صفیه بنت عبدالله بن عفیف ازدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۳

2026-05-06T06:33:46Z

Bahmani در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۰

2026-05-02T09:50:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	صفیه دختر [[عبدالله بن عفیف ازدی غامدی والبی]]، از [[زنان]] [[جنگجو]] و مبارزی [[شجاع]] و از [[شیعیان]] و [[دوستداران]] [[خاندان]] امیرالمؤمنین علی{{ع}} در [[کوفه]] بود. وی از [[قبیله]] [[بنی‌ازد]] از [[قبایل]] معروف [[شیعه]] است<ref>اعلام النساء المؤمنات، ص۲۹۷.</ref>.		صفیه دختر [[عبدالله بن عفیف ازدی غامدی والبی]]، از [[زنان]] [[جنگجو]] و مبارزی [[شجاع]] و از [[شیعیان]] و [[دوستداران]] [[خاندان]] امیرالمؤمنین علی{{ع}} در [[کوفه]] بود. وی از [[قبیله]] [[بنی‌ازد]] از [[قبایل]] معروف [[شیعه]] است<ref>اعلام النساء المؤمنات، ص۲۹۷.</ref>.
	پدرش عبدالله مردی شجاع، [[زاهد]] و [[عابد]]، [[قاری]] و [[مفسر قرآن]]، [[بخشنده]] و بسیار [[نیکوکار]] بود. در [[زمان]] [[حکومت امام علی]]{{ع}} در کنار او در [[جنگ‌ها]] شرکت می‌کرد. [[چشم]] چپ خود را در [[جنگ جمل]] و چشم راست خود را در [[جنگ صفین]] در [[التزام]] [[امام علی]]{{ع}} از دست داد. او همواره از صبح تا [[شام]] در [[مسجد اعظم کوفه]] بود و [[نماز]] می‌گزارد و آخر شب از [[مسجد]] می‌‌رفت. هنگامی که [[اسیران]] [[خاندان رسالت]] را به کوفه وارد نمودند و پس از شکستی که [[عبیدالله بن زیاد]] در [[دارالاماره]] بر اثر سخنان [[حضرت زینب]]{{س}} متقبل شد، ابن‌زیاد ندای [[نماز جماعت]] داد، [[مردم]] در مسجد جمع شدند. [[ابن زیاد]] بر [[منبر]] رفت و گفت: [[سپاس]] خدای را که [[حق]] و [[اهل حق]] را [[پیروزی]] داد و [[امیرالمؤمنین]] [[یزید بن معاویه]] و گروه او را [[نصرت]] بخشید و دروغگوی پسر [[دروغگو]] [[حسین بن علی]] و شیعیانش را هلاک کرد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۹؛ اللهوف، ص۱۹۵؛ الارشاد، ج۲، ص۴۷۴ نهایة الارب فی فنون الادب، ج۷، ص۲۰۱.</ref>. از میان [[جمعیت]] عبدالله بن عفیف ازدی برخاست و بر ابن زیاد بانگ زد و [[اهل کوفه]] را علیه او برانگیخت و گفت: ای [[پسر مرجانه]]! دروغگوی پسر دروغگو تو و پدرت هستید و آن کس که تو را [[امیر]] کرده است و پدرش. ای پسر مرجانه! [[پسران پیامبر]]{{صل}} را می‌کشید و سخنی همچون سخن [[صدیقان]] می‌گویید؟<ref>اللهوف، ص۱۹۶.</ref> ابن‌زیاد که سخت سراسیمه شده بود، از [[ترس]] [[شورش]] مردم فریاد زد او را بگیرید! اما او توسط افراد قبیله‌اش [[فرار]] کرد عده‌ای از مأموران ابن‌زیاد شبانه به [[خانه]] او [[یورش]] بردند. عبدالله دلاورانه جنگید. دخترش مانند شیر خروشان اطراف پدرش می‌چرخید و او را در [[جنگ]] [[راهنمایی]] و [[یاری]] می‌کرد. پس از [[جنگی]] سخت او را دستگیر و به [[شهادت]] رساندند<ref>برای تفصیل بیشتر ر.ک: انساب الاشراف، ج۳، ص۴۱۳-۴۱۴؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۸-۴۵۹؛ اللهوف، ص۱۹۵-۱۹۶؛ الارشاد، ج۲، ص۲۴۴؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۸۳؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۲۲۳؛ نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲۰، ص۴۶۶-۴۶۷؛ البدایة والنهایة، ج۸، ص۱۹۱؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج۲، ص۵۳؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۱۹-۱۲۰؛ مقتل الحسین مقرم، ص۳۲۷؛ قاموس الرجال، ج۶، ص۸۵.</ref>.		پدرش عبدالله مردی شجاع، [[زاهد]] و [[عابد]]، [[قاری]] و [[مفسر قرآن]]، [[بخشنده]] و بسیار [[نیکوکار]] بود. در [[زمان]] [[حکومت امام علی]]{{ع}} در کنار او در [[جنگ‌ها]] شرکت می‌کرد. [[چشم]] چپ خود را در [[جنگ جمل]] و چشم راست خود را در [[جنگ صفین]] در [[التزام]] [[امام علی]]{{ع}} از دست داد. او همواره از صبح تا [[شام]] در [[مسجد اعظم کوفه]] بود و [[نماز]] می‌گزارد و آخر شب از [[مسجد]] می‌‌رفت. هنگامی که [[اسیران]] [[خاندان رسالت]] را به کوفه وارد نمودند و پس از شکستی که [[عبیدالله بن زیاد]] در [[دارالاماره]] بر اثر سخنان [[حضرت زینب]]{{س}} متقبل شد، ابن‌زیاد ندای [[نماز جماعت]] داد، [[مردم]] در مسجد جمع شدند. [[ابن زیاد]] بر [[منبر]] رفت و گفت: [[سپاس]] خدای را که [[حق]] و [[اهل حق]] را [[پیروزی]] داد و [[امیرالمؤمنین]] [[یزید بن معاویه]] و گروه او را [[نصرت]] بخشید و دروغگوی پسر [[دروغگو]] [[حسین بن علی]] و شیعیانش را هلاک کرد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۹؛ اللهوف، ص۱۹۵؛ الارشاد، ج۲، ص۴۷۴ نهایة الارب فی فنون الادب، ج۷، ص۲۰۱.</ref>. از میان جمعیت عبدالله بن عفیف ازدی برخاست و بر ابن زیاد بانگ زد و [[اهل کوفه]] را علیه او برانگیخت و گفت: ای [[پسر مرجانه]]! دروغگوی پسر دروغگو تو و پدرت هستید و آن کس که تو را [[امیر]] کرده است و پدرش. ای پسر مرجانه! [[پسران پیامبر]]{{صل}} را می‌کشید و سخنی همچون سخن [[صدیقان]] می‌گویید؟<ref>اللهوف، ص۱۹۶.</ref> ابن‌زیاد که سخت سراسیمه شده بود، از [[ترس]] [[شورش]] مردم فریاد زد او را بگیرید! اما او توسط افراد قبیله‌اش فرار کرد عده‌ای از مأموران ابن‌زیاد شبانه به [[خانه]] او [[یورش]] بردند. عبدالله دلاورانه جنگید. دخترش مانند شیر خروشان اطراف پدرش می‌چرخید و او را در [[جنگ]] [[راهنمایی]] و [[یاری]] می‌کرد. پس از [[جنگی]] سخت او را دستگیر و به [[شهادت]] رساندند<ref>برای تفصیل بیشتر ر.ک: انساب الاشراف، ج۳، ص۴۱۳-۴۱۴؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۸-۴۵۹؛ اللهوف، ص۱۹۵-۱۹۶؛ الارشاد، ج۲، ص۲۴۴؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۸۳؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۲۲۳؛ نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲۰، ص۴۶۶-۴۶۷؛ البدایة والنهایة، ج۸، ص۱۹۱؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج۲، ص۵۳؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۱۹-۱۲۰؛ مقتل الحسین مقرم، ص۳۲۷؛ قاموس الرجال، ج۶، ص۸۵.</ref>.

	سپس [[صفیه]] را به جرم [[همکاری]] با پدرش دستگیر و [[زندانی]] نمودند. صفیه تا اوایل [[سال ۶۵ هجری]] در [[زندان کوفه]] به سر می‌برد تا اینکه [[حرکت توابین]] به [[رهبری]] [[سلیمان بن صرد خزاعی]] شکل گرفت. سلیمان یکی از [[جنگجویان]] [[شجاع]] خود را به نام [[طارق]] فرستاد تا صفیه را از [[زندان]] [[نجات]] دهد. صفیه از [[کوفه]] [[فرار]] کرد و به [[قادسیه]] رفت و به [[قبیله خزاعه]] پیوست. بعد از [[شهادت]] [[توابین]]، محمد فرزند سلیمان صفیه را به [[عقد]] خود درآورد. ثمره این [[ازدواج]] شش پسر و چهار دختر بود که همگی از [[شیعیان]] و [[دوستداران]] [[خاندان عصمت و طهارت]]{{عم}} در کوفه بودند<ref>ریاحین الشریعه، ج۴، ص۳۶۵.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۲۶۰.</ref>		سپس [[صفیه]] را به جرم [[همکاری]] با پدرش دستگیر و [[زندانی]] نمودند. صفیه تا اوایل سال ۶۵ هجری در زندان کوفه به سر می‌برد تا اینکه [[حرکت توابین]] به [[رهبری]] [[سلیمان بن صرد خزاعی]] شکل گرفت. سلیمان یکی از جنگجویان [[شجاع]] خود را به نام طارق فرستاد تا صفیه را از [[زندان]] [[نجات]] دهد. صفیه از [[کوفه]] فرار کرد و به [[قادسیه]] رفت و به [[قبیله خزاعه]] پیوست. بعد از [[شهادت]] [[توابین]]، محمد فرزند سلیمان صفیه را به [[عقد]] خود درآورد. ثمره این [[ازدواج]] شش پسر و چهار دختر بود که همگی از [[شیعیان]] و [[دوستداران]] [[خاندان عصمت و طهارت]]{{عم}} در کوفه بودند<ref>ریاحین الشریعه، ج۴، ص۳۶۵.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۲۶۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:امام حسین]]~~
	[[رده:اصحاب امام حسین]]		[[رده:اصحاب امام حسین]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام حسین | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== صفیه دختر عبدالله بن عفیف ازدی غامدی والبی، از زنان جنگجو و مبارزی شجاع و از شیعیان و دوستداران خاندان امیرالمؤمنین علی{{ع}} در کو...» ایجاد کرد

2026-03-29T05:54:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام حسین | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== صفیه دختر عبدالله بن عفیف ازدی غامدی والبی، از زنان جنگجو و مبارزی شجاع و از شیعیان و دوستداران خاندان امیرالمؤمنین علی{{ع}} در کو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = اصحاب امام حسین
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
صفیه دختر [[عبدالله بن عفیف ازدی غامدی والبی]]، از [[زنان]] [[جنگجو]] و مبارزی [[شجاع]] و از [[شیعیان]] و [[دوستداران]] [[خاندان]] امیرالمؤمنین علی{{ع}} در [[کوفه]] بود. وی از [[قبیله]] [[بنی‌ازد]] از [[قبایل]] معروف [[شیعه]] است<ref>اعلام النساء المؤمنات، ص۲۹۷.</ref>.
پدرش عبدالله مردی شجاع، [[زاهد]] و [[عابد]]، [[قاری]] و [[مفسر قرآن]]، [[بخشنده]] و بسیار [[نیکوکار]] بود. در [[زمان]] [[حکومت امام علی]]{{ع}} در کنار او در [[جنگ‌ها]] شرکت می‌کرد. [[چشم]] چپ خود را در [[جنگ جمل]] و چشم راست خود را در [[جنگ صفین]] در [[التزام]] [[امام علی]]{{ع}} از دست داد. او همواره از صبح تا [[شام]] در [[مسجد اعظم کوفه]] بود و [[نماز]] می‌گزارد و آخر شب از [[مسجد]] می‌‌رفت. هنگامی که [[اسیران]] [[خاندان رسالت]] را به کوفه وارد نمودند و پس از شکستی که [[عبیدالله بن زیاد]] در [[دارالاماره]] بر اثر سخنان [[حضرت زینب]]{{س}} متقبل شد، ابن‌زیاد ندای [[نماز جماعت]] داد، [[مردم]] در مسجد جمع شدند. [[ابن زیاد]] بر [[منبر]] رفت و گفت: [[سپاس]] خدای را که [[حق]] و [[اهل حق]] را [[پیروزی]] داد و [[امیرالمؤمنین]] [[یزید بن معاویه]] و گروه او را [[نصرت]] بخشید و دروغگوی پسر [[دروغگو]] [[حسین بن علی]] و شیعیانش را هلاک کرد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۹؛ اللهوف، ص۱۹۵؛ الارشاد، ج۲، ص۴۷۴ نهایة الارب فی فنون الادب، ج۷، ص۲۰۱.</ref>. از میان [[جمعیت]] عبدالله بن عفیف ازدی برخاست و بر ابن زیاد بانگ زد و [[اهل کوفه]] را علیه او برانگیخت و گفت: ای [[پسر مرجانه]]! دروغگوی پسر دروغگو تو و پدرت هستید و آن کس که تو را [[امیر]] کرده است و پدرش. ای پسر مرجانه! [[پسران پیامبر]]{{صل}} را می‌کشید و سخنی همچون سخن [[صدیقان]] می‌گویید؟<ref>اللهوف، ص۱۹۶.</ref> ابن‌زیاد که سخت سراسیمه شده بود، از [[ترس]] [[شورش]] مردم فریاد زد او را بگیرید! اما او توسط افراد قبیله‌اش [[فرار]] کرد عده‌ای از مأموران ابن‌زیاد شبانه به [[خانه]] او [[یورش]] بردند. عبدالله دلاورانه جنگید. دخترش مانند شیر خروشان اطراف پدرش می‌چرخید و او را در [[جنگ]] [[راهنمایی]] و [[یاری]] می‌کرد. پس از [[جنگی]] سخت او را دستگیر و به [[شهادت]] رساندند<ref>برای تفصیل بیشتر ر.ک: انساب الاشراف، ج۳، ص۴۱۳-۴۱۴؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۸-۴۵۹؛ اللهوف، ص۱۹۵-۱۹۶؛ الارشاد، ج۲، ص۲۴۴؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۸۳؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۲۲۳؛ نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲۰، ص۴۶۶-۴۶۷؛ البدایة والنهایة، ج۸، ص۱۹۱؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج۲، ص۵۳؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۱۹-۱۲۰؛ مقتل الحسین مقرم، ص۳۲۷؛ قاموس الرجال، ج۶، ص۸۵.</ref>.

سپس [[صفیه]] را به جرم [[همکاری]] با پدرش دستگیر و [[زندانی]] نمودند. صفیه تا اوایل [[سال ۶۵ هجری]] در [[زندان کوفه]] به سر می‌برد تا اینکه [[حرکت توابین]] به [[رهبری]] [[سلیمان بن صرد خزاعی]] شکل گرفت. سلیمان یکی از [[جنگجویان]] [[شجاع]] خود را به نام [[طارق]] فرستاد تا صفیه را از [[زندان]] [[نجات]] دهد. صفیه از [[کوفه]] [[فرار]] کرد و به [[قادسیه]] رفت و به [[قبیله خزاعه]] پیوست. بعد از [[شهادت]] [[توابین]]، محمد فرزند سلیمان صفیه را به [[عقد]] خود درآورد. ثمره این [[ازدواج]] شش پسر و چهار دختر بود که همگی از [[شیعیان]] و [[دوستداران]] [[خاندان عصمت و طهارت]]{{عم}} در کوفه بودند<ref>ریاحین الشریعه، ج۴، ص۳۶۵.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۲۶۰.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM011012.jpg|22px]] [[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|'''زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام حسین]]
[[رده:اصحاب امام حسین]]