طالوت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2023-04-24T10:23:52Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۳
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:پیامبران]]		[[رده:پیامبران بنی‌اسرائیل]]

Bahmani در ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۵

2023-04-24T08:05:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==طالوت کیست؟==		== طالوت کیست؟ ==
	طالوت مردی بلند قامت و [[تنومند]] و خوش اندام ~~بود~~ اعصابی محکم و نیرومند داشت و از نظر [[قوای روحی]] نیز بسیار [[زیرک]] و دانشمند و [[با تدبیر~~]] بود،~~ و بعضی علت [[انتخاب نام]] «طالوت» را برای وی همان طول قامت او می‌دانند، ولی با این همه شهرتی نداشت و با پدرش در یکی از دهکده‌ها در [[ساحل]] رودخانه‌ای می‌زیست و چهارپایان پدر را به چرا ~~می‌برد،~~ و [[کشاورزی]] می‌کرد.		طالوت مردی بلند قامت و تنومند و خوش اندام بود، اعصابی محکم و نیرومند داشت و از نظر قوای روحی نیز بسیار زیرک و دانشمند و با تدبیر بود و بعضی علت انتخاب نام «طالوت» را برای وی همان طول قامت او می‌دانند، ولی با این همه شهرتی نداشت و با پدرش در یکی از دهکده‌ها در [[ساحل]] رودخانه‌ای می‌زیست و چهارپایان پدر را به چرا می‌برد و [[کشاورزی]] می‌کرد.
	روزی بعضی از چهارپایان او، در بیابان گم شدند، طالوت به اتفاق یکی از [[دوستان]] خود به جستجوی آنها در اطراف رودخانه به گردش در آمد، این وضع تا چند [[روز]] ادامه یافت تا اینکه به نزدیک [[شهر]] «[[صوف]]» رسیدند.
	[[دوست]] وی گفت ما اکنون به [[سرزمین]] «صوف» شهر «[[اشموئیل]]» [[پیامبر]] رسیده‌ایم، بیا انزد وی رویم شاید در پرتو [[وحی]] و فروغ [[رأی]] او به گمشده خویش راه یابیم، هنگامی که وارد شهر شدند، با «اشموئیل» برخورد کردند.
	همین که چشمان اشموئیل و طالوت به یکدیگر افتاد میان دل‌های آنان آشنایی برقرار شد، اشموئیل از همان لحظه طالوت را [[شناخت]] و دانست که این [[جوان]] همان است که از طرف [[خداوند]] برای [[فرماندهی]] [[جمعیت]] تعیین شده هنگامی که طالوت سرگذشت خود را برای اشموئیل شرح داد او گفت: اما چهارپایان، هم اکنون در راه دهکده رو به باغستان پدرت روانه هستند و از ناحیه آنها نگران مباش، ولی من تو را برای کاری بسیار بزرگ‌تر از آن [[دعوت]] می‌کنم، خداوند تو را [[مأمور]] [[نجات]] [[بنی‌اسرائیل]] ساخته است.

	~~طالوت نخست~~ از ~~این پیشنهاد [[تعجب]] کرد و سپس با خوشوقتی آن را پذیرفت، اشموئیل به [[قوم]] خود گفت:~~		روزی بعضی از چهارپایان او، در بیابان گم شدند، طالوت به اتفاق یکی از [[دوستان]] خود به جستجوی آنها در اطراف رودخانه به گردش در آمد، این وضع تا چند [[روز]] ادامه یافت تا اینکه نزدیک [[شهر]] «[[صوف]]» رسیدند. [[دوست]] وی گفت ما اکنون به سرزمین «صوف» شهر «[[اشموئیل]]» [[پیامبر]] رسیده‌ایم، بیا نزد وی رویم شاید در پرتو [[وحی]] و فروغ [[رأی]] او به گمشده خویش راه یابیم، هنگامی که وارد شهر شدند، با «اشموئیل» برخورد کردند.
	~~خداوند~~ طالوت را به ~~فرماندهی شما برگزیده، و لازم است همگی~~ از وی [[~~پیروی~~]] ~~نمایید، بنابراین~~ خود ~~را برای [[جهاد]]~~ در ~~برابر [[دشمن]] آماده‌سازید.~~
	~~بنی‌اسرائیل که برای [[فرمانده]] و [[رئیس]] [[لشکر]] امتیازاتی از نظر [[نسب]] و [[ثروت]] لازم می‌دانستند و هیچ کدام را~~ در ~~طالوت نمی‌دیدند، در برابر~~ این [[~~انتصاب]] سخت به [[حیرت~~]] ~~افتادند؛ زیرا به عقیدۀ آنها وی نه از~~ [[~~خاندان~~]] «[[~~لاوی~~]]» ~~بود که سابقه~~ [[~~نبوّت~~]] ~~داشتند، و نه از خاندان «یوسف» و~~ «[[~~یهودا~~]]» ~~که دارای سابقه~~ [[~~حکومت~~]] ~~بودند، بلکه از خاندان «[[بنیامین]]» گمنام بود، و از نظر [~~[~~مالی]] نیز تهی دست بود؛ لذا به عنوان~~ [~~[اعتراض~~]] ~~گفتند او چگونه می‌تواند بر ما حکومت کند،~~ و ~~ما از او سزاوارتریم؟!.~~
	~~[[اشموئیل]] که آنان را سخت در [[اشتباه]] می‌دید گفت~~ [[~~خداوند~~]]، او ~~را بر شما [[امیر]] قرار داده و [[شایستگی]] [[فرمانده]] و [[رهبر]]~~ به ~~نیروی جسمی و [[قدرت روحی]] است~~ که ~~هر دو به اندازه کافی در طالوت هست، و از این نظر بر شما [[برتری]] دارد~~. ~~ولی آنها نشانه‌ای که دلیل بر این [[انتخاب]] از ناحیه [[خدا]] باشد مطالبه کردند!~~

	اشموئیل ~~گفت نشانة آن این است که،~~ [[~~تابوت~~]] ~~(صندوق~~ [[~~عهد~~]]) که از ~~یادگارهای مهم~~ [[~~انبیاء~~]] [[~~بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان~~]] ~~شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی~~ که ~~جمعی از [[فرشتگان]] آن~~ را ~~حمل می‌نمایند~~ به ~~سوی شما باز می‌گردد،~~ و ~~چیزی نگذشت که صندوق عهد بر~~ آنها ~~ظاهر شد، آنها با دیدن این~~ [[~~نشانه~~]] [[~~فرماندهی~~]] ~~طالوت را پذیرفتند.<ref>~~[[~~ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر~~]]، [[~~قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن~~]] ~~ص ۳۵۱~~.~~</ref>~~		همین که چشمان اشموئیل و طالوت به یکدیگر افتاد میان دل‌های آنان آشنایی برقرار شد، اشموئیل از همان لحظه طالوت را [[شناخت]] و دانست که این [[جوان]] همان است که از طرف [[خداوند]] برای [[فرماندهی]] جمعیت تعیین شده هنگامی که طالوت سرگذشت خود را برای اشموئیل شرح داد او گفت: اما چهارپایان، هم اکنون در راه دهکده رو به باغستان پدرت روانه هستند و از ناحیه آنها نگران مباش، ولی من تو را برای کاری بسیار بزرگ‌تر از آن [[دعوت]] می‌کنم، خداوند تو را [[مأمور]] [[نجات]] [[بنی‌اسرائیل]] ساخته است.

	==طالوت زمام [[کشور]] را به دست گرفت==		طالوت نخست از این پیشنهاد [[تعجب]] کرد و سپس با خوشوقتی آن را پذیرفت، اشموئیل به [[قوم]] خود گفت: خداوند طالوت را به فرماندهی شما برگزیده و لازم است همگی از وی [[پیروی]] نمایید، بنابراین خود را برای [[جهاد]] در برابر [[دشمن]] آماده سازید.
	طالوت [[فرماندهی سپاه]] را به عهده گرفت و در مدتی کوتاه [[لیاقت]] و [[شایستگی]] خود را در [[اداره امور]] مملکت و فرماندهی سپاه به [[اثبات]] رسانید سپس آنها را برای [[مبارزه]] با [[دشمنی]] که همه چیز آنها را به خطر انداخته بود [[دعوت]] ~~کرد،~~ و به آنها تأکید کرد تنها کسانی با من حرکت کنند که تمام فکرشان در [[جهاد]] باشد و آنها که بنایی نیمه کاره یا معامله‌ای نیمه تمام و امثال آن دارند در این [[پیکار]] شرکت نکنند، به زودی جمعیتی به ظاهر زیاد و نیرومند جمع شدند و به جانب [[دشمن]] حرکت کردند.
	بر اثر راهپیمایی در برابر [[آفتاب]]، همگی [[تشنه]] شدند طالوت برای ~~این که~~ به [[فرمان خدا]] آنها را [[آزمایش]] و [[تصفیه]] کند، گفت: به زودی در مسیر خود به رودخانه‌ای می‌رسید، [[خداوند]] به وسیلۀ آن، شما را آزمایش می‌کند کسانی که از آن بنوشند و [[سیراب]] شوند از من ~~نیستند،~~ و آنها که جز مقدار کمی ننوشند از من هستند!		بنی‌اسرائیل که برای فرمانده و [[رئیس]] [[لشکر]] امتیازاتی از نظر نسب و [[ثروت]] لازم می‌دانستند و هیچ کدام را در طالوت نمی‌دیدند، در برابر این [[انتصاب]] سخت به [[حیرت]] افتادند؛ زیرا به عقیدۀ آنها وی نه از [[خاندان]] «[[لاوی]]» بود که سابقه [[نبوّت]] داشتند، و نه از خاندان «یوسف» و «[[یهودا]]» که دارای سابقه [[حکومت]] بودند، بلکه از خاندان «[[بنیامین]]» گمنام بود و از نظر [[مالی]] نیز تهی دست بود؛ لذا به عنوان [[اعتراض]] گفتند او چگونه می‌تواند بر ما حکومت کند، و ما از او سزاوارتریم؟!
	همین که چشم آنها به [[نهر]] افتاد خوشحال شدند و ~~بزودی~~ خود را به آن رسانیدند و سیراب گشتند، تنها عده معدودی بر سر [[پیمان]] باقی ماندند.
	طالوت [[سپاه]] خود را تصفیه می‌کند		[[اشموئیل]] که آنان را سخت در [[اشتباه]] می‌دید گفت [[خداوند]]، او را بر شما [[امیر]] قرار داده و شایستگی فرمانده و [[رهبر]] به نیروی جسمی و قدرت روحی است که هر دو به اندازه کافی در طالوت هست و از این نظر بر شما [[برتری]] دارد. ولی آنها نشانه‌ای که دلیل بر این [[انتخاب]] از ناحیه [[خدا]] باشد مطالبه کردند!
	~~طالوت~~ متوجه شد که [[لشکر]] او از اکثریتی بی‌اراده و [[سست]] [[عهد]] و اقلیتی از افراد با [[ایمان]] تشکیل شده است از این رو [[اکثریت]] بی‌انضباط و نافرمان را رها کرد و با همان جمع قلیل با ایمان از [[شهر]] گذشت و به سوی میدان جهاد پیش رفت.
	سپاه کوچک طالوت از کمی نفرات متوحش شده به طالوت گفتند ما [[توانایی]] در برابر این سپاه [[قدرتمند]] را نداریم، اما آنها که [[ایمان راسخ]] به [[رستاخیز]] داشتند، و دل‌هایشان از [[محبت خدا]] لبریز بود، از زیادی و [[نیرومندی]] سپاه دشمن و کمی عده خود نهراسیدند، با کمال [[شجاعت]] به طالوت گفتند: تو آنچه را [[صلاح]] میدانی [[فرمان]] ده ما نیز همه جا با تو همراه خواهیم بود و به خواست [[خدا]] با همین عدد کم با آنها [[جهاد]] خواهیم کرد، چه بسا جمعیت‌های کم، که به ارادۀ [[پروردگار]] بر جمعیت‌های زیاد [[پیروز]] شدند و [[خداوند]] با استقامت‌کنندگان است<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۲.</ref>.		اشموئیل گفت نشانۀ آن این است که [[تابوت]] (صندوق [[عهد]]) که از یادگارهای مهم [[انبیاء]] [[بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان]] شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی که جمعی از [[فرشتگان]] آن را حمل می‌نمایند به سوی شما باز می‌گردد و چیزی نگذشت که صندوق عهد بر آنها ظاهر شد، آنها با دیدن این [[نشانه]] [[فرماندهی]] طالوت را پذیرفتند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۱.</ref>.

			== طالوت زمام [[کشور]] را به دست گرفت ==
			طالوت فرماندهی سپاه را به عهده گرفت و در مدتی کوتاه [[لیاقت]] و [[شایستگی]] خود را در [[اداره امور]] مملکت و فرماندهی سپاه به [[اثبات]] رسانید سپس آنها را برای [[مبارزه]] با [[دشمنی]] که همه چیز آنها را به خطر انداخته بود [[دعوت]] کرد و به آنها تأکید کرد تنها کسانی با من حرکت کنند که تمام فکرشان در [[جهاد]] باشد و آنها که بنایی نیمه کاره یا معامله‌ای نیمه تمام و امثال آن دارند در این [[پیکار]] شرکت نکنند، به زودی جمعیتی به ظاهر زیاد و نیرومند جمع شدند و به جانب [[دشمن]] حرکت کردند.

			بر اثر راهپیمایی در برابر [[آفتاب]]، همگی [[تشنه]] شدند طالوت برای اینکه به [[فرمان خدا]] آنها را [[آزمایش]] و [[تصفیه]] کند، گفت: به زودی در مسیر خود به رودخانه‌ای می‌رسید، [[خداوند]] به وسیلۀ آن، شما را آزمایش می‌کند کسانی که از آن بنوشند و [[سیراب]] شوند از من نیستند و آنها که جز مقدار کمی ننوشند از من هستند!

			همین که چشم آنها به [[نهر]] افتاد خوشحال شدند و زود خود را به آن رسانیدند و سیراب گشتند، تنها عده معدودی بر سر [[پیمان]] باقی ماندند. طالوت [[سپاه]] خود را تصفیه می‌کند و متوجه شد که [[لشکر]] او از اکثریتی بی‌اراده و [[سست]] [[عهد]] و اقلیتی از افراد با [[ایمان]] تشکیل شده است از این رو [[اکثریت]] بی‌انضباط و نافرمان را رها کرد و با همان جمع قلیل با ایمان از [[شهر]] گذشت و به سوی میدان جهاد پیش رفت.

			سپاه کوچک طالوت از کمی نفرات متوحش شده به طالوت گفتند ما [[توانایی]] در برابر این سپاه [[قدرتمند]] را نداریم، اما آنها که ایمان راسخ به [[رستاخیز]] داشتند، و دل‌هایشان از محبت خدا لبریز بود، از زیادی و نیرومندی سپاه دشمن و کمی عده خود نهراسیدند، با کمال [[شجاعت]] به طالوت گفتند: تو آنچه را [[صلاح]] میدانی [[فرمان]] ده ما نیز همه جا با تو همراه خواهیم بود و به خواست [[خدا]] با همین عدد کم با آنها [[جهاد]] خواهیم کرد، چه بسا جمعیت‌های کم، که به ارادۀ [[پروردگار]] بر جمعیت‌های زیاد [[پیروز]] شدند و [[خداوند]] با استقامت‌کنندگان است<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۲.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۸

2023-04-24T07:58:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	~~== مقدمه ==~~
	طالوت، [[امام]] و [[فرماندهی]] که از سوی [[خدا]] [[تعیین]] شد، تا گروهی از [[بنی‌اسرائیل]] را [[امامت]] و در [[نبرد]] با دشمنشان [[جالوت]]، [[رهبری]] کند. افراد تحت فرماندهی او به [[جبهه]] رفتند و پس از امتحان‌هایی که به [[تصفیه]] نیروها انجامید و عده اندکی با [[ایمان]] و [[ثابت‌قدم]] ماندند جالوتیان را [[شکست]] دادند. داستان آنان در [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه ۲۴۶-۲۵۱.</ref> آمده است.

	طالوت هم‌زمان با [[حضرت داوود]] بود، در [[علوم]] مختلف [[آگاهی]] داشت، [[تنومند]] و [[رشید]] و [[شجاع]] و [[خوش‌سیما]] بود و [[خداوند]] در قرآن [[قدرت جسمی]] و [[قدرت علمی\|علمی]] او را بیان کرده است: {{متن قرآن\|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی نداده‌اند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد می‌دهد و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۹۷.</ref>.

	==طالوت کیست؟==		==طالوت کیست؟==
خط ۴۰:		خط ۳۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	~~# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]~~
	# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]		# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۸

2023-04-24T07:48:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = پیامبر
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[طالوت در قرآن~~]] - [[طالوت در حدیث]] - [[طالوت در تاریخ اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[طالوت در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط = ~~طالوت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	طالوت، [[امام]] و [[فرماندهی]] که از سوی [[خدا]] [[تعیین]] شد، تا گروهی از [[بنی‌اسرائیل]] را [[امامت]] و در [[نبرد]] با دشمنشان [[جالوت]]، [[رهبری]] کند. افراد تحت فرماندهی او به [[جبهه]] رفتند و پس از امتحان‌هایی که به [[تصفیه]] نیروها انجامید و عده اندکی با [[ایمان]] و [[ثابت‌قدم]] ماندند جالوتیان را [[شکست]] دادند. داستان آنان در [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه ۲۴۶-۲۵۱.</ref> آمده است.		طالوت، [[امام]] و [[فرماندهی]] که از سوی [[خدا]] [[تعیین]] شد، تا گروهی از [[بنی‌اسرائیل]] را [[امامت]] و در [[نبرد]] با دشمنشان [[جالوت]]، [[رهبری]] کند. افراد تحت فرماندهی او به [[جبهه]] رفتند و پس از امتحان‌هایی که به [[تصفیه]] نیروها انجامید و عده اندکی با [[ایمان]] و [[ثابت‌قدم]] ماندند جالوتیان را [[شکست]] دادند. داستان آنان در [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه ۲۴۶-۲۵۱.</ref> آمده است.
خط ۲۹:		خط ۳۰:
	طالوت [[سپاه]] خود را تصفیه می‌کند		طالوت [[سپاه]] خود را تصفیه می‌کند
	طالوت متوجه شد که [[لشکر]] او از اکثریتی بی‌اراده و [[سست]] [[عهد]] و اقلیتی از افراد با [[ایمان]] تشکیل شده است از این رو [[اکثریت]] بی‌انضباط و نافرمان را رها کرد و با همان جمع قلیل با ایمان از [[شهر]] گذشت و به سوی میدان جهاد پیش رفت.		طالوت متوجه شد که [[لشکر]] او از اکثریتی بی‌اراده و [[سست]] [[عهد]] و اقلیتی از افراد با [[ایمان]] تشکیل شده است از این رو [[اکثریت]] بی‌انضباط و نافرمان را رها کرد و با همان جمع قلیل با ایمان از [[شهر]] گذشت و به سوی میدان جهاد پیش رفت.
	سپاه کوچک طالوت از کمی نفرات متوحش شده به طالوت گفتند ما [[توانایی]] در برابر این سپاه [[قدرتمند]] را نداریم، اما آنها که [[ایمان راسخ]] به [[رستاخیز]] داشتند، و دل‌هایشان از [[محبت خدا]] لبریز بود، از زیادی و [[نیرومندی]] سپاه دشمن و کمی عده خود نهراسیدند، با کمال [[شجاعت]] به طالوت گفتند: تو آنچه را [[صلاح]] میدانی [[فرمان]] ده ما نیز همه جا با تو همراه خواهیم بود و به خواست [[خدا]] با همین عدد کم با آنها [[جهاد]] خواهیم کرد، چه بسا جمعیت‌های کم، که به ارادۀ [[پروردگار]] بر جمعیت‌های زیاد [[پیروز]] شدند و [[خداوند]] با استقامت‌کنندگان است.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۲.</ref>		سپاه کوچک طالوت از کمی نفرات متوحش شده به طالوت گفتند ما [[توانایی]] در برابر این سپاه [[قدرتمند]] را نداریم، اما آنها که [[ایمان راسخ]] به [[رستاخیز]] داشتند، و دل‌هایشان از [[محبت خدا]] لبریز بود، از زیادی و [[نیرومندی]] سپاه دشمن و کمی عده خود نهراسیدند، با کمال [[شجاعت]] به طالوت گفتند: تو آنچه را [[صلاح]] میدانی [[فرمان]] ده ما نیز همه جا با تو همراه خواهیم بود و به خواست [[خدا]] با همین عدد کم با آنها [[جهاد]] خواهیم کرد، چه بسا جمعیت‌های کم، که به ارادۀ [[پروردگار]] بر جمعیت‌های زیاد [[پیروز]] شدند و [[خداوند]] با استقامت‌کنندگان است<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۲.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۴۶:		خط ۴۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~طالوت~~]]		[[رده:پیامبران]]

Jaafari: /* منابع */

2023-01-05T10:01:10Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
			# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* طالوت زمام کشور را به دست گرفت */

2023-01-05T08:16:35Z

طالوت زمام کشور را به دست گرفت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	اشموئیل گفت نشانة آن این است که، [[تابوت]] (صندوق [[عهد]]) که از یادگارهای مهم [[انبیاء]] [[بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان]] شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی که جمعی از [[فرشتگان]] آن را حمل می‌نمایند به سوی شما باز می‌گردد، و چیزی نگذشت که صندوق عهد بر آنها ظاهر شد، آنها با دیدن این [[نشانه]] [[فرماندهی]] طالوت را پذیرفتند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۱.</ref>		اشموئیل گفت نشانة آن این است که، [[تابوت]] (صندوق [[عهد]]) که از یادگارهای مهم [[انبیاء]] [[بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان]] شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی که جمعی از [[فرشتگان]] آن را حمل می‌نمایند به سوی شما باز می‌گردد، و چیزی نگذشت که صندوق عهد بر آنها ظاهر شد، آنها با دیدن این [[نشانه]] [[فرماندهی]] طالوت را پذیرفتند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۱.</ref>

	==[[طالوت]] زمام [[کشور]] را به دست گرفت==		==طالوت زمام [[کشور]] را به دست گرفت==
	طالوت [[فرماندهی سپاه]] را به عهده گرفت و در مدتی کوتاه [[لیاقت]] و [[شایستگی]] خود را در [[اداره امور]] مملکت و فرماندهی سپاه به [[اثبات]] رسانید سپس آنها را برای [[مبارزه]] با [[دشمنی]] که همه چیز آنها را به خطر انداخته بود [[دعوت]] کرد، و به آنها تأکید کرد تنها کسانی با من حرکت کنند که تمام فکرشان در [[جهاد]] باشد و آنها که بنایی نیمه کاره یا معامله‌ای نیمه تمام و امثال آن دارند در این [[پیکار]] شرکت نکنند، به زودی جمعیتی به ظاهر زیاد و نیرومند جمع شدند و به جانب [[دشمن]] حرکت کردند.		طالوت [[فرماندهی سپاه]] را به عهده گرفت و در مدتی کوتاه [[لیاقت]] و [[شایستگی]] خود را در [[اداره امور]] مملکت و فرماندهی سپاه به [[اثبات]] رسانید سپس آنها را برای [[مبارزه]] با [[دشمنی]] که همه چیز آنها را به خطر انداخته بود [[دعوت]] کرد، و به آنها تأکید کرد تنها کسانی با من حرکت کنند که تمام فکرشان در [[جهاد]] باشد و آنها که بنایی نیمه کاره یا معامله‌ای نیمه تمام و امثال آن دارند در این [[پیکار]] شرکت نکنند، به زودی جمعیتی به ظاهر زیاد و نیرومند جمع شدند و به جانب [[دشمن]] حرکت کردند.
	بر اثر راهپیمایی در برابر [[آفتاب]]، همگی [[تشنه]] شدند طالوت برای این که به [[فرمان خدا]] آنها را [[آزمایش]] و [[تصفیه]] کند، گفت: به زودی در مسیر خود به رودخانه‌ای می‌رسید، [[خداوند]] به وسیلۀ آن، شما را آزمایش می‌کند کسانی که از آن بنوشند و [[سیراب]] شوند از من نیستند، و آنها که جز مقدار کمی ننوشند از من هستند!		بر اثر راهپیمایی در برابر [[آفتاب]]، همگی [[تشنه]] شدند طالوت برای این که به [[فرمان خدا]] آنها را [[آزمایش]] و [[تصفیه]] کند، گفت: به زودی در مسیر خود به رودخانه‌ای می‌رسید، [[خداوند]] به وسیلۀ آن، شما را آزمایش می‌کند کسانی که از آن بنوشند و [[سیراب]] شوند از من نیستند، و آنها که جز مقدار کمی ننوشند از من هستند!

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2023-01-05T08:16:27Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	اشموئیل گفت نشانة آن این است که، [[تابوت]] (صندوق [[عهد]]) که از یادگارهای مهم [[انبیاء]] [[بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان]] شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی که جمعی از [[فرشتگان]] آن را حمل می‌نمایند به سوی شما باز می‌گردد، و چیزی نگذشت که صندوق عهد بر آنها ظاهر شد، آنها با دیدن این [[نشانه]] [[فرماندهی]] طالوت را پذیرفتند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۱.</ref>		اشموئیل گفت نشانة آن این است که، [[تابوت]] (صندوق [[عهد]]) که از یادگارهای مهم [[انبیاء]] [[بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان]] شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی که جمعی از [[فرشتگان]] آن را حمل می‌نمایند به سوی شما باز می‌گردد، و چیزی نگذشت که صندوق عهد بر آنها ظاهر شد، آنها با دیدن این [[نشانه]] [[فرماندهی]] طالوت را پذیرفتند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۱.</ref>

			==[[طالوت]] زمام [[کشور]] را به دست گرفت==
			طالوت [[فرماندهی سپاه]] را به عهده گرفت و در مدتی کوتاه [[لیاقت]] و [[شایستگی]] خود را در [[اداره امور]] مملکت و فرماندهی سپاه به [[اثبات]] رسانید سپس آنها را برای [[مبارزه]] با [[دشمنی]] که همه چیز آنها را به خطر انداخته بود [[دعوت]] کرد، و به آنها تأکید کرد تنها کسانی با من حرکت کنند که تمام فکرشان در [[جهاد]] باشد و آنها که بنایی نیمه کاره یا معامله‌ای نیمه تمام و امثال آن دارند در این [[پیکار]] شرکت نکنند، به زودی جمعیتی به ظاهر زیاد و نیرومند جمع شدند و به جانب [[دشمن]] حرکت کردند.
			بر اثر راهپیمایی در برابر [[آفتاب]]، همگی [[تشنه]] شدند طالوت برای این که به [[فرمان خدا]] آنها را [[آزمایش]] و [[تصفیه]] کند، گفت: به زودی در مسیر خود به رودخانه‌ای می‌رسید، [[خداوند]] به وسیلۀ آن، شما را آزمایش می‌کند کسانی که از آن بنوشند و [[سیراب]] شوند از من نیستند، و آنها که جز مقدار کمی ننوشند از من هستند!
			همین که چشم آنها به [[نهر]] افتاد خوشحال شدند و بزودی خود را به آن رسانیدند و سیراب گشتند، تنها عده معدودی بر سر [[پیمان]] باقی ماندند.
			طالوت [[سپاه]] خود را تصفیه می‌کند
			طالوت متوجه شد که [[لشکر]] او از اکثریتی بی‌اراده و [[سست]] [[عهد]] و اقلیتی از افراد با [[ایمان]] تشکیل شده است از این رو [[اکثریت]] بی‌انضباط و نافرمان را رها کرد و با همان جمع قلیل با ایمان از [[شهر]] گذشت و به سوی میدان جهاد پیش رفت.
			سپاه کوچک طالوت از کمی نفرات متوحش شده به طالوت گفتند ما [[توانایی]] در برابر این سپاه [[قدرتمند]] را نداریم، اما آنها که [[ایمان راسخ]] به [[رستاخیز]] داشتند، و دل‌هایشان از [[محبت خدا]] لبریز بود، از زیادی و [[نیرومندی]] سپاه دشمن و کمی عده خود نهراسیدند، با کمال [[شجاعت]] به طالوت گفتند: تو آنچه را [[صلاح]] میدانی [[فرمان]] ده ما نیز همه جا با تو همراه خواهیم بود و به خواست [[خدا]] با همین عدد کم با آنها [[جهاد]] خواهیم کرد، چه بسا جمعیت‌های کم، که به ارادۀ [[پروردگار]] بر جمعیت‌های زیاد [[پیروز]] شدند و [[خداوند]] با استقامت‌کنندگان است.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۲.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* طالوت کیست؟ */

2023-01-05T08:15:24Z

طالوت کیست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	طالوت هم‌زمان با [[حضرت داوود]] بود، در [[علوم]] مختلف [[آگاهی]] داشت، [[تنومند]] و [[رشید]] و [[شجاع]] و [[خوش‌سیما]] بود و [[خداوند]] در قرآن [[قدرت جسمی]] و [[قدرت علمی\|علمی]] او را بیان کرده است: {{متن قرآن\|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی نداده‌اند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد می‌دهد و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۹۷.</ref>.		طالوت هم‌زمان با [[حضرت داوود]] بود، در [[علوم]] مختلف [[آگاهی]] داشت، [[تنومند]] و [[رشید]] و [[شجاع]] و [[خوش‌سیما]] بود و [[خداوند]] در قرآن [[قدرت جسمی]] و [[قدرت علمی\|علمی]] او را بیان کرده است: {{متن قرآن\|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی نداده‌اند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد می‌دهد و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۹۷.</ref>.

	==[[طالوت]] کیست؟==		==طالوت کیست؟==
	طالوت مردی بلند قامت و [[تنومند]] و خوش اندام بود اعصابی محکم و نیرومند داشت و از نظر [[قوای روحی]] نیز بسیار [[زیرک]] و دانشمند و [[با تدبیر]] بود، و بعضی علت [[انتخاب نام]] «طالوت» را برای وی همان طول قامت او می‌دانند، ولی با این همه شهرتی نداشت و با پدرش در یکی از دهکده‌ها در [[ساحل]] رودخانه‌ای می‌زیست و چهارپایان پدر را به چرا می‌برد، و [[کشاورزی]] می‌کرد.		طالوت مردی بلند قامت و [[تنومند]] و خوش اندام بود اعصابی محکم و نیرومند داشت و از نظر [[قوای روحی]] نیز بسیار [[زیرک]] و دانشمند و [[با تدبیر]] بود، و بعضی علت [[انتخاب نام]] «طالوت» را برای وی همان طول قامت او می‌دانند، ولی با این همه شهرتی نداشت و با پدرش در یکی از دهکده‌ها در [[ساحل]] رودخانه‌ای می‌زیست و چهارپایان پدر را به چرا می‌برد، و [[کشاورزی]] می‌کرد.
	روزی بعضی از چهارپایان او، در بیابان گم شدند، طالوت به اتفاق یکی از [[دوستان]] خود به جستجوی آنها در اطراف رودخانه به گردش در آمد، این وضع تا چند [[روز]] ادامه یافت تا اینکه به نزدیک [[شهر]] «[[صوف]]» رسیدند.		روزی بعضی از چهارپایان او، در بیابان گم شدند، طالوت به اتفاق یکی از [[دوستان]] خود به جستجوی آنها در اطراف رودخانه به گردش در آمد، این وضع تا چند [[روز]] ادامه یافت تا اینکه به نزدیک [[شهر]] «[[صوف]]» رسیدند.
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	خداوند طالوت را به فرماندهی شما برگزیده، و لازم است همگی از وی [[پیروی]] نمایید، بنابراین خود را برای [[جهاد]] در برابر [[دشمن]] آماده‌سازید.		خداوند طالوت را به فرماندهی شما برگزیده، و لازم است همگی از وی [[پیروی]] نمایید، بنابراین خود را برای [[جهاد]] در برابر [[دشمن]] آماده‌سازید.
	بنی‌اسرائیل که برای [[فرمانده]] و [[رئیس]] [[لشکر]] امتیازاتی از نظر [[نسب]] و [[ثروت]] لازم می‌دانستند و هیچ کدام را در طالوت نمی‌دیدند، در برابر این [[انتصاب]] سخت به [[حیرت]] افتادند؛ زیرا به عقیدۀ آنها وی نه از [[خاندان]] «[[لاوی]]» بود که سابقه [[نبوّت]] داشتند، و نه از خاندان «یوسف» و «[[یهودا]]» که دارای سابقه [[حکومت]] بودند، بلکه از خاندان «[[بنیامین]]» گمنام بود، و از نظر [[مالی]] نیز تهی دست بود؛ لذا به عنوان [[اعتراض]] گفتند او چگونه می‌تواند بر ما حکومت کند، و ما از او سزاوارتریم؟!.		بنی‌اسرائیل که برای [[فرمانده]] و [[رئیس]] [[لشکر]] امتیازاتی از نظر [[نسب]] و [[ثروت]] لازم می‌دانستند و هیچ کدام را در طالوت نمی‌دیدند، در برابر این [[انتصاب]] سخت به [[حیرت]] افتادند؛ زیرا به عقیدۀ آنها وی نه از [[خاندان]] «[[لاوی]]» بود که سابقه [[نبوّت]] داشتند، و نه از خاندان «یوسف» و «[[یهودا]]» که دارای سابقه [[حکومت]] بودند، بلکه از خاندان «[[بنیامین]]» گمنام بود، و از نظر [[مالی]] نیز تهی دست بود؛ لذا به عنوان [[اعتراض]] گفتند او چگونه می‌تواند بر ما حکومت کند، و ما از او سزاوارتریم؟!.
	[[اشموئیل]] که آنان را سخت در [[اشتباه]] می‌دید گفت [[خداوند]]، او را بر شما [[امیر]] قرار داده و [[شایستگی]] [[فرمانده]] و [[رهبر]] به نیروی جسمی و [[قدرت روحی]] است که هر دو به اندازه کافی در [[طالوت]] هست، و از این نظر بر شما [[برتری]] دارد. ولی آنها نشانه‌ای که دلیل بر این [[انتخاب]] از ناحیه [[خدا]] باشد مطالبه کردند!		[[اشموئیل]] که آنان را سخت در [[اشتباه]] می‌دید گفت [[خداوند]]، او را بر شما [[امیر]] قرار داده و [[شایستگی]] [[فرمانده]] و [[رهبر]] به نیروی جسمی و [[قدرت روحی]] است که هر دو به اندازه کافی در طالوت هست، و از این نظر بر شما [[برتری]] دارد. ولی آنها نشانه‌ای که دلیل بر این [[انتخاب]] از ناحیه [[خدا]] باشد مطالبه کردند!

	اشموئیل گفت نشانة آن این است که، [[تابوت]] (صندوق [[عهد]]) که از یادگارهای مهم [[انبیاء]] [[بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان]] شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی که جمعی از [[فرشتگان]] آن را حمل می‌نمایند به سوی شما باز می‌گردد، و چیزی نگذشت که صندوق عهد بر آنها ظاهر شد، آنها با دیدن این [[نشانه]] [[فرماندهی]] طالوت را پذیرفتند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۱.</ref>		اشموئیل گفت نشانة آن این است که، [[تابوت]] (صندوق [[عهد]]) که از یادگارهای مهم [[انبیاء]] [[بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان]] شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی که جمعی از [[فرشتگان]] آن را حمل می‌نمایند به سوی شما باز می‌گردد، و چیزی نگذشت که صندوق عهد بر آنها ظاهر شد، آنها با دیدن این [[نشانه]] [[فرماندهی]] طالوت را پذیرفتند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۱.</ref>

Jaafari: /* مقدمه */

2023-01-05T08:15:11Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۵
خط ۹:		خط ۹:

	طالوت هم‌زمان با [[حضرت داوود]] بود، در [[علوم]] مختلف [[آگاهی]] داشت، [[تنومند]] و [[رشید]] و [[شجاع]] و [[خوش‌سیما]] بود و [[خداوند]] در قرآن [[قدرت جسمی]] و [[قدرت علمی\|علمی]] او را بیان کرده است: {{متن قرآن\|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی نداده‌اند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد می‌دهد و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۹۷.</ref>.		طالوت هم‌زمان با [[حضرت داوود]] بود، در [[علوم]] مختلف [[آگاهی]] داشت، [[تنومند]] و [[رشید]] و [[شجاع]] و [[خوش‌سیما]] بود و [[خداوند]] در قرآن [[قدرت جسمی]] و [[قدرت علمی\|علمی]] او را بیان کرده است: {{متن قرآن\|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی نداده‌اند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد می‌دهد و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۹۷.</ref>.

			==[[طالوت]] کیست؟==
			طالوت مردی بلند قامت و [[تنومند]] و خوش اندام بود اعصابی محکم و نیرومند داشت و از نظر [[قوای روحی]] نیز بسیار [[زیرک]] و دانشمند و [[با تدبیر]] بود، و بعضی علت [[انتخاب نام]] «طالوت» را برای وی همان طول قامت او می‌دانند، ولی با این همه شهرتی نداشت و با پدرش در یکی از دهکده‌ها در [[ساحل]] رودخانه‌ای می‌زیست و چهارپایان پدر را به چرا می‌برد، و [[کشاورزی]] می‌کرد.
			روزی بعضی از چهارپایان او، در بیابان گم شدند، طالوت به اتفاق یکی از [[دوستان]] خود به جستجوی آنها در اطراف رودخانه به گردش در آمد، این وضع تا چند [[روز]] ادامه یافت تا اینکه به نزدیک [[شهر]] «[[صوف]]» رسیدند.
			[[دوست]] وی گفت ما اکنون به [[سرزمین]] «صوف» شهر «[[اشموئیل]]» [[پیامبر]] رسیده‌ایم، بیا انزد وی رویم شاید در پرتو [[وحی]] و فروغ [[رأی]] او به گمشده خویش راه یابیم، هنگامی که وارد شهر شدند، با «اشموئیل» برخورد کردند.
			همین که چشمان اشموئیل و طالوت به یکدیگر افتاد میان دل‌های آنان آشنایی برقرار شد، اشموئیل از همان لحظه طالوت را [[شناخت]] و دانست که این [[جوان]] همان است که از طرف [[خداوند]] برای [[فرماندهی]] [[جمعیت]] تعیین شده هنگامی که طالوت سرگذشت خود را برای اشموئیل شرح داد او گفت: اما چهارپایان، هم اکنون در راه دهکده رو به باغستان پدرت روانه هستند و از ناحیه آنها نگران مباش، ولی من تو را برای کاری بسیار بزرگ‌تر از آن [[دعوت]] می‌کنم، خداوند تو را [[مأمور]] [[نجات]] [[بنی‌اسرائیل]] ساخته است.

			طالوت نخست از این پیشنهاد [[تعجب]] کرد و سپس با خوشوقتی آن را پذیرفت، اشموئیل به [[قوم]] خود گفت:
			خداوند طالوت را به فرماندهی شما برگزیده، و لازم است همگی از وی [[پیروی]] نمایید، بنابراین خود را برای [[جهاد]] در برابر [[دشمن]] آماده‌سازید.
			بنی‌اسرائیل که برای [[فرمانده]] و [[رئیس]] [[لشکر]] امتیازاتی از نظر [[نسب]] و [[ثروت]] لازم می‌دانستند و هیچ کدام را در طالوت نمی‌دیدند، در برابر این [[انتصاب]] سخت به [[حیرت]] افتادند؛ زیرا به عقیدۀ آنها وی نه از [[خاندان]] «[[لاوی]]» بود که سابقه [[نبوّت]] داشتند، و نه از خاندان «یوسف» و «[[یهودا]]» که دارای سابقه [[حکومت]] بودند، بلکه از خاندان «[[بنیامین]]» گمنام بود، و از نظر [[مالی]] نیز تهی دست بود؛ لذا به عنوان [[اعتراض]] گفتند او چگونه می‌تواند بر ما حکومت کند، و ما از او سزاوارتریم؟!.
			[[اشموئیل]] که آنان را سخت در [[اشتباه]] می‌دید گفت [[خداوند]]، او را بر شما [[امیر]] قرار داده و [[شایستگی]] [[فرمانده]] و [[رهبر]] به نیروی جسمی و [[قدرت روحی]] است که هر دو به اندازه کافی در [[طالوت]] هست، و از این نظر بر شما [[برتری]] دارد. ولی آنها نشانه‌ای که دلیل بر این [[انتخاب]] از ناحیه [[خدا]] باشد مطالبه کردند!

			اشموئیل گفت نشانة آن این است که، [[تابوت]] (صندوق [[عهد]]) که از یادگارهای مهم [[انبیاء]] [[بنی‌اسرائیل]] است و مایۀ دلگرمی و [[اطمینان]] شما در [[جنگ‌ها]] بوده در حالی که جمعی از [[فرشتگان]] آن را حمل می‌نمایند به سوی شما باز می‌گردد، و چیزی نگذشت که صندوق عهد بر آنها ظاهر شد، آنها با دیدن این [[نشانه]] [[فرماندهی]] طالوت را پذیرفتند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۳۵۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:50:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط = طالوت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = طالوت (پرسش)
	}}		}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	طالوت، [[امام]] و [[فرماندهی]] که از سوی [[خدا]] [[تعیین]] شد، تا گروهی از [[بنی‌اسرائیل]] را [[امامت]] و در [[نبرد]] با دشمنشان [[جالوت]]، [[رهبری]] کند. افراد تحت فرماندهی او به [[جبهه]] رفتند و پس از امتحان‌هایی که به [[تصفیه]] نیروها انجامید و عده اندکی با [[ایمان]] و [[ثابت‌قدم]] ماندند جالوتیان را [[شکست]] دادند. داستان آنان در [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه ۲۴۶-۲۵۱.</ref> آمده است.		طالوت، [[امام]] و [[فرماندهی]] که از سوی [[خدا]] [[تعیین]] شد، تا گروهی از [[بنی‌اسرائیل]] را [[امامت]] و در [[نبرد]] با دشمنشان [[جالوت]]، [[رهبری]] کند. افراد تحت فرماندهی او به [[جبهه]] رفتند و پس از امتحان‌هایی که به [[تصفیه]] نیروها انجامید و عده اندکی با [[ایمان]] و [[ثابت‌قدم]] ماندند جالوتیان را [[شکست]] دادند. داستان آنان در [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه ۲۴۶-۲۵۱.</ref> آمده است.