طلحه بن عبیدالله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییر هدف تغییرمسیر از طلحه به طلحة بن عبیدالله تیمی

2023-08-08T07:49:03Z

تغییر هدف تغییرمسیر از طلحه به طلحة بن عبیدالله تیمی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	#تغییر_مسیر [[~~طلحه~~]]		#تغییر_مسیر [[طلحة بن عبیدالله تیمی]]

Jaafari: تغییر هدف تغییرمسیر از طلحة بن عبیدالله به طلحه

2021-03-03T09:02:08Z

تغییر هدف تغییرمسیر از طلحة بن عبیدالله به طلحه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	#تغییر_مسیر [[~~طلحة بن عبیدالله~~]]		#تغییر_مسیر [[طلحه]]

Wasity: تغییرمسیر به طلحة بن عبیدالله

2020-10-15T05:56:10Z

تغییرمسیر به طلحة بن عبیدالله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{خرد}}~~		#تغییر_مسیر [[طلحة بن عبیدالله]]
	~~{{امامت}}~~

	~~==مقدمه==~~
	*'''[[طلحة بن عبیدالله]]'''، [[صحابی پیامبر]] که در دوران [[خلافت امام علی]]{{ع}} به [[همراهی]] [[زبیر بن عوام]]، سردمدار نفاقی بزرگ و برپایی نرد [[جمل]] شدند. [[طلحه]] در میان [[اهل سنت]] از جمله [[عشره مبشره]] است، اما [[نقل]] او در نزد [[امامیه]] پذیرفته نیست. [[امام علی]]{{ع}} در شناساندن [[طلحه]] و [[زبیر]] می‌فرماید: "[[طلحه]] و [[زبیر]] هر یک امیدوارند که [[حاکم]] شوند و چشم به [[خلافت]] دوخته‌اند و رفیق خود را به حساب نمی‌آورند"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ وَ يَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ}}؛ نک: نهج البلاغه، خطبه ۱۴۸</ref>. آن دو قبل از شروع [[جنگ جمل]] برای ادامه [[نماز جماعت]] [[نزاع]] کردند که با دخالت [[عایشه]] قرار شد یک روز پسر [[طلحه]] و روز دیگر پسر [[زبیر]] [[نماز]] اقامه کند.
	* [[امام]]{{ع}} در [[وصف]] آن دو می‌فرماید: آن دو نه رشته [[الهی]] را چنگ زدند و نه با وسیله‌ای به [[خدا]] روی آورند. وقتی [[آیه]] [[حجاب]] در زمان [[رسول اکرم]]{{صل}} نازل شد، [[طلحه]] گفت: "فایده‌اش چیست؟ امروز [[زنان]] [[پیامبر]]{{صل}} در [[حجاب]] باشند، ولی فردا که وی از [[دنیا]] رفت ما آنها را [[نکاح]] کنیم!" وجود [[مبارک]] [[رسول خدا]] از او رنجیده‌خاطر شد و به همین مناسبت [[آیه شریفه]] "و شما [[حق]] ندارید [[رسول خدا]] را برنجانید و مطلقاً (نباید) زنانش را پس از ([[مرگ]]) او به [[نکاح]] خود درآورید" نازل شد.
	* [[طلحه]] در زمان [[عثمان]] [[حاکم]] [[بیت المقدس]] و [[فلسطین]] بود، اما پس از [[عثمان]] با [[امام علی]]{{ع}} [[بیت]] کرد، در حالی که در سر هوای [[امارت]] داشت. اما هنگامی که [[امام]] به [[خلافت]] رسید و در تقسیم [[بیت المال]] او را مانند سایر [[مردمان]] در نظر گرفت و از امتیازهای خاص برایش صرف‌نظر کرد و توقع او برای سپردن [[امارت]] [[بصره]] نیز با [[مخالفت]] و ممانعت [[امام]]{{ع}} روبه‌رو شد، [[بیعت]] خویش را به [[فراموشی]] سپرد و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] به همراه [[زبیر]] با [[امام]] به [[مخالفت]] برخاستند و [[بیعت]] خویش را شکستند.
	* [[امام]]{{ع}} در نامه‌ای به [[طلحه]] و [[زبیر]] می‌نویسد: اگر شما دو نفر ([[طلحه]] و [[زبیر]]) از روی میل [[بیعت]] کردید تا دیر نشده از راهی که پیش گرفته‌اید بازگردید و در پیشگاه [[خدا]] [[توبه]] کنید و اگر در [[دل]] با [[اکراه]] [[بیعت]] کردید، خود دانید، زیرا این شما بودید که مرا بر [[حکومت]] بر خویش راه دادید و [[اطاعت]] از من را ظاهر و [[نافرمانی]] را [[پنهان]] داشتید. به‌جانم [[سوگند]]، شما از سایر [[مهاجرین]] سزاوارتر به پنهان‌داشتن [[عقیده]] و [[پنهان‌کاری]] نیستید. اگر در آغاز [[بیعت]] کنار می‌رفتید (و [[بیعت]] نمی‌کردید) آسان‌تر بود که [[بیعت]] کنید و سپس به‌ بهانه سر باز زنید.
	* [[طلحه]] در شرایطی از [[خون‌خواهی عثمان]] دم می‌زد که خود از [[رهبران]] [[مخالفان]] و تحریک [[مردم]] علیه [[عثمان]] بود. از این رو [[امام]]{{ع}} به رمزگشایی از موضع ناحق آنها برآمد و فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، آنها نه منکری در کارهای من سراغ دارند و نه میان من و خودشان راه [[انصاف]] پیمودند. آنها حقی را می‌طلبند که خود ترک کرده‌اند و [[انتقام]] خونی را می‌خواهند که خود ریخته‌اند. اگر من در ریختن این [[خون]] شریکشان بودم، آنها نیز از آن سهمی دارند و اگر خودشان تنها این [[خون]] را ریخته‌اند، باید از خود [[انتقام]] بگیرند. اولین مرحله [[عدالت]] آن است که خود را محکوم کنند. همانا [[آگاهی]] و حقیقت‌بینی با من همراه است<ref>{{متن حدیث\|وَ اللَّهِ مَا أَنْكَرُوا عَلَيَّ مُنْكَراً وَ لَا جَعَلُوا بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ نِصْفاً، وَ إِنَّهُمْ لَيَطْلُبُونَ حَقّاً هُمْ تَرَكُوهُ وَ دَماً هُمْ سَفَكُوهُ؛ فَإِنْ كُنْتُ شَرِيكَهُمْ فِيهِ فَإِنَّ لَهُمْ نَصِيبَهُمْ مِنْهُ، وَ إِنْ كَانُوا وَلُوهُ دُونِي، فَمَا الطَّلِبَةُ إِلَّا قِبَلَهُمْ، وَ إِنَّ أَوَّلَ عَدْلِهِمْ لَلْحُكْمُ عَلَى أَنْفُسِهِمْ. إِنَّ مَعِي لَبَصِيرَتِي}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷</ref>.
	* [[طلحه]] در روز [[قتل عثمان]] نقاب بر چهره زد تا او را نشناسند و چون درهای منزل [[عثمان]] را بستند تا کسی وارد [[خانه]] او نشود، او مهاجمان را از [[خانه]] یکی از [[انصار]] که در [[همسایگی]] [[خانه]] [[عثمان]] قرار داشت، [[هدایت]] کرد تا از آنجا وارد شوند و خود به‌طرف [[خانه]] [[عثمان]] [[تیراندازی]] می‌کرد. او تا سه روز نگذاشت جنازه [[عثمان]] را [[دفن]] کنند و نیز [[مانع]] [[دفن]] او در [[قبرستان]] [[مسلمانان]] شد. حال که [[مردم]] با [[امام علی]]{{ع}} [[بیعت]] کردند، شگفت آن‌که در صف خون‌خواهان [[عثمان]] قرار گرفت. آن دو علت موجهی نداشتند که با آن بتوانند [[مردم]] را علیه [[امام]] بشورانند، لذا به [[عایشه]] [[متوسل]] شدند. در نهایت [[طلحه]] در این [[جنگ]] مورد اصابت تیر واقع شد و [[خون‌ریزی]] شدید موجب [[مرگ]] او شد. محققان نوشته‌اند [[مروان بن حکم]] که در [[لشکر]] [[جمل]] همراه با [[طلحه]] بود به او تیر زد، زیرا [[مروان]] پس از این واقعه در همان روز گفت: "دیگر [[خون]] [[عثمان]] را از کسی مطالبه نخواهم کرد."
	* [[طلحة بن عبیدالله]]، ابتدا از [[اصحاب پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام [[مرگ]] [[عمر]] بود، [[تمایلات]] [[ثروت‌اندوزی]] فراوانی داشت و از [[عثمان]] پول‌های بسیاری گرفت و از [[سرمایه‌داران]] بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران [[خلافت]] [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به [[پیمان‌شکنی]] برخاست. وی از [[فتنه‌انگیزان]] و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان [[جنگ]] در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۳.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	~~==منابع==~~
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]

