عبد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به بندگی خدا

2020-06-14T06:20:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~		#تغییر_مسیر [[بندگی خدا]]
	~~{{نبوت}}~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	~~: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عبد در قرآن]] \| [[عبد در حدیث]] \| [[عبد در کلام اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و معبدقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عبد (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	~~<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">~~
	~~==مقدمه==~~
	در دسته‌ای از [[آیات]] یکی از [[اوصاف پیامبر]] به عنوان عبد [[خدا]] یاد شده است. مانند: {{متن قرآن\|بِعَبْدِهِ}}، {{متن قرآن\|عَبْدِنَا}}، {{متن قرآن\|عَبْدًا لِلَّهِ}}. این تعبیر در کنار اوصافی مانند [[رسول]]، [[نبی]]، ذکر، جالب توجه و [[نیازمند]] تحلیل است.
	#{{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و اگر به خداوند و به آنچه بر بنده خویش، روز بازشناخت درستی از نادرستی (در جنگ بدر)، روز رویارویی آن دو گروه (مسلمان و مشرک) فرو فرستادیم ایمان دارید بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.
	#{{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>.
	#{{متن قرآن\|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجًا}}<ref>«سپاس خداوندی را که بر بنده خود این کتاب را فرو فرستاد و در آن هیچ کژی ننهاد» سوره کهف، آیه ۱.</ref>.
	#{{متن قرآن\|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref>«بزرگوار است آن (خداوند) که فرقان را بر بنده خویش فرو فرستاد تا جهانیان را بیم‌دهنده باشد» سوره فرقان، آیه ۱.</ref>.
	#{{متن قرآن\|أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ}}<ref>«آیا خداوند بنده خویش را بسنده نیست؟ و تو را از کسانی جز او می‌ترسانند و هر کس را خداوند گمراه گذارد رهنمونی نخواهد داشت» سوره زمر، آیه ۳۶.</ref>.
	#{{متن قرآن\|فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى}}<ref>«پس (خداوند) به بنده خود وحی کرد، آنچه وحی کرد» سوره نجم، آیه ۱۰.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا}}<ref>«و اینکه چون بنده خداوند محمد به خواندن او برخاست نزدیک بود که بر سر او بریزند» سوره جن، آیه ۱۹.</ref>.

	~~==نکات==~~
	# [[~~خداوند]] به [[پیامبران پیشین]] نیز از واژه عبد [[~~خدا]] بودن استفاده و به آنان اطلاق کرده {{متن قرآن\|لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا لِلَّهِ...}}<ref>«مسیح از اینکه بنده خداوند باشد هرگز سر باز نمی‌زند.».. سوره نساء، آیه ۱۷۲.</ref>، {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا}}<ref>«(ای) فرزندان کسانی که (آنان را در کشتی) با نوح برداشتیم؛ (بدانید که) او بنده‌ای سپاسگزار بود» سوره اسراء، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ * وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ}}<ref>«و از بنده ما داود توانمند یاد کن که اهل بازگشت (و توبه) بود * و از بنده ما ایّوب یاد کن آنگاه که پروردگارش را ندا کرد * و از بندگان توانمند و روشن‌بین ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب، یاد کن» سوره ص، آیه ۱۷ و ۴۱ و ۴۵.</ref>، {{متن قرآن\|إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ}}<ref>«او جز بنده‌ای نبود که به او نعمت دادیم و او را برای بنی اسرائیل نمونه‌ای قرار دادیم» سوره زخرف، آیه ۵۹.</ref>، {{متن قرآن\|كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا}}<ref>«پیش از ایشان، قوم نوح (پیامبران را) دروغگو شمردند و بنده ما نوح را دروغزن دانستند» سوره قمر، آیه ۹.</ref> که نشان می‌دهد که بیان آن برای معرفی [[پیامبران]] دارای اهمیت است. از سوی دیگر این کلمه تنها یک صفت و [[لقب]] نیست، بلکه یک [[ارزش]] است که [[پیامبران]] به جای [[عبودیت]] [[انسان‌ها]]، [[عبودیت]] موجود مطلق را [[برگزیده]] و [[زندگی]] خود را در جهت [[بندگی]] کامل او قرار داده‌اند؛
	#این که [[خداوند]] [[پیامبر اسلام]] و سایر [[پیامبران]] را با واژه عبد مخاطب قرار داده، نه برای [[ذلت]]؛ بلکه برای بیان [[درجه]] [[کمال انسانی]] آنهاست که در [[مسیر کمال]]، [[تسلیم]] در برابر [[حق]] و [[حقیقت]] و به تعبیری نفی [[خدایان دروغین]] عبد بودن را دارا می‌شوند و به سوی [[کمال مطلق]] جذب شده و خود را به این صفت دارا می‌سازند و لذا [[خداوند]] بالاترین [[درجه]] را که عبد بودن باشد، به آنها عطا نموده است؛
	#نذیر بودن [[پیامبر]] برای جهانیان با دو صف فرقان و [[عبودیت]] قابل [[تأمل]] و توجه است. {{متن قرآن\|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۱۶۷.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	~~==منابع==~~
	~~# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]~~

	~~==پانویس==~~
	~~{{یادآوری پانویس}}~~
	~~{{پانویس2}}~~

	~~[[رده:عبد]]~~
	~~[[رده:مدخل~~]]

Wasity: جایگزینی متن - 'ذکر' به 'ذکر'

2020-06-13T12:55:01Z

جایگزینی متن - 'ذکر' به 'ذکر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۹:		خط ۹:
	<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
	==مقدمه==		==مقدمه==
	در دسته‌ای از [[آیات]] یکی از [[اوصاف پیامبر]] به عنوان عبد [[خدا]] یاد شده است. مانند: {{متن قرآن\|بِعَبْدِهِ}}، {{متن قرآن\|عَبْدِنَا}}، {{متن قرآن\|عَبْدًا لِلَّهِ}}. این تعبیر در کنار اوصافی مانند [[رسول]]، [[نبی]]، ~~[[ذکر]]،~~ جالب توجه و [[نیازمند]] تحلیل است.		در دسته‌ای از [[آیات]] یکی از [[اوصاف پیامبر]] به عنوان عبد [[خدا]] یاد شده است. مانند: {{متن قرآن\|بِعَبْدِهِ}}، {{متن قرآن\|عَبْدِنَا}}، {{متن قرآن\|عَبْدًا لِلَّهِ}}. این تعبیر در کنار اوصافی مانند [[رسول]]، [[نبی]]، ذکر، جالب توجه و [[نیازمند]] تحلیل است.
	#{{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و اگر به خداوند و به آنچه بر بنده خویش، روز بازشناخت درستی از نادرستی (در جنگ بدر)، روز رویارویی آن دو گروه (مسلمان و مشرک) فرو فرستادیم ایمان دارید بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و اگر به خداوند و به آنچه بر بنده خویش، روز بازشناخت درستی از نادرستی (در جنگ بدر)، روز رویارویی آن دو گروه (مسلمان و مشرک) فرو فرستادیم ایمان دارید بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.

Jaafari در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۷

2020-06-13T05:57:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۴:		خط ۴:
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[[[عبد]] در قرآن]] \| [[[[عبد]] در حدیث]] \| [[[[عبد]] در کلام اسلامی]]</div>		: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عبد در قرآن]] \| [[عبد در حدیث]] \| [[عبد در کلام اسلامی]]</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
	: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و ~~م[[عبد]]قی~~ مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[[[عبد]] (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>		: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و معبدقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عبد (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
	==مقدمه==		==مقدمه==
	در دسته‌ای از [[آیات]] یکی از [[اوصاف پیامبر]] به عنوان [[عبد]] [[خدا]] یاد شده است. مانند: {{متن قرآن\|بِعَبْدِهِ}}، {{متن قرآن\|عَبْدِنَا}}، {{متن قرآن\|عَبْدًا لِلَّهِ}}. این تعبیر در کنار اوصافی مانند [[رسول]]، [[نبی]]، [[ذکر]]، جالب توجه و [[نیازمند]] تحلیل است.		در دسته‌ای از [[آیات]] یکی از [[اوصاف پیامبر]] به عنوان عبد [[خدا]] یاد شده است. مانند: {{متن قرآن\|بِعَبْدِهِ}}، {{متن قرآن\|عَبْدِنَا}}، {{متن قرآن\|عَبْدًا لِلَّهِ}}. این تعبیر در کنار اوصافی مانند [[رسول]]، [[نبی]]، [[ذکر]]، جالب توجه و [[نیازمند]] تحلیل است.
	#{{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و اگر به خداوند و به آنچه بر بنده خویش، روز بازشناخت درستی از نادرستی (در جنگ بدر)، روز رویارویی آن دو گروه (مسلمان و مشرک) فرو فرستادیم ایمان دارید بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و اگر به خداوند و به آنچه بر بنده خویش، روز بازشناخت درستی از نادرستی (در جنگ بدر)، روز رویارویی آن دو گروه (مسلمان و مشرک) فرو فرستادیم ایمان دارید بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==نکات==		==نکات==
	# [[خداوند]] به [[پیامبران پیشین]] نیز از واژه [[عبد]] [[خدا]] بودن استفاده و به آنان اطلاق کرده {{متن قرآن\|لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا لِلَّهِ...}}<ref>«مسیح از اینکه بنده خداوند باشد هرگز سر باز نمی‌زند.».. سوره نساء، آیه ۱۷۲.</ref>، {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا}}<ref>«(ای) فرزندان کسانی که (آنان را در کشتی) با نوح برداشتیم؛ (بدانید که) او بنده‌ای سپاسگزار بود» سوره اسراء، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ * وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ}}<ref>«و از بنده ما داود توانمند یاد کن که اهل بازگشت (و توبه) بود * و از بنده ما ایّوب یاد کن آنگاه که پروردگارش را ندا کرد * و از بندگان توانمند و روشن‌بین ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب، یاد کن» سوره ص، آیه ۱۷ و ۴۱ و ۴۵.</ref>، {{متن قرآن\|إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ}}<ref>«او جز بنده‌ای نبود که به او نعمت دادیم و او را برای بنی اسرائیل نمونه‌ای قرار دادیم» سوره زخرف، آیه ۵۹.</ref>، {{متن قرآن\|كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا}}<ref>«پیش از ایشان، قوم نوح (پیامبران را) دروغگو شمردند و بنده ما نوح را دروغزن دانستند» سوره قمر، آیه ۹.</ref> که نشان می‌دهد که بیان آن برای معرفی [[پیامبران]] دارای اهمیت است. از سوی دیگر این کلمه تنها یک صفت و [[لقب]] نیست، بلکه یک [[ارزش]] است که [[پیامبران]] به جای [[عبودیت]] [[انسان‌ها]]، [[عبودیت]] موجود مطلق را [[برگزیده]] و [[زندگی]] خود را در جهت [[بندگی]] کامل او قرار داده‌اند؛		# [[خداوند]] به [[پیامبران پیشین]] نیز از واژه عبد [[خدا]] بودن استفاده و به آنان اطلاق کرده {{متن قرآن\|لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا لِلَّهِ...}}<ref>«مسیح از اینکه بنده خداوند باشد هرگز سر باز نمی‌زند.».. سوره نساء، آیه ۱۷۲.</ref>، {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا}}<ref>«(ای) فرزندان کسانی که (آنان را در کشتی) با نوح برداشتیم؛ (بدانید که) او بنده‌ای سپاسگزار بود» سوره اسراء، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ * وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ}}<ref>«و از بنده ما داود توانمند یاد کن که اهل بازگشت (و توبه) بود * و از بنده ما ایّوب یاد کن آنگاه که پروردگارش را ندا کرد * و از بندگان توانمند و روشن‌بین ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب، یاد کن» سوره ص، آیه ۱۷ و ۴۱ و ۴۵.</ref>، {{متن قرآن\|إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ}}<ref>«او جز بنده‌ای نبود که به او نعمت دادیم و او را برای بنی اسرائیل نمونه‌ای قرار دادیم» سوره زخرف، آیه ۵۹.</ref>، {{متن قرآن\|كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا}}<ref>«پیش از ایشان، قوم نوح (پیامبران را) دروغگو شمردند و بنده ما نوح را دروغزن دانستند» سوره قمر، آیه ۹.</ref> که نشان می‌دهد که بیان آن برای معرفی [[پیامبران]] دارای اهمیت است. از سوی دیگر این کلمه تنها یک صفت و [[لقب]] نیست، بلکه یک [[ارزش]] است که [[پیامبران]] به جای [[عبودیت]] [[انسان‌ها]]، [[عبودیت]] موجود مطلق را [[برگزیده]] و [[زندگی]] خود را در جهت [[بندگی]] کامل او قرار داده‌اند؛
	#این که [[خداوند]] [[پیامبر اسلام]] و سایر [[پیامبران]] را با واژه [[عبد]] مخاطب قرار داده، نه برای [[ذلت]]؛ بلکه برای بیان [[درجه]] [[کمال انسانی]] آنهاست که در [[مسیر کمال]]، [[تسلیم]] در برابر [[حق]] و [[حقیقت]] و به تعبیری نفی [[خدایان دروغین]] [[عبد]] بودن را دارا می‌شوند و به سوی [[کمال مطلق]] جذب شده و خود را به این صفت دارا می‌سازند و لذا [[خداوند]] بالاترین [[درجه]] را که [[عبد]] بودن باشد، به آنها عطا نموده است؛		#این که [[خداوند]] [[پیامبر اسلام]] و سایر [[پیامبران]] را با واژه عبد مخاطب قرار داده، نه برای [[ذلت]]؛ بلکه برای بیان [[درجه]] [[کمال انسانی]] آنهاست که در [[مسیر کمال]]، [[تسلیم]] در برابر [[حق]] و [[حقیقت]] و به تعبیری نفی [[خدایان دروغین]] عبد بودن را دارا می‌شوند و به سوی [[کمال مطلق]] جذب شده و خود را به این صفت دارا می‌سازند و لذا [[خداوند]] بالاترین [[درجه]] را که عبد بودن باشد، به آنها عطا نموده است؛
	#نذیر بودن [[پیامبر]] برای جهانیان با دو صف فرقان و [[عبودیت]] قابل [[تأمل]] و توجه است. {{متن قرآن\|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۱۶۷.</ref>.		#نذیر بودن [[پیامبر]] برای جهانیان با دو صف فرقان و [[عبودیت]] قابل [[تأمل]] و توجه است. {{متن قرآن\|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۱۶۷.</ref>.

خط ۳۳:		خط ۳۳:
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}

	[[رده:[[عبد]]]]		[[رده:عبد]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Jaafari در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۶

2020-06-13T05:56:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۲۶
خط ۹:		خط ۹:
	<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
	==مقدمه==		==مقدمه==
	در دسته‌ای از [[آیات]] یکی از [[اوصاف پیامبر]] به عنوان [[[[عبد]]]] [[خدا]] یاد شده است. مانند: {{متن قرآن\|بِعَبْدِهِ}}، {{متن قرآن\|عَبْدِنَا}}، {{متن قرآن\|عَبْدًا لِلَّهِ}}. این تعبیر در کنار اوصافی مانند [[رسول]]، [[نبی]]، [[ذکر]]، جالب توجه و [[نیازمند]] تحلیل است.		در دسته‌ای از [[آیات]] یکی از [[اوصاف پیامبر]] به عنوان [[عبد]] [[خدا]] یاد شده است. مانند: {{متن قرآن\|بِعَبْدِهِ}}، {{متن قرآن\|عَبْدِنَا}}، {{متن قرآن\|عَبْدًا لِلَّهِ}}. این تعبیر در کنار اوصافی مانند [[رسول]]، [[نبی]]، [[ذکر]]، جالب توجه و [[نیازمند]] تحلیل است.
	#{{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«و اگر در آنچه بر بنده خود فرو فرستاده‌ایم تردیدی دارید، چنانچه راست می‌گویید سوره‌ای همگون آن بیاورید و (در این کار) گواهان خود را (نیز) در برابر خداوند، فرا خوانید» سوره بقره، آیه ۲۳.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و اگر به خداوند و به آنچه بر بنده خویش، روز بازشناخت درستی از نادرستی (در جنگ بدر)، روز رویارویی آن دو گروه (مسلمان و مشرک) فرو فرستادیم ایمان دارید بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و اگر به خداوند و به آنچه بر بنده خویش، روز بازشناخت درستی از نادرستی (در جنگ بدر)، روز رویارویی آن دو گروه (مسلمان و مشرک) فرو فرستادیم ایمان دارید بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==نکات==		==نکات==
	# [[خداوند]] به [[پیامبران پیشین]] نیز از واژه [[[[عبد]]]] [[خدا]] بودن استفاده و به آنان اطلاق کرده {{متن قرآن\|لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا لِلَّهِ...}}<ref>«مسیح از اینکه بنده خداوند باشد هرگز سر باز نمی‌زند.».. سوره نساء، آیه ۱۷۲.</ref>، {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا}}<ref>«(ای) فرزندان کسانی که (آنان را در کشتی) با نوح برداشتیم؛ (بدانید که) او بنده‌ای سپاسگزار بود» سوره اسراء، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ * وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ}}<ref>«و از بنده ما داود توانمند یاد کن که اهل بازگشت (و توبه) بود * و از بنده ما ایّوب یاد کن آنگاه که پروردگارش را ندا کرد * و از بندگان توانمند و روشن‌بین ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب، یاد کن» سوره ص، آیه ۱۷ و ۴۱ و ۴۵.</ref>، {{متن قرآن\|إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ}}<ref>«او جز بنده‌ای نبود که به او نعمت دادیم و او را برای بنی اسرائیل نمونه‌ای قرار دادیم» سوره زخرف، آیه ۵۹.</ref>، {{متن قرآن\|كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا}}<ref>«پیش از ایشان، قوم نوح (پیامبران را) دروغگو شمردند و بنده ما نوح را دروغزن دانستند» سوره قمر، آیه ۹.</ref> که نشان می‌دهد که بیان آن برای معرفی [[پیامبران]] دارای اهمیت است. از سوی دیگر این کلمه تنها یک صفت و [[لقب]] نیست، بلکه یک [[ارزش]] است که [[پیامبران]] به جای [[عبودیت]] [[انسان‌ها]]، [[عبودیت]] موجود مطلق را [[برگزیده]] و [[زندگی]] خود را در جهت [[بندگی]] کامل او قرار داده‌اند؛		# [[خداوند]] به [[پیامبران پیشین]] نیز از واژه [[عبد]] [[خدا]] بودن استفاده و به آنان اطلاق کرده {{متن قرآن\|لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا لِلَّهِ...}}<ref>«مسیح از اینکه بنده خداوند باشد هرگز سر باز نمی‌زند.».. سوره نساء، آیه ۱۷۲.</ref>، {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا}}<ref>«(ای) فرزندان کسانی که (آنان را در کشتی) با نوح برداشتیم؛ (بدانید که) او بنده‌ای سپاسگزار بود» سوره اسراء، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ * وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ}}<ref>«و از بنده ما داود توانمند یاد کن که اهل بازگشت (و توبه) بود * و از بنده ما ایّوب یاد کن آنگاه که پروردگارش را ندا کرد * و از بندگان توانمند و روشن‌بین ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب، یاد کن» سوره ص، آیه ۱۷ و ۴۱ و ۴۵.</ref>، {{متن قرآن\|إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ}}<ref>«او جز بنده‌ای نبود که به او نعمت دادیم و او را برای بنی اسرائیل نمونه‌ای قرار دادیم» سوره زخرف، آیه ۵۹.</ref>، {{متن قرآن\|كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا}}<ref>«پیش از ایشان، قوم نوح (پیامبران را) دروغگو شمردند و بنده ما نوح را دروغزن دانستند» سوره قمر، آیه ۹.</ref> که نشان می‌دهد که بیان آن برای معرفی [[پیامبران]] دارای اهمیت است. از سوی دیگر این کلمه تنها یک صفت و [[لقب]] نیست، بلکه یک [[ارزش]] است که [[پیامبران]] به جای [[عبودیت]] [[انسان‌ها]]، [[عبودیت]] موجود مطلق را [[برگزیده]] و [[زندگی]] خود را در جهت [[بندگی]] کامل او قرار داده‌اند؛
	#این که [[خداوند]] [[پیامبر اسلام]] و سایر [[پیامبران]] را با واژه [[[[عبد]]]] مخاطب قرار داده، نه برای [[ذلت]]؛ بلکه برای بیان [[درجه]] [[کمال انسانی]] آنهاست که در [[مسیر کمال]]، [[تسلیم]] در برابر [[حق]] و [[حقیقت]] و به تعبیری نفی [[خدایان دروغین]] [[[[عبد]]]] بودن را دارا می‌شوند و به سوی [[کمال مطلق]] جذب شده و خود را به این صفت دارا می‌سازند و لذا [[خداوند]] بالاترین [[درجه]] را که [[[[عبد]]]] بودن باشد، به آنها عطا نموده است؛		#این که [[خداوند]] [[پیامبر اسلام]] و سایر [[پیامبران]] را با واژه [[عبد]] مخاطب قرار داده، نه برای [[ذلت]]؛ بلکه برای بیان [[درجه]] [[کمال انسانی]] آنهاست که در [[مسیر کمال]]، [[تسلیم]] در برابر [[حق]] و [[حقیقت]] و به تعبیری نفی [[خدایان دروغین]] [[عبد]] بودن را دارا می‌شوند و به سوی [[کمال مطلق]] جذب شده و خود را به این صفت دارا می‌سازند و لذا [[خداوند]] بالاترین [[درجه]] را که [[عبد]] بودن باشد، به آنها عطا نموده است؛
	#نذیر بودن [[پیامبر]] برای جهانیان با دو صف فرقان و [[عبودیت]] قابل [[تأمل]] و توجه است. {{متن قرآن\|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۱۶۷.</ref>.		#نذیر بودن [[پیامبر]] برای جهانیان با دو صف فرقان و [[عبودیت]] قابل [[تأمل]] و توجه است. {{متن قرآن\|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۱۶۷.</ref>.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{نبوت}}
:

عبد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به بندگی خدا

Wasity: جایگزینی متن - 'ذکر' به 'ذکر'

Jaafari در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۷

Jaafari در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۶

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{نبوت}} :

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{نبوت}}
: