "صاحب الزمان" است. این [[لقب]] اگرچه در متن [[روایات]] به ندرت ذکر شده است؛ ولی در زبان [[راویان]] و [[اصحاب]] و [[شیعیان]]، فراوان مورد استفاده قرار گرفته است<ref>کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|"... وَ آخِرُهُمُ اَلْقَائِمُ بِالْحَقِّ، بَقِيَّةُ اَللَّهِ فِي اَلْأَرْضِ، وَ صَاحِبُ اَلزَّمَانِ"}}<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳.</ref>؛ "و آخرین آنها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة الله]] در [[زمین]] و صاحب الزمان است". [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: {{متن حدیث\|"وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَلْقَى اَللَّهَ وَ قَدْ كَمُلَ إِيمَانُهُ وَ حَسُنَ إِسْلاَمُهُ فَلْيُوَالِ اَلْحُجَّةَ صَاحِبَ اَلزَّمَانِ اَلْقَائِمَ اَلْمُنْتَظَرَ اَلْمَهْدِيَّ..."}}<ref>شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>؛ "هر آن کس که [[دوست]] دارد [[خداوند]] را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجت]]، صاحب الزمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد". اگرچه هریک از [[~~ائمه~~]] {{عم}}، [[صاحب]] زمان ~~خویش‌اند؛~~ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[حضرت مهدی]] {{ع}} و اینکه مدت زمانی ~~بیشتر~~ از ~~بقیه~~ [[~~ائمه~~]] {{عم}} [[زندگی]] کرده است، ~~ایشان~~ بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[~~درسنامه~~ مهدویت (کتاب)\|~~درسنامه~~ مهدویت]]، ~~ص۲۲۵، ۲۲۶.</ref>.~~
	~~== صاحب الزمان در فرهنگنامه آخرالزمان ==~~
	* به معنی فرمانرواو [[حکمران]] [[الهی]] است که در زمان خود از سوی [[خداوند]] معین شده است. در روایتی [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: پیش از آن‌که [[حضرت قائم]] {{ع}} [[قیام]] نماید، جایز نیست که کسی نام مخفی [[حضرت مهدی]] {{ع}} ([[محمد]]) را ببرد، بلکه اگر با [[القاب]] مختلف مثل صاحب‌ الزمان و [[صاحب الرجعة]] از او یاد کنند، جایز خواهد بود، تا [[دشمنان]] او را نشناسند. [[صاحب الرجعة]] یعنی امامی که در زمان او بسیاری از [[مردم]] دوباره زنده خواهند شد و به [[دنیا]] بازخواهند گشت و او کسی است که دوباره پس از [[مرگ]] [[رجعت]] خواهد کرد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۹.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان القاب امام مهدی}}		{{پرسمان القاب امام مهدی}}



	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	* [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۱''']]
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'فرزند من' به 'فرزند من'

2022-10-07T07:42:02Z

جایگزینی متن - 'فرزند من' به 'فرزند من'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۹:		خط ۹:
	== صاحب الزمان در موعودنامه ==		== صاحب الزمان در موعودنامه ==
	* از [[القاب]] مشهور حضرت است و در [[ادعیه]] و [[زیارات]] و [[احادیث]] مختلف آمده است. در زیارتی که هرروز بعد از [[نماز صبح]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{عربی\|"اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ..."}}.		* از [[القاب]] مشهور حضرت است و در [[ادعیه]] و [[زیارات]] و [[احادیث]] مختلف آمده است. در زیارتی که هرروز بعد از [[نماز صبح]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{عربی\|"اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ..."}}.
	* در [[احادیث]] فراوانی که از [[اهل بیت]] {{عم}} رسیده نیز عنوان "صاحب الزمان" به [[حضرت مهدی]] {{ع}} اطلاق شده است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: {{عربی\|"إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ..."}} یعنی: زود است که ششمین [[فرزند من]] [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>. از [[طریق عامه]] نیز [[روایات]] بسیاری [[نقل]] شده که در آن‌ها حضرت، با [[لقب]] "صاحب الزمان" نام برده شده است. از جمله "[[قندوزی حنفی]]" در جزء دوم کتاب "[[ینابیع المودة]]" صفحه ۵۱۳، حدیثی را به واسطه [[عبدالله بن مسکان]] از [[امام باقر\|حضرت باقر]] و [[امام صادق\|حضرت صادق]] و [[امام کاظم\|حضرت کاظم]] {{عم}} [[نقل]] کرده که قسمت آخر [[حدیث]] چنین است: {{عربی\|"حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ الْمَهْدِىّ..."}}. نخستین کتابی که از طرف علمای [[اهل سنت]] در [[حق]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نگارش یافته، کتاب "صاحب الزمان" است که آن را [[ابو العنبس]] کوفی نوشته است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۴۸.</ref>.		* در [[احادیث]] فراوانی که از [[اهل بیت]] {{عم}} رسیده نیز عنوان "صاحب الزمان" به [[حضرت مهدی]] {{ع}} اطلاق شده است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: {{عربی\|"إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ..."}} یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>. از [[طریق عامه]] نیز [[روایات]] بسیاری [[نقل]] شده که در آن‌ها حضرت، با [[لقب]] "صاحب الزمان" نام برده شده است. از جمله "[[قندوزی حنفی]]" در جزء دوم کتاب "[[ینابیع المودة]]" صفحه ۵۱۳، حدیثی را به واسطه [[عبدالله بن مسکان]] از [[امام باقر\|حضرت باقر]] و [[امام صادق\|حضرت صادق]] و [[امام کاظم\|حضرت کاظم]] {{عم}} [[نقل]] کرده که قسمت آخر [[حدیث]] چنین است: {{عربی\|"حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ الْمَهْدِىّ..."}}. نخستین کتابی که از طرف علمای [[اهل سنت]] در [[حق]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نگارش یافته، کتاب "صاحب الزمان" است که آن را [[ابو العنبس]] کوفی نوشته است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۴۸.</ref>.

	== صاحب الزمان در درسنامه ==		== صاحب الزمان در درسنامه ==

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:03:42Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{پرسمان القاب امام مهدی}}		{{پرسمان القاب امام مهدی}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:44:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، [[راویان]] و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷</ref>.		* از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، [[راویان]] و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷</ref>.
	* [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{عربی\|" وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏ ‏‏‏‏"}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳</ref>.		* [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{عربی\|" وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏ ‏‏‏‏"}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳</ref>.
	* [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{عربی\|" مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي‏‏‏ ‏‏‏‏"}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.		* [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{عربی\|" مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي‏‏‏ ‏‏‏‏"}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.
	*هریک از [[امامان]]{{عم}}، [[صاحب]] زمان خویشند؛ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ و این‏که مدت زمانی بیش‏تر از سایر [[امامان]]{{عم}} زندگی کرده است، آن حضرت بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است <ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵.</ref>.		* هریک از [[امامان]] {{عم}}، [[صاحب]] زمان خویشند؛ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ و این‏که مدت زمانی بیش‏تر از سایر [[امامان]] {{عم}} زندگی کرده است، آن حضرت بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است <ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵.</ref>.

	==صاحب الزمان در موعودنامه==		== صاحب الزمان در موعودنامه ==
	*از [[القاب]] مشهور حضرت است و در [[ادعیه]] و [[زیارات]] و [[احادیث]] مختلف آمده است. در زیارتی که هرروز بعد از [[نماز صبح]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{عربی\|"اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ..."}}.		* از [[القاب]] مشهور حضرت است و در [[ادعیه]] و [[زیارات]] و [[احادیث]] مختلف آمده است. در زیارتی که هرروز بعد از [[نماز صبح]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{عربی\|"اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ..."}}.
	*در [[احادیث]] فراوانی که از [[اهل بیت]] {{عم}} رسیده نیز عنوان "صاحب الزمان" به [[حضرت مهدی]] {{ع}} اطلاق شده است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: {{عربی\|"إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ..."}} یعنی: زود است که ششمین [[فرزند من]] [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>. از [[طریق عامه]] نیز [[روایات]] بسیاری [[نقل]] شده که در آن‌ها حضرت، با [[لقب]] "صاحب الزمان" نام برده شده است. از جمله "[[قندوزی حنفی]]" در جزء دوم کتاب "[[ینابیع المودة]]" صفحه ۵۱۳، حدیثی را به واسطه [[عبدالله بن مسکان]] از [[امام باقر\|حضرت باقر]] و [[امام صادق\|حضرت صادق]] و [[امام کاظم\|حضرت کاظم]] {{عم}} [[نقل]] کرده که قسمت آخر [[حدیث]] چنین است: {{عربی\|"حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ الْمَهْدِىّ..."}}. نخستین کتابی که از طرف علمای [[اهل سنت]] در [[حق]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نگارش یافته، کتاب "صاحب الزمان" است که آن را [[ابو العنبس]] کوفی نوشته است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۴۸.</ref>.		* در [[احادیث]] فراوانی که از [[اهل بیت]] {{عم}} رسیده نیز عنوان "صاحب الزمان" به [[حضرت مهدی]] {{ع}} اطلاق شده است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: {{عربی\|"إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ..."}} یعنی: زود است که ششمین [[فرزند من]] [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>. از [[طریق عامه]] نیز [[روایات]] بسیاری [[نقل]] شده که در آن‌ها حضرت، با [[لقب]] "صاحب الزمان" نام برده شده است. از جمله "[[قندوزی حنفی]]" در جزء دوم کتاب "[[ینابیع المودة]]" صفحه ۵۱۳، حدیثی را به واسطه [[عبدالله بن مسکان]] از [[امام باقر\|حضرت باقر]] و [[امام صادق\|حضرت صادق]] و [[امام کاظم\|حضرت کاظم]] {{عم}} [[نقل]] کرده که قسمت آخر [[حدیث]] چنین است: {{عربی\|"حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ الْمَهْدِىّ..."}}. نخستین کتابی که از طرف علمای [[اهل سنت]] در [[حق]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} نگارش یافته، کتاب "صاحب الزمان" است که آن را [[ابو العنبس]] کوفی نوشته است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۴۸.</ref>.

	==صاحب الزمان در درسنامه==		== صاحب الزمان در درسنامه ==
	*یکی از [[القاب حضرت مهدی]]{{ع}} "صاحب الزمان" است. این [[لقب]] اگرچه در متن [[روایات]] به ندرت ذکر شده است؛ ولی در زبان [[راویان]] و [[اصحاب]] و [[شیعیان]]، فراوان مورد استفاده قرار گرفته است<ref>کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|"... وَ آخِرُهُمُ اَلْقَائِمُ بِالْحَقِّ، بَقِيَّةُ اَللَّهِ فِي اَلْأَرْضِ، وَ صَاحِبُ اَلزَّمَانِ"}}<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳.</ref>؛ "و آخرین آنها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة الله]] در [[زمین]] و صاحب الزمان است". [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[نقل]] کرده است: {{متن حدیث\|"وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَلْقَى اَللَّهَ وَ قَدْ كَمُلَ إِيمَانُهُ وَ حَسُنَ إِسْلاَمُهُ فَلْيُوَالِ اَلْحُجَّةَ صَاحِبَ اَلزَّمَانِ اَلْقَائِمَ اَلْمُنْتَظَرَ اَلْمَهْدِيَّ..."}}<ref>شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>؛ "هر آن کس که [[دوست]] دارد [[خداوند]] را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجت]]، صاحب الزمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد". اگرچه هریک از [[ائمه]]{{عم}}، [[صاحب]] زمان خویش‌اند؛ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[حضرت مهدی]]{{ع}} و اینکه مدت زمانی بیشتر از بقیه [[ائمه]]{{عم}} [[زندگی]] کرده است، ایشان بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۵، ۲۲۶.</ref>.		* یکی از [[القاب حضرت مهدی]] {{ع}} "صاحب الزمان" است. این [[لقب]] اگرچه در متن [[روایات]] به ندرت ذکر شده است؛ ولی در زبان [[راویان]] و [[اصحاب]] و [[شیعیان]]، فراوان مورد استفاده قرار گرفته است<ref>کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|"... وَ آخِرُهُمُ اَلْقَائِمُ بِالْحَقِّ، بَقِيَّةُ اَللَّهِ فِي اَلْأَرْضِ، وَ صَاحِبُ اَلزَّمَانِ"}}<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳.</ref>؛ "و آخرین آنها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة الله]] در [[زمین]] و صاحب الزمان است". [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: {{متن حدیث\|"وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَلْقَى اَللَّهَ وَ قَدْ كَمُلَ إِيمَانُهُ وَ حَسُنَ إِسْلاَمُهُ فَلْيُوَالِ اَلْحُجَّةَ صَاحِبَ اَلزَّمَانِ اَلْقَائِمَ اَلْمُنْتَظَرَ اَلْمَهْدِيَّ..."}}<ref>شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>؛ "هر آن کس که [[دوست]] دارد [[خداوند]] را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجت]]، صاحب الزمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد". اگرچه هریک از [[ائمه]] {{عم}}، [[صاحب]] زمان خویش‌اند؛ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[حضرت مهدی]] {{ع}} و اینکه مدت زمانی بیشتر از بقیه [[ائمه]] {{عم}} [[زندگی]] کرده است، ایشان بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۵، ۲۲۶.</ref>.
	==صاحب الزمان در فرهنگنامه آخرالزمان==		== صاحب الزمان در فرهنگنامه آخرالزمان ==
	*به معنی فرمانرواو [[حکمران]] [[الهی]] است که در زمان خود از سوی [[خداوند]] معین شده است. در روایتی [[امام رضا]]{{ع}} فرمود: پیش از آن‌که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] نماید، جایز نیست که کسی نام مخفی [[حضرت مهدی]]{{ع}} ([[محمد]]) را ببرد، بلکه اگر با [[القاب]] مختلف مثل صاحب‌ الزمان و [[صاحب الرجعة]] از او یاد کنند، جایز خواهد بود، تا [[دشمنان]] او را نشناسند. [[صاحب الرجعة]] یعنی امامی که در زمان او بسیاری از [[مردم]] دوباره زنده خواهند شد و به [[دنیا]] بازخواهند گشت و او کسی است که دوباره پس از [[مرگ]] [[رجعت]] خواهد کرد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۹.</ref>.		* به معنی فرمانرواو [[حکمران]] [[الهی]] است که در زمان خود از سوی [[خداوند]] معین شده است. در روایتی [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: پیش از آن‌که [[حضرت قائم]] {{ع}} [[قیام]] نماید، جایز نیست که کسی نام مخفی [[حضرت مهدی]] {{ع}} ([[محمد]]) را ببرد، بلکه اگر با [[القاب]] مختلف مثل صاحب‌ الزمان و [[صاحب الرجعة]] از او یاد کنند، جایز خواهد بود، تا [[دشمنان]] او را نشناسند. [[صاحب الرجعة]] یعنی امامی که در زمان او بسیاری از [[مردم]] دوباره زنده خواهند شد و به [[دنیا]] بازخواهند گشت و او کسی است که دوباره پس از [[مرگ]] [[رجعت]] خواهد کرد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۹.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:08:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۳:		خط ۳:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، [[راویان]] و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷</ref>.		*از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، [[راویان]] و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷</ref>.
	*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{عربی\|" وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏ ‏‏‏‏"}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳</ref>.		* [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{عربی\|" وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏ ‏‏‏‏"}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳</ref>.
	*[[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{عربی\|" مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي‏‏‏ ‏‏‏‏"}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.		* [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{عربی\|" مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي‏‏‏ ‏‏‏‏"}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.
	*هریک از [[امامان]]{{عم}}، [[صاحب]] زمان خویشند؛ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ و این‏که مدت زمانی بیش‏تر از سایر [[امامان]]{{عم}} زندگی کرده است، آن حضرت بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است <ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵.</ref>.		*هریک از [[امامان]]{{عم}}، [[صاحب]] زمان خویشند؛ ولی به اعتبار [[طول عمر]] فراوان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ و این‏که مدت زمانی بیش‏تر از سایر [[امامان]]{{عم}} زندگی کرده است، آن حضرت بیشتر به این [[لقب]] شهرت یافته است <ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵.</ref>.

خط ۳۵:		خط ۳۵:
	[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]		[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}}'

2022-05-31T05:07:51Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

	[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]		[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام مهدی]]

Heydari: جایگزینی متن - '{{پرسمان القاب امام مهدی}}' به '== پرسش‌های وابسته == {{پرسمان القاب امام مهدی}}'

2021-12-30T15:24:25Z

جایگزینی متن - '{{پرسمان القاب امام مهدی}}' به '== پرسش‌های وابسته == {{پرسمان القاب امام مهدی}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۴
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	*به معنی فرمانرواو [[حکمران]] [[الهی]] است که در زمان خود از سوی [[خداوند]] معین شده است. در روایتی [[امام رضا]]{{ع}} فرمود: پیش از آن‌که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] نماید، جایز نیست که کسی نام مخفی [[حضرت مهدی]]{{ع}} ([[محمد]]) را ببرد، بلکه اگر با [[القاب]] مختلف مثل صاحب‌ الزمان و [[صاحب الرجعة]] از او یاد کنند، جایز خواهد بود، تا [[دشمنان]] او را نشناسند. [[صاحب الرجعة]] یعنی امامی که در زمان او بسیاری از [[مردم]] دوباره زنده خواهند شد و به [[دنیا]] بازخواهند گشت و او کسی است که دوباره پس از [[مرگ]] [[رجعت]] خواهد کرد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۹.</ref>.		*به معنی فرمانرواو [[حکمران]] [[الهی]] است که در زمان خود از سوی [[خداوند]] معین شده است. در روایتی [[امام رضا]]{{ع}} فرمود: پیش از آن‌که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] نماید، جایز نیست که کسی نام مخفی [[حضرت مهدی]]{{ع}} ([[محمد]]) را ببرد، بلکه اگر با [[القاب]] مختلف مثل صاحب‌ الزمان و [[صاحب الرجعة]] از او یاد کنند، جایز خواهد بود، تا [[دشمنان]] او را نشناسند. [[صاحب الرجعة]] یعنی امامی که در زمان او بسیاری از [[مردم]] دوباره زنده خواهند شد و به [[دنیا]] بازخواهند گشت و او کسی است که دوباره پس از [[مرگ]] [[رجعت]] خواهد کرد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۹.</ref>.

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان القاب امام مهدی}}		{{پرسمان القاب امام مهدی}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، [[راویان]] و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷.</ref>.		از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ "[[صاحب]] الزّمان" است. این [[لقب]]، در متن [[روایات]] کمتر ذکر شده است؛ ولی در سخن [[یاران]]، راویان و [[شیعیان]]، فراوان به کار رفته است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱ و ص ۲۷۱، ح ۲۳۷.</ref>.
	# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{متن حدیث\|وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "و آخرین آن‏ها [[قائم]] به [[حق]]، [[بقیة اللّه]] در [[زمین]] و [[صاحب]] الزّمان است<ref> {{متن حدیث\|وَ آخِرُهُمُ‏ الْقَائِمُ‏ بِالْحَقِ‏ بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ صَاحِبُ‏ الزَّمَان‏‏‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۴۲، ح ۲۳.</ref>.
	# [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{متن حدیث\|مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۵، ۲۲۶.</ref>		# [[فضل بن شاذان]] در کتاب [[فضایل]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده است: "هرکس [[دوست]] دارد [[خداوند]] سبحانه و تعالی را در حال کمال [[ایمان]] و [[حسن]] [[اسلام]] [[ملاقات]] کند، پس باید [[حجّت]]، [[صاحب]] الزّمان، [[قائم]]، [[منتظر]] و [[مهدی]] را [[دوست]] داشته باشد"<ref>{{متن حدیث\|مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَلْقَى‏ اللَّهَ‏ وَ قَدْ كَمُلَ‏ إِيمَانُهُ‏ وَ حَسُنَ‏ إِسْلَامُهُ‏ فَلْيُوَالِ‏ الْحُجَّةَ صَاحِبَ‏ الزَّمَانِ‏ الْقَائِمَ‏ الْمُنْتَظَرَ الْمَهْدِي}}، شاذان بن جبرئیل، الفضایل، ص ۱۶۶.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۸۴ - ۲۸۵؛ [[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ص۲۲۵، ۲۲۶.</ref>
	# در زیارتی که هر روز بعد از [[نماز ~~صبح]]،~~ [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ...}}.		# در زیارتی که هر روز بعد از نماز صبح، [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آن [[زیارت]] می‌شود آمده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ...}}.
	# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ...}}، کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: یعنی: زود است که ششمین فرزند من [[غایب]] شود و او [[دوازدهمین امام]] [[هدایتگر]] بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} است که نخستین ایشان، [[امیر مؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و آخر آن‌ها، [[قائم]] به [[حق]]، بقیه [[خدا]] در [[زمین]] و [[صاحب]] زمان است<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ الْغَيْبَةَ سَتَقَعُ بِالسَّادِسِ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ...}}، کمال الدین، باب ۳۳، ص ۳۴۲.</ref>.