طوی در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'کوه طور' به 'کوه طور'

2022-12-07T07:43:58Z

جایگزینی متن - 'کوه طور' به 'کوه طور'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	==جغرافیای طوی==		==جغرافیای طوی==
	«طوی جلگه‌ای است که در دامنه [[کوه]] ~~طور~~ قرار دارد و همان جا است؛ که [[خداوند سبحان]] آن را وادی مقدس نامیده»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۷، ص۲۱۳.</ref>.		«طوی جلگه‌ای است که در دامنه [[کوه طور]] قرار دارد و همان جا است؛ که [[خداوند سبحان]] آن را وادی مقدس نامیده»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۷، ص۲۱۳.</ref>.
	برخی نویسندگان می‌نویسند: «وادی مقدس، یا [[وادی الایمن]]، دره‌ای است؛ که موسی{{ع}} در آن [[نور الهی]] را به صورت [[آتش]] در درخت جلوه گردید... [مسافران] چون از [[مدین]] به طرف [[مصر]] آیند؛ این دره [را که] در طرف راست [[کوه سینا]] واقع است [می‌بیند] و در [[تورات]] [این دره] طوی نامیده شده.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۶۱۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۴.</ref>		برخی نویسندگان می‌نویسند: «وادی مقدس، یا [[وادی الایمن]]، دره‌ای است؛ که موسی{{ع}} در آن [[نور الهی]] را به صورت [[آتش]] در درخت جلوه گردید... [مسافران] چون از [[مدین]] به طرف [[مصر]] آیند؛ این دره [را که] در طرف راست [[کوه سینا]] واقع است [می‌بیند] و در [[تورات]] [این دره] طوی نامیده شده.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۶۱۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۴.</ref>

Wasity: /* سینا */

2022-10-11T19:20:15Z

سینا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۵۰
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	===سینا===		===سینا===
			{{اصلی\|سینا}}
	[[وادی مقدس]] همان طور سیناست. «ابوالفتح می‌نویسد: آن [[کوه]] است که [[موسی]]{{ع}} با خدای [[مناجات]] کرد و آن کوهی است میان [[مصر]] و [[ایله]]... در [[دایرة المعارف]] [[فارسی]] آمده است: [[طور سینا]]، یا طور، یا [[کوه سینا]] کوه معروفی در قسمت جنوبی شبه شا [[جزیره سینا]] که امروزه [[جبل موسی]] خوانده می‌شود... برخی نویسندگان می‌نویسند: سینا شبه جزیره‌ای است محدود از شمال به دریای [[مدیترانه]]، از [[غرب]] به کانال سوئز و خلیج سوئز، از [[شرق]] به [[فلسطین]] و [[خلیج عقبه]]»<ref>محی الدین درویشی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۲۸۴.</ref>.		[[وادی مقدس]] همان طور سیناست. «ابوالفتح می‌نویسد: آن [[کوه]] است که [[موسی]]{{ع}} با خدای [[مناجات]] کرد و آن کوهی است میان [[مصر]] و [[ایله]]... در [[دایرة المعارف]] [[فارسی]] آمده است: [[طور سینا]]، یا طور، یا [[کوه سینا]] کوه معروفی در قسمت جنوبی شبه شا [[جزیره سینا]] که امروزه [[جبل موسی]] خوانده می‌شود... برخی نویسندگان می‌نویسند: سینا شبه جزیره‌ای است محدود از شمال به دریای [[مدیترانه]]، از [[غرب]] به کانال سوئز و خلیج سوئز، از [[شرق]] به [[فلسطین]] و [[خلیج عقبه]]»<ref>محی الدین درویشی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۲۸۴.</ref>.
	این [[سرزمین مقدس]] خوانده شده چون محل حضور و مناجات به درگاه او شده است. «این نام و این توصیف دلیل بر این است که چرا به موسی دستور داد کفشش را بکند منظور [[احترام]] آن [[سرزمین]] بوده تا با [[کفش]] لگد نشود و اگر کندن کفش را مرتفع بر جمله {{متن قرآن\|إِنِّي أَنَا رَبُّكَ}}<ref>«بی‌گمان این منم پروردگار تو، پای‌پوش‌های خویش را درآور که تو در سرزمین مقدس «طوی» یی» سوره طه، آیه ۱۲.</ref> کرده دلیل بر این است که [[تقدیس]] و احترام [[وادی]] به خاطر این بوده که خطیره [[قرب به خدا]] و محل حضور و مناجات به درگاه اوست»<ref>تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۰۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۰۹.</ref>		این [[سرزمین مقدس]] خوانده شده چون محل حضور و مناجات به درگاه او شده است. «این نام و این توصیف دلیل بر این است که چرا به موسی دستور داد کفشش را بکند منظور [[احترام]] آن [[سرزمین]] بوده تا با [[کفش]] لگد نشود و اگر کندن کفش را مرتفع بر جمله {{متن قرآن\|إِنِّي أَنَا رَبُّكَ}}<ref>«بی‌گمان این منم پروردگار تو، پای‌پوش‌های خویش را درآور که تو در سرزمین مقدس «طوی» یی» سوره طه، آیه ۱۲.</ref> کرده دلیل بر این است که [[تقدیس]] و احترام [[وادی]] به خاطر این بوده که خطیره [[قرب به خدا]] و محل حضور و مناجات به درگاه اوست»<ref>تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۰۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۰۹.</ref>

Wasity: /* حاصل تحقیق */

2022-10-11T19:17:13Z

حاصل تحقیق

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۴۷
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	==حاصل تحقیق==		==حاصل تحقیق==
	از مجموع اظهارنظرهای لغویون و [[مفسرین]]، به این نتیجه می‌رسیم که طوی از نظر لغوی به معنی [[پاک]] و پیچیده و در نوردیده، که در [[حقیقت]] مفهوم وصفی دارد و از سوی دیگر وادی مقدسی است؛ که اولین جرقه وحی [[نبوت]]، بر [[قلب]] [[حضرت موسی]]{{ع}} تابیده است؛ لذا طوی اسم خاص برای مکان مقدسی است؛ که [[بعثت]] [[پیامبری]] بزرگ در آن تحقق یافته ~~است، در این صورت به نام یک مکان خاص باید به توضیح جغرافیای آن در اینجا اشاره نماییم.~~<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۳.</ref>		از مجموع اظهارنظرهای لغویون و [[مفسرین]]، به این نتیجه می‌رسیم که طوی از نظر لغوی به معنی [[پاک]] و پیچیده و در نوردیده، که در [[حقیقت]] مفهوم وصفی دارد و از سوی دیگر وادی مقدسی است؛ که اولین جرقه وحی [[نبوت]]، بر [[قلب]] [[حضرت موسی]]{{ع}} تابیده است؛ لذا طوی اسم خاص برای مکان مقدسی است؛ که [[بعثت]] [[پیامبری]] بزرگ در آن تحقق یافته است<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۳.</ref>.

	==جغرافیای طوی==		==جغرافیای طوی==

Wasity: /* جغرافیای طوی، در سور مبارکه طه و نازعات */

2022-10-11T19:15:35Z

جغرافیای طوی، در سور مبارکه طه و نازعات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۴۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	#{{متن قرآن\|إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین پاک «طوی» فرا خواند،» سوره نازعات، آیه ۱۶.</ref>.		#{{متن قرآن\|إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین پاک «طوی» فرا خواند،» سوره نازعات، آیه ۱۶.</ref>.
	هر دو [[آیه]] مذکور مربوط به بخشی از دوران [[زندگی]] پر فراز و نشیب [[حضرت موسی]]{{ع}} است و آن دو آیه به [[زمان]] [[بعثت]] آن [[حضرت]] در وادی مقاس طوی [[ارتباط]] دارد.		هر دو [[آیه]] مذکور مربوط به بخشی از دوران [[زندگی]] پر فراز و نشیب [[حضرت موسی]]{{ع}} است و آن دو آیه به [[زمان]] [[بعثت]] آن [[حضرت]] در وادی مقاس طوی [[ارتباط]] دارد.
	واژه مورد بررسی، در [[آیات]] فوق، کلمه طوی است؛ که به نظر بعضی از [[مفسرین]]، نام مکانی است؛ که نخستین شراره‌های [[وحی]]، در آن محل، بر [[قلب]] [[موسی]]{{ع}} تابید و به نظر بعضی دیگر، صفتی است؛ زیرا طوی در اصل به معنی پیچیدن است.		واژه مورد بررسی، در [[آیات]] فوق، کلمه طوی است؛ که به نظر بعضی از [[مفسرین]]، نام مکانی است؛ که نخستین شراره‌های [[وحی]]، در آن محل، بر [[قلب]] [[موسی]]{{ع}} تابید و به نظر بعضی دیگر، صفتی است؛ زیرا طوی در اصل به معنی پیچیدن است<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۲.</ref>.
	به هر حال، ما در این مقوله، هر دو نظر را بررسی می‌نماییم و سپس به جغرافیای آن محل، که [[هدف]] اصلی ما است؛ اشاره می‌کنیم.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۲.</ref>

	==معنی لغوی طوی==		==معنی لغوی طوی==

Jaafari: /* بررسی وادی مقدس */

2022-10-11T09:29:25Z

بررسی وادی مقدس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۹
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	{{متن قرآن\|إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین پاک «طوی» فرا خواند،» سوره نازعات، آیه ۱۶.</ref>.		{{متن قرآن\|إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین پاک «طوی» فرا خواند،» سوره نازعات، آیه ۱۶.</ref>.

	==بررسی [[وادی مقدس]]==		===بررسی [[وادی مقدس]]===
	دیاری که از نظر [[پژوهشی]] ما در این بخش مهم است همان دیاری است که در [[زندگی]] [[حضرت موسی]]{{ع}} از اهمیت خاصی برخوردار می‌باشد. حضرت موسی وقتی به همراه [[همسر]] و فرزند از [[مدین]] به [[مصر]] حرکت می‌کرد راه را گم کرد. شب بود و سوز سرما تا استخوان او و خانواده‌اش [[نفوذ]] می‌کرد. حضرت موسی برای گرم کردن خویش و خانواده‌اش به دنبال [[آتش]] بود. در وادی مقدس آتشی را دید و به سوی آن [[تغییر]] مسیر داد. «[[خاندان]] [[موسی]] همانجا ایستادند و او به طرف آتش روان شد. هنگامی که به نزدیکی آن رسید. درخت سبزی را دید که از آن آتش شعله‌ور است». ندای [[جان]] بخشی از سمت راست آن درخت به گوشش خورد که می‌گفت: «همانا من [[خدای یکتا]]، [[پروردگار]] جهانیانم. ای موسی! من پروردگار تو هستم نعلین خویش را به در کن که در وادی مقدس هستی»<ref>تاریخ انبیاء، محلاتی، ص۳۸۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۰۷.</ref>		دیاری که از نظر [[پژوهشی]] ما در این بخش مهم است همان دیاری است که در [[زندگی]] [[حضرت موسی]]{{ع}} از اهمیت خاصی برخوردار می‌باشد. حضرت موسی وقتی به همراه [[همسر]] و فرزند از [[مدین]] به [[مصر]] حرکت می‌کرد راه را گم کرد. شب بود و سوز سرما تا استخوان او و خانواده‌اش [[نفوذ]] می‌کرد. حضرت موسی برای گرم کردن خویش و خانواده‌اش به دنبال [[آتش]] بود. در وادی مقدس آتشی را دید و به سوی آن [[تغییر]] مسیر داد. «[[خاندان]] [[موسی]] همانجا ایستادند و او به طرف آتش روان شد. هنگامی که به نزدیکی آن رسید. درخت سبزی را دید که از آن آتش شعله‌ور است». ندای [[جان]] بخشی از سمت راست آن درخت به گوشش خورد که می‌گفت: «همانا من [[خدای یکتا]]، [[پروردگار]] جهانیانم. ای موسی! من پروردگار تو هستم نعلین خویش را به در کن که در وادی مقدس هستی»<ref>تاریخ انبیاء، محلاتی، ص۳۸۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۰۷.</ref>

Jaafari: /* منابع */

2022-10-11T09:29:11Z

منابع

@@ خط ۲۸: / خط ۲۸: @@
 «طوی جلگه‌ای است که در دامنه [[کوه]] طور قرار دارد و همان جا است؛ که [[خداوند سبحان]] آن را وادی مقدس نامیده»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۷، ص۲۱۳.</ref>.
 برخی نویسندگان می‌نویسند: «وادی مقدس، یا [[وادی الایمن]]، دره‌ای است؛ که موسی{{ع}} در آن [[نور الهی]] را به صورت [[آتش]] در درخت جلوه گردید... [مسافران] چون از [[مدین]] به طرف [[مصر]] آیند؛ این دره [را که] در طرف راست [[کوه سینا]] واقع است [می‌بیند] و در [[تورات]] [این دره] طوی نامیده شده.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۶۱۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۴.</ref>
 == منابع ==
 {{منابع}}
 # [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
 {{پایان منابع}}

Jaafari: /* جغرافیای طوی */

2022-09-24T10:17:02Z

جغرافیای طوی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۷
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	==جغرافیای طوی==		==جغرافیای طوی==
	«طوی جلگه‌ای است که در دامنه [[[کوه]]] طور قرار دارد و همان جا است؛ که [[خداوند سبحان]] آن را وادی مقدس نامیده»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۷، ص۲۱۳.</ref>.		«طوی جلگه‌ای است که در دامنه [[کوه]] طور قرار دارد و همان جا است؛ که [[خداوند سبحان]] آن را وادی مقدس نامیده»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۷، ص۲۱۳.</ref>.
	برخی نویسندگان می‌نویسند: «وادی مقدس، یا [[وادی الایمن]]، دره‌ای است؛ که موسی{{ع}} در آن [[نور الهی]] را به صورت [[آتش]] در درخت جلوه گردید... [مسافران] چون از [[مدین]] به طرف [[مصر]] آیند؛ این دره [را که] در طرف راست [[کوه سینا]] واقع است [می‌بیند] و در [[تورات]] [این دره] طوی نامیده شده.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۶۱۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۴.</ref>		برخی نویسندگان می‌نویسند: «وادی مقدس، یا [[وادی الایمن]]، دره‌ای است؛ که موسی{{ع}} در آن [[نور الهی]] را به صورت [[آتش]] در درخت جلوه گردید... [مسافران] چون از [[مدین]] به طرف [[مصر]] آیند؛ این دره [را که] در طرف راست [[کوه سینا]] واقع است [می‌بیند] و در [[تورات]] [این دره] طوی نامیده شده.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۶۱۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۴.</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = طوی | عنوان مدخل = طوی | مداخل مرتبط = طوی در قرآن - طوی در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای طوی، در سور مبارکه طه و نازعات== #{{متن قرآن|... إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}«بی‌گمان این منم پرورد...» ایجاد کرد

2022-09-24T10:16:45Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = طوی | عنوان مدخل = طوی | مداخل مرتبط = طوی در قرآن - طوی در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای طوی، در سور مبارکه طه و نازعات== #{{متن قرآن|... إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«بی‌گمان این منم پرورد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = طوی
| عنوان مدخل = [[طوی]]
| مداخل مرتبط = [[طوی در قرآن]] - [[طوی در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==جغرافیای [[طوی]]، در [[سور مبارکه]] طه و نازعات==
#{{متن قرآن|... إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«بی‌گمان این منم پروردگار تو، پای‌پوش‌های خویش را درآور که تو در سرزمین مقدس «طوی» یی» سوره طه، آیه ۱۲.</ref>.
#{{متن قرآن|إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین پاک «طوی» فرا خواند،» سوره نازعات، آیه ۱۶.</ref>.
هر دو [[آیه]] مذکور مربوط به بخشی از دوران [[زندگی]] پر فراز و نشیب [[حضرت موسی]]{{ع}} است و آن دو آیه به [[زمان]] [[بعثت]] آن [[حضرت]] در وادی مقاس طوی [[ارتباط]] دارد.
واژه مورد بررسی، در [[آیات]] فوق، کلمه طوی است؛ که به نظر بعضی از [[مفسرین]]، نام مکانی است؛ که نخستین شراره‌های [[وحی]]، در آن محل، بر [[قلب]] [[موسی]]{{ع}} تابید و به نظر بعضی دیگر، صفتی است؛ زیرا طوی در اصل به معنی پیچیدن است.
به هر حال، ما در این مقوله، هر دو نظر را بررسی می‌نماییم و سپس به جغرافیای آن محل، که [[هدف]] اصلی ما است؛ اشاره می‌کنیم.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۲.</ref>

==معنی لغوی طوی==
برخی بزرگان و [[علما]]<ref>آیت‌الله طالقانی، تفسیر پرتوی از قرآن، قسمت اول جزء سی‌ام، ص۸۹.</ref> می‌نویسند: «طوی اسم یا صفت است، برای الوادی... وادیی که نامش طوی یا دارای [صفت] پیچ و خم است».
برخی نویسندگان<ref>زین العابدین رهنما، ترجمه قرآن، ج۴، ص۴۷۸.</ref>، در مورد طوی چنین نقل می‌نمایند: «طوی، نام همان [[وادی مقدس]] - پایین [[کوه سینا]] است- و در اینجا<ref>نازعات ۱۶.</ref> به معنی مکرر آمده است یعنی چند بار [[تقدیس]] شده».
برخی [[پژوهشگران]]<ref>محمد تقی شریعتی، تفسیر نوین، ص۴۳.</ref>، در توضیح آیه مذکور، بیان می‌دارند: «ای [[حبیب]] ما! داستان موسی را می‌دانی، که ما او را در بیابان [[پاک]] و وادی مقدس از [[سرزمین شام]] در دامنه کوه سینا، به نام طوی [[فرمان]] دادیم؟» و در پاورقی همان صفحه می‌افزاید: «لفظ طوی علاوه بر اسم خاص بودن؛ ممکن است، بر لغت [[قبیله]]، طی فعل مجهول باشد؛ در این صورت پیچیده شده، یا دو بار معنی شود، یعنی وادیی پیچیده شده به [[تقدس]]، یا دو بار [[مقدس]] - بودن است».

برخی نویسندگان می‌نویسند: «این کلمه فقط، در دو موضع... آمده است. ظاهراً آن نام همان وادی است... و محل آمدن [[وحی]]، به [[موسی]]{{ع}} است، که قهراً قسمتی از [[صحرای سینا]] می‌باشد و به نقل از [[فرهنگ]] [[اقرب]] الموارد گوید: [[طوی]]... وادیی است، در [[شام]].»...<ref>قرشی، فرهنگ قاموس قرآن.</ref>.
برخی [[پژوهشگران]]، در مورد طوی بیان می‌نمایند: «طوی در نوردیده. پیچیده، نام [[وادی مقدس]] و جای [[مناجات حضرت موسی]]{{ع}}».<ref>عباس مهرین شوشتری، فرهنگ قرآن.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۲.</ref>

==حاصل تحقیق==
از مجموع اظهارنظرهای لغویون و [[مفسرین]]، به این نتیجه می‌رسیم که طوی از نظر لغوی به معنی [[پاک]] و پیچیده و در نوردیده، که در [[حقیقت]] مفهوم وصفی دارد و از سوی دیگر وادی مقدسی است؛ که اولین جرقه وحی [[نبوت]]، بر [[قلب]] [[حضرت موسی]]{{ع}} تابیده است؛ لذا طوی اسم خاص برای مکان مقدسی است؛ که [[بعثت]] [[پیامبری]] بزرگ در آن تحقق یافته است، در این صورت به نام یک مکان خاص باید به توضیح جغرافیای آن در اینجا اشاره نماییم.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۳.</ref>

==جغرافیای طوی==
«طوی جلگه‌ای است که در دامنه [[[کوه]]] طور قرار دارد و همان جا است؛ که [[خداوند سبحان]] آن را وادی مقدس نامیده»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۷، ص۲۱۳.</ref>.
برخی نویسندگان می‌نویسند: «وادی مقدس، یا [[وادی الایمن]]، دره‌ای است؛ که موسی{{ع}} در آن [[نور الهی]] را به صورت [[آتش]] در درخت جلوه گردید... [مسافران] چون از [[مدین]] به طرف [[مصر]] آیند؛ این دره [را که] در طرف راست [[کوه سینا]] واقع است [می‌بیند] و در [[تورات]] [این دره] طوی نامیده شده.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۶۱۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۴.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]