Wasity: تغییرمسیر به عبایة بن ربعی اسدی

2020-11-21T10:59:07Z

Msadeq در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۰

2020-10-15T07:20:16Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{ویرایش غیرنهایی}}
-{{امامت}}
+{{جعبه اطلاعات راوی
 <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
 : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Msadeq: /* مقام علمی */

2020-10-04T13:13:11Z

مقام علمی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۴۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	==[[مقام علمی]]==		==[[مقام علمی]]==
	*در منابع رجالی و [[تاریخی]] به [[مقام علمی]] عبایه اشاره‌ای نشده، اما نزدیکی او به [[حضرت علی]]{{ع}} و [[روحیه]] پرسشگری و نوع سؤالات [[اعتقادی]]، [[کلامی]] و [[فقهی]] او نشان‌دهنده [[مقام علمی]] اوست؛ مانند روایت‌های زیر:		*در منابع رجالی و [[تاریخی]] به [[مقام علمی]] عبایه اشاره‌ای نشده، اما نزدیکی او به [[حضرت علی]]{{ع}} و [[روحیه]] پرسشگری و نوع سؤالات [[اعتقادی]]، [[کلامی]] و [[فقهی]] او نشان‌دهنده [[مقام علمی]] اوست؛ مانند روایت‌های زیر:
	#		#روزی عبایه درباره [[استطاعت]] که نیروی نشست و برخاست و انجام کارهاست، از آن [[حضرت]] پرسید؛ آن [[حضرت]] فرمود: درباره "استطاعت" پرسیدی؛ آیا به دست توست، بدون دخالت [[خداوند]]؟ یا به دست تو و او با هم است؟ پس عبایه جوابی نداد. فرمود: بگو! گفت: چه بگویم؟ فرمود: اگر بگویی به دست تو و خداست، تو را می‌کشم و اگر بگویی به دست تو است، نه به [[دست خدا]]، باز هم تو را می‌کشم؛ گفت: یا [[امیر المؤمنین]]{{ع}} پس چه بگویم؟ فرمود: بگو، به دست توست اما آن را خدایی داده که همه اختیارش به دست اوست. اگر بدهد، عطاست و اگر بگیرد، [[بلا]]؛ او مالک هر چیزی است که [[ملک]] تو ساخته، و [[قادر]] بر هر چیزی است که تو را بر آن توانا کرده است؛ نشنیده‌ای که [[مردم]] "حول" و "قوه" از [[خدا]] می‌طلبند و می‌گویند: {{متن حدیث\|لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ}}؟ عبایه گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[تفسیر]] این جمله چیست؟ فرمود: [[تحول]] از [[معاصی]] [[خدا]] جز با نگهداری وی ممکن نیست، و قدرتی بر [[اطاعت خدا]] جز با کمک او نداریم. پس عبایه از جا برخاست و دست و پای [[علی]]{{ع}} را بوسید<ref>{{متن حدیث\|عَبَايَةَ بْنَ رِبْعِيٍّ الْأَسَدِيَ حِينَ سَأَلَهُ عَنِ الِاسْتِطَاعَةِ الَّتِي بِهَا يَقُومُ وَ يَقْعُدُ وَ يَفْعَلُ فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} سَأَلْتَ عَنِ الِاسْتِطَاعَةِ تَمْلِكُهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْ مَعَ اللَّهِ فَسَكَتَ عَبَايَةُ فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} قُلْ يَا عَبَايَةُ؛ قَالَ وَ مَا أَقُولُ؟ قَالَ{{ع}}: إِنْ قُلْتَ إِنَّكَ تَمْلِكُهَا مَعَ اللَّهِ قَتَلْتُكَ وَ إِنْ قُلْتَ تَمْلِكُهَا دُونَ اللَّهِ قَتَلْتُكَ؛ قَالَ عَبَايَةُ فَمَا أَقُولُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ قَالَ{{ع}}: تَقُولُ إِنَّكَ تَمْلِكُهَا بِاللَّهِ الَّذِي يَمْلِكُهَا مِنْ دُونِكَ فَإِنْ يُمَلِّكْهَا إِيَّاكَ كَانَ ذَلِكَ مِنْ عَطَائِهِ وَ إِنْ يَسْلُبْكَهَا كَانَ ذَلِكَ مِنْ بَلَائِهِ هُوَ الْمَالِكُ لِمَا مَلَّكَكَ وَ الْقَادِرُ عَلَى مَا عَلَيْهِ أَقْدَرَكَ أَ مَا سَمِعْتَ النَّاسَ يَسْأَلُونَ الْحَوْلَ وَ الْقُوَّةَ حِينَ يَقُولُونَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ؛ قَالَ عَبَايَةُ وَ مَا تَأْوِيلُهَا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ قَالَ{{ع}}: لَا حَوْلَ عَنْ مَعَاصِي اللَّهِ إِلَّا بِعِصْمَةِ اللَّهِ وَ لَا قُوَّةَ لَنَا عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ إِلَّا بِعَوْنِ اللَّهِ؛ قَالَ فَوَثَبَ عَبَايَةُ فَقَبَّلَ يَدَيْهِ وَ رِجْلَيْهِ}}؛ تحف العقول عن آل رسول الله، ابن شعبه حرانی، ص۴۶۸.</ref>.
	روزی عبایه درباره [[استطاعت]] که نیروی نشست و برخاست و انجام کارهاست، از آن [[حضرت]] پرسید؛ آن [[حضرت]] فرمود: درباره "استطاعت" پرسیدی؛ آیا به دست توست، بدون دخالت [[خداوند]]؟ یا به دست تو و او با هم است؟ پس عبایه جوابی نداد. فرمود: بگو! گفت: چه بگویم؟ فرمود: اگر بگویی به دست تو و خداست، تو را می‌کشم و اگر بگویی به دست تو است، نه به [[دست خدا]]، باز هم تو را می‌کشم؛ گفت: یا [[امیر المؤمنین]]{{ع}} پس چه بگویم؟ فرمود: بگو، به دست توست اما آن را خدایی داده که همه اختیارش به دست اوست. اگر بدهد، عطاست و اگر بگیرد، [[بلا]]؛ او مالک هر چیزی است که [[ملک]] تو ساخته، و [[قادر]] بر هر چیزی است که تو را بر آن توانا کرده است؛ نشنیده‌ای که [[مردم]] "حول" و "قوه" از [[خدا]] می‌طلبند و می‌گویند: {{متن حدیث\|لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ}}؟ عبایه گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[تفسیر]] این جمله چیست؟ فرمود: [[تحول]] از [[معاصی]] [[خدا]] جز با نگهداری وی ممکن نیست، و قدرتی بر [[اطاعت خدا]] جز با کمک او نداریم. پس عبایه از جا برخاست و دست و پای [[علی]]{{ع}} را بوسید<ref>{{متن حدیث\|عَبَايَةَ بْنَ رِبْعِيٍّ الْأَسَدِيَ حِينَ سَأَلَهُ عَنِ الِاسْتِطَاعَةِ الَّتِي بِهَا يَقُومُ وَ يَقْعُدُ وَ يَفْعَلُ فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} سَأَلْتَ عَنِ الِاسْتِطَاعَةِ تَمْلِكُهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْ مَعَ اللَّهِ فَسَكَتَ عَبَايَةُ فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} قُلْ يَا عَبَايَةُ؛ قَالَ وَ مَا أَقُولُ؟ قَالَ{{ع}}: إِنْ قُلْتَ إِنَّكَ تَمْلِكُهَا مَعَ اللَّهِ قَتَلْتُكَ وَ إِنْ قُلْتَ تَمْلِكُهَا دُونَ اللَّهِ قَتَلْتُكَ؛ قَالَ عَبَايَةُ فَمَا أَقُولُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ قَالَ{{ع}}: تَقُولُ إِنَّكَ تَمْلِكُهَا بِاللَّهِ الَّذِي يَمْلِكُهَا مِنْ دُونِكَ فَإِنْ يُمَلِّكْهَا إِيَّاكَ كَانَ ذَلِكَ مِنْ عَطَائِهِ وَ إِنْ يَسْلُبْكَهَا كَانَ ذَلِكَ مِنْ بَلَائِهِ هُوَ الْمَالِكُ لِمَا مَلَّكَكَ وَ الْقَادِرُ عَلَى مَا عَلَيْهِ أَقْدَرَكَ أَ مَا سَمِعْتَ النَّاسَ يَسْأَلُونَ الْحَوْلَ وَ الْقُوَّةَ حِينَ يَقُولُونَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ؛ قَالَ عَبَايَةُ وَ مَا تَأْوِيلُهَا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ قَالَ{{ع}}: لَا حَوْلَ عَنْ مَعَاصِي اللَّهِ إِلَّا بِعِصْمَةِ اللَّهِ وَ لَا قُوَّةَ لَنَا عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ إِلَّا بِعَوْنِ اللَّهِ؛ قَالَ فَوَثَبَ عَبَايَةُ فَقَبَّلَ يَدَيْهِ وَ رِجْلَيْهِ}}؛ تحف العقول عن آل رسول الله، ابن شعبه حرانی، ص۴۶۸.</ref>.
	#[[عبایه بن ربعی]] گوید: به [[عبدالله بن عباس]] گفتم: چرا [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[کنیه]] [[علی]]{{ع}} را [[ابوتراب]] نهاد؟ گفت: زیرا او مالک و صاحب کره [[زمین]]، و بعد از [[پیغمبر]]{{صل}} [[حجّت]] [[خدا]] بر ساکنان [[زمین]] و بقای [[زمین]] به او، و [[آرامش]] [[زمین]] از [[برکت]] وجود اوست؛ از [[پیامبر خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: [[روز قیامت]] چون شخص [[کافر]] نعمت‌هایی را که [[خداوند]] برای [[پاداش]] و کامیابی [[شیعه]] [[علی]]{{ع}} فراهم آورده است، بنگرد، گوید: ای کاش من هم [[شیعه]] [[علی]]{{ع}} بودم! و این است که [[خداوند]] فرموده است: {{متن قرآن\|وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا}}<ref>«و کافر می‌گوید: ای کاش خاک بود» سوره نبأ، آیه ۴۰.</ref>.<ref>{{متن حدیث\|عَبَايَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ قَالَ: قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ لِمَ كَنَّى رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} عَلِيّاً{{ع}} أَبَا تُرَابٍ؟ قَالَ لِأَنَّهُ صَاحِبُ الْأَرْضِ وَ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى أَهْلِهَا بَعْدَهُ وَ بِهِ بَقَاؤُهَا وَ إِلَيْهِ سُكُونُهَا وَ لَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ‌{{صل}} يَقُولُ إِنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَ رَأَى الْكَافِرُ مَا أَعَدَّ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لِشِيعَةِ عَلِيٍّ{{ع}} مِنَ الثَّوَابِ وَ الزُّلْفَى وَ الْكَرَامَةِ قَالَ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَاباً يَعْنِي مِنْ شِيعَةِ عَلِيٍّ{{ع}} وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ {{متن قرآن\|وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا}}}}؛ علل الشرایع، شیخ صدوق، ج۱، ص۱۵۶.</ref>.		#[[عبایه بن ربعی]] گوید: به [[عبدالله بن عباس]] گفتم: چرا [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[کنیه]] [[علی]]{{ع}} را [[ابوتراب]] نهاد؟ گفت: زیرا او مالک و صاحب کره [[زمین]]، و بعد از [[پیغمبر]]{{صل}} [[حجّت]] [[خدا]] بر ساکنان [[زمین]] و بقای [[زمین]] به او، و [[آرامش]] [[زمین]] از [[برکت]] وجود اوست؛ از [[پیامبر خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: [[روز قیامت]] چون شخص [[کافر]] نعمت‌هایی را که [[خداوند]] برای [[پاداش]] و کامیابی [[شیعه]] [[علی]]{{ع}} فراهم آورده است، بنگرد، گوید: ای کاش من هم [[شیعه]] [[علی]]{{ع}} بودم! و این است که [[خداوند]] فرموده است: {{متن قرآن\|وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا}}<ref>«و کافر می‌گوید: ای کاش خاک بود» سوره نبأ، آیه ۴۰.</ref>.<ref>{{متن حدیث\|عَبَايَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ قَالَ: قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ لِمَ كَنَّى رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} عَلِيّاً{{ع}} أَبَا تُرَابٍ؟ قَالَ لِأَنَّهُ صَاحِبُ الْأَرْضِ وَ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى أَهْلِهَا بَعْدَهُ وَ بِهِ بَقَاؤُهَا وَ إِلَيْهِ سُكُونُهَا وَ لَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ‌{{صل}} يَقُولُ إِنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَ رَأَى الْكَافِرُ مَا أَعَدَّ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لِشِيعَةِ عَلِيٍّ{{ع}} مِنَ الثَّوَابِ وَ الزُّلْفَى وَ الْكَرَامَةِ قَالَ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَاباً يَعْنِي مِنْ شِيعَةِ عَلِيٍّ{{ع}} وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ {{متن قرآن\|وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا}}}}؛ علل الشرایع، شیخ صدوق، ج۱، ص۱۵۶.</ref>.
	#[[عبایه ربعی]] گوید: از [[ابن عباس]] پرسیدم: آیا برای [[روزه‌دار]] جایز است که حجامت کند؟ گفت: بله، اگر نترسد که [[ضعف]] او را فرا گیرد؛ گفتم: آیا حجامت، [[روزه]] او را [[باطل]] می‌کند؟ گفت: نه؛ گفتم: پس معنی فرمایش [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} چیست؛ آن‌گاه که دید، شخصی در [[ماه رمضان]] حجامت می‌کند؛ پس فرمود: حجامت ‌کننده و حجامت شده هر دو [[افطار]] کردند؟ پاسخ داد: آنها [[روزه]] خود را [[باطل]] کرده بودند؛ چون به یکدیگر [[دشنام]] دادند و در [[دشنام]] خود، بر [[پیغمبر]] [[خدا]]{{صل}} [[دروغ]] بستند؛ [[باطل]] شدن [[روزه]] آنها به خاطر حجامت نبود<ref>{{متن حدیث\|عَبَايَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ قَالَ: سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّائِمِ يَجُوزُ لَهُ أَنْ يَحْتَجِمَ؟ قَالَ نَعَمْ مَا لَمْ يَخْشَ ضَعْفاً عَلَى نَفْسِهِ؛ قُلْتُ فَهَلْ تَنْقُضُ الْحِجَامَةُ صَوْمَهُ؟ فَقَالَ لَا؛ فَقُلْتُ فَمَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ{{صل}} حِينَ رَأَى مَنْ يَحْتَجِمُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَ الْمَحْجُومُ؟ فَقَالَ إِنَّمَا أَفْطَرَا لِأَنَّهُمَا تَسَابَّا وَ كَذَبَا فِي سَبِّهِمَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} لَا لِلْحِجَامَةِ}}؛معانی الأخبار، شیخ صدوق، ص۳۱۹.</ref>.<ref>[[محمد جبله\|جبله، محمد]]، [[عبایه بن ربعی الأسدی (مقاله)\|مقاله «عبایه بن ربعی الأسدی»]]، [[اصحاب امام حسن مجتبی (کتاب)\| اصحاب امام حسن مجتبی]]، ص ۴۳۲-۴۳۵.</ref>		#[[عبایه ربعی]] گوید: از [[ابن عباس]] پرسیدم: آیا برای [[روزه‌دار]] جایز است که حجامت کند؟ گفت: بله، اگر نترسد که [[ضعف]] او را فرا گیرد؛ گفتم: آیا حجامت، [[روزه]] او را [[باطل]] می‌کند؟ گفت: نه؛ گفتم: پس معنی فرمایش [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} چیست؛ آن‌گاه که دید، شخصی در [[ماه رمضان]] حجامت می‌کند؛ پس فرمود: حجامت ‌کننده و حجامت شده هر دو [[افطار]] کردند؟ پاسخ داد: آنها [[روزه]] خود را [[باطل]] کرده بودند؛ چون به یکدیگر [[دشنام]] دادند و در [[دشنام]] خود، بر [[پیغمبر]] [[خدا]]{{صل}} [[دروغ]] بستند؛ [[باطل]] شدن [[روزه]] آنها به خاطر حجامت نبود<ref>{{متن حدیث\|عَبَايَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ قَالَ: سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّائِمِ يَجُوزُ لَهُ أَنْ يَحْتَجِمَ؟ قَالَ نَعَمْ مَا لَمْ يَخْشَ ضَعْفاً عَلَى نَفْسِهِ؛ قُلْتُ فَهَلْ تَنْقُضُ الْحِجَامَةُ صَوْمَهُ؟ فَقَالَ لَا؛ فَقُلْتُ فَمَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ{{صل}} حِينَ رَأَى مَنْ يَحْتَجِمُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَ الْمَحْجُومُ؟ فَقَالَ إِنَّمَا أَفْطَرَا لِأَنَّهُمَا تَسَابَّا وَ كَذَبَا فِي سَبِّهِمَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} لَا لِلْحِجَامَةِ}}؛معانی الأخبار، شیخ صدوق، ص۳۱۹.</ref>.<ref>[[محمد جبله\|جبله، محمد]]، [[عبایه بن ربعی الأسدی (مقاله)\|مقاله «عبایه بن ربعی الأسدی»]]، [[اصحاب امام حسن مجتبی (کتاب)\| اصحاب امام حسن مجتبی]]، ص ۴۳۲-۴۳۵.</ref>

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}}
:

عبایه بن ربعی الأسدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: تغییرمسیر به عبایة بن ربعی اسدی

Msadeq در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۰

Msadeq: /* مقام علمی */

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} :

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}}
: