عبدالکریم ابن ابی‌العوجاء - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-03-31T01:13:21Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۳
خط ۷:		خط ۷:

	==آشنایی اجمالی==		==آشنایی اجمالی==
	عبدالکریم ابن ابی‌العوجاء دایی [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن ~~اعمی~~]]، [[ابن طالوت]]، [[ابن مقفع]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.		عبدالکریم ابن ابی‌العوجاء دایی [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن اعدی حریزی]]، [[ابن طالوت]]، [[ابن مقفع]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.

	[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!		[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-03-31T00:33:39Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۰۳
خط ۷:		خط ۷:

	==آشنایی اجمالی==		==آشنایی اجمالی==
	عبدالکریم ابن ابی‌العوجاء دایی [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن اعمی]]، [[ابن ~~لوطی~~]]، [[ابن مقفع]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.		عبدالکریم ابن ابی‌العوجاء دایی [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن اعمی]]، [[ابن طالوت]]، [[ابن مقفع]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.

	[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!		[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2025-03-31T00:17:57Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۴۷
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	* [[معن بن زائده شیبانی]] (~~عمو~~)		* [[معن بن زائده شیبانی]] (خواهرزاده)

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-03-31T00:17:35Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۴۷
خط ۷:		خط ۷:

	==آشنایی اجمالی==		==آشنایی اجمالی==
	~~وی پسر [[برادر]]~~ [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن اعمی]]، [[ابن لوطی]]، [[ابن مقفع]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.		عبدالکریم ابن ابی‌العوجاء دایی [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن اعمی]]، [[ابن لوطی]]، [[ابن مقفع]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.

	[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!		[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-03-31T00:05:59Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۳۵
خط ۷:		خط ۷:

	==آشنایی اجمالی==		==آشنایی اجمالی==
	وی پسر [[برادر]] [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن اعمی]]، [[ابن لوطی]]، [[ابن ~~مقنع~~]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.		وی پسر [[برادر]] [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن اعمی]]، [[ابن لوطی]]، [[ابن مقفع]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.

	[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!		[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-03-31T00:00:02Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۳۰
خط ۷:		خط ۷:

	==آشنایی اجمالی==		==آشنایی اجمالی==
	وی پسر [[برادر]] [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی مانند ابن ~~اعمی،~~ ابن ~~لوطی،~~ ابن مقنع و امثال این‎ها داشت و آخرالامر بر سر ~~اِلحاد~~ و زندقه‌اش به دار آویخته شد.		وی پسر [[برادر]] [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی - مانند: [[ابن اعمی]]، [[ابن لوطی]]، [[ابن مقنع]] و امثال این‎ها - داشت و آخرالامر بر سر [[الحاد]] و زندقه‌اش به دار آویخته شد.

	[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!		[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!

Wasity: /* منابع */

2025-03-30T23:58:31Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۲۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	ابن ابی العوجا سرافکنده برگشت، و با همراهان گفت: من از شما خواستم که طرف مذاکره‌ای آماده کنید که خمره<ref>در مدینه نوعی حصیر بوده که نخ نباشد.</ref> باشد تا بتوان زیر پا لگدکوب کرد، ولی شما مرا بر زیر اخگری افکندید که [[آتش]] سوزنده‌ای بود! آنان گفتند: تو در مجلس صادق{{ع}} بس حقیر بودی؟! گفت: ملامتی ندارد، وی پسر آن کسی است که سرهای همه [[خلائق]] را تراشیده است<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۸۳.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۶.</ref>		ابن ابی العوجا سرافکنده برگشت، و با همراهان گفت: من از شما خواستم که طرف مذاکره‌ای آماده کنید که خمره<ref>در مدینه نوعی حصیر بوده که نخ نباشد.</ref> باشد تا بتوان زیر پا لگدکوب کرد، ولی شما مرا بر زیر اخگری افکندید که [[آتش]] سوزنده‌ای بود! آنان گفتند: تو در مجلس صادق{{ع}} بس حقیر بودی؟! گفت: ملامتی ندارد، وی پسر آن کسی است که سرهای همه [[خلائق]] را تراشیده است<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۸۳.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۶.</ref>

			== جستارهای وابسته ==
			* [[معن بن زائده شیبانی]] (عمو)
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==آشنایی اجمالی== وی پسر برادر معن بن زائده معروف، و شاگرد منحرف حسن بصری است. او همراهان ملحدی مانند ابن اعمی، ابن لوطی، ابن مقنع و امثال این‎ها داشت و آخرالامر...» ایجاد کرد

2025-03-30T13:04:19Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==آشنایی اجمالی== وی پسر برادر معن بن زائده معروف، و شاگرد منحرف حسن بصری است. او همراهان ملحدی مانند ابن اعمی، ابن لوطی، ابن مقنع و امثال این‎ها داشت و آخرالامر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==آشنایی اجمالی==
وی پسر [[برادر]] [[معن بن زائده]] معروف، و [[شاگرد]] [[منحرف]] [[حسن بصری]] است. او همراهان ملحدی مانند ابن اعمی، ابن لوطی، ابن مقنع و امثال این‎ها داشت و آخرالامر بر سر اِلحاد و زندقه‌اش به دار آویخته شد.

[[عیسی بن یونس]] می‌گوید: ابن ابی العوجا، همراه با [[اجتماعی]] از همقطاران خود به [[مکه]] آمد و (عمل [[حج]]) را [[انتقاد]] و [[انکار]] می‌کرد. عُلماء از نظر خُبث زبان، و [[فساد]] ضمیرش از [[مجالست]] او گریزان بودند!. [[امام ششم]]{{ع}} در آن وقت با جمعیتی در [[مسجدالحرام]] نشسته بودند، عرض کرد: یابن [[رسول الله]]: مجلس‎ها امانتی است که باید مراعات شود. شاید مرادش این بود، که [[اهل]] هر مجلس، [[حقوق]] آن را باید [[حفظ]] نمایند، و یا اینکه گفتگوی من و شما باید محرمانه باشد، و سر سخن را از این‎جا شروع کرد:آیا [[اجازه]] هست که سخن بگویم؟ [[امام]] اجازه فرمود. او با کمال [[بی‌باکی]] گفت: تا کی می‌خواهید به دور این (بیدر) خرمن، چرخیدن، و چون گاوان این خرمن را کوبیدن، و به این سنگ و [[حجر]] پناهیدن، و این [[خانه]] از سنگ و گل را [[پرستیدن]]، و برای هروله پیرامون آن، چون شتران رمیده ور جهیدن. هر کس در این رشته [[فکر]] کند، خواهد دانست که این اساس را حکیمی و صاحب نظری [[تحکیم]] نبخشیده است. تو جواب بگو که [[رئیس]] و رأس این امری و پدر و جد تو، پایه و اساس آن را گذاشته‌اند؟!

امام{{صل}} راجع به [[حال]] او، و امثال او فرمود: بدیهی است کسی را که [[خداوند متعال]] واگذارد و قلبش به [[گمراهی]] [[گرایش]] یافته باشد، نگاه نافذی ندارد، [[حقایق]] را (هر چند که عظیم باشد) در ذائقه تلخ، و غیر قابل هضم می‌پندارد، و [[شیطان]] [[آموزگار]] و خدای اوست و او را به دره‌های [[هلاکت]] سرنگونش می‎سازد. بعد فرمود: آری این خانه‌ای است، که [[خداوند]] به وسیله آن [[روح]] [[بندگی]] در وجود [[جامعه بشری]] تزریق، و آن‎ها را به اظهار [[بندگی]] خود خوانده تا [[اطاعت]] [[بندگان]] خود را، در آمدن و [[زیارت]] این [[خانه]] آزمایش کند و مضافاً این خانه را قرارگاه [[پیامبران]] عظام و [[قبله]] [[نمازگزاران]] و وسیله [[آمرزش گناهان]] عموم بندگان و مایه [[تکامل]] بشری و نیل به [[سعادت ابدی]] قرار داده کنگره‌ای است که [[قدرت]] و [[عظمت الهی]] را نشان می‎دهد، پس این خانه شعبه‌ای است از ([[رضوان]] و [[خوشنودی]]) او و جاده کوبنده و محکمی است که به سوی [[غفران]] و [[آمرزش]] می‌رود.

این [[پرچم]] افراشته، اکنون بر فراز استوای کمال و کامل از هر جهت [[نصب]]، و بر مجتمعی از [[عظمت]] و جلال بر پا شده است. [[سازمان]] این [[کنگره]] عظیم دو هزار سال قبل از [[گسترش زمین]] آغاز یافته، پس با داشتن این سابقه، سزاوارترین مکان مقدسی است که مورد [[احترام]] و [[تعظیم]] قرار گیرد و آن‎چه را از [[محرمات]] که [[پروردگار]] از آن [[نهی]] فرموده در نزد آن مرتکب نشوند. سپس فرمود: خدای [[آفریدگار]] برازنده‌ترین کسی است که در راه اطاعت او باید از [[جان]] گذشت؛ زیرا او آفریننده [[ارواح]] و صورت‎ها است و همه را از آب و گل در آورده و صورت بخشیده است.
[[ابن ابی العوجا]] گفت: این [[فرمانده]]، خود [[غائب]] است و تو حواله به غائب می‎دهی، باید آن‎جا که محل سان و رژه و معرض اطاعت [[امر و نهی]] می‌باشد، خود صاحب امر و نهی، غائب نباشد.

[[امام]]{{ع}} فرمود: چگونه او غائب است؟! آن است که امکان غائب دارد، وقتی که از مکانی به مکان دیگر منتقل شود، از مکان اول غائب، و در مکان دوم حاضر است، و [[خدای سبحان]] که [[جسم]] نیست، تا انتقال از مکان، برایش تصور شود، پس غائب نیست و حضور دارد، و هر جا [[خیمه]] [[عدل]] باشد در زیر آن خیمه [[خدا]] است، ولی ما حضور نداریم مگر با استحضار [[ذهن]] که به وسیله پرچم افراشته، خود را حاضر الذهن می‌کنیم.
ابن ابی العوجا سرافکنده برگشت، و با همراهان گفت: من از شما خواستم که طرف مذاکره‌ای آماده کنید که خمره<ref>در مدینه نوعی حصیر بوده که نخ نباشد.</ref> باشد تا بتوان زیر پا لگدکوب کرد، ولی شما مرا بر زیر اخگری افکندید که [[آتش]] سوزنده‌ای بود! آنان گفتند: تو در مجلس صادق{{ع}} بس حقیر بودی؟! گفت: ملامتی ندارد، وی پسر آن کسی است که سرهای همه [[خلائق]] را تراشیده است<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۸۳.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۶۶.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]