صفات شیطان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* رانده شده از منزلت معنوی */

2024-07-28T04:46:17Z

رانده شده از منزلت معنوی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۶
خط ۶۳:		خط ۶۳:
	بنابراین، [[شیطان]] به [[حقوق]] انساها [[تجاوز]] می‌کند و نمی‌گذارد [[حقّ]] [[انسانیت]] را به‌جا آورند؛ زیرا [[تجاوز]] به [[حقّ]] دیگری از آثار [[دشمنی]] و [[عداوت]] است و در [[آیه شریفه]] عدو با قید "مُبین"، به معنای آشکار، بیان شده، برای اینکه [[خدای سبحان]] در [[آیات]] مختلف، به صراحت [[دشمنی]] [[شیطان]] را برای [[انسان‌ها]] بیان کرده است: {{متن قرآن\|إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا}}<ref>«به راستی شیطان دشمن شماست پس او را دشمن بدارید!» سوره فاطر، آیه ۶.</ref>؛ یا اینکه [[شیطان]] در پیشگاه [[الهی]] آن [[دشمنی]] را آشکارا [[اعلان]] نمود: {{متن قرآن\|قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ}}<ref>«گفت: به ارجمندی تو سوگند که همگی آنان را گمراه خواهم کرد» سوره ص، آیه ۸۲.</ref>. لذا [[دشمنی]] [[شیطان]] با [[انسان‌ها]] روشن و آشکار است، به نحوی که حتّی از افشای آن باکی ندارد و از راه‌های گوناگون و از جهات مختلف مستقیم یا با واسطه دیگران، آن [[دشمنی]] را بر ضدّ [[انسان‌ها]] [[اعمال]] می‌کند؛ حتّی به سراغ [[انبیا]] و [[اوصیا]] {{عم}} به [[طمع]] [[فریب]] می‌رود با اینکه خودش آنان را استثنا کرده و در مواردی اگر نصیحتی به آنان از [[شیطان]] [[نقل]] شده، مقدمه‌چینی بوده، برای مرحله بعدی اغواگری و باز کردن [[راه]] [[نفوذ]] برای [[وسوسه]] و [[فریب]] آنان<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۳۰-۳۳۱.</ref>.		بنابراین، [[شیطان]] به [[حقوق]] انساها [[تجاوز]] می‌کند و نمی‌گذارد [[حقّ]] [[انسانیت]] را به‌جا آورند؛ زیرا [[تجاوز]] به [[حقّ]] دیگری از آثار [[دشمنی]] و [[عداوت]] است و در [[آیه شریفه]] عدو با قید "مُبین"، به معنای آشکار، بیان شده، برای اینکه [[خدای سبحان]] در [[آیات]] مختلف، به صراحت [[دشمنی]] [[شیطان]] را برای [[انسان‌ها]] بیان کرده است: {{متن قرآن\|إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا}}<ref>«به راستی شیطان دشمن شماست پس او را دشمن بدارید!» سوره فاطر، آیه ۶.</ref>؛ یا اینکه [[شیطان]] در پیشگاه [[الهی]] آن [[دشمنی]] را آشکارا [[اعلان]] نمود: {{متن قرآن\|قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ}}<ref>«گفت: به ارجمندی تو سوگند که همگی آنان را گمراه خواهم کرد» سوره ص، آیه ۸۲.</ref>. لذا [[دشمنی]] [[شیطان]] با [[انسان‌ها]] روشن و آشکار است، به نحوی که حتّی از افشای آن باکی ندارد و از راه‌های گوناگون و از جهات مختلف مستقیم یا با واسطه دیگران، آن [[دشمنی]] را بر ضدّ [[انسان‌ها]] [[اعمال]] می‌کند؛ حتّی به سراغ [[انبیا]] و [[اوصیا]] {{عم}} به [[طمع]] [[فریب]] می‌رود با اینکه خودش آنان را استثنا کرده و در مواردی اگر نصیحتی به آنان از [[شیطان]] [[نقل]] شده، مقدمه‌چینی بوده، برای مرحله بعدی اغواگری و باز کردن [[راه]] [[نفوذ]] برای [[وسوسه]] و [[فریب]] آنان<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۳۰-۳۳۱.</ref>.

	=== [[رانده شده]] از [[منزلت]] [[معنوی]] ===		=== رانده شده از [[منزلت]] [[معنوی]] ===
	{{متن قرآن\|قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ}}<ref>«فرمود: پس از آن (بهشت) بیرون رو که تو رانده‌ای» سوره حجر، آیه ۳۴.</ref>. در [[قرآن مجید]]، ۶ بار کلمه {{متن قرآن\|رَجِيمٌ}} به عنوان صفت [[شیطان]] استعمال شده و تنها صفتی است که هنگام [[استعاذه]] از [[شیطان]] همراه با آن استعمال می‌شود و در امر به [[استعاذه]] در [[قرآن مجید]] با صفت رجیم مطرح شده است{{متن قرآن\|فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ}}<ref> «پس، چون قرآن بخوانی از شیطان رانده به خداوند پناه جو؛» سوره نحل، آیه ۹۸.</ref>. و معنای اصلی آن عبارت از "انداختن و زدن چیزی به شخصی یا موضوع معینی است؛ خواه آن چیز، سنگ باشد یا غیر سنگ از جمادات دیگر باشد و خواه آن چیز، [[کلام]] [عتاب‌آمیز] یا امر [[معنوی]] باشد، پس گفته می‌شود: [[زید]] را با سنگ یا چند قطعه آهن [[رجم]] کردم. و همچنین گفته می‌شود:[[زید]] را با کلمات [[خشن]] توأم با [[قهر]] و [[قطع]] [[لطف]] و ~~[[دلسوزی]]،~~ [[رجم]] کردم"<ref>التحقیق، ج۴، ص۷۴، کلمه رجم.</ref>. بنابراین، در آیاتی که کلمه "رجیم"، به عنوان صفت [[شیطان]] آمده، مراد، [[رجم]] [[معنوی]] و خطاب عتاب‌آمیز [[روحانی]] و دورکردن او از [[مقام قرب الهی]] است<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۳۱-۳۳۲.</ref>.		{{متن قرآن\|قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ}}<ref>«فرمود: پس از آن (بهشت) بیرون رو که تو رانده‌ای» سوره حجر، آیه ۳۴.</ref>. در [[قرآن مجید]]، ۶ بار کلمه {{متن قرآن\|رَجِيمٌ}} به عنوان صفت [[شیطان]] استعمال شده و تنها صفتی است که هنگام [[استعاذه]] از [[شیطان]] همراه با آن استعمال می‌شود و در امر به [[استعاذه]] در [[قرآن مجید]] با صفت رجیم مطرح شده است{{متن قرآن\|فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ}}<ref> «پس، چون قرآن بخوانی از شیطان رانده به خداوند پناه جو؛» سوره نحل، آیه ۹۸.</ref>. و معنای اصلی آن عبارت از "انداختن و زدن چیزی به شخصی یا موضوع معینی است؛ خواه آن چیز، سنگ باشد یا غیر سنگ از جمادات دیگر باشد و خواه آن چیز، [[کلام]] [عتاب‌آمیز] یا امر [[معنوی]] باشد، پس گفته می‌شود: [[زید]] را با سنگ یا چند قطعه آهن [[رجم]] کردم. و همچنین گفته می‌شود:[[زید]] را با کلمات [[خشن]] توأم با قهر و [[قطع]] [[لطف]] و دلسوزی، [[رجم]] کردم"<ref>التحقیق، ج۴، ص۷۴، کلمه رجم.</ref>. بنابراین، در آیاتی که کلمه "رجیم"، به عنوان صفت [[شیطان]] آمده، مراد، [[رجم]] [[معنوی]] و خطاب عتاب‌آمیز [[روحانی]] و دورکردن او از [[مقام قرب الهی]] است<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۳۱-۳۳۲.</ref>.

	=== بی‌ارزش شده ===		=== بی‌ارزش شده ===

Bahmani: /* ناسپاس */

2024-07-28T04:45:51Z

ناسپاس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	=== ناسپاس ===		=== ناسپاس ===
	{{متن قرآن\|وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا}}<ref>«و شیطان به پروردگارش ناسپاس است» سوره اسراء، آیه ۲۷.</ref>. درباره اینکه [[خدای سبحان]]، [[شیطان]] را ناسپاس معرفی می‌کند، به جهت کفران به نعمت‌های پروردگارش بود، چون آنچه [[خدای متعال]] از قُدرت و [[قوّت]] به [[شیطان]] داده بود، صرف در گمراه کردن [[مردم]] و واداشتن آنان به [[گناه]] و [[دعوت]] [[مردم]] به [[خطا]] و [[کفران نعمت]] می‌شود!		{{متن قرآن\|وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا}}<ref>«و شیطان به پروردگارش ناسپاس است» سوره اسراء، آیه ۲۷.</ref>. درباره اینکه [[خدای سبحان]]، [[شیطان]] را ناسپاس معرفی می‌کند، به جهت کفران به نعمت‌های پروردگارش بود، چون آنچه [[خدای متعال]] از قُدرت و [[قوّت]] به [[شیطان]] داده بود، صرف در گمراه کردن [[مردم]] و واداشتن آنان به [[گناه]] و [[دعوت]] [[مردم]] به [[خطا]] و کفران نعمت می‌شود!

	بنابراین، [[شیطان]] با همه [[منزلت]] [[معنوی]] و [[قدرت]] ملکوتی که [[خدای متعال]] به او داده بود، [[شکرگزاری]] را که در [[اطاعت]] و [[بندگی]] متجلی است، به [[کفران نعمت]] و [[معصیت]] تبدیل کرد؛ اما باز [[خدای متعال]] آن [[قدرت]] [[درک]]، [[فهم]] و تحلیل آن را از او نگرفت و او به جای [[توبه]] و [[شکرگزاری]]، آن [[نعمت‌ها]] را در [[اغوا]] و [[گمراه کردن]] دیگران به کار می‌برد، لذا [[ناسپاسی]] [[شیطان]] نیز در مقابل آن نعمت‌های بی‌شمار، فراوان خواهد بود<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۲۷-۳۲۸.</ref>.		بنابراین، [[شیطان]] با همه [[منزلت]] [[معنوی]] و [[قدرت]] ملکوتی که [[خدای متعال]] به او داده بود، [[شکرگزاری]] را که در [[اطاعت]] و [[بندگی]] متجلی است، به کفران نعمت و [[معصیت]] تبدیل کرد؛ اما باز [[خدای متعال]] آن [[قدرت]] [[درک]]، فهم و تحلیل آن را از او نگرفت و او به جای [[توبه]] و [[شکرگزاری]]، آن [[نعمت‌ها]] را در [[اغوا]] و [[گمراه کردن]] دیگران به کار می‌برد، لذا ناسپاسی [[شیطان]] نیز در مقابل آن نعمت‌های بی‌شمار، فراوان خواهد بود<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۲۷-۳۲۸.</ref>.

	=== [[طغیانگر]] و [[سرکش]] ===		=== [[طغیانگر]] و [[سرکش]] ===

Bahmani: /* ناسپاس */

2024-07-28T04:45:29Z

ناسپاس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	{{متن قرآن\|يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَنِ عَصِيًّا}}<ref>«ای پدر! شیطان را نپرست که شیطان با (خداوند) بخشنده نافرمان است» سوره مریم، آیه ۴۴.</ref>. [[شیطان]]، بعد از [[مخالفت]] با [[امر الهی]] و مطرود شدن بر اثر آن، رو به عِصیان [[پروردگار]] [[متعال]] آورد و به [[دلیل]] عنادی که به [[خالق]] مهربانش بر اثر امر سَجده پیدا کرد، و با [[تصور]] غلطش، [[خالق]] [[مهربان]] او را به سوی [[گمراهی]] کشانید: {{متن قرآن\|قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«گفت: پس از آنجا که مرا بیراه نهادی بر سر راه راست تو، به کمین آنان می‌نشینم» سوره اعراف، آیه ۱۶.</ref>؛ لذا در همه موارد [[دستورهای الهی]]، [[مخالفت]] کرده و می‌کند و علاوه بر عِصیانگری، [[سعی]] و تلاش همه‌جانبه دارد که دیگر مخلوقات [[دنیا]] از جمله [[انسان]] را که به [[عقیده]] [[شیطان]]، مسبب اصلی [[بیچارگی]] اوست، به [[عصیان]] در برابر [[قوانین الهی]] وادارد!<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۲۶-۳۲۷.</ref>		{{متن قرآن\|يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَنِ عَصِيًّا}}<ref>«ای پدر! شیطان را نپرست که شیطان با (خداوند) بخشنده نافرمان است» سوره مریم، آیه ۴۴.</ref>. [[شیطان]]، بعد از [[مخالفت]] با [[امر الهی]] و مطرود شدن بر اثر آن، رو به عِصیان [[پروردگار]] [[متعال]] آورد و به [[دلیل]] عنادی که به [[خالق]] مهربانش بر اثر امر سَجده پیدا کرد، و با [[تصور]] غلطش، [[خالق]] [[مهربان]] او را به سوی [[گمراهی]] کشانید: {{متن قرآن\|قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«گفت: پس از آنجا که مرا بیراه نهادی بر سر راه راست تو، به کمین آنان می‌نشینم» سوره اعراف، آیه ۱۶.</ref>؛ لذا در همه موارد [[دستورهای الهی]]، [[مخالفت]] کرده و می‌کند و علاوه بر عِصیانگری، [[سعی]] و تلاش همه‌جانبه دارد که دیگر مخلوقات [[دنیا]] از جمله [[انسان]] را که به [[عقیده]] [[شیطان]]، مسبب اصلی [[بیچارگی]] اوست، به [[عصیان]] در برابر [[قوانین الهی]] وادارد!<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۲۶-۳۲۷.</ref>

	=== [[ناسپاس]] ===		=== ناسپاس ===
	{{متن قرآن\|وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا}}<ref>«و شیطان به پروردگارش ناسپاس است» سوره اسراء، آیه ۲۷.</ref>. درباره اینکه [[خدای سبحان]]، [[شیطان]] را [[ناسپاس]] معرفی می‌کند، به جهت [[کفران]] به نعمت‌های پروردگارش بود، چون آنچه [[خدای متعال]] از قُدرت و [[قوّت]] به [[شیطان]] داده بود، صرف در [[گمراه کردن]] [[مردم]] و واداشتن آنان به [[گناه]] و [[دعوت]] [[مردم]] به [[خطا]] و [[کفران نعمت]] می‌شود!		{{متن قرآن\|وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا}}<ref>«و شیطان به پروردگارش ناسپاس است» سوره اسراء، آیه ۲۷.</ref>. درباره اینکه [[خدای سبحان]]، [[شیطان]] را ناسپاس معرفی می‌کند، به جهت کفران به نعمت‌های پروردگارش بود، چون آنچه [[خدای متعال]] از قُدرت و [[قوّت]] به [[شیطان]] داده بود، صرف در گمراه کردن [[مردم]] و واداشتن آنان به [[گناه]] و [[دعوت]] [[مردم]] به [[خطا]] و [[کفران نعمت]] می‌شود!

	بنابراین، [[شیطان]] با همه [[منزلت]] [[معنوی]] و [[قدرت]] ملکوتی که [[خدای متعال]] به او داده بود، [[شکرگزاری]] را که در [[اطاعت]] و [[بندگی]] متجلی است، به [[کفران نعمت]] و [[معصیت]] تبدیل کرد؛ اما باز [[خدای متعال]] آن [[قدرت]] [[درک]]، [[فهم]] و تحلیل آن را از او نگرفت و او به جای [[توبه]] و [[شکرگزاری]]، آن [[نعمت‌ها]] را در [[اغوا]] و [[گمراه کردن]] دیگران به کار می‌برد، لذا [[ناسپاسی]] [[شیطان]] نیز در مقابل آن نعمت‌های بی‌شمار، فراوان خواهد بود<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۲۷-۳۲۸.</ref>.		بنابراین، [[شیطان]] با همه [[منزلت]] [[معنوی]] و [[قدرت]] ملکوتی که [[خدای متعال]] به او داده بود، [[شکرگزاری]] را که در [[اطاعت]] و [[بندگی]] متجلی است، به [[کفران نعمت]] و [[معصیت]] تبدیل کرد؛ اما باز [[خدای متعال]] آن [[قدرت]] [[درک]]، [[فهم]] و تحلیل آن را از او نگرفت و او به جای [[توبه]] و [[شکرگزاری]]، آن [[نعمت‌ها]] را در [[اغوا]] و [[گمراه کردن]] دیگران به کار می‌برد، لذا [[ناسپاسی]] [[شیطان]] نیز در مقابل آن نعمت‌های بی‌شمار، فراوان خواهد بود<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۲۷-۳۲۸.</ref>.

Bahmani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۵

2024-07-28T04:45:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۹:		خط ۹:
	[[قرآن]] با ذکر صفات [[شیطان]]، می‌خواهد او را به [[انسان‌ها]] بشناساند که چه موجود خطرناکی، با چه صفات [[زشت]] و پنهان از دیده‌ها، در کمین افراد نشسته است، و به هیچ کس رَحم نمی‌کند، چون به خود نیز رحم نکرد! خودش را مطرود پیشگاه [[الهی]] ساخت و [[آتش]] سوزان [[جهنم]] را قبول کرد. بنابراین، چگونه به بشری که موجب [[لعن]] و طردش شد، رحم نماید! هنگامی که به صفات [[شیطان]] [[آگاهی]] یافتیم، بدانیم که [[شیطان]] طبق صفاتش عمل و به همان صفات، [[وسوسه]] می‌کند و به سوی آنها سوق می‌دهد، لذا [[شناخت]] صفات [[شیطان]]، برای افراد طالب [[سعادت]]، لازم است تا بدانند چه موجودی با چه صفات ناپسندی، در کمین آنان نشسته، آن هم کمین خطرناک غیر قابل [[رؤیت]] که به محض کم‌ترین [[غفلت]] یا [[اشتباه]] و اهمال‌کاری، ضربه‌اش را بر [[جان]] و [[روح]] افراد وارد می‌کند که باید مدتی با [[مراقبت]]، [[استغفار]]، [[توبه]] بگذرد و با [[اعمال صالح]] جبران شود تا زخم تیر شیطانی بهبود یابد!		[[قرآن]] با ذکر صفات [[شیطان]]، می‌خواهد او را به [[انسان‌ها]] بشناساند که چه موجود خطرناکی، با چه صفات [[زشت]] و پنهان از دیده‌ها، در کمین افراد نشسته است، و به هیچ کس رَحم نمی‌کند، چون به خود نیز رحم نکرد! خودش را مطرود پیشگاه [[الهی]] ساخت و [[آتش]] سوزان [[جهنم]] را قبول کرد. بنابراین، چگونه به بشری که موجب [[لعن]] و طردش شد، رحم نماید! هنگامی که به صفات [[شیطان]] [[آگاهی]] یافتیم، بدانیم که [[شیطان]] طبق صفاتش عمل و به همان صفات، [[وسوسه]] می‌کند و به سوی آنها سوق می‌دهد، لذا [[شناخت]] صفات [[شیطان]]، برای افراد طالب [[سعادت]]، لازم است تا بدانند چه موجودی با چه صفات ناپسندی، در کمین آنان نشسته، آن هم کمین خطرناک غیر قابل [[رؤیت]] که به محض کم‌ترین [[غفلت]] یا [[اشتباه]] و اهمال‌کاری، ضربه‌اش را بر [[جان]] و [[روح]] افراد وارد می‌کند که باید مدتی با [[مراقبت]]، [[استغفار]]، [[توبه]] بگذرد و با [[اعمال صالح]] جبران شود تا زخم تیر شیطانی بهبود یابد!

	بنابراین، هر کس تابع [[ولایت]] [[باطل]] [[شیطانی]] شد، در واقع به صفتی از صفات او متصّف گردیده و تنها [[راه]] [[نجات]] از آن [[ولایت]]، [[شناخت]] [[صفات]] [[شیطانی]] و [[پرهیز]] از متصّف شدن به آنها خواهد بود، لذا [[خداشناسی]] [[انسان]]، کامل نمی‌شود، مگر این که شیطان‌شناس هم باشد. هر چه شیطان‌شناسی‌ آدمی بیش‌تر باشد، [[مکر]] و خدعه‌ها... و هزاران هزار [[نیرنگ]] [[شیطان]] را می‌شناسد و دیگر دنبال او نمی‌رود و می‌داند که [[دشمن]] هر که باشد، [[دشمن]] است<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۲۴.</ref>.		بنابراین، هر کس تابع [[ولایت]] [[باطل]] [[شیطانی]] شد، در واقع به صفتی از صفات او متصّف گردیده و تنها راه [[نجات]] از آن [[ولایت]]، [[شناخت]] صفات [[شیطانی]] و پرهیز از متصّف شدن به آنها خواهد بود، لذا [[خداشناسی]] [[انسان]]، کامل نمی‌شود، مگر این که شیطان‌شناس هم باشد. هر چه شیطان‌شناسی‌ آدمی بیش‌تر باشد، [[مکر]] و خدعه‌ها... و هزاران هزار [[نیرنگ]] [[شیطان]] را می‌شناسد و دیگر دنبال او نمی‌رود و می‌داند که [[دشمن]] هر که باشد، [[دشمن]] است<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص۳۲۴.</ref>.

			== صفات شیطان ==
	=== [[متکبر]] ===		=== [[متکبر]] ===
	{{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که به فرشتگان گفتیم: برای آدم فروتنی کنید، همه فروتنی کردند جز ابلیس که سرباز زد و سرکشی کرد و از کافران شد» سوره بقره، آیه ۳۴.</ref>. کلمه {{متن قرآن\|اسْتَكْبَرَ}}، از مادّه "کبر"، به معنای اظهار بزرگی و [[برتری]] است و وقتی از بابِ استفعال باشد به مفهوم [[طلب]] [[برتری]] و افزون‌طلبی خواهد بود. با توجه به بیان علت خودداری از سَجده بر [[آدم]] {{ع}} که [[شیطان]] گفت: من از او برترم، چون مرا از [[آتش]] خَلق کردی و او را از [[گِل]]. و [[آتش]] بر آن [[برتری]] دارد که [[خدای متعال]]، خطاب به [[شیطان]]، می‌فرماید: "از این جا ([[منزلت]] [[معنوی]] یا بهشتی) که داری، بیرون شو"؛ زیرا آنجا جای [[تکبر]] کردن نیست: {{متن قرآن\|قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ * قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيهَا}}<ref>«(خداوند) فرمود: آنگاه که به تو فرمان دادم. چه چیز تو را از فروتنی بازداشت؟ گفت: من از او بهترم! مرا از آتش و او را از گل آفریده‌ای * فرمود: از آن (جایگاه که داری) فرود آی، تو را نرسد که در آن خود را بزرگ بینی، بیرون رو که تو از خرد پایگانی!» سوره اعراف، آیه ۱۲-۱۳؛ آیه دیگر: سوره ص، آیه ۷۶.</ref>.		{{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که به فرشتگان گفتیم: برای آدم فروتنی کنید، همه فروتنی کردند جز ابلیس که سرباز زد و سرکشی کرد و از کافران شد» سوره بقره، آیه ۳۴.</ref>. کلمه {{متن قرآن\|اسْتَكْبَرَ}}، از مادّه "کبر"، به معنای اظهار بزرگی و [[برتری]] است و وقتی از بابِ استفعال باشد به مفهوم [[طلب]] [[برتری]] و افزون‌طلبی خواهد بود. با توجه به بیان علت خودداری از سَجده بر [[آدم]] {{ع}} که [[شیطان]] گفت: من از او برترم، چون مرا از [[آتش]] خَلق کردی و او را از [[گِل]]. و [[آتش]] بر آن [[برتری]] دارد که [[خدای متعال]]، خطاب به [[شیطان]]، می‌فرماید: "از این جا ([[منزلت]] [[معنوی]] یا بهشتی) که داری، بیرون شو"؛ زیرا آنجا جای [[تکبر]] کردن نیست: {{متن قرآن\|قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ * قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيهَا}}<ref>«(خداوند) فرمود: آنگاه که به تو فرمان دادم. چه چیز تو را از فروتنی بازداشت؟ گفت: من از او بهترم! مرا از آتش و او را از گل آفریده‌ای * فرمود: از آن (جایگاه که داری) فرود آی، تو را نرسد که در آن خود را بزرگ بینی، بیرون رو که تو از خرد پایگانی!» سوره اعراف، آیه ۱۲-۱۳؛ آیه دیگر: سوره ص، آیه ۷۶.</ref>.

