عبیدالله بن عباس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۹

2026-05-15T11:49:50Z

Ali در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۸

2023-02-19T09:08:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = ~~اصحاب امام علی~~ \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبیدالله بن عباس در تاریخ اسلامی]] - [[عبیدالله بن عباس در نهج البلاغه]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = صحابه \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبیدالله بن عباس در تاریخ اسلامی]] - [[عبیدالله بن عباس در نهج البلاغه]]\| پرسش مرتبط = }}
	{{جعبه اطلاعات اصحاب		{{جعبه اطلاعات اصحاب
	\| نام = عبیدالله بن عباس		\| نام = عبیدالله بن عباس
خط ۱۱۴:		خط ۱۱۴:
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
			[[رده:اصحاب امام علی]]
	[[رده:اصحاب امام حسن]]		[[رده:اصحاب امام حسن]]
	[[رده:قریش]]		[[رده:قریش]]

Ali در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۱

2023-02-17T08:01:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۶۴:		خط ۶۴:

	== [[توبیخ]] [[عبیدالله بن عباس]] و [[سعید بن نمران]] ==		== [[توبیخ]] [[عبیدالله بن عباس]] و [[سعید بن نمران]] ==
	[[ابو وداک]] می‌گوید: ~~"زمانی~~ من در [[کوفه]] نزد [[حضرت علی]] {{ع}} بودم که [[سعید بن نمران]] بر [[حضرت]] وارد شد، [[حضرت]] او و [[عبیدالله بن عباس]] را مورد [[توبیخ]] و [[سرزنش]] قرار داد که چرا با [[بسر بن ارطأه]] [[جنگ]] نکردند. [[سعید بن نمران]] گفت: به [[خدا]] [[سوگند]]، من آماده [[جنگ]] بودم ولی [[عبیدالله بن عباس]] از [[یاری دادن]] به من خودداری کرد و از [[پیکار]] سرباز زد و هنگامی که [[بسر بن ارطأه]] نزدیک ما رسید، من با [[عبیدالله بن عباس]] به [[مشورت]] نشستیم و به او گفتم: پسر عمویت از تو و من با [[سستی]] در [[جنگ]] با [[بُسر بن ارطأه]] [[راضی]] نخواهد شد؛ اما او گفت: به [[خدا]] قسم، ما توان [[جنگ]] با [[بسر بن ارطأه]] را نداریم. در عین حال من به [[تنهایی]] میان [[مردم]] رفتم و [[خدا]] را [[سپاس]] گفتم و افزودم که: ای [[مردم]]، هر کس در [[اطاعت]] ما و [[بیعت]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} است، پیش من بیاید. گروهی از آنها به من پاسخ مثبت دادند من با آنها جلو رفتیم و [[جنگ]] کوتاهی کردیم؛ اما [[مردم]] از دور من متفرق شدند و در نتیجه دست از [[جنگ]] برداشتم<ref>شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۱۵.</ref>.		[[ابو وداک]] می‌گوید: «زمانی من در [[کوفه]] نزد [[حضرت علی]] {{ع}} بودم که [[سعید بن نمران]] بر [[حضرت]] وارد شد، [[حضرت]] او و [[عبیدالله بن عباس]] را مورد [[توبیخ]] و [[سرزنش]] قرار داد که چرا با [[بسر بن ارطأه]] [[جنگ]] نکردند. [[سعید بن نمران]] گفت: به [[خدا]] [[سوگند]]، من آماده [[جنگ]] بودم ولی [[عبیدالله بن عباس]] از [[یاری دادن]] به من خودداری کرد و از [[پیکار]] سرباز زد و هنگامی که [[بسر بن ارطأه]] نزدیک ما رسید، من با [[عبیدالله بن عباس]] به [[مشورت]] نشستیم و به او گفتم: پسر عمویت از تو و من با [[سستی]] در [[جنگ]] با [[بُسر بن ارطأه]] [[راضی]] نخواهد شد؛ اما او گفت: به [[خدا]] قسم، ما توان [[جنگ]] با [[بسر بن ارطأه]] را نداریم. در عین حال من به [[تنهایی]] میان [[مردم]] رفتم و [[خدا]] را [[سپاس]] گفتم و افزودم که: ای [[مردم]]، هر کس در [[اطاعت]] ما و [[بیعت]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} است، پیش من بیاید. گروهی از آنها به من پاسخ مثبت دادند من با آنها جلو رفتیم و [[جنگ]] کوتاهی کردیم؛ اما [[مردم]] از دور من متفرق شدند و در نتیجه دست از [[جنگ]] برداشتم<ref>شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۱۵.</ref>.

	پس از این [[مذاکره]]، [[حضرت]] بالای [[منبر]] رفت و خطبه‌ای در [[مذمت]] جنایات [[بسر بن ارطأه]] و [[توبیخ]] [[مردم کوفه]] در کوتاهی در [[جهاد در راه خدا]] ایراد کرد و در این جا فرمود: ~~"بار~~ خدایا، من از این [[مردم کوفه]] بی‌زار و دلتنگ شده‌ام و آنان هم از من ملول و سرگشته‌اند، پس بهتر از ایشان را به من عطا کن، و به جای من بدتر از مرا به آنها عوض بده، بار خدایا، دل‌های آنان را آب کن مانند نمک در آب..." تا آخر [[خطبه]]<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي قَدْ مَلِلْتُهُمْ وَ مَلُّونِي وَ سَئِمْتُهُمْ وَ سَئِمُونِي فَأَبْدِلْنِي بِهِمْ خَيْراً مِنْهُمْ وَ أَبْدِلْهُمْ بِي شَرّاً مِنِّي اللَّهُمَّ مِثْ قُلُوبَهُمْ كَمَا يُمَاثُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ...}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۲۵.</ref>.		پس از این [[مذاکره]]، [[حضرت]] بالای [[منبر]] رفت و خطبه‌ای در [[مذمت]] جنایات [[بسر بن ارطأه]] و [[توبیخ]] [[مردم کوفه]] در کوتاهی در [[جهاد در راه خدا]] ایراد کرد و در این جا فرمود: «بار خدایا، من از این [[مردم کوفه]] بی‌زار و دلتنگ شده‌ام و آنان هم از من ملول و سرگشته‌اند، پس بهتر از ایشان را به من عطا کن، و به جای من بدتر از مرا به آنها عوض بده، بار خدایا، دل‌های آنان را آب کن مانند نمک در آب...» تا آخر [[خطبه]]<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي قَدْ مَلِلْتُهُمْ وَ مَلُّونِي وَ سَئِمْتُهُمْ وَ سَئِمُونِي فَأَبْدِلْنِي بِهِمْ خَيْراً مِنْهُمْ وَ أَبْدِلْهُمْ بِي شَرّاً مِنِّي اللَّهُمَّ مِثْ قُلُوبَهُمْ كَمَا يُمَاثُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ...}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۲۵.</ref>.

	سپس [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از [[منبر]] فرود آمد ولی [[مردم]] در [[جهاد]] با [[بسر بن ارطأه]] باز هم کوتاهی کردند و تنها [[جاریة بن قدامه سعدی]] پاسخ مثبت داد و حضرت او را با دو هزار نیرو، به تعقیب [[بسر بن ارطأه]] فرستاد و او تا [[بصره]] و از آنجا به [[حجاز]] و [[یمن]] پیش رفت و بالأخره [[بسر بن ارطأه]] و همراهانش فرار کرده و به [[شام]] گریختند و [[جاریة بن قدامه سعدی]] بدون آنکه به او دست یابد با نیروهایش به [[کوفه]] بازگشت<ref>ر.ک: شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۱۶؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۱۳۹</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۹۵۲-۹۵۴.</ref>		سپس [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از [[منبر]] فرود آمد ولی [[مردم]] در [[جهاد]] با [[بسر بن ارطأه]] باز هم کوتاهی کردند و تنها [[جاریة بن قدامه سعدی]] پاسخ مثبت داد و حضرت او را با دو هزار نیرو، به تعقیب [[بسر بن ارطأه]] فرستاد و او تا [[بصره]] و از آنجا به [[حجاز]] و [[یمن]] پیش رفت و بالأخره [[بسر بن ارطأه]] و همراهانش فرار کرده و به [[شام]] گریختند و [[جاریة بن قدامه سعدی]] بدون آنکه به او دست یابد با نیروهایش به [[کوفه]] بازگشت<ref>ر.ک: شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۱۶؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۱۳۹</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۹۵۲-۹۵۴.</ref>
خط ۷۳:		خط ۷۳:
	پس از [[شهادت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[خلافت امام مجتبی]] {{ع}} باز [[عبیدالله بن عباس]] در [[جنگ]] با [[معاویه]] کوتاهی کرد و با دریافت یک میلیون [[درهم]] خود را به [[معاویه]] فروخت و سپاه [[امام حسن]] {{ع}} را بدون [[فرمانده]] گذاشت و خود محرمانه به اردوی [[معاویه]] پیوست. و بدین ترتیب بزرگترین ضربه را به [[سپاه اسلام]] وارد ساخت که نتیجۀ آن [[تحمیل]] [[صلح]] بر [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} شد<ref>مقاتل الطالبین، ص۴۱؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۱۶، ص۴۲.</ref>.		پس از [[شهادت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[خلافت امام مجتبی]] {{ع}} باز [[عبیدالله بن عباس]] در [[جنگ]] با [[معاویه]] کوتاهی کرد و با دریافت یک میلیون [[درهم]] خود را به [[معاویه]] فروخت و سپاه [[امام حسن]] {{ع}} را بدون [[فرمانده]] گذاشت و خود محرمانه به اردوی [[معاویه]] پیوست. و بدین ترتیب بزرگترین ضربه را به [[سپاه اسلام]] وارد ساخت که نتیجۀ آن [[تحمیل]] [[صلح]] بر [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} شد<ref>مقاتل الطالبین، ص۴۱؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۱۶، ص۴۲.</ref>.

	[[قیس بن سعد]] از فرار [[عبیدالله بن عباس]] و رها کردن [[سپاه]] [[امام مجتبی]] {{ع}}، باخبر شد، خطاب به نیروهای [[امام]] {{ع}} چنین گفت: {{عربی\|~~"ايها~~ الناس لا يهولنكم، ولا يعظمن عليكم ما صنع هذا الرجل الوله الورع أي الجبان...}}<ref>مقاتل الطالبیین، ص۴۲.</ref>؛		[[قیس بن سعد]] از فرار [[عبیدالله بن عباس]] و رها کردن [[سپاه]] [[امام مجتبی]] {{ع}}، باخبر شد، خطاب به نیروهای [[امام]] {{ع}} چنین گفت: {{عربی\|«ايها الناس لا يهولنكم، ولا يعظمن عليكم ما صنع هذا الرجل الوله الورع أي الجبان...»}}<ref>مقاتل الطالبیین، ص۴۲.</ref>؛
	ای [[مردم]]، آنچه این مرد [[ترسو]] انجام داد، شما را به [[وحشت]] نیندازد و برای شما بزرگ جلوه نکند؛ زیرا او، و پدرش (طبق این [[نقل]] گفت و برادرش)<ref>ظاهراً کلمه برادرش که عبدالله بن عباس باشد اشتباه است، زیرا چنانچه در همین اثر گذشت، عبدالله بن عباس همواره دل در گرو خاندان پیامبر داشت و از او اثر سویی و خباثتی مشاهده نشده است.</ref> هیچ روزی کار خیری انجام نداده‌اند، پدرش عموی [[رسول خدا]] {{صل}} بود، اما در [[جنگ بدر]] (در [[سپاه]] [[مشرکین]]) شرکت کرد و با [[پیامبر]] {{صل}} جنگید و به دست ابو [[یسر]] [[کعب بن عمرو]] [[انصاری]] [[اسیر]] شد و او را نزد [[رسول خدا]] {{صل}} آوردند و [[حضرت]] هم از او فدیه گرفت و بین [[مسلمانان]] تقسیم کرد و سپس آزادش نمود (و برادرش [[عبدالله بن عباس]]) از جانب [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[حاکم بصره]] شد ولی [[مال]] [[خدا]] و [[مسلمانان]] را به [[سرقت]] برد و با آن، برای خود کنیزها خریداری کرد و [[تصور]] می‌کرد که این کار برای او [[حلال]] است و [[حضرت علی]] {{ع}} این شخص ([[عبیدالله بن عباس]]) را بر [[یمن]] گماشت، اما از [[ترس]] [[بسر بن ارطأه]] فرار کرد و [[فرزندان]] خود را تنها گذاشت تا کشته شدند و حالا مرتکب این عمل [[زشت]] شد که فرار کرد و به [[معاویه]] [[پناهنده]] شد که از آن مطلع هستید<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۹۵۴-۹۵۵.</ref>.		ای [[مردم]]، آنچه این مرد [[ترسو]] انجام داد، شما را به [[وحشت]] نیندازد و برای شما بزرگ جلوه نکند؛ زیرا او، و پدرش (طبق این [[نقل]] گفت و برادرش)<ref>ظاهراً کلمه برادرش که عبدالله بن عباس باشد اشتباه است، زیرا چنانچه در همین اثر گذشت، عبدالله بن عباس همواره دل در گرو خاندان پیامبر داشت و از او اثر سویی و خباثتی مشاهده نشده است.</ref> هیچ روزی کار خیری انجام نداده‌اند، پدرش عموی [[رسول خدا]] {{صل}} بود، اما در [[جنگ بدر]] (در [[سپاه]] [[مشرکین]]) شرکت کرد و با [[پیامبر]] {{صل}} جنگید و به دست ابو [[یسر]] [[کعب بن عمرو]] [[انصاری]] [[اسیر]] شد و او را نزد [[رسول خدا]] {{صل}} آوردند و [[حضرت]] هم از او فدیه گرفت و بین [[مسلمانان]] تقسیم کرد و سپس آزادش نمود (و برادرش [[عبدالله بن عباس]]) از جانب [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[حاکم بصره]] شد ولی [[مال]] [[خدا]] و [[مسلمانان]] را به [[سرقت]] برد و با آن، برای خود کنیزها خریداری کرد و [[تصور]] می‌کرد که این کار برای او [[حلال]] است و [[حضرت علی]] {{ع}} این شخص ([[عبیدالله بن عباس]]) را بر [[یمن]] گماشت، اما از [[ترس]] [[بسر بن ارطأه]] فرار کرد و [[فرزندان]] خود را تنها گذاشت تا کشته شدند و حالا مرتکب این عمل [[زشت]] شد که فرار کرد و به [[معاویه]] [[پناهنده]] شد که از آن مطلع هستید<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۹۵۴-۹۵۵.</ref>.

Bahmani در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۱

2023-02-08T18:31:55Z

نمایش تغییرات

Msadeq: /* منابع */

2023-01-23T09:48:09Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		#[[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Ali در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۰

2022-12-24T15:00:57Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[عبیدالله بن عباس در تاریخ اسلامی]] - [[عبیدالله بن عباس در تراجم و رجال]] - [[عبیدالله بن عباس در نهج البلاغه]]| پرسش مرتبط  = }}
+{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل  = عبیدالله بن عباس | مداخل مرتبط = [[عبیدالله بن عباس در تاریخ اسلامی]] - [[عبیدالله بن عباس در تراجم و رجال]] - [[عبیدالله بن عباس در نهج البلاغه]]| پرسش مرتبط  = }}
 == مقدمه ==
@@ خط ۱۲: / خط ۶۰: @@
 * [[حارث بن عباس]] (برادر)
 * [[فضل بن عباس]] (برادر)
 * [[کارگزاران خلفا بر یمن]]
 * [[کارگزاران امام علی]]
@@ خط ۳۴: / خط ۸۵: @@
 [[رده:اعلام]]
 [[رده:اصحاب امام حسن]]

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:41:40Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۱
خط ۴:		خط ۴:
	[[عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب]]، برادر کوچک [[عبدالله بن عباس]]، مادرش لبابه، مکنا به ام‌الفضل بود. [[امام علی]] {{ع}} در سال ۳۶ هجری وی را بر [[امارت]] [[یمن]] گماشت. عبیدالله بن عباس از [[مردم]] صنعا (از شهرهای [[یمن]])، هر چند از [[پیروان]] [[عثمان]] بودند، برای [[امام]] [[بیعت]] گرفت. پس از [[جنگ صفین]] و کوتاهی‌های [[مردم]] [[عراق]] در [[یاری امام]]، [[مردم]] صنعا به‌دلیل نپرداختن [[زکات]] به [[امام]] و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] علیه [[امام]] [[قیام]] کردند. شواهد تاریخی [[گواه]] بر این است که او نتوانست در کنترل [[آشوب]] [[مردم]] تدبیری صحیح بیندیشد. پس همراه با [[سعید بن نمران]]، [[کارگزار]] "جَنْد"، شهری در نزدیکی صنعا، [[مصلحت‌اندیشی]] کردند و در نامه‌ای اوضاع را برای [[امام]] توضیح دادند.		[[عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب]]، برادر کوچک [[عبدالله بن عباس]]، مادرش لبابه، مکنا به ام‌الفضل بود. [[امام علی]] {{ع}} در سال ۳۶ هجری وی را بر [[امارت]] [[یمن]] گماشت. عبیدالله بن عباس از [[مردم]] صنعا (از شهرهای [[یمن]])، هر چند از [[پیروان]] [[عثمان]] بودند، برای [[امام]] [[بیعت]] گرفت. پس از [[جنگ صفین]] و کوتاهی‌های [[مردم]] [[عراق]] در [[یاری امام]]، [[مردم]] صنعا به‌دلیل نپرداختن [[زکات]] به [[امام]] و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] علیه [[امام]] [[قیام]] کردند. شواهد تاریخی [[گواه]] بر این است که او نتوانست در کنترل [[آشوب]] [[مردم]] تدبیری صحیح بیندیشد. پس همراه با [[سعید بن نمران]]، [[کارگزار]] "جَنْد"، شهری در نزدیکی صنعا، [[مصلحت‌اندیشی]] کردند و در نامه‌ای اوضاع را برای [[امام]] توضیح دادند.

	[[امام]] {{ع}} از عملکرد و سوء تدبیر آن‌ها خشمگین شد و ضمن نامه‌ای آن‌ها را مورد مؤاخذه قرار داد و [[ترس]] آن‌ها را برای حفظ موقعیت و [[مصلحت‌اندیشی]] یادآوری کرد. [[شریف رضی]] در توضیح [[خطبه]] ۲۵ [[نهج البلاغه]] به عدم موفقیت آن دو در کنترل اوضاع سرزمین [[یمن]] اشارت دارد<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۲۵</ref>. عبیدالله بن عباس مردی شهره به [[بخشش]] و [[سخاوت]] بود. او را جزو نخستین کسانی دانسته‌اند که به [[مردمان]] افطاری می‌داد و برای رهگذران غذا می‌گذاشت. هنگامی‌ که [[امام حسین]] {{ع}} از وی درخواست کمک [[مالی]] کرد، نیمی از مالش را به ایشان بخشید. عبیدالله بن عباس گرچه در [[دوران امام علی]] {{ع}} سابقه نیکویی داشت، اما از آن‌جا که [[انسان‌ها]] همواره در معرض خطرها و تهدیدها قرار دارند، در [[آزمایش]] بزرگی در دوران [[امام حسن]] {{ع}} نتوانست تحلیل درستی داشته باشد و اردوی [[امام]] را ترک و به [[معاویه]] گروید<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۴۹-۵۵۰.</ref>.		[[امام]] {{ع}} از عملکرد و سوء تدبیر آن‌ها خشمگین شد و ضمن نامه‌ای آن‌ها را مورد مؤاخذه قرار داد و [[ترس]] آن‌ها را برای حفظ موقعیت و [[مصلحت‌اندیشی]] یادآوری کرد. [[شریف رضی]] در توضیح [[خطبه]] ۲۵ [[نهج البلاغه]] به عدم موفقیت آن دو در کنترل اوضاع سرزمین [[یمن]] اشارت دارد<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۲۵</ref>. عبیدالله بن عباس مردی شهره به [[بخشش]] و [[سخاوت]] بود. او را جزو نخستین کسانی دانسته‌اند که به [[مردمان]] افطاری می‌داد و برای رهگذران غذا می‌گذاشت. هنگامی‌ که [[امام حسین]] {{ع}} از وی درخواست کمک [[مالی]] کرد، نیمی از مالش را به ایشان بخشید. عبیدالله بن عباس گرچه در [[دوران امام علی]] {{ع}} سابقه نیکویی داشت، اما از آن‌جا که [[انسان‌ها]] همواره در معرض خطرها و تهدیدها قرار دارند، در [[آزمایش]] بزرگی در دوران [[امام حسن]] {{ع}} نتوانست تحلیل درستی داشته باشد و اردوی [[امام]] را ترک و به [[معاویه]] گروید<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۴۹-۵۵۰.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:33:26Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:06:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبیدالله بن عباس در تاریخ اسلامی]] - [[عبیدالله بن عباس در تراجم و رجال]] - [[عبیدالله بن عباس در نهج البلاغه]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبیدالله بن عباس در تاریخ اسلامی]] - [[عبیدالله بن عباس در تراجم و رجال]] - [[عبیدالله بن عباس در نهج البلاغه]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب]]، برادر کوچک [[عبدالله بن عباس]]، مادرش لبابه، مکنا به ام‌الفضل بود. [[امام علی]] {{ع}} در سال ۳۶ هجری وی را بر [[امارت]] [[یمن]] گماشت. عبیدالله بن عباس از [[مردم]] صنعا (از شهرهای [[یمن]])، هر چند از [[پیروان]] [[عثمان]] بودند، برای [[امام]] [[بیعت]] گرفت. پس از [[جنگ صفین]] و کوتاهی‌های [[مردم]] [[عراق]] در [[یاری امام]]، [[مردم]] صنعا به‌دلیل نپرداختن [[زکات]] به [[امام]] و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] علیه [[امام]] [[قیام]] کردند. شواهد تاریخی [[گواه]] بر این است که او نتوانست در کنترل [[آشوب]] [[مردم]] تدبیری صحیح بیندیشد. پس همراه با [[سعید بن نمران]]، [[کارگزار]] "جَنْد"، شهری در نزدیکی صنعا، [[مصلحت‌اندیشی]] کردند و در نامه‌ای اوضاع را برای [[امام]] توضیح دادند.		[[عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب]]، برادر کوچک [[عبدالله بن عباس]]، مادرش لبابه، مکنا به ام‌الفضل بود. [[امام علی]] {{ع}} در سال ۳۶ هجری وی را بر [[امارت]] [[یمن]] گماشت. عبیدالله بن عباس از [[مردم]] صنعا (از شهرهای [[یمن]])، هر چند از [[پیروان]] [[عثمان]] بودند، برای [[امام]] [[بیعت]] گرفت. پس از [[جنگ صفین]] و کوتاهی‌های [[مردم]] [[عراق]] در [[یاری امام]]، [[مردم]] صنعا به‌دلیل نپرداختن [[زکات]] به [[امام]] و به بهانه [[خون‌خواهی عثمان]] علیه [[امام]] [[قیام]] کردند. شواهد تاریخی [[گواه]] بر این است که او نتوانست در کنترل [[آشوب]] [[مردم]] تدبیری صحیح بیندیشد. پس همراه با [[سعید بن نمران]]، [[کارگزار]] "جَنْد"، شهری در نزدیکی صنعا، [[مصلحت‌اندیشی]] کردند و در نامه‌ای اوضاع را برای [[امام]] توضیح دادند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:33:33Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبیدالله بن عباس در تاریخ اسلامی]] - [[عبیدالله بن عباس در تراجم و رجال]] - [[عبیدالله بن عباس در نهج البلاغه]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عبیدالله بن عباس در تاریخ اسلامی]] - [[عبیدالله بن عباس در تراجم و رجال]] - [[عبیدالله بن عباس در نهج البلاغه]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۸:		خط ۷:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[عباس بن عبدالمطلب]] (پدر)		* [[عباس بن عبدالمطلب]] (پدر)
	* [[عبدالله بن عباس]] (برادر)		* [[عبدالله بن عباس]] (برادر)
خط ۳۰:		خط ۲۹:
	{{یاران امام حسن}}		{{یاران امام حسن}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:کارگزاران حکومت امام علی]]		[[رده:کارگزاران حکومت امام علی]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]