صلح در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* برقراری صلح و امنیت */

2026-02-24T09:57:00Z

برقراری صلح و امنیت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==[[برقراری صلح]] و [[امنیت]]==		== [[برقراری صلح]] و [[امنیت]] ==
	یکی دیگر از [[وظایف کلی حکومت]] [[اسلامی]]، برقراری صلح و [[امنیت]] است. [[امام علی]]{{ع}} در [[خطبه ۴۰]] که پس از [[جنگ صفین]] و خطاب به [[خوارج]] ایراد کرد، هفت [[وظیفه]] مهم را برای یک [[حاکم]] برشمرد. حضرت در ابتدای [[خطبه]]، وجود [[حکومت]] [[نیک]] و بد را ضروری می‌داند که [[مردم]] چاره‌ای جز داشتن حکومت (حتی [[حکومت ستمگر]]) ندارند؛ زیرا در [[سایه]] حکومت، [[مؤمنان]] به [[عبادت]] مشغول می‌شوند و [[کافران]] نیز از خدمات آن بهره‌مندند. با امنیت ایجاد شده، [[کافر]] از [[منافع مادی]] و [[مؤمن]] از مواهب [[معنوی]] و مادی برخوردار است. حکومت برای ایجاد امنیت (دست‌کم برای بقای خودش) با [[دشمنان]] می‌ستیزد و موجب [[امنیت راه‌ها]] می‌شود و [[حق]] [[ضعیفان]] را می‌گیرد. [[امام]] آسیب حکومت بد را از نبود حکومت کمتر می‌داند؛ زیرا [[بی‌قانونی]] و [[هرج و مرج]]، تمام راه‌های [[نجات]] را می‌بندد و همه امور و حدود را تعطیل و [[فتنه]] را حاکم می‌سازد:		یکی دیگر از [[وظایف کلی حکومت]] [[اسلامی]]، برقراری صلح و [[امنیت]] است. [[امام علی]]{{ع}} در خطبه ۴۰ که پس از [[جنگ صفین]] و خطاب به [[خوارج]] ایراد کرد، هفت [[وظیفه]] مهم را برای یک [[حاکم]] برشمرد. حضرت در ابتدای [[خطبه]]، وجود [[حکومت]] [[نیک]] و بد را ضروری می‌داند که [[مردم]] چاره‌ای جز داشتن حکومت (حتی [[حکومت ستمگر]]) ندارند؛ زیرا در [[سایه]] حکومت، [[مؤمنان]] به [[عبادت]] مشغول می‌شوند و [[کافران]] نیز از خدمات آن بهره‌مندند. با امنیت ایجاد شده، [[کافر]] از منافع مادی و [[مؤمن]] از مواهب [[معنوی]] و مادی برخوردار است. حکومت برای ایجاد امنیت (دست‌کم برای بقای خودش) با [[دشمنان]] می‌ستیزد و موجب امنیت راه‌ها می‌شود و [[حق]] [[ضعیفان]] را می‌گیرد. [[امام]] آسیب حکومت بد را از نبود حکومت کمتر می‌داند؛ زیرا بی‌قانونی و [[هرج و مرج]]، تمام راه‌های [[نجات]] را می‌بندد و همه امور و حدود را تعطیل و [[فتنه]] را حاکم می‌سازد: {{متن حدیث\|وَ إِنَّهُ لَا بُدَّ لِلنَّاسِ مِنْ أَمِيرٍ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ يَعْمَلُ فِي إِمْرَتِهِ الْمُؤْمِنُ وَ يَسْتَمْتِعُ فِيهَا الْكَافِرُ وَ يُبَلِّغُ اللَّهُ فِيهَا الْأَجَلَ وَ يُجْمَعُ بِهِ الْفَيْ‌ءُ وَ يُقَاتَلُ بِهِ الْعَدُوُّ وَ تَأْمَنُ بِهِ السُّبُلُ وَ يُؤْخَذُ بِهِ لِلضَّعِيفِ مِنَ الْقَوِيِّ حَتَّى يَسْتَرِيحَ بَرٌّ وَ يُسْتَرَاحَ مِنْ فَاجِرٍ}}؛ «و حال آنکه مردم را [[امیر]] و [[فرمانروایی]] باید، خواه [[نیکوکار]] و خواه بدکار که مؤمن در سایه حکومت او به کار خود پردازد و کافر از [[زندگی]] خود تمتع گیرد. تا [[زمان]] هر یک به سر آید و حق بیت المال مسلمانان گرد آورده شود و با [[دشمن]] [[پیکار]] کنند و راه‌ها [[امن]] گردد و حق [[ضعیف]] را از [[قوی]] بستانند و نیکوکار بیاساید و از [[شر]] بدکار آسوده ماند».
	{{متن حدیث\|وَ إِنَّهُ لَا بُدَّ لِلنَّاسِ مِنْ أَمِيرٍ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ يَعْمَلُ فِي إِمْرَتِهِ الْمُؤْمِنُ وَ يَسْتَمْتِعُ فِيهَا الْكَافِرُ وَ يُبَلِّغُ اللَّهُ فِيهَا الْأَجَلَ وَ يُجْمَعُ بِهِ الْفَيْ‌ءُ وَ يُقَاتَلُ بِهِ الْعَدُوُّ وَ تَأْمَنُ بِهِ السُّبُلُ وَ يُؤْخَذُ بِهِ لِلضَّعِيفِ مِنَ الْقَوِيِّ حَتَّى يَسْتَرِيحَ بَرٌّ وَ يُسْتَرَاحَ مِنْ فَاجِرٍ}}؛
	«و حال آنکه مردم را [[امیر]] و [[فرمانروایی]] باید، خواه [[نیکوکار]] و خواه [[بدکار~~]]،~~ که مؤمن در سایه حکومت او به کار خود پردازد و کافر از [[زندگی]] خود [[تمتع]] گیرد. تا [[زمان]] هر یک به سر آید و حق [[بیت المال مسلمانان]] گرد آورده شود و با [[دشمن]] [[پیکار]] کنند و راه‌ها [[امن]] گردد و حق [[ضعیف]] را از [[قوی]] بستانند و نیکوکار بیاساید و از [[شر]] بدکار [[آسوده]] ماند».		در خطبه ۱۳۱ نیز به امنیت ضعیفان از دست زورمندان اشاره می‌کند: «بلکه می‌خواستیم نشانه‌های [[دین]] تو را که دگرگون شده بود، بازگردانیم و سرزمین‌های تو را [[اصلاح]] کنیم تا [[بندگان]] ستمدیده‌ات در [[امان]] مانند و آن حدود که مقرر داشته‌ای، جاری شود»<ref>[[مهدی محمدی صیفار\|محمدی صیفار، مهدی]]، [[اندیشه و روش اصلاح جامعه از دیدگاه امام علی (کتاب)\|اندیشه و روش اصلاح جامعه از دیدگاه امام علی]]، ص ۸۰.</ref>.
	در [[خطبه ۱۳۱]] نیز به امنیت ضعیفان از دست [[زورمندان]] اشاره می‌کند: «بلکه می‌خواستیم نشانه‌های [[دین]] تو را که دگرگون شده بود، بازگردانیم و سرزمین‌های تو را [[اصلاح]] کنیم تا [[بندگان]] ستمدیده‌ات در [[امان]] مانند و آن حدود که مقرر داشته‌ای، جاری شود».<ref>[[مهدی محمدی صیفار\|محمدی صیفار، مهدی]]، [[اندیشه و روش اصلاح جامعه از دیدگاه امام علی (کتاب)\|اندیشه و روش اصلاح جامعه از دیدگاه امام علی]] ص ۸۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2023-12-05T07:43:01Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:اهداف اسلام]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صلح | عنوان مدخل = صلح | مداخل مرتبط = صلح در قرآن - صلح در فقه سیاسی - صلح در معارف و سیره نبوی - صلح در معارف و سیره علوی | پرسش مرتبط = }} ==برقراری صلح و امنیت== یکی دیگر از وظایف کلی حکومت اسلامی، برقراری...» ایجاد کرد

2023-12-05T07:30:21Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صلح | عنوان مدخل = صلح | مداخل مرتبط = صلح در قرآن - صلح در فقه سیاسی - صلح در معارف و سیره نبوی - صلح در معارف و سیره علوی | پرسش مرتبط = }} ==برقراری صلح و امنیت== یکی دیگر از وظایف کلی حکومت اسلامی، برقراری...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صلح
| عنوان مدخل = صلح
