عبدالله بن زید ازدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2024-01-02T20:32:06Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	از سخنان اوست که می‌‌گفت: هرگاه [[خداوند]] دانشی به تو داد بر عبادت‌اش بیفزای و در این [[فکر]] مباش که آن را به [[مردم]] بازگو کنی. ازدرگاه [[صاحبان قدرت]] دوری کن. کاری را [[حرفه]] خود بساز؛ زیرا [[عافیت]] در [[بی‌نیازی]] است. از قَدَر و [[تفسیر به رأی]] دور باش. [[یاران پیامبر]] را یاد کن اما درباره شان چیزی مگو<ref>این نیز یکی از شواهدی است بر نادرستی قول عجلی مبنی بر بدگویی ابوقلابه از امام علی{{ع}}</ref>. بدان، هر کس که [[حدیثی]] از [[سنّت]] برایش گفتی و او اعتنا نکرد و تنها به [[کتاب خدا]] فرا خواند، گم راه است <ref>نک: طبقات ۷/ ۱۸۴؛ تاریخ الاسلام ۷/ ۲۹۷ و تهذیب تاریخ دمشق ۷/ ۴۲۹.</ref>.		از سخنان اوست که می‌‌گفت: هرگاه [[خداوند]] دانشی به تو داد بر عبادت‌اش بیفزای و در این [[فکر]] مباش که آن را به [[مردم]] بازگو کنی. ازدرگاه [[صاحبان قدرت]] دوری کن. کاری را [[حرفه]] خود بساز؛ زیرا [[عافیت]] در [[بی‌نیازی]] است. از قَدَر و [[تفسیر به رأی]] دور باش. [[یاران پیامبر]] را یاد کن اما درباره شان چیزی مگو<ref>این نیز یکی از شواهدی است بر نادرستی قول عجلی مبنی بر بدگویی ابوقلابه از امام علی{{ع}}</ref>. بدان، هر کس که [[حدیثی]] از [[سنّت]] برایش گفتی و او اعتنا نکرد و تنها به [[کتاب خدا]] فرا خواند، گم راه است <ref>نک: طبقات ۷/ ۱۸۴؛ تاریخ الاسلام ۷/ ۲۹۷ و تهذیب تاریخ دمشق ۷/ ۴۲۹.</ref>.

	یکی از ویژگی‌های [[ابوقلابه]]، اهتمام و [[احتیاط]] در اخذ و [[نقل حدیث]] است؛ او برای [[آموختن]] یک [[حدیث]] به [[مدینه]] رفت و در مدت زندگانی علمی‌اش هزاران برگ نوشته، تهیه و تدوین کرد، ~~لیکن~~ سفارش کرد که همه آنها را به ایوب بن ابی تمیمه بدهند یا بسوزانند.		یکی از ویژگی‌های [[ابوقلابه]]، اهتمام و [[احتیاط]] در اخذ و [[نقل حدیث]] است؛ او برای [[آموختن]] یک [[حدیث]] به [[مدینه]] رفت و در مدت زندگانی علمی‌اش هزاران برگ نوشته، تهیه و تدوین کرد، لکن سفارش کرد که همه آنها را به ایوب بن ابی تمیمه بدهند یا بسوزانند.

	او از [[راویان]] طبقه سوم است که به گفته [[ابو نعیم]]، [[احادیث]] [[مسند]] و فراوانی از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} نقل کرده است. [[روایات]] او در [[جوامع حدیثی]] [[اهل سنت]] و [[شیعه]] نقل شده است. او در این روایات از کسانی چون: [[ابوهریره]]، [[ام سلمه]]، [[عایشه]]، [[سمرة بن جندب]]، [[عبدالرحمن بن ابی لیلی]]، [[انس بن مالک]] و [[نعمان بن بشیر]] [[روایت]] کرده است و کسانی چون: [[ایوب بن ابی تمیمه سختیانی]]، قَتاده، [[عاصم احول]]، [[یحیی بن ابی کثیر]] و [[حسان بن عطیه]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: تهذیب الاحکام ۴/ ۱۵۳(ح ۴۲۲)؛ امالی طوسی ۱/ ۱۸۵و تهذیب الاحکام ۱۴/ ۵۴۵،۵۴۳.</ref>.		او از [[راویان]] طبقه سوم است که به گفته [[ابو نعیم]]، [[احادیث]] [[مسند]] و فراوانی از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} نقل کرده است. [[روایات]] او در [[جوامع حدیثی]] [[اهل سنت]] و [[شیعه]] نقل شده است. او در این روایات از کسانی چون: [[ابوهریره]]، [[ام سلمه]]، [[عایشه]]، [[سمرة بن جندب]]، [[عبدالرحمن بن ابی لیلی]]، [[انس بن مالک]] و [[نعمان بن بشیر]] [[روایت]] کرده است و کسانی چون: [[ایوب بن ابی تمیمه سختیانی]]، قَتاده، [[عاصم احول]]، [[یحیی بن ابی کثیر]] و [[حسان بن عطیه]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: تهذیب الاحکام ۴/ ۱۵۳(ح ۴۲۲)؛ امالی طوسی ۱/ ۱۸۵و تهذیب الاحکام ۱۴/ ۵۴۵،۵۴۳.</ref>.

Msadeq: جایگزینی متن - '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲'''' به '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

2023-08-12T06:18:39Z

جایگزینی متن - '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲'''' به '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~9030760879~~.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|'''راویان مشترک ج۲''']]		# [[پرونده:IM010597.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|'''راویان مشترک ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Msadeq: جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ' به 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ج۲، '

2023-08-05T07:29:30Z

جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ' به 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ج۲، '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	[[ابوقلابه]] سال‌های پایانی [[عمر]] خود را در شرایط [[دشواری]] سپری کرد. او پس از آنکه [[نابینا]]، کر و فلج شد در بیابانی در کنار [[ساحل]] [[دریای مدیترانه]] [[خیمه]] نشین شد و تحت [[سرپرستی]] تنها پسرش قرار گرفت. او با این حال همواره [[سپاس]] گزار و [[ستایش]] گر [[نعمت‌های الهی]] بود تا آنکه به او خبر دادند فرزندش، طعمه جانوران شده واز بین رفته است در این هنگام فریادی کشید و بدرود [[حیات]] گفت<ref>کتاب الثقات ۵/ ۲.</ref>.		[[ابوقلابه]] سال‌های پایانی [[عمر]] خود را در شرایط [[دشواری]] سپری کرد. او پس از آنکه [[نابینا]]، کر و فلج شد در بیابانی در کنار [[ساحل]] [[دریای مدیترانه]] [[خیمه]] نشین شد و تحت [[سرپرستی]] تنها پسرش قرار گرفت. او با این حال همواره [[سپاس]] گزار و [[ستایش]] گر [[نعمت‌های الهی]] بود تا آنکه به او خبر دادند فرزندش، طعمه جانوران شده واز بین رفته است در این هنگام فریادی کشید و بدرود [[حیات]] گفت<ref>کتاب الثقات ۵/ ۲.</ref>.

	این حدثه بنا بر قول مشهور در یکی از مناطق مرزی [[مصر]] به طرف [[شام]] به نام ([[عریش]]) در سال ۱۰۴ ﻫ.ق اتفاق افتاد<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۵؛ کتاب الثقات ۵/ ۳ و تهذیب الکمال ۱۴/ ۵۴۷.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|راویان مشترک]]، ص 56.</ref>		این حدثه بنا بر قول مشهور در یکی از مناطق مرزی [[مصر]] به طرف [[شام]] به نام ([[عریش]]) در سال ۱۰۴ ﻫ.ق اتفاق افتاد<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۵؛ کتاب الثقات ۵/ ۳ و تهذیب الکمال ۱۴/ ۵۴۷.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک]]، ج۲، ص 56.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq: جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک'''' به 'عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

2023-08-05T05:48:35Z

جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک'''' به 'عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|'''راویان مشترک''']]		# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|'''راویان مشترک ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ه.ق.' به 'ﻫ.ق'

