عبدالله بن جعفر حمیری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - ' هـ ' به 'ه‍ '

2023-01-05T13:05:10Z

جایگزینی متن - ' هـ ' به 'ه‍ '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن جعفر حمیری در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن جعفر حمیری در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] از [[محدثان]] بنام و برجسته [[اهل قم]] و دارای جایگاه و [[منزلت]] ویژه‌ای نزد [[قمی‌ها]] بود. وی در اواخر [[عمر]] و در سال ~~۲۹۰ هـ~~ راهی [[کوفه]] شد و مورد استقبال [[مردم]] و طالبان [[علم]] قرار گرفت، از این رو مجلس درسی برپا ساخته و گروه بسیاری از [[مردم کوفه]] در درس وی حاضر شده و بهره‌های فراوانی بردند.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۸.</ref> در منابع از خاستگاه [[علمی]] [[حمیری]] سخنی به میان نیامده، اما چنین برداشت می‌‌شود که وی تحصیلات خویش را در قم فرا گرفته و احتمالا [[شاگردان]] فراوانی را در قم پرورش داده است و پس از آن راهی [[سرزمین]] [[عراق]] گردیده است. حمیری از مشایخی چون [[ابوهاشم داود بن قاسم جعفری]] و [[محمد بن ولید]] استماع [[حدیث]] کرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵ و ۵۴۰.</ref> و گروهی همانند [[حسین بن احمد مالکی]]، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]]، [[محمد بن حسن بن ولید]] و [[علی بن حسین بن بابویه قمی]] از وی حدیث [[روایت]] کرده‌اند.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰؛ اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵.</ref> [[شیخ طوسی]] وی را در زمره [[یاران]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بر شمرده و او را محدثی [[ثقه]] دانسته است.<ref>رجال الطوسی، ص۴۳۲.</ref> [[ابن شهرآشوب]] و [[علامه حلی]] نیز بر [[وثاقت]] وی تأکید کرده‌اند.<ref>معالم العلماء، ص۶۵؛ خلاصة الاقوال، ص۱۰۶.</ref> در [[تاریخ]] [[وفات]] حمیری [[اختلاف]] است: برخی آن را سال ۲۹۲ هـ<ref>ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۹۸.</ref> و گروهی در اوایل [[قرن چهارم هجری]] و حدود ~~۳۱۰ هـ~~ دانسته‌اند.<ref>الاعلام، ج۴، ص۷۶.</ref>		[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] از [[محدثان]] بنام و برجسته [[اهل قم]] و دارای جایگاه و [[منزلت]] ویژه‌ای نزد [[قمی‌ها]] بود. وی در اواخر [[عمر]] و در سال ۲۹۰ه‍ راهی [[کوفه]] شد و مورد استقبال [[مردم]] و طالبان [[علم]] قرار گرفت، از این رو مجلس درسی برپا ساخته و گروه بسیاری از [[مردم کوفه]] در درس وی حاضر شده و بهره‌های فراوانی بردند.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۸.</ref> در منابع از خاستگاه [[علمی]] [[حمیری]] سخنی به میان نیامده، اما چنین برداشت می‌‌شود که وی تحصیلات خویش را در قم فرا گرفته و احتمالا [[شاگردان]] فراوانی را در قم پرورش داده است و پس از آن راهی [[سرزمین]] [[عراق]] گردیده است. حمیری از مشایخی چون [[ابوهاشم داود بن قاسم جعفری]] و [[محمد بن ولید]] استماع [[حدیث]] کرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵ و ۵۴۰.</ref> و گروهی همانند [[حسین بن احمد مالکی]]، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]]، [[محمد بن حسن بن ولید]] و [[علی بن حسین بن بابویه قمی]] از وی حدیث [[روایت]] کرده‌اند.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰؛ اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵.</ref> [[شیخ طوسی]] وی را در زمره [[یاران]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بر شمرده و او را محدثی [[ثقه]] دانسته است.<ref>رجال الطوسی، ص۴۳۲.</ref> [[ابن شهرآشوب]] و [[علامه حلی]] نیز بر [[وثاقت]] وی تأکید کرده‌اند.<ref>معالم العلماء، ص۶۵؛ خلاصة الاقوال، ص۱۰۶.</ref> در [[تاریخ]] [[وفات]] حمیری [[اختلاف]] است: برخی آن را سال ۲۹۲ هـ<ref>ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۹۸.</ref> و گروهی در اوایل [[قرن چهارم هجری]] و حدود ۳۱۰ه‍ دانسته‌اند.<ref>الاعلام، ج۴، ص۷۶.</ref>

	وی دارای آثار و تألیفات فراوانی بوده که همه را [[احمد بن محمد بن یحیی عطار]] روایت کرده است. این آثار عبارت‌اند از: الامامه، الدلائل، العظمه و التوحید، الغیبه و الحیره، فضل العرب، التوحید و البداء و الارادة و الاستطاعة و المعرفه، قرب الاسناد الی الرضا{{ع}}، قرب الاسناد الی أبی جعفر بن الرضا{{ع}}، ما بین هشام بن الحکم و هشام بن سالم و العباس، الارواح، الجنة و النار، الحدیثین المختلفین، مسائل الرجال و مکاتباتهم اباالحسن الثالث{{ع}}، مسائل لابی محمد الحسن{{ع}}، علی ید محمد بن عثمان العَمری، قرب الاسناد الی صاحب الامر{{ع}}، مسائل ابی محمد{{ع}}، توقیعات الطب،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۹.</ref> جزء فی الحدیث،<ref>الذریعه، ج۵، ص۱۰۰.</ref> [[شیخ طوسی]] کتاب‌های التوحید، الاستطاعة، الافاعیل، البداء و به نقل از [[ابن بطه]]، کتاب الفترة و الحیره را هم از [[حمیری]] دانسته است<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰.</ref> که گویا نام دیگری از آثار پیش گفته است.		وی دارای آثار و تألیفات فراوانی بوده که همه را [[احمد بن محمد بن یحیی عطار]] روایت کرده است. این آثار عبارت‌اند از: الامامه، الدلائل، العظمه و التوحید، الغیبه و الحیره، فضل العرب، التوحید و البداء و الارادة و الاستطاعة و المعرفه، قرب الاسناد الی الرضا{{ع}}، قرب الاسناد الی أبی جعفر بن الرضا{{ع}}، ما بین هشام بن الحکم و هشام بن سالم و العباس، الارواح، الجنة و النار، الحدیثین المختلفین، مسائل الرجال و مکاتباتهم اباالحسن الثالث{{ع}}، مسائل لابی محمد الحسن{{ع}}، علی ید محمد بن عثمان العَمری، قرب الاسناد الی صاحب الامر{{ع}}، مسائل ابی محمد{{ع}}، توقیعات الطب،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۹.</ref> جزء فی الحدیث،<ref>الذریعه، ج۵، ص۱۰۰.</ref> [[شیخ طوسی]] کتاب‌های التوحید، الاستطاعة، الافاعیل، البداء و به نقل از [[ابن بطه]]، کتاب الفترة و الحیره را هم از [[حمیری]] دانسته است<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰.</ref> که گویا نام دیگری از آثار پیش گفته است.

Msadeq در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۲

2022-10-30T10:02:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن جعفر حمیری در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] از [[محدثان]] بنام و برجسته [[اهل قم]] و دارای جایگاه و [[منزلت]] ویژه‌ای نزد [[قمی‌ها]] بود. وی در اواخر [[عمر]] و در سال ۲۹۰ هـ راهی [[کوفه]] شد و مورد استقبال [[مردم]] و طالبان [[علم]] قرار گرفت، از این رو مجلس درسی برپا ساخته و گروه بسیاری از [[مردم کوفه]] در درس وی حاضر شده و بهره‌های فراوانی بردند.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۸.</ref> در منابع از خاستگاه [[علمی]] [[حمیری]] سخنی به میان نیامده، اما چنین برداشت می‌‌شود که وی تحصیلات خویش را در قم فرا گرفته و احتمالا [[شاگردان]] فراوانی را در قم پرورش داده است و پس از آن راهی [[سرزمین]] [[عراق]] گردیده است. حمیری از مشایخی چون [[ابوهاشم داود بن قاسم جعفری]] و [[محمد بن ولید]] استماع [[حدیث]] کرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵ و ۵۴۰.</ref> و گروهی همانند [[حسین بن احمد مالکی]]، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]]، [[محمد بن حسن بن ولید]] و [[علی بن حسین بن بابویه قمی]] از وی حدیث [[روایت]] کرده‌اند.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰؛ اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵.</ref> [[شیخ طوسی]] وی را در زمره [[یاران]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بر شمرده و او را محدثی [[ثقه]] دانسته است.<ref>رجال الطوسی، ص۴۳۲.</ref> [[ابن شهرآشوب]] و [[علامه حلی]] نیز بر [[وثاقت]] وی تأکید کرده‌اند.<ref>معالم العلماء، ص۶۵؛ خلاصة الاقوال، ص۱۰۶.</ref> در [[تاریخ]] [[وفات]] حمیری [[اختلاف]] است: برخی آن را سال ۲۹۲ هـ<ref>ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۹۸.</ref> و گروهی در اوایل [[قرن چهارم هجری]] و حدود ۳۱۰ هـ دانسته‌اند.<ref>الاعلام، ج۴، ص۷۶.</ref>		[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] از [[محدثان]] بنام و برجسته [[اهل قم]] و دارای جایگاه و [[منزلت]] ویژه‌ای نزد [[قمی‌ها]] بود. وی در اواخر [[عمر]] و در سال ۲۹۰ هـ راهی [[کوفه]] شد و مورد استقبال [[مردم]] و طالبان [[علم]] قرار گرفت، از این رو مجلس درسی برپا ساخته و گروه بسیاری از [[مردم کوفه]] در درس وی حاضر شده و بهره‌های فراوانی بردند.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۸.</ref> در منابع از خاستگاه [[علمی]] [[حمیری]] سخنی به میان نیامده، اما چنین برداشت می‌‌شود که وی تحصیلات خویش را در قم فرا گرفته و احتمالا [[شاگردان]] فراوانی را در قم پرورش داده است و پس از آن راهی [[سرزمین]] [[عراق]] گردیده است. حمیری از مشایخی چون [[ابوهاشم داود بن قاسم جعفری]] و [[محمد بن ولید]] استماع [[حدیث]] کرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵ و ۵۴۰.</ref> و گروهی همانند [[حسین بن احمد مالکی]]، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]]، [[محمد بن حسن بن ولید]] و [[علی بن حسین بن بابویه قمی]] از وی حدیث [[روایت]] کرده‌اند.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰؛ اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵.</ref> [[شیخ طوسی]] وی را در زمره [[یاران]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بر شمرده و او را محدثی [[ثقه]] دانسته است.<ref>رجال الطوسی، ص۴۳۲.</ref> [[ابن شهرآشوب]] و [[علامه حلی]] نیز بر [[وثاقت]] وی تأکید کرده‌اند.<ref>معالم العلماء، ص۶۵؛ خلاصة الاقوال، ص۱۰۶.</ref> در [[تاریخ]] [[وفات]] حمیری [[اختلاف]] است: برخی آن را سال ۲۹۲ هـ<ref>ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۹۸.</ref> و گروهی در اوایل [[قرن چهارم هجری]] و حدود ۳۱۰ هـ دانسته‌اند.<ref>الاعلام، ج۴، ص۷۶.</ref>

Msadeq در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۹

2022-10-16T05:39:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] از [[محدثان]] بنام و برجسته [[اهل قم]] و دارای جایگاه و [[منزلت]] ویژه‌ای نزد [[قمی‌ها]] بود. وی در اواخر [[عمر]] و در سال ۲۹۰ هـ راهی [[کوفه]] شد و مورد استقبال [[مردم]] و طالبان [[علم]] قرار گرفت، از این رو مجلس درسی برپا ساخته و گروه بسیاری از [[مردم کوفه]] در درس وی حاضر شده و بهره‌های فراوانی بردند.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۸.</ref> در منابع از خاستگاه [[علمی]] [[حمیری]] سخنی به میان نیامده، اما چنین برداشت می‌‌شود که وی تحصیلات خویش را در قم فرا گرفته و احتمالا [[شاگردان]] فراوانی را در قم پرورش داده است و پس از آن راهی [[سرزمین]] [[عراق]] گردیده است. حمیری از مشایخی چون [[ابوهاشم داود بن قاسم جعفری]] و [[محمد بن ولید]] استماع [[حدیث]] کرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵ و ۵۴۰.</ref> و گروهی همانند [[حسین بن احمد مالکی]]، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]]، [[محمد بن حسن بن ولید]] و [[علی بن حسین بن بابویه قمی]] از وی حدیث [[روایت]] کرده‌اند.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰؛ اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵.</ref> [[شیخ طوسی]] وی را در زمره [[یاران]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بر شمرده و او را محدثی [[ثقه]] دانسته است.<ref>رجال الطوسی، ص۴۳۲.</ref> [[ابن شهرآشوب]] و [[علامه حلی]] نیز بر [[وثاقت]] وی تأکید کرده‌اند.<ref>معالم العلماء، ص۶۵؛ خلاصة الاقوال، ص۱۰۶.</ref> در [[تاریخ]] [[وفات]] حمیری [[اختلاف]] است: برخی آن را سال ۲۹۲ هـ<ref>ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۹۸.</ref> و گروهی در اوایل [[قرن چهارم هجری]] و حدود ۳۱۰ هـ دانسته‌اند.<ref>الاعلام، ج۴، ص۷۶.</ref>		[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] از [[محدثان]] بنام و برجسته [[اهل قم]] و دارای جایگاه و [[منزلت]] ویژه‌ای نزد [[قمی‌ها]] بود. وی در اواخر [[عمر]] و در سال ۲۹۰ هـ راهی [[کوفه]] شد و مورد استقبال [[مردم]] و طالبان [[علم]] قرار گرفت، از این رو مجلس درسی برپا ساخته و گروه بسیاری از [[مردم کوفه]] در درس وی حاضر شده و بهره‌های فراوانی بردند.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۸.</ref> در منابع از خاستگاه [[علمی]] [[حمیری]] سخنی به میان نیامده، اما چنین برداشت می‌‌شود که وی تحصیلات خویش را در قم فرا گرفته و احتمالا [[شاگردان]] فراوانی را در قم پرورش داده است و پس از آن راهی [[سرزمین]] [[عراق]] گردیده است. حمیری از مشایخی چون [[ابوهاشم داود بن قاسم جعفری]] و [[محمد بن ولید]] استماع [[حدیث]] کرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵ و ۵۴۰.</ref> و گروهی همانند [[حسین بن احمد مالکی]]، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]]، [[محمد بن حسن بن ولید]] و [[علی بن حسین بن بابویه قمی]] از وی حدیث [[روایت]] کرده‌اند.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰؛ اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵.</ref> [[شیخ طوسی]] وی را در زمره [[یاران]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بر شمرده و او را محدثی [[ثقه]] دانسته است.<ref>رجال الطوسی، ص۴۳۲.</ref> [[ابن شهرآشوب]] و [[علامه حلی]] نیز بر [[وثاقت]] وی تأکید کرده‌اند.<ref>معالم العلماء، ص۶۵؛ خلاصة الاقوال، ص۱۰۶.</ref> در [[تاریخ]] [[وفات]] حمیری [[اختلاف]] است: برخی آن را سال ۲۹۲ هـ<ref>ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۹۸.</ref> و گروهی در اوایل [[قرن چهارم هجری]] و حدود ۳۱۰ هـ دانسته‌اند.<ref>الاعلام، ج۴، ص۷۶.</ref>

Msadeq در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۰

2022-10-16T05:00:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~<onlyinclude>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	~~[[پرونده:9030760879.jpg~~\|~~بندانگشتی~~\|~~right~~\|~~100px~~\|~~[[عبدالله بن جعفر حمیری]]]]~~
	[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] عالم و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، تحصیلات علمی و دینی خود را نزد اساتیدی همچون: [[احمد بن محمد بن خالد برقی]]، [[محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب]]، [[محمد بن خالد طیالسی]] و [[ایوب بن نوح نخعی]] به اتمام رساند. او چندین جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. ''«[[قرب الاسناد (کتاب)\|قرب الاسناد]]»''، ''«مسائل أبی محمد الحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری»''، ''«الدلائل»''، ''«الغیبة»''، ''«العظمة و التوحيد»'' و ''«الاستطاعة و المعرفة و الأفاعيل و الإرادة ‏»'' برخی از این آثار است.<ref>[http://hadith.net/author/3327/%d8%b9%d8%a8%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%86-%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d8%ad%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c وبگاه حدیث نت]</ref>
	~~</onlyinclude>~~

