عبدالله بن داهر رازی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-21T05:23:01Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	بر این اساس، با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.		بر این اساس، با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.

	[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی به‌نام «کتاب الحدیث» بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری ج۱]]، ص۱۵۷-~~۱۶۹~~.</ref>		[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی به‌نام «کتاب الحدیث» بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری ج۱]]، ص۱۵۷-۱۶۹؛ جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۴۵۵-۴۵۶.</ref>

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==

Bahmani: /* منابع */

2026-05-21T05:21:58Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۱
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: IM009725.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|'''رجال تفسیری ج۱''']]		# [[پرونده: IM009725.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|'''رجال تفسیری ج۱''']]
			# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* جستارهای وابسته */

2026-05-21T05:21:37Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	*[[داهر بن یحیی احمری]] (پدر)		* [[داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]] (پدر)
	*[[یحیی احمری]] (جد)		* [[یحیی احمری]] (جد)
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

Bahmani: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-20T04:54:41Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد ~~روایات]]،~~ [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.		[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] راوی آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در اسناد روایات، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.

	درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند.		درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و رجالیان شیعه به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند.

	از بررسی [[روایات]]، به روشنی فهمیده می‌شود که عبدالله بن داهر [[مذهب]] امامی داشته و [[انحراف اعتقادی]] نداشته؛ اما در زمینه ~~[[وثاقت]]،~~ چنان که گذشت، [[رجالیان]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] وی را [[تضعیف]] کرده‌اند؛ با این تفاوت که در کتب رجالی شیعه [[راز]] تضعیف ذکر نشده؛ ولی [[رجالیان اهل سنت]] وی را بر اثر [[نقل احادیث]] [[فضائل اهل بیت]] {{عم}} به ویژه [[حضرت علی]] {{ع}} تضعیف کرده‌اند، چنان که [[ابن عدی]] با عبارت {{عربی\|"عامة ما یرویه فی فضائل علی و هو فیه متهم"}}<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹.</ref> به آن تصریح کرده است.		از بررسی [[روایات]]، به روشنی فهمیده می‌شود که عبدالله بن داهر [[مذهب]] امامی داشته و انحراف اعتقادی نداشته؛ اما در زمینه وثاقت، چنان که گذشت، [[رجالیان]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] وی را تضعیف کرده‌اند؛ با این تفاوت که در کتب رجالی شیعه راز تضعیف ذکر نشده؛ ولی [[رجالیان اهل سنت]] وی را بر اثر نقل احادیث [[فضائل اهل بیت]] {{عم}} به ویژه [[حضرت علی]] {{ع}} تضعیف کرده‌اند، چنان که [[ابن عدی]] با عبارت {{عربی\|"عامة ما یرویه فی فضائل علی و هو فیه متهم"}}<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹.</ref> به آن تصریح کرده است.

	بر این اساس، با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.		بر این اساس، با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.

	[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ~~ج۱،~~ ص۱۵۷-~~۱۶۵~~.</ref>		[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی به‌نام «کتاب الحدیث» بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری ج۱]]، ص۱۵۷-۱۶۹.</ref>

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==

Bahmani: /* پانویس */

2026-05-19T10:49:04Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب امام صادق]]		[[رده:اصحاب امام صادق]]
	~~[[رده:طبقه ششم راویان]]~~
	[[رده:محدثان شیعه]]		[[رده:محدثان شیعه]]
	[[رده:رجال تفسیری]]		[[رده:رجال تفسیری]]
			[[رده:طبقه چهارم راویان]]
			[[رده: کوفیان]]

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-18T11:25:17Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۵
خط ۸:		خط ۸:
	[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.		[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.

	درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند. با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.		درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند.

			از بررسی [[روایات]]، به روشنی فهمیده می‌شود که عبدالله بن داهر [[مذهب]] امامی داشته و [[انحراف اعتقادی]] نداشته؛ اما در زمینه [[وثاقت]]، چنان که گذشت، [[رجالیان]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] وی را [[تضعیف]] کرده‌اند؛ با این تفاوت که در کتب رجالی شیعه [[راز]] تضعیف ذکر نشده؛ ولی [[رجالیان اهل سنت]] وی را بر اثر [[نقل احادیث]] [[فضائل اهل بیت]] {{عم}} به ویژه [[حضرت علی]] {{ع}} تضعیف کرده‌اند، چنان که [[ابن عدی]] با عبارت {{عربی\|"عامة ما یرویه فی فضائل علی و هو فیه متهم"}}<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹.</ref> به آن تصریح کرده است.

			بر این اساس، با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.

	[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>		[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2026-05-18T11:19:59Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۹
خط ۸:		خط ۸:
	[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.		[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.

	درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[~~دانشمندان رجال (ابهام‌زدایی)\|~~رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند. عقیلی با عبارت «[[رافضی]] [[خبیث]]» وی را تضعیف کرده<ref>«{{عربی\|من حدیثه ما حدثناه أحمد بن یحیی الحلوانی قال: حدثنا عبدالله بن داهر قال: حدثنا عبدالله بن عبدالقدوس عن الأعمش بن عطیة عن أبی سعید الخدری قال: قال رسول الله{{صل}}: إنی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی فإنهما لن یزالا جمیعاً حتی یردا علی الحوض فانظروا کیف تخلفونی فیهما}}»؛ ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[احمد بن حنبل]] و یحیی بن معین با تعبیر «{{عربی\|لیس بشیء}}» از او یاد کرده‌اند<ref>الجرح و التعدیل، ج۵، ص۱۶۱، ش۰ ۷۴؛ {{عربی\|قال یحیی بن معین: لیس بشیء، ما یکتب عنه انسان فیه خیر}}؛ الموضوعات، ج۱، ص۳۴۵.</ref>، [[ابن عدی]] نوشته است: «{{عربی\|عامة ما یرویه فی فضائل علی و هو فیه متهم}}»<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹؛ الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹.</ref>، و [[ابن جوزی]] وی را «{{عربی\|غالیاً فی الرفض}}» خوانده است<ref>الموضوعات، ج۱، ص۳۴۵.</ref>. در مقابل، [[صالح بن محمد اسدی]] بر وثاقت وی تأکید کرده است. [[خطیب بغدادی]] نوشته است: صالح بن محمد اسدی گفته «[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی\|عبدالله بن داهر بن یحیی الأحمری الرازی]] [[شیخ صدوق]]»<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۶۰، ش۵۰۸۵.</ref>. با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.		درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند. با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.

	[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>		[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>

Ali در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۵

2026-05-17T20:35:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن داهر رازی در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن داهر رازی در تراجم و رجال]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]] از [[~~محدثان~~ شیعه]] ~~بوده~~ و از [[امام ~~جعفر~~ صادق]] {{ع}}<ref>رجال ~~النجاشی ۲~~/~~۳۳ جامع الرواة ۱~~/~~۴۸۳~~.</ref> و ~~نیز~~ از محدثانی ~~چون~~ پدرش ~~داهر،~~<ref>~~بحار الأنوار ۳۷/۳۳۰ تاریخ بغداد ۹/۴۵۳~~.</ref> [[حسن بن یحیی]]،<ref>~~الکافی ۲/۲۲۶~~.</ref> [[~~محمد بن سنان~~]]<ref>~~بحار الانوار ۳۹/۱۹۴~~.</ref> و [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>تاریخ ~~بغداد ۹/۴۵۳~~.</ref> ~~روایاتی نقل~~ کرده است. ~~کسانی چون~~ [[محمد بن ~~اسماعیل برمکی~~]]،<ref>~~طرائف المقال ۱~~/~~۵۰۱ الکافی ۲~~/~~۲۲۶~~.</ref>[[~~محمد~~ بن ~~حریز~~]]<ref>~~مستدرکات علم~~ رجال ~~الحدیث ۵~~/۱۱.</ref> و [[احمد بن ~~علی خزاز~~]] ~~از وی~~ [[~~روایت~~]] ~~کرده‌اند~~. ~~به گفته~~ [[~~خطیب بغدادی~~]] ~~وی زمانی به~~ [[~~بغداد~~]] ~~وارد شد~~ و ~~در آنجا~~ [[~~کرسی~~]] [[~~تدریس~~]] [[~~حدیث~~]] ~~برپا نمود.~~<ref>~~تاریخ بغداد ۹/۴۵۳~~.</ref> ~~رجال‌شناسان~~ [[شیعه]] ~~و برخی از~~ [[~~عامه~~]] وی را از ~~محدثان شیعه دانسته‌اند،~~ <ref>~~رجال النجاشی ۲~~/~~۳۳ میزان الاعتدال ۲~~/~~۴۱۶~~.</ref> ~~ولی~~ [[~~روایات~~]] ~~منقوله~~ وی را [[~~تضعیف~~]] ~~کرده‌اند~~<ref>~~رجال ابن داود ۴۶۸ مجمع الرجال ۳~~/~~۲۸۱~~.</ref> و در ~~عین حال~~ [[~~صداقت~~]] ~~گفتار او را هم~~ [[~~تأیید~~]] ~~کرده‌اند.~~<ref>~~تاریخ بغداد ۹/۴۵۳ قاموس الرجال ۵/۴۴۱~~.</ref> او دارای تألیفی ~~به نام «کتاب الحدیث»~~ بوده که آن را از [[امام صادق]] {{ع}} روایت کرده است<ref>~~الذریعه ۶/۳۴۴~~.</ref>.<ref>~~جمعی از پژوهشگران،~~ [[~~فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی~~ (کتاب)\|~~فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی~~]] ج۱، ~~ص۴۵۵~~-~~۴۵۶~~.</ref>		[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.

			درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[دانشمندان رجال (ابهام‌زدایی)\|رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند. عقیلی با عبارت «[[رافضی]] [[خبیث]]» وی را تضعیف کرده<ref>«{{عربی\|من حدیثه ما حدثناه أحمد بن یحیی الحلوانی قال: حدثنا عبدالله بن داهر قال: حدثنا عبدالله بن عبدالقدوس عن الأعمش بن عطیة عن أبی سعید الخدری قال: قال رسول الله{{صل}}: إنی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی فإنهما لن یزالا جمیعاً حتی یردا علی الحوض فانظروا کیف تخلفونی فیهما}}»؛ ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[احمد بن حنبل]] و یحیی بن معین با تعبیر «{{عربی\|لیس بشیء}}» از او یاد کرده‌اند<ref>الجرح و التعدیل، ج۵، ص۱۶۱، ش۰ ۷۴؛ {{عربی\|قال یحیی بن معین: لیس بشیء، ما یکتب عنه انسان فیه خیر}}؛ الموضوعات، ج۱، ص۳۴۵.</ref>، [[ابن عدی]] نوشته است: «{{عربی\|عامة ما یرویه فی فضائل علی و هو فیه متهم}}»<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹؛ الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹.</ref>، و [[ابن جوزی]] وی را «{{عربی\|غالیاً فی الرفض}}» خوانده است<ref>الموضوعات، ج۱، ص۳۴۵.</ref>. در مقابل، [[صالح بن محمد اسدی]] بر وثاقت وی تأکید کرده است. [[خطیب بغدادی]] نوشته است: صالح بن محمد اسدی گفته «[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی\|عبدالله بن داهر بن یحیی الأحمری الرازی]] [[شیخ صدوق]]»<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۶۰، ش۵۰۸۵.</ref>. با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.

			[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==
	*[[داهر بن یحیی ~~بن داهر~~ احمری ~~انصاری رازی~~]] (پدر)		{{مدخل وابسته}}
			*[[داهر بن یحیی احمری]] (پدر)
			*[[یحیی احمری]] (جد)
			{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: ~~IM009687~~.jpg\|22px]] ~~جمعی از پژوهشگران،~~ [[~~فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی~~ ج۱ (کتاب)\|'''~~فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی~~ ج۱''']]		# [[پرونده: IM009725.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|'''رجال تفسیری ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~طبقه چهارم راویان~~]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب امام صادق]]		[[رده:اصحاب امام صادق]]
	[[رده: ~~کوفیان~~]]		[[رده:طبقه ششم راویان]]
	[[رده:~~اعلام~~]]		[[رده:محدثان شیعه]]
			[[رده:رجال تفسیری]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = عبدالله بن داهر رازی در تراجم و رجال| پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی از محدثان شیعه بوده و از امام جعفر ص...» ایجاد کرد

2024-09-24T07:47:39Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = عبدالله بن داهر رازی در تراجم و رجال| پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی از محدثان شیعه بوده و از امام جعفر ص...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[عبدالله بن داهر رازی در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط = }}
== آشنایی اجمالی ==
[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]] از [[محدثان شیعه]] بوده و از [[امام جعفر صادق]] {{ع}}<ref>رجال النجاشی ۲/۳۳ جامع الرواة ۱/۴۸۳.</ref> و نیز از محدثانی چون پدرش داهر،<ref>بحار الأنوار ۳۷/۳۳۰ تاریخ بغداد ۹/۴۵۳.</ref> [[حسن بن یحیی]]،<ref>الکافی ۲/۲۲۶.</ref> [[محمد بن سنان]]<ref>بحار الانوار ۳۹/۱۹۴.</ref> و [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>تاریخ بغداد ۹/۴۵۳.</ref> روایاتی نقل کرده است. کسانی چون [[محمد بن اسماعیل برمکی]]،<ref>طرائف المقال ۱/۵۰۱ الکافی ۲/۲۲۶.</ref>[[محمد بن حریز]]<ref>مستدرکات علم رجال الحدیث ۵/۱۱.</ref> و [[احمد بن علی خزاز]] از وی [[روایت]] کرده‌اند. به گفته [[خطیب بغدادی]] وی زمانی به [[بغداد]] وارد شد و در آنجا [[کرسی]] [[تدریس]] [[حدیث]] برپا نمود.<ref>تاریخ بغداد ۹/۴۵۳.</ref> رجال‌شناسان [[شیعه]] و برخی از [[عامه]] وی را از محدثان شیعه دانسته‌اند، <ref>رجال النجاشی ۲/۳۳ میزان الاعتدال ۲/۴۱۶.</ref> ولی [[روایات]] منقوله وی را [[تضعیف]] کرده‌اند<ref>رجال ابن داود ۴۶۸ مجمع الرجال ۳/۲۸۱.</ref> و در عین حال [[صداقت]] گفتار او را هم [[تأیید]] کرده‌اند.<ref>تاریخ بغداد ۹/۴۵۳ قاموس الرجال ۵/۴۴۱.</ref> او دارای تألیفی به نام «کتاب الحدیث» بوده که آن را از [[امام صادق]] {{ع}} روایت کرده است<ref>الذریعه ۶/۳۴۴.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۴۵۵-۴۵۶.</ref>

==جستارهای وابسته==
*[[داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]] (پدر)

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
{{پایان منابع}}
== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:طبقه چهارم راویان]]
[[رده:اصحاب امام صادق]]
[[رده: کوفیان]]
[[رده:اعلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۵
خط ۸:		خط ۸:
	[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.		[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.

	درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند. با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.		درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند.

			از بررسی [[روایات]]، به روشنی فهمیده می‌شود که عبدالله بن داهر [[مذهب]] امامی داشته و [[انحراف اعتقادی]] نداشته؛ اما در زمینه [[وثاقت]]، چنان که گذشت، [[رجالیان]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] وی را [[تضعیف]] کرده‌اند؛ با این تفاوت که در کتب رجالی شیعه [[راز]] تضعیف ذکر نشده؛ ولی [[رجالیان اهل سنت]] وی را بر اثر [[نقل احادیث]] [[فضائل اهل بیت]] {{عم}} به ویژه [[حضرت علی]] {{ع}} تضعیف کرده‌اند، چنان که [[ابن عدی]] با عبارت {{عربی\|"عامة ما یرویه فی فضائل علی و هو فیه متهم"}}<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹.</ref> به آن تصریح کرده است.

			بر این اساس، با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.

	[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>		[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۹
خط ۸:		خط ۸:
	[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.		[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی\|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی\|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بی‌واسطه‌ای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی\|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی\|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> می‌باشند.

	درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[~~دانشمندان رجال (ابهام‌زدایی)\|~~رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند. عقیلی با عبارت «[[رافضی]] [[خبیث]]» وی را تضعیف کرده<ref>«{{عربی\|من حدیثه ما حدثناه أحمد بن یحیی الحلوانی قال: حدثنا عبدالله بن داهر قال: حدثنا عبدالله بن عبدالقدوس عن الأعمش بن عطیة عن أبی سعید الخدری قال: قال رسول الله{{صل}}: إنی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی فإنهما لن یزالا جمیعاً حتی یردا علی الحوض فانظروا کیف تخلفونی فیهما}}»؛ ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[احمد بن حنبل]] و یحیی بن معین با تعبیر «{{عربی\|لیس بشیء}}» از او یاد کرده‌اند<ref>الجرح و التعدیل، ج۵، ص۱۶۱، ش۰ ۷۴؛ {{عربی\|قال یحیی بن معین: لیس بشیء، ما یکتب عنه انسان فیه خیر}}؛ الموضوعات، ج۱، ص۳۴۵.</ref>، [[ابن عدی]] نوشته است: «{{عربی\|عامة ما یرویه فی فضائل علی و هو فیه متهم}}»<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹؛ الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹.</ref>، و [[ابن جوزی]] وی را «{{عربی\|غالیاً فی الرفض}}» خوانده است<ref>الموضوعات، ج۱، ص۳۴۵.</ref>. در مقابل، [[صالح بن محمد اسدی]] بر وثاقت وی تأکید کرده است. [[خطیب بغدادی]] نوشته است: صالح بن محمد اسدی گفته «[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی\|عبدالله بن داهر بن یحیی الأحمری الرازی]] [[شیخ صدوق]]»<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۶۰، ش۵۰۸۵.</ref>. با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.		درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر داده‌اند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کرده‌اند. با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را می‌‌توان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] درباره‌اش نوشته «{{عربی\|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، می‌توان به [[صداقت]] یا دست‌کم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد.

	[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>		[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی\|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)\|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref>