صریم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

2022-10-17T19:35:32Z

جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	==حاصل تحقیق==		==حاصل تحقیق==
	«صریم» به معنی [[زمین]] سوخته غیر قابل رویش است. این واژه به عنوان صفت، برای [[باغی]] در [[قرآن]] به کار رفته؛ که در نه میلی صنعا. از شهرهای مهم یمن بوده است و «صنعا در جنوب [[غربی]] ~~شبه~~ [[جزیره عربستان]]، در ساحل شرقی بحر احمر است و [[جمعیت]] آن پیشتر ۲۵۰۰ تن بوده و مرکز صدور قهوه است». و پایتخت یمن شمالی است.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۴۰.</ref>		«صریم» به معنی [[زمین]] سوخته غیر قابل رویش است. این واژه به عنوان صفت، برای [[باغی]] در [[قرآن]] به کار رفته؛ که در نه میلی صنعا. از شهرهای مهم یمن بوده است و «صنعا در جنوب [[غربی]] [[شبه جزیره عربستان]]، در ساحل شرقی بحر احمر است و [[جمعیت]] آن پیشتر ۲۵۰۰ تن بوده و مرکز صدور قهوه است». و پایتخت یمن شمالی است.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۴۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۳

2022-10-10T05:53:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	== {{نبوت}}==		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = صریم		\| موضوع مرتبط = صریم

Jaafari در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۹

2022-10-10T05:49:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	== {{نبوت}}		== {{نبوت}}==
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = صریم		\| موضوع مرتبط = صریم

Jaafari در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۹

2022-10-10T05:49:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		== {{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = صریم
	\| عنوان مدخل = صریم		\| عنوان مدخل = [[صریم]]
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[صریم در قرآن]] - [[صریم در حدیث]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==جغرافیای [[صریم]]، در [[سوره مبارکه قلم]]==		==جغرافیای [[صریم]]، در [[سوره مبارکه قلم]]==
	{{متن قرآن\|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}<ref>«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قلم، آیه ۲۰.</ref>.		{{متن قرآن\|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}<ref>«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قلم، آیه ۲۰.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'برخی از علما و بزرگان' به 'برخی از دانشمندان'

2022-09-24T13:37:45Z

جایگزینی متن - 'برخی از علما و بزرگان' به 'برخی از دانشمندان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۷
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	برخی از دانشمندان، نیز می‌نویسند: «در این که باغ کجا بوده؟ در [[سرزمین یمن]]، در نزدیکی [[شهر]] بزرگ [[صنعا]]؟ و یا در [[سرزمین حبشه]]؟ یا در میان [[بنی اسرائیل]]، در [[سرزمین شام]] و یا [[طائف]]؟ [[گفتگو]] است، ولی مشهور همان [[یمن]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۳.</ref>.		برخی از دانشمندان، نیز می‌نویسند: «در این که باغ کجا بوده؟ در [[سرزمین یمن]]، در نزدیکی [[شهر]] بزرگ [[صنعا]]؟ و یا در [[سرزمین حبشه]]؟ یا در میان [[بنی اسرائیل]]، در [[سرزمین شام]] و یا [[طائف]]؟ [[گفتگو]] است، ولی مشهور همان [[یمن]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۳.</ref>.

	برخی از ~~علما و بزرگان~~ می‌نویسند: «انی الجارود، از [[حضرت]] [[ابی جعفر]]{{ع}} [[روایت]] کرد، که در ذیل [[آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref> فرمود: [[اهل مکه]] [[مبتلا]] شدند، به [[گرسنگی]]، همان طور، که صاحبان آن باغ مبتلا شدند و آن باغ، در [[دنیا]] در ناحیه یمن بود، در نه میلی صنعا قرار داشت و به آن [[رضوان]] می‌گفتند»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، ج۳۹، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۹.</ref>		برخی از دانشمندان می‌نویسند: «انی الجارود، از [[حضرت]] [[ابی جعفر]]{{ع}} [[روایت]] کرد، که در ذیل [[آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref> فرمود: [[اهل مکه]] [[مبتلا]] شدند، به [[گرسنگی]]، همان طور، که صاحبان آن باغ مبتلا شدند و آن باغ، در [[دنیا]] در ناحیه یمن بود، در نه میلی صنعا قرار داشت و به آن [[رضوان]] می‌گفتند»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، ج۳۹، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۹.</ref>

	==حاصل تحقیق==		==حاصل تحقیق==

Msadeq در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۴۶

2022-09-24T04:46:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۶
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل = صریم		\| عنوان مدخل = صریم
	\| مداخل مرتبط = ~~[[صریم در قرآن]] - [[صریم در حدیث]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==جغرافیای [[صریم]]، در [[سوره مبارکه قلم]]==		==جغرافیای [[صریم]]، در [[سوره مبارکه قلم]]==
	{{متن قرآن\|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}<ref>«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قلم، آیه ۲۰.</ref>.		{{متن قرآن\|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}<ref>«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قلم، آیه ۲۰.</ref>.

Msadeq در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۴۶

2022-09-24T04:46:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~صریم~~		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل = [[صریم]]		\| عنوان مدخل = صریم
	\| مداخل مرتبط = [[صریم در قرآن]] - [[صریم در حدیث]]		\| مداخل مرتبط = [[صریم در قرآن]] - [[صریم در حدیث]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
خط ۹:		خط ۹:
	==جغرافیای [[صریم]]، در [[سوره مبارکه قلم]]==		==جغرافیای [[صریم]]، در [[سوره مبارکه قلم]]==
	{{متن قرآن\|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}<ref>«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قلم، آیه ۲۰.</ref>.		{{متن قرآن\|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}<ref>«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قلم، آیه ۲۰.</ref>.

	[[آیه]] فوق بسیار مختصر و کوتاه است و به ظاهر، نام مکانی در آن [[مشاهده]] نمی‌شود، بلکه در آن صفتی ذکر شده و به [[باغی]] نسبت داده شده است و آن صفت سیاهی است.		[[آیه]] فوق بسیار مختصر و کوتاه است و به ظاهر، نام مکانی در آن [[مشاهده]] نمی‌شود، بلکه در آن صفتی ذکر شده و به [[باغی]] نسبت داده شده است و آن صفت سیاهی است.

	برای این که بهتر به مدلول آیه پی ببریم، ناچاریم به [[آیات]] پیش از آن [[رجوع]] کنیم، تا معنی آیه برای ما روشن گردد.		برای این که بهتر به مدلول آیه پی ببریم، ناچاریم به [[آیات]] پیش از آن [[رجوع]] کنیم، تا معنی آیه برای ما روشن گردد.

	از آیه ۱۷ تا ۳۳ این [[سوره مبارکه]]، مربوط به ذکر حادثه‌ای است؛ که برای صاحبان آن باغ هنگام چیدن میوه رخ داده و آن هم، بدین سبب بود، که میوه چینان، عبارت {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: «اگر خداوند بخواهد»» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> = {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}<ref>«اگر خداوند بخواهد» سوره بقره، آیه ۷۰.</ref> را نگفتند و قصد داشتند که [[فقرا]] و بینوایان را از میوه آن باغ، [[محروم]] کنند و [[خداوند]]، به [[کیفر]] آن [[شقاوت]]، باغ آنان را به ریگستانی سیاه تبدیل کرد و داستان آن به شرح زیر است:		از آیه ۱۷ تا ۳۳ این [[سوره مبارکه]]، مربوط به ذکر حادثه‌ای است؛ که برای صاحبان آن باغ هنگام چیدن میوه رخ داده و آن هم، بدین سبب بود، که میوه چینان، عبارت {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: «اگر خداوند بخواهد»» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> = {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}<ref>«اگر خداوند بخواهد» سوره بقره، آیه ۷۰.</ref> را نگفتند و قصد داشتند که [[فقرا]] و بینوایان را از میوه آن باغ، [[محروم]] کنند و [[خداوند]]، به [[کیفر]] آن [[شقاوت]]، باغ آنان را به ریگستانی سیاه تبدیل کرد و داستان آن به شرح زیر است:
	«پیرمردی باغی داشت و هیچ میوه‌ای از آن باغ داخل خانه‌اش نمی‌شد؛ مگر آنکه [[حق]] هر صاحب حقی را از آن می‌داد؛ بعد از آنکه از [[دنیا]] رفت، فرزندانش... [[طاغی]] و [[یاغی]] شده... به احدی از فقرای [[مسلمین]]، چیزی... نمی‌دادند... هم [[سوگند]] شدند، که هر وقت خواستند میوه بچینند، صبح زود بچینند و در این سوگند خود {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را هم نگفتند، [[خدای تعالی]] به خاطر این جرمشان مبتلاشان نمود و بین آنان و آن [[رزق]] حائل شد»<ref>محمدحسین طباطبایی، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، تفسیر المیزان، ج۳۹، ص۷۱-۷۰.</ref>.		«پیرمردی باغی داشت و هیچ میوه‌ای از آن باغ داخل خانه‌اش نمی‌شد؛ مگر آنکه [[حق]] هر صاحب حقی را از آن می‌داد؛ بعد از آنکه از [[دنیا]] رفت، فرزندانش... [[طاغی]] و [[یاغی]] شده... به احدی از فقرای [[مسلمین]]، چیزی... نمی‌دادند... هم [[سوگند]] شدند، که هر وقت خواستند میوه بچینند، صبح زود بچینند و در این سوگند خود {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را هم نگفتند، [[خدای تعالی]] به خاطر این جرمشان مبتلاشان نمود و بین آنان و آن [[رزق]] حائل شد»<ref>محمدحسین طباطبایی، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، تفسیر المیزان، ج۳۹، ص۷۱-۷۰.</ref>.

	موضوع تحقیق ما در این مقوله واژه صریم است و می‌خواهیم بدانیم؛ صریم یعنی چه؟<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۸.</ref>		موضوع تحقیق ما در این مقوله واژه صریم است و می‌خواهیم بدانیم؛ صریم یعنی چه؟<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۸.</ref>

	==صریم چیست؟==		==صریم چیست؟==
	در مورد واژه صریم، تعبیرات گوناگونی شده است؛ که ما به طور اختصار، با استفاده از منابع مهم، آنها را بیان می‌نماییم:		در مورد واژه صریم، تعبیرات گوناگونی شده است؛ که ما به طور اختصار، با استفاده از منابع مهم، آنها را بیان می‌نماییم:

	برخی [[پژوهشگران]] می‌نویسند: صریم، قسمتی از [[زمین]] است، که از ریگستان جدا شده.		برخی [[پژوهشگران]] می‌نویسند: صریم، قسمتی از [[زمین]] است، که از ریگستان جدا شده.
	پرفسور عباس مهرین [[شوشتری]]، در [[فرهنگ]] لغات [[قرآن]] می‌نویسد: [[صریم]] یعنی [[بریده]] و شکسته و باغ بی‌درخت و برخی از دانشمندان و بزرگان می‌نویسند: صریم به معنای درختی است که میوه‌اش را چیده باشند، بعضی گفته‌اند، به معنای شب بسیار تاریک است، بعضی دیگر گفته‌اند ریگستانی بریده از ریگستان دیگر است و در آن چیزی نمی‌روید و هیچ فایده‌ای ندارد.
			پرفسور [[عباس مهرین شوشتری]]، در [[فرهنگ لغات قرآن (کتاب)\|فرهنگ لغات قرآن]] می‌نویسد: [[صریم]] یعنی [[بریده]] و شکسته و باغ بی‌درخت و برخی از دانشمندان و بزرگان می‌نویسند: صریم به معنای درختی است که میوه‌اش را چیده باشند، بعضی گفته‌اند، به معنای شب بسیار تاریک است، بعضی دیگر گفته‌اند ریگستانی بریده از ریگستان دیگر است و در آن چیزی نمی‌روید و هیچ فایده‌ای ندارد.

	برخی از علما<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۵.</ref> چنین نقل می‌نمایند:		برخی از علما<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۵.</ref> چنین نقل می‌نمایند:
	«صریم از صرم به معنی قطع است و در اینجا [[آیه]] مورد تحقیق به معنی شب ظلمانی یا درخت بدون میوه یا خاکستر سیاه است».		«صریم از صرم به معنی قطع است و در اینجا [[آیه]] مورد تحقیق به معنی شب ظلمانی یا درخت بدون میوه یا خاکستر سیاه است».
خط ۲۶:		خط ۳۳:
	==صریم کجا است؟==		==صریم کجا است؟==
	برخی از نویسندگان، ذیل عنوان {{متن قرآن\|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref>، با استفاده از [[تفسیر صافی]] می‌نویسند: «{{متن قرآن\|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}، ده تن بودند، از [[بنی اسرائیل]]، [[بستانی]] در نه میلی [[صنعا]] داشتند: نگارنده [[معتقد]] است که چون در خلال این آیات، [[سوره قلم]] کلمه حرد که واژه [[یمنی]] است، به معنی قصد یا منع وجود دارد؛ می‌بایست واقعه، مربوط به [[یمن]] باشد و چون [[جنت]] به لفظ معرفه یعنی با ال ذکر شده مسلماً [[اهل مکه]] به آن آشنا بوده‌اند و شاید آشنا بودن آنان، موجب شده که از اشخاص جز در موارد استثنایی نام برده نشود»<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۵.</ref>.		برخی از نویسندگان، ذیل عنوان {{متن قرآن\|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref>، با استفاده از [[تفسیر صافی]] می‌نویسند: «{{متن قرآن\|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}، ده تن بودند، از [[بنی اسرائیل]]، [[بستانی]] در نه میلی [[صنعا]] داشتند: نگارنده [[معتقد]] است که چون در خلال این آیات، [[سوره قلم]] کلمه حرد که واژه [[یمنی]] است، به معنی قصد یا منع وجود دارد؛ می‌بایست واقعه، مربوط به [[یمن]] باشد و چون [[جنت]] به لفظ معرفه یعنی با ال ذکر شده مسلماً [[اهل مکه]] به آن آشنا بوده‌اند و شاید آشنا بودن آنان، موجب شده که از اشخاص جز در موارد استثنایی نام برده نشود»<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۵.</ref>.

	برخی از دانشمندان، نیز می‌نویسند: «در این که باغ کجا بوده؟ در [[سرزمین یمن]]، در نزدیکی [[شهر]] بزرگ [[صنعا]]؟ و یا در [[سرزمین حبشه]]؟ یا در میان [[بنی اسرائیل]]، در [[سرزمین شام]] و یا [[طائف]]؟ [[گفتگو]] است، ولی مشهور همان [[یمن]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۳.</ref>.		برخی از دانشمندان، نیز می‌نویسند: «در این که باغ کجا بوده؟ در [[سرزمین یمن]]، در نزدیکی [[شهر]] بزرگ [[صنعا]]؟ و یا در [[سرزمین حبشه]]؟ یا در میان [[بنی اسرائیل]]، در [[سرزمین شام]] و یا [[طائف]]؟ [[گفتگو]] است، ولی مشهور همان [[یمن]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۳.</ref>.

Wasity: /* حاصل تحقیق */

2022-09-22T08:45:53Z

حاصل تحقیق

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	==حاصل تحقیق==		==حاصل تحقیق==
	~~[[مریم]]~~ به معنی [[زمین]] سوخته غیر قابل رویش است. این واژه به عنوان صفت، برای [[باغی]] در [[قرآن]] به کار رفته؛ که در نه میلی صنعا. از شهرهای مهم یمن بوده است و «صنعا در جنوب [[غربی]] شبه [[جزیره عربستان]]، در ساحل شرقی بحر احمر است و [[جمعیت]] آن پیشتر ۲۵۰۰ تن بوده و مرکز صدور قهوه است». و پایتخت یمن شمالی است.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۴۰.</ref>		«صریم» به معنی [[زمین]] سوخته غیر قابل رویش است. این واژه به عنوان صفت، برای [[باغی]] در [[قرآن]] به کار رفته؛ که در نه میلی صنعا. از شهرهای مهم یمن بوده است و «صنعا در جنوب [[غربی]] شبه [[جزیره عربستان]]، در ساحل شرقی بحر احمر است و [[جمعیت]] آن پیشتر ۲۵۰۰ تن بوده و مرکز صدور قهوه است». و پایتخت یمن شمالی است.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۴۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

2022-09-22T08:38:26Z

جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	در مورد واژه صریم، تعبیرات گوناگونی شده است؛ که ما به طور اختصار، با استفاده از منابع مهم، آنها را بیان می‌نماییم:		در مورد واژه صریم، تعبیرات گوناگونی شده است؛ که ما به طور اختصار، با استفاده از منابع مهم، آنها را بیان می‌نماییم:
	برخی [[پژوهشگران]] می‌نویسند: صریم، قسمتی از [[زمین]] است، که از ریگستان جدا شده.		برخی [[پژوهشگران]] می‌نویسند: صریم، قسمتی از [[زمین]] است، که از ریگستان جدا شده.
	پرفسور عباس مهرین [[شوشتری]]، در [[فرهنگ]] لغات [[قرآن]] می‌نویسد: [[صریم]] یعنی [[بریده]] و شکسته و باغ بی‌درخت و برخی از ~~[[علما]]~~ و بزرگان می‌نویسند: صریم به معنای درختی است که میوه‌اش را چیده باشند، بعضی گفته‌اند، به معنای شب بسیار تاریک است، بعضی دیگر گفته‌اند ریگستانی بریده از ریگستان دیگر است و در آن چیزی نمی‌روید و هیچ فایده‌ای ندارد.		پرفسور عباس مهرین [[شوشتری]]، در [[فرهنگ]] لغات [[قرآن]] می‌نویسد: [[صریم]] یعنی [[بریده]] و شکسته و باغ بی‌درخت و برخی از دانشمندان و بزرگان می‌نویسند: صریم به معنای درختی است که میوه‌اش را چیده باشند، بعضی گفته‌اند، به معنای شب بسیار تاریک است، بعضی دیگر گفته‌اند ریگستانی بریده از ریگستان دیگر است و در آن چیزی نمی‌روید و هیچ فایده‌ای ندارد.
	برخی از علما<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۵.</ref> چنین نقل می‌نمایند:		برخی از علما<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۵.</ref> چنین نقل می‌نمایند:
	«صریم از صرم به معنی قطع است و در اینجا [[آیه]] مورد تحقیق به معنی شب ظلمانی یا درخت بدون میوه یا خاکستر سیاه است».		«صریم از صرم به معنی قطع است و در اینجا [[آیه]] مورد تحقیق به معنی شب ظلمانی یا درخت بدون میوه یا خاکستر سیاه است».
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	==صریم کجا است؟==		==صریم کجا است؟==
	برخی از نویسندگان، ذیل عنوان {{متن قرآن\|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref>، با استفاده از [[تفسیر صافی]] می‌نویسند: «{{متن قرآن\|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}، ده تن بودند، از [[بنی اسرائیل]]، [[بستانی]] در نه میلی [[صنعا]] داشتند: نگارنده [[معتقد]] است که چون در خلال این آیات، [[سوره قلم]] کلمه حرد که واژه [[یمنی]] است، به معنی قصد یا منع وجود دارد؛ می‌بایست واقعه، مربوط به [[یمن]] باشد و چون [[جنت]] به لفظ معرفه یعنی با ال ذکر شده مسلماً [[اهل مکه]] به آن آشنا بوده‌اند و شاید آشنا بودن آنان، موجب شده که از اشخاص جز در موارد استثنایی نام برده نشود»<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۵.</ref>.		برخی از نویسندگان، ذیل عنوان {{متن قرآن\|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref>، با استفاده از [[تفسیر صافی]] می‌نویسند: «{{متن قرآن\|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}، ده تن بودند، از [[بنی اسرائیل]]، [[بستانی]] در نه میلی [[صنعا]] داشتند: نگارنده [[معتقد]] است که چون در خلال این آیات، [[سوره قلم]] کلمه حرد که واژه [[یمنی]] است، به معنی قصد یا منع وجود دارد؛ می‌بایست واقعه، مربوط به [[یمن]] باشد و چون [[جنت]] به لفظ معرفه یعنی با ال ذکر شده مسلماً [[اهل مکه]] به آن آشنا بوده‌اند و شاید آشنا بودن آنان، موجب شده که از اشخاص جز در موارد استثنایی نام برده نشود»<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۵.</ref>.
	برخی از ~~[[علما]]،~~ نیز می‌نویسند: «در این که باغ کجا بوده؟ در [[سرزمین یمن]]، در نزدیکی [[شهر]] بزرگ [[صنعا]]؟ و یا در [[سرزمین حبشه]]؟ یا در میان [[بنی اسرائیل]]، در [[سرزمین شام]] و یا [[طائف]]؟ [[گفتگو]] است، ولی مشهور همان [[یمن]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۳.</ref>.		برخی از دانشمندان، نیز می‌نویسند: «در این که باغ کجا بوده؟ در [[سرزمین یمن]]، در نزدیکی [[شهر]] بزرگ [[صنعا]]؟ و یا در [[سرزمین حبشه]]؟ یا در میان [[بنی اسرائیل]]، در [[سرزمین شام]] و یا [[طائف]]؟ [[گفتگو]] است، ولی مشهور همان [[یمن]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۳.</ref>.

	برخی از علما و بزرگان می‌نویسند: «انی الجارود، از [[حضرت]] [[ابی جعفر]]{{ع}} [[روایت]] کرد، که در ذیل [[آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref> فرمود: [[اهل مکه]] [[مبتلا]] شدند، به [[گرسنگی]]، همان طور، که صاحبان آن باغ مبتلا شدند و آن باغ، در [[دنیا]] در ناحیه یمن بود، در نه میلی صنعا قرار داشت و به آن [[رضوان]] می‌گفتند»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، ج۳۹، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۹.</ref>		برخی از علما و بزرگان می‌نویسند: «انی الجارود، از [[حضرت]] [[ابی جعفر]]{{ع}} [[روایت]] کرد، که در ذیل [[آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref> فرمود: [[اهل مکه]] [[مبتلا]] شدند، به [[گرسنگی]]، همان طور، که صاحبان آن باغ مبتلا شدند و آن باغ، در [[دنیا]] در ناحیه یمن بود، در نه میلی صنعا قرار داشت و به آن [[رضوان]] می‌گفتند»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، ج۳۹، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۹.</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صریم | عنوان مدخل = صریم | مداخل مرتبط = صریم در قرآن - صریم در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای صریم، در سوره مبارکه قلم== {{متن قرآن|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قل...» ایجاد کرد

2022-09-22T07:16:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صریم | عنوان مدخل = صریم | مداخل مرتبط = صریم در قرآن - صریم در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای صریم، در سوره مبارکه قلم== {{متن قرآن|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}<ref>«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صریم
| عنوان مدخل = [[صریم]]
| مداخل مرتبط = [[صریم در قرآن]] - [[صریم در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==جغرافیای [[صریم]]، در [[سوره مبارکه قلم]]==
{{متن قرآن|فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ}}<ref>«و چون (باغی) سوخته، سیاه گردید» سوره قلم، آیه ۲۰.</ref>.
[[آیه]] فوق بسیار مختصر و کوتاه است و به ظاهر، نام مکانی در آن [[مشاهده]] نمی‌شود، بلکه در آن صفتی ذکر شده و به [[باغی]] نسبت داده شده است و آن صفت سیاهی است.
برای این که بهتر به مدلول آیه پی ببریم، ناچاریم به [[آیات]] پیش از آن [[رجوع]] کنیم، تا معنی آیه برای ما روشن گردد.
از آیه ۱۷ تا ۳۳ این [[سوره مبارکه]]، مربوط به ذکر حادثه‌ای است؛ که برای صاحبان آن باغ هنگام چیدن میوه رخ داده و آن هم، بدین سبب بود، که میوه چینان، عبارت {{متن قرآن|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: «اگر خداوند بخواهد»» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> = {{متن قرآن|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}<ref>«اگر خداوند بخواهد» سوره بقره، آیه ۷۰.</ref> را نگفتند و قصد داشتند که [[فقرا]] و بینوایان را از میوه آن باغ، [[محروم]] کنند و [[خداوند]]، به [[کیفر]] آن [[شقاوت]]، باغ آنان را به ریگستانی سیاه تبدیل کرد و داستان آن به شرح زیر است:
«پیرمردی باغی داشت و هیچ میوه‌ای از آن باغ داخل خانه‌اش نمی‌شد؛ مگر آنکه [[حق]] هر صاحب حقی را از آن می‌داد؛ بعد از آنکه از [[دنیا]] رفت، فرزندانش... [[طاغی]] و [[یاغی]] شده... به احدی از فقرای [[مسلمین]]، چیزی... نمی‌دادند... هم [[سوگند]] شدند، که هر وقت خواستند میوه بچینند، صبح زود بچینند و در این سوگند خود {{متن قرآن|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را هم نگفتند، [[خدای تعالی]] به خاطر این جرمشان مبتلاشان نمود و بین آنان و آن [[رزق]] حائل شد»<ref>محمدحسین طباطبایی، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، تفسیر المیزان، ج۳۹، ص۷۱-۷۰.</ref>.
موضوع تحقیق ما در این مقوله واژه صریم است و می‌خواهیم بدانیم؛ صریم یعنی چه؟<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۸.</ref>

==صریم چیست؟==
در مورد واژه صریم، تعبیرات گوناگونی شده است؛ که ما به طور اختصار، با استفاده از منابع مهم، آنها را بیان می‌نماییم:
برخی [[پژوهشگران]] می‌نویسند: صریم، قسمتی از [[زمین]] است، که از ریگستان جدا شده.
پرفسور عباس مهرین [[شوشتری]]، در [[فرهنگ]] لغات [[قرآن]] می‌نویسد: [[صریم]] یعنی [[بریده]] و شکسته و باغ بی‌درخت و برخی از [[علما]] و بزرگان می‌نویسند: صریم به معنای درختی است که میوه‌اش را چیده باشند، بعضی گفته‌اند، به معنای شب بسیار تاریک است، بعضی دیگر گفته‌اند ریگستانی بریده از ریگستان دیگر است و در آن چیزی نمی‌روید و هیچ فایده‌ای ندارد.
برخی از علما<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۵.</ref> چنین نقل می‌نمایند:
«صریم از صرم به معنی قطع است و در اینجا [[آیه]] مورد تحقیق به معنی شب ظلمانی یا درخت بدون میوه یا خاکستر سیاه است».

برخی از نویسندگان بیان داشته‌اند<ref>علی اکبر قرشی، قاموس قرآن</ref>: «صریم، به معنی مصروم است یعنی چیده شده و قطع شده... و تلّ [[خاک]]، که از تل بزرگ جدا شده، صریم گویند و اضافه می‌نماید در [[اقرب]] الموارد آن را [[زمین]] سیاه، که هیچ چیز نمی‌رویاند، نیز گفته است. از همه معانی مناسب‌تر؛ معنای اخیر است؛ که از اقرب نقل شد؛ زیرا در [[آیات]] بعدی هست، که [[اهل]] باغ، چون آن را دیدند نشناختند و گفتند: راه را گم کردیم؛ این نشان می‌دهد، که باغ در اثر بالا به صورت زمین سیاه بی‌علف در آمده بود و اگر فقط میوه‌اش از بین می‌رفت و مصروم می‌شد، [[اشتباه]] نمی‌گردند».<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۸.</ref>

==صریم کجا است؟==
برخی از نویسندگان، ذیل عنوان {{متن قرآن|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref>، با استفاده از [[تفسیر صافی]] می‌نویسند: «{{متن قرآن|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}، ده تن بودند، از [[بنی اسرائیل]]، [[بستانی]] در نه میلی [[صنعا]] داشتند: نگارنده [[معتقد]] است که چون در خلال این آیات، [[سوره قلم]] کلمه حرد که واژه [[یمنی]] است، به معنی قصد یا منع وجود دارد؛ می‌بایست واقعه، مربوط به [[یمن]] باشد و چون [[جنت]] به لفظ معرفه یعنی با ال ذکر شده مسلماً [[اهل مکه]] به آن آشنا بوده‌اند و شاید آشنا بودن آنان، موجب شده که از اشخاص جز در موارد استثنایی نام برده نشود»<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۵.</ref>.
برخی از [[علما]]، نیز می‌نویسند: «در این که باغ کجا بوده؟ در [[سرزمین یمن]]، در نزدیکی [[شهر]] بزرگ [[صنعا]]؟ و یا در [[سرزمین حبشه]]؟ یا در میان [[بنی اسرائیل]]، در [[سرزمین شام]] و یا [[طائف]]؟ [[گفتگو]] است، ولی مشهور همان [[یمن]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۳.</ref>.

برخی از علما و بزرگان می‌نویسند: «انی الجارود، از [[حضرت]] [[ابی جعفر]]{{ع}} [[روایت]] کرد، که در ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref> فرمود: [[اهل مکه]] [[مبتلا]] شدند، به [[گرسنگی]]، همان طور، که صاحبان آن باغ مبتلا شدند و آن باغ، در [[دنیا]] در ناحیه یمن بود، در نه میلی صنعا قرار داشت و به آن [[رضوان]] می‌گفتند»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، ج۳۹، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۹.</ref>

==حاصل تحقیق==
[[مریم]] به معنی [[زمین]] سوخته غیر قابل رویش است. این واژه به عنوان صفت، برای [[باغی]] در [[قرآن]] به کار رفته؛ که در نه میلی صنعا. از شهرهای مهم یمن بوده است و «صنعا در جنوب [[غربی]] شبه [[جزیره عربستان]]، در ساحل شرقی بحر احمر است و [[جمعیت]] آن پیشتر ۲۵۰۰ تن بوده و مرکز صدور قهوه است». و پایتخت یمن شمالی است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۴۰.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]