Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صیاصی | عنوان مدخل = صیاصی | مداخل مرتبط = صیاصی در قرآن - صیاصی در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ...}}«و کسانی از اهل...» ایجاد کرد

2022-10-10T05:57:19Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صیاصی | عنوان مدخل = صیاصی | مداخل مرتبط = صیاصی در قرآن - صیاصی در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ...}}<ref>«و کسانی از اهل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صیاصی
| عنوان مدخل = [[صیاصی]]
| مداخل مرتبط = [[صیاصی در قرآن]] - [[صیاصی در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
{{متن قرآن|وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ...}}<ref>«و کسانی از اهل کتاب را که پشتیبان ایشان بودند از دژهای آنان فرود آورد و در دل‌هاشان هراس افکند، (چنانکه) دسته‌ای را می‌کشتید و دسته‌ای (دیگر) را اسیر می‌گرفتید» سوره احزاب، آیه ۲۶.</ref>.

'''ذکر چند نکته''':
پیش از ورود به [[شناسایی]] مکان «[[صیاصی]]» ذکر چند نکته طبق روال معمول، به عنوان مقدمه لازم است: {{عربی|صیص: الصیصه و الصیصیة جالصیاصی}}: [[دژ]]، کلات، قلعه، [[برج]] و بارو و حصار. این آن چیزی است که المنجد برای صیاصی قائل شده است<ref>المنجد، ص۹۷۳. </ref>. برخی علما «صیاصی» را جمع «صیصیه» به معنی قلعه‌های محکم می‌دانند<ref>آیت‌الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۲۸۹.</ref> همین مفهوم را تقریباً برخی از بزرگان و علما بیان کرده‌اند: صیاصی جمع صیصیه است که به معنای قلعه بسیار محکمی است که با آن از [[حمله]] [[دشمن]] جلوگیری می‌شود<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۴۵۶.</ref> [[حصن]] و قلعه مکانی است که لغت‌شناسی مفاهیم [[قرآن کریم]] برای صص ذکر کرده است<ref>لغت‌شناسی، ص‌۶۸۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۵۵.</ref>

==[[غزوه خندق]] یا [[غزوه بنی قریظه]]==
بزرگانی هستند که در [[تفسیر آیه]] مورد بحث به غزوه خندق پرداخته‌اند. از جمله لویس معلوف در ذیل این [[آیه]] «[[قریش]] را در [[جنگ احزاب]]» که همان غزوه خندق می‌باشد مدنظر داشته است اما یادآوری این مطلب بجاست که [[یهود]] [[بنی قریظه]]، پیمانی با [[پیامبر خدا]]{{صل}} بسته بودند که در صورت حمله به [[مدینه]] جانب [[سپاه اسلام]] را نگه دارند [[جنگ خندق]] پیش آمد و [[اهل کتاب]] یعنی یهود بنی قریظه با [[مشرکین]] [[ائتلاف]] کردند و با [[پیمان شکنی]] با مشرکین همگام شدند غزوه خندق که نام دیگرش [[احزاب]] است با [[پیروزی]] [[مسلمانان]] به پایان رسید. [[فرشته]] [[وحی بر پیامبر]] فرود آمد و [[فرمان]] [[مبارزه]] با [[یهودیان]] بنی قریظه را صادر کرد.

برخی از نویسندگان می‌نویسند:
{{عربی|غزوة الخندق: سمیت بذلک الحفر المسلمین الخندق فی هذه الغزوه و سمیت بالاحزاب الاجتماع احزاب الکفار لقتال مسلمین بالمدینه}}. یعنی غزوه خندق به این نام خوانده شد به خاطر اینکه در این جنگ خندق حفر گردید و [[احزاب]] نامگذاری گردید به این خاطر که [[کفار]] برای [[جنگ]] با [[مسلمین]] در [[مدینه]] با یکدیگر [[اجتماع]] کردند.<ref>محمد الیاس عبدالغنی.</ref>.
قبل از این گفتیم که [[جنگ خندق]] به نفع مسلمین به پایان رسید صدور [[فرمان]] جنگ دوباره باعث شد [[مسلمانان]] به طرف [[یهودیان]] [[بنی قریظه]] حرکت کنند و آن را ۲۵ [[روز]] در محاصره گیرند. این [[رویارویی]] با [[شکست]] یهودیان و [[تسلیم شدن]] آنان به پایان رسید و نام [[غزوه بنی قریظه]] را از آن خود کرد.
در کتاب [[تاریخ]] المدینه المنوره مذکور است: {{عربی|کان بینهم و بین المسلمین عهد. لکنهم خانوا أثناء غزوة الخندق و نقضو العهد}}. میان بنی قریظه و مسلمانان پیمانی بود. لکن بنی قریظه در خلال جنگ خندق [[خیانت]] و [[نقص]] [[پیمان]] کردند<ref>تاریخ المدینه منوره، ص۱۰۴.</ref>.
و چنین شد که بعد از جنگ خندق، جنگ بنی قریظه در [[سال پنجم هجری]] اتفاق افتاد. «[[حمله]] مسلمانان بر [[قبیله]] بنو قریظه، تنها پاسخی به خیانت آشکار و پیمان شکنانه آنان بود»<ref>اطلس قرآن، ص۲۶۶.</ref>. درباره بنو قریظه این [[آیات]] از [[سوره]] الاحزاب نازل شد: {{متن قرآن|وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ...}}<ref>روضة الصفا، ص۲۶۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۵۶.</ref>

==محل [[صیاصی]]==
از مفهوم و تعبیر [[آیه]]، فهمیده می‌شود که یهودیان بنی قریظه در بلندی‌ها [[برج]] و بارو و قلعه‌های خود را ساخته بودند و از اوج بر مهاجمان [[اشرافیت]] داشتند چنانکه [[المیزان]] بیان می‌دارد: شاید تعبیر به انزال از قلعه‌ها بدین جهت باشد که [[اهل کتاب]] از بالای برج‌ها و دیوارهای قلعه بر [[دشمنان]] خود که در بیرون قلعه ایشان را محاصره می‌کردند مشرف می‌شدند<ref>تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۴۵۶.</ref>.
این قلعه‌های مستحکم در کجا واقع بوده‌اند: در پاسخ به این سوال میان [[مفسران]] گفتگوست.
به [[اعتقاد]] برخی از علما: [[یهود]] قلعه‌های خود را در کنار «مدینه» در نقطه مرتفعی ساخته بودند و بر فراز برج‌های آنها به [[دفاع]] از خویشتن مشغول می‌شدند<ref>آیت‌الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۲۸۹. </ref>.
بدون [[شک]] قلعه‌ها و دژهای یهودیان در نزدیک مدینه قرار داشته‌اند به قول معروف نشان به آن نشان که نویسنده کتاب [[تاریخ]] المدینه المنوره خاطر نشان می‌سازد: مساکن و منازل [[یهودیان]] در «سمت جنوبی [[حره]] شرقی و در جهت جنوب شرقی از سوی [[مدینه]] در بیابان مهزور» و در فاصله ۴ کیلومتری [[مسجد]] [[نبوی]] است<ref>تاریخ المدینه المنوره، ص۱۰۴.</ref>. دقیق‌تر از این نمی‌توان نشانی برای «[[صیاصی]]» داد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۵۸.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]

صیاصی در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها