عبدالله بن مسعود هذلی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2026-04-05T18:14:38Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۴۴
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[~~هذیله~~]] (قبیله)		* [[بنب‌هذیل]] (قبیله)
	* [[زینب بنت عبدالله]] (همسر)		* [[زینب بنت عبدالله]] (همسر)
	* [[دانش تفسیر قرآن]]		* [[دانش تفسیر قرآن]]

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2026-04-05T18:13:52Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۴۳
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
			* [[هذیله]] (قبیله)
			* [[زینب بنت عبدالله]] (همسر)
	* [[دانش تفسیر قرآن]]		* [[دانش تفسیر قرآن]]
	* [[مفسران اهل سنت]]		* [[مفسران اهل سنت]]

Bahmani در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۳

2024-12-23T06:13:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر \| عنوان مدخل = عبدالله بن مسعود هذلی \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن مسعود هذلی در تاریخ اسلامی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در علوم قرآنی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر \| عنوان مدخل = عبدالله بن مسعود هذلی \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن مسعود هذلی در تاریخ اسلامی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در علوم قرآنی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}

			'''عبدالله بن مسعود''' از لحاظ ظاهری فردی آراسته بود که دائم در خدمت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بوده و کارهای حضرت را انجام می‌داد. او ششمین کسی است که [[اسلام]] آورد و نخستین [[مسلمانی]] است که در [[مکه]] با صدای بلند قرآن را در میان [[مردم]] خواند. حافظ قرآن بود و در دو هجرت شرکت داشت و به دو قبله نماز خواند. در تمام [[جنگ‌ها]] و [[غزوات]] حضور داشت. از کاتبان رسول خدا{{صل}} و [[وحی]] بوده است و لذا به تعلیم قرآن همت گماشت.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۶

2024-12-23T05:46:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	عبدالله بن مسعود از کاتبان رسول خدا{{صل}} و [[وحی]] بوده است. از خود او نقل شده است که گفته: هیچ سوره‌ای نازل نشده مگر آنکه می‌دانم برای چه نازل شده است و اگر بدانم که کسی به [[کتاب خدا]] از من داناترست با شتر یا هر چهارپایی که بشود به سوی او می‌شتابم<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۲، ص۳۲۷-۳۲۸.</ref>. او در قرائت و نقل خود دو [[سوره فلق]] و ناس را جزو قرآن نمی‌دانست و به همین جهت این دو [[سوره]] در قرآن [[ابن مسعود]] نیامده است. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] شده که فرمود: "اگر ابن مسعود قرآن را مثل ما نخوانده، [[گمراه]] است". [[ربیعه]]، راوی حدیث می‌گوید به [[امام]]{{ع}} گفتم: گمراه است؟! امام{{ع}} فرمود: "آری گمراه است؟" سپس فرمود: "ما قرآن را مطابق خواندن [[ابی بن کعب]] می‌خوانیم<ref>الایضاح، فضل بن شاذان، ص۲۲۸.</ref>.<ref>رحمان فتاح‌زاده\|فتاح‌زاده، رحمان، عبدالله بن مسعود (مقاله)\|مقاله «عبدالله بن مسعود»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم، ج۶، ص۱۶۶.</ref>		عبدالله بن مسعود از کاتبان رسول خدا{{صل}} و [[وحی]] بوده است. از خود او نقل شده است که گفته: هیچ سوره‌ای نازل نشده مگر آنکه می‌دانم برای چه نازل شده است و اگر بدانم که کسی به [[کتاب خدا]] از من داناترست با شتر یا هر چهارپایی که بشود به سوی او می‌شتابم<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۲، ص۳۲۷-۳۲۸.</ref>. او در قرائت و نقل خود دو [[سوره فلق]] و ناس را جزو قرآن نمی‌دانست و به همین جهت این دو [[سوره]] در قرآن [[ابن مسعود]] نیامده است. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] شده که فرمود: "اگر ابن مسعود قرآن را مثل ما نخوانده، [[گمراه]] است". [[ربیعه]]، راوی حدیث می‌گوید به [[امام]]{{ع}} گفتم: گمراه است؟! امام{{ع}} فرمود: "آری گمراه است؟" سپس فرمود: "ما قرآن را مطابق خواندن [[ابی بن کعب]] می‌خوانیم<ref>الایضاح، فضل بن شاذان، ص۲۲۸.</ref>.<ref>رحمان فتاح‌زاده\|فتاح‌زاده، رحمان، عبدالله بن مسعود (مقاله)\|مقاله «عبدالله بن مسعود»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم، ج۶، ص۱۶۶.</ref>

	عثمان هنگام [[جمع قرآن]] [[مصحف]] او را گرفت و از بین برد، بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که [[قرآن]] ابن مسعود با قرآن موجود ـ که در [[زمان عثمان]] جمع‌آوری شده است ـ تفاوت داشته است وگرنه به چه دلیل عثمان مصحف او را از بین ببرد؟!<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۱۸۷.</ref>		عثمان هنگام [[جمع قرآن]] [[مصحف]] او را گرفت و از بین برد، بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که [[قرآن]] ابن مسعود با قرآن موجود ـ که در زمان عثمان جمع‌آوری شده است ـ تفاوت داشته است وگرنه به چه دلیل عثمان مصحف او را از بین ببرد؟!<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۱۸۷.</ref>

	[[ابن مسعود]] به کسب [[دانش]] به ویژه [[معارف قرآن]] بسیار اهتمام می‌ورزید و به گفته خود، [[آموختن]] [[آیات قرآن]] را با [[شناخت]] مفاهیم آنها و نحوه عمل بدان‌ها همراه می‌‌کرد<ref>مقدمة فی اصول التفسیر، ص۳۵ - ۳۶.</ref>، از همین رو از داناترین [[صحابه]] به [[معانی قرآن]] بود. همه صحابه به [[فضیلت]] و دانش او به کتاب و [[سنّت]] اعتراف کرده‌اند<ref>حلیة الاولیاء، ج ۱، ص۱۷۰ - ۱۷۸؛ صفه الصفوه، ج ۱، ص۱۷۰ - ۱۷۱؛ اسدالغابه، ج ۳، ص۳۸۵ - ۳۸۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} درباره او فرموده است: قرآن و [[سنت]] را آموخت و به پایان برد<ref>صفة الصفوه، ج ۱، ص۱۷۱؛ کنزالعمال، ج ۱۳، ص۱۶۰؛ مناهل العرفان، ج ۲، ص۱۸.</ref>.		[[ابن مسعود]] به کسب [[دانش]] به ویژه [[معارف قرآن]] بسیار اهتمام می‌ورزید و به گفته خود، [[آموختن]] [[آیات قرآن]] را با [[شناخت]] مفاهیم آنها و نحوه عمل بدان‌ها همراه می‌‌کرد<ref>مقدمة فی اصول التفسیر، ص۳۵ - ۳۶.</ref>، از همین رو از داناترین [[صحابه]] به معانی قرآن بود. همه صحابه به [[فضیلت]] و دانش او به کتاب و [[سنّت]] اعتراف کرده‌اند<ref>حلیة الاولیاء، ج ۱، ص۱۷۰ - ۱۷۸؛ صفه الصفوه، ج ۱، ص۱۷۰ - ۱۷۱؛ اسدالغابه، ج ۳، ص۳۸۵ - ۳۸۶.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} درباره او فرموده است: قرآن و [[سنت]] را آموخت و به پایان برد<ref>صفة الصفوه، ج ۱، ص۱۷۱؛ کنزالعمال، ج ۱۳، ص۱۶۰؛ مناهل العرفان، ج ۲، ص۱۸.</ref>.

	ابن مسعود پس از [[وفات پیامبر]] {{صل}} و به ویژه زمانی که [[خلیفه دوم]] او را برای [[تعلیم]] قرآن و [[احکام اسلام]] به [[کوفه]] فرستاد<ref> تاریخ بغداد، ج ۱، ص۱۵۸؛ الاصابة، ج ۴، ص۲۰۱.</ref> به [[تفسیر قرآن]] برای [[مردم]] [[همت]] گماشت و شاگردان برجسته‌ای [[تربیت]] کرد<ref>تاریخ بغداد، ج ۱، ص۱۵۸؛ مقدمة فی اصول التفسیر، ص۶۱.</ref>. او را باید پایه‌گذار [[مکتب تفسیری]] کوفه دانست؛ زیرا [[مفسران]] کوفه در [[زمان]] [[تابعان]] از [[تفسیر]] او [[پیروی]] می‌‌کردند<ref> التفسیر والمفسرون، ذهبی، ج ۱، ص۱۲۱ - ۱۲۲.</ref>. از [[مفسران]] بزرگ [[تابعی]] [[علقمة بن قیس نخعی]]، [[اسود بن یزید نخعی]]، [[مسروق بن اجدع]]، [[ابووائل شقیق بن سلمه اسدی]] [[کوفی]]، [[عبیدة بن عمرو سلمانی]]، [[قیس بن ابی حازم]] و دیگران از [[اصحاب]] و شاگردان او هستند<ref>التفسیر والمفسرون، معرفت، ج ۱، ص۳۱۷.</ref. از او در [[تفسیر]] مطالب فراوانی بر جای مانده و سندهای منتهی به وی را [[قوی]] دانسته‌اند<ref>التفسیر والمفسرون، معرفت، ج ۱، ص۲۱۸.</ref>.<ref>[[شادی نفیسی \|نفیسی، شادی]]، [[تفسیر علمی - نفیسی (مقاله)\|مقاله «تفسیر علمی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۸ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۸]]، ص ۲۶۹.</ref>		ابن مسعود پس از [[وفات پیامبر]] {{صل}} و به ویژه زمانی که [[خلیفه دوم]] او را برای [[تعلیم]] قرآن و [[احکام اسلام]] به [[کوفه]] فرستاد<ref> تاریخ بغداد، ج ۱، ص۱۵۸؛ الاصابة، ج ۴، ص۲۰۱.</ref> به [[تفسیر قرآن]] برای [[مردم]] [[همت]] گماشت و شاگردان برجسته‌ای [[تربیت]] کرد<ref>تاریخ بغداد، ج ۱، ص۱۵۸؛ مقدمة فی اصول التفسیر، ص۶۱.</ref>. او را باید پایه‌گذار [[مکتب تفسیری]] کوفه دانست؛ زیرا [[مفسران]] کوفه در [[زمان]] [[تابعان]] از [[تفسیر]] او [[پیروی]] می‌‌کردند<ref> التفسیر والمفسرون، ذهبی، ج ۱، ص۱۲۱ - ۱۲۲.</ref>. از [[مفسران]] بزرگ [[تابعی]] [[علقمة بن قیس نخعی]]، [[اسود بن یزید نخعی]]، [[مسروق بن اجدع]]، [[ابووائل شقیق بن سلمه اسدی]] [[کوفی]]، [[عبیدة بن عمرو سلمانی]]، [[قیس بن ابی حازم]] و دیگران از [[اصحاب]] و شاگردان او هستند<ref>التفسیر والمفسرون، معرفت، ج ۱، ص۳۱۷.</ref>. از او در [[تفسیر]] مطالب فراوانی بر جای مانده و سندهای منتهی به وی را [[قوی]] دانسته‌اند<ref>التفسیر والمفسرون، معرفت، ج ۱، ص۲۱۸.</ref>.<ref>[[شادی نفیسی \|نفیسی، شادی]]، [[تفسیر علمی - نفیسی (مقاله)\|مقاله «تفسیر علمی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۸ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۸]]، ص ۲۶۹.</ref>

	== [[عبدالله بن مسعود]] و امیرالمؤمنین علی{{ع}} ==		== [[عبدالله بن مسعود]] و امیرالمؤمنین علی{{ع}} ==
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	== سرانجام [[عبدالله بن مسعود]] ==		== سرانجام [[عبدالله بن مسعود]] ==
	عبدالله بن مسعود به سبب [[اعتراض]] به [[اعمال سوء]] [[خلیفه]] و استفاده‌های نابجا از [[بیت المال]] مورد ضرب و شتم او قرار گرفته و پس از سه [[روز]] [[وفات]] یافت. این حادثه در [[سال ۳۳ ق]] رخ داد و وصیت کرد خلیفه بر جنازه‌اش حاضر نشود و وی را شب هنگام به خاک سپارند<ref>وفاء الوفا، سمهودی، ج۳، ص۹۰۰.</ref>.<ref> [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۶۱.</ref> [[ابن مسعود]] در ۶۵ سالگی از [[دنیا]] رفت و عمار یا [[زبیر]] بر او [[نماز]] گزارد<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۹۴؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۳، ص۲۸۶.</ref>. عبدالله در حال [[احتضار]] [[وصیت]] کرد او را کنار [[قبر]] «[[عثمان بن مظعون]]» [[دفن]] کنند<ref>[[رحمان فتاح‌زاده\|فتاح‌زاده، رحمان]]، [[عبدالله بن مسعود (مقاله)\|مقاله «عبدالله بن مسعود»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶]]، ص۱۶۸-۱۶۹.</ref>.		عبدالله بن مسعود به سبب [[اعتراض]] به اعمال سوء [[خلیفه]] و استفاده‌های نابجا از [[بیت المال]] مورد ضرب و شتم او قرار گرفته و پس از سه [[روز]] [[وفات]] یافت. این حادثه در سال ۳۳ ق رخ داد و وصیت کرد خلیفه بر جنازه‌اش حاضر نشود و وی را شب هنگام به خاک سپارند<ref>وفاء الوفا، سمهودی، ج۳، ص۹۰۰.</ref>.<ref> [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۶۱.</ref> [[ابن مسعود]] در ۶۵ سالگی از [[دنیا]] رفت و عمار یا [[زبیر]] بر او [[نماز]] گزارد<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۹۴؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۳، ص۲۸۶.</ref>. عبدالله در حال [[احتضار]] [[وصیت]] کرد او را کنار [[قبر]] «[[عثمان بن مظعون]]» [[دفن]] کنند<ref>[[رحمان فتاح‌زاده\|فتاح‌زاده، رحمان]]، [[عبدالله بن مسعود (مقاله)\|مقاله «عبدالله بن مسعود»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶]]، ص۱۶۸-۱۶۹.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴

2024-12-23T05:44:05Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-23T05:08:53Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر \| عنوان مدخل = عبدالله بن مسعود هذلی \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن مسعود هذلی در تاریخ اسلامی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در علوم قرآنی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر \| عنوان مدخل = عبدالله بن مسعود هذلی \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن مسعود هذلی در تاریخ اسلامی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در علوم قرآنی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}

	~~== مقدمه ==~~
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نام و نسب او [[عبدالله بن مسعود]] بن [[غافل]] بن حبیب بن ابی عبدالرحمن الهذلی است. [[اهل مکه]] بود و از [[قبیله]] هذیل هم‌پیمان قبیله [[بنی‌زهره]] و پدرش [[مسعود]] بن غافل و مادرش ام‌عبد بنت عبدود بن [[سواء]] از قبیله بنی‌هذیل بودند و به همین دلیل عبدالله بن مسعود به نام مادر خود [[ابن ام‌عبد]] نیز معروف بوده است<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۸۷؛ اسد الغابه، این اثیر، ج۳، ص۲۸۰؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۱۹۹.</ref>.		نام و نسب او [[عبدالله بن مسعود]] بن [[غافل]] بن حبیب بن ابی عبدالرحمن الهذلی است. [[اهل مکه]] بود و از [[قبیله]] هذیل هم‌پیمان قبیله [[بنی‌زهره]] و پدرش [[مسعود]] بن غافل و مادرش ام‌عبد بنت عبدود بن [[سواء]] از قبیله بنی‌هذیل بودند و به همین دلیل عبدالله بن مسعود به نام مادر خود [[ابن ام‌عبد]] نیز معروف بوده است<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۸۷؛ اسد الغابه، این اثیر، ج۳، ص۲۸۰؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۱۹۹.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-23T05:08:44Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۸
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نام و [[نسب]] او [[عبدالله بن مسعود بن غافل بن حبیب بن ابی عبدالرحمن الهذلی]] است. [[اهل مکه]] بود و از [[قبیله]] [[هذیل~~]] هم [[پیمان]]~~ قبیله [[بنی‌زهره]] و پدرش [[مسعود بن غافل]] و مادرش [[ام‌عبد بنت عبدود بن سواء]] از قبیله [[بنی‌هذیل]] بودند و به همین [[دلیل]] عبدالله بن مسعود به نام [[مادر]] خود [[ابن ام‌عبد]] نیز معروف بوده است<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۸۷؛ اسد الغابه، این اثیر، ج۳، ص۲۸۰؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۱۹۹.</ref>.		== مقدمه ==
			نام و نسب او [[عبدالله بن مسعود]] بن [[غافل]] بن حبیب بن ابی عبدالرحمن الهذلی است. [[اهل مکه]] بود و از [[قبیله]] هذیل هم‌پیمان قبیله [[بنی‌زهره]] و پدرش [[مسعود]] بن غافل و مادرش ام‌عبد بنت عبدود بن [[سواء]] از قبیله بنی‌هذیل بودند و به همین دلیل عبدالله بن مسعود به نام مادر خود [[ابن ام‌عبد]] نیز معروف بوده است<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۸۷؛ اسد الغابه، این اثیر، ج۳، ص۲۸۰؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۱۹۹.</ref>.

	[[ابن مسعود]] از نظر قد و قامت خیلی کوتاه و لاغر و کوچک بود ولی مردی [[منظم]] و آراسته بود، دارای گیسوانی در پشت گوش بود که همیشه مرتب و آرایش داده شده بود، مثل اینکه به وسیله چسب آنها را منظم نگاه داشته‌اند و به قدری [[عطر]] استعمال می‌کرد که در [[تاریکی]] از بوی عطر شناخته می‌شد. [[عبدالله]] چون کار مهمی نمی‌توانست انجام دهد در [[خدمت]] [[پیامبر]] {{صل}} بود و مخصوصا [[کفش]] بردار [[حضرت]] محسوب می‌شد؛ هر کجا که پیامبر {{صل}} تشریف می‌برد عبدالله را نیز همراه می‌برد، او کفش آن حضرت را بر می‌داشت و هنگام بازگشت کفش را پای حضرت می‌کرد.		[[ابن مسعود]] از نظر قد و قامت خیلی کوتاه و لاغر و کوچک بود ولی مردی [[منظم]] و آراسته بود، دارای گیسوانی در پشت گوش بود که همیشه مرتب و [[آرایش]] داده شده بود، مثل اینکه به وسیله چسب آنها را منظم نگاه داشته‌اند و به قدری عطر استعمال می‌کرد که در [[تاریکی]] از بوی عطر شناخته می‌شد. عبدالله چون کار مهمی نمی‌توانست انجام دهد در خدمت [[پیامبر]]{{صل}} بود و مخصوصا کفش بردار حضرت محسوب می‌شد؛ هر کجا که پیامبر{{صل}} تشریف می‌برد عبدالله را نیز همراه می‌برد، او کفش آن حضرت را بر می‌داشت و هنگام بازگشت کفش را پای حضرت می‌کرد.

	او ششمین کسی است که [[اسلام]] آورد و در این باره [[نقل]] می‌کند: من [[جوانی]] بودم که برای [[عتبة بن ابی معیط]] گوسفند می‌چرانیدم. یکی از روزها [[رسول خدا]] {{صل}} نزد من آمد و از من مقداری شیر [[طلب]] کرد. من برای ایشان شیر آوردم و عرضه داشتم: از [[قرآن]] چیزی به من یاد دهید و آن حضرت هفتاد [[سوره]] از قرآن را به من آموخت<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۳، ص۱۳۲-۱۳۷.</ref>.		او ششمین کسی است که [[اسلام]] آورد و در این باره نقل می‌کند: من [[جوانی]] بودم که برای عتبة بن ابی معیط گوسفند می‌چرانیدم. یکی از روزها [[رسول خدا]]{{صل}} نزد من آمد و از من مقداری شیر طلب کرد. من برای ایشان شیر آوردم و عرضه داشتم: از [[قرآن]] چیزی به من یاد دهید و آن حضرت هفتاد [[سوره]] از قرآن را به من آموخت<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۳، ص۱۳۲-۱۳۷.</ref>.

	او نخستین [[مسلمانی]] است که در [[مکه]] با صدای بلند قرآن را در میان [[مردم]] خواند. گفته شده، روزی [[اصحاب پیامبر]] {{صل}} گرد آمده، گفتند: [[قریش]] قرآن را نشنیده‌اند، اگر کسی باشد که قرآن را برای ایشان بخواند ممکن است به آن [[ایمان]] بیاورند. ابن مسعود گفت: "من این کار را می‌کنم"؛ آنها گفتند: برای مثل تو خطرناک است؛ این کار را کسی می‌تواند بکند که [[قبیله]] داشته باشد تا از او [[حمایت]] کنند، [[عبدالله]] گفت: "هر چند خطرناک است ولی این کار را خواهم کرد.		او نخستین [[مسلمانی]] است که در [[مکه]] با صدای بلند قرآن را در میان [[مردم]] خواند. گفته شده، روزی [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} گرد آمده، گفتند: [[قریش]] قرآن را نشنیده‌اند، اگر کسی باشد که قرآن را برای ایشان بخواند ممکن است به آن [[ایمان]] بیاورند. ابن مسعود گفت: "من این کار را می‌کنم"؛ آنها گفتند: برای مثل تو خطرناک است؛ این کار را کسی می‌تواند بکند که [[قبیله]] داشته باشد تا از او حمایت کنند، عبدالله گفت: "هر چند خطرناک است ولی این کار را خواهم کرد.

	عبدالله به داخل [[مسجد]] رفت و در [[مقام ابراهیم]] ایستاد و با صدای بلند این [[آیات]] را خواند: {{متن قرآن\|الرَّحْمَنِ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خُلِقَ الْإِنْسَانُ * عَلَّمَهُ الْبَيَانَ * الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ * وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ * وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ * أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ}}<ref>«به نام خداوند بخشنده بخشاینده * قرآن را آموخت * خداوند بر آن است تا بر شما آسان گیرد و آدمی را ناتوان آفریده‌اند * بدو سخن گفتن آموخت * خورشید و ماه دارای شمارگانند * و گیاه و درخت سجده می‌آورند * و آسمان را برافراشت و ترازو را بگذاشت * که در ترازو تجاوز نکنید» سوره فاتحه، آیه ۱-۸.</ref>.		عبدالله به داخل [[مسجد]] رفت و در [[مقام ابراهیم]] ایستاد و با صدای بلند این [[آیات]] را خواند: {{متن قرآن\|الرَّحْمَنِ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خُلِقَ الْإِنْسَانُ * عَلَّمَهُ الْبَيَانَ * الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ * وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ * وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ * أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ}}<ref>«به نام خداوند بخشنده بخشاینده * قرآن را آموخت * خداوند بر آن است تا بر شما آسان گیرد و آدمی را ناتوان آفریده‌اند * بدو سخن گفتن آموخت * خورشید و ماه دارای شمارگانند * و گیاه و درخت سجده می‌آورند * و آسمان را برافراشت و ترازو را بگذاشت * که در ترازو تجاوز نکنید» سوره فاتحه، آیه ۱-۸.</ref>.

	[[قریش]] پس از شنیدن این آیات، با هم گفتند: ابن ام عبد چه می‌خواند؟ گفته شد: از آنچه [[محمد]] {{صل}} آورده است می‌خواند. پس همگی به او [[حمله]] کرده و او را کتک زدند و صورتش را زخمی کردند<ref>السیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۳۱۴؛ تاریخ نامه طبری بلعمی، ج۳، ص۵۶؛ اسدالغابه، ابن اثیر، ج۳، ص۲۸۱.</ref>.		[[قریش]] پس از شنیدن این آیات، با هم گفتند: ابن ام عبد چه می‌خواند؟ گفته شد: از آنچه محمد{{صل}} آورده است می‌خواند. پس همگی به او حمله کرده و او را کتک زدند و صورتش را زخمی کردند<ref>السیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۳۱۴؛ تاریخ نامه طبری بلعمی، ج۳، ص۵۶؛ اسدالغابه، ابن اثیر، ج۳، ص۲۸۱.</ref>.

	[[ابن مسعود]] از [[اصحاب]] قدیمی [[پیامبر اکرم]] {{صل}} است که بسیار قانع و [[متقی]] و بردبار و [[حافظ قرآن~~]] [[~~کریم]] بود. او هم در [[هجرت به حبشه]] همراه [[مسلمانان]] بود و هم در [[هجرت به مدینه]] و به هر دو [[قبله]] [[نماز]] گزارد<ref>السیرة النبویة، ابن هشام، ج۱، ص۳۲۵.</ref>. او در [[مدینه]] به [[منزل]] [[معاذ بن جبل]] یا [[سعد بن خیثمه]] وارد شد و [[پیامبر]] {{صل}} میان او و [[زبیر]] [[برادری]] قرار داد<ref> الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۹۴؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۱۹۹.</ref> او در تمام [[جنگ‌ها]] و [[غزوات]] حضور داشت<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۸۸؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۱۹۹.</ref>. وی بعد از [[وفات پیامبر]] {{صل}} نیز در ~~غزوہ~~ [[تبوک]] و همچنین در [[نماز]] و [[دفن]] [[حضرت~~]] [[~~صدیقه طاهره]] {{ع}}<ref>قاموس الرجال، شوشتری، ج۶، ص۶۰۵؛ ریحانة الادب، مدرس تبریزی، ج۷، ص۳۹۱.</ref> و در [[زمان]] دفن [[ابوذر غفاری]] حاضر بوده است<ref>السیرة النبویة، ابن هشام (ترجمه: رسولی)، ج۲، ص۳۶؛ تاریخ الطبری، طبری (ترجمه: پاینده)، ج۵، ص۲۱۶۳.</ref>. همچنین [[عمر]] او را برای [[تعلیم]] [[قرآن]] و [[احکام دینی]] به [[کوفه]] فرستاد و او [[وزارت]] [[عمار بن یاسر]] را که [[حکومت]] آنجا را به عهده داشت، بر عهده گرفت<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۹۲؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۲۰۱؛ اسدالغابه، ابن اثیر، ج۳، ص۲۸۴.</ref>.<ref>[[رحمان فتاح‌زاده\|فتاح‌زاده، رحمان]]، [[عبدالله بن مسعود (مقاله)\|مقاله «عبدالله بن مسعود»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ~~ج۶،~~ ص۱۶۳-۱۶۵.</ref>		[[ابن مسعود]] از [[اصحاب]] قدیمی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} است که بسیار قانع و [[متقی]] و [[بردبار]] و حافظ قرآن کریم بود. او هم در [[هجرت به حبشه]] همراه [[مسلمانان]] بود و هم در [[هجرت به مدینه]] و به هر دو [[قبله]] [[نماز]] گزارد<ref>السیرة النبویة، ابن هشام، ج۱، ص۳۲۵.</ref>. او در [[مدینه]] به [[منزل]] [[معاذ بن جبل]] یا [[سعد بن خیثمه]] وارد شد و [[پیامبر]]{{صل}} میان او و [[زبیر]] [[برادری]] قرار داد<ref> الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۹۴؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۱۹۹.</ref> او در تمام [[جنگ‌ها]] و [[غزوات]] حضور داشت<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۸۸؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۱۹۹.</ref>. وی بعد از [[وفات پیامبر]]{{صل}} نیز در [[غزوه تبوک]] و همچنین در [[نماز]] و [[دفن]] [[حضرت صدیقه طاهره]]{{ع}}<ref>قاموس الرجال، شوشتری، ج۶، ص۶۰۵؛ ریحانة الادب، مدرس تبریزی، ج۷، ص۳۹۱.</ref> و در [[زمان]] دفن [[ابوذر غفاری]] حاضر بوده است<ref>السیرة النبویة، ابن هشام (ترجمه: رسولی)، ج۲، ص۳۶؛ تاریخ الطبری، طبری (ترجمه: پاینده)، ج۵، ص۲۱۶۳.</ref>. همچنین عمر او را برای [[تعلیم]] [[قرآن]] و احکام دینی به [[کوفه]] فرستاد و او [[وزارت]] [[عمار بن یاسر]] را که [[حکومت]] آنجا را به عهده داشت، بر عهده گرفت<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۹۹۲؛ الاصابه، ابن حجر، ج۴، ص۲۰۱؛ اسدالغابه، ابن اثیر، ج۳، ص۲۸۴.</ref>.<ref>[[رحمان فتاح‌زاده\|فتاح‌زاده، رحمان]]، [[عبدالله بن مسعود (مقاله)\|مقاله «عبدالله بن مسعود»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶]]، ص۱۶۳-۱۶۵.</ref>

	== عبدالله بن مسعود و [[قرآن]] ==		== عبدالله بن مسعود و [[قرآن]] ==

Bahmani در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۳

2024-12-22T10:13:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = عبدالله بن مسعود هذلی \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن مسعود هذلی در تاریخ اسلامی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در علوم قرآنی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر \| عنوان مدخل = عبدالله بن مسعود هذلی \| مداخل مرتبط = [[عبدالله بن مسعود هذلی در تاریخ اسلامی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در علوم قرآنی]] - [[عبدالله بن مسعود هذلی در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-12-22T10:11:50Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۱
خط ۹۸:		خط ۹۸:

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	~~[[رده:مفسران]]~~
	[[رده:مفسران طبقه اول]]		[[رده:مفسران طبقه اول]]
	{{مهاجران به مدینه}}		{{مهاجران به مدینه}}

	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]

Bahmani: /* پانویس */

2024-12-22T10:10:29Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۹۸:		خط ۹۸:

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	~~[[رده:عبدالله بن مسعود هذلی]]~~
	[[رده:مفسران]]		[[رده:مفسران]]
	[[رده:مفسران طبقه اول]]		[[رده:مفسران طبقه اول]]