Bahmani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۳

2024-07-28T04:43:52Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۴

2024-03-31T14:14:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = شیطان		\| موضوع مرتبط = شیطان
	\| عنوان مدخل = ~~[[صفات شیطان]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[صفات شیطان در قرآن]] - [[صفات شیطان در حدیث]] - [[صفات شیطان در کلام اسلامی]] - [[صفات شیطان در نهج البلاغه]] - [[صفات شیطان در معارف دعا و زیارات]] \|		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~صفات شیطان (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۱۱۹:		خط ۱۱۸:

	[[رده:شیطان]]		[[رده:شیطان]]
	~~[[رده:صفات شیطان]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:46:49Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:11:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۸:		خط ۸:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[قرآن]] با ذکر صفات [[شیطان]]، می‌خواهد او را به [[انسان‌ها]] بشناساند که چه موجود خطرناکی، با چه صفات [[زشت]] و پنهان از دیده‌ها، در کمین افراد نشسته است، و به هیچ کس رَحم نمی‌کند، چون به خود نیز رحم نکرد! خودش را مطرود پیشگاه [[الهی]] ساخت و [[آتش]] سوزان [[جهنم]] را قبول کرد. بنابراین، چگونه به بشری که موجب [[لعن]] و طردش شد، رحم نماید! هنگامی که به صفات [[شیطان]] [[آگاهی]] یافتیم، بدانیم که [[شیطان]] طبق صفاتش عمل و به همان صفات، [[وسوسه]] می‌کند و به سوی آنها سوق می‌دهد، لذا [[شناخت]] صفات [[شیطان]]، برای افراد طالب [[سعادت]]، لازم است تا بدانند چه موجودی با چه صفات ناپسندی، در کمین آنان نشسته، آن هم کمین خطرناک غیر قابل [[رؤیت]] که به محض کم‌ترین [[غفلت]] یا [[اشتباه]] و اهمال‌کاری، ضربه‌اش را بر [[جان]] و [[روح]] افراد وارد می‌کند که باید مدتی با [[مراقبت]]، [[استغفار]]، [[توبه]] بگذرد و با [[اعمال صالح]] جبران شود تا زخم تیر شیطانی بهبود یابد!		* [[قرآن]] با ذکر صفات [[شیطان]]، می‌خواهد او را به [[انسان‌ها]] بشناساند که چه موجود خطرناکی، با چه صفات [[زشت]] و پنهان از دیده‌ها، در کمین افراد نشسته است، و به هیچ کس رَحم نمی‌کند، چون به خود نیز رحم نکرد! خودش را مطرود پیشگاه [[الهی]] ساخت و [[آتش]] سوزان [[جهنم]] را قبول کرد. بنابراین، چگونه به بشری که موجب [[لعن]] و طردش شد، رحم نماید! هنگامی که به صفات [[شیطان]] [[آگاهی]] یافتیم، بدانیم که [[شیطان]] طبق صفاتش عمل و به همان صفات، [[وسوسه]] می‌کند و به سوی آنها سوق می‌دهد، لذا [[شناخت]] صفات [[شیطان]]، برای افراد طالب [[سعادت]]، لازم است تا بدانند چه موجودی با چه صفات ناپسندی، در کمین آنان نشسته، آن هم کمین خطرناک غیر قابل [[رؤیت]] که به محض کم‌ترین [[غفلت]] یا [[اشتباه]] و اهمال‌کاری، ضربه‌اش را بر [[جان]] و [[روح]] افراد وارد می‌کند که باید مدتی با [[مراقبت]]، [[استغفار]]، [[توبه]] بگذرد و با [[اعمال صالح]] جبران شود تا زخم تیر شیطانی بهبود یابد!
	*بنابراین، هر کس تابع [[ولایت]] [[باطل]] [[شیطانی]] شد، در واقع به صفتی از صفات او متصّف گردیده و تنها [[راه]] [[نجات]] از آن [[ولایت]]، [[شناخت]] [[صفات]] [[شیطانی]] و [[پرهیز]] از متصّف شدن به آنها خواهد بود، لذا [[خداشناسی]] [[انسان]]، کامل نمی‌شود، مگر این که شیطان‌شناس هم باشد. هر چه شیطان‌شناسی‌ آدمی بیش‌تر باشد، [[مکر]] و خدعه‌ها... و هزاران هزار [[نیرنگ]] [[شیطان]] را می‌شناسد و دیگر دنبال او نمی‌رود و می‌داند که [[دشمن]] هر که باشد، [[دشمن]] است.<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۴.</ref>		*بنابراین، هر کس تابع [[ولایت]] [[باطل]] [[شیطانی]] شد، در واقع به صفتی از صفات او متصّف گردیده و تنها [[راه]] [[نجات]] از آن [[ولایت]]، [[شناخت]] [[صفات]] [[شیطانی]] و [[پرهیز]] از متصّف شدن به آنها خواهد بود، لذا [[خداشناسی]] [[انسان]]، کامل نمی‌شود، مگر این که شیطان‌شناس هم باشد. هر چه شیطان‌شناسی‌ آدمی بیش‌تر باشد، [[مکر]] و خدعه‌ها... و هزاران هزار [[نیرنگ]] [[شیطان]] را می‌شناسد و دیگر دنبال او نمی‌رود و می‌داند که [[دشمن]] هر که باشد، [[دشمن]] است.<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۴.</ref>

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{متن قرآن\|فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ}}<ref>«آنگاه همه فرشتگان، همگان فروتنی کردند * جز ابلیس که سرکشی کرد و از کافران بود» سوره ص، آیه ۷۳-۷۴.</ref>.		{{متن قرآن\|فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ}}<ref>«آنگاه همه فرشتگان، همگان فروتنی کردند * جز ابلیس که سرکشی کرد و از کافران بود» سوره ص، آیه ۷۳-۷۴.</ref>.
	*معنای اصلی کلمه "کفر"، عبارت از "رد و عدم اعتنا به چیزی است و از آثار آن معنا، پوشاندن و محو کردن است"<ref>التحقیق، ج۱۰، ص۷۹، کلمه کفر.</ref>.		*معنای اصلی کلمه "کفر"، عبارت از "رد و عدم اعتنا به چیزی است و از آثار آن معنا، پوشاندن و محو کردن است"<ref>التحقیق، ج۱۰، ص۷۹، کلمه کفر.</ref>.
	*[[کفر]] دارای مراحلی، شدت و [[ضعف]] است که شدید آن، رد و توجه نکردن به [[دستور]] صریح [[خدای متعال]] است که [[شیطان]] [[امر]] [[سجده]] بر [[حضرت آدم]]{{ع}} را رد کرد و علناً با امر حکیمانه [[پروردگار]] عالَم [[مخالفت]] کرد و از انجام آن [[دستور]]، خودداری ورزید و با آن عمل و گفتارش، متصّف به صفت [[کفر]] شد و از [[کافران]] گردید.		* [[کفر]] دارای مراحلی، شدت و [[ضعف]] است که شدید آن، رد و توجه نکردن به [[دستور]] صریح [[خدای متعال]] است که [[شیطان]] [[امر]] [[سجده]] بر [[حضرت آدم]]{{ع}} را رد کرد و علناً با امر حکیمانه [[پروردگار]] عالَم [[مخالفت]] کرد و از انجام آن [[دستور]]، خودداری ورزید و با آن عمل و گفتارش، متصّف به صفت [[کفر]] شد و از [[کافران]] گردید.
	*از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده: اولین کفری که در عالم [[خلقت]]، تحقق یافت، [[کفر]] [[شیطان]] بود: {{متن حدیث\|مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله{{ع}} وَ سُئِلَ عَنِ الْكُفْرِ وَ الشِّرْكِ أَيُّهُمَا أَقْدَمُ فَقَالَ الْكُفْرُ أَقْدَمُ وَ ذَلِكَ أَنَّ إِبْلِيسَ أَوَّلُ مَنْ كَفَرَ وَ كَانَ كُفْرُهُ غَيْرَ شِرْكٍ لِأَنَّهُ لَمْ يَدْعُ إِلَی عِبَادَةِ غَيْرِ [[الله]] وَ إِنَّمَا دَعَا إِلَی ذَلِكَ بَعْدُ فَأَشْرَكَ}}<ref>الکافی، ج۲، ص۳۸۶، ح۸؛ بحارالانوار، ج۱۱، ۱۴۹، باب ۲، ح۲۳ وسائل‌الشیعة، ج۱، ص۳۱، باب ۲، ح۴۳.</ref>.<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۵-۳۲۶.</ref>		*از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده: اولین کفری که در عالم [[خلقت]]، تحقق یافت، [[کفر]] [[شیطان]] بود: {{متن حدیث\|مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله{{ع}} وَ سُئِلَ عَنِ الْكُفْرِ وَ الشِّرْكِ أَيُّهُمَا أَقْدَمُ فَقَالَ الْكُفْرُ أَقْدَمُ وَ ذَلِكَ أَنَّ إِبْلِيسَ أَوَّلُ مَنْ كَفَرَ وَ كَانَ كُفْرُهُ غَيْرَ شِرْكٍ لِأَنَّهُ لَمْ يَدْعُ إِلَی عِبَادَةِ غَيْرِ [[الله]] وَ إِنَّمَا دَعَا إِلَی ذَلِكَ بَعْدُ فَأَشْرَكَ}}<ref>الکافی، ج۲، ص۳۸۶، ح۸؛ بحارالانوار، ج۱۱، ۱۴۹، باب ۲، ح۲۳ وسائل‌الشیعة، ج۱، ص۳۱، باب ۲، ح۴۳.</ref>.<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۵-۳۲۶.</ref>