	~~==پانویس==~~
	~~{{یادآوری پانویس}}~~
	~~{{پانویس2}}~~


	~~[[رده:مدخل]]~~
	~~[[رده:اصحاب جمل]]~~
	~~[[رده:کشتگان جنگ جمل]]~~
	~~[[رده:مدخل نهج البلاغه]]~~
	~~[[رده:اعلام]]~~
	~~[[رده:مدخل فرهنگ غدیر~~]]

Shafipour در ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۲۵

2020-07-07T15:25:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۵۵
خط ۳:		خط ۳:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*'''طلحة بن عبیدالله'''، [[صحابی پیامبر]] که در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} به [[همراهی]] [[زبیر بن عوام]]، سردمدار نفاقی بزرگ و برپایی نرد [[جمل]] شدند. طلحه در میان [[اهل سنت]] از جمله عشره مبشره است، اما [[نقل]] او در نزد [[امامیه]] پذیرفته نیست. [[امام علی]] {{ع}} در شناساندن طلحه و [[زبیر]] می‌فرماید: "طلحه و [[زبیر]] هر یک امیدوارند که [[حاکم]] شوند و چشم به [[خلافت]] دوخته‌اند و رفیق خود را به حساب نمی‌آورند"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ وَ يَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ}}؛ نک: نهج البلاغه، خطبه ۱۴۸</ref>. آن دو قبل از شروع [[جنگ جمل]] برای ادامه [[نماز جماعت]] [[نزاع]] کردند که با دخالت [[عایشه]] قرار شد یک روز پسر طلحه و روز دیگر پسر [[زبیر]] [[نماز]] اقامه کند.		*'''[[طلحة بن عبیدالله]]'''، [[صحابی پیامبر]] که در دوران [[خلافت امام علی]]{{ع}} به [[همراهی]] [[زبیر بن عوام]]، سردمدار نفاقی بزرگ و برپایی نرد [[جمل]] شدند. [[طلحه]] در میان [[اهل سنت]] از جمله [[عشره مبشره]] است، اما [[نقل]] او در نزد [[امامیه]] پذیرفته نیست. [[امام علی]]{{ع}} در شناساندن [[طلحه]] و [[زبیر]] می‌فرماید: "[[طلحه]] و [[زبیر]] هر یک امیدوارند که [[حاکم]] شوند و چشم به [[خلافت]] دوخته‌اند و رفیق خود را به حساب نمی‌آورند"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ وَ يَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ}}؛ نک: نهج البلاغه، خطبه ۱۴۸</ref>. آن دو قبل از شروع [[جنگ جمل]] برای ادامه [[نماز جماعت]] [[نزاع]] کردند که با دخالت [[عایشه]] قرار شد یک روز پسر [[طلحه]] و روز دیگر پسر [[زبیر]] [[نماز]] اقامه کند.
	*[[امام]] {{ع}} در [[وصف]] آن دو می‌فرماید: آن دو نه رشته [[الهی]] را چنگ زدند و نه با وسیله‌ای به [[خدا]] روی آورند. وقتی [[آیه]] [[حجاب]] در زمان [[رسول اکرم]] {{صل}} نازل شد، طلحه گفت: "فایده‌اش چیست؟ امروز زنان [[پیامبر]] {{صل}} در [[حجاب]] باشند، ولی فردا که وی از [[دنیا]] رفت ما ~~آن‌ها~~ را نکاح کنیم!" وجود مبارک [[رسول خدا]] از او رنجیده‌خاطر شد و به همین مناسبت [[آیه شریفه]] "و شما [[حق]] ندارید [[رسول خدا]] را برنجانید و مطلقاً (نباید) زنانش را پس از ([[مرگ]]) او به نکاح خود درآورید" نازل شد.		* [[امام]]{{ع}} در [[وصف]] آن دو می‌فرماید: آن دو نه رشته [[الهی]] را چنگ زدند و نه با وسیله‌ای به [[خدا]] روی آورند. وقتی [[آیه]] [[حجاب]] در زمان [[رسول اکرم]]{{صل}} نازل شد، [[طلحه]] گفت: "فایده‌اش چیست؟ امروز [[زنان]] [[پیامبر]]{{صل}} در [[حجاب]] باشند، ولی فردا که وی از [[دنیا]] رفت ما آنها را [[نکاح]] کنیم!" وجود [[مبارک]] [[رسول خدا]] از او رنجیده‌خاطر شد و به همین مناسبت [[آیه شریفه]] "و شما [[حق]] ندارید [[رسول خدا]] را برنجانید و مطلقاً (نباید) زنانش را پس از ([[مرگ]]) او به [[نکاح]] خود درآورید" نازل شد.
	*طلحه در زمان [[عثمان]] [[حاکم]] [[بیت المقدس]] و [[فلسطین]] بود، اما پس از [[عثمان]] با [[امام علی]] {{ع}} بیت کرد، در حالی که در سر هوای [[امارت]] داشت. اما هنگامی که [[امام]] به [[خلافت]] رسید و در تقسیم [[بیت المال]] او را مانند سایر [[مردمان]] در نظر گرفت و از امتیازهای خاص برایش صرف‌نظر کرد و توقع او برای سپردن [[امارت]] [[بصره]] نیز با [[مخالفت]] و ممانعت [[امام]] {{ع}} روبه‌رو شد، [[بیعت]] خویش را به [[فراموشی]] سپرد و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] به همراه [[زبیر]] با [[امام]] به [[مخالفت]] برخاستند و [[بیعت]] خویش را شکستند.		* [[طلحه]] در زمان [[عثمان]] [[حاکم]] [[بیت المقدس]] و [[فلسطین]] بود، اما پس از [[عثمان]] با [[امام علی]]{{ع}} [[بیت]] کرد، در حالی که در سر هوای [[امارت]] داشت. اما هنگامی که [[امام]] به [[خلافت]] رسید و در تقسیم [[بیت المال]] او را مانند سایر [[مردمان]] در نظر گرفت و از امتیازهای خاص برایش صرف‌نظر کرد و توقع او برای سپردن [[امارت]] [[بصره]] نیز با [[مخالفت]] و ممانعت [[امام]]{{ع}} روبه‌رو شد، [[بیعت]] خویش را به [[فراموشی]] سپرد و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] به همراه [[زبیر]] با [[امام]] به [[مخالفت]] برخاستند و [[بیعت]] خویش را شکستند.
	*[[امام]] {{ع}} در نامه‌ای به ~~طلحه و~~ [[زبیر]] می‌نویسد: اگر شما دو نفر (طلحه و [[زبیر]]) از روی میل [[بیعت]] کردید تا دیر نشده از راهی که پیش گرفته‌اید بازگردید و در پیشگاه [[خدا]] [[توبه]] کنید و اگر در [[دل]] با اکراه [[بیعت]] کردید، خود دانید، زیرا این شما بودید که مرا بر [[حکومت]] بر خویش راه دادید و [[اطاعت]] از من را ظاهر و [[نافرمانی]] را [[پنهان]] داشتید. به‌جانم [[سوگند]]، شما از سایر [[مهاجرین]] سزاوارتر به پنهان‌داشتن [[عقیده]] و [[پنهان‌کاری]] نیستید. اگر در آغاز [[بیعت]] کنار می‌رفتید (و [[بیعت]] نمی‌کردید) آسان‌تر بود که [[بیعت]] کنید و سپس به‌ بهانه سر باز زنید.		* [[امام]]{{ع}} در نامه‌ای به [[طلحه]] و [[زبیر]] می‌نویسد: اگر شما دو نفر ([[طلحه]] و [[زبیر]]) از روی میل [[بیعت]] کردید تا دیر نشده از راهی که پیش گرفته‌اید بازگردید و در پیشگاه [[خدا]] [[توبه]] کنید و اگر در [[دل]] با [[اکراه]] [[بیعت]] کردید، خود دانید، زیرا این شما بودید که مرا بر [[حکومت]] بر خویش راه دادید و [[اطاعت]] از من را ظاهر و [[نافرمانی]] را [[پنهان]] داشتید. به‌جانم [[سوگند]]، شما از سایر [[مهاجرین]] سزاوارتر به پنهان‌داشتن [[عقیده]] و [[پنهان‌کاری]] نیستید. اگر در آغاز [[بیعت]] کنار می‌رفتید (و [[بیعت]] نمی‌کردید) آسان‌تر بود که [[بیعت]] کنید و سپس به‌ بهانه سر باز زنید.
	*طلحه در شرایطی از [[خون‌خواهی عثمان]] دم می‌زد که خود از [[رهبران]] [[مخالفان]] و تحریک [[مردم]] علیه [[عثمان]] بود. از این رو [[امام]] {{ع}} به رمزگشایی از موضع ناحق ~~آن‌ها~~ برآمد و فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، ~~آن‌ها~~ نه منکری در کارهای من سراغ دارند و نه میان من و خودشان راه [[انصاف]] پیمودند. ~~آن‌ها~~ حقی را می‌طلبند که خود ترک کرده‌اند و [[انتقام]] خونی را می‌خواهند که خود ریخته‌اند. اگر من در ریختن این [[خون]] شریکشان بودم، ~~آن‌ها~~ نیز از آن سهمی دارند و اگر خودشان تنها این [[خون]] را ریخته‌اند، باید از خود [[انتقام]] بگیرند. اولین مرحله [[عدالت]] آن است که خود را محکوم کنند. همانا [[آگاهی]] و حقیقت‌بینی با من همراه است<ref>{{متن حدیث\|وَ اللَّهِ مَا أَنْكَرُوا عَلَيَّ مُنْكَراً وَ لَا جَعَلُوا بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ نِصْفاً، وَ إِنَّهُمْ لَيَطْلُبُونَ حَقّاً هُمْ تَرَكُوهُ وَ دَماً هُمْ سَفَكُوهُ؛ فَإِنْ كُنْتُ شَرِيكَهُمْ فِيهِ فَإِنَّ لَهُمْ نَصِيبَهُمْ مِنْهُ، وَ إِنْ كَانُوا وَلُوهُ دُونِي، فَمَا الطَّلِبَةُ إِلَّا قِبَلَهُمْ، وَ إِنَّ أَوَّلَ عَدْلِهِمْ لَلْحُكْمُ عَلَى أَنْفُسِهِمْ. إِنَّ مَعِي لَبَصِيرَتِي}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷</ref>.		* [[طلحه]] در شرایطی از [[خون‌خواهی عثمان]] دم می‌زد که خود از [[رهبران]] [[مخالفان]] و تحریک [[مردم]] علیه [[عثمان]] بود. از این رو [[امام]]{{ع}} به رمزگشایی از موضع ناحق آنها برآمد و فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، آنها نه منکری در کارهای من سراغ دارند و نه میان من و خودشان راه [[انصاف]] پیمودند. آنها حقی را می‌طلبند که خود ترک کرده‌اند و [[انتقام]] خونی را می‌خواهند که خود ریخته‌اند. اگر من در ریختن این [[خون]] شریکشان بودم، آنها نیز از آن سهمی دارند و اگر خودشان تنها این [[خون]] را ریخته‌اند، باید از خود [[انتقام]] بگیرند. اولین مرحله [[عدالت]] آن است که خود را محکوم کنند. همانا [[آگاهی]] و حقیقت‌بینی با من همراه است<ref>{{متن حدیث\|وَ اللَّهِ مَا أَنْكَرُوا عَلَيَّ مُنْكَراً وَ لَا جَعَلُوا بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ نِصْفاً، وَ إِنَّهُمْ لَيَطْلُبُونَ حَقّاً هُمْ تَرَكُوهُ وَ دَماً هُمْ سَفَكُوهُ؛ فَإِنْ كُنْتُ شَرِيكَهُمْ فِيهِ فَإِنَّ لَهُمْ نَصِيبَهُمْ مِنْهُ، وَ إِنْ كَانُوا وَلُوهُ دُونِي، فَمَا الطَّلِبَةُ إِلَّا قِبَلَهُمْ، وَ إِنَّ أَوَّلَ عَدْلِهِمْ لَلْحُكْمُ عَلَى أَنْفُسِهِمْ. إِنَّ مَعِي لَبَصِيرَتِي}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷</ref>.
	*طلحه در روز [[قتل عثمان]] نقاب بر چهره زد تا او را نشناسند و چون درهای منزل [[عثمان]] را بستند تا کسی وارد خانه او نشود، او مهاجمان را از خانه یکی از [[انصار]] که در [[همسایگی]] خانه [[عثمان]] قرار داشت، [[هدایت]] کرد تا از ~~آن‌جا~~ وارد شوند و خود به‌طرف خانه [[عثمان]] [[تیراندازی]] می‌کرد. او تا سه روز نگذاشت جنازه [[عثمان]] را [[دفن]] کنند و نیز مانع [[دفن]] او در قبرستان [[مسلمانان]] شد. حال که [[مردم]] با [[امام علی]] {{ع}} [[بیعت]] کردند، شگفت آن‌که در صف خون‌خواهان [[عثمان]] قرار گرفت. آن دو [[علت]] موجهی نداشتند که با آن بتوانند [[مردم]] را علیه [[امام]] بشورانند، لذا به [[عایشه]] [[متوسل]] شدند. در نهایت طلحه در این [[جنگ]] مورد اصابت تیر واقع شد و [[خون‌ریزی]] شدید موجب [[مرگ]] او شد. محققان نوشته‌اند [[مروان بن حکم]] که در [[لشکر]] [[جمل]] همراه با طلحه بود به او تیر زد، زیرا [[مروان]] پس از این واقعه در همان روز گفت: "دیگر [[خون]] [[عثمان]] را از کسی مطالبه نخواهم کرد."		* [[طلحه]] در روز [[قتل عثمان]] نقاب بر چهره زد تا او را نشناسند و چون درهای منزل [[عثمان]] را بستند تا کسی وارد [[خانه]] او نشود، او مهاجمان را از [[خانه]] یکی از [[انصار]] که در [[همسایگی]] [[خانه]] [[عثمان]] قرار داشت، [[هدایت]] کرد تا از آنجا وارد شوند و خود به‌طرف [[خانه]] [[عثمان]] [[تیراندازی]] می‌کرد. او تا سه روز نگذاشت جنازه [[عثمان]] را [[دفن]] کنند و نیز [[مانع]] [[دفن]] او در [[قبرستان]] [[مسلمانان]] شد. حال که [[مردم]] با [[امام علی]]{{ع}} [[بیعت]] کردند، شگفت آن‌که در صف خون‌خواهان [[عثمان]] قرار گرفت. آن دو علت موجهی نداشتند که با آن بتوانند [[مردم]] را علیه [[امام]] بشورانند، لذا به [[عایشه]] [[متوسل]] شدند. در نهایت [[طلحه]] در این [[جنگ]] مورد اصابت تیر واقع شد و [[خون‌ریزی]] شدید موجب [[مرگ]] او شد. محققان نوشته‌اند [[مروان بن حکم]] که در [[لشکر]] [[جمل]] همراه با [[طلحه]] بود به او تیر زد، زیرا [[مروان]] پس از این واقعه در همان روز گفت: "دیگر [[خون]] [[عثمان]] را از کسی مطالبه نخواهم کرد."
	*طلحة بن ~~عبیدالله،~~ ابتدا از [[اصحاب پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام مرگ [[عمر]] بود، تمایلات ثروت‌اندوزی فراوانی داشت و از عثمان پول‌های بسیاری گرفت و از سرمایه‌داران بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران خلافت [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به پیمان‌شکنی برخاست. وی از فتنه‌انگیزان و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان جنگ در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۳.</ref>		* [[طلحة بن عبیدالله]]، ابتدا از [[اصحاب پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام [[مرگ]] [[عمر]] بود، [[تمایلات]] [[ثروت‌اندوزی]] فراوانی داشت و از [[عثمان]] پول‌های بسیاری گرفت و از [[سرمایه‌داران]] بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران [[خلافت]] [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به [[پیمان‌شکنی]] برخاست. وی از [[فتنه‌انگیزان]] و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان [[جنگ]] در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Amini در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۰

2020-06-17T10:50:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۲۰
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:~~امام علی~~]]		[[رده:اصحاب جمل]]
	[[رده:~~طلحه~~]]		[[رده:کشتگان جنگ جمل]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Amini: Amini صفحهٔ طلحه را به طلحه بن عبیدالله که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2020-06-17T10:49:46Z

Amini صفحهٔ طلحه را به طلحه بن عبیدالله که تغییرمسیر بود منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۱۹
(بدون تفاوت)

Wasity در ‏۵ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۱۴

2020-05-05T15:14:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۴۴
خط ۳:		خط ۳:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*'''طلحة بن عبیدالله'''، [[صحابی پیامبر]] که در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} به [[همراهی]] [[زبیر بن عوام]]، سردمدار نفاقی بزرگ و برپایی نرد [[جمل]] شدند. [[طلحه]] در میان [[اهل سنت]] از جمله عشره مبشره است، اما [[نقل]] او در نزد [[امامیه]] پذیرفته نیست. [[امام علی]] {{ع}} در شناساندن [[طلحه]] و [[زبیر]] می‌فرماید: "[[طلحه]] و [[زبیر]] هر یک امیدوارند که [[حاکم]] شوند و چشم به [[خلافت]] دوخته‌اند و رفیق خود را به حساب نمی‌آورند"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ وَ يَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ}}؛ نک: نهج البلاغه، خطبه ۱۴۸</ref>. آن دو قبل از شروع [[جنگ جمل]] برای ادامه [[نماز جماعت]] [[نزاع]] کردند که با دخالت [[عایشه]] قرار شد یک روز پسر [[طلحه]] و روز دیگر پسر [[زبیر]] [[نماز]] اقامه کند.		*'''طلحة بن عبیدالله'''، [[صحابی پیامبر]] که در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} به [[همراهی]] [[زبیر بن عوام]]، سردمدار نفاقی بزرگ و برپایی نرد [[جمل]] شدند. طلحه در میان [[اهل سنت]] از جمله عشره مبشره است، اما [[نقل]] او در نزد [[امامیه]] پذیرفته نیست. [[امام علی]] {{ع}} در شناساندن طلحه و [[زبیر]] می‌فرماید: "طلحه و [[زبیر]] هر یک امیدوارند که [[حاکم]] شوند و چشم به [[خلافت]] دوخته‌اند و رفیق خود را به حساب نمی‌آورند"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ وَ يَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ}}؛ نک: نهج البلاغه، خطبه ۱۴۸</ref>. آن دو قبل از شروع [[جنگ جمل]] برای ادامه [[نماز جماعت]] [[نزاع]] کردند که با دخالت [[عایشه]] قرار شد یک روز پسر طلحه و روز دیگر پسر [[زبیر]] [[نماز]] اقامه کند.
	*[[امام]] {{ع}} در [[وصف]] آن دو می‌فرماید: آن دو نه رشته [[الهی]] را چنگ زدند و نه با وسیله‌ای به [[خدا]] روی آورند. وقتی [[آیه]] [[حجاب]] در زمان [[رسول اکرم]] {{صل}} نازل شد، [[طلحه]] گفت: "فایده‌اش چیست؟ امروز زنان [[پیامبر]] {{صل}} در [[حجاب]] باشند، ولی فردا که وی از [[دنیا]] رفت ما آن‌ها را نکاح کنیم!" وجود مبارک [[رسول خدا]] از او رنجیده‌خاطر شد و به همین مناسبت [[آیه شریفه]] "و شما [[حق]] ندارید [[رسول خدا]] را برنجانید و مطلقاً (نباید) زنانش را پس از ([[مرگ]]) او به نکاح خود درآورید" نازل شد.		*[[امام]] {{ع}} در [[وصف]] آن دو می‌فرماید: آن دو نه رشته [[الهی]] را چنگ زدند و نه با وسیله‌ای به [[خدا]] روی آورند. وقتی [[آیه]] [[حجاب]] در زمان [[رسول اکرم]] {{صل}} نازل شد، طلحه گفت: "فایده‌اش چیست؟ امروز زنان [[پیامبر]] {{صل}} در [[حجاب]] باشند، ولی فردا که وی از [[دنیا]] رفت ما آن‌ها را نکاح کنیم!" وجود مبارک [[رسول خدا]] از او رنجیده‌خاطر شد و به همین مناسبت [[آیه شریفه]] "و شما [[حق]] ندارید [[رسول خدا]] را برنجانید و مطلقاً (نباید) زنانش را پس از ([[مرگ]]) او به نکاح خود درآورید" نازل شد.
	*[[طلحه]] در زمان [[عثمان]] [[حاکم]] [[بیت المقدس]] و [[فلسطین]] بود، اما پس از [[عثمان]] با [[امام علی]] {{ع}} بیت کرد، در حالی که در سر هوای [[امارت]] داشت. اما هنگامی که [[امام]] به [[خلافت]] رسید و در تقسیم [[بیت المال]] او را مانند سایر [[مردمان]] در نظر گرفت و از امتیازهای خاص برایش صرف‌نظر کرد و توقع او برای سپردن [[امارت]] [[بصره]] نیز با [[مخالفت]] و ممانعت [[امام]] {{ع}} روبه‌رو شد، [[بیعت]] خویش را به [[فراموشی]] سپرد و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] به همراه [[زبیر]] با [[امام]] به [[مخالفت]] برخاستند و [[بیعت]] خویش را شکستند.		*طلحه در زمان [[عثمان]] [[حاکم]] [[بیت المقدس]] و [[فلسطین]] بود، اما پس از [[عثمان]] با [[امام علی]] {{ع}} بیت کرد، در حالی که در سر هوای [[امارت]] داشت. اما هنگامی که [[امام]] به [[خلافت]] رسید و در تقسیم [[بیت المال]] او را مانند سایر [[مردمان]] در نظر گرفت و از امتیازهای خاص برایش صرف‌نظر کرد و توقع او برای سپردن [[امارت]] [[بصره]] نیز با [[مخالفت]] و ممانعت [[امام]] {{ع}} روبه‌رو شد، [[بیعت]] خویش را به [[فراموشی]] سپرد و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] به همراه [[زبیر]] با [[امام]] به [[مخالفت]] برخاستند و [[بیعت]] خویش را شکستند.
	*[[امام]] {{ع}} در نامه‌ای به [[طلحه]] و [[زبیر]] می‌نویسد: اگر شما دو نفر ([[طلحه]] و [[زبیر]]) از روی میل [[بیعت]] کردید تا دیر نشده از راهی که پیش گرفته‌اید بازگردید و در پیشگاه [[خدا]] [[توبه]] کنید و اگر در [[دل]] با اکراه [[بیعت]] کردید، خود دانید، زیرا این شما بودید که مرا بر [[حکومت]] بر خویش راه دادید و [[اطاعت]] از من را ظاهر و [[نافرمانی]] را [[پنهان]] داشتید. به‌جانم [[سوگند]]، شما از سایر [[مهاجرین]] سزاوارتر به پنهان‌داشتن [[عقیده]] و [[پنهان‌کاری]] نیستید. اگر در آغاز [[بیعت]] کنار می‌رفتید (و [[بیعت]] نمی‌کردید) آسان‌تر بود که [[بیعت]] کنید و سپس به‌ بهانه سر باز زنید.		*[[امام]] {{ع}} در نامه‌ای به طلحه و [[زبیر]] می‌نویسد: اگر شما دو نفر (طلحه و [[زبیر]]) از روی میل [[بیعت]] کردید تا دیر نشده از راهی که پیش گرفته‌اید بازگردید و در پیشگاه [[خدا]] [[توبه]] کنید و اگر در [[دل]] با اکراه [[بیعت]] کردید، خود دانید، زیرا این شما بودید که مرا بر [[حکومت]] بر خویش راه دادید و [[اطاعت]] از من را ظاهر و [[نافرمانی]] را [[پنهان]] داشتید. به‌جانم [[سوگند]]، شما از سایر [[مهاجرین]] سزاوارتر به پنهان‌داشتن [[عقیده]] و [[پنهان‌کاری]] نیستید. اگر در آغاز [[بیعت]] کنار می‌رفتید (و [[بیعت]] نمی‌کردید) آسان‌تر بود که [[بیعت]] کنید و سپس به‌ بهانه سر باز زنید.
	*[[طلحه]] در شرایطی از [[خون‌خواهی عثمان]] دم می‌زد که خود از [[رهبران]] [[مخالفان]] و تحریک [[مردم]] علیه [[عثمان]] بود. از این رو [[امام]] {{ع}} به رمزگشایی از موضع ناحق آن‌ها برآمد و فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، آن‌ها نه منکری در کارهای من سراغ دارند و نه میان من و خودشان راه [[انصاف]] پیمودند. آن‌ها حقی را می‌طلبند که خود ترک کرده‌اند و [[انتقام]] خونی را می‌خواهند که خود ریخته‌اند. اگر من در ریختن این [[خون]] شریکشان بودم، آن‌ها نیز از آن سهمی دارند و اگر خودشان تنها این [[خون]] را ریخته‌اند، باید از خود [[انتقام]] بگیرند. اولین مرحله [[عدالت]] آن است که خود را محکوم کنند. همانا [[آگاهی]] و حقیقت‌بینی با من همراه است<ref>{{متن حدیث\|وَ اللَّهِ مَا أَنْكَرُوا عَلَيَّ مُنْكَراً وَ لَا جَعَلُوا بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ نِصْفاً، وَ إِنَّهُمْ لَيَطْلُبُونَ حَقّاً هُمْ تَرَكُوهُ وَ دَماً هُمْ سَفَكُوهُ؛ فَإِنْ كُنْتُ شَرِيكَهُمْ فِيهِ فَإِنَّ لَهُمْ نَصِيبَهُمْ مِنْهُ، وَ إِنْ كَانُوا وَلُوهُ دُونِي، فَمَا الطَّلِبَةُ إِلَّا قِبَلَهُمْ، وَ إِنَّ أَوَّلَ عَدْلِهِمْ لَلْحُكْمُ عَلَى أَنْفُسِهِمْ. إِنَّ مَعِي لَبَصِيرَتِي}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷</ref>.		*طلحه در شرایطی از [[خون‌خواهی عثمان]] دم می‌زد که خود از [[رهبران]] [[مخالفان]] و تحریک [[مردم]] علیه [[عثمان]] بود. از این رو [[امام]] {{ع}} به رمزگشایی از موضع ناحق آن‌ها برآمد و فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، آن‌ها نه منکری در کارهای من سراغ دارند و نه میان من و خودشان راه [[انصاف]] پیمودند. آن‌ها حقی را می‌طلبند که خود ترک کرده‌اند و [[انتقام]] خونی را می‌خواهند که خود ریخته‌اند. اگر من در ریختن این [[خون]] شریکشان بودم، آن‌ها نیز از آن سهمی دارند و اگر خودشان تنها این [[خون]] را ریخته‌اند، باید از خود [[انتقام]] بگیرند. اولین مرحله [[عدالت]] آن است که خود را محکوم کنند. همانا [[آگاهی]] و حقیقت‌بینی با من همراه است<ref>{{متن حدیث\|وَ اللَّهِ مَا أَنْكَرُوا عَلَيَّ مُنْكَراً وَ لَا جَعَلُوا بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ نِصْفاً، وَ إِنَّهُمْ لَيَطْلُبُونَ حَقّاً هُمْ تَرَكُوهُ وَ دَماً هُمْ سَفَكُوهُ؛ فَإِنْ كُنْتُ شَرِيكَهُمْ فِيهِ فَإِنَّ لَهُمْ نَصِيبَهُمْ مِنْهُ، وَ إِنْ كَانُوا وَلُوهُ دُونِي، فَمَا الطَّلِبَةُ إِلَّا قِبَلَهُمْ، وَ إِنَّ أَوَّلَ عَدْلِهِمْ لَلْحُكْمُ عَلَى أَنْفُسِهِمْ. إِنَّ مَعِي لَبَصِيرَتِي}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷</ref>.
	*[[طلحه]] در روز [[قتل عثمان]] نقاب بر چهره زد تا او را نشناسند و چون درهای منزل [[عثمان]] را بستند تا کسی وارد خانه او نشود، او مهاجمان را از خانه یکی از [[انصار]] که در [[همسایگی]] خانه [[عثمان]] قرار داشت، [[هدایت]] کرد تا از آن‌جا وارد شوند و خود به‌طرف خانه [[عثمان]] [[تیراندازی]] می‌کرد. او تا سه روز نگذاشت جنازه [[عثمان]] را [[دفن]] کنند و نیز مانع [[دفن]] او در قبرستان [[مسلمانان]] شد. حال که [[مردم]] با [[امام علی]] {{ع}} [[بیعت]] کردند، شگفت آن‌که در صف خون‌خواهان [[عثمان]] قرار گرفت. آن دو [[علت]] موجهی نداشتند که با آن بتوانند [[مردم]] را علیه [[امام]] بشورانند، لذا به [[عایشه]] [[متوسل]] شدند. در نهایت [[طلحه]] در این [[جنگ]] مورد اصابت تیر واقع شد و [[خون‌ریزی]] شدید موجب [[مرگ]] او شد. محققان نوشته‌اند [[مروان بن حکم]] که در [[لشکر]] [[جمل]] همراه با [[طلحه]] بود به او تیر زد، زیرا [[مروان]] پس از این واقعه در همان روز گفت: "دیگر [[خون]] [[عثمان]] را از کسی مطالبه نخواهم کرد."		*طلحه در روز [[قتل عثمان]] نقاب بر چهره زد تا او را نشناسند و چون درهای منزل [[عثمان]] را بستند تا کسی وارد خانه او نشود، او مهاجمان را از خانه یکی از [[انصار]] که در [[همسایگی]] خانه [[عثمان]] قرار داشت، [[هدایت]] کرد تا از آن‌جا وارد شوند و خود به‌طرف خانه [[عثمان]] [[تیراندازی]] می‌کرد. او تا سه روز نگذاشت جنازه [[عثمان]] را [[دفن]] کنند و نیز مانع [[دفن]] او در قبرستان [[مسلمانان]] شد. حال که [[مردم]] با [[امام علی]] {{ع}} [[بیعت]] کردند، شگفت آن‌که در صف خون‌خواهان [[عثمان]] قرار گرفت. آن دو [[علت]] موجهی نداشتند که با آن بتوانند [[مردم]] را علیه [[امام]] بشورانند، لذا به [[عایشه]] [[متوسل]] شدند. در نهایت طلحه در این [[جنگ]] مورد اصابت تیر واقع شد و [[خون‌ریزی]] شدید موجب [[مرگ]] او شد. محققان نوشته‌اند [[مروان بن حکم]] که در [[لشکر]] [[جمل]] همراه با طلحه بود به او تیر زد، زیرا [[مروان]] پس از این واقعه در همان روز گفت: "دیگر [[خون]] [[عثمان]] را از کسی مطالبه نخواهم کرد."
	*طلحة بن عبیدالله، ابتدا از [[اصحاب پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام مرگ [[عمر]] بود، تمایلات ثروت‌اندوزی فراوانی داشت و از عثمان پول‌های بسیاری گرفت و از سرمایه‌داران بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران خلافت [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به پیمان‌شکنی برخاست. وی از فتنه‌انگیزان و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان جنگ در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۳.</ref>		*طلحة بن عبیدالله، ابتدا از [[اصحاب پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام مرگ [[عمر]] بود، تمایلات ثروت‌اندوزی فراوانی داشت و از عثمان پول‌های بسیاری گرفت و از سرمایه‌داران بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران خلافت [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به پیمان‌شکنی برخاست. وی از فتنه‌انگیزان و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان جنگ در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۳.</ref>

Wasity: تغییرمسیر به طلحة بن عبدالله حذف شد

2020-05-05T15:14:06Z

تغییرمسیر به طلحة بن عبدالله حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~#تغییر_مسیر~~ [[طلحة بن ~~عبدالله~~]]		{{خرد}}
			{{امامت}}

			==مقدمه==
			*'''طلحة بن عبیدالله'''، [[صحابی پیامبر]] که در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} به [[همراهی]] [[زبیر بن عوام]]، سردمدار نفاقی بزرگ و برپایی نرد [[جمل]] شدند. [[طلحه]] در میان [[اهل سنت]] از جمله عشره مبشره است، اما [[نقل]] او در نزد [[امامیه]] پذیرفته نیست. [[امام علی]] {{ع}} در شناساندن [[طلحه]] و [[زبیر]] می‌فرماید: "[[طلحه]] و [[زبیر]] هر یک امیدوارند که [[حاکم]] شوند و چشم به [[خلافت]] دوخته‌اند و رفیق خود را به حساب نمی‌آورند"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ وَ يَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ}}؛ نک: نهج البلاغه، خطبه ۱۴۸</ref>. آن دو قبل از شروع [[جنگ جمل]] برای ادامه [[نماز جماعت]] [[نزاع]] کردند که با دخالت [[عایشه]] قرار شد یک روز پسر [[طلحه]] و روز دیگر پسر [[زبیر]] [[نماز]] اقامه کند.
			*[[امام]] {{ع}} در [[وصف]] آن دو می‌فرماید: آن دو نه رشته [[الهی]] را چنگ زدند و نه با وسیله‌ای به [[خدا]] روی آورند. وقتی [[آیه]] [[حجاب]] در زمان [[رسول اکرم]] {{صل}} نازل شد، [[طلحه]] گفت: "فایده‌اش چیست؟ امروز زنان [[پیامبر]] {{صل}} در [[حجاب]] باشند، ولی فردا که وی از [[دنیا]] رفت ما آن‌ها را نکاح کنیم!" وجود مبارک [[رسول خدا]] از او رنجیده‌خاطر شد و به همین مناسبت [[آیه شریفه]] "و شما [[حق]] ندارید [[رسول خدا]] را برنجانید و مطلقاً (نباید) زنانش را پس از ([[مرگ]]) او به نکاح خود درآورید" نازل شد.
			*[[طلحه]] در زمان [[عثمان]] [[حاکم]] [[بیت المقدس]] و [[فلسطین]] بود، اما پس از [[عثمان]] با [[امام علی]] {{ع}} بیت کرد، در حالی که در سر هوای [[امارت]] داشت. اما هنگامی که [[امام]] به [[خلافت]] رسید و در تقسیم [[بیت المال]] او را مانند سایر [[مردمان]] در نظر گرفت و از امتیازهای خاص برایش صرف‌نظر کرد و توقع او برای سپردن [[امارت]] [[بصره]] نیز با [[مخالفت]] و ممانعت [[امام]] {{ع}} روبه‌رو شد، [[بیعت]] خویش را به [[فراموشی]] سپرد و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] به همراه [[زبیر]] با [[امام]] به [[مخالفت]] برخاستند و [[بیعت]] خویش را شکستند.
			*[[امام]] {{ع}} در نامه‌ای به [[طلحه]] و [[زبیر]] می‌نویسد: اگر شما دو نفر ([[طلحه]] و [[زبیر]]) از روی میل [[بیعت]] کردید تا دیر نشده از راهی که پیش گرفته‌اید بازگردید و در پیشگاه [[خدا]] [[توبه]] کنید و اگر در [[دل]] با اکراه [[بیعت]] کردید، خود دانید، زیرا این شما بودید که مرا بر [[حکومت]] بر خویش راه دادید و [[اطاعت]] از من را ظاهر و [[نافرمانی]] را [[پنهان]] داشتید. به‌جانم [[سوگند]]، شما از سایر [[مهاجرین]] سزاوارتر به پنهان‌داشتن [[عقیده]] و [[پنهان‌کاری]] نیستید. اگر در آغاز [[بیعت]] کنار می‌رفتید (و [[بیعت]] نمی‌کردید) آسان‌تر بود که [[بیعت]] کنید و سپس به‌ بهانه سر باز زنید.
			*[[طلحه]] در شرایطی از [[خون‌خواهی عثمان]] دم می‌زد که خود از [[رهبران]] [[مخالفان]] و تحریک [[مردم]] علیه [[عثمان]] بود. از این رو [[امام]] {{ع}} به رمزگشایی از موضع ناحق آن‌ها برآمد و فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، آن‌ها نه منکری در کارهای من سراغ دارند و نه میان من و خودشان راه [[انصاف]] پیمودند. آن‌ها حقی را می‌طلبند که خود ترک کرده‌اند و [[انتقام]] خونی را می‌خواهند که خود ریخته‌اند. اگر من در ریختن این [[خون]] شریکشان بودم، آن‌ها نیز از آن سهمی دارند و اگر خودشان تنها این [[خون]] را ریخته‌اند، باید از خود [[انتقام]] بگیرند. اولین مرحله [[عدالت]] آن است که خود را محکوم کنند. همانا [[آگاهی]] و حقیقت‌بینی با من همراه است<ref>{{متن حدیث\|وَ اللَّهِ مَا أَنْكَرُوا عَلَيَّ مُنْكَراً وَ لَا جَعَلُوا بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ نِصْفاً، وَ إِنَّهُمْ لَيَطْلُبُونَ حَقّاً هُمْ تَرَكُوهُ وَ دَماً هُمْ سَفَكُوهُ؛ فَإِنْ كُنْتُ شَرِيكَهُمْ فِيهِ فَإِنَّ لَهُمْ نَصِيبَهُمْ مِنْهُ، وَ إِنْ كَانُوا وَلُوهُ دُونِي، فَمَا الطَّلِبَةُ إِلَّا قِبَلَهُمْ، وَ إِنَّ أَوَّلَ عَدْلِهِمْ لَلْحُكْمُ عَلَى أَنْفُسِهِمْ. إِنَّ مَعِي لَبَصِيرَتِي}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۷</ref>.
			*[[طلحه]] در روز [[قتل عثمان]] نقاب بر چهره زد تا او را نشناسند و چون درهای منزل [[عثمان]] را بستند تا کسی وارد خانه او نشود، او مهاجمان را از خانه یکی از [[انصار]] که در [[همسایگی]] خانه [[عثمان]] قرار داشت، [[هدایت]] کرد تا از آن‌جا وارد شوند و خود به‌طرف خانه [[عثمان]] [[تیراندازی]] می‌کرد. او تا سه روز نگذاشت جنازه [[عثمان]] را [[دفن]] کنند و نیز مانع [[دفن]] او در قبرستان [[مسلمانان]] شد. حال که [[مردم]] با [[امام علی]] {{ع}} [[بیعت]] کردند، شگفت آن‌که در صف خون‌خواهان [[عثمان]] قرار گرفت. آن دو [[علت]] موجهی نداشتند که با آن بتوانند [[مردم]] را علیه [[امام]] بشورانند، لذا به [[عایشه]] [[متوسل]] شدند. در نهایت [[طلحه]] در این [[جنگ]] مورد اصابت تیر واقع شد و [[خون‌ریزی]] شدید موجب [[مرگ]] او شد. محققان نوشته‌اند [[مروان بن حکم]] که در [[لشکر]] [[جمل]] همراه با [[طلحه]] بود به او تیر زد، زیرا [[مروان]] پس از این واقعه در همان روز گفت: "دیگر [[خون]] [[عثمان]] را از کسی مطالبه نخواهم کرد."
			*طلحة بن عبیدالله، ابتدا از [[اصحاب پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام مرگ [[عمر]] بود، تمایلات ثروت‌اندوزی فراوانی داشت و از عثمان پول‌های بسیاری گرفت و از سرمایه‌داران بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران خلافت [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به پیمان‌شکنی برخاست. وی از فتنه‌انگیزان و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان جنگ در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۳.</ref>

			== جستارهای وابسته ==

			==منابع==
			* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
			* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]

			==پانویس==
			{{یادآوری پانویس}}
			{{پانویس2}}


			[[رده:مدخل]]
			[[رده:امام علی]]
			[[رده:طلحه]]
			[[رده:مدخل نهج البلاغه]]
			[[رده:اعلام]]
			[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Wasity: تغییرمسیر به طلحة بن عبدالله

2019-07-07T11:22:39Z

تغییرمسیر به طلحة بن عبدالله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۴:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{خرد}}~~		#تغییر_مسیر [[طلحة بن عبدالله]]
	~~{{امامت}}~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	~~: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	~~: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[~~طلحه در قرآن]] \| [[طلحه در حدیث]] \| [[طلحه در کلام اسلامی]]</div>~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[طلحه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	~~<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">~~

	~~==مقدمه==~~
	*طلحة بن عبد اللّه، ابتدا از اصحاب [[پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام مرگ [[عمر]] بود، تمایلات ثروت‌اندوزی فراوانی داشت و از عثمان پول‌های بسیاری گرفت و از سرمایه‌داران بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران خلافت [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به پیمان‌شکنی برخاست. وی از فتنه‌انگیزان و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان جنگ در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۳.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	~~==منابع==~~
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].

	~~==پانویس==~~
	~~{{یادآوری پانویس}}~~
	~~{{پانویس2}}~~


	~~[[رده:طلحه]]~~
	~~[[رده:طلحه]]~~
	~~[[رده:مدخل فرهنگ غدیر~~]]

Wasity: جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'

2019-07-07T09:58:13Z

جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*طلحة بن عبد اللّه، ابتدا از اصحاب [[پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام مرگ [[عمر]] بود، تمایلات ثروت‌اندوزی فراوانی داشت و از عثمان پول‌های بسیاری گرفت و از سرمایه‌داران بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران خلافت [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به پیمان‌شکنی برخاست. وی از فتنه‌انگیزان و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان جنگ در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ~~ص:۳۷۳~~.</ref>		*طلحة بن عبد اللّه، ابتدا از اصحاب [[پیامبر]] و عضو شورای [[خلافت]] هنگام مرگ [[عمر]] بود، تمایلات ثروت‌اندوزی فراوانی داشت و از عثمان پول‌های بسیاری گرفت و از سرمایه‌داران بزرگ شد.<ref>مروج الذهب ج ۲ ص۳۴۲</ref> در دوران خلافت [[امام علی\|امیر مؤمنان]] چون به خواسته‌های ریاست‌طلبانه‌اش نرسید به پیمان‌شکنی برخاست. وی از فتنه‌انگیزان و از سران [[جنگ جمل]] بود که در همان جنگ در ۶۴ سالگی کشته شد<ref>طبقلات ابن سعد ج۳ص۱۱۹</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۷۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==