طهارت در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2023-10-21T09:11:46Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۱
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100559.jpg\|22px]] [[فرهنگ قرآن (کتاب)\|'''فرهنگ قرآن''']]، ج۱۹		# [[پرونده:1100559.jpg\|22px]] [[فرهنگ قرآن (کتاب)\|'''فرهنگ قرآن''']]، ج۱۹
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* منابع */

2023-10-21T09:10:35Z

منابع

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2023-10-21T09:07:10Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۷
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~1313~~.jpg\|22px]] [[فرهنگ قرآن (کتاب)\|'''فرهنگ قرآن''']]، ج۱۹		# [[پرونده:1100559.jpg\|22px]] [[فرهنگ قرآن (کتاب)\|'''فرهنگ قرآن''']]، ج۱۹
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* منابع */

2023-10-21T09:06:49Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۶
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1313.jpg\|22px]] [[فرهنگ قرآن ~~ج۱۹~~ (کتاب)\|'''فرهنگ قرآن ~~ج۱۹~~''']]		# [[پرونده:1313.jpg\|22px]] [[فرهنگ قرآن (کتاب)\|'''فرهنگ قرآن''']]، ج۱۹
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۶

2023-10-21T09:06:13Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۴

2023-10-21T09:04:40Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۴

2023-10-21T08:14:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = طهارت		\| موضوع مرتبط = طهارت
	\| عنوان مدخل = [[طهارت]]		\| عنوان مدخل = طهارت
	\| مداخل مرتبط = [[طهارت در قرآن~~]] - [[طهارت در حدیث]] - [[طهارت در کلام اسلامی]] - [[طهارت در فقه اسلامی]] - [[طهارت در عرفان اسلامی]] - [[مطهر بودن معصوم~~]] - [[مقام طهارت]] - [[آیه تطهیر]]		\| مداخل مرتبط = [[طهارت در قرآن]] - [[مقام طهارت]] - [[آیه تطهیر]]
	\| پرسش مرتبط = ~~طهارت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'

2022-09-27T06:58:45Z

جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۸۶:		خط ۸۶:
	# [[برگزیدگی]]، [[پاکیزگی]] و [[طهارت]] [[مریم]] را [[خداوند]] از زبان [[ملائکه]] به [[مریم]] اعلام می‌‌کند {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ...}} [[علامه]] طبا طبایی می‌‌نویسد ([[اصطفاء]] “مریم” همان تقبل او است [[عبادت]] خدای را، و تطهیرش عبارت است از مصونیتش به [[عصمت]] [[خدای تعالی]] از [[گناهان]]، پس آن جناب، هم [[اصطفاء]] شده است و هم [[معصوم]] است) <ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۳، ‌ ص۲۹۵.</ref>؛		# [[برگزیدگی]]، [[پاکیزگی]] و [[طهارت]] [[مریم]] را [[خداوند]] از زبان [[ملائکه]] به [[مریم]] اعلام می‌‌کند {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ...}} [[علامه]] طبا طبایی می‌‌نویسد ([[اصطفاء]] “مریم” همان تقبل او است [[عبادت]] خدای را، و تطهیرش عبارت است از مصونیتش به [[عصمت]] [[خدای تعالی]] از [[گناهان]]، پس آن جناب، هم [[اصطفاء]] شده است و هم [[معصوم]] است) <ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۳، ‌ ص۲۹۵.</ref>؛
	# [[خداوند]] پاک‌کننده [[عیسی]] [[پیامبر]] از آلودگی‌های [[کفر]] وک افران {{متن قرآن\|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ... وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا...}} (با همان توفّی و رفع، از [[آلودگی]] به [[کفر]] کیشان مطهّر و [[پاکیزه]] شد. اگر بیش از این می‌ماند یا می‌خواست بماند تا شاید با [[مسالمت]] و [[سازگاری]] با [[کافران]]، آیینش را گسترش دهد، خود و رسالتش با اوهام و [[تعصبات]] و [[دین]] [[مسخ]] شده آن [[کافران]] [[آلوده]] می‌گردید. {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا}} به تقدیر مقدّر نامشخص است: و تو را [[پاک]] کننده‌ام از [[آلودگی]] با [[مردم]] [[کافر]] و [[اجتماع]] [[ناپاک]] و [[سازگاری]] با آنان. با این [[بشارت‌ها]] و خطاب‌هایی که [[مسیح]] را به [[آینده]] خودش مستبشر می‌کرد، او از [[آینده]] پیروانش و حاملان [[تعالیم]] و رسالتش نگران بود. آنان افرادی معدود بودند در میان دشمنانی بسیار و لجوج و نیرومند<ref>پرتوی از قرآن، ج۵، ص۱۵۹.</ref>؛		# [[خداوند]] پاک‌کننده [[عیسی]] [[پیامبر]] از آلودگی‌های [[کفر]] وک افران {{متن قرآن\|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ... وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا...}} (با همان توفّی و رفع، از [[آلودگی]] به [[کفر]] کیشان مطهّر و [[پاکیزه]] شد. اگر بیش از این می‌ماند یا می‌خواست بماند تا شاید با [[مسالمت]] و [[سازگاری]] با [[کافران]]، آیینش را گسترش دهد، خود و رسالتش با اوهام و [[تعصبات]] و [[دین]] [[مسخ]] شده آن [[کافران]] [[آلوده]] می‌گردید. {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا}} به تقدیر مقدّر نامشخص است: و تو را [[پاک]] کننده‌ام از [[آلودگی]] با [[مردم]] [[کافر]] و [[اجتماع]] [[ناپاک]] و [[سازگاری]] با آنان. با این [[بشارت‌ها]] و خطاب‌هایی که [[مسیح]] را به [[آینده]] خودش مستبشر می‌کرد، او از [[آینده]] پیروانش و حاملان [[تعالیم]] و رسالتش نگران بود. آنان افرادی معدود بودند در میان دشمنانی بسیار و لجوج و نیرومند<ref>پرتوی از قرآن، ج۵، ص۱۵۹.</ref>؛
	# [[دستور خداوند]] درباره [[زنان پیامبر]] {{صل}} که هرگاه [[مؤمنان]] خواستند از آنان وسیله‌ای بگیرند، از پشت پرده بگیرند، که این برای [[پاکی]] دل‌های طرفین و دوری از وسوسه‌ها بهتر است و [[شخصیت]] آنان را بهتر [[حفظ]] می‌کند. {{متن قرآن\|وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}} [[ضمیر]] “هُنَّ” به [[همسران رسول خدا]] {{صل}} بر می‌گردد، و در خواست متاع از ایشان، کنایه است از اینکه [[مردم]] با ایشان درباره حوائجی که دارند سؤال کنند، و معنایش این است که اگر به خاطر حاجتی که برایتان پیش آمده، ناگزیر شدید با یکی از [[همسران]] آن جناب صحبتی بکنید، از پس پرده صحبت کنید، {{متن قرآن\|ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}} این جمله [[مصلحت]] [[حکم]] مزبور را بیان می‌کند، و می‌فرماید: برای اینکه وقتی از پشت پرده با ایشان صحبت کنید، دلهایتان دچار [[وسوسه]] نمی‌شود، و در نتیجه این رویه، دلهایتان را پاک‌تر نگه می‌دارد<ref>ترجمه تفسیر المیزان ج۱۶، ص۵۰۶.</ref>؛		# [[دستور خداوند]] درباره [[زنان پیامبر]] {{صل}} که هرگاه [[مؤمنان]] خواستند از آنان وسیله‌ای بگیرند، از پشت پرده بگیرند، که این برای [[پاکی]] دل‌های طرفین و دوری از وسوسه‌ها بهتر است و [[شخصیت]] آنان را بهتر [[حفظ]] می‌کند. {{متن قرآن\|وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}} ضمیر “هُنَّ” به [[همسران رسول خدا]] {{صل}} بر می‌گردد، و در خواست متاع از ایشان، کنایه است از اینکه [[مردم]] با ایشان درباره حوائجی که دارند سؤال کنند، و معنایش این است که اگر به خاطر حاجتی که برایتان پیش آمده، ناگزیر شدید با یکی از [[همسران]] آن جناب صحبتی بکنید، از پس پرده صحبت کنید، {{متن قرآن\|ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}} این جمله [[مصلحت]] [[حکم]] مزبور را بیان می‌کند، و می‌فرماید: برای اینکه وقتی از پشت پرده با ایشان صحبت کنید، دلهایتان دچار [[وسوسه]] نمی‌شود، و در نتیجه این رویه، دلهایتان را پاک‌تر نگه می‌دارد<ref>ترجمه تفسیر المیزان ج۱۶، ص۵۰۶.</ref>؛
	# [[اهل‌بیت]] با [[تأییدات الهی]] و [[اعمال]] [[پاک]] خویش، چنان هستند که در عین داشتن [[قدرت]] و [[اختیار]] برای [[گناه]] کردن به سراغ آن نمی‌روند. [[خدا]] خواسته که [[رجس]] و [[پلیدی]] را تنها از آنان دور کند، و به آنان [[طهارت]] و [[عصمت]] بدهد {{متن قرآن\|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}؛		# [[اهل‌بیت]] با [[تأییدات الهی]] و [[اعمال]] [[پاک]] خویش، چنان هستند که در عین داشتن [[قدرت]] و [[اختیار]] برای [[گناه]] کردن به سراغ آن نمی‌روند. [[خدا]] خواسته که [[رجس]] و [[پلیدی]] را تنها از آنان دور کند، و به آنان [[طهارت]] و [[عصمت]] بدهد {{متن قرآن\|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}؛
	# [[کتاب مکنون]] که [[قرآن]] در آن است و یا [[قرآنی]] که در آن کتاب است، از دسترس اغیار و ناپاکان محفوظ است، و به جز [[پاکان]] کسی با آن مساس ندارد. و به هر تقدیر [[کلام]] در سیاق [[بزرگداشت]] [[امر]] [[قرآن]] است، می‌خواهد [[قرآن]] را [[تجلیل]] کند، و از همین جا می‌فهمیم که منظور از مس [[قرآن]] دست کشیدن به خطوط آن نیست، بلکه [[علم به معارف]] آن است، که جز [[پاکان]] [[خلق]] کسی به [[معارف]] آن عالم نمی‌شود، چون فرموده: [[قرآن]] در کتابی مکنون و پنهان است، و [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ * وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ }}<ref>«به راستی ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم باشد که خرد ورزید * و بی‌گمان آن نزد ما در اصل کتاب، فرازمندی فرزانه است» سوره زخرف، آیه ۳-۴.</ref> نیز به آن اشاره می‌کند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۳۷.</ref>. و بسیاری از [[مفسران]] به [[پیروی]] از روایاتی که از [[امامان معصوم]] {{عم}} وارد شده، این [[آیه]] را به عدم جواز مس [[کتابت قرآن]] بدون [[غسل]] و [[وضو]] [[تفسیر]] کرده‌اند؛		# [[کتاب مکنون]] که [[قرآن]] در آن است و یا [[قرآنی]] که در آن کتاب است، از دسترس اغیار و ناپاکان محفوظ است، و به جز [[پاکان]] کسی با آن مساس ندارد. و به هر تقدیر [[کلام]] در سیاق [[بزرگداشت]] [[امر]] [[قرآن]] است، می‌خواهد [[قرآن]] را [[تجلیل]] کند، و از همین جا می‌فهمیم که منظور از مس [[قرآن]] دست کشیدن به خطوط آن نیست، بلکه [[علم به معارف]] آن است، که جز [[پاکان]] [[خلق]] کسی به [[معارف]] آن عالم نمی‌شود، چون فرموده: [[قرآن]] در کتابی مکنون و پنهان است، و [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ * وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ }}<ref>«به راستی ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم باشد که خرد ورزید * و بی‌گمان آن نزد ما در اصل کتاب، فرازمندی فرزانه است» سوره زخرف، آیه ۳-۴.</ref> نیز به آن اشاره می‌کند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۳۷.</ref>. و بسیاری از [[مفسران]] به [[پیروی]] از روایاتی که از [[امامان معصوم]] {{عم}} وارد شده، این [[آیه]] را به عدم جواز مس [[کتابت قرآن]] بدون [[غسل]] و [[وضو]] [[تفسیر]] کرده‌اند؛

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T14:59:33Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۹
خط ۷۳:		خط ۷۳:

	=== [[طهارت]] در [[قلب]] ===		=== [[طهارت]] در [[قلب]] ===
	#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا أُولَئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ}}<ref>«ای پیامبر! آنان که در کفر شتاب می‌ورزند تو را اندوهگین نکنند، همان کسانی که به زبان می‌گفتند ایمان آورده‌ایم در حالی که دل‌هاشان ایمان نیاورده است و یهودیانی که به دروغ گوش می‌سپارند جاسوسان گروهی دیگرند که نزد تو نیامده‌اند؛ عبارات (کتاب آسمانی) را از جایگاه آنها پس و پیش می‌کنند؛ (به همدیگر) می‌گویند اگر به شما این (حکمی که ما می‌خواهیم از سوی پیامبر) داده شد بپذیرید و اگر داده نشد، (از او) دوری گزینید- و از تو در برابر خداوند، برای کسی که عذاب وی را بخواهد، هیچ‌گاه کاری ساخته نیست- آنان کسانی هستند که خداوند نخواسته است دل‌هایشان را پاکیزه گرداند؛ در این جهان، خواری و در جهان واپسین عذابی سترگ دارند» سوره مائده، آیه ۴۱.</ref>. '''نکته''': [[آیه]] فوق با خطاب {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ}} (ای فرستاده!) آغاز شده این تعبیر تنها در دو جای [[قرآن]] دیده می‌شود یکی در اینجا و یکی در [[آیه]] ۶۷ همین [[سوره]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرسانده‌ای؛ و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه می‌گیرد، خداوند گروه کافران را راهنمایی نمی‌کند» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref> که مسأله [[ولایت]] و [[خلافت]] مطرح است می‌باشد، که در این خطاب تشریف و [[تکریم]] و ### [[313]]### [[ادب]] به [[مؤمنین]] که [[پیامبر]] را با اسم صدا نزنند و خطاب به [[پیامبر]] باید با [[وصف]] معطوف به [[نبوت]] و [[رسالت]] باشد و گویا به خاطر اهمیت موضوع و [[ترس]] و واهمه‌ای که از [[دشمن]] در کار بوده، می‌خواهد [[حس مسئولیت]] را در [[پیامبر]] {{صل}} بیشتر تحریک کند و [[اراده]] او را تقویت نماید که تو صاحب رسالتی آن‌هم رسالتی از طرف ما، بنابراین باید در بیان [[حکم]] [[استقامت]] بخرج دهی و برخوردهای منفعت‌طلبانه [[منافقان]] نباید باعث [[اندوه]] و تأثر [[پیامبر]] گردد.		#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا أُولَئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ}}<ref>«ای پیامبر! آنان که در کفر شتاب می‌ورزند تو را اندوهگین نکنند، همان کسانی که به زبان می‌گفتند ایمان آورده‌ایم در حالی که دل‌هاشان ایمان نیاورده است و یهودیانی که به دروغ گوش می‌سپارند جاسوسان گروهی دیگرند که نزد تو نیامده‌اند؛ عبارات (کتاب آسمانی) را از جایگاه آنها پس و پیش می‌کنند؛ (به همدیگر) می‌گویند اگر به شما این (حکمی که ما می‌خواهیم از سوی پیامبر) داده شد بپذیرید و اگر داده نشد، (از او) دوری گزینید- و از تو در برابر خداوند، برای کسی که عذاب وی را بخواهد، هیچ‌گاه کاری ساخته نیست- آنان کسانی هستند که خداوند نخواسته است دل‌هایشان را پاکیزه گرداند؛ در این جهان، خواری و در جهان واپسین عذابی سترگ دارند» سوره مائده، آیه ۴۱.</ref>. '''نکته''': [[آیه]] فوق با خطاب {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ}} (ای فرستاده!) آغاز شده این تعبیر تنها در دو جای [[قرآن]] دیده می‌شود یکی در اینجا و یکی در [[آیه]] ۶۷ همین [[سوره]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرسانده‌ای؛ و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه می‌گیرد، خداوند گروه کافران را راهنمایی نمی‌کند» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref> که مسأله [[ولایت]] و [[خلافت]] مطرح است می‌باشد، که در این خطاب تشریف و [[تکریم]] و ### [[313]]### [[ادب]] به [[مؤمنین]] که [[پیامبر]] را با اسم صدا نزنند و خطاب به [[پیامبر]] باید با وصف معطوف به [[نبوت]] و [[رسالت]] باشد و گویا به خاطر اهمیت موضوع و [[ترس]] و واهمه‌ای که از [[دشمن]] در کار بوده، می‌خواهد [[حس مسئولیت]] را در [[پیامبر]] {{صل}} بیشتر تحریک کند و [[اراده]] او را تقویت نماید که تو صاحب رسالتی آن‌هم رسالتی از طرف ما، بنابراین باید در بیان [[حکم]] [[استقامت]] بخرج دهی و برخوردهای منفعت‌طلبانه [[منافقان]] نباید باعث [[اندوه]] و تأثر [[پیامبر]] گردد.
	#{{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ}}<ref>«و آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را برگزید و پاکیزه داشت و بر زنان جهان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۴۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ}}<ref>«و آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را برگزید و پاکیزه داشت و بر زنان جهان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۴۲.</ref>.
	#{{متن قرآن\|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَجَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ}}<ref>«آنگاه خداوند فرمود: ای عیسی! من بازگیرنده تو و فرابرنده تو سوی خویش و رهایی‌بخش تو از گروه کافرانم و پیروان تو را تا روز رستخیز بر کافران برتر می‌گمارم سپس بازگشت شما به سوی من است و در آنچه اختلاف می‌داشتید میان شما داوری خواهم کرد» سوره آل عمران، آیه ۵۵.</ref>.		#{{متن قرآن\|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَجَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ}}<ref>«آنگاه خداوند فرمود: ای عیسی! من بازگیرنده تو و فرابرنده تو سوی خویش و رهایی‌بخش تو از گروه کافرانم و پیروان تو را تا روز رستخیز بر کافران برتر می‌گمارم سپس بازگشت شما به سوی من است و در آنچه اختلاف می‌داشتید میان شما داوری خواهم کرد» سوره آل عمران، آیه ۵۵.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:52:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۸۶:		خط ۸۶:
	# [[برگزیدگی]]، [[پاکیزگی]] و [[طهارت]] [[مریم]] را [[خداوند]] از زبان [[ملائکه]] به [[مریم]] اعلام می‌‌کند {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ...}} [[علامه]] طبا طبایی می‌‌نویسد ([[اصطفاء]] “مریم” همان تقبل او است [[عبادت]] خدای را، و تطهیرش عبارت است از مصونیتش به [[عصمت]] [[خدای تعالی]] از [[گناهان]]، پس آن جناب، هم [[اصطفاء]] شده است و هم [[معصوم]] است) <ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۳، ‌ ص۲۹۵.</ref>؛		# [[برگزیدگی]]، [[پاکیزگی]] و [[طهارت]] [[مریم]] را [[خداوند]] از زبان [[ملائکه]] به [[مریم]] اعلام می‌‌کند {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ...}} [[علامه]] طبا طبایی می‌‌نویسد ([[اصطفاء]] “مریم” همان تقبل او است [[عبادت]] خدای را، و تطهیرش عبارت است از مصونیتش به [[عصمت]] [[خدای تعالی]] از [[گناهان]]، پس آن جناب، هم [[اصطفاء]] شده است و هم [[معصوم]] است) <ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۳، ‌ ص۲۹۵.</ref>؛
	# [[خداوند]] پاک‌کننده [[عیسی]] [[پیامبر]] از آلودگی‌های [[کفر]] وک افران {{متن قرآن\|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ... وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا...}} (با همان توفّی و رفع، از [[آلودگی]] به [[کفر]] کیشان مطهّر و [[پاکیزه]] شد. اگر بیش از این می‌ماند یا می‌خواست بماند تا شاید با [[مسالمت]] و [[سازگاری]] با [[کافران]]، آیینش را گسترش دهد، خود و رسالتش با اوهام و [[تعصبات]] و [[دین]] [[مسخ]] شده آن [[کافران]] [[آلوده]] می‌گردید. {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا}} به تقدیر مقدّر نامشخص است: و تو را [[پاک]] کننده‌ام از [[آلودگی]] با [[مردم]] [[کافر]] و [[اجتماع]] [[ناپاک]] و [[سازگاری]] با آنان. با این [[بشارت‌ها]] و خطاب‌هایی که [[مسیح]] را به [[آینده]] خودش مستبشر می‌کرد، او از [[آینده]] پیروانش و حاملان [[تعالیم]] و رسالتش نگران بود. آنان افرادی معدود بودند در میان دشمنانی بسیار و لجوج و نیرومند<ref>پرتوی از قرآن، ج۵، ص۱۵۹.</ref>؛		# [[خداوند]] پاک‌کننده [[عیسی]] [[پیامبر]] از آلودگی‌های [[کفر]] وک افران {{متن قرآن\|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ... وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا...}} (با همان توفّی و رفع، از [[آلودگی]] به [[کفر]] کیشان مطهّر و [[پاکیزه]] شد. اگر بیش از این می‌ماند یا می‌خواست بماند تا شاید با [[مسالمت]] و [[سازگاری]] با [[کافران]]، آیینش را گسترش دهد، خود و رسالتش با اوهام و [[تعصبات]] و [[دین]] [[مسخ]] شده آن [[کافران]] [[آلوده]] می‌گردید. {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا}} به تقدیر مقدّر نامشخص است: و تو را [[پاک]] کننده‌ام از [[آلودگی]] با [[مردم]] [[کافر]] و [[اجتماع]] [[ناپاک]] و [[سازگاری]] با آنان. با این [[بشارت‌ها]] و خطاب‌هایی که [[مسیح]] را به [[آینده]] خودش مستبشر می‌کرد، او از [[آینده]] پیروانش و حاملان [[تعالیم]] و رسالتش نگران بود. آنان افرادی معدود بودند در میان دشمنانی بسیار و لجوج و نیرومند<ref>پرتوی از قرآن، ج۵، ص۱۵۹.</ref>؛
	# [[دستور خداوند]] درباره [[زنان پیامبر]] {{صل}} که هرگاه [[مؤمنان]] خواستند از آنان وسیله‌ای بگیرند، از پشت پرده بگیرند، که این برای [[پاکی]] دل‌های طرفین و دوری از وسوسه‌ها بهتر است و [[شخصیت]] آنان را بهتر [[حفظ]] می‌کند. {{متن قرآن\|وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}} [[ضمیر]] “هُنَّ” به [[همسران رسول خدا]] {{صل}} بر می‌گردد، و در خواست متاع از ایشان، کنایه است از اینکه [[مردم]] با ایشان درباره حوائجی که دارند سؤال کنند، و معنایش این است که اگر به خاطر حاجتی که برایتان پیش آمده، ناگزیر شدید با یکی از [[همسران]] آن جناب صحبتی بکنید، از پس پرده صحبت کنید، {{متن قرآن\|ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}} این جمله [[مصلحت]] [[حکم]] مزبور را بیان می‌کند، و می‌فرماید: برای اینکه وقتی از پشت پرده با ایشان صحبت کنید، دلهایتان دچار [[وسوسه]] نمی‌شود، و در نتیجه این رویه، دلهایتان را پاک‌تر نگه می‌دارد<ref>ترجمه تفسیر المیزان ج۱۶، ص۵۰۶.</ref>؛		# [[دستور خداوند]] درباره [[زنان پیامبر]] {{صل}} که هرگاه [[مؤمنان]] خواستند از آنان وسیله‌ای بگیرند، از پشت پرده بگیرند، که این برای [[پاکی]] دل‌های طرفین و دوری از وسوسه‌ها بهتر است و [[شخصیت]] آنان را بهتر [[حفظ]] می‌کند. {{متن قرآن\|وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}} ضمیر “هُنَّ” به [[همسران رسول خدا]] {{صل}} بر می‌گردد، و در خواست متاع از ایشان، کنایه است از اینکه [[مردم]] با ایشان درباره حوائجی که دارند سؤال کنند، و معنایش این است که اگر به خاطر حاجتی که برایتان پیش آمده، ناگزیر شدید با یکی از [[همسران]] آن جناب صحبتی بکنید، از پس پرده صحبت کنید، {{متن قرآن\|ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}} این جمله [[مصلحت]] [[حکم]] مزبور را بیان می‌کند، و می‌فرماید: برای اینکه وقتی از پشت پرده با ایشان صحبت کنید، دلهایتان دچار [[وسوسه]] نمی‌شود، و در نتیجه این رویه، دلهایتان را پاک‌تر نگه می‌دارد<ref>ترجمه تفسیر المیزان ج۱۶، ص۵۰۶.</ref>؛
