ضلالت در لغت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۶

2025-11-16T07:16:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۶
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = ضلالت		\| موضوع مرتبط = ضلالت
	\| عنوان مدخل = ضلالت		\| عنوان مدخل = ضلالت
	\| مداخل مرتبط = [[ضلالت در لغت]] - [[ضلالت در قرآن~~]] - [[ضلالت در کلام اسلامی~~]] - [[ضلالت در فقه سیاسی]] - [[ضلالت در معارف دعا و زیارات]] - [[ضلالت در معارف و سیره علوی]] - [[ضلالت در معارف و سیره سجادی]]		\| مداخل مرتبط = [[ضلالت در لغت]] - [[ضلالت در قرآن]] - [[ضلالت در فقه سیاسی]] - [[ضلالت در معارف دعا و زیارات]] - [[ضلالت در معارف و سیره علوی]] - [[ضلالت در معارف و سیره سجادی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-30T09:52:44Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژه‌های {{عربی\|عمى}} (= نابینایی) و {{عربی\|ردى}} (= هلاکت و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفته‌اند. نمونه‌هایی از این کاربردها عبارتنداز:		در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژه‌های {{عربی\|عمى}} (= نابینایی) و {{عربی\|ردى}} (= هلاکت و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفته‌اند. نمونه‌هایی از این کاربردها عبارتنداز:
	# {{متن حدیث\|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعه‌ای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را [[ارج]] نمی‌نهد و اگر چه [[قرآن]] و پیروانش در [[جامعه]] با [[مردم]] [[زندگی]] می‌کنند، در [[حقیقت]] با آنان همراه نیستند؛ چراکه ضلالت و هدایت مقابل یکدیگرند و اگر به ظاهر همراه شوند، در [[باطن]] مقابل یکدیگرند.		# {{متن حدیث\|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعه‌ای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را ارج نمی‌نهد و اگر چه [[قرآن]] و پیروانش در [[جامعه]] با [[مردم]] [[زندگی]] می‌کنند، در [[حقیقت]] با آنان همراه نیستند؛ چراکه ضلالت و هدایت مقابل یکدیگرند و اگر به ظاهر همراه شوند، در [[باطن]] مقابل یکدیگرند.
	# {{متن حدیث\|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است».		# {{متن حدیث\|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است».
	# {{متن حدیث\|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است.		# {{متن حدیث\|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-30T09:52:28Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۸:		خط ۸:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	واژه «[[ضلالت]]» مقابل واژه [[هدایت]] در کاربرد لازم (غیر متعدی) آن است و به معنای [[گمراه]] شدن و نیافتن [[راه هدایت]] یا پیمودن راهی است که [[انسان]] را به مطلوب نمی‌رساند<ref>التعریفات، ص۶۰.</ref>. واژه مقابل واژه هدایت در کاربرد متعدی ([[راهنمایی]] کردن، به مقصد رساندن) واژه {{عربی\|اضلال}} به معنای [[گمراه کردن]] و از مقصد دور ساختن است.		واژه «[[ضلالت]]» مقابل واژه [[هدایت]] در کاربرد لازم (غیر متعدی) آن است و به معنای [[گمراه]] شدن و نیافتن [[راه هدایت]] یا پیمودن راهی است که [[انسان]] را به مطلوب نمی‌رساند<ref>التعریفات، ص۶۰.</ref>. واژه مقابل واژه هدایت در کاربرد متعدی ([[راهنمایی]] کردن، به مقصد رساندن) واژه {{عربی\|اضلال}} به معنای [[گمراه کردن]] و از مقصد دور ساختن است.
	در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژه‌های {{عربی\|عمى}} (= [[نابینایی]]) و {{عربی\|ردى}} (= [[هلاکت]] و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفته‌اند. نمونه‌هایی از این کاربردها عبارتنداز:
	#{{متن حدیث\|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعه‌ای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را [[ارج]] نمی‌نهد و اگر چه [[قرآن]] و پیروانش در [[جامعه]] با [[مردم]] [[زندگی]] می‌کنند، در [[حقیقت]] با آنان همراه نیستند؛ چراکه ضلالت و هدایت مقابل یکدیگرند و اگر به ظاهر همراه شوند، در [[باطن]] مقابل یکدیگرند.		در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژه‌های {{عربی\|عمى}} (= نابینایی) و {{عربی\|ردى}} (= هلاکت و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفته‌اند. نمونه‌هایی از این کاربردها عبارتنداز:
	#{{متن حدیث\|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است».		# {{متن حدیث\|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعه‌ای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را [[ارج]] نمی‌نهد و اگر چه [[قرآن]] و پیروانش در [[جامعه]] با [[مردم]] [[زندگی]] می‌کنند، در [[حقیقت]] با آنان همراه نیستند؛ چراکه ضلالت و هدایت مقابل یکدیگرند و اگر به ظاهر همراه شوند، در [[باطن]] مقابل یکدیگرند.
	#{{متن حدیث\|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است.		# {{متن حدیث\|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است».
	#{{متن حدیث\|فَإِنَّهُ لَا سَوَاءَ إِمَامُ الْهُدَى وَ إِمَامُ الرَّدَى‌}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۷.</ref>؛ ~~«[[پیشوای~~ هدایت]] با [[پیشوای گمراهی]] و هلاکت یکسان نیست». این سخن، جمله‌ای است از نامه‌ای که [[امام]] به [[محمد بن ابی بکر]] نوشته است، آن گاه که او را به عنوان [[والی مصر]] برگزید.		# {{متن حدیث\|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است.
	#{{متن حدیث\|وَ مَنْ لَا يَسْتَقِيمُ بِهِ الْهُدَى يَجُرُّ بِهِ الضَّلَالُ إِلَى الرَّدَى‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۸.</ref>؛ «آن کس که هدایت به راه راستش نیاورد، گمراهی هلاکش کند». از این عبارت به دست می‌آید که «ردی» لازمه و نتیجه ضلالت است.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[هدایت و ضلالت - ربانی گلپایگانی (مقاله)\| مقاله «هدایت و ضلالت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۲]] ص ۱۷۰.</ref>.		# {{متن حدیث\|فَإِنَّهُ لَا سَوَاءَ إِمَامُ الْهُدَى وَ إِمَامُ الرَّدَى‌}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۷.</ref>؛ «پیشوای هدایت با پیشوای گمراهی و هلاکت یکسان نیست». این سخن، جمله‌ای است از نامه‌ای که [[امام]] به [[محمد بن ابی بکر]] نوشته است، آن گاه که او را به عنوان [[والی مصر]] برگزید.
			# {{متن حدیث\|وَ مَنْ لَا يَسْتَقِيمُ بِهِ الْهُدَى يَجُرُّ بِهِ الضَّلَالُ إِلَى الرَّدَى‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۸.</ref>؛ «آن کس که هدایت به راه راستش نیاورد، گمراهی هلاکش کند». از این عبارت به دست می‌آید که «ردی» لازمه و نتیجه ضلالت است<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[هدایت و ضلالت - ربانی گلپایگانی (مقاله)\| مقاله «هدایت و ضلالت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۲]]، ص ۱۷۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۰

2024-06-30T09:30:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = ضلالت		\| موضوع مرتبط = ضلالت
	\| عنوان مدخل = ضلالت		\| عنوان مدخل = ضلالت
	\| مداخل مرتبط = [[ضلالت در لغت]] - [[ضلالت در قرآن]] - [[ضلالت در کلام اسلامی]] - [[ضلالت در فقه سیاسی]] - [[ضلالت در معارف دعا و زیارات]] - [[ضلالت در معارف و سیره سجادی]]		\| مداخل مرتبط = [[ضلالت در لغت]] - [[ضلالت در قرآن]] - [[ضلالت در کلام اسلامی]] - [[ضلالت در فقه سیاسی]] - [[ضلالت در معارف دعا و زیارات]] - [[ضلالت در معارف و سیره علوی]] - [[ضلالت در معارف و سیره سجادی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:ضلالت]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ضلالت | عنوان مدخل = ضلالت | مداخل مرتبط = ضلالت در لغت - ضلالت در قرآن - ضلالت در کلام اسلامی - ضلالت در فقه سیاسی - ضلالت در معارف دعا و زیارات - ضلالت در معارف و سیره سجادی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== واژه «ضلا...» ایجاد کرد

2023-07-06T04:20:40Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ضلالت | عنوان مدخل = ضلالت | مداخل مرتبط = ضلالت در لغت - ضلالت در قرآن - ضلالت در کلام اسلامی - ضلالت در فقه سیاسی - ضلالت در معارف دعا و زیارات - ضلالت در معارف و سیره سجادی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== واژه «ضلا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = ضلالت
| عنوان مدخل = ضلالت
| مداخل مرتبط = [[ضلالت در لغت]] - [[ضلالت در قرآن]] - [[ضلالت در کلام اسلامی]] - [[ضلالت در فقه سیاسی]] - [[ضلالت در معارف دعا و زیارات]] - [[ضلالت در معارف و سیره سجادی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
واژه «[[ضلالت]]» مقابل واژه [[هدایت]] در کاربرد لازم (غیر متعدی) آن است و به معنای [[گمراه]] شدن و نیافتن [[راه هدایت]] یا پیمودن راهی است که [[انسان]] را به مطلوب نمی‌رساند<ref>التعریفات، ص۶۰.</ref>. واژه مقابل واژه هدایت در کاربرد متعدی ([[راهنمایی]] کردن، به مقصد رساندن) واژه {{عربی|اضلال}} به معنای [[گمراه کردن]] و از مقصد دور ساختن است.