| مداخل مرتبط = [[صلح در قرآن]] - [[صلح در فقه سیاسی]] - [[صلح در معارف و سیره نبوی]] - [[صلح در معارف و سیره علوی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==[[برقراری صلح]] و [[امنیت]]==
یکی دیگر از [[وظایف کلی حکومت]] [[اسلامی]]، برقراری صلح و [[امنیت]] است. [[امام علی]]{{ع}} در [[خطبه ۴۰]] که پس از [[جنگ صفین]] و خطاب به [[خوارج]] ایراد کرد، هفت [[وظیفه]] مهم را برای یک [[حاکم]] برشمرد. حضرت در ابتدای [[خطبه]]، وجود [[حکومت]] [[نیک]] و بد را ضروری می‌داند که [[مردم]] چاره‌ای جز داشتن حکومت (حتی [[حکومت ستمگر]]) ندارند؛ زیرا در [[سایه]] حکومت، [[مؤمنان]] به [[عبادت]] مشغول می‌شوند و [[کافران]] نیز از خدمات آن بهره‌مندند. با امنیت ایجاد شده، [[کافر]] از [[منافع مادی]] و [[مؤمن]] از مواهب [[معنوی]] و مادی برخوردار است. حکومت برای ایجاد امنیت (دست‌کم برای بقای خودش) با [[دشمنان]] می‌ستیزد و موجب [[امنیت راه‌ها]] می‌شود و [[حق]] [[ضعیفان]] را می‌گیرد. [[امام]] آسیب حکومت بد را از نبود حکومت کمتر می‌داند؛ زیرا [[بی‌قانونی]] و [[هرج و مرج]]، تمام راه‌های [[نجات]] را می‌بندد و همه امور و حدود را تعطیل و [[فتنه]] را حاکم می‌سازد:
{{متن حدیث|وَ إِنَّهُ لَا بُدَّ لِلنَّاسِ مِنْ أَمِيرٍ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ يَعْمَلُ فِي إِمْرَتِهِ الْمُؤْمِنُ وَ يَسْتَمْتِعُ فِيهَا الْكَافِرُ وَ يُبَلِّغُ اللَّهُ فِيهَا الْأَجَلَ وَ يُجْمَعُ بِهِ الْفَيْ‌ءُ وَ يُقَاتَلُ بِهِ الْعَدُوُّ وَ تَأْمَنُ بِهِ السُّبُلُ وَ يُؤْخَذُ بِهِ لِلضَّعِيفِ مِنَ الْقَوِيِّ حَتَّى يَسْتَرِيحَ بَرٌّ وَ يُسْتَرَاحَ مِنْ فَاجِرٍ}}؛
«و حال آنکه مردم را [[امیر]] و [[فرمانروایی]] باید، خواه [[نیکوکار]] و خواه [[بدکار]]، که مؤمن در سایه حکومت او به کار خود پردازد و کافر از [[زندگی]] خود [[تمتع]] گیرد. تا [[زمان]] هر یک به سر آید و حق [[بیت المال مسلمانان]] گرد آورده شود و با [[دشمن]] [[پیکار]] کنند و راه‌ها [[امن]] گردد و حق [[ضعیف]] را از [[قوی]] بستانند و نیکوکار بیاساید و از [[شر]] بدکار [[آسوده]] ماند».
در [[خطبه ۱۳۱]] نیز به امنیت ضعیفان از دست [[زورمندان]] اشاره می‌کند: «بلکه می‌خواستیم نشانه‌های [[دین]] تو را که دگرگون شده بود، بازگردانیم و سرزمین‌های تو را [[اصلاح]] کنیم تا [[بندگان]] ستمدیده‌ات در [[امان]] مانند و آن حدود که مقرر داشته‌ای، جاری شود».<ref>[[مهدی محمدی صیفار|محمدی صیفار، مهدی]]، [[اندیشه و روش اصلاح جامعه از دیدگاه امام علی (کتاب)|اندیشه و روش اصلاح جامعه از دیدگاه امام علی]] ص ۸۰.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010602.jpg|22px]] [[مهدی محمدی صیفار|محمدی صیفار، مهدی]]، [[اندیشه و روش اصلاح جامعه از دیدگاه امام علی (کتاب)|'''اندیشه و روش اصلاح جامعه از دیدگاه امام علی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}