	== ~~جستارهای وابسته~~ ==		== آشنایی اجمالی ==
	{{~~مدخل وابسته~~}}		[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] از [[محدثان]] بنام و برجسته [[اهل قم]] و دارای جایگاه و [[منزلت]] ویژه‌ای نزد [[قمی‌ها]] بود. وی در اواخر [[عمر]] و در سال ۲۹۰ هـ راهی [[کوفه]] شد و مورد استقبال [[مردم]] و طالبان [[علم]] قرار گرفت، از این رو مجلس درسی برپا ساخته و گروه بسیاری از [[مردم کوفه]] در درس وی حاضر شده و بهره‌های فراوانی بردند.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۸.</ref> در منابع از خاستگاه [[علمی]] [[حمیری]] سخنی به میان نیامده، اما چنین برداشت می‌‌شود که وی تحصیلات خویش را در قم فرا گرفته و احتمالا [[شاگردان]] فراوانی را در قم پرورش داده است و پس از آن راهی [[سرزمین]] [[عراق]] گردیده است. حمیری از مشایخی چون [[ابوهاشم داود بن قاسم جعفری]] و [[محمد بن ولید]] استماع [[حدیث]] کرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵ و ۵۴۰.</ref> و گروهی همانند [[حسین بن احمد مالکی]]، [[علی بن ابراهیم بن هاشم]]، [[محمد بن حسن بن ولید]] و [[علی بن حسین بن بابویه قمی]] از وی حدیث [[روایت]] کرده‌اند.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰؛ اختیار معرفة الرجال، ص۲۹۵.</ref> [[شیخ طوسی]] وی را در زمره [[یاران]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بر شمرده و او را محدثی [[ثقه]] دانسته است.<ref>رجال الطوسی، ص۴۳۲.</ref> [[ابن شهرآشوب]] و [[علامه حلی]] نیز بر [[وثاقت]] وی تأکید کرده‌اند.<ref>معالم العلماء، ص۶۵؛ خلاصة الاقوال، ص۱۰۶.</ref> در [[تاریخ]] [[وفات]] حمیری [[اختلاف]] است: برخی آن را سال ۲۹۲ هـ<ref>ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۹۸.</ref> و گروهی در اوایل [[قرن چهارم هجری]] و حدود ۳۱۰ هـ دانسته‌اند.<ref>الاعلام، ج۴، ص۷۶.</ref>
	* [[:~~رده~~:~~آثار~~ عبدالله بن جعفر حمیری~~\|آثار~~ عبدالله بن جعفر ~~حمیری~~]]
	{{پایان ~~مدخل‌ وابسته~~}}		وی دارای آثار و تألیفات فراوانی بوده که همه را [[احمد بن محمد بن یحیی عطار]] روایت کرده است. این آثار عبارت‌اند از: الامامه، الدلائل، العظمه و التوحید، الغیبه و الحیره، فضل العرب، التوحید و البداء و الارادة و الاستطاعة و المعرفه، قرب الاسناد الی الرضا{{ع}}، قرب الاسناد الی أبی جعفر بن الرضا{{ع}}، ما بین هشام بن الحکم و هشام بن سالم و العباس، الارواح، الجنة و النار، الحدیثین المختلفین، مسائل الرجال و مکاتباتهم اباالحسن الثالث{{ع}}، مسائل لابی محمد الحسن{{ع}}، علی ید محمد بن عثمان العَمری، قرب الاسناد الی صاحب الامر{{ع}}، مسائل ابی محمد{{ع}}، توقیعات الطب،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۹.</ref> جزء فی الحدیث،<ref>الذریعه، ج۵، ص۱۰۰.</ref> [[شیخ طوسی]] کتاب‌های التوحید، الاستطاعة، الافاعیل، البداء و به نقل از [[ابن بطه]]، کتاب الفترة و الحیره را هم از [[حمیری]] دانسته است<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰.</ref> که گویا نام دیگری از آثار پیش گفته است.

			گفتنی است در مورد نویسنده قرب الاسناد [[اختلاف]] وجود دارد. قول مشهور این است که مؤلف آن عبدالله بن جعفر بوده، ولی بعضی مانند [[ابن ادریس]] و [[فاضل حلی]] در مستطرفات السرائر، این کتاب را تصنیف محمد پسر عبدالله می‌‌دانند.<ref>قرب الاسناد، مقدمه، ص۱۲.</ref> [[علامه مجلسی]] پس از این که مؤلف آن را پسرش محمد ذکر کرده، می‌‌گوید: به [[گمان]] من، این کتاب تألیف عبدالله بن جعفر بوده و پسرش [[روایت]] کننده آن است.<ref>بحارالانوار، ج۱، ص۷.</ref> نکته دیگر این که قرب الاسناد موجود از سه جزء تشکیل شده است: جزء اول به [[امام جعفر صادق]]{{ع}} جزء دوم به [[امام موسی بن جعفر]]{{ع}} و جزء سوم به [[امام رضا]]{{ع}} منتهی می‌‌گردد و این، غیر از آن چیزی است که [[نجاشی]] ذکر کرده است؛ زیرا او سه کتاب با عنوان قرب الاسناد برای عبدالله حمیری برشمرده که اولی به امام رضا، دیگری به [[امام جواد]] و سومی به [[امام زمان]]{{ع}} منتهی می‌‌شود، از این رو یا باید گفت که [[اسامی ائمه]]{{ع}} بر نجاشی مشتبه شده و یا این که عبدالله بن جعفر کتاب‌های مستقلی به نام قرب الاسناد الی [[ابی جعفر]]{{ع}} و قرب الاسناد الی صاحب الامر{{ع}}نیز داشته که نجاشی بر آنها [[آگاهی]] یافته و ولی به دست ما نرسیده است <ref>قرب الاسناد، مقدمه، ص۱۵.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۴۶۸.</ref>

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:IM009687.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~پدیدآورنده~~]]		[[رده:اعلام]]

Msadeq در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۲

2022-10-15T10:42:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	<onlyinclude>		<onlyinclude>
	[[پرونده:9030760879.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[عبدالله بن جعفر حمیری]]]]		[[پرونده:9030760879.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[عبدالله بن جعفر حمیری]]]]
	~~'''~~ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی~~'''~~ عالم و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، تحصیلات علمی و دینی خود را نزد اساتیدی همچون: [[احمد بن محمد بن خالد برقی]]، [[محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب]]، [[محمد بن خالد طیالسی]] و [[ایوب بن نوح نخعی]] به اتمام رساند. او چندین جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. ''«[[قرب الاسناد (کتاب)\|قرب الاسناد]]»''، ''«مسائل أبی محمد الحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری»''، ''«الدلائل»''، ''«الغیبة»''، ''«العظمة و التوحيد»'' و ''«الاستطاعة و المعرفة و الأفاعيل و الإرادة ‏»'' برخی از این آثار است.<ref>[http://hadith.net/author/3327/%d8%b9%d8%a8%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%86-%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d8%ad%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c وبگاه حدیث نت]</ref>		[[ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی]] عالم و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، تحصیلات علمی و دینی خود را نزد اساتیدی همچون: [[احمد بن محمد بن خالد برقی]]، [[محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب]]، [[محمد بن خالد طیالسی]] و [[ایوب بن نوح نخعی]] به اتمام رساند. او چندین جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. ''«[[قرب الاسناد (کتاب)\|قرب الاسناد]]»''، ''«مسائل أبی محمد الحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری»''، ''«الدلائل»''، ''«الغیبة»''، ''«العظمة و التوحيد»'' و ''«الاستطاعة و المعرفة و الأفاعيل و الإرادة ‏»'' برخی از این آثار است.<ref>[http://hadith.net/author/3327/%d8%b9%d8%a8%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%86-%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d8%ad%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c وبگاه حدیث نت]</ref>
	</onlyinclude>		</onlyinclude>

Msadeq در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۱

2022-10-15T10:41:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	<onlyinclude>		<onlyinclude>
	[[پرونده:9030760879.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[عبدالله بن جعفر حمیری]]]]		[[پرونده:9030760879.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[عبدالله بن جعفر حمیری]]]]
	'''عبدالله بن جعفر حمیری''' عالم و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، تحصیلات علمی و دینی خود را نزد اساتیدی همچون: [[احمد بن محمد بن خالد برقی]]، [[محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب]]، [[محمد بن خالد طیالسی]] و [[ایوب بن نوح نخعی]] به اتمام رساند. او چندین جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. ''«[[قرب الاسناد (کتاب)\|قرب الاسناد]]»''، ''«مسائل أبی محمد الحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری»''، ''«الدلائل»''، ''«الغیبة»''، ''«العظمة و التوحيد»'' و ''«الاستطاعة و المعرفة و الأفاعيل و الإرادة ‏»'' برخی از این آثار است.<ref>[http://hadith.net/author/3327/%d8%b9%d8%a8%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%86-%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d8%ad%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c وبگاه حدیث نت]</ref>		'''ابوالعباس عبدالله بن جعفر بن حسین بن مالک حمیری قمی''' عالم و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، تحصیلات علمی و دینی خود را نزد اساتیدی همچون: [[احمد بن محمد بن خالد برقی]]، [[محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب]]، [[محمد بن خالد طیالسی]] و [[ایوب بن نوح نخعی]] به اتمام رساند. او چندین جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. ''«[[قرب الاسناد (کتاب)\|قرب الاسناد]]»''، ''«مسائل أبی محمد الحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری»''، ''«الدلائل»''، ''«الغیبة»''، ''«العظمة و التوحيد»'' و ''«الاستطاعة و المعرفة و الأفاعيل و الإرادة ‏»'' برخی از این آثار است.<ref>[http://hadith.net/author/3327/%d8%b9%d8%a8%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%86-%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d8%ad%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c وبگاه حدیث نت]</ref>
	</onlyinclude>		</onlyinclude>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۷

2022-09-06T00:04:36Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۷

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۳۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:معرفی اجمالی پدیدآورندگان آثار امامت و ولایت]]~~
	[[رده:پدیدآورنده]]		[[رده:پدیدآورنده]]
	~~[[رده:پدیدآورندگان کتاب در امامت و ولایت]]~~

Msadeq: تغییرمسیر به محمد بن عبدالله حمیری قمی حذف شد

2022-08-02T09:17:39Z

تغییرمسیر به محمد بن عبدالله حمیری قمی حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~#تغییر_مسیر~~ [[محمد بن عبدالله حمیری ~~قمی~~]]		<onlyinclude>
			[[پرونده:9030760879.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|[[عبدالله بن جعفر حمیری]]]]
			'''عبدالله بن جعفر حمیری''' عالم و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، تحصیلات علمی و دینی خود را نزد اساتیدی همچون: [[احمد بن محمد بن خالد برقی]]، [[محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب]]، [[محمد بن خالد طیالسی]] و [[ایوب بن نوح نخعی]] به اتمام رساند. او چندین جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. ''«[[قرب الاسناد (کتاب)\|قرب الاسناد]]»''، ''«مسائل أبی محمد الحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری»''، ''«الدلائل»''، ''«الغیبة»''، ''«العظمة و التوحيد»'' و ''«الاستطاعة و المعرفة و الأفاعيل و الإرادة ‏»'' برخی از این آثار است.<ref>[http://hadith.net/author/3327/%d8%b9%d8%a8%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%86-%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d8%ad%d9%85%db%8c%d8%b1%db%8c وبگاه حدیث نت]</ref>
			</onlyinclude>

			== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل وابسته}}
			* [[:رده:آثار عبدالله بن جعفر حمیری\|آثار عبدالله بن جعفر حمیری]]
			{{پایان مدخل‌ وابسته}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

			[[رده:معرفی اجمالی پدیدآورندگان آثار امامت و ولایت]]
			[[رده:پدیدآورنده]]
			[[رده:پدیدآورندگان کتاب در امامت و ولایت]]

Jaafari: تغییرمسیر به محمد بن عبدالله حمیری قمی

2021-11-18T10:30:08Z

تغییرمسیر به محمد بن عبدالله حمیری قمی

صفحهٔ تازه

#تغییر_مسیر [[محمد بن عبدالله حمیری قمی]]