در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژه‌های {{عربی|عمى}} (= [[نابینایی]]) و {{عربی|ردى}} (= [[هلاکت]] و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفته‌اند. نمونه‌هایی از این کاربردها عبارتنداز:
#{{متن حدیث|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعه‌ای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را [[ارج]] نمی‌نهد و اگر چه [[قرآن]] و پیروانش در [[جامعه]] با [[مردم]] [[زندگی]] می‌کنند، در [[حقیقت]] با آنان همراه نیستند؛ چراکه ضلالت و هدایت مقابل یکدیگرند و اگر به ظاهر همراه شوند، در [[باطن]] مقابل یکدیگرند.
#{{متن حدیث|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است».
#{{متن حدیث|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است.
#{{متن حدیث|فَإِنَّهُ لَا سَوَاءَ إِمَامُ الْهُدَى وَ إِمَامُ الرَّدَى‌}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۷.</ref>؛ «[[پیشوای هدایت]] با [[پیشوای گمراهی]] و هلاکت یکسان نیست». این سخن، جمله‌ای است از نامه‌ای که [[امام]] به [[محمد بن ابی بکر]] نوشته است، آن گاه که او را به عنوان [[والی مصر]] برگزید.
#{{متن حدیث|وَ مَنْ لَا يَسْتَقِيمُ بِهِ الْهُدَى يَجُرُّ بِهِ الضَّلَالُ إِلَى الرَّدَى‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۸.</ref>؛ «آن کس که هدایت به راه راستش نیاورد، گمراهی هلاکش کند». از این عبارت به دست می‌آید که «ردی» لازمه و نتیجه ضلالت است.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[هدایت و ضلالت - ربانی گلپایگانی (مقاله)| مقاله «هدایت و ضلالت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۲]] ص ۱۷۰.</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1368100.jpg|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[هدایت و ضلالت - ربانی گلپایگانی (مقاله)| مقاله «هدایت و ضلالت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه امام علی ج۲''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژه‌های {{عربی\|عمى}} (= نابینایی) و {{عربی\|ردى}} (= هلاکت و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفته‌اند. نمونه‌هایی از این کاربردها عبارتنداز:		در سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}} گذشته از واژه ضلالت، که در مقابل واژه هدایت به کار رفته است، واژه‌های {{عربی\|عمى}} (= نابینایی) و {{عربی\|ردى}} (= هلاکت و نابودی) نیز در مقابل آن به کار رفته‌اند. نمونه‌هایی از این کاربردها عبارتنداز:
	# {{متن حدیث\|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعه‌ای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را [[ارج]] نمی‌نهد و اگر چه [[قرآن]] و پیروانش در [[جامعه]] با [[مردم]] [[زندگی]] می‌کنند، در [[حقیقت]] با آنان همراه نیستند؛ چراکه ضلالت و هدایت مقابل یکدیگرند و اگر به ظاهر همراه شوند، در [[باطن]] مقابل یکدیگرند.		# {{متن حدیث\|إِنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى وَ إِنِ اجْتَمَعَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۴۷.</ref> «ضلالت با هدایت ناسازگار است، هر چند به ظاهر با یکدیگر همراه شوند». این سخن درباره جامعه‌ای است که [[قرآن کریم]] و پیروانش را ارج نمی‌نهد و اگر چه [[قرآن]] و پیروانش در [[جامعه]] با [[مردم]] [[زندگی]] می‌کنند، در [[حقیقت]] با آنان همراه نیستند؛ چراکه ضلالت و هدایت مقابل یکدیگرند و اگر به ظاهر همراه شوند، در [[باطن]] مقابل یکدیگرند.
	# {{متن حدیث\|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است».		# {{متن حدیث\|فَأَبْدَلَنَا بَعْدَ الضَّلَالَةِ بِالْهُدَى}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>؛ «[[خداوند]] به جای ضلالت، هدایت را به ما ارزانی داشته است».
	# {{متن حدیث\|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است.		# {{متن حدیث\|فَالْهُدَى خَامِلٌ وَ الْعَمَى شَامِلٌ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲.</ref>؛ «هدایت فراموش شده بود و نابینایی و [[گمراهی]]، فراگیر». این جمله در وصف شرایط [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] [[حاکم]] بر [[عصر جاهلیت]] است.