عدی بن حارث بن رویم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* ماجرای انتخاب عدی برای این منصب */

2023-02-08T07:01:46Z

ماجرای انتخاب عدی برای این منصب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	===ماجرای انتخاب عدی برای این منصب===		===ماجرای انتخاب عدی برای این منصب===
	صاحب کتاب [[معصوم]] دوم می‌نویسد: بعد از استقرار [[حضرت امیر]]{{ع}} در [[کوفه]]، در [[روز جمعه]] شانزدهم [[ماه رجب]] [[سال]] سی و ششم [[هجرت]] گروهی از [[استانداران]] و [[حکام]] خود را به مناطق مختلف اعزام نمود. از جمله [[عدی بن حارث]] را به [[فرمانداری]] کرمانشاهان اعزام کرد<ref>جواد فاضل، معصوم دوم، ج۲، ص۹۳.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۲۵۹ـ ۲۶۱.</ref		صاحب کتاب [[معصوم]] دوم می‌نویسد: بعد از استقرار [[حضرت امیر]]{{ع}} در [[کوفه]]، در [[روز جمعه]] شانزدهم [[ماه رجب]] [[سال]] سی و ششم [[هجرت]] گروهی از [[استانداران]] و [[حکام]] خود را به مناطق مختلف اعزام نمود. از جمله [[عدی بن حارث]] را به [[فرمانداری]] کرمانشاهان اعزام کرد<ref>جواد فاضل، معصوم دوم، ج۲، ص۹۳.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۲۵۹ـ ۲۶۱.</ref>

	[[بلاذری]] در [[أنساب الأشراف]] می‌نویسد: هنگامی که [[مسعر بن فدکی]] همراه با سیصد تن از [[خوارج]] به [[نهروان]] می‌رفت تا به خوارج بپیوندد بر بهرسیر گذشت، [[حاکم]] آنجا [[عدی بن حارث بن یزید بن رویم شیبانی]] بود. او در برابر خوارج ایستاد، تا جلو آن‎ها را بگیرد [[اشرس بن عوف شیبانی]] نیزه‌ای به وی زد و او را کُشت. در هنگام زدن نیزه گفت: این را از پسر عمویت که از تو جدا می‌شود بگیر، اگر [[یاری]] [[حق]] نبود به تو [[گمان]] [[نیک]] می‌بردم و گفته می‌شود که عدی از این ضربه [[جان]] سالم [[بدر]] برد و تا [[خلافت امام حسن]]{{ع}} باقی بود و [[حضرت مجتبی]] وی را بر بهرسیر [[امارت]] داد و برخی گفته‌اند او در هنگام خروج اشرس بن عوف بعد از [[جنگ نهروان]] ضربه‌ای به اشرس زد و گفت: بگیر از پسر عمویت که تو را در آن شأنی است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.		[[بلاذری]] در [[أنساب الأشراف]] می‌نویسد: هنگامی که [[مسعر بن فدکی]] همراه با سیصد تن از [[خوارج]] به [[نهروان]] می‌رفت تا به خوارج بپیوندد بر بهرسیر گذشت، [[حاکم]] آنجا [[عدی بن حارث بن یزید بن رویم شیبانی]] بود. او در برابر خوارج ایستاد، تا جلو آن‎ها را بگیرد [[اشرس بن عوف شیبانی]] نیزه‌ای به وی زد و او را کُشت. در هنگام زدن نیزه گفت: این را از پسر عمویت که از تو جدا می‌شود بگیر، اگر [[یاری]] [[حق]] نبود به تو [[گمان]] [[نیک]] می‌بردم و گفته می‌شود که عدی از این ضربه [[جان]] سالم [[بدر]] برد و تا [[خلافت امام حسن]]{{ع}} باقی بود و [[حضرت مجتبی]] وی را بر بهرسیر [[امارت]] داد و برخی گفته‌اند او در هنگام خروج اشرس بن عوف بعد از [[جنگ نهروان]] ضربه‌ای به اشرس زد و گفت: بگیر از پسر عمویت که تو را در آن شأنی است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.

Wasity: /* عدی بن حارث در منصب حکومت بهرسیر */

2023-02-08T06:59:28Z

عدی بن حارث در منصب حکومت بهرسیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۹:		خط ۹:

	[[ابن حزم]] هم می‌نویسد: [[علی بن حارث بن رویم]] را بر بهرسیر گمارد<ref>ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۲۵.</ref>.		[[ابن حزم]] هم می‌نویسد: [[علی بن حارث بن رویم]] را بر بهرسیر گمارد<ref>ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۲۵.</ref>.

			===ماجرای انتخاب عدی برای این منصب===
			صاحب کتاب [[معصوم]] دوم می‌نویسد: بعد از استقرار [[حضرت امیر]]{{ع}} در [[کوفه]]، در [[روز جمعه]] شانزدهم [[ماه رجب]] [[سال]] سی و ششم [[هجرت]] گروهی از [[استانداران]] و [[حکام]] خود را به مناطق مختلف اعزام نمود. از جمله [[عدی بن حارث]] را به [[فرمانداری]] کرمانشاهان اعزام کرد<ref>جواد فاضل، معصوم دوم، ج۲، ص۹۳.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۲۵۹ـ ۲۶۱.</ref

	[[بلاذری]] در [[أنساب الأشراف]] می‌نویسد: هنگامی که [[مسعر بن فدکی]] همراه با سیصد تن از [[خوارج]] به [[نهروان]] می‌رفت تا به خوارج بپیوندد بر بهرسیر گذشت، [[حاکم]] آنجا [[عدی بن حارث بن یزید بن رویم شیبانی]] بود. او در برابر خوارج ایستاد، تا جلو آن‎ها را بگیرد [[اشرس بن عوف شیبانی]] نیزه‌ای به وی زد و او را کُشت. در هنگام زدن نیزه گفت: این را از پسر عمویت که از تو جدا می‌شود بگیر، اگر [[یاری]] [[حق]] نبود به تو [[گمان]] [[نیک]] می‌بردم و گفته می‌شود که عدی از این ضربه [[جان]] سالم [[بدر]] برد و تا [[خلافت امام حسن]]{{ع}} باقی بود و [[حضرت مجتبی]] وی را بر بهرسیر [[امارت]] داد و برخی گفته‌اند او در هنگام خروج اشرس بن عوف بعد از [[جنگ نهروان]] ضربه‌ای به اشرس زد و گفت: بگیر از پسر عمویت که تو را در آن شأنی است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.		[[بلاذری]] در [[أنساب الأشراف]] می‌نویسد: هنگامی که [[مسعر بن فدکی]] همراه با سیصد تن از [[خوارج]] به [[نهروان]] می‌رفت تا به خوارج بپیوندد بر بهرسیر گذشت، [[حاکم]] آنجا [[عدی بن حارث بن یزید بن رویم شیبانی]] بود. او در برابر خوارج ایستاد، تا جلو آن‎ها را بگیرد [[اشرس بن عوف شیبانی]] نیزه‌ای به وی زد و او را کُشت. در هنگام زدن نیزه گفت: این را از پسر عمویت که از تو جدا می‌شود بگیر، اگر [[یاری]] [[حق]] نبود به تو [[گمان]] [[نیک]] می‌بردم و گفته می‌شود که عدی از این ضربه [[جان]] سالم [[بدر]] برد و تا [[خلافت امام حسن]]{{ع}} باقی بود و [[حضرت مجتبی]] وی را بر بهرسیر [[امارت]] داد و برخی گفته‌اند او در هنگام خروج اشرس بن عوف بعد از [[جنگ نهروان]] ضربه‌ای به اشرس زد و گفت: بگیر از پسر عمویت که تو را در آن شأنی است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.

Wasity: /* عدی بن حارث، کارگزار بهرسیر */

2023-02-08T06:56:57Z

عدی بن حارث، کارگزار بهرسیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== [[عدی بن حارث~~]]، [[کارگزار]]~~ بهرسیر ==		== عدی بن حارث در منصب حکومت بهرسیر ==
	برابر نقل [[نصر بن مزاحم منقری]] و دیگران، [[حضرت امیر]]{{ع}} پس از استقرار در [[کوفه]]، عدی بن حارث بن رُویم را به [[کارگزاری]] بهرسیر<ref>(بهرسیر یکی از شهرهای واقع در غرب دجله بوده که در یک فرسخی آن ساباط مدائن قرار داشته است. البلدان، ص۱۰۰).</ref> گمارد<ref>منقری، وقعة صفین، ص۱۱؛ أخبار الطوال، ص۱۵۳ و ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ص۳۰.</ref>.		برابر نقل [[نصر بن مزاحم منقری]] و دیگران، [[حضرت امیر]]{{ع}} پس از استقرار در [[کوفه]]، عدی بن حارث بن رُویم را به [[کارگزاری]] بهرسیر<ref>(بهرسیر یکی از شهرهای واقع در غرب دجله بوده که در یک فرسخی آن ساباط مدائن قرار داشته است. البلدان، ص۱۰۰).</ref> گمارد<ref>منقری، وقعة صفین، ص۱۱؛ أخبار الطوال، ص۱۵۳ و ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ص۳۰.</ref>.

خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[بلاذری]] بعد می‌نویسد: [[اشرس بن عوف شیبانی]] اولین کسی است که پس از [[جنگ نهروان]] خروج کرد و همراه دویست نفر به [[دسکره]] و از آنجا به [[انبار]] رفت، [[علی ابرش بن حسان]] را همراه سیصد نفر اعزام کرد و با او جنگیدند و او را در [[ربیع الاول]] [[سال]] ۳۸ هـ. کشتند. در این جا وی داستان اشرس و عدی را ذکر می‌کند و قول زنده ماندن عدی را ثابت می‌شمارد. ولی به جای عدی، [[علی بن حارث]] ذکر کرده است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۴۸۱.</ref>.		[[بلاذری]] بعد می‌نویسد: [[اشرس بن عوف شیبانی]] اولین کسی است که پس از [[جنگ نهروان]] خروج کرد و همراه دویست نفر به [[دسکره]] و از آنجا به [[انبار]] رفت، [[علی ابرش بن حسان]] را همراه سیصد نفر اعزام کرد و با او جنگیدند و او را در [[ربیع الاول]] [[سال]] ۳۸ هـ. کشتند. در این جا وی داستان اشرس و عدی را ذکر می‌کند و قول زنده ماندن عدی را ثابت می‌شمارد. ولی به جای عدی، [[علی بن حارث]] ذکر کرده است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۴۸۱.</ref>.

	بهُرسیر (که احتمالاً معرب و مخفف اردشیر بوده) یکی از شهرهای کهن و نزدیک [[مدائن]] بوده است که از آن تعبیر به مدائن [[غربی]] کرده‌اند. [[مسلمانان]] در [[ذیحجه]] [[سال پانزدهم هجری]] آن [[شهر]] را محاصره کردند و در همین [[زمان]] بود که [[هاشم بن عتبه]]، شیر گوشواره دار [[خسرو]] را که [[محافظ]] وی بود و با آن انس و [[الفت]] داشت، کشت و مسلمانان به [[فرماندهی]] [[سعد بن ابی وقاص]] در صفر سال شانزدهم [[هجری]] وارد شهر بهرسیر شدند و از آنجا که [[مردم]] آن، [[معاهد]] (در [[ذمه اسلام]]) نبودند، دستور [[حمله]] داده شد و صد هزار نفر از بزرگان آنجا [[اسیر]] شدند و بنا به پیشنهاد [[حاکم]] [[ساباط]]، به نام شیر [[آزاد]] [[دهقان]] (بزرگ محل) و موافقت [[خلیفه دوم]] و پرداخت [[جزیه]]، [[اسیران]] را آزاد کردند. برای [[آگاهی]] بیشتر به [[تاریخ]] [[طبری]] و کامل [[ابن اثیر]] مراجعه شود<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی) ج۳، ص۱۱۶؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ترجمه، ج۲، ص۳۱۹ - ۳۲۲.</ref>.		== بهرسیر کجاست؟==
			{{اصلی\|بهرسیر}}
	صاحب کتاب [[معصوم]] دوم می‌نویسد: بعد از استقرار [[حضرت امیر]]{{ع}} در [[کوفه]]، در [[روز جمعه]] شانزدهم [[ماه رجب]] [[سال]] سی و ششم [[هجرت]] گروهی از [[استانداران]] و [[حکام]] خود را به مناطق مختلف اعزام نمود. از جمله [[عدی بن حارث]] را به [[فرمانداری]] کرمانشاهان اعزام کرد<ref>جواد فاضل، معصوم دوم، ج۲، ص۹۳.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۲۵۹ـ ۲۶۱.</ref>		بهُرسیر (که احتمالاً معرب و مخفف اردشیر بوده) یکی از شهرهای کهن و نزدیک [[مدائن]] بوده است که از آن تعبیر به مدائن [[غربی]] کرده‌اند. [[مسلمانان]] در [[ذیحجه]] [[سال پانزدهم هجری]] آن [[شهر]] را محاصره کردند و در همین [[زمان]] بود که [[هاشم بن عتبه]]، شیر گوشواره دار [[خسرو]] را که [[محافظ]] وی بود و با آن انس و [[الفت]] داشت، کشت و مسلمانان به [[فرماندهی]] [[سعد بن ابی وقاص]] در صفر سال شانزدهم [[هجری]] وارد شهر بهرسیر شدند و از آنجا که [[مردم]] آن، [[معاهد]] (در [[ذمه اسلام]]) نبودند، دستور [[حمله]] داده شد و صد هزار نفر از بزرگان آنجا [[اسیر]] شدند و بنا به پیشنهاد [[حاکم]] [[ساباط]]، به نام شیر [[آزاد]] [[دهقان]] (بزرگ محل) و موافقت [[خلیفه دوم]] و پرداخت [[جزیه]]، [[اسیران]] را آزاد کردند. برای [[آگاهی]] بیشتر به [[تاریخ]] [[طبری]] و کامل [[ابن اثیر]] مراجعه شود<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی) ج۳، ص۱۱۶؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ترجمه، ج۲، ص۳۱۹ - ۳۲۲.</ref>.<ref>جواد فاضل، معصوم دوم، ج۲، ص۹۳.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۲۵۹ـ ۲۶۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۸

2023-02-08T05:08:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	==[[عدی بن حارث]]، [[کارگزار]] بهرسیر==		== [[عدی بن حارث]]، [[کارگزار]] بهرسیر ==
	برابر نقل [[نصر بن مزاحم منقری]] و دیگران، [[حضرت امیر]]{{ع}} پس از استقرار در [[کوفه]]، عدی بن حارث بن رُویم را به [[کارگزاری]] بهرسیر<ref>(بهرسیر یکی از شهرهای واقع در غرب دجله بوده که در یک فرسخی آن ساباط مدائن قرار داشته است. البلدان، ص۱۰۰).</ref> گمارد<ref>منقری، وقعة صفین، ص۱۱؛ أخبار الطوال، ص۱۵۳ و ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ص۳۰.</ref>.		برابر نقل [[نصر بن مزاحم منقری]] و دیگران، [[حضرت امیر]]{{ع}} پس از استقرار در [[کوفه]]، عدی بن حارث بن رُویم را به [[کارگزاری]] بهرسیر<ref>(بهرسیر یکی از شهرهای واقع در غرب دجله بوده که در یک فرسخی آن ساباط مدائن قرار داشته است. البلدان، ص۱۰۰).</ref> گمارد<ref>منقری، وقعة صفین، ص۱۱؛ أخبار الطوال، ص۱۵۳ و ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ص۳۰.</ref>.

خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[ابن حزم]] هم می‌نویسد: [[علی بن حارث بن رویم]] را بر بهرسیر گمارد<ref>ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۲۵.</ref>.		[[ابن حزم]] هم می‌نویسد: [[علی بن حارث بن رویم]] را بر بهرسیر گمارد<ref>ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۲۵.</ref>.

	[[بلاذری]] در [[أنساب الأشراف]] می‌نویسد: هنگامی که [[مسعر بن فدکی]] همراه با سیصد تن از [[خوارج]] به [[نهروان]] می‌رفت تا به خوارج بپیوندد بر بهرسیر گذشت، [[حاکم]] آنجا [[عدی بن حارث بن یزید بن رویم شیبانی]] بود. او در برابر خوارج ایستاد، تا جلو آن‎ها را بگیرد [[اشرس بن عوف شیبانی]] نیزه‌ای به وی زد و او را کُشت. در هنگام زدن نیزه گفت: این را از پسر عمویت که از تو جدا می‌شود بگیر، اگر [[یاری]] [[حق]] نبود به تو [[گمان]] [[نیک]] ~~می‌بردم،~~ و گفته می‌شود که عدی از این ضربه [[جان]] سالم [[بدر]] برد و تا [[خلافت امام حسن]]{{ع}} باقی بود و [[حضرت مجتبی]] وی را بر بهرسیر [[امارت]] داد. و برخی گفته‌اند او در هنگام خروج اشرس بن عوف بعد از [[جنگ نهروان]] ضربه‌ای به اشرس زد و گفت: بگیر از پسر عمویت که تو را در آن شأنی است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.		[[بلاذری]] در [[أنساب الأشراف]] می‌نویسد: هنگامی که [[مسعر بن فدکی]] همراه با سیصد تن از [[خوارج]] به [[نهروان]] می‌رفت تا به خوارج بپیوندد بر بهرسیر گذشت، [[حاکم]] آنجا [[عدی بن حارث بن یزید بن رویم شیبانی]] بود. او در برابر خوارج ایستاد، تا جلو آن‎ها را بگیرد [[اشرس بن عوف شیبانی]] نیزه‌ای به وی زد و او را کُشت. در هنگام زدن نیزه گفت: این را از پسر عمویت که از تو جدا می‌شود بگیر، اگر [[یاری]] [[حق]] نبود به تو [[گمان]] [[نیک]] می‌بردم و گفته می‌شود که عدی از این ضربه [[جان]] سالم [[بدر]] برد و تا [[خلافت امام حسن]]{{ع}} باقی بود و [[حضرت مجتبی]] وی را بر بهرسیر [[امارت]] داد و برخی گفته‌اند او در هنگام خروج اشرس بن عوف بعد از [[جنگ نهروان]] ضربه‌ای به اشرس زد و گفت: بگیر از پسر عمویت که تو را در آن شأنی است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.

	بلاذری در ادامه می‌افزاید که خوارج بعداً [[عبدالله بن خباب]] را کشتند. علی{{ع}} به آن‎ها [[پیام]] داد که [[قاتلان]] [[ابن خباب]] و ابن [[حارث]]؛ یعنی [[عدی بن حارث]] را تحویل دهید تا شما را رها کنم. اما آن‎ها نپذیرفته و گفتند که همه ما آن‎ها را کشتیم<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۲.</ref>. در نتیجه کسی را که [[خوارج]] کشتند، عدی بن حارث بود نه [[حارث بن مره عبدی]] که برخی [[مورخان]] گفته‌اند ~~که در قبل اشاره شد~~.		بلاذری در ادامه می‌افزاید خوارج بعداً [[عبدالله بن خباب]] را کشتند. علی{{ع}} به آن‎ها [[پیام]] داد که [[قاتلان]] [[ابن خباب]] و ابن [[حارث]]؛ یعنی [[عدی بن حارث]] را تحویل دهید تا شما را رها کنم. اما آن‎ها نپذیرفته و گفتند که همه ما آن‎ها را کشتیم<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۲.</ref>. در نتیجه کسی را که [[خوارج]] کشتند، عدی بن حارث بود نه [[حارث بن مره عبدی]] که برخی [[مورخان]] گفته‌اند.

	[[بلاذری]] بعد می‌نویسد: [[اشرس بن عوف شیبانی]] اولین کسی است که پس از [[جنگ نهروان]] خروج کرد و همراه دویست نفر به [[دسکره]] و از آنجا به [[انبار]] رفت، [[علی ابرش بن حسان]] را همراه سیصد نفر اعزام کرد و با او جنگیدند و او را در [[ربیع الاول]] [[سال]] ۳۸ هـ. کشتند. در این جا وی داستان اشرس و عدی را ذکر می‌کند و قول زنده ماندن عدی را ثابت می‌شمارد. ولی به جای عدی، [[علی بن حارث]] ذکر کرده است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۴۸۱.</ref>.		[[بلاذری]] بعد می‌نویسد: [[اشرس بن عوف شیبانی]] اولین کسی است که پس از [[جنگ نهروان]] خروج کرد و همراه دویست نفر به [[دسکره]] و از آنجا به [[انبار]] رفت، [[علی ابرش بن حسان]] را همراه سیصد نفر اعزام کرد و با او جنگیدند و او را در [[ربیع الاول]] [[سال]] ۳۸ هـ. کشتند. در این جا وی داستان اشرس و عدی را ذکر می‌کند و قول زنده ماندن عدی را ثابت می‌شمارد. ولی به جای عدی، [[علی بن حارث]] ذکر کرده است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۴۸۱.</ref>.
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	بهُرسیر (که احتمالاً معرب و مخفف اردشیر بوده) یکی از شهرهای کهن و نزدیک [[مدائن]] بوده است که از آن تعبیر به مدائن [[غربی]] کرده‌اند. [[مسلمانان]] در [[ذیحجه]] [[سال پانزدهم هجری]] آن [[شهر]] را محاصره کردند و در همین [[زمان]] بود که [[هاشم بن عتبه]]، شیر گوشواره دار [[خسرو]] را که [[محافظ]] وی بود و با آن انس و [[الفت]] داشت، کشت و مسلمانان به [[فرماندهی]] [[سعد بن ابی وقاص]] در صفر سال شانزدهم [[هجری]] وارد شهر بهرسیر شدند و از آنجا که [[مردم]] آن، [[معاهد]] (در [[ذمه اسلام]]) نبودند، دستور [[حمله]] داده شد و صد هزار نفر از بزرگان آنجا [[اسیر]] شدند و بنا به پیشنهاد [[حاکم]] [[ساباط]]، به نام شیر [[آزاد]] [[دهقان]] (بزرگ محل) و موافقت [[خلیفه دوم]] و پرداخت [[جزیه]]، [[اسیران]] را آزاد کردند. برای [[آگاهی]] بیشتر به [[تاریخ]] [[طبری]] و کامل [[ابن اثیر]] مراجعه شود<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی) ج۳، ص۱۱۶؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ترجمه، ج۲، ص۳۱۹ - ۳۲۲.</ref>.		بهُرسیر (که احتمالاً معرب و مخفف اردشیر بوده) یکی از شهرهای کهن و نزدیک [[مدائن]] بوده است که از آن تعبیر به مدائن [[غربی]] کرده‌اند. [[مسلمانان]] در [[ذیحجه]] [[سال پانزدهم هجری]] آن [[شهر]] را محاصره کردند و در همین [[زمان]] بود که [[هاشم بن عتبه]]، شیر گوشواره دار [[خسرو]] را که [[محافظ]] وی بود و با آن انس و [[الفت]] داشت، کشت و مسلمانان به [[فرماندهی]] [[سعد بن ابی وقاص]] در صفر سال شانزدهم [[هجری]] وارد شهر بهرسیر شدند و از آنجا که [[مردم]] آن، [[معاهد]] (در [[ذمه اسلام]]) نبودند، دستور [[حمله]] داده شد و صد هزار نفر از بزرگان آنجا [[اسیر]] شدند و بنا به پیشنهاد [[حاکم]] [[ساباط]]، به نام شیر [[آزاد]] [[دهقان]] (بزرگ محل) و موافقت [[خلیفه دوم]] و پرداخت [[جزیه]]، [[اسیران]] را آزاد کردند. برای [[آگاهی]] بیشتر به [[تاریخ]] [[طبری]] و کامل [[ابن اثیر]] مراجعه شود<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی) ج۳، ص۱۱۶؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ترجمه، ج۲، ص۳۱۹ - ۳۲۲.</ref>.

	صاحب کتاب [[معصوم]] دوم می‌نویسد: بعد از استقرار [[حضرت امیر]]{{ع}} در [[کوفه]]، در [[روز جمعه]] شانزدهم [[ماه رجب]] [[سال]] سی و ششم [[هجرت]] گروهی از [[استانداران]] و [[حکام]] خود را به مناطق مختلف اعزام نمود. از جمله [[عدی بن حارث]] را به [[فرمانداری]] کرمانشاهان اعزام کرد<ref>جواد فاضل، معصوم دوم، ج۲، ص۹۳.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ~~259 - 261~~.</ref>		صاحب کتاب [[معصوم]] دوم می‌نویسد: بعد از استقرار [[حضرت امیر]]{{ع}} در [[کوفه]]، در [[روز جمعه]] شانزدهم [[ماه رجب]] [[سال]] سی و ششم [[هجرت]] گروهی از [[استانداران]] و [[حکام]] خود را به مناطق مختلف اعزام نمود. از جمله [[عدی بن حارث]] را به [[فرمانداری]] کرمانشاهان اعزام کرد<ref>جواد فاضل، معصوم دوم، ج۲، ص۹۳.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۲۵۹ـ ۲۶۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۵

2023-02-08T05:05:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	==[[عدی بن حارث]]، [[کارگزار]] بهرسیر==		==[[عدی بن حارث]]، [[کارگزار]] بهرسیر==
	برابر نقل [[نصر بن مزاحم منقری]] و دیگران، [[حضرت امیر]]{{ع}} پس از استقرار در [[کوفه]]، عدی بن حارث بن رُویم را به [[کارگزاری]] بهرسیر<ref>(بهرسیر یکی از شهرهای واقع در غرب دجله بوده که در یک فرسخی آن ساباط مدائن قرار داشته است. البلدان، ص۱۰۰).</ref> گمارد<ref>منقری، وقعة صفین، ص۱۱؛ أخبار الطوال، ص۱۵۳ و ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ص۳۰.</ref>.		برابر نقل [[نصر بن مزاحم منقری]] و دیگران، [[حضرت امیر]]{{ع}} پس از استقرار در [[کوفه]]، عدی بن حارث بن رُویم را به [[کارگزاری]] بهرسیر<ref>(بهرسیر یکی از شهرهای واقع در غرب دجله بوده که در یک فرسخی آن ساباط مدائن قرار داشته است. البلدان، ص۱۰۰).</ref> گمارد<ref>منقری، وقعة صفین، ص۱۱؛ أخبار الطوال، ص۱۵۳ و ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ص۳۰.</ref>.
خط ۲۸:		خط ۲۹:
	[[رده:اصحاب امام علی]]		[[رده:اصحاب امام علی]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:~~کارگزار بهرسیر~~]]		[[رده:کارگزاران حکومت امام علی]]

Msadeq: جایگزینی متن - ''''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱'''' به ''''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''''

2023-01-26T09:59:35Z

جایگزینی متن - ''''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱'''' به ''''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]		# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}
	== پانویس ==		== پانویس ==

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==عدی بن حارث، کارگزار بهرسیر== برابر نقل نصر بن مزاحم منقری و دیگران، حضرت امیر{{ع}} پس از استقرار در کوفه، عدی بن حارث بن رُویم را به کارگزاری بهر...» ایجاد کرد

2023-01-24T05:55:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==عدی بن حارث، کارگزار بهرسیر== برابر نقل نصر بن مزاحم منقری و دیگران، حضرت امیر{{ع}} پس از استقرار در کوفه، عدی بن حارث بن رُویم را به کارگزاری بهر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
==[[عدی بن حارث]]، [[کارگزار]] بهرسیر==
برابر نقل [[نصر بن مزاحم منقری]] و دیگران، [[حضرت امیر]]{{ع}} پس از استقرار در [[کوفه]]، عدی بن حارث بن رُویم را به [[کارگزاری]] بهرسیر<ref>(بهرسیر یکی از شهرهای واقع در غرب دجله بوده که در یک فرسخی آن ساباط مدائن قرار داشته است. البلدان، ص۱۰۰).</ref> گمارد<ref>منقری، وقعة صفین، ص۱۱؛ أخبار الطوال، ص۱۵۳ و ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ص۳۰.</ref>.

شایان ذکر است، در کتاب [[بحارالأنوار]]<ref>بحارالأنوار، ج۳۲، ص۳۵۷.</ref> به جای عدی بن حارث، [[عدی بن حاتم]] ذکر شده؛ اما در [[کتاب وقعة صفین]] چاپ جدید و چاپ سنگی آن، صفحه هفت عدی بن حارث آمده است.

در [[اخبار الطوال (کتاب)|اخبار الطوال]] می‌نویسد: علی{{ع}} در کوفه [[کارگزاران]] خود را اعزام کرد. عدی بن حارث را بر بَهُرسیر و استان آن گمارد<ref>دینوری، أخبار الطوال، ص۱۵۳.</ref>.

[[ابن حزم]] هم می‌نویسد: [[علی بن حارث بن رویم]] را بر بهرسیر گمارد<ref>ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۲۵.</ref>.

[[بلاذری]] در [[أنساب الأشراف]] می‌نویسد: هنگامی که [[مسعر بن فدکی]] همراه با سیصد تن از [[خوارج]] به [[نهروان]] می‌رفت تا به خوارج بپیوندد بر بهرسیر گذشت، [[حاکم]] آنجا [[عدی بن حارث بن یزید بن رویم شیبانی]] بود. او در برابر خوارج ایستاد، تا جلو آن‎ها را بگیرد [[اشرس بن عوف شیبانی]] نیزه‌ای به وی زد و او را کُشت. در هنگام زدن نیزه گفت: این را از پسر عمویت که از تو جدا می‌شود بگیر، اگر [[یاری]] [[حق]] نبود به تو [[گمان]] [[نیک]] می‌بردم، و گفته می‌شود که عدی از این ضربه [[جان]] سالم [[بدر]] برد و تا [[خلافت امام حسن]]{{ع}} باقی بود و [[حضرت مجتبی]] وی را بر بهرسیر [[امارت]] داد. و برخی گفته‌اند او در هنگام خروج اشرس بن عوف بعد از [[جنگ نهروان]] ضربه‌ای به اشرس زد و گفت: بگیر از پسر عمویت که تو را در آن شأنی است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.

بلاذری در ادامه می‌افزاید که خوارج بعداً [[عبدالله بن خباب]] را کشتند. علی{{ع}} به آن‎ها [[پیام]] داد که [[قاتلان]] [[ابن خباب]] و ابن [[حارث]]؛ یعنی [[عدی بن حارث]] را تحویل دهید تا شما را رها کنم. اما آن‎ها نپذیرفته و گفتند که همه ما آن‎ها را کشتیم<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۳۶۲.</ref>. در نتیجه کسی را که [[خوارج]] کشتند، عدی بن حارث بود نه [[حارث بن مره عبدی]] که برخی [[مورخان]] گفته‌اند که در قبل اشاره شد.

[[بلاذری]] بعد می‌نویسد: [[اشرس بن عوف شیبانی]] اولین کسی است که پس از [[جنگ نهروان]] خروج کرد و همراه دویست نفر به [[دسکره]] و از آنجا به [[انبار]] رفت، [[علی ابرش بن حسان]] را همراه سیصد نفر اعزام کرد و با او جنگیدند و او را در [[ربیع الاول]] [[سال]] ۳۸ هـ. کشتند. در این جا وی داستان اشرس و عدی را ذکر می‌کند و قول زنده ماندن عدی را ثابت می‌شمارد. ولی به جای عدی، [[علی بن حارث]] ذکر کرده است<ref>بلاذری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۴۸۱.</ref>.

بهُرسیر (که احتمالاً معرب و مخفف اردشیر بوده) یکی از شهرهای کهن و نزدیک [[مدائن]] بوده است که از آن تعبیر به مدائن [[غربی]] کرده‌اند. [[مسلمانان]] در [[ذیحجه]] [[سال پانزدهم هجری]] آن [[شهر]] را محاصره کردند و در همین [[زمان]] بود که [[هاشم بن عتبه]]، شیر گوشواره دار [[خسرو]] را که [[محافظ]] وی بود و با آن انس و [[الفت]] داشت، کشت و مسلمانان به [[فرماندهی]] [[سعد بن ابی وقاص]] در صفر سال شانزدهم [[هجری]] وارد شهر بهرسیر شدند و از آنجا که [[مردم]] آن، [[معاهد]] (در [[ذمه اسلام]]) نبودند، دستور [[حمله]] داده شد و صد هزار نفر از بزرگان آنجا [[اسیر]] شدند و بنا به پیشنهاد [[حاکم]] [[ساباط]]، به نام شیر [[آزاد]] [[دهقان]] (بزرگ محل) و موافقت [[خلیفه دوم]] و پرداخت [[جزیه]]، [[اسیران]] را آزاد کردند. برای [[آگاهی]] بیشتر به [[تاریخ]] [[طبری]] و کامل [[ابن اثیر]] مراجعه شود<ref>تاریخ طبری (هشت جلدی) ج۳، ص۱۱۶؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ترجمه، ج۲، ص۳۱۹ - ۳۲۲.</ref>.

صاحب کتاب [[معصوم]] دوم می‌نویسد: بعد از استقرار [[حضرت امیر]]{{ع}} در [[کوفه]]، در [[روز جمعه]] شانزدهم [[ماه رجب]] [[سال]] سی و ششم [[هجرت]] گروهی از [[استانداران]] و [[حکام]] خود را به مناطق مختلف اعزام نمود. از جمله [[عدی بن حارث]] را به [[فرمانداری]] کرمانشاهان اعزام کرد<ref>جواد فاضل، معصوم دوم، ج۲، ص۹۳.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 259 - 261.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100829.jpg|22px]] [[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
{{پایان منابع}}
== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اصحاب امام علی]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:کارگزار بهرسیر]]