2023-07-30T10:16:09Z

جایگزینی متن - 'ه.ق.' به 'ﻫ.ق'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	[[ابوقلابه]] سال‌های پایانی [[عمر]] خود را در شرایط [[دشواری]] سپری کرد. او پس از آنکه [[نابینا]]، کر و فلج شد در بیابانی در کنار [[ساحل]] [[دریای مدیترانه]] [[خیمه]] نشین شد و تحت [[سرپرستی]] تنها پسرش قرار گرفت. او با این حال همواره [[سپاس]] گزار و [[ستایش]] گر [[نعمت‌های الهی]] بود تا آنکه به او خبر دادند فرزندش، طعمه جانوران شده واز بین رفته است در این هنگام فریادی کشید و بدرود [[حیات]] گفت<ref>کتاب الثقات ۵/ ۲.</ref>.		[[ابوقلابه]] سال‌های پایانی [[عمر]] خود را در شرایط [[دشواری]] سپری کرد. او پس از آنکه [[نابینا]]، کر و فلج شد در بیابانی در کنار [[ساحل]] [[دریای مدیترانه]] [[خیمه]] نشین شد و تحت [[سرپرستی]] تنها پسرش قرار گرفت. او با این حال همواره [[سپاس]] گزار و [[ستایش]] گر [[نعمت‌های الهی]] بود تا آنکه به او خبر دادند فرزندش، طعمه جانوران شده واز بین رفته است در این هنگام فریادی کشید و بدرود [[حیات]] گفت<ref>کتاب الثقات ۵/ ۲.</ref>.

	این حدثه بنا بر قول مشهور در یکی از مناطق مرزی [[مصر]] به طرف [[شام]] به نام ([[عریش]]) در سال ۱۰۴ ه.ق. اتفاق افتاد<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۵؛ کتاب الثقات ۵/ ۳ و تهذیب الکمال ۱۴/ ۵۴۷.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|راویان مشترک]]، ص 56.</ref>		این حدثه بنا بر قول مشهور در یکی از مناطق مرزی [[مصر]] به طرف [[شام]] به نام ([[عریش]]) در سال ۱۰۴ ﻫ.ق اتفاق افتاد<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۵؛ کتاب الثقات ۵/ ۳ و تهذیب الکمال ۱۴/ ۵۴۷.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)\|راویان مشترک]]، ص 56.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2023-07-24T10:23:36Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	او به کنیه‌اش مشهور است و یکی از تابعیان [[پارسا]] و عابِد [[بصری]] است، اما در اصل، وابسته به [[قبیله]] [[یمنی]] الاصلِ (بنی جَرْم) است.		عبدالله بن زید ازدی به کنیه‌اش مشهور است و یکی از تابعیان [[پارسا]] و عابِد [[بصری]] است، اما در اصل، وابسته به [[قبیله]] [[یمنی]] الاصلِ ([[بنی جَرْم]]) است.

	شرح حال [[ابو قلابه]] و خاندان‌اش به [[درستی]] معلوم نیست جز آنکه وی [[اهل بصره]] بود و در [[شام]] به [[کسب دانش]] و [[حدیث]] پرداخت. شاید چنین خاستگاه [[علمی]] بود که وی را مانند برخی از [[عالمان]] و [[محدثان]] شامی، در شمار ناصبیان و کسانی که از [[امام علی]]{{ع}}بد می‌‌گفته‌اند، قرار داد<ref>تاریخ الثقات ۲۵۷.</ref>، اما برخی قرائن بر خلاف این دیدگاه دلالت دارند. [[ابن سعد]] می‌‌گوید: وی در برابر درخواست [[غیلان بن جریر]] برای هم [[سفر]] شدن تا [[مکه]]، گفت: اگر حروری نباشی مانعی ندارد.<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۵. حروریّه، نام دیگر خوارج است که به اعتبار درگیری آنان با علی بن ابی طالب{{ع}}در روستای (حروراء) به این نام خوانده شدند (فرق الشیعه ۶).</ref>		شرح حال [[ابو قلابه]] و خاندان‌اش به [[درستی]] معلوم نیست جز آنکه وی [[اهل بصره]] بود و در [[شام]] به [[کسب دانش]] و [[حدیث]] پرداخت. شاید چنین خاستگاه [[علمی]] بود که وی را مانند برخی از [[عالمان]] و [[محدثان]] شامی، در شمار ناصبیان و کسانی که از [[امام علی]]{{ع}}بد می‌‌گفته‌اند، قرار داد<ref>تاریخ الثقات ۲۵۷.</ref>، اما برخی قرائن بر خلاف این دیدگاه دلالت دارند. [[ابن سعد]] می‌‌گوید: وی در برابر درخواست [[غیلان بن جریر]] برای هم [[سفر]] شدن تا [[مکه]]، گفت: اگر حروری نباشی مانعی ندارد.<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۵. حروریّه، نام دیگر خوارج است که به اعتبار درگیری آنان با علی بن ابی طالب{{ع}}در روستای (حروراء) به این نام خوانده شدند (فرق الشیعه ۶).</ref>

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== او به کنیه‌اش مشهور است و یکی از تابعیان پارسا و عابِد بصری است، اما در اصل، وابسته به قبیله یمنی الاصلِ (بنی جَرْم) است. شرح حال ابو قلابه و خاندان‌اش ب...» ایجاد کرد

2023-07-24T06:11:36Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== او به کنیه‌اش مشهور است و یکی از تابعیان پارسا و عابِد بصری است، اما در اصل، وابسته به قبیله یمنی الاصلِ (بنی جَرْم) است. شرح حال ابو قلابه و خاندان‌اش ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
==مقدمه==
او به کنیه‌اش مشهور است و یکی از تابعیان [[پارسا]] و عابِد [[بصری]] است، اما در اصل، وابسته به [[قبیله]] [[یمنی]] الاصلِ (بنی جَرْم) است.

شرح حال [[ابو قلابه]] و خاندان‌اش به [[درستی]] معلوم نیست جز آنکه وی [[اهل بصره]] بود و در [[شام]] به [[کسب دانش]] و [[حدیث]] پرداخت. شاید چنین خاستگاه [[علمی]] بود که وی را مانند برخی از [[عالمان]] و [[محدثان]] شامی، در شمار ناصبیان و کسانی که از [[امام علی]]{{ع}}بد می‌‌گفته‌اند، قرار داد<ref>تاریخ الثقات ۲۵۷.</ref>، اما برخی قرائن بر خلاف این دیدگاه دلالت دارند. [[ابن سعد]] می‌‌گوید: وی در برابر درخواست [[غیلان بن جریر]] برای هم [[سفر]] شدن تا [[مکه]]، گفت: اگر حروری نباشی مانعی ندارد.<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۵. حروریّه، نام دیگر خوارج است که به اعتبار درگیری آنان با علی بن ابی طالب{{ع}}در روستای (حروراء) به این نام خوانده شدند (فرق الشیعه ۶).</ref>

نیز در روایتی از وی آمده است که درباره [[شیعه علی]]{{ع}} از [[امّ سلمه]] پرسیدم و او پاسخ داد: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که می‌‌فرمود: [[شیعیان علی]] در [[روز قیامت]] رستگارانند.<ref>بشارة المصطفی ۱۶۱.</ref> همچنین یکی از [[راویان]] و شاگردانِ امینِ وی، [[ایوب بن ابی تمیمه سختیانی]] است که نوشته‌هایش را تنها به او سفارش کرد. ایوب مولای [[عمار بن یاسر]] و از [[اصحاب]] [[امام باقر]]{{ع}} و [[امام صادق]]{{ع}} به شمار می‌‌رود و همو تصریح می‌‌کند که: ابو قلابه یکی از [[فقیهان]] [[خردمندی]] است که در [[بصره]] کسی را چون او [[آگاه]] به [[قضا]] و [[داوری]] میان [[مردم]] ندیده‌ام.

[[ابوقلابه]] از کسانی است که از دربار [[سلاطین]] سخت گریزان بود و دیگران را نیز به دوری از آنان فرا می‌‌خواند. از این رو تن به پذیرش [[منصب قضا]] نداد و پس از دریافت پیش نهاد آن [[منصب]]، پا به فرار نهاد و پنهان شد. [[بدعت گذاران]] و کسانی را که تنها به [[قرآن]] مراجعه کرده و [[سنّت]] را رها می‌‌کنند، [[نکوهش]] می‌‌کرد و می‌‌گفت: هوا پرستان و نوآوران همان‌هایی هستند که فرجام کارشان به [[خون ریزی]] و [[شمشیر]] منتهی می‌‌شود<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۴.</ref>.

از سخنان اوست که می‌‌گفت: هرگاه [[خداوند]] دانشی به تو داد بر عبادت‌اش بیفزای و در این [[فکر]] مباش که آن را به [[مردم]] بازگو کنی. ازدرگاه [[صاحبان قدرت]] دوری کن. کاری را [[حرفه]] خود بساز؛ زیرا [[عافیت]] در [[بی‌نیازی]] است. از قَدَر و [[تفسیر به رأی]] دور باش. [[یاران پیامبر]] را یاد کن اما درباره شان چیزی مگو<ref>این نیز یکی از شواهدی است بر نادرستی قول عجلی مبنی بر بدگویی ابوقلابه از امام علی{{ع}}</ref>. بدان، هر کس که [[حدیثی]] از [[سنّت]] برایش گفتی و او اعتنا نکرد و تنها به [[کتاب خدا]] فرا خواند، گم راه است <ref>نک: طبقات ۷/ ۱۸۴؛ تاریخ الاسلام ۷/ ۲۹۷ و تهذیب تاریخ دمشق ۷/ ۴۲۹.</ref>.

یکی از ویژگی‌های [[ابوقلابه]]، اهتمام و [[احتیاط]] در اخذ و [[نقل حدیث]] است؛ او برای [[آموختن]] یک [[حدیث]] به [[مدینه]] رفت و در مدت زندگانی علمی‌اش هزاران برگ نوشته، تهیه و تدوین کرد، لیکن سفارش کرد که همه آنها را به ایوب بن ابی تمیمه بدهند یا بسوزانند.

او از [[راویان]] طبقه سوم است که به گفته [[ابو نعیم]]، [[احادیث]] [[مسند]] و فراوانی از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} نقل کرده است. [[روایات]] او در [[جوامع حدیثی]] [[اهل سنت]] و [[شیعه]] نقل شده است. او در این روایات از کسانی چون: [[ابوهریره]]، [[ام سلمه]]، [[عایشه]]، [[سمرة بن جندب]]، [[عبدالرحمن بن ابی لیلی]]، [[انس بن مالک]] و [[نعمان بن بشیر]] [[روایت]] کرده است و کسانی چون: [[ایوب بن ابی تمیمه سختیانی]]، قَتاده، [[عاصم احول]]، [[یحیی بن ابی کثیر]] و [[حسان بن عطیه]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: تهذیب الاحکام ۴/ ۱۵۳(ح ۴۲۲)؛ امالی طوسی ۱/ ۱۸۵و تهذیب الاحکام ۱۴/ ۵۴۵،۵۴۳.</ref>.

شماری از [[رجالیون اهل سنت]]، مانند: [[ابن سیرین]]، [[عجلی]]، [[ابن خراش]]، [[ابن حبّان]] [[ذهبی]] و [[ابن حجر]] او را [[توثیق]] نموده‌اند، اما ذهبی به [[تدلیس]] او و [[ابن حجر]] به کثرت ارسال او در حدیث نیز اشاره کرده‌اند.

ابوقلابه از انس بن مالک روایت می‌‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: (سه چیز در هر کس باشد شیرینی [[ایمان]] را می‌‌یابد؛ کسی را [[دوست]] بدار که جز [[خدا]] [[دوستی]] ندارد، خدا و رسول‌اش نزد او محبوب‌تر از دیگران باشند و پس از آنکه ازکفر و نا باوری [[نجات]] یافت، چنان از بازگشت به آن بهراسد که از افتادن در آتشِ بر افروخته می‌‌ترسد<ref>مسند احمد بن حنبل ۴/ ۱۴۰۰۲.</ref>.

[[ابوقلابه]] سال‌های پایانی [[عمر]] خود را در شرایط [[دشواری]] سپری کرد. او پس از آنکه [[نابینا]]، کر و فلج شد در بیابانی در کنار [[ساحل]] [[دریای مدیترانه]] [[خیمه]] نشین شد و تحت [[سرپرستی]] تنها پسرش قرار گرفت. او با این حال همواره [[سپاس]] گزار و [[ستایش]] گر [[نعمت‌های الهی]] بود تا آنکه به او خبر دادند فرزندش، طعمه جانوران شده واز بین رفته است در این هنگام فریادی کشید و بدرود [[حیات]] گفت<ref>کتاب الثقات ۵/ ۲.</ref>.

این حدثه بنا بر قول مشهور در یکی از مناطق مرزی [[مصر]] به طرف [[شام]] به نام ([[عریش]]) در سال ۱۰۴ ه.ق. اتفاق افتاد<ref>الطبقات الکبری ۷/ ۱۸۵؛ کتاب الثقات ۵/ ۳ و تهذیب الکمال ۱۴/ ۵۴۷.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)|راویان مشترک]]، ص 56.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)|'''راویان مشترک''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}