عبدالرحمان بن جزء طایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییر هدف تغییرمسیر از عبدالرحمن بن جزء طایی به عبدالرحمن بن جزء طائی

2023-02-02T07:51:02Z

تغییر هدف تغییرمسیر از عبدالرحمن بن جزء طایی به عبدالرحمن بن جزء طائی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	#تغییر_مسیر [[عبدالرحمن بن جزء ~~طایی~~]]		#تغییر_مسیر [[عبدالرحمن بن جزء طائی]]

Msadeq: تغییرمسیر به عبدالرحمن بن جزء طایی

2023-02-01T07:23:45Z

تغییرمسیر به عبدالرحمن بن جزء طایی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}~~		#تغییر_مسیر [[عبدالرحمن بن جزء طایی]]
	~~== عبدالرحمان بن جزء طایی، [~~[~~کارگزار سجستان]] ==~~
	[~~[کارگزار سجستان]] در [[زمان عثمان]] [[عبدالرحمان~~ بن سمره]] بود که [[عبدالله بن عامر]] وی را در [[سال ۳۳ هجری]] اعزام کرد و تا هنگام محاصره [[عثمان]] در آنجا بود وی با صاحب [[زرنج]] [[مصالحه]] کرد<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام (عهد خلفا)، ص۴۱۵؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۰۷.</ref>. بعد از محاصره عثمان وی به [[بصره]] و با [[اموال]] آنجا نزد [[معاویه]] رفت<ref>الإستیعاب، ج۲، ص۸۳۵؛ ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳.</ref>.

	~~در [[تاریخ]] سیستان می‌نویسد: چون علی شنید که وی به سوی معاویه رفته است. عبدالرحمان بن جرو~~ طایی را به سیستان فرستاد و در هنگام [[جنگ صفین]] معاویه عبدالرحمان بن سمره را به سیستان فرستاد و عبدالرحمان طایی به سوی علی رفت<ref>تاریخ سیستان، ص۸۵.</ref>.

	این سخن درست نیست؛ زیرا وقتی عبدالرحمان بن سمره نزد معاویه رفت با او بود و معاویه وی را همراه با [[عبدالله بن عامر]] در هنگام [[صلح امام حسن]] نزد حضرت فرستاد<ref>الإصابه، ج۲، ص۶۴.</ref>. آنگاه که عبدالله بن عامر از سوی معاویه [[حاکم بصره]] شد، [[ابن عامر]] در سال ۴۲ عبدالرحمان را به [[کارگزاری]] سیستان اعزام کرد<ref>ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۲۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۴، ص۹.</ref>.

	[[ابن اثیر]] در کامل، درباره علت اعزام ابن جرو طایی و سپس [[ربعی بن کأس]] می‌نویسد: در سال سی و شش پس از پایان [[جنگ جمل]]، [[حسکة بن خطبی]] و [[عمران بن فضیل برجمی]] با عده‌ای از [[اعراب]] پراکنده، [[فقیر]] و [[راهزن]] [[شورش]] کرده، از [[اطاعت]] علی{{ع}} خارج شدند<ref>خروج حسکه را به عنوان اولین شورش خوارج در دوران حضرت امیر{{ع}} معرفی کرده‌اند.</ref>.

	آنها به حرکت خود ادامه دادند تا این که به محل زالک در سیستان رسیدند. [[مردم]] آن [[دیار]]، [[نقض عهد]] [[اسلام]] کرده بودند. [[شورشیان]] بر آنها [[حمله]] کرده و اموال بسیاری به دست آوردند. از آنجا به محل زرنگ رفتند. [[مرزبان]] آن سامان از آنها ترسید و ناگزیر تن به [[صلح]] داد و بدون درگیری با [[مسالمت]] وارد آن محل شدند. [[شاعر]] [[رجز]] سرای آنها گفت:
	~~{{شعر}}~~
	{{ب\|''بشر سجستان بجوع و حرب''\|2=''بابن الفضيل و صعاليك العرب''<ref>صعالیک جمع صعلوک به معنای فقیر و ندار است و به افراد بی‌سر و پا اطلاق می‌شود که هیچ آهی در بساط ندارند و در نتیجه به چیزی پایبند نیستند.</ref>}}
	~~{{ب\|''لافضة تغنيهم و لا ذهب''\|2=}}~~
	~~{{پایان شعر}}~~
	:[[مردم]] سیستان را به [[گرسنگی]] و [[سختی]] و به آمدن فرزند [[فضیل]] و [[راهزنان]] [[عرب]] خبر ده. آنان افرادی هستند که نه [[نقره]] و نه طلا، آن‎ها را [[بی‌نیاز]] نمی‌کند.

	علی{{ع}} برای [[سرکوب]] آنها عبدالرحمان بن جزء (جزو) طائی را فرستاد که حسکه در درگیری، او را کشت. علی{{ع}} به [[عبدالله بن عباس]]، [[امیر]] [[بصره]] نوشت که سیستان را به یکی از [[رجال]] واگذار کند (چون در آن [[زمان]]، مناطق [[ایران]] تحت کنترل [[استانداری بصره]] بود) و او را با چهار هزار سپاهی روانه کند. [[ابن عباس]] هم [[ربعی بن کأس]] را به [[همراهی]] و [[یاری]] [[حصین بن ابی حر عنبری]] روانه کرد. چون وارد سیستان شدند با حسکه روبه‎رو شدند. در درگیری و [[جنگ]]، حسکه کشته شد و [[ربعی]] سراسر بلاد را [[تصرف]] و اداره کرد<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۶۳ و مترجم، ج۴، ص۱۹.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 535-537.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:کارگزار سیستان~~]]

Wasity: /* عبدالرحمان بن جزء طایی، کارگزار سجستان */

2023-01-31T10:57:52Z

عبدالرحمان بن جزء طایی، کارگزار سجستان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	== عبدالرحمان بن جزء طایی، [[کارگزار سجستان]] ==		== عبدالرحمان بن جزء طایی، [[کارگزار سجستان]] ==
	[[کارگزار~~]] [[~~سجستان]] در [[زمان عثمان]] [[عبدالرحمان بن سمره]] بود که [[عبدالله بن عامر]] وی را در [[سال ۳۳ هجری]] اعزام کرد و تا هنگام محاصره [[عثمان]] در آنجا بود وی با صاحب [[زرنج]] [[مصالحه]] کرد<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام (عهد خلفا)، ص۴۱۵؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۰۷.</ref>. بعد از محاصره عثمان وی به [[بصره]] و با [[اموال]] آنجا نزد [[معاویه]] رفت<ref>الإستیعاب، ج۲، ص۸۳۵؛ ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳.</ref>.		[[کارگزار سجستان]] در [[زمان عثمان]] [[عبدالرحمان بن سمره]] بود که [[عبدالله بن عامر]] وی را در [[سال ۳۳ هجری]] اعزام کرد و تا هنگام محاصره [[عثمان]] در آنجا بود وی با صاحب [[زرنج]] [[مصالحه]] کرد<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام (عهد خلفا)، ص۴۱۵؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۰۷.</ref>. بعد از محاصره عثمان وی به [[بصره]] و با [[اموال]] آنجا نزد [[معاویه]] رفت<ref>الإستیعاب، ج۲، ص۸۳۵؛ ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳.</ref>.

	در [[تاریخ]] سیستان می‌نویسد: چون علی شنید که وی به سوی معاویه رفته است. عبدالرحمان بن جرو طایی را به سیستان فرستاد و در هنگام [[جنگ صفین]] معاویه عبدالرحمان بن سمره را به سیستان فرستاد و عبدالرحمان طایی به سوی علی رفت<ref>تاریخ سیستان، ص۸۵.</ref>.		در [[تاریخ]] سیستان می‌نویسد: چون علی شنید که وی به سوی معاویه رفته است. عبدالرحمان بن جرو طایی را به سیستان فرستاد و در هنگام [[جنگ صفین]] معاویه عبدالرحمان بن سمره را به سیستان فرستاد و عبدالرحمان طایی به سوی علی رفت<ref>تاریخ سیستان، ص۸۵.</ref>.

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == عبدالرحمان بن جزء طایی، کارگزار سجستان == کارگزار سجستان در زمان عثمان عبدالرحمان بن سمره بود که عبدالله بن عامر وی را در سال ۳۳ هجری اعزام کرد و تا هنگام مح...» ایجاد کرد

2023-01-31T09:33:11Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == عبدالرحمان بن جزء طایی، کارگزار سجستان == کارگزار سجستان در زمان عثمان عبدالرحمان بن سمره بود که عبدالله بن عامر وی را در سال ۳۳ هجری اعزام کرد و تا هنگام مح...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
== عبدالرحمان بن جزء طایی، [[کارگزار سجستان]] ==
[[کارگزار]] [[سجستان]] در [[زمان عثمان]] [[عبدالرحمان بن سمره]] بود که [[عبدالله بن عامر]] وی را در [[سال ۳۳ هجری]] اعزام کرد و تا هنگام محاصره [[عثمان]] در آنجا بود وی با صاحب [[زرنج]] [[مصالحه]] کرد<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام (عهد خلفا)، ص۴۱۵؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۰۷.</ref>. بعد از محاصره عثمان وی به [[بصره]] و با [[اموال]] آنجا نزد [[معاویه]] رفت<ref>الإستیعاب، ج۲، ص۸۳۵؛ ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳.</ref>.

در [[تاریخ]] سیستان می‌نویسد: چون علی شنید که وی به سوی معاویه رفته است. عبدالرحمان بن جرو طایی را به سیستان فرستاد و در هنگام [[جنگ صفین]] معاویه عبدالرحمان بن سمره را به سیستان فرستاد و عبدالرحمان طایی به سوی علی رفت<ref>تاریخ سیستان، ص۸۵.</ref>.

این سخن درست نیست؛ زیرا وقتی عبدالرحمان بن سمره نزد معاویه رفت با او بود و معاویه وی را همراه با [[عبدالله بن عامر]] در هنگام [[صلح امام حسن]] نزد حضرت فرستاد<ref>الإصابه، ج۲، ص۶۴.</ref>. آنگاه که عبدالله بن عامر از سوی معاویه [[حاکم بصره]] شد، [[ابن عامر]] در سال ۴۲ عبدالرحمان را به [[کارگزاری]] سیستان اعزام کرد<ref>ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۲۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۴، ص۹.</ref>.

[[ابن اثیر]] در کامل، درباره علت اعزام ابن جرو طایی و سپس [[ربعی بن کأس]] می‌نویسد: در سال سی و شش پس از پایان [[جنگ جمل]]، [[حسکة بن خطبی]] و [[عمران بن فضیل برجمی]] با عده‌ای از [[اعراب]] پراکنده، [[فقیر]] و [[راهزن]] [[شورش]] کرده، از [[اطاعت]] علی{{ع}} خارج شدند<ref>خروج حسکه را به عنوان اولین شورش خوارج در دوران حضرت امیر{{ع}} معرفی کرده‌اند.</ref>.

آنها به حرکت خود ادامه دادند تا این که به محل زالک در سیستان رسیدند. [[مردم]] آن [[دیار]]، [[نقض عهد]] [[اسلام]] کرده بودند. [[شورشیان]] بر آنها [[حمله]] کرده و اموال بسیاری به دست آوردند. از آنجا به محل زرنگ رفتند. [[مرزبان]] آن سامان از آنها ترسید و ناگزیر تن به [[صلح]] داد و بدون درگیری با [[مسالمت]] وارد آن محل شدند. [[شاعر]] [[رجز]] سرای آنها گفت:
{{شعر}}
{{ب|''بشر سجستان بجوع و حرب''|2=''بابن الفضيل و صعاليك العرب''<ref>صعالیک جمع صعلوک به معنای فقیر و ندار است و به افراد بی‌سر و پا اطلاق می‌شود که هیچ آهی در بساط ندارند و در نتیجه به چیزی پایبند نیستند.</ref>}}
{{ب|''لافضة تغنيهم و لا ذهب''|2=}}
{{پایان شعر}}
:[[مردم]] سیستان را به [[گرسنگی]] و [[سختی]] و به آمدن فرزند [[فضیل]] و [[راهزنان]] [[عرب]] خبر ده. آنان افرادی هستند که نه [[نقره]] و نه طلا، آن‎ها را [[بی‌نیاز]] نمی‌کند.

علی{{ع}} برای [[سرکوب]] آنها عبدالرحمان بن جزء (جزو) طائی را فرستاد که حسکه در درگیری، او را کشت. علی{{ع}} به [[عبدالله بن عباس]]، [[امیر]] [[بصره]] نوشت که سیستان را به یکی از [[رجال]] واگذار کند (چون در آن [[زمان]]، مناطق [[ایران]] تحت کنترل [[استانداری بصره]] بود) و او را با چهار هزار سپاهی روانه کند. [[ابن عباس]] هم [[ربعی بن کأس]] را به [[همراهی]] و [[یاری]] [[حصین بن ابی حر عنبری]] روانه کرد. چون وارد سیستان شدند با حسکه روبه‎رو شدند. در درگیری و [[جنگ]]، حسکه کشته شد و [[ربعی]] سراسر بلاد را [[تصرف]] و اداره کرد<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۶۳ و مترجم، ج۴، ص۱۹.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 535-537.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100829.jpg|22px]] [[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:کارگزار سیستان]]