صبر در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۹

2026-04-26T07:59:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = صبر		\| موضوع مرتبط = صبر
	\| عنوان مدخل = صبر		\| عنوان مدخل = صبر
	\| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در نهج البلاغه]] - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]] - [[صبر در معارف و سیره امام حسن]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در معارف و سیره امام باقر]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در نهج البلاغه]] - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]] - [[صبر در معارف و سیره امام حسن]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در معارف و سیره امام باقر]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در عرفان اسلامی]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مقدمه */

2025-12-10T06:23:13Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۹:		خط ۹:
	[[صبر]]، به معنای [[خویشتن‌داری]] همراه با نوعی [[دشواری]] و [[سختی]] است. صبر را می‌توان مصدر و سرچشمه بسیاری از [[فضایل اخلاقی]] دانست. صبر در برابر [[تمایلات نفسانی]]، [[آدمی]] را [[عفیف]] می‌سازد، در دشواری‌های کمرشکن [[جهاد]]، [[شجاعت]] می‌آفریند و.... بنابراین، می‌توان گفت صبر، هم خود یک [[فضیلت اخلاقی]] است و هم خاستگاه بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر.		[[صبر]]، به معنای [[خویشتن‌داری]] همراه با نوعی [[دشواری]] و [[سختی]] است. صبر را می‌توان مصدر و سرچشمه بسیاری از [[فضایل اخلاقی]] دانست. صبر در برابر [[تمایلات نفسانی]]، [[آدمی]] را [[عفیف]] می‌سازد، در دشواری‌های کمرشکن [[جهاد]]، [[شجاعت]] می‌آفریند و.... بنابراین، می‌توان گفت صبر، هم خود یک [[فضیلت اخلاقی]] است و هم خاستگاه بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر.

	[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] تشبیه کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. راحتی و آسودگی [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از بیهوده‌گویی را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت - جوادی (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ~~ج۴،~~ ص ۲۳۰.</ref>		[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] تشبیه کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. راحتی و آسودگی [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از بیهوده‌گویی را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت - جوادی (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۴]]، ص ۲۳۰.</ref>

	==[[صبر]] و [[استقامت]]==		==[[صبر]] و [[استقامت]]==

Bahmani در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۲

2025-12-10T06:22:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	==[[صبر]] و [[استقامت]]==		==[[صبر]] و [[استقامت]]==
	یکی از معیارهای [[شایسته‌سالاری]] و شایستگی «صبر و استقامت» در راه [[هدف]]» است؛ یعنی کسی که در راه رسیدن به اهداف مقاوم‌تر است، نسبت به افرادی که فاقد این ویژگی می‌باشند، از شایستگی بیش‌تری برخوردار است. بر همین اساس است که [[حضرت علی]]{{ع}} صبر را یکی از بزرگ‌ترین عوامل برای رسیدن به [[خواسته‌ها]] و اهداف می‌داند: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ فِي الْأُمُورِ بِمَنْزِلَةِ الرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ فَإِذَا فَارَقَ الرَّأْسُ الْجَسَدَ فَسَدَ الْجَسَدُ وَ إِذَا فَارَقَ الصَّبْرُ الْأُمُورَ فَسَدَتِ الْأُمُورُ}}<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۲، ص۱۵۵۸.</ref>؛ «نقش صبر در [[کارها]] همچون نقش سر در بدن است. همان‌گونه که با جدا شدن سر از بدن، بدن [[فاسد]] می‌شود، وقتی صبر را از کارها جدا کنیم کارها تباه می‌شوند».		یکی از معیارهای [[شایسته‌سالاری]] و شایستگی «صبر و استقامت» در راه [[هدف]]» است؛ یعنی کسی که در راه رسیدن به اهداف مقاوم‌تر است، نسبت به افرادی که فاقد این ویژگی می‌باشند، از شایستگی بیش‌تری برخوردار است. بر همین اساس است که [[حضرت علی]]{{ع}} صبر را یکی از بزرگ‌ترین عوامل برای رسیدن به [[خواسته‌ها]] و اهداف می‌داند: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ فِي الْأُمُورِ بِمَنْزِلَةِ الرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ فَإِذَا فَارَقَ الرَّأْسُ الْجَسَدَ فَسَدَ الْجَسَدُ وَ إِذَا فَارَقَ الصَّبْرُ الْأُمُورَ فَسَدَتِ الْأُمُورُ}}<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۲، ص۱۵۵۸.</ref>؛ «نقش صبر در [[کارها]] همچون نقش سر در بدن است. همان‌گونه که با جدا شدن سر از بدن، بدن [[فاسد]] می‌شود، وقتی صبر را از کارها جدا کنیم کارها تباه می‌شوند».
	[[حضرت عیسی]] نیز می‌فرماید: {{متن حدیث\|إِنَّكُمْ لَا تُدْرِكُونَ مَا تُحِبُّونَ إِلَّا بِصَبْرِكُمْ عَلَى مَا تَكْرَهُونَ}}<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۲، ص۱۵۵۶.</ref>؛
	«تحقیقاً شما نمی‌توانید به آنچه [[دوست]] دارید برسید، مگر در صورتی که بر آنچه دوست ندارید [[صبر]] و [[مقاومت]] کنید». همان‌گونه که ملاحظه می‌شود، بر اساس این دو [[حدیث]]، صبر و [[استقامت]] از بزرگ‌ترین عواملی است که به وسیله آن می‌توان [[کارها]] را به سرانجام رساند و به اهداف فردی، سازمانی و [[اجتماعی]] دست یافت و کسانی که از این ویژگی برخوردار باشند، [[شایستگی]] بیش‌تری دارند.

	بر اساس همین معیار است که می‌توان گفت: [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[خداوند بزرگ]] [[شایسته‌ترین]] [[مدیر]] در [[تاریخ]] [[بشر]] تلقی می‌شود؛ زیرا او مقاوم‌ترین مدیر در طول تاریخ [[جامعه انسانی]] است؛ چنان که آن حضرت در پاسخ عمویش [[ابوطالب]] که خواسته [[مردم قریش]] را - مبنی بر اینکه محمد باید از [[تبلیغ دین]] جدید دست بردارد - به او [[ابلاغ]] کرده بود، فرمود: «عمو [[جان]]! به [[خدا]] [[سوگند]]، هر گاه [[آفتاب]] را در دست راست من، و ماه را در دست چپ من قرار دهند (یعنی [[سلطنت]] تمام عالم را در [[اختیار]] من گذارند) که از [[تبلیغ]] [[آیین]] و تعقیب [[هدف]] خود دست بردارم، هرگز برنمی‌دارم و هدف خود را تعقیب می‌کنم تا بر [[مشکلات]] فائق آیم، و به مقصد نهایی برسم؛ و یا در طریق هدف جان بسپارم»<ref>سبحانی، جعفر، فروغ ابدیت، ج۱، ص۲۶۸.</ref>. به [[یقین]] می‌توان گفت:		[[حضرت عیسی]] نیز می‌فرماید: {{متن حدیث\|إِنَّكُمْ لَا تُدْرِكُونَ مَا تُحِبُّونَ إِلَّا بِصَبْرِكُمْ عَلَى مَا تَكْرَهُونَ}}<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۲، ص۱۵۵۶.</ref>؛ «تحقیقاً شما نمی‌توانید به آنچه [[دوست]] دارید برسید، مگر در صورتی که بر آنچه دوست ندارید [[صبر]] و [[مقاومت]] کنید». همان‌گونه که ملاحظه می‌شود، بر اساس این دو [[حدیث]]، صبر و [[استقامت]] از بزرگ‌ترین عواملی است که به وسیله آن می‌توان [[کارها]] را به سرانجام رساند و به اهداف فردی، سازمانی و [[اجتماعی]] دست یافت و کسانی که از این ویژگی برخوردار باشند، شایستگی بیش‌تری دارند.

			بر اساس همین معیار است که می‌توان گفت: [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[خداوند بزرگ]] شایسته‌ترین [[مدیر]] در [[تاریخ]] [[بشر]] تلقی می‌شود؛ زیرا او مقاوم‌ترین مدیر در طول تاریخ [[جامعه انسانی]] است؛ چنان که آن حضرت در پاسخ عمویش [[ابوطالب]] که خواسته [[مردم قریش]] را - مبنی بر اینکه محمد باید از [[تبلیغ دین]] جدید دست بردارد - به او [[ابلاغ]] کرده بود، فرمود: «عمو [[جان]]! به [[خدا]] [[سوگند]]، هر گاه [[آفتاب]] را در دست راست من، و ماه را در دست چپ من قرار دهند (یعنی [[سلطنت]] تمام عالم را در [[اختیار]] من گذارند) که از [[تبلیغ]] [[آیین]] و تعقیب [[هدف]] خود دست بردارم، هرگز برنمی‌دارم و هدف خود را تعقیب می‌کنم تا بر [[مشکلات]] فائق آیم، و به مقصد نهایی برسم؛ و یا در طریق هدف جان بسپارم»<ref>سبحانی، جعفر، فروغ ابدیت، ج۱، ص۲۶۸.</ref>. به [[یقین]] می‌توان گفت:
	اگر مقاومت و [[هدفمندی]] پیامبر اکرم{{صل}} و پشت‌گرمی [[حضرت خدیجه]] و [[همکاری]] [[صادقانه]] و فداکارانه [[حضرت علی]]{{ع}} در اوایل [[ظهور اسلام]] نبود، [[اسلام]] پا نمی‌گرفت و به فتح‌های بزرگ دست نمی‌یافت.		اگر مقاومت و [[هدفمندی]] پیامبر اکرم{{صل}} و پشت‌گرمی [[حضرت خدیجه]] و [[همکاری]] [[صادقانه]] و فداکارانه [[حضرت علی]]{{ع}} در اوایل [[ظهور اسلام]] نبود، [[اسلام]] پا نمی‌گرفت و به فتح‌های بزرگ دست نمی‌یافت.

	[[آیت‌الله مکارم شیرازی]] می‌فرماید: «برای انجام کارهای مهم اجتماعی، مخصوصاً ایجاد یک [[انقلاب]] وسیع و گسترده در تمام [[شئون ~~زندگی]]،~~ قبل از هر چیزی یک نیروی [[صبور]] و مصمم [[انسانی]] لازم است که با [[اعتقاد]] [[راسخ]]، و [[آگاهی]] کامل، و تعلیمات لازم [[فکری]] و [[فرهنگی]]، و پرورش‌های [[اخلاقی]]، برای این کار ساخته شده باشد. و این دقیقاً کاری بود که [[پیغمبر اسلام]]{{صل}}، در [[مکه]] در سال‌های نخستین [[بعثت]]، بلکه در تمام دوران عمرش انجام داد، و به همین دلیل و به خاطر وجود همین زیر بنای محکم، نهال [[اسلام]] به سرعت نمو کرد، و جوانه زد، و شاخ و برگ آورد»<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۲۰۹.</ref>.		[[آیت‌الله مکارم شیرازی]] می‌فرماید: «برای انجام کارهای مهم اجتماعی، مخصوصاً ایجاد یک [[انقلاب]] وسیع و گسترده در تمام شئون زندگی، قبل از هر چیزی یک نیروی صبور و مصمم [[انسانی]] لازم است که با [[اعتقاد]] [[راسخ]]، و [[آگاهی]] کامل، و تعلیمات لازم [[فکری]] و [[فرهنگی]]، و پرورش‌های [[اخلاقی]]، برای این کار ساخته شده باشد. و این دقیقاً کاری بود که [[پیغمبر اسلام]]{{صل}}، در [[مکه]] در سال‌های نخستین [[بعثت]]، بلکه در تمام دوران عمرش انجام داد، و به همین دلیل و به خاطر وجود همین زیر بنای محکم، نهال [[اسلام]] به سرعت نمو کرد، و جوانه زد، و شاخ و برگ آورد»<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۲۰۹.</ref>.
	علاوه بر [[آیات]] و [[روایات]]، از [[سیره عملی]] [[انبیا]] و [[اولیا]] نیز این [[حقیقت]] آشکار می‌شود که یکی از معیارهای ~~[[شایستگی]]،~~ [[صبر]] و [[مقاومت]] در برابر [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] است. کسانی که این ویژگی را دارا باشند نسبت به کسانی که فاقد آن هستند، از شایستگی بیش‌تری برخوردار بوده و در بحران‌ها و تحولات [[پیروز]] و سربلند از صحنه بیرون می‌آیند.<ref>[[امید چناری\|چناری، امید]]، [[وظایف نهادهای حاکمیتی در قبال مفاسد اقتصادی (کتاب)\|وظایف نهادهای حاکمیتی در قبال مفاسد اقتصادی]] ص ۱۶۰.</ref>
			علاوه بر [[آیات]] و [[روایات]]، از سیره عملی [[انبیا]] و [[اولیا]] نیز این [[حقیقت]] آشکار می‌شود که یکی از معیارهای شایستگی، [[صبر]] و [[مقاومت]] در برابر [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] است. کسانی که این ویژگی را دارا باشند نسبت به کسانی که فاقد آن هستند، از شایستگی بیش‌تری برخوردار بوده و در بحران‌ها و تحولات [[پیروز]] و سربلند از صحنه بیرون می‌آیند<ref>[[امید چناری\|چناری، امید]]، [[وظایف نهادهای حاکمیتی در قبال مفاسد اقتصادی (کتاب)\|وظایف نهادهای حاکمیتی در قبال مفاسد اقتصادی]] ص ۱۶۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۵

2025-01-12T07:35:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۵
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = صبر		\| موضوع مرتبط = صبر
	\| عنوان مدخل = صبر		\| عنوان مدخل = صبر
	\| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در نهج البلاغه]] - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]] - [[صبر در معارف و سیره امام حسن]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در نهج البلاغه]] - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]] - [[صبر در معارف و سیره امام حسن]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در معارف و سیره امام باقر]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۰

2024-10-12T06:40:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = صبر		\| موضوع مرتبط = صبر
	\| عنوان مدخل = صبر		\| عنوان مدخل = صبر
	\| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در ~~فقه اسلامی~~]] - [[صبر در ~~نهج البلاغه~~]] - [[صبر در ~~اخلاق~~ اسلامی]] - [[صبر در ~~معارف مهدویت~~]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره ~~حسینی~~]] - [[صبر در ~~فقه سیاسی~~]] - [[صبر در معارف ~~دعا~~ و ~~زیارات~~]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در ~~سیره معصوم~~]] - [[صبر در ~~جامعه‌شناسی اسلامی~~]] - [[صبر در ~~خانواده~~]] - [[صبر در ~~معارف و سیره فاطمی~~]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در نهج البلاغه]] - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]] - [[صبر در معارف و سیره امام حسن]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Jaafari: /* منابع */

2023-12-12T08:09:07Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] تشبیه کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. راحتی و آسودگی [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از بیهوده‌گویی را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت - جوادی (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۲۳۰.</ref>		[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] تشبیه کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. راحتی و آسودگی [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از بیهوده‌گویی را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت - جوادی (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۲۳۰.</ref>

			==[[صبر]] و [[استقامت]]==
			یکی از معیارهای [[شایسته‌سالاری]] و شایستگی «صبر و استقامت» در راه [[هدف]]» است؛ یعنی کسی که در راه رسیدن به اهداف مقاوم‌تر است، نسبت به افرادی که فاقد این ویژگی می‌باشند، از شایستگی بیش‌تری برخوردار است. بر همین اساس است که [[حضرت علی]]{{ع}} صبر را یکی از بزرگ‌ترین عوامل برای رسیدن به [[خواسته‌ها]] و اهداف می‌داند: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ فِي الْأُمُورِ بِمَنْزِلَةِ الرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ فَإِذَا فَارَقَ الرَّأْسُ الْجَسَدَ فَسَدَ الْجَسَدُ وَ إِذَا فَارَقَ الصَّبْرُ الْأُمُورَ فَسَدَتِ الْأُمُورُ}}<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۲، ص۱۵۵۸.</ref>؛ «نقش صبر در [[کارها]] همچون نقش سر در بدن است. همان‌گونه که با جدا شدن سر از بدن، بدن [[فاسد]] می‌شود، وقتی صبر را از کارها جدا کنیم کارها تباه می‌شوند».
			[[حضرت عیسی]] نیز می‌فرماید: {{متن حدیث\|إِنَّكُمْ لَا تُدْرِكُونَ مَا تُحِبُّونَ إِلَّا بِصَبْرِكُمْ عَلَى مَا تَكْرَهُونَ}}<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۲، ص۱۵۵۶.</ref>؛
			«تحقیقاً شما نمی‌توانید به آنچه [[دوست]] دارید برسید، مگر در صورتی که بر آنچه دوست ندارید [[صبر]] و [[مقاومت]] کنید». همان‌گونه که ملاحظه می‌شود، بر اساس این دو [[حدیث]]، صبر و [[استقامت]] از بزرگ‌ترین عواملی است که به وسیله آن می‌توان [[کارها]] را به سرانجام رساند و به اهداف فردی، سازمانی و [[اجتماعی]] دست یافت و کسانی که از این ویژگی برخوردار باشند، [[شایستگی]] بیش‌تری دارند.

			بر اساس همین معیار است که می‌توان گفت: [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[خداوند بزرگ]] [[شایسته‌ترین]] [[مدیر]] در [[تاریخ]] [[بشر]] تلقی می‌شود؛ زیرا او مقاوم‌ترین مدیر در طول تاریخ [[جامعه انسانی]] است؛ چنان که آن حضرت در پاسخ عمویش [[ابوطالب]] که خواسته [[مردم قریش]] را - مبنی بر اینکه محمد باید از [[تبلیغ دین]] جدید دست بردارد - به او [[ابلاغ]] کرده بود، فرمود: «عمو [[جان]]! به [[خدا]] [[سوگند]]، هر گاه [[آفتاب]] را در دست راست من، و ماه را در دست چپ من قرار دهند (یعنی [[سلطنت]] تمام عالم را در [[اختیار]] من گذارند) که از [[تبلیغ]] [[آیین]] و تعقیب [[هدف]] خود دست بردارم، هرگز برنمی‌دارم و هدف خود را تعقیب می‌کنم تا بر [[مشکلات]] فائق آیم، و به مقصد نهایی برسم؛ و یا در طریق هدف جان بسپارم»<ref>سبحانی، جعفر، فروغ ابدیت، ج۱، ص۲۶۸.</ref>. به [[یقین]] می‌توان گفت:
			اگر مقاومت و [[هدفمندی]] پیامبر اکرم{{صل}} و پشت‌گرمی [[حضرت خدیجه]] و [[همکاری]] [[صادقانه]] و فداکارانه [[حضرت علی]]{{ع}} در اوایل [[ظهور اسلام]] نبود، [[اسلام]] پا نمی‌گرفت و به فتح‌های بزرگ دست نمی‌یافت.

			[[آیت‌الله مکارم شیرازی]] می‌فرماید: «برای انجام کارهای مهم اجتماعی، مخصوصاً ایجاد یک [[انقلاب]] وسیع و گسترده در تمام [[شئون زندگی]]، قبل از هر چیزی یک نیروی [[صبور]] و مصمم [[انسانی]] لازم است که با [[اعتقاد]] [[راسخ]]، و [[آگاهی]] کامل، و تعلیمات لازم [[فکری]] و [[فرهنگی]]، و پرورش‌های [[اخلاقی]]، برای این کار ساخته شده باشد. و این دقیقاً کاری بود که [[پیغمبر اسلام]]{{صل}}، در [[مکه]] در سال‌های نخستین [[بعثت]]، بلکه در تمام دوران عمرش انجام داد، و به همین دلیل و به خاطر وجود همین زیر بنای محکم، نهال [[اسلام]] به سرعت نمو کرد، و جوانه زد، و شاخ و برگ آورد»<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۲۰۹.</ref>.
			علاوه بر [[آیات]] و [[روایات]]، از [[سیره عملی]] [[انبیا]] و [[اولیا]] نیز این [[حقیقت]] آشکار می‌شود که یکی از معیارهای [[شایستگی]]، [[صبر]] و [[مقاومت]] در برابر [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] است. کسانی که این ویژگی را دارا باشند نسبت به کسانی که فاقد آن هستند، از شایستگی بیش‌تری برخوردار بوده و در بحران‌ها و تحولات [[پیروز]] و سربلند از صحنه بیرون می‌آیند.<ref>[[امید چناری\|چناری، امید]]، [[وظایف نهادهای حاکمیتی در قبال مفاسد اقتصادی (کتاب)\|وظایف نهادهای حاکمیتی در قبال مفاسد اقتصادی]] ص ۱۶۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368102.jpg\|22px]] [[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت - جوادی (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۴''']]		# [[پرونده:1368102.jpg\|22px]] [[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت - جوادی (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۴''']]
			# [[پرونده:IM010641.jpg\|22px]] [[امید چناری\|چناری، امید]]، [[وظایف نهادهای حاکمیتی در قبال مفاسد اقتصادی (کتاب)\|'''وظایف نهادهای حاکمیتی در قبال مفاسد اقتصادی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۴

2023-07-18T09:34:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۹:		خط ۹:
	[[صبر]]، به معنای [[خویشتن‌داری]] همراه با نوعی [[دشواری]] و [[سختی]] است. صبر را می‌توان مصدر و سرچشمه بسیاری از [[فضایل اخلاقی]] دانست. صبر در برابر [[تمایلات نفسانی]]، [[آدمی]] را [[عفیف]] می‌سازد، در دشواری‌های کمرشکن [[جهاد]]، [[شجاعت]] می‌آفریند و.... بنابراین، می‌توان گفت صبر، هم خود یک [[فضیلت اخلاقی]] است و هم خاستگاه بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر.		[[صبر]]، به معنای [[خویشتن‌داری]] همراه با نوعی [[دشواری]] و [[سختی]] است. صبر را می‌توان مصدر و سرچشمه بسیاری از [[فضایل اخلاقی]] دانست. صبر در برابر [[تمایلات نفسانی]]، [[آدمی]] را [[عفیف]] می‌سازد، در دشواری‌های کمرشکن [[جهاد]]، [[شجاعت]] می‌آفریند و.... بنابراین، می‌توان گفت صبر، هم خود یک [[فضیلت اخلاقی]] است و هم خاستگاه بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر.

	[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] تشبیه کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. راحتی و آسودگی [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از بیهوده‌گویی را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۲۳۰.</ref>		[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] تشبیه کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. راحتی و آسودگی [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از بیهوده‌گویی را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت - جوادی (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۲۳۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368102.jpg\|22px]] [[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۴''']]		# [[پرونده:1368102.jpg\|22px]] [[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت - جوادی (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۴''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2023-05-02T08:10:12Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۹:		خط ۹:
	[[صبر]]، به معنای [[خویشتن‌داری]] همراه با نوعی [[دشواری]] و [[سختی]] است. صبر را می‌توان مصدر و سرچشمه بسیاری از [[فضایل اخلاقی]] دانست. صبر در برابر [[تمایلات نفسانی]]، [[آدمی]] را [[عفیف]] می‌سازد، در دشواری‌های کمرشکن [[جهاد]]، [[شجاعت]] می‌آفریند و.... بنابراین، می‌توان گفت صبر، هم خود یک [[فضیلت اخلاقی]] است و هم خاستگاه بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر.		[[صبر]]، به معنای [[خویشتن‌داری]] همراه با نوعی [[دشواری]] و [[سختی]] است. صبر را می‌توان مصدر و سرچشمه بسیاری از [[فضایل اخلاقی]] دانست. صبر در برابر [[تمایلات نفسانی]]، [[آدمی]] را [[عفیف]] می‌سازد، در دشواری‌های کمرشکن [[جهاد]]، [[شجاعت]] می‌آفریند و.... بنابراین، می‌توان گفت صبر، هم خود یک [[فضیلت اخلاقی]] است و هم خاستگاه بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر.

	[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] [[تشبیه]] کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. [[راحتی]] و [[آسودگی]] [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از [[بیهوده‌گویی]] را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۲۳۰.</ref>		[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] تشبیه کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. راحتی و آسودگی [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از بیهوده‌گویی را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۲۳۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۹

2023-05-02T08:09:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~فضیلت~~		\| موضوع مرتبط = صبر
	\| عنوان مدخل = صبر		\| عنوان مدخل = صبر
	\| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در نهج البلاغه]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]]		\| مداخل مرتبط = [[صبر در قرآن]] - [[صبر در حدیث]] - [[صبر در فقه اسلامی]] - [[صبر در نهج البلاغه]] - [[صبر در اخلاق اسلامی]] - [[صبر در معارف مهدویت]] - [[صبر در معارف و سیره نبوی]] - [[صبر در معارف و سیره علوی]] - [[صبر در معارف و سیره حسینی]] - [[صبر در فقه سیاسی]] - [[صبر در معارف دعا و زیارات]] - [[صبر در معارف و سیره سجادی]] - [[صبر در سیره معصوم]] - [[صبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[صبر در خانواده]] - [[صبر در معارف و سیره فاطمی]] - [[صبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:45:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[صبر]]، به معنای [[خویشتن‌داری]] همراه با نوعی [[دشواری]] و [[سختی]] است. صبر را می‌توان مصدر و سرچشمه بسیاری از [[فضایل اخلاقی]] دانست. صبر در برابر [[تمایلات نفسانی]]، [[آدمی]] را [[عفیف]] می‌سازد، در دشواری‌های کمرشکن [[جهاد]]، [[شجاعت]] می‌آفریند و.... بنابراین، می‌توان گفت صبر، هم خود یک [[فضیلت اخلاقی]] است و هم خاستگاه بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر.		[[صبر]]، به معنای [[خویشتن‌داری]] همراه با نوعی [[دشواری]] و [[سختی]] است. صبر را می‌توان مصدر و سرچشمه بسیاری از [[فضایل اخلاقی]] دانست. صبر در برابر [[تمایلات نفسانی]]، [[آدمی]] را [[عفیف]] می‌سازد، در دشواری‌های کمرشکن [[جهاد]]، [[شجاعت]] می‌آفریند و.... بنابراین، می‌توان گفت صبر، هم خود یک [[فضیلت اخلاقی]] است و هم خاستگاه بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر.

	[[امام علی]]{{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] [[تشبیه]] کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. [[راحتی]] و [[آسودگی]] [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از [[بیهوده‌گویی]] را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۲۳۰.</ref>		[[امام علی]] {{ع}} صبر را به سر [[ایمان]] [[تشبیه]] کرده و ایمان را - که خود کلید قفل [[سعادت]] است - بدون صبر ناپایدار دانسته‌اند: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ‌}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۸۲.</ref>. [[راحتی]] و [[آسودگی]] [[ابدی]] را در گرو پیشه کردن صبر در ایام کوتاه [[زندگی]] می‌دانند: {{متن حدیث\|صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.</ref>؛ و صبر از [[بیهوده‌گویی]] را - که [[صمت]] نامیده می‌شود-[[رستگاری]] و [[نجات]] می‌خوانند و آن را در حالت کلی، همان [[پیروزی]] - که [[انسان]] در تمنای آن است - می‌دانند و هشدار می‌دهند که [[عجله]] و رهاکردن عنان [[شهوت‌ها]]، خطری است که باید سخت از آن هراسید: {{متن حدیث\|الصَّبْرُ ظَفَرٌ الْعَجَلُ خَطَرٌ}}<ref>غررالحکم و دررالکلم، ج۱، ص۱۲.</ref>.<ref>[[محسن جوادی\|جوادی، محسن]]، [[سعادت (مقاله)\| مقاله «سعادت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۲۳۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==