خط ۲۸:		خط ۲۸:
	*بنابراین، [[شیطان]] از مقررات لازمه [[مقام]] و موقعیت ملکی که [[تسلیم محض]] بود، خارج شد و متصّف به صفت [[فسق]] و از [[فاسقین]] گردید.		*بنابراین، [[شیطان]] از مقررات لازمه [[مقام]] و موقعیت ملکی که [[تسلیم محض]] بود، خارج شد و متصّف به صفت [[فسق]] و از [[فاسقین]] گردید.
	*{{متن قرآن\|يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَنِ عَصِيًّا}}<ref>«ای پدر! شیطان را نپرست که شیطان با (خداوند) بخشنده نافرمان است» سوره مریم، آیه ۴۴.</ref>.		*{{متن قرآن\|يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَنِ عَصِيًّا}}<ref>«ای پدر! شیطان را نپرست که شیطان با (خداوند) بخشنده نافرمان است» سوره مریم، آیه ۴۴.</ref>.
	*[[شیطان]]، بعد از [[مخالفت]] با [[امر الهی]] و مطرود شدن بر اثر آن، رو به عِصیان [[پروردگار]] [[متعال]] آورد و به [[دلیل]] عنادی که به [[خالق]] مهربانش بر اثر امر سَجده پیدا کرد، و با [[تصور]] غلطش، [[خالق]] [[مهربان]] او را به سوی [[گمراهی]] کشانید: {{متن قرآن\|قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«گفت: پس از آنجا که مرا بیراه نهادی بر سر راه راست تو، به کمین آنان می‌نشینم» سوره اعراف، آیه ۱۶.</ref>؛ لذا در همه موارد [[دستورهای الهی]]، [[مخالفت]] کرده و می‌کند و علاوه بر عِصیانگری، [[سعی]] و تلاش همه‌جانبه دارد که دیگر مخلوقات [[دنیا]] از جمله [[انسان]] را که به [[عقیده]] [[شیطان]]، مسبب اصلی [[بیچارگی]] اوست، به [[عصیان]] در برابر [[قوانین الهی]] وادارد!<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۶-۳۲۷.</ref>		* [[شیطان]]، بعد از [[مخالفت]] با [[امر الهی]] و مطرود شدن بر اثر آن، رو به عِصیان [[پروردگار]] [[متعال]] آورد و به [[دلیل]] عنادی که به [[خالق]] مهربانش بر اثر امر سَجده پیدا کرد، و با [[تصور]] غلطش، [[خالق]] [[مهربان]] او را به سوی [[گمراهی]] کشانید: {{متن قرآن\|قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«گفت: پس از آنجا که مرا بیراه نهادی بر سر راه راست تو، به کمین آنان می‌نشینم» سوره اعراف، آیه ۱۶.</ref>؛ لذا در همه موارد [[دستورهای الهی]]، [[مخالفت]] کرده و می‌کند و علاوه بر عِصیانگری، [[سعی]] و تلاش همه‌جانبه دارد که دیگر مخلوقات [[دنیا]] از جمله [[انسان]] را که به [[عقیده]] [[شیطان]]، مسبب اصلی [[بیچارگی]] اوست، به [[عصیان]] در برابر [[قوانین الهی]] وادارد!<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۶-۳۲۷.</ref>
	===[[ناسپاس]]===		===[[ناسپاس]]===
	*{{متن قرآن\|وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا}}<ref>«و شیطان به پروردگارش ناسپاس است» سوره اسراء، آیه ۲۷.</ref>.		*{{متن قرآن\|وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا}}<ref>«و شیطان به پروردگارش ناسپاس است» سوره اسراء، آیه ۲۷.</ref>.
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	*بنابراین، معنای [[آیات]] چنین است: ای [[پیامبر]]! بگو من از [[شرّ]] وسوسه‌گر [[شیطان]] صفتی که از [[نام خدا]] می‌گریزد و پنهان می‌گردد به [[خدا]] [[پناه]] می‌بَرم.		*بنابراین، معنای [[آیات]] چنین است: ای [[پیامبر]]! بگو من از [[شرّ]] وسوسه‌گر [[شیطان]] صفتی که از [[نام خدا]] می‌گریزد و پنهان می‌گردد به [[خدا]] [[پناه]] می‌بَرم.
	*مفسری درباره محلّ [[وسوسه]] و [[وسوسه]] [[مردم]]، می‌نویسد: "مراد از {{متن قرآن\|صُدُورِ النَّاسِ}} محلّ [[وسوسه]] [[شیطان]] است، چون [[شعور]] و [[ادراک]] [[آدمی]] به حسب استعمال شایع، به [[قلب]] [[آدمی]] نسبت داده می‌شود که در قفسه سینه قرار دارد".		*مفسری درباره محلّ [[وسوسه]] و [[وسوسه]] [[مردم]]، می‌نویسد: "مراد از {{متن قرآن\|صُدُورِ النَّاسِ}} محلّ [[وسوسه]] [[شیطان]] است، چون [[شعور]] و [[ادراک]] [[آدمی]] به حسب استعمال شایع، به [[قلب]] [[آدمی]] نسبت داده می‌شود که در قفسه سینه قرار دارد".
	*[[قرآن]] نیز در این باب فرموده: "{{متن قرآن\|وَلَكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ}}<ref>«بلکه آن دل‌ها که درون سینه‌ها جا دارند (نیز) نابینا می‌گردند» سوره حج، آیه ۴۶.</ref>... و جمله {{متن قرآن\|مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ}} به این معنا اشاره شده که بعضی از [[مردم]]، کسانی هستند که از شدت [[انحراف]]، خود [[شیطانی]] شده و در زمره شیطان‌ها قرار گرفته‌اند"<ref>المیزان، ج۲۰، ذیل آیه ۳۹۷.</ref>.		* [[قرآن]] نیز در این باب فرموده: "{{متن قرآن\|وَلَكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ}}<ref>«بلکه آن دل‌ها که درون سینه‌ها جا دارند (نیز) نابینا می‌گردند» سوره حج، آیه ۴۶.</ref>... و جمله {{متن قرآن\|مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ}} به این معنا اشاره شده که بعضی از [[مردم]]، کسانی هستند که از شدت [[انحراف]]، خود [[شیطانی]] شده و در زمره شیطان‌ها قرار گرفته‌اند"<ref>المیزان، ج۲۰، ذیل آیه ۳۹۷.</ref>.
	*بر همین اساس [[شیطان]] برنامه‌های خود را با مخفی کاری می‌آمیزد، و گاه چنان در [[گوش]] [[جان آدمی]] می‌دمد که وی [[باور]] می‌کند [[فکر]]، [[فکر]] خود او است، و از درون جانش جوشیده، و همین باعث [[اغوا]] و [[گمراهی]] او می‌شود! کار [[شیطان]] تزیین است و مخفی‌کردن [[باطل]] در لعابی از [[حق]]، و [[دروغ]] در پوسته‌ای از راست و [[گمراهی]] در [[پوشش]] [[هدایت]].		*بر همین اساس [[شیطان]] برنامه‌های خود را با مخفی کاری می‌آمیزد، و گاه چنان در [[گوش]] [[جان آدمی]] می‌دمد که وی [[باور]] می‌کند [[فکر]]، [[فکر]] خود او است، و از درون جانش جوشیده، و همین باعث [[اغوا]] و [[گمراهی]] او می‌شود! کار [[شیطان]] تزیین است و مخفی‌کردن [[باطل]] در لعابی از [[حق]]، و [[دروغ]] در پوسته‌ای از راست و [[گمراهی]] در [[پوشش]] [[هدایت]].
	*در نتیجه: خودش مخفی هست، و هم برنامه‌هایش پنهان است، و این هشداری است به همه رهروان [[راه]] [[حق]] که [[منتظر]] نباشند [[شیطان]] را در چهره و قیافه اصلی ببینند، یا برنامه‌هایش را در شکل [[انحرافی]] [[مشاهده]] کنند، هرگز چنین نیست، او [[وسواس]] [[خنّاس]] است، و کارش [[دروغ]]، [[نیرنگ]]، [[ظاهرسازی]] و مخفی کردن [[حق]] است.		*در نتیجه: خودش مخفی هست، و هم برنامه‌هایش پنهان است، و این هشداری است به همه رهروان [[راه]] [[حق]] که [[منتظر]] نباشند [[شیطان]] را در چهره و قیافه اصلی ببینند، یا برنامه‌هایش را در شکل [[انحرافی]] [[مشاهده]] کنند، هرگز چنین نیست، او [[وسواس]] [[خنّاس]] است، و کارش [[دروغ]]، [[نیرنگ]]، [[ظاهرسازی]] و مخفی کردن [[حق]] است.
خط ۹۰:		خط ۹۰:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	# [[ابلیس]]		# [[ابلیس]]
	# [[اتباع از شیطان]]		# [[اتباع از شیطان]]
خط ۱۱۹:		خط ۱۱۹:

	[[رده:شیطان]]		[[رده:شیطان]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:صفات شیطان]]		[[رده:صفات شیطان]]

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:15:03Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۸۸:		خط ۸۸:
	*اگر او در چهره اصلی ظاهر شود، اگر [[باطل]] را با [[حق]] نیامیزد، و اگر صریح و صاف سخن بگوید به گفته [[علی]]{{ع}}: {{متن حدیث\|لَمْ يَخْفَ عَلَی الْمُرْتَادِينَ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵۰.</ref>؛ مطلب بر پویندگان [[راه خدا]] مخفی نمی‌شود! او همیشه قسمتی از [[حق]] را می‌گیرد، و قسمتی از [[باطل]]، و به هم آمیزد تا بر [[مردم]] مسلط‍ شود، چنان که [[امیر مؤمنان]]{{ع}} در ادامه همان سخن می‌فرماید: {{متن حدیث\|فَهُنَالِكَ يَسْتَوْلِي الشَّيْطَانُ عَلَی أَوْلِيَائِهِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵۰.</ref>.		*اگر او در چهره اصلی ظاهر شود، اگر [[باطل]] را با [[حق]] نیامیزد، و اگر صریح و صاف سخن بگوید به گفته [[علی]]{{ع}}: {{متن حدیث\|لَمْ يَخْفَ عَلَی الْمُرْتَادِينَ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵۰.</ref>؛ مطلب بر پویندگان [[راه خدا]] مخفی نمی‌شود! او همیشه قسمتی از [[حق]] را می‌گیرد، و قسمتی از [[باطل]]، و به هم آمیزد تا بر [[مردم]] مسلط‍ شود، چنان که [[امیر مؤمنان]]{{ع}} در ادامه همان سخن می‌فرماید: {{متن حدیث\|فَهُنَالِكَ يَسْتَوْلِي الشَّيْطَانُ عَلَی أَوْلِيَائِهِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵۰.</ref>.
	*بنابراین، [[شیطان]] دو صفت دارد، وسوسه‌گر و دیگر [[خنّاس]] بودن که به اصطلاح سمج است و دست‌بردار نیست و هر لحظه در پی [[فرصت]] است و [[فرصت]] هم همان [[غفلت]] از یاد [[خدای متعال]] و [[انجام وظیفه]] [[شرعی]] است.<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص:۳۳۵-۳۳۸.</ref>		*بنابراین، [[شیطان]] دو صفت دارد، وسوسه‌گر و دیگر [[خنّاس]] بودن که به اصطلاح سمج است و دست‌بردار نیست و هر لحظه در پی [[فرصت]] است و [[فرصت]] هم همان [[غفلت]] از یاد [[خدای متعال]] و [[انجام وظیفه]] [[شرعی]] است.<ref>[[عبدالله حق‌جو\|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)\|ولایت در قرآن]]، ص:۳۳۵-۳۳۸.</ref>

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:18:28Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۱: خط ۱:

{{نبوت}}
{{نبوت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[شیطان]]''' است. "'''[[صفات شیطان]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[صفات شیطان در قرآن]] - [[صفات شیطان در حدیث]] - [[صفات شیطان در کلام اسلامی]] - [[صفات شیطان در نهج البلاغه]] - [[صفات شیطان در معارف دعا و زیارات]] |</div>
| موضوع مرتبط = شیطان

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[صفات شیطان (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[صفات شیطان]]

| مداخل مرتبط = [[صفات شیطان در قرآن]] - [[صفات شیطان در حدیث]] - [[صفات شیطان در کلام اسلامی]] - [[صفات شیطان در نهج البلاغه]] - [[صفات شیطان در معارف دعا و زیارات]] |

| پرسش مرتبط = صفات شیطان (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''[[شیطان]]''' است. "'''~~[[صفات شیطان]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[صفات شیطان در قرآن]] - [[صفات شیطان در حدیث]] - [[صفات شیطان در کلام اسلامی]] - [[صفات شیطان در نهج البلاغه]] - [[صفات شیطان در معارف دعا و زیارات]] \|~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = شیطان
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[صفات شیطان (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[صفات شیطان]]
			\| مداخل مرتبط = [[صفات شیطان در قرآن]] - [[صفات شیطان در حدیث]] - [[صفات شیطان در کلام اسلامی]] - [[صفات شیطان در نهج البلاغه]] - [[صفات شیطان در معارف دعا و زیارات]] \|
			\| پرسش مرتبط = صفات شیطان (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==