طائف - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۲

2025-10-27T09:12:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۲
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	مردم طایف که [[عروة بن مسعود]]، مبلّغ [[اسلام]] را کشتند تا سال‌های پایانی [[زندگی پیامبر]] {{صل}} [[مسلمان]] نشدند هرچند در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند<ref>بنگرید: الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۸۳؛ تاریخ الخمیس، ج۲، ص۱۳۵؛ سیره ابن هشام، ج۴، ص۱۸۳؛ سیره دحلان، ج۳، ص۹.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۴۰۵.</ref>		مردم طایف که [[عروة بن مسعود]]، مبلّغ [[اسلام]] را کشتند تا سال‌های پایانی [[زندگی پیامبر]] {{صل}} [[مسلمان]] نشدند هرچند در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند<ref>بنگرید: الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۸۳؛ تاریخ الخمیس، ج۲، ص۱۳۵؛ سیره ابن هشام، ج۴، ص۱۸۳؛ سیره دحلان، ج۳، ص۹.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۴۰۵.</ref>

	== ~~حاکمان~~ طائف ==		== پیامبر در طائف ==
	{{~~اصلی\|حکومت طائف~~}}		پس از آنکه [[حضرت ابوطالب]] از [[دنیا]] رفت، [[قریش]] در [[ایذاء]] و [[اذیت]] خود نسبت به [[رسول اکرم]]{{صل}} افزودند و به کارهایی دست زدند که در [[حیات]] [[ابوطالب]] مرتکب نمی‌شدند. حضرت تصمیم گرفت مکه را ترک گوید، خود به تنهایی به طائف برود تا از محیط خطر دور باشد و در ضمن ترویج اسلام را در آن منطقه آغاز نماید. در آن موقع سه [[برادر]] از ثقیف، [[شخصیت]] بزرگ طائف بودند. حضرت وقتی وارد طائف شد به ملاقاتشان رفت و [[دعوت]] خود را با آنان در میان گذاشت، هر یک از آن سه نفر، پاسخ نامناسب و خامی به دعوت آن حضرت دادند و رسالتش را نپذیرفتند.
	~~'''~~[[~~قثم بن عباس قرشی~~]]~~:''' پسر عمو~~ و [[~~صحابی~~ رسول خدا]] {{صل}} و ~~نیز~~ از ~~اصحاب خاص~~ [[حضرت ~~علی~~]] {{ع}} ~~بود<ref>رجال طوسی، ص۵۵، ش۷~~.~~</ref>. هنگامی~~ که [[~~حضرت علی~~]] {{ع}} به [[~~خلافت~~]] ~~رسید، روی اعتمادی~~ که به ~~قثم داشت او~~ را به ~~کارهای مهمی گماشت~~ و ~~از همان اوایل~~ [[~~خلافت~~]] ~~قثم را والی~~ و ~~استاندار~~ [[~~مکه~~]] ~~قرار داد~~ و ~~تا زمان~~ [[~~شهادت~~]] آن ~~حضرت، وی~~ به این ~~سمت باقی بود~~. [[~~طبری~~]] ~~قثم~~ را [[~~کارگزار مکه~~]] و طائف ~~دانسته است~~<ref>~~تاریخ طبری (هشت جلدی)، ج۴، ص۶۹؛~~ ابن ~~دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی{{ع}}،~~ ج۲، ~~ص۱۲۵~~.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی ج۲]]، ص۱۱۱۰-۱۱۱۲؛ [[علی اکبر ذاکری\|~~ذاکری، علی اکبر~~]]، [[~~سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین~~ (کتاب)\|~~سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱~~]]، ~~ص۱۲۳ - ۱۲۵~~.</ref>
			[[رسول خدا]]{{صل}} از جای برخاست در حالی که از ثقیف [[مأیوس]] شده بود، از آنان خواست که این جلسه را مکتوم نگاه دارند و به کسی نگویند. آن سه نفر نه تنها خواسته آن حضرت را [[اجابت]] ننمودند و جلسه را پنهان نداشتند، بلکه جهال و [[بردگان]] [[قوم]] خود را تحریک نمودند تا آن حضرت را [[آزار]] نمایند. گِردش جمع شدند، [[دشنام]] گفتند، فریاد کشیدند. [[مردم]] در اطراف آن حضرت [[اجتماع]] کردند، [[پیامبر اسلام]] را مجبور نمودند که از [[شهر]] خارج شود و به محوطه باغ انگوری که متعلق به «[[عتبة بن ربیعة]]» و «[[شیبة بن ربیعة]]» بود، پناهنده شود و دو نفر صاحبان باغ، خود در باغ بودند. حضرت که وارد آن باغ شد، نادان‌های ثقیف و همراهانشان پراکنده شدند. [[رسول اکرم]]{{صل}} رفت در [[سایه]] درخت انگوری نشست و دو مالک باغ آن حضرت را مشاهده کردند و دیدند نادان‌های طائف با او چه کردند. [[پیامبر]]{{صل}} وقتی در جایگاه خود قرار گرفت، برای این که [[اضطراب]] درونی خویش را فرونشاند و با خارج شدن از باغ انگور دوباره گرفتار جهال و بردگان نشود، لب به [[دعا]] گشود و در پیشگاه [[خداوند]] عرض کرد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْكُو إِلَيْكَ ضَعْفَ قُوَّتِي وَ قِلَّةَ حِيلَتِي وَ هَوَانِي عَلَى النَّاسِ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَنْتَ رَبُّ الْمُسْتَضْعَفِينَ وَ أَنْتَ رَبِّي إِلَى مَنْ تَكِلُنِي إِلَى بَعِيدٍ يَتَجَهَّمُنِي أَوْ إِلَى عَدُوٍّ مَلَّكْتَهُ أَمْرِي إِنْ لَمْ يَكُنْ بِكَ عَلَيَّ غَضَبٌ فَلَا أُبَالِي وَ لَكِنْ عَافِيَتُكَ هِيَ أَوْسَعُ لِي أَعُوذُ بِنُورِ وَجْهِكَ الَّذِي أَشْرَقَتْ لَهُ الظُّلُمَاتُ...}}؛ «بارالها! نیروی کم توانم و قلت چاره جوییم و تحقیری که از مردم نسبت به من معمول می‌دارند به تو می‌گویم، ای مهربان‌ترین مهربانان، تو مالک [[مستضعفین]] و مالک [[منی]]، مرا به که حواله می‌دهی؟ به آن کس که از [[حقیقت]] دور است و با دیدن من روی در هم می‌کشد، یا کارم را به [[دشمن]] محول می‌فرمایی؟ بارالها! اگر تو به من [[خشمگین]] نیستی، باک از بی‌مهری [[مردم]] ندارم. [[دفاع]] تو برای من وسیع‌تر و گسترده‌تر است. پناه می‌برم به [[نور]] [[رؤیت]] که تیرگی‌ها از آن برطرف می‌شود و امر [[دنیا]] و [[آخرت]] از آن به صلاح می‌گراید، پناه می‌برم به نور رؤیت از این که غضبت بر من نازل شود یا سخطت مرا فراگیرد. شایستگی مؤاخذه برای تست تا [[راضی]] شوی، هیچ حرکت و قدرتی نیست، مگر به حمایت و دلالت ذات اقدس تو.

			[[رسول اکرم]]{{صل}} برای رفع [[ترس]] و ناامنی محیط طائف، از احدی [[یاری]] نخواست، فقط از پیشگاه [[الهی]] نصرت‌طلبید. [[خداوند]] دعای او را [[مستجاب]] فرموده، [[خوف]] را از ضمیرش برطرف ساخت و به وی [[آرامش]] و [[اطمینان قلب]] عطا فرمود و بدون [[احساس]] خطر و [[اضطراب]] از طائف خارج شد<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۴۱۹؛ شرح و تفسیر دعای مکارم الاخلاق، محمدتقی فلسفی، ج۲، ص۳۲۸.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۲۶.</ref>

	== جنگ طائف ==		== جنگ طائف ==
خط ۲۱:		خط ۲۴:
	# ثانیاً: [[ماه شوال]] در حال سپری شدن بود و ماه [[ذی‌القعده]] فرا می‌رسید، که [[جنگ]] و نبرد در آن ماه از نظر [[ملت]] [[عرب]] [[حرام]] بود. اسلام هم بعدها این [[سنت]] [[صالح]] را [[تأیید]] نمود. از این رو برای [[حفظ]] این سنت لازم بود که هر چه زودتر محاصره برچیده شود.		# ثانیاً: [[ماه شوال]] در حال سپری شدن بود و ماه [[ذی‌القعده]] فرا می‌رسید، که [[جنگ]] و نبرد در آن ماه از نظر [[ملت]] [[عرب]] [[حرام]] بود. اسلام هم بعدها این [[سنت]] [[صالح]] را [[تأیید]] نمود. از این رو برای [[حفظ]] این سنت لازم بود که هر چه زودتر محاصره برچیده شود.
	# ثالثاً: [[مراسم حج]] نزدیک بود و [[نظارت]] بر مراسم حج در آن سال بر عهده مسلمانان بود؛ زیرا پیش از آن، مراسم حج زیر نظر مشرکان مکه اداره می‌شد، مضافاً این که [[موسم حج]] بهترین فصل برای [[تبلیغ اسلام]] و بیان حقیقت [[آیین]] [[توحید]] به شمار می‌رفت. با توجه به این شرایط [[پیامبر]]{{صل}} محاصره طائف را ترک گفت و همراه [[سپاه]] خود به [[جعرانه]] که محل حفاظت [[غنایم جنگی]] و [[اسیران]] بود، حرکت کرد<ref>فروغ ابدیت، ج۲، صفحه‌های ۳۶۴ – ۳۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۳۵.</ref>		# ثالثاً: [[مراسم حج]] نزدیک بود و [[نظارت]] بر مراسم حج در آن سال بر عهده مسلمانان بود؛ زیرا پیش از آن، مراسم حج زیر نظر مشرکان مکه اداره می‌شد، مضافاً این که [[موسم حج]] بهترین فصل برای [[تبلیغ اسلام]] و بیان حقیقت [[آیین]] [[توحید]] به شمار می‌رفت. با توجه به این شرایط [[پیامبر]]{{صل}} محاصره طائف را ترک گفت و همراه [[سپاه]] خود به [[جعرانه]] که محل حفاظت [[غنایم جنگی]] و [[اسیران]] بود، حرکت کرد<ref>فروغ ابدیت، ج۲، صفحه‌های ۳۶۴ – ۳۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۳۵.</ref>

			== حاکمان طائف ==
			{{اصلی\|حکومت طائف}}
			'''[[قثم بن عباس قرشی]]:''' پسر عمو و [[صحابی رسول خدا]] {{صل}} و نیز از اصحاب خاص [[حضرت علی]] {{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۵۵، ش۷.</ref>. هنگامی که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[خلافت]] رسید، روی اعتمادی که به قثم داشت او را به کارهای مهمی گماشت و از همان اوایل [[خلافت]] قثم را والی و استاندار [[مکه]] قرار داد و تا زمان [[شهادت]] آن حضرت، وی به این سمت باقی بود. [[طبری]] قثم را [[کارگزار مکه]] و طائف دانسته است<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی)، ج۴، ص۶۹؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی{{ع}}، ج۲، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی ج۲]]، ص۱۱۱۰-۱۱۱۲؛ [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص۱۲۳ - ۱۲۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۰

2025-10-27T09:10:35Z

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2024-06-24T07:06:28Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	ثالثاً: [[مراسم حج]] نزدیک بود و [[نظارت]] بر مراسم حج در آن سال بر عهده مسلمانان بود؛ زیرا پیش از آن، مراسم حج زیر نظر [[مشرکان مکه]] اداره می‌شد، مضافاً این که [[موسم حج]] بهترین فصل برای [[تبلیغ اسلام]] و [[بیان حقیقت]] [[آیین]] [[توحید]] به شمار می‌رفت. با توجه به این شرایط [[پیامبر]]{{صل}} [[محاصره]] [[طائف]] را ترک گفت و همراه [[سپاه]] خود به [[جعرانه]] که محل [[حفاظت]] [[غنایم جنگی]] و [[اسیران]] بود، [[حرکت]] کرد<ref>فروغ ابدیت، ج۲، صفحه‌های ۳۶۴ – ۳۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۳۵.</ref>		ثالثاً: [[مراسم حج]] نزدیک بود و [[نظارت]] بر مراسم حج در آن سال بر عهده مسلمانان بود؛ زیرا پیش از آن، مراسم حج زیر نظر [[مشرکان مکه]] اداره می‌شد، مضافاً این که [[موسم حج]] بهترین فصل برای [[تبلیغ اسلام]] و [[بیان حقیقت]] [[آیین]] [[توحید]] به شمار می‌رفت. با توجه به این شرایط [[پیامبر]]{{صل}} [[محاصره]] [[طائف]] را ترک گفت و همراه [[سپاه]] خود به [[جعرانه]] که محل [[حفاظت]] [[غنایم جنگی]] و [[اسیران]] بود، [[حرکت]] کرد<ref>فروغ ابدیت، ج۲، صفحه‌های ۳۶۴ – ۳۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۳۵.</ref>

			==[[طائف]]==
			[[شهر]] معروفی در [[کشور عربستان]] است که در [[دوازده]] فرسنگی جنوب شرقی [[مکه]] قرار دارد. شهری است ییلاقی و دارای آب و هوای لطیف و باغ‌ها و نخلستان‌ها و مزارع سر سبز و یکی از نقاط [[حجاز]] به شمار می‌رود<ref>ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۰۰۰ متر می‌باشد، شهرستان طائف، بر اثر داشتن هوای لطیف و باغ‌ها و نخلستان‌های فراوان، مرکز گروه خوشگذران حجاز بوده و هست. فروغ ابدیت، جدوم، ص۳۵۹.</ref>. [[قبر]] [[عبدالله بن عباس]] - [[پسر عموی رسول خدا]]{{صل}} در آنجاست.
			طائف در ایام [[ظهور اسلام]] و پس از آن، محل سکونت [[قبیله ثقیف]] بوده است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[فتح مکه]] در [[سال هشتم هجری]] با این [[قبیله]] و [[قبیله هوازن]] در منطقه حنین جنگید که این [[جنگ]] در [[تاریخ]] به [[غزوه حنین]] معروف است.
			فراریان و بازماندگان [[جنگ حنین]] به دژهای طائف [[پناه]] بردند و [[رسول خدا]]{{صل}} به مدت پانزده [[روز]] این شهر را به محاصره درآورد و [[نبرد]] [[سختی]] با آنان داشت که [[غزوه طائف]] نام گرفت. این نبرد بدون نتیجه پایان یافت، ولی سرانجام [[مردم]] طائف در [[سال نهم هجری]] [[قمری]] با فرستادن هیئتی از [[نمایندگان]] خود به [[مدینه]] [[مسلمان]] شدند<ref>معجم البلدان، ج۴، ص۱۰؛ تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا{{صل}}، ج۱، ص۶۰۲.</ref>.

			پس از آنکه [[حضرت ابوطالب]] از [[دنیا]] رفت، [[قریش]] در [[ایذاء]] و [[اذیت]] خود نسبت به [[رسول اکرم]]{{صل}} افزودند و به کارهایی دست زدند که در [[حیات]] [[ابوطالب]] مرتکب نمی‌شدند. حضرت تصمیم گرفت مکه را ترک گوید، خود به [[تنهایی]] به طائف برود تا از محیط خطر دور باشد و در ضمن [[ترویج اسلام]] را در آن منطقه آغاز نماید. در آن موقع سه [[برادر]] از ثقیف، [[شخصیت]] بزرگ طائف بودند. حضرت وقتی وارد طائف شد به ملاقاتشان رفت و [[دعوت]] خود را با آنان در میان گذاشت، هر یک از آن سه نفر، پاسخ نامناسب و خامی به دعوت آن حضرت دادند و رسالتش را نپذیرفتند.

			[[رسول خدا]]{{صل}} از جای برخاست در حالی که از ثقیف [[مأیوس]] شده بود، از آنان خواست که این جلسه را [[مکتوم]] نگاه دارند و به کسی نگویند. آن سه نفر نه تنها خواسته آن حضرت را [[اجابت]] ننمودند و جلسه را پنهان نداشتند، بلکه جهال و [[بردگان]] [[قوم]] خود را تحریک نمودند تا آن حضرت را [[آزار]] نمایند. گِردش جمع شدند، [[دشنام]] گفتند، فریاد کشیدند. [[مردم]] در اطراف آن حضرت [[اجتماع]] کردند، [[پیامبر اسلام]] را مجبور نمودند که از [[شهر]] خارج شود و به محوطه باغ انگوری که متعلق به «[[عتبة بن ربیعة]]» و «[[شیبة بن ربیعة]]» بود، [[پناهنده]] شود و دو نفر صاحبان باغ، خود در باغ بودند. حضرت که وارد آن باغ شد، نادان‌های ثقیف و همراهانشان پراکنده شدند. [[رسول اکرم]]{{صل}} رفت در [[سایه]] درخت انگوری نشست و دو مالک باغ آن حضرت را [[مشاهده]] کردند و دیدند نادان‌های [[طائف]] با او چه کردند. [[پیامبر]]{{صل}} وقتی در جایگاه خود قرار گرفت، برای این که [[اضطراب]] درونی خویش را فرونشاند و با خارج شدن از باغ انگور دوباره گرفتار جهال و بردگان نشود، لب به [[دعا]] گشود و در پیشگاه [[خداوند]] عرض کرد:
			{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْكُو إِلَيْكَ ضَعْفَ قُوَّتِي وَ قِلَّةَ حِيلَتِي وَ هَوَانِي عَلَى النَّاسِ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَنْتَ رَبُّ الْمُسْتَضْعَفِينَ وَ أَنْتَ رَبِّي إِلَى مَنْ تَكِلُنِي إِلَى بَعِيدٍ يَتَجَهَّمُنِي أَوْ إِلَى عَدُوٍّ مَلَّكْتَهُ أَمْرِي إِنْ لَمْ يَكُنْ بِكَ عَلَيَّ غَضَبٌ فَلَا أُبَالِي وَ لَكِنْ عَافِيَتُكَ هِيَ أَوْسَعُ لِي أَعُوذُ بِنُورِ وَجْهِكَ الَّذِي أَشْرَقَتْ لَهُ الظُّلُمَاتُ...}}؛
			«بارالها! نیروی کم توانم و قلت چاره جوییم و تحقیری که از مردم نسبت به من معمول می‌دارند به تو می‌گویم، ای [[مهربان‌ترین]] مهربانان، تو مالک [[مستضعفین]] و مالک [[منی]]، مرا به که حواله می‌دهی؟ به آن کس که از [[حقیقت]] دور است و با دیدن من روی در هم می‌کشد، یا کارم را به [[دشمن]] محول می‌فرمایی؟ بارالها! اگر تو به من [[خشمگین]] نیستی، باک از [[بی‌مهری]] [[مردم]] ندارم. [[دفاع]] تو برای من وسیع‌تر و گسترده‌تر است. [[پناه]] می‌برم به [[نور]] [[رؤیت]] که تیرگی‌ها از آن برطرف می‌شود و امر [[دنیا]] و [[آخرت]] از آن به صلاح می‌گراید، پناه می‌برم به نور رؤیت از این که غضبت بر من نازل شود یا سخطت مرا فراگیرد. [[شایستگی]] [[مؤاخذه]] برای تست تا [[راضی]] شوی، هیچ [[حرکت]] و قدرتی نیست، مگر به [[حمایت]] و دلالت [[ذات اقدس]] تو.
			[[رسول اکرم]]{{صل}} برای رفع [[ترس]] و [[ناامنی]] محیط [[طائف]]، از احدی [[یاری]] نخواست، فقط از پیشگاه [[الهی]] نصرت‌طلبید. [[خداوند]] دعای او را [[مستجاب]] فرموده، [[خوف]] را از ضمیرش برطرف ساخت و به وی [[آرامش]] و [[اطمینان قلب]] عطا فرمود و بدون [[احساس]] خطر و [[اضطراب]] از طائف خارج شد<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۴۱۹؛ شرح و تفسیر دعای مکارم الاخلاق، محمدتقی فلسفی، ج۲، ص۳۲۸.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۲۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2024-06-13T08:18:34Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	{{اصلی\|حکومت طائف}}		{{اصلی\|حکومت طائف}}
	'''[[قثم بن عباس قرشی]]:''' [[پسر عمو]] و [[صحابی رسول خدا]] {{صل}} و نیز از [[اصحاب خاص]] [[حضرت علی]] {{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۵۵، ش۷.</ref>. هنگامی که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[خلافت]] رسید، روی اعتمادی که به قثم داشت او را به کارهای مهمی گماشت و از همان اوایل [[خلافت]] قثم را [[والی]] و استاندار [[مکه]] قرار داد و تا زمان [[شهادت]] آن حضرت، وی به این سمت باقی بود. [[طبری]] قثم را [[کارگزار مکه]] و طائف دانسته است<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی)، ج۴، ص۶۹؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی{{ع}}، ج۲، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۱۰-۱۱۱۲؛ [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص۱۲۳ - ۱۲۵.</ref>		'''[[قثم بن عباس قرشی]]:''' [[پسر عمو]] و [[صحابی رسول خدا]] {{صل}} و نیز از [[اصحاب خاص]] [[حضرت علی]] {{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۵۵، ش۷.</ref>. هنگامی که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[خلافت]] رسید، روی اعتمادی که به قثم داشت او را به کارهای مهمی گماشت و از همان اوایل [[خلافت]] قثم را [[والی]] و استاندار [[مکه]] قرار داد و تا زمان [[شهادت]] آن حضرت، وی به این سمت باقی بود. [[طبری]] قثم را [[کارگزار مکه]] و طائف دانسته است<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی)، ج۴، ص۶۹؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی{{ع}}، ج۲، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۱۰-۱۱۱۲؛ [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص۱۲۳ - ۱۲۵.</ref>

			==[[جنگ]] [[طائف]]==
			«طائف» یکی از شهرهای ییلاقی و حاصل‌خیز [[حجاز]] است و در جنوب شرقی [[مکه]] با فاصله ۱۲ فرسنگی آن قرار گرفته، به خاطر داشتن هوای لطیف و باغ‌ها و نخلستان‌های فراوان، مرکز گروه خوشگذران حجاز بوده و هست. [[قبیله ثقیف]] که یکی از [[قبایل]] نیرومند و پرجمعیت [[عرب]] به شمار می‌رفتند، در این [[شهر]] [[زندگی]] می‌کردند. [[اعراب]] (ثقیف) از جمله کسانی بودند که در [[نبرد]] (حنین) بر ضد [[اسلام]] شرکت کرده و پس از [[شکست]] فاحش که به شهر خود که دارای [[دژ]] محکم و مرتفعی بود [[پناهنده]] شده بودند. [[پیامبر]]{{صل}} برای تکمیل این [[پیروزی]] دستور دادند فراریان نبرد (حنین) تعقیب شوند. از این رو به «[[ابوعامر اشعری]]» و «[[ابوموسی اشعری]]» با گروهی از [[سربازان]] اسلام [[مأموریت]] دادند که قسمتی از آنها را که به «[[اوطاس]]» پناهنده شده بودند تعقیب نمایند. [[فرمانده]] نخست [[جان]] خود را در این نبرد از دست داد و دومی با پیروزی کامل [[دشمن]] را پراکنده ساخت و خود پیامبر{{صل}} نیز با باقی مانده [[سپاه اسلام]] رهسپار «طائف» گردید<ref>بحارالانوار، ج۲۱، ص۱۶۲.</ref>. در مسیر خود به طائف، دژ «مالک»، [[آتش]] افروز [[جنگ حنین]] را با خاک یکسان نمود. ستون‌های سپاه اسلام یکی پس از دیگری [[حرکت]] نمودند و اطراف شهر را اردوگاه خود قرار دادند. دژ طائف بسیار مرتفع بود و [[دیوار]] محکمی داشت و برج‌های [[مراقبت]] آن، کاملاً بر خارج قلعه مسلط بود. [[محاصره]] دژ از طرف [[ارتش]] اسلام آغاز گردید، ولی هنوز حلقه محاصره تکمیل نشده بود که دشمن [[تیراندازی]] را شروع نمود، تا از پیشروی سربازان اسلام جلوگیری کرده در نتیجه گروهی را در همان لحظه اول از پای درآوردند. [[پیامبر گرامی]] دستور دادند که [[سپاه]] [[عقب‌نشینی]] کند و اردوگاه خود را در نقطه‌ای که از تیررس دشمن دورتر باشد قرار دهد. [[سلمان فارسی]] که [[مسلمانان]] از [[تدابیر]] نظامی وی در [[جنگ خندق]] نتیجه گرفته بودند به پیامبر{{صل}} پیشنهاد کرد که با [[نصب]] منجنیق، [[دژ]] [[دشمن]] را سنگ‌باران کنند. منجنیق در آن [[روز]]، کار توپخانه را انجام می‌داد. افسران [[اسلام]] با [[راهنمایی]] [[سلمان]]، منجنیق را [[نصب]] کرده و نزدیک به ۲۰ روز، برج‌ها و داخل دژ را سنگباران کردند، ولی دشمن در برابر این عملیات حاد [[جنگی]] ساکت ننشسته، به [[تیراندازی]] خود ادامه داد و از این راه، آسیب‌هایی به [[سپاهیان اسلام]] رسانید. برای [[تسلیم شدن]] دشمن، لازم بود حملات به صورت همه جانبه صورت پذیرد. هم [[زمان]] با نصب منجنیق و پرتاب سنگ، قرار شد برای شکافتن [[دیوار]] از ارابه‌های جنگی استفاده کنند و با شکاف در دیوار دژ، ورود [[سپاه اسلام]] به داخل آن عملی گردد، ولی شکافتن دیوار با مشکل بزرگی روبه‌رو بود؛ زیرا تیر از برج‌ها و سایر نقاط دژ مانند رگبار بر سر واحدهای سپاه اسلام می‌ریخت و کسی را یارای نزدیک شدن به دیوار نبود. [[پیامبر]]{{صل}} در این [[نبرد]] تمام شیوه‌های نظامی از مادی و [[معنوی]] را به کار برد، ولی [[تجربه]] ثابت کرد که گشودن دژ به فعالیت و [[صبر]] و [[شکیبایی]] نیاز داشت، در صورتی که شرایط فعلی و امکانات [[ارتش]] اسلام [[اجازه]] توقف بیش از اندازه در منطقه «[[طائف]]» را نمی‌داد، زیرا:

			اولاً: در طی مدت محاصره، سیزده نفر از [[مسلمانان]] کشته شده بودند، که هفت نفر از آنان از [[قریش]] و چهار نفر از [[انصار]] و یک نفر از [[قبیله]] دیگر بود.

			ثانیاً: [[ماه شوال]] در [[حال]] سپری شدن بود و ماه [[ذی‌القعده]] فرا می‌رسید، که [[جنگ]] و نبرد در آن ماه از نظر [[ملت]] [[عرب]] [[حرام]] بود.
			اسلام هم بعدها این [[سنت]] [[صالح]] را [[تأیید]] نمود. از این رو برای [[حفظ]] این سنت لازم بود که هر چه زودتر محاصره برچیده شود.

			ثالثاً: [[مراسم حج]] نزدیک بود و [[نظارت]] بر مراسم حج در آن سال بر عهده مسلمانان بود؛ زیرا پیش از آن، مراسم حج زیر نظر [[مشرکان مکه]] اداره می‌شد، مضافاً این که [[موسم حج]] بهترین فصل برای [[تبلیغ اسلام]] و [[بیان حقیقت]] [[آیین]] [[توحید]] به شمار می‌رفت. با توجه به این شرایط [[پیامبر]]{{صل}} [[محاصره]] [[طائف]] را ترک گفت و همراه [[سپاه]] خود به [[جعرانه]] که محل [[حفاظت]] [[غنایم جنگی]] و [[اسیران]] بود، [[حرکت]] کرد<ref>فروغ ابدیت، ج۲، صفحه‌های ۳۶۴ – ۳۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۳۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۹:		خط ۲۹:
	# [[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|'''اصحاب امام علی، ج۲''']]		# [[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|'''اصحاب امام علی، ج۲''']]
	# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]		# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-14T11:34:23Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۴
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~شهرها~~]]		[[رده:شهرهای عربستان]]

Bahmani: /* منابع */

2023-02-07T06:54:00Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13790010.jpg\|22px]] [[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|'''سیرت جاودانه ج۱''']]		# [[پرونده:13790010.jpg\|22px]] [[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|'''سیرت جاودانه ج۱''']]
			# [[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|'''اصحاب امام علی، ج۲''']]
			# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* حاکمان طائف */

2023-02-07T06:52:59Z

حاکمان طائف

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== حاکمان طائف ==		== حاکمان طائف ==
	{{اصلی\|حکومت طائف}}		{{اصلی\|حکومت طائف}}
			'''[[قثم بن عباس قرشی]]:''' [[پسر عمو]] و [[صحابی رسول خدا]] {{صل}} و نیز از [[اصحاب خاص]] [[حضرت علی]] {{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۵۵، ش۷.</ref>. هنگامی که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[خلافت]] رسید، روی اعتمادی که به قثم داشت او را به کارهای مهمی گماشت و از همان اوایل [[خلافت]] قثم را [[والی]] و استاندار [[مکه]] قرار داد و تا زمان [[شهادت]] آن حضرت، وی به این سمت باقی بود. [[طبری]] قثم را [[کارگزار مکه]] و طائف دانسته است<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی)، ج۴، ص۶۹؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی{{ع}}، ج۲، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۱۰-۱۱۱۲؛ [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص۱۲۳ - ۱۲۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۲۱

2023-02-05T21:21:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = ~~شهر~~ \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[طائف در قرآن]] - [[طائف در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = جزیرة العرب \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[طائف در قرآن]] - [[طائف در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	'''طائف''' شهری همجوار با [[مکّه]] بوده و روابط بازرگانی و [[اقتصادی]] با آن داشتند. عمده‌ترین محصولات این شهر میوه بود که به مکّه و دیگر مناطق اطراف صادر می‌کردند. یکی از بت‌های مهم و مشهور [[عرب]] به نام [[لات]] در [[شهر]] طائف قرار داشت و [[مردم عرب]] برای [[زیارت]] آن به طائف می‌آمدند. مردم طائف در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند.		'''طائف''' شهری همجوار با [[مکّه]] بوده و روابط بازرگانی و [[اقتصادی]] با آن داشتند. عمده‌ترین محصولات این شهر میوه بود که به مکّه و دیگر مناطق اطراف صادر می‌کردند. یکی از بت‌های مهم و مشهور [[عرب]] به نام [[لات]] در [[شهر]] طائف قرار داشت و [[مردم عرب]] برای [[زیارت]] آن به طائف می‌آمدند. مردم طائف در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند.

Bahmani در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۱

2023-01-31T09:41:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = شهر \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[طائف در قرآن]] - [[طائف در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = شهر \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[طائف در قرآن]] - [[طائف در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	'''طائف''' شهری همجوار با [[مکّه]] بوده و [[روابط]] بازرگانی و [[اقتصادی]] با آن داشتند. عمده‌ترین محصولات این شهر میوه بود که به مکّه و دیگر مناطق اطراف صادر می‌کردند. یکی از بت‌های مهم و مشهور [[عرب]] به نام [[لات]] در [[شهر]] طائف قرار داشت و [[مردم عرب]] برای [[زیارت]] آن به طائف می‌آمدند. مردم طائف در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند.		'''طائف''' شهری همجوار با [[مکّه]] بوده و روابط بازرگانی و [[اقتصادی]] با آن داشتند. عمده‌ترین محصولات این شهر میوه بود که به مکّه و دیگر مناطق اطراف صادر می‌کردند. یکی از بت‌های مهم و مشهور [[عرب]] به نام [[لات]] در [[شهر]] طائف قرار داشت و [[مردم عرب]] برای [[زیارت]] آن به طائف می‌آمدند. مردم طائف در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند.

	== موقعیت طائف‌ ==		== موقعیت طائف‌ ==

Bahmani در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۱

2023-01-31T09:41:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = شهر \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[طائف در قرآن]] - [[طائف در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = شهر \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[طائف در قرآن]] - [[طائف در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== موقعیت طائف‌==		'''طائف''' شهری همجوار با [[مکّه]] بوده و [[روابط]] بازرگانی و [[اقتصادی]] با آن داشتند. عمده‌ترین محصولات این شهر میوه بود که به مکّه و دیگر مناطق اطراف صادر می‌کردند. یکی از بت‌های مهم و مشهور [[عرب]] به نام [[لات]] در [[شهر]] طائف قرار داشت و [[مردم عرب]] برای [[زیارت]] آن به طائف می‌آمدند. مردم طائف در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند.

			== موقعیت طائف‌ ==
	[[مردم]] طائف با [[مکّه]] و مناطق همجوار [[روابط]] بازرگانی و [[اقتصادی]] داشتند. آنان عمده‌ترین محصولات خود را که میوه بود، به مکّه و دیگر مناطق اطراف صادر می‌کردند. از این‌رو [[سرنوشت]] خود را از نظر اقتصادی و [[اجتماعی]] با دیگران مرتبط می‌دانستند و تلاش می‌کردند هر چه بیشتر به آنان نزدیک شوند و [[دوستی]] و [[رضایت]] آنها را به دست آورند تا مبادا همانند [[بنی هاشم]] در فشار اجتماعی یا [[محاصره اقتصادی]] قرار نگیرند. اهالی طائف در این باره بیش از همه، از مردم مکّه [[بیم]] داشتند که بازار اصلی تولیدات آنان بود.		[[مردم]] طائف با [[مکّه]] و مناطق همجوار [[روابط]] بازرگانی و [[اقتصادی]] داشتند. آنان عمده‌ترین محصولات خود را که میوه بود، به مکّه و دیگر مناطق اطراف صادر می‌کردند. از این‌رو [[سرنوشت]] خود را از نظر اقتصادی و [[اجتماعی]] با دیگران مرتبط می‌دانستند و تلاش می‌کردند هر چه بیشتر به آنان نزدیک شوند و [[دوستی]] و [[رضایت]] آنها را به دست آورند تا مبادا همانند [[بنی هاشم]] در فشار اجتماعی یا [[محاصره اقتصادی]] قرار نگیرند. اهالی طائف در این باره بیش از همه، از مردم مکّه [[بیم]] داشتند که بازار اصلی تولیدات آنان بود.

خط ۷:		خط ۹:

	مردم طایف که [[عروة بن مسعود]]، مبلّغ [[اسلام]] را کشتند تا سال‌های پایانی [[زندگی پیامبر]] {{صل}} [[مسلمان]] نشدند هرچند در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند<ref>بنگرید: الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۸۳؛ تاریخ الخمیس، ج۲، ص۱۳۵؛ سیره ابن هشام، ج۴، ص۱۸۳؛ سیره دحلان، ج۳، ص۹.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۴۰۵.</ref>		مردم طایف که [[عروة بن مسعود]]، مبلّغ [[اسلام]] را کشتند تا سال‌های پایانی [[زندگی پیامبر]] {{صل}} [[مسلمان]] نشدند هرچند در [[سال نهم هجری]] با فرستادن هیأتی به حضور [[رسول خدا]] {{صل}} مسلمان شدند<ref>بنگرید: الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۸۳؛ تاریخ الخمیس، ج۲، ص۱۳۵؛ سیره ابن هشام، ج۴، ص۱۸۳؛ سیره دحلان، ج۳، ص۹.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۴۰۵.</ref>

			== حاکمان طائف ==
			{{اصلی\|حکومت طائف}}

	== منابع ==		== منابع ==