عبدالرحمن بن عبد بن ابی‌الکنود - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۳

2026-05-14T13:23:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۷۰:		خط ۷۰:

	آن جمع چون به آرزوی [[باطل]] خود نرسیدند. بدون اخذ نتیجه به اردوگاه [[معاویه]] بازگشتند و به [[جنگ]] با [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ادامه دادند<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۰۰؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۲۵-۸۲۷.</ref>		آن جمع چون به آرزوی [[باطل]] خود نرسیدند. بدون اخذ نتیجه به اردوگاه [[معاویه]] بازگشتند و به [[جنگ]] با [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ادامه دادند<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۰۰؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۲۵-۸۲۷.</ref>

			==جستارهای وابسته==
			{{مدخل وابسته}}
			* [[عبد بن ابی کنود]] (پدر)
			{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۷۹:		خط ۸۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب امام علی]]		[[رده:اصحاب امام علی]]
	[[رده:~~اعلام~~]]		[[رده:سپاهیان امام علی در جنگ صفین]]

Wasity: جایگزینی متن - ':«' به ': «'

2023-09-09T16:02:56Z

جایگزینی متن - ':«' به ': «'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۲
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	به دنبال این [[خطبه]] که [[اولین خطبه حضرت]] در [[کوفه]] بود، [[مالک بن حبیب یربوعی]]، [[رئیس]] پلیس [[کوفه]] برخاست و گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]، اجازه دهید، کسانی را که از [[مردم کوفه]] از [[جهاد]] [[تخلف]] کردند و شما را [[یاری]] ننمودند [[مجازات]] شدید کنیم! [[حضرت]] او را منع کرد و فرمود: «[[خداوند]] چنین [[قضاوت]] نمی‌کند»<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۳؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۰۳.</ref>.		به دنبال این [[خطبه]] که [[اولین خطبه حضرت]] در [[کوفه]] بود، [[مالک بن حبیب یربوعی]]، [[رئیس]] پلیس [[کوفه]] برخاست و گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]، اجازه دهید، کسانی را که از [[مردم کوفه]] از [[جهاد]] [[تخلف]] کردند و شما را [[یاری]] ننمودند [[مجازات]] شدید کنیم! [[حضرت]] او را منع کرد و فرمود: «[[خداوند]] چنین [[قضاوت]] نمی‌کند»<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۳؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۰۳.</ref>.

	٢. از دیگر مواردی که [[نصر بن مزاحم]] و [[طبری]] از عبدالرحمان بن عبد [[نقل]] خبر کرده‌اند، [[ملاقات]] جمعی از [[نمایندگان]] [[معاویه]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} در معرکه [[صفین]] است. یکی از آنان به نام [[حبیب بن مسلمه]] بود که در ضمن گفته‌های خود به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پیشنهاد داد که از [[خلافت]] [[کناره‌گیری]] کند و کار را به [[شورا]] واگذارد تا به [[جنگ]] خاتمه داده شود! [[حضرت]] با جملاتی تند به او پاسخ داد و فرمود:«ای بی‌مادر! تو را چه کار به [[ولایت]] و [[عزل]] و [[نصب]] و دخالت در این امر مهم، ساکت باش؛ زیرا تو نه موقعیتی چنینی داری و نه سزاوار این اظهار نظرها میباشی (یعنی تو کوچکتر از آنی که در این امر مهم که [[سرنوشت]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] است، و [[خلافت]] که با [[انتخاب]] [[مهاجر]] و [[انصار]] و سپس با [[بیعت]] تمام [[بلاد اسلامی]] [[تأیید]] و تأکید شده است [[مخالفت]] کنی و چنین جسورانه سخن بگویی)»<ref>{{متن حدیث\|وَ مَا أَنْتَ لَا أُمَّ لَكَ وَ الْوَلَايَةَ وَ الْعَزْلَ وَ الدُّخُولَ فِي هَذَا الْأَمْرِ؟ اسْكُتْ فَإِنَّكَ لَسْتَ هُنَاكَ وَ لَا بِأَهْلٍ لِذَاكَ}}</ref>		٢. از دیگر مواردی که [[نصر بن مزاحم]] و [[طبری]] از عبدالرحمان بن عبد [[نقل]] خبر کرده‌اند، [[ملاقات]] جمعی از [[نمایندگان]] [[معاویه]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} در معرکه [[صفین]] است. یکی از آنان به نام [[حبیب بن مسلمه]] بود که در ضمن گفته‌های خود به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پیشنهاد داد که از [[خلافت]] [[کناره‌گیری]] کند و کار را به [[شورا]] واگذارد تا به [[جنگ]] خاتمه داده شود! [[حضرت]] با جملاتی تند به او پاسخ داد و فرمود: «ای بی‌مادر! تو را چه کار به [[ولایت]] و [[عزل]] و [[نصب]] و دخالت در این امر مهم، ساکت باش؛ زیرا تو نه موقعیتی چنینی داری و نه سزاوار این اظهار نظرها میباشی (یعنی تو کوچکتر از آنی که در این امر مهم که [[سرنوشت]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] است، و [[خلافت]] که با [[انتخاب]] [[مهاجر]] و [[انصار]] و سپس با [[بیعت]] تمام [[بلاد اسلامی]] [[تأیید]] و تأکید شده است [[مخالفت]] کنی و چنین جسورانه سخن بگویی)»<ref>{{متن حدیث\|وَ مَا أَنْتَ لَا أُمَّ لَكَ وَ الْوَلَايَةَ وَ الْعَزْلَ وَ الدُّخُولَ فِي هَذَا الْأَمْرِ؟ اسْكُتْ فَإِنَّكَ لَسْتَ هُنَاكَ وَ لَا بِأَهْلٍ لِذَاكَ}}</ref>

	آن جمع چون به آرزوی [[باطل]] خود نرسیدند. بدون اخذ نتیجه به اردوگاه [[معاویه]] بازگشتند و به [[جنگ]] با [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ادامه دادند<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۰۰؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۲۵-۸۲۷.</ref>		آن جمع چون به آرزوی [[باطل]] خود نرسیدند. بدون اخذ نتیجه به اردوگاه [[معاویه]] بازگشتند و به [[جنگ]] با [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ادامه دادند<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۰۰؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۲۵-۸۲۷.</ref>

Heydari: جایگزینی متن - ']]↵رده:قبیله نامعلوم' به ']]'

2023-03-09T08:23:30Z

جایگزینی متن - ']]↵رده:قبیله نامعلوم' به ']]'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۸۱:		خط ۸۱:
	[[رده:اصحاب امام علی]]		[[رده:اصحاب امام علی]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	~~[[رده:قبیله نامعلوم]]~~

Ali در ‏۱ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۴

2023-03-01T15:54:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۴
خط ۸۱:		خط ۸۱:
	[[رده:اصحاب امام علی]]		[[رده:اصحاب امام علی]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
			[[رده:قبیله نامعلوم]]

Ali در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۶

2023-02-22T14:36:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۶
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	به دو نمونه از آن وقایع اشاره می‌کنیم:		به دو نمونه از آن وقایع اشاره می‌کنیم:

	۱. [[نصر بن مزاحم]] از [[عبدالرحمن بن عبد]] [[نقل]] می‌کند: موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پس از [[فتح]] و [[پیروزی]] در [[جمل]] با [[همراهی]] اشراف و جمعی از [[اهل بصره]] در روز [[دوشنبه]] [[دوازده]] [[رجب]] سال ۳۶ه‍.ق وارد [[کوفه]] شد [[مردم کوفه]] که در میانشان [[قاریان قرآن]] و اشراف و بزرگان [[عراق]] بودند، به استقبال [[حضرت]] آمدند، و ورود [[امام]] {{ع}} را خیر مقدم گفتند و از [[حضرت]] خواستند که در [[قصر]] [[دارالاماره]] [[سکونت]] نمایند، اما [[حضرت]] درخواست آنها را نپذیرفت و از آنجا به [[رحبه]]<ref>رحبه، محلی در جلو مسجد کوفه بوده که در آن سکویی قرار داشته و حضرت {{ع}} بسیار اوقات روی آن می‌نشستند و مشکلات مردم را رفع می‌کردند.</ref> و سپس به [[مسجد]] اعظم [[شهر]] وارد شدند و دو رکعت [[نماز]] گزاردند، بعد بر فراز [[منبر]] آمدند و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، [[مردم کوفه]] را [[موعظه]] کردند فرمودند: ~~"شما~~ را در [[اسلام]] فضیلتی است مادامی که بر این [[آیین]] [[استوار]] باشید و روش خود را در [[دفاع از اسلام]] [[تغییر]] ~~ندهید"،~~ تا آنجا که به نکته بسیار حساس که عامل [[انحراف]] است اشاره کردند و فرمودند: ~~"ای~~ [[مردم کوفه]]! [[آگاه]] باشید همانا که بیش از همه چیزی که بر شما می‌ترسم [[پیروی از هوای نفس]] و [[آرزوی دراز]] است؛ زیرا [[پیروی از هوای نفس]] بازدارندۀ از [[حق]] است و [[آرزوی دراز]] فراموش دهنده از [[آخرت]] است. [[آگاه]] باشید [[دنیا]] در حال رفتن و [[آخرت]] در پیش رو و آمدن است، و برای هر کدام از [[دنیا]] و [[آخرت]]، فرزندانی است (یعنی جمعی دنبال [[دنیا]] و جمعی دنبال آخرتند) ولی شما بکوشید تا از [[فرزندان]] [[آخرت]] باشید، و بدانید امروز روز عمل و تلاش است نه [[حسابرسی]] و فردای [[قیامت]] روز [[محاسبه]] است نه ~~عمل"~~.<ref>{{متن حدیث\|أَلَا إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَيُنْسِي الْآخِرَةَ أَلَا إِنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَرَحَّلَتْ مُدْبِرَةً وَ الْآخِرَةُ تَرَحَّلَتْ مُقْبِلَةً وَ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا بَنُونَ فَكُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابَ وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَلَ}}؛</ref>		۱. [[نصر بن مزاحم]] از [[عبدالرحمن بن عبد]] [[نقل]] می‌کند: موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پس از [[فتح]] و [[پیروزی]] در [[جمل]] با [[همراهی]] اشراف و جمعی از [[اهل بصره]] در روز [[دوشنبه]] [[دوازده]] [[رجب]] سال ۳۶ه‍.ق وارد [[کوفه]] شد [[مردم کوفه]] که در میانشان [[قاریان قرآن]] و اشراف و بزرگان [[عراق]] بودند، به استقبال [[حضرت]] آمدند، و ورود [[امام]] {{ع}} را خیر مقدم گفتند و از [[حضرت]] خواستند که در [[قصر]] [[دارالاماره]] [[سکونت]] نمایند، اما [[حضرت]] درخواست آنها را نپذیرفت و از آنجا به [[رحبه]]<ref>رحبه، محلی در جلو مسجد کوفه بوده که در آن سکویی قرار داشته و حضرت {{ع}} بسیار اوقات روی آن می‌نشستند و مشکلات مردم را رفع می‌کردند.</ref> و سپس به [[مسجد]] اعظم [[شهر]] وارد شدند و دو رکعت [[نماز]] گزاردند، بعد بر فراز [[منبر]] آمدند و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، [[مردم کوفه]] را [[موعظه]] کردند فرمودند: «شما را در [[اسلام]] فضیلتی است مادامی که بر این [[آیین]] [[استوار]] باشید و روش خود را در [[دفاع از اسلام]] [[تغییر]] ندهید»، تا آنجا که به نکته بسیار حساس که عامل [[انحراف]] است اشاره کردند و فرمودند: «ای [[مردم کوفه]]! [[آگاه]] باشید همانا که بیش از همه چیزی که بر شما می‌ترسم [[پیروی از هوای نفس]] و [[آرزوی دراز]] است؛ زیرا [[پیروی از هوای نفس]] بازدارندۀ از [[حق]] است و [[آرزوی دراز]] فراموش دهنده از [[آخرت]] است. [[آگاه]] باشید [[دنیا]] در حال رفتن و [[آخرت]] در پیش رو و آمدن است، و برای هر کدام از [[دنیا]] و [[آخرت]]، فرزندانی است (یعنی جمعی دنبال [[دنیا]] و جمعی دنبال آخرتند) ولی شما بکوشید تا از [[فرزندان]] [[آخرت]] باشید، و بدانید امروز روز عمل و تلاش است نه [[حسابرسی]] و فردای [[قیامت]] روز [[محاسبه]] است نه عمل».<ref>{{متن حدیث\|أَلَا إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَيُنْسِي الْآخِرَةَ أَلَا إِنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَرَحَّلَتْ مُدْبِرَةً وَ الْآخِرَةُ تَرَحَّلَتْ مُقْبِلَةً وَ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا بَنُونَ فَكُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابَ وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَلَ}}؛</ref>

	بعد [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از این که [[خداوند]] او را [[یاری]] کرده و بر [[دشمن]] غالب نموده، [[سپاس]] و [[حمد]] به جای آورد و سپس [[مردم کوفه]] را به [[تقوای الهی]] و [[پیروی از اهل بیت]] [[پیامبر]] [[دعوت]] نمود.		بعد [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از این که [[خداوند]] او را [[یاری]] کرده و بر [[دشمن]] غالب نموده، [[سپاس]] و [[حمد]] به جای آورد و سپس [[مردم کوفه]] را به [[تقوای الهی]] و [[پیروی از اهل بیت]] [[پیامبر]] [[دعوت]] نمود.

	به دنبال این [[خطبه]] که [[اولین خطبه حضرت]] در [[کوفه]] بود، [[مالک بن حبیب یربوعی]]، [[رئیس]] پلیس [[کوفه]] برخاست و گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]، اجازه دهید، کسانی را که از [[مردم کوفه]] از [[جهاد]] [[تخلف]] کردند و شما را [[یاری]] ننمودند [[مجازات]] شدید کنیم! [[حضرت]] او را منع کرد و فرمود: "[[خداوند]] چنین [[قضاوت]] ~~نمی‌کند"~~<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۳؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۰۳.</ref>.		به دنبال این [[خطبه]] که [[اولین خطبه حضرت]] در [[کوفه]] بود، [[مالک بن حبیب یربوعی]]، [[رئیس]] پلیس [[کوفه]] برخاست و گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]، اجازه دهید، کسانی را که از [[مردم کوفه]] از [[جهاد]] [[تخلف]] کردند و شما را [[یاری]] ننمودند [[مجازات]] شدید کنیم! [[حضرت]] او را منع کرد و فرمود: «[[خداوند]] چنین [[قضاوت]] نمی‌کند»<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۳؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۰۳.</ref>.

	٢. از دیگر مواردی که [[نصر بن مزاحم]] و [[طبری]] از عبدالرحمان بن عبد [[نقل]] خبر کرده‌اند، [[ملاقات]] جمعی از [[نمایندگان]] [[معاویه]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} در معرکه [[صفین]] است. یکی از آنان به نام [[حبیب بن مسلمه]] بود که در ضمن گفته‌های خود به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پیشنهاد داد که از [[خلافت]] [[کناره‌گیری]] کند و کار را به [[شورا]] واگذارد تا به [[جنگ]] خاتمه داده شود! [[حضرت]] با جملاتی تند به او پاسخ داد و فرمود:~~"ای~~ بی‌مادر! تو را چه کار به [[ولایت]] و [[عزل]] و [[نصب]] و دخالت در این امر مهم، ساکت باش؛ زیرا تو نه موقعیتی چنینی داری و نه سزاوار این اظهار نظرها میباشی (یعنی تو کوچکتر از آنی که در این امر مهم که [[سرنوشت]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] است، و [[خلافت]] که با [[انتخاب]] [[مهاجر]] و [[انصار]] و سپس با [[بیعت]] تمام [[بلاد اسلامی]] [[تأیید]] و تأکید شده است [[مخالفت]] کنی و چنین جسورانه سخن بگویی)"<ref>{{متن حدیث\|وَ مَا أَنْتَ لَا أُمَّ لَكَ وَ الْوَلَايَةَ وَ الْعَزْلَ وَ الدُّخُولَ فِي هَذَا الْأَمْرِ؟ اسْكُتْ فَإِنَّكَ لَسْتَ هُنَاكَ وَ لَا بِأَهْلٍ لِذَاكَ}}</ref>		٢. از دیگر مواردی که [[نصر بن مزاحم]] و [[طبری]] از عبدالرحمان بن عبد [[نقل]] خبر کرده‌اند، [[ملاقات]] جمعی از [[نمایندگان]] [[معاویه]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} در معرکه [[صفین]] است. یکی از آنان به نام [[حبیب بن مسلمه]] بود که در ضمن گفته‌های خود به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پیشنهاد داد که از [[خلافت]] [[کناره‌گیری]] کند و کار را به [[شورا]] واگذارد تا به [[جنگ]] خاتمه داده شود! [[حضرت]] با جملاتی تند به او پاسخ داد و فرمود:«ای بی‌مادر! تو را چه کار به [[ولایت]] و [[عزل]] و [[نصب]] و دخالت در این امر مهم، ساکت باش؛ زیرا تو نه موقعیتی چنینی داری و نه سزاوار این اظهار نظرها میباشی (یعنی تو کوچکتر از آنی که در این امر مهم که [[سرنوشت]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] است، و [[خلافت]] که با [[انتخاب]] [[مهاجر]] و [[انصار]] و سپس با [[بیعت]] تمام [[بلاد اسلامی]] [[تأیید]] و تأکید شده است [[مخالفت]] کنی و چنین جسورانه سخن بگویی)»<ref>{{متن حدیث\|وَ مَا أَنْتَ لَا أُمَّ لَكَ وَ الْوَلَايَةَ وَ الْعَزْلَ وَ الدُّخُولَ فِي هَذَا الْأَمْرِ؟ اسْكُتْ فَإِنَّكَ لَسْتَ هُنَاكَ وَ لَا بِأَهْلٍ لِذَاكَ}}</ref>

	آن جمع چون به آرزوی [[باطل]] خود نرسیدند. بدون اخذ نتیجه به اردوگاه [[معاویه]] بازگشتند و به [[جنگ]] با [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ادامه دادند<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۰۰؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۲۵-۸۲۷.</ref>		آن جمع چون به آرزوی [[باطل]] خود نرسیدند. بدون اخذ نتیجه به اردوگاه [[معاویه]] بازگشتند و به [[جنگ]] با [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ادامه دادند<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۰۰؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۲۵-۸۲۷.</ref>

Ali در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴

2022-12-12T10:34:23Z

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 | پرسش مرتبط  =
 }}
 == مقدمه ==
 [[شیخ طوسی]] عبدالرحمان [[فرزند]] [[عبد بن ابی کنود]] را از [[اصحاب امیرالمؤمنین]] {{ع}} به شمار آورده است<ref>رجال طوسی، ص۵۳، ش۱۱.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'اصحاب امیرالمؤمنین' به 'اصحاب امیرالمؤمنین'

2022-12-02T16:02:03Z

جایگزینی متن - 'اصحاب امیرالمؤمنین' به 'اصحاب امیرالمؤمنین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[شیخ طوسی]] عبدالرحمان [[فرزند]] [[عبد بن ابی کنود]] را از [[اصحاب~~]] [[~~امیرالمؤمنین]] {{ع}} به شمار آورده است<ref>رجال طوسی، ص۵۳، ش۱۱.</ref>.		[[شیخ طوسی]] عبدالرحمان [[فرزند]] [[عبد بن ابی کنود]] را از [[اصحاب امیرالمؤمنین]] {{ع}} به شمار آورده است<ref>رجال طوسی، ص۵۳، ش۱۱.</ref>.

	مؤرخان، حوادث و [[اخبار]] زیادی را از او [[نقل]] کرده‌اند، وی در [[جنگ صفین]] و [[نهروان]] [[علی]] {{ع}} را [[یاری]] کرد و او بعضی از وقایع و حوادث آن دو [[جنگ]] را [[نقل]] نموده است.		مؤرخان، حوادث و [[اخبار]] زیادی را از او [[نقل]] کرده‌اند، وی در [[جنگ صفین]] و [[نهروان]] [[علی]] {{ع}} را [[یاری]] کرد و او بعضی از وقایع و حوادث آن دو [[جنگ]] را [[نقل]] نموده است.

Wasity: جایگزینی متن - ' ه. ق ' به 'ه‍.ق '

2022-09-18T07:27:35Z

جایگزینی متن - ' ه. ق ' به 'ه‍.ق '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	به دو نمونه از آن وقایع اشاره می‌کنیم:		به دو نمونه از آن وقایع اشاره می‌کنیم:

	۱. [[نصر بن مزاحم]] از [[عبدالرحمن بن عبد]] [[نقل]] می‌کند: موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پس از [[فتح]] و [[پیروزی]] در [[جمل]] با [[همراهی]] اشراف و جمعی از [[اهل بصره]] در روز [[دوشنبه]] [[دوازده]] [[رجب]] سال ~~۳۶ ه~~. ق وارد [[کوفه]] شد [[مردم کوفه]] که در میانشان [[قاریان قرآن]] و اشراف و بزرگان [[عراق]] بودند، به استقبال [[حضرت]] آمدند، و ورود [[امام]] {{ع}} را خیر مقدم گفتند و از [[حضرت]] خواستند که در [[قصر]] [[دارالاماره]] [[سکونت]] نمایند، اما [[حضرت]] درخواست آنها را نپذیرفت و از آنجا به [[رحبه]]<ref>رحبه، محلی در جلو مسجد کوفه بوده که در آن سکویی قرار داشته و حضرت {{ع}} بسیار اوقات روی آن می‌نشستند و مشکلات مردم را رفع می‌کردند.</ref> و سپس به [[مسجد]] اعظم [[شهر]] وارد شدند و دو رکعت [[نماز]] گزاردند، بعد بر فراز [[منبر]] آمدند و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، [[مردم کوفه]] را [[موعظه]] کردند فرمودند: "شما را در [[اسلام]] فضیلتی است مادامی که بر این [[آیین]] [[استوار]] باشید و روش خود را در [[دفاع از اسلام]] [[تغییر]] ندهید"، تا آنجا که به نکته بسیار حساس که عامل [[انحراف]] است اشاره کردند و فرمودند: "ای [[مردم کوفه]]! [[آگاه]] باشید همانا که بیش از همه چیزی که بر شما می‌ترسم [[پیروی از هوای نفس]] و [[آرزوی دراز]] است؛ زیرا [[پیروی از هوای نفس]] بازدارندۀ از [[حق]] است و [[آرزوی دراز]] فراموش دهنده از [[آخرت]] است. [[آگاه]] باشید [[دنیا]] در حال رفتن و [[آخرت]] در پیش رو و آمدن است، و برای هر کدام از [[دنیا]] و [[آخرت]]، فرزندانی است (یعنی جمعی دنبال [[دنیا]] و جمعی دنبال آخرتند) ولی شما بکوشید تا از [[فرزندان]] [[آخرت]] باشید، و بدانید امروز روز عمل و تلاش است نه [[حسابرسی]] و فردای [[قیامت]] روز [[محاسبه]] است نه عمل".<ref>{{متن حدیث\|أَلَا إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَيُنْسِي الْآخِرَةَ أَلَا إِنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَرَحَّلَتْ مُدْبِرَةً وَ الْآخِرَةُ تَرَحَّلَتْ مُقْبِلَةً وَ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا بَنُونَ فَكُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابَ وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَلَ}}؛</ref>		۱. [[نصر بن مزاحم]] از [[عبدالرحمن بن عبد]] [[نقل]] می‌کند: موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پس از [[فتح]] و [[پیروزی]] در [[جمل]] با [[همراهی]] اشراف و جمعی از [[اهل بصره]] در روز [[دوشنبه]] [[دوازده]] [[رجب]] سال ۳۶ه‍.ق وارد [[کوفه]] شد [[مردم کوفه]] که در میانشان [[قاریان قرآن]] و اشراف و بزرگان [[عراق]] بودند، به استقبال [[حضرت]] آمدند، و ورود [[امام]] {{ع}} را خیر مقدم گفتند و از [[حضرت]] خواستند که در [[قصر]] [[دارالاماره]] [[سکونت]] نمایند، اما [[حضرت]] درخواست آنها را نپذیرفت و از آنجا به [[رحبه]]<ref>رحبه، محلی در جلو مسجد کوفه بوده که در آن سکویی قرار داشته و حضرت {{ع}} بسیار اوقات روی آن می‌نشستند و مشکلات مردم را رفع می‌کردند.</ref> و سپس به [[مسجد]] اعظم [[شهر]] وارد شدند و دو رکعت [[نماز]] گزاردند، بعد بر فراز [[منبر]] آمدند و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، [[مردم کوفه]] را [[موعظه]] کردند فرمودند: "شما را در [[اسلام]] فضیلتی است مادامی که بر این [[آیین]] [[استوار]] باشید و روش خود را در [[دفاع از اسلام]] [[تغییر]] ندهید"، تا آنجا که به نکته بسیار حساس که عامل [[انحراف]] است اشاره کردند و فرمودند: "ای [[مردم کوفه]]! [[آگاه]] باشید همانا که بیش از همه چیزی که بر شما می‌ترسم [[پیروی از هوای نفس]] و [[آرزوی دراز]] است؛ زیرا [[پیروی از هوای نفس]] بازدارندۀ از [[حق]] است و [[آرزوی دراز]] فراموش دهنده از [[آخرت]] است. [[آگاه]] باشید [[دنیا]] در حال رفتن و [[آخرت]] در پیش رو و آمدن است، و برای هر کدام از [[دنیا]] و [[آخرت]]، فرزندانی است (یعنی جمعی دنبال [[دنیا]] و جمعی دنبال آخرتند) ولی شما بکوشید تا از [[فرزندان]] [[آخرت]] باشید، و بدانید امروز روز عمل و تلاش است نه [[حسابرسی]] و فردای [[قیامت]] روز [[محاسبه]] است نه عمل".<ref>{{متن حدیث\|أَلَا إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَيُنْسِي الْآخِرَةَ أَلَا إِنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَرَحَّلَتْ مُدْبِرَةً وَ الْآخِرَةُ تَرَحَّلَتْ مُقْبِلَةً وَ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا بَنُونَ فَكُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابَ وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَلَ}}؛</ref>

	بعد [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از این که [[خداوند]] او را [[یاری]] کرده و بر [[دشمن]] غالب نموده، [[سپاس]] و [[حمد]] به جای آورد و سپس [[مردم کوفه]] را به [[تقوای الهی]] و [[پیروی از اهل بیت]] [[پیامبر]] [[دعوت]] نمود.		بعد [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از این که [[خداوند]] او را [[یاری]] کرده و بر [[دشمن]] غالب نموده، [[سپاس]] و [[حمد]] به جای آورد و سپس [[مردم کوفه]] را به [[تقوای الهی]] و [[پیروی از اهل بیت]] [[پیامبر]] [[دعوت]] نمود.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:58:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[شیخ طوسی]] عبدالرحمان [[فرزند]] [[عبد بن ابی کنود]] را از [[اصحاب]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به شمار آورده است<ref>رجال طوسی، ص۵۳، ش۱۱.</ref>.		[[شیخ طوسی]] عبدالرحمان [[فرزند]] [[عبد بن ابی کنود]] را از [[اصحاب]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} به شمار آورده است<ref>رجال طوسی، ص۵۳، ش۱۱.</ref>.

	مؤرخان، حوادث و [[اخبار]] زیادی را از او [[نقل]] کرده‌اند، وی در [[جنگ صفین]] و [[نهروان]] [[علی]]{{ع}} را [[یاری]] کرد و او بعضی از وقایع و حوادث آن دو [[جنگ]] را [[نقل]] نموده است.		مؤرخان، حوادث و [[اخبار]] زیادی را از او [[نقل]] کرده‌اند، وی در [[جنگ صفین]] و [[نهروان]] [[علی]] {{ع}} را [[یاری]] کرد و او بعضی از وقایع و حوادث آن دو [[جنگ]] را [[نقل]] نموده است.

	به دو نمونه از آن وقایع اشاره می‌کنیم:		به دو نمونه از آن وقایع اشاره می‌کنیم:

	۱. [[نصر بن مزاحم]] از [[عبدالرحمن بن عبد]] [[نقل]] می‌کند: موقعی که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} پس از [[فتح]] و [[پیروزی]] در [[جمل]] با [[همراهی]] اشراف و جمعی از [[اهل بصره]] در روز [[دوشنبه]] [[دوازده]] [[رجب]] سال ۳۶ ه.ق وارد [[کوفه]] شد [[مردم کوفه]] که در میانشان [[قاریان قرآن]] و اشراف و بزرگان [[عراق]] بودند، به استقبال [[حضرت]] آمدند، و ورود [[امام]]{{ع}} را خیر مقدم گفتند و از [[حضرت]] خواستند که در [[قصر]] [[دارالاماره]] [[سکونت]] نمایند، اما [[حضرت]] درخواست آنها را نپذیرفت و از آنجا به [[رحبه]]<ref>رحبه، محلی در جلو مسجد کوفه بوده که در آن سکویی قرار داشته و حضرت{{ع}} بسیار اوقات روی آن می‌نشستند و مشکلات مردم را رفع می‌کردند.</ref> و سپس به [[مسجد]] اعظم [[شهر]] وارد شدند و دو رکعت [[نماز]] گزاردند، بعد بر فراز [[منبر]] آمدند و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، [[مردم کوفه]] را [[موعظه]] کردند فرمودند: "شما را در [[اسلام]] فضیلتی است مادامی که بر این [[آیین]] [[استوار]] باشید و روش خود را در [[دفاع از اسلام]] [[تغییر]] ندهید"، تا آنجا که به نکته بسیار حساس که عامل [[انحراف]] است اشاره کردند و فرمودند: "ای [[مردم کوفه]]! [[آگاه]] باشید همانا که بیش از همه چیزی که بر شما می‌ترسم [[پیروی از هوای نفس]] و [[آرزوی دراز]] است؛ زیرا [[پیروی از هوای نفس]] بازدارندۀ از [[حق]] است و [[آرزوی دراز]] فراموش دهنده از [[آخرت]] است. [[آگاه]] باشید [[دنیا]] در حال رفتن و [[آخرت]] در پیش رو و آمدن است، و برای هر کدام از [[دنیا]] و [[آخرت]]، فرزندانی است (یعنی جمعی دنبال [[دنیا]] و جمعی دنبال آخرتند) ولی شما بکوشید تا از [[فرزندان]] [[آخرت]] باشید، و بدانید امروز روز عمل و تلاش است نه [[حسابرسی]] و فردای [[قیامت]] روز [[محاسبه]] است نه عمل".<ref>{{متن حدیث\|أَلَا إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَيُنْسِي الْآخِرَةَ أَلَا إِنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَرَحَّلَتْ مُدْبِرَةً وَ الْآخِرَةُ تَرَحَّلَتْ مُقْبِلَةً وَ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا بَنُونَ فَكُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابَ وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَلَ}}؛</ref>		۱. [[نصر بن مزاحم]] از [[عبدالرحمن بن عبد]] [[نقل]] می‌کند: موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پس از [[فتح]] و [[پیروزی]] در [[جمل]] با [[همراهی]] اشراف و جمعی از [[اهل بصره]] در روز [[دوشنبه]] [[دوازده]] [[رجب]] سال ۳۶ ه. ق وارد [[کوفه]] شد [[مردم کوفه]] که در میانشان [[قاریان قرآن]] و اشراف و بزرگان [[عراق]] بودند، به استقبال [[حضرت]] آمدند، و ورود [[امام]] {{ع}} را خیر مقدم گفتند و از [[حضرت]] خواستند که در [[قصر]] [[دارالاماره]] [[سکونت]] نمایند، اما [[حضرت]] درخواست آنها را نپذیرفت و از آنجا به [[رحبه]]<ref>رحبه، محلی در جلو مسجد کوفه بوده که در آن سکویی قرار داشته و حضرت {{ع}} بسیار اوقات روی آن می‌نشستند و مشکلات مردم را رفع می‌کردند.</ref> و سپس به [[مسجد]] اعظم [[شهر]] وارد شدند و دو رکعت [[نماز]] گزاردند، بعد بر فراز [[منبر]] آمدند و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، [[مردم کوفه]] را [[موعظه]] کردند فرمودند: "شما را در [[اسلام]] فضیلتی است مادامی که بر این [[آیین]] [[استوار]] باشید و روش خود را در [[دفاع از اسلام]] [[تغییر]] ندهید"، تا آنجا که به نکته بسیار حساس که عامل [[انحراف]] است اشاره کردند و فرمودند: "ای [[مردم کوفه]]! [[آگاه]] باشید همانا که بیش از همه چیزی که بر شما می‌ترسم [[پیروی از هوای نفس]] و [[آرزوی دراز]] است؛ زیرا [[پیروی از هوای نفس]] بازدارندۀ از [[حق]] است و [[آرزوی دراز]] فراموش دهنده از [[آخرت]] است. [[آگاه]] باشید [[دنیا]] در حال رفتن و [[آخرت]] در پیش رو و آمدن است، و برای هر کدام از [[دنیا]] و [[آخرت]]، فرزندانی است (یعنی جمعی دنبال [[دنیا]] و جمعی دنبال آخرتند) ولی شما بکوشید تا از [[فرزندان]] [[آخرت]] باشید، و بدانید امروز روز عمل و تلاش است نه [[حسابرسی]] و فردای [[قیامت]] روز [[محاسبه]] است نه عمل".<ref>{{متن حدیث\|أَلَا إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَيُنْسِي الْآخِرَةَ أَلَا إِنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَرَحَّلَتْ مُدْبِرَةً وَ الْآخِرَةُ تَرَحَّلَتْ مُقْبِلَةً وَ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا بَنُونَ فَكُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابَ وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَلَ}}؛</ref>

	بعد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} از این که [[خداوند]] او را [[یاری]] کرده و بر [[دشمن]] غالب نموده، [[سپاس]] و [[حمد]] به جای آورد و سپس [[مردم کوفه]] را به [[تقوای الهی]] و [[پیروی از اهل بیت]] [[پیامبر]] [[دعوت]] نمود.		بعد [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از این که [[خداوند]] او را [[یاری]] کرده و بر [[دشمن]] غالب نموده، [[سپاس]] و [[حمد]] به جای آورد و سپس [[مردم کوفه]] را به [[تقوای الهی]] و [[پیروی از اهل بیت]] [[پیامبر]] [[دعوت]] نمود.

	به دنبال این [[خطبه]] که [[اولین خطبه حضرت]] در [[کوفه]] بود، [[مالک بن حبیب یربوعی]]، [[رئیس]] پلیس [[کوفه]] برخاست و گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]، اجازه دهید، کسانی را که از [[مردم کوفه]] از [[جهاد]] [[تخلف]] کردند و شما را [[یاری]] ننمودند [[مجازات]] شدید کنیم! [[حضرت]] او را منع کرد و فرمود: "[[خداوند]] چنین [[قضاوت]] نمی‌کند"<ref>ر.ک: وقعة صفین، ص۳؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۰۳.</ref>.		به دنبال این [[خطبه]] که [[اولین خطبه حضرت]] در [[کوفه]] بود، [[مالک بن حبیب یربوعی]]، [[رئیس]] پلیس [[کوفه]] برخاست و گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]، اجازه دهید، کسانی را که از [[مردم کوفه]] از [[جهاد]] [[تخلف]] کردند و شما را [[یاری]] ننمودند [[مجازات]] شدید کنیم! [[حضرت]] او را منع کرد و فرمود: "[[خداوند]] چنین [[قضاوت]] نمی‌کند"<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۳؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۰۳.</ref>.

	٢. از دیگر مواردی که [[نصر بن مزاحم]] و [[طبری]] از عبدالرحمان بن عبد [[نقل]] خبر کرده‌اند، [[ملاقات]] جمعی از [[نمایندگان]] [[معاویه]] با [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} در معرکه [[صفین]] است. یکی از آنان به نام [[حبیب بن مسلمه]] بود که در ضمن گفته‌های خود به [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} پیشنهاد داد که از [[خلافت]] [[کناره‌گیری]] کند و کار را به [[شورا]] واگذارد تا به [[جنگ]] خاتمه داده شود! [[حضرت]] با جملاتی تند به او پاسخ داد و فرمود:"ای بی‌مادر! تو را چه کار به [[ولایت]] و [[عزل]] و [[نصب]] و دخالت در این امر مهم، ساکت باش؛ زیرا تو نه موقعیتی چنینی داری و نه سزاوار این اظهار نظرها میباشی (یعنی تو کوچکتر از آنی که در این امر مهم که [[سرنوشت]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] است، و [[خلافت]] که با [[انتخاب]] [[مهاجر]] و [[انصار]] و سپس با [[بیعت]] تمام [[بلاد اسلامی]] [[تأیید]] و تأکید شده است [[مخالفت]] کنی و چنین جسورانه سخن بگویی)"<ref>{{متن حدیث\|وَ مَا أَنْتَ لَا أُمَّ لَكَ وَ الْوَلَايَةَ وَ الْعَزْلَ وَ الدُّخُولَ فِي هَذَا الْأَمْرِ؟ اسْكُتْ فَإِنَّكَ لَسْتَ هُنَاكَ وَ لَا بِأَهْلٍ لِذَاكَ}}</ref>		٢. از دیگر مواردی که [[نصر بن مزاحم]] و [[طبری]] از عبدالرحمان بن عبد [[نقل]] خبر کرده‌اند، [[ملاقات]] جمعی از [[نمایندگان]] [[معاویه]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} در معرکه [[صفین]] است. یکی از آنان به نام [[حبیب بن مسلمه]] بود که در ضمن گفته‌های خود به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پیشنهاد داد که از [[خلافت]] [[کناره‌گیری]] کند و کار را به [[شورا]] واگذارد تا به [[جنگ]] خاتمه داده شود! [[حضرت]] با جملاتی تند به او پاسخ داد و فرمود:"ای بی‌مادر! تو را چه کار به [[ولایت]] و [[عزل]] و [[نصب]] و دخالت در این امر مهم، ساکت باش؛ زیرا تو نه موقعیتی چنینی داری و نه سزاوار این اظهار نظرها میباشی (یعنی تو کوچکتر از آنی که در این امر مهم که [[سرنوشت]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] است، و [[خلافت]] که با [[انتخاب]] [[مهاجر]] و [[انصار]] و سپس با [[بیعت]] تمام [[بلاد اسلامی]] [[تأیید]] و تأکید شده است [[مخالفت]] کنی و چنین جسورانه سخن بگویی)"<ref>{{متن حدیث\|وَ مَا أَنْتَ لَا أُمَّ لَكَ وَ الْوَلَايَةَ وَ الْعَزْلَ وَ الدُّخُولَ فِي هَذَا الْأَمْرِ؟ اسْكُتْ فَإِنَّكَ لَسْتَ هُنَاكَ وَ لَا بِأَهْلٍ لِذَاكَ}}</ref>

	آن جمع چون به آرزوی [[باطل]] خود نرسیدند. بدون اخذ نتیجه به اردوگاه [[معاویه]] بازگشتند و به [[جنگ]] با [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} ادامه دادند<ref>ر.ک: وقعة صفین، ص۲۰۰؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۲۵-۸۲۷.</ref>		آن جمع چون به آرزوی [[باطل]] خود نرسیدند. بدون اخذ نتیجه به اردوگاه [[معاویه]] بازگشتند و به [[جنگ]] با [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ادامه دادند<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۰۰؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۲۵-۸۲۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:24:58Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی		\| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی
خط ۲۵:		خط ۲۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|'''اصحاب امام علی، ج۲''']]		# [[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|'''اصحاب امام علی، ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۱:		خط ۳۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اصحاب امام علی]]		[[رده:اصحاب امام علی]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]