	# [[اهل‌بیت]] با [[تأییدات الهی]] و [[اعمال]] [[پاک]] خویش، چنان هستند که در عین داشتن [[قدرت]] و [[اختیار]] برای [[گناه]] کردن به سراغ آن نمی‌روند. [[خدا]] خواسته که [[رجس]] و [[پلیدی]] را تنها از آنان دور کند، و به آنان [[طهارت]] و [[عصمت]] بدهد {{متن قرآن\|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}؛		# [[اهل‌بیت]] با [[تأییدات الهی]] و [[اعمال]] [[پاک]] خویش، چنان هستند که در عین داشتن [[قدرت]] و [[اختیار]] برای [[گناه]] کردن به سراغ آن نمی‌روند. [[خدا]] خواسته که [[رجس]] و [[پلیدی]] را تنها از آنان دور کند، و به آنان [[طهارت]] و [[عصمت]] بدهد {{متن قرآن\|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}؛
	# [[کتاب مکنون]] که [[قرآن]] در آن است و یا [[قرآنی]] که در آن کتاب است، از دسترس اغیار و ناپاکان محفوظ است، و به جز [[پاکان]] کسی با آن مساس ندارد. و به هر تقدیر [[کلام]] در سیاق [[بزرگداشت]] [[امر]] [[قرآن]] است، می‌خواهد [[قرآن]] را [[تجلیل]] کند، و از همین جا می‌فهمیم که منظور از مس [[قرآن]] دست کشیدن به خطوط آن نیست، بلکه [[علم به معارف]] آن است، که جز [[پاکان]] [[خلق]] کسی به [[معارف]] آن عالم نمی‌شود، چون فرموده: [[قرآن]] در کتابی مکنون و پنهان است، و [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ * وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ }}<ref>«به راستی ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم باشد که خرد ورزید * و بی‌گمان آن نزد ما در اصل کتاب، فرازمندی فرزانه است» سوره زخرف، آیه ۳-۴.</ref> نیز به آن اشاره می‌کند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۳۷.</ref>. و بسیاری از [[مفسران]] به [[پیروی]] از روایاتی که از [[امامان معصوم]] {{عم}} وارد شده، این [[آیه]] را به عدم جواز مس [[کتابت قرآن]] بدون [[غسل]] و [[وضو]] [[تفسیر]] کرده‌اند؛		# [[کتاب مکنون]] که [[قرآن]] در آن است و یا [[قرآنی]] که در آن کتاب است، از دسترس اغیار و ناپاکان محفوظ است، و به جز [[پاکان]] کسی با آن مساس ندارد. و به هر تقدیر [[کلام]] در سیاق [[بزرگداشت]] [[امر]] [[قرآن]] است، می‌خواهد [[قرآن]] را [[تجلیل]] کند، و از همین جا می‌فهمیم که منظور از مس [[قرآن]] دست کشیدن به خطوط آن نیست، بلکه [[علم به معارف]] آن است، که جز [[پاکان]] [[خلق]] کسی به [[معارف]] آن عالم نمی‌شود، چون فرموده: [[قرآن]] در کتابی مکنون و پنهان است، و [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ * وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ }}<ref>«به راستی ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم باشد که خرد ورزید * و بی‌گمان آن نزد ما در اصل کتاب، فرازمندی فرزانه است» سوره زخرف، آیه ۳-۴.</ref> نیز به آن اشاره می‌کند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۳۷.</ref>. و بسیاری از [[مفسران]] به [[پیروی]] از روایاتی که از [[امامان معصوم]] {{عم}} وارد شده، این [[آیه]] را به عدم جواز مس [[کتابت قرآن]] بدون [[غسل]] و [[وضو]] [[تفسیر]] کرده